Ir al contenido
The ConsciousLibrary

Capítulo 5 de 48

· 5

IV. Terrestria. — De animalibus et homine. — De ortu anima- lium. — De materia corporis et mentis. — De semine. — De somno. — De morbis n. 123—133.

V. De anima humana. — Anima est spiritus. — - Anima est. cor- poralis. — Anima est ἀναϑυμίασις. — De partibus animae. — Manet post mortem, sed non aeterna est. — De princi- pali. — De voce. — De sensibus n. 134—151 Ss

VI. Theologia. — Esse deos. — Summus deus (aether) — