· 40

80 ἑργοῦσι τῷ ἡλίῳ, συνεργοῦντές τι πρὸς τὴν ἐχπύρωσιν. πολὺς ἂν

(otv) εἴη γέλως ἡμᾶς περὶ σωτηρίας αὐτοῖς προσεύχεσϑαι x«l σωτῆ-

ρας ἀνθρώπων νομίξειν, οἷς κατὰ φύσιν ἐστὶ τὸ σπεύδειν ἐπὶ τὴν

611 Philo de Incorr. Mundi cp. 18 (p. 28 Cumont, p. 505 Mang.). μεταβάλλειν δὲ ἢ εἰς φλόγα ἢ εἰς αὐγὴν ἀναγκαῖον (scil τὸν κόσμον ἐχπυρωϑέντα), εἰς μὲν φλόγα, ὡς ᾧετο Κλεάνϑης, εἰς δ᾽ αὐγήν, ὡς ὃ Χρύσιππος.

812 Stobaeus Ecl. I 20,16 p. 171,2 W. (Arii Didymi fr. 36 Diels).

28 ἐξομοιῶσαι libri, corr. Zeller, 29 καὶ addidi. 30 συνεργυῦντες post συνεργοῦσι offendit; fortasse ἡλίῳ καὶ πρὸς τὴν ἐκπύρωσιν. 31 οὖν addidi; sunt verba Plutarchi Cleanthis sententiam refellentis.

Ζήνωνι καὶ Κλεάνϑει καὶ Χρυσίππῳ ἀρέσκει τὴν οὐσίαν μεταβάλλειν οἷον εἰς σπέρμα τὸ πῦρ, καὶ πάλιν ἐκ τούτου τοιαύτην ἀποτελεῖσθαι τὴν διακόσμησιν, οἵα πρότερον ἦν.

513 Cicero de nat. deor. II 24. quod. quidem Cleanthes his etiam argumentis docet, quanta vis insit caloris àn omm corpore: negat enim esse ullum. cibum tam gravem, quin is nocte et die concoquatur; cuius etiam. àn reliquis inest calor iis, quas natura. respuerit. (Fortasse etiam quae antecedunt verba ibid. 8 23 ex Cleanthe expressa sunt a Posi- donio:) Sic emim res se habet, ut omnia, quae alantur et quae crescant contineant im se vim caloris, sime qua meque ali possent mec crescere. Nam omne, quod est calidum et ignewm, cietur et agitur motu suo; quod autem alitur et. crescit, motu quodam utitur. certo et aequabili; qui quam diu remanet in nobis, tam diu sensus et vita remanet; refrigerato autem et extincto calore occidimus psi et extinguimur (secuntur verba supra exscripta).

$14 Cornutus ep. 31. Ἡρακλῆς δ᾽ ἐστὶν ὃ ἐν roig ὅλοις τόνος, καϑ᾽ ὃν ἡ φύσις ἰσχυρὰ καὶ κραταιά ἐστιν, ἀνίκητος καὶ ἀπεριγένητος οὖσα, μεταδοτικχὸς ἰσχύος καὶ τοῖς κατὰ μέρος καὶ ἀλκῆς ὑπάρχων. (deinde de Aleumenae et Amphitryonis filio disputat, cuius facta ἃ recentioribus cum dei factis permixta sint, ὥστε δυσδιάχριτα γεγο- νέναι τὰ τοῦ ϑεοῦ ἴδια ἀπὸ τῶν περὶ τοῦ ἥρωος ἱστορουμένων) τάχα δ᾽ ἂν ἡ λεοντῆ καὶ τὸ ῥόπαλον ἐκ τῆς παλαιᾶς ϑεολογίας ἐπὶ τοῦτον μετενηνεγμένα εἴη. — — σύμβολον δ᾽ ἂν ἑκάτερον εἴη ῥώμης καὶ γενναιότητος" Ó μὲν γὰρ λέων τὸ ἀλκιμώτατον τῶν ϑηρίων ἐστί, τὸ

Ó$ ῥόπαλον τὸ καρτερώτατον τῶν ὅπλων. καὶ τοξότης δ᾽ ἂν ὃ ϑεὸς -

παρειδάγοιτο κατά τε τὸ πανταχοῦ διϊκνεῖσϑαι καὶ χατὰ τὸ ἔντονόν τι ἔχειν καὶ τὴν τῶν βελῶν φοράν. — --- οἰκείως δὲ παρέδοσαν «v- τὸν Κῷοι τῇ Ἥβῃ συνοικοῦντα, ὡς ὁλοσχερέστερον αὖ τὸ (σῶμα 1» τὴν διάνοιαν ὄντα. ὡς γάρ {φησιν ὁ Εὐριπίδης)

ψυχαὶ δ᾽ ἀμείνους τῶν γεραιτέρων πολύ. ὑπονοῶ δὲ καὶ τὴν παρ᾽ Ὀμφάλῃ λατρείαν ἐκείνῳ πιϑανώτερον εἷναι προσήκειν, ἐμφαινόντων πάλιν διὰ τούτου τῶν παλαιῶν ὅτι καὶ τοὺς ἰσχυροτάτους ὑποτάττειν δεῖ ἑαυτοὺς τῷ λόγῳ καὶ τὰ ὑπὸ τούτου προσταττόμενα ποιεῖν, el καὶ ϑηλύτερόν τι χατὰ τὴν ϑεωρίαν καὶ τὴν λογικὴν σκέψιν προσπίπτει, τῆς ὀμφῆς, ἣν οὐκ ἀτόπως ἂν δόξαιεν

16 τόνος scribitur necessario, λόγος libri. 18 ἀνίκητος--οὖσα verba 8 Langio iniuria proscripta. 28 αὖ τὸ ζσῶμα 7» scripsi, «oróvlibri. 29 φησιν ὁ Εὐριπίδης supplevi; frg. est Bellerophontis Eur. 293 N. 32 πιϑανώτερον γ΄, πιϑατωτέραν vulgo. 36 genit. τῆς ὀμφῆς recte se habet; opponitur ad τούτου (seil. τοῦ λόγου). — Totum fere caput adscripsi, quia omnia ex Cleanthe sumpta

Ὀμφάλην προσηγορευκέναι. Τοὺς δὲ δώδεκα ἄϑλους ἐνδέχεται μὲν ἀναγαγεῖν οὐκ ἀλλοτρίως ἐπὶ τὸν ϑεόν, ὡς καὶ Κλεάνϑης ἐποίησεν" οὐ δεῖ δὲ δοχεῖν πανταχοῦ τὸ εὑρεσίλογον πρεσβεύειν.

515 Plutarchus πότερα τῶν ξῴων φρονιμώτερα cp. 11 p. 961e. ὁ μὲν oov Κλεάνϑης ἔλεγε, καίπερ οὐ φάσκων μετέχειν λόγου τὰ ξῷα, τοιαύτῃ ϑεωρίᾳ παρατυχεῖν" μύρμηκας ἐλθεῖν ἐπὶ μυρμηκιὰν ἑτέραν ὠύρμηκα νεκρὺν φέρονταφ᾽ ἀνιόντας οὖν ἐκ τῆς μυρμηκιᾶς ἑτέρους οἷον ἐντυγχάνειν αὐτοῖς καὶ πάλιν κατέρχεσϑαι᾽ καὶ τοῦτο δὶς ἢ τρὶς γενέσθαι" τέλος δὲ τοὺς μὲν χάτωϑεν ἀνενεγχεῖν ὥσπερ λύτρα τοῦ νεχροῦ σκώληκα, τοὺς δ᾽ ἐκεῖνον ἀραμένους, ἀποδόντας δὲ τὸν νεκρὸν οἴχεσϑαι. --ὀ Aelianus Nat. An. VI ὅ0. Κλεάνϑην τὸν σσιον κατη- νάγκασε καὶ ἄκοντα εἶξαι χαὶ ἀποστῆναι τοῖς ξῴώοις τοῦ καὶ ἐκεῖνα λογισμοῦ μὴ διαμαρτάνειν, ἀντιλέγοντα ἰσχυρῶς καὶ κατὰ κράτος, ἱστορία τοιαύτη, φασίν. ἔτυχεν ὁ Κλεάνϑης καϑήμενος καὶ μέντοι καὶ σχολὴν ἄγων μακροτέραν ἄλλως" οὐκοῦν μύρμηκες παρὰ τοῖς ποσὶν ἧσαν αὐτῷ πολλοί ὁ δὲ ἄρα ὁρᾷ ἐξ ἀτραποῦ τινος ἑτέρας νεχρὸν μύρμηκα μύρμηκας ἄλλους κομίξοντας εἰς οἶκον ἑτέρων καὶ éxvroig οὐ συντρόφων, καὶ ἐπί, γε τῷ χείλει τῆς μυρμηκιᾶς ἑστῶτας αὐτῷ vEXQQ, καὶ ἀνιόντας κάτωϑεν ἑτέρους καὶ συνόντας τοῖς ξένοις ὡς ἐπί τινι, εἶτα κατιόντας τοὺς αὐτούς. καὶ πλεονάκις TOUTO' καὶ τελευ- τῶντας σκώληκα, οἱονεὶ λύτρα, κομίσαι" τοὺς δὲ ἐκεῖνον μὲν λαβεῖν. προέσϑαι δὲ ὅνπερ οὖν ἐπήγοντο vexgóv' καὶ ἐκείνους ὑποδέξασϑαι ἀσμένως, ὡς υἱὸν κομιξομένους ἢ ἀδελφόν.

