· 7

Cicero de finibus IV 3. u£ mon esset causa Zemomi, cum Pole- monem audisset, cur ab eo ipso οἱ a superioribus dissideret.

14 Quintilianus Instit. orat. XII 7, 9. | cwm et Socrati collatum. sit ad vicium οἱ Zenon, Cleanthes, Chrysippus mercedes a. discipulis ac- ceptaverint.

15 Seneca ad Helviam ep. 12,4. Unum fuisse Homero serowm, tres Platoni, nullum Zenoni, a quo coepit Stoicorum rigida ac virilis sapientia, satis constat.

16 Seneca de Benef. IV 39,1. Quare ergo, inquit, Zeno vester, cum quingentos denarios cuidam mutuos promisisset et ipse illum parum àdo- newm comperisset, amicis suadentibus ne daret, perseveravit credere, quia promiserat?

17 Themistius orat. XXI 2628, Hard. πότε ἀφῆκας τῷ δεδα- νειδμένῳ, καϑάπερ Ζήνων ὁ Κιτιεύς.

18 Sopater phlyacographus apud Athen. IV 1606

καὶ μὴν φιλοσοφεῖν φιλολογεῖν τ᾽ ἀκηκοὼς ὑμᾶς ἐπιμελῶς καρτερεῖν 9 αἱρουμένους, τὴν πεῖραν ὑμῖν λήψομαν τῶν δογμάτων. πρῶτον καπνίξων᾽ εἶτ᾽ ἐὰν ὀπτωμένων ἴδω τιν᾽ ὑμῶν συσπάδαντα τὸ σκέλος, Ζηνωνικῷ πραϑήσεϑ'᾽ οὗτος κυρίῳ

19 Aelanus Var. Hist. IX 88. Μειράκιον ᾿Ερετρικὸν προσεφοί- vqoe Ζήνωνι πλείονος χρόνου, ἔστ᾽ ἐς ἄνδρας ἀφίκετο. ὕστερον οὖν ἐς τὴν ᾿Ερετρίαν ἐπανῆλϑε, καὶ αὐτὸν ὃ πατὴρ ἤρετο ὅ,τι ἄρα μάϑοι σοφὸν ἐν τῇ τοσαύτῃ διατριβῇ τοῦ χρόνου. ὁ δὲ δείξειν ἔφη καὶ οὐκ ἐς μακρὰν ἔδρασε τοῦτο. χαλεπήναντος γὰρ αὐτῷ τοῦ πατρὸς καὶ τέλος πληγὰς ἐντείναντος. ὁ δὲ τὴν ἡσυχίαν ἀγαγὼν καὶ ἐγκαρ-

2 εὐδοκεῖσϑαι Scripsi, ἀδικεῖσθαι vulgo. 5 λόγων scripsi, λέγων vulgo. 11 partiretur Bentley. Of. ad fam. XV 21,4 acute movebatur.

τερήσας τοῦτο ἔφη μεμαϑηκέναι, φέρευν ὀργὴν πατέρων καὶ μὴ ἀγα- νακχτεῖν.

20 Diogenes Laért. VII 22. Ῥοδίου δέ τινος καλοῦ καὶ πλουσίου, ἄλλως δὲ μηδέν, προσκειμένου αὐτῷ, μὴ βουλόμενος ἀνέχεσϑαι, πρῶ- τον μὲν ἐπὶ và κεχονιμένα τῶν βάϑρων ἐχάϑιξεν αὐτόν, ἵνα μολύνῃ

τὴν χλανίδα, ἔπειτα εἷς τὸν τῶν πτωχῶν τόπον, ὥστε συνανατρίβεσϑαι τοῖς ῥάκεσιν αὐτῶν᾽ καὶ τέλος ἀπῆλϑεν ὁ νεανίσκος. 21 Timon Phliasius 5111. fr. XX W.

ὄφρα πενεστάων σύναγεν νέφος, oU περὶ πάντων

10 πτωχότατοί τ᾽ ἦσαν καὶ κουφότατον βροτοὶ ἀστῶν. Diogenes Laért. VII 16 ἦσαν περὶ αὐτὸν (scil Zenonem) καὶ γυμνορρύπαροί τινες, ὥς φησι καὶ ὁ Τίμων ὔφρα — ἀνδρῶν“

Καὶ φοίνισσαν ἴδον Auyvóygevv δκιερῷ ἑνὶ τύφῳ

15 πάντων ἱμείρουσαν" ὃ δ᾽ ἔρρει γυργαϑὸς αὐτῆς

μικρὸς iov: νοῦν δ᾽ εἶχεν ἐλάσσονα κινδαψοῖο.

Diog. Laért. VIL 15 de Zenone: ἦν καὶ ξητητικὸς χαὶ περὶ πάν- τῶν ἀκριβολογούμενος" ὅϑεν καὶ ὁ Τίμων ἕν τοῖς Σίλλοις φησὶν οὕτω" «al --- κινδαψαῖο“.

20 23 Athenaeus XIII 6083d. ᾿ἀντιγόνου δὲ τοῦ βασιλέως ἐρώμενος ἦν ᾿Δριστοκλῆς ὁ κιϑαρῳδός. περὶ οὗ ᾿Δἀντίγονος ὁ Καρύστιος ἐν τῷ Ζήνωνος βίῳ γράφει οὕτως"..᾽'Δἀντίγονος ὁ βασιλεὺς ἐπεκώμαξε τῷ Ζήνωνι. καί ποτὲ καὶ μεϑ᾽ ἡμέραν ἐλθὼν ἔκ τινος πότου καὶ ἀνα- πηδήσας πρὸς τὸν Ζήνωνα ἔπεισεν αὐτὸν συγχωμάσαι αὐτῷ πρὸς

25 Αριστοχλέα τὸν κιϑαρῳδόν, οὗ σφόδρα ἤρα ὁ βασιλεύς."

24 Ind. Stoie. Here. col. IX πρὸς) μὲν γὰρ ἐκεῖνον, ὡς πρὸς ἴσον vs xoci ὅμοιον, αὐτῷ φιλονεικίαν ἡδεῖαν | καὶ χεχαρισμένην ὑπο κεῖσϑαι, τὸν (δ᾽ ἄνδρα ϑαυ μάξειν καὶ vi(u&)v καϑ'᾽ ὑ περβολήν.

Ad Arcesila? et. Zenonis lites hoc [rgm. refert Comparetti, ad Anti-

80 gonwm. regem, propter verba, ἴσον ve καὶ ὅμοιον, rectius Dücheler. — Anti- gonus videtur loqui de Zenone.

29 Ind. Stoie. Here. col. VIII.,,zowj)eew (γ)ὰρ ἀδολε(σχοῦν)τα παι δία καὶ τ(οὺς &xe)vrOv|vag ἐπὶ τὴν ϑύραν᾽ δια πορῶν δ᾽ ὕπου σε O5, μόλις ἄν φησι χαλκιρφύ͵λακα καταστῆσαι" καὶ | γὰρ οὕτω

86 κακόν οὐκ ἔ σεσϑαιν ν(ου)ϑετε(ὴν τοὺς παραχ(αράχτα)ς.“ Καὶ ὁ Ζ(ή)ινων πρὸς τοὺς ξέ(νους) | ἀπο(βλέγψας"..τί λέ(γετε, gu... eto.

ὅ xsxouuévo BPL. 10 ἀστῶν libri plerique, ἀνδρῶν Wachsm. 32 ποιήσειν exempli causa posui. 34 χαλκισ. pap. Chria, cuius hoc frag- mentum tenemus, aliunde non nota est. Antigoni legatus videtur per iocum loqui de munere in aula Antigoni in Zenonem conferendo. 38 παραχαράχτας sup- plevi, recordatus adhortationis Cynieae: παραχάραξον τὸ νόμισμα.