516 Clem. Alex. Strom. VII 6,33 p. 849 P. διὸ x«i Κλεάνϑης φησὶν ἀνθ᾽ ἁλῶν αὐτοὺς (scil. τοὺς ὗς) ἔχειν τὴν ψυχήν, ἵνα μὴ σαπῇ τὰ κρέας. Cf. Vol II p. 200.

517 Stobaeus Floril. 4,90 Vol. I p. 240 Hense. Κλεάνθης ἔφη τοὺς ἀπαιδεύτους μόνῃ τῇ μορφῇ τῶν ϑηρίων διαφέρειν.

De anima hominis. 518 Tertulhanus de An. c. b. vult et. Cleanthes non solum. corpo- ris lineamentis, sed et animae motis similitudinem | parentibus 4n. filios respondere de speculo, scilicel. morum et. ingeniorum et adfectuum: | cor-

ss poris autem. similitudinem. οἱ dissimilitudinem | capere: et animam ita-

esse probabile est, cuius de tensione (róvog) doctrina Herculis fabula illustratur. Nam iure me τόνος pro λόγος scripsisse in capitis initio, tota oratio clamat. 35 ante,et" interpunxit Pearson, sublata interpunetione post,animam'",

que corpus, similitudini vel. dissimilitudini obnoxiam. — item. corporalium et. incorporalium passiones inter se non. communicare. porro et animam compati corpori, cwi laeso ictibus, vulneribus, ulceribus condolescit, et corpus amimae, cui adflictae cura, angore, amore coaegrescit, per detri-

mentwm socW vigoris, cuius pudorem ct pavorem rubore atque pallore:

testelur. — 4gitur anima corpus ex. corporaliwm. passionum. communicatione. Nemesius de nat. hom. p. 32. ὁ Κλεάνϑης τοιόνδε πλέκει συλλο- γισμόν" οὐ μόνον, φησίν, ὅμοιοι τοῖς γονεῦσι γινόμεϑα κατὰ τὸ σῶμα ἀλλὰ καὶ κατὰ τὴν ψυχὴν τοῖς πάϑεσι. τοῖς ἤϑεσι, ταῖς διαϑέδεσι. σώματος δὲ τὸ ὅμοιον καὶ τὸ ἀνόμοιον, οὐχὶ δὲ ἀσωμάτου, σῶμα ἄρα ἡ ψυχή... ἔτι δὲ ὃ Κλεάνϑης φησίν: οὐδὲν ἀσώματον συμπάσχει σώματι, οὐδὲ ἀσωμάτῳ σῶμα, ἀλλὰ σῶμα σώματι" συμπάσχει δὲ ἣ ψυχὴ τῷ σώματι νοσοῦντι καὶ τεμνομένῳ᾽ καὶ τὸ σῶμα τῇ ψυχῇ" αἰσχυνομένης γοῦν ἐρυϑρὸν γένεται καὶ φοβουμένης ὠχρόν σῶμα ἄρα ἡ ψυχή. Tertullianus de An. e. 25. wnde oro te similitudine animae quo- que parentibus de ingentis respondemus secundum Cleanthis testimonium, si non ex animae semine educimur? Cf. Panaetium ap. Cic. Tusc. I 19. 519 Eusebius praep. evang. XV 20,2 (Ar. Did. fr. 39 Diels). περὶ δὲ ψυχῆς Κλεάνϑης uiv τὰ Ζήνωνος δόγματα παρατιϑέμενος πρὸς σύγκρισιν τὴν πρὸ: τοὺς ἄλλους φυσικούς φησιν, ὅτι Ζήνων τὴν ψυχὴν λέγει αἰσϑητικὴν ἀναϑυμίασιν, καϑάπερ Ἡράκλειτος. βουλόμενος γὰρ ἐμφανίσαι. ὅτι αἱ ψυχαὶ ἀναϑυμιώμεναι νοεραὶ ἀεὶ γίνονται, εἴκασεν αὐτὰς τοῖς ποταμοῖς λέγων οὕτως.--ποταμοῖσι τοῖσιν αὐτοῖσιν ἐμβαί- νουσιν ἕτερα καὶ ἕτερα ὕδατα ἐπιῤῥεῖ.“ καὶ ψυχαὶ δὲ ἀπὸ τῶν ὑγρῶν ἀναϑυμιῶνται.“ ἀναϑυμίασιν μὲν οὖν ὁμοίως τῷ Ἡρακλείτῳ τὴν ψυχὴν ἀποφαίνει Ζήνων" αἰσϑητικὴν δὲ αὐτὴν εἶναι διὰ τοῦτο λέγει etc. — Cf. Zeno n. 141. 520 Longinus ap. Euseb. praep. evang. XV 21,3. Ζήνωνι μὲν γὰρ καὶ Κλεάνϑει νεμεσήσειέ τις ἂν δικαίως οὕτω σφόδρα ὑβριστι-

κῶς περὶ αὐτῆς (scil ψυχῆς) διαλεχϑεῖσι καὶ ταὐτὸν ἄμφω τοῦ στε-:

ρεοῦ σώματος εἶναι τὴν ψυχὴν ἀναϑυμίασιν φήσασι. --- Theodoret. gr. aff. cur. V 27 p. 180,2 Ra. ἄμφω γὰρ (Ζήνων καὶ Κλεάνϑη»ο) τοῦ στερεοῦ σώματος εἶναι τὴν ψυχὴν ἀναϑυμίασιν.

591 Galenus de Hippoer. οὐ Plat. plac. II 8 (V p. 288 K,, p. 248 ed. Iu. Mueller) εὐ δέ ye ἕποιτο (scil. 4toyévyg ὁ Βαβυλώνιος) KAe-

1i obnoxiam Hicks, obnoxium libri. 4 coaegrescit Latinius, cohaerescit libri. 5 socii libri, scilicet. Ursinus. 6 communicatione scripsi, commuta- tione libri. 21 αἴσϑησιν ἢ ἀναϑυμίασιν libri, corr. Wellmann. 22 ἕτεραι ἀεὶ exspectat Diels, iure ni fallor. 24 Heracliti fr. 42 Byw.; de verbis ψυχαὶ — ἀναϑυμιῶνται cf. Zeno fr. 141. adn. 31 αἵματος coni. Stein Psychol. d.

Stoa.I p. 107, quod propter στερεοῦ probabile non est.

άνϑει καὶ Χρυσίππῳ καὶ Ζήνωνι τρέφεσϑαι uiv ἐξ αἵματος φήσαντι τὴν ψυχήν, οὐσίαν δ᾽ αὐτῆς ὑπάρχειν τὸ πνεῦμα etc.

622 Diogenes Laért. VII 161. Κλεάνϑης μὲν οὖν πάσας ἐπιδια- μένειν (scil τὰς ψυχὰς) μέχρι τῆς ἐκπυρώσεως, Χρύσιππος δὲ τὰς