26 Plutarchus de Stoic. repugn. ep. 4 p. 1034a. Ζήνων καὶ Κλε- ἄνϑης οὐκ ἠθέλησαν ᾿Αϑηναῖοι γενέσϑαι, μὴ δόξωσι τὰς αὑτῶν πατρί- δας ἀδικεῖν" ὅτι μὲν εἰ καλῶς οὗτοι, Χρύσιππος οὐκ ὀρϑῶς ἐποίησεν ἐγγραφεὶς εἰς τὴν πολιτείαν, παρείσϑω.

27 Plutarchus de ϑίοϊο. repugn. ep. 2 p.1083b. ἐπεὶ τοίνυν πολλὰ uiv ὡς ἐν ὀλίγοις αὐτῷ Ζήνωνι, πολλὰ δὲ Κλεάνϑει, πλεῖστα δὲ Χρυσίππῳ γεγραμμένα τυγχάνει περὶ πολιτείας καὶ τοῦ ἄρχεσϑαι καὶ ἄρχειν καὶ δικάξειν καὶ ῥδητορεύειν" ἐν δὲ τοῖς βίοις οὐδενὸς ἔστιν εὑρεῖν οὐ στρατηγίαν, οὐ νομοϑεσίαν, οὐ πάροδον εἰς βουλήν. οὐ συνηγορίαν ἐπὶ δικαστῶν, οὐ στρατείαν ὑπὲρ πατρίδος, οὐ πρεσβείαν, οὐκ ἐπίδοσιν. ἀλλ᾽ ἐπὶ ξένης ὥσπερ τινὸς λωτοῦ γευσάμενοι σχολῆς τὸν πάντα βίον οὐ βραχὺν ἀλλὰ παμμήκη γενόμενον διήγαγον ἐν λό- γοις καὶ βιβλίοις καὶ περιπάτοις" οὐκ ἄδηλον ὅτι τοῖς ὑφ᾽ ἑτέρων γραφομένοις καὶ λεγομένοις μᾶλλον ἤ τοῖς ὑφ᾽ αὑτῶν ὁμολογουμένως ἔζησαν. p.1033e. τίς οὖν μᾶλλον ἐν τῷ σχολαστικῷ βίῳ τούτῳ κατε- γήρασεν ἢ Χρύσιππος καὶ Κλεάνϑης καὶ ΖἹιογένης καὶ Ζήνων καὶ ᾿Αντίπατρος, οἵ ys καὶ τὰς αὑτῶν κατέλιπον πατρίδας, οὐδὲν ἔγκα- λοῦντες ἀλλ᾽ ὅπως καϑ'᾽ ἡσυχίαν ἐν τῷ ᾿ιδείῳ καὶ ἐπὶ Ζωστῆρος σχολά- ἕξοντες καὶ φιλολογοῦντες διάγωσιν;

38 Dio Chrysost. or. XLVII 8 2 (V. II p. 81,2 Arn.) ὡς ἐγὼ πρό- τερον uiv ἐθαύμαξον τῶν φιλοσόφων τοὺς καταλιπόντας uiv τὰς αὗ- τῶν πατρίδας οὐδενὸς ἀναγκάξοντος, παρ᾽ ἄλλοις δὲ ξῆν ἑλομένους, καὶ ταῦτα ἀποφαινομένους αὐτοὺς ὅτι δεῖ τὴν πατρίδα τιμᾶν καὶ περὶ πλείστου ποιεῖσϑαι καὶ ὅτι πράττειν τὰ χοινὰ καὶ πολιτεύεσθαι τῷ ἀνϑιρώπῳ κατὰ φύσιν ἐστίν. λέγω δὲ τὸν Ζήνωνα, τὸν Χρύσιππον, τὸν Κλεάνϑην,. ὧν οὐδεὶς οἴκοι ἔμεινε ταῦτα λεγόντων.

Cf. Seneca de tranq. an. 1, 10. promptus compositus sequor Zemona, Cleanthen, Chrysippum, quorum tamen nemo ad rempublicam | accessit, nemo mon misi. ΟἿ, τὶ 211.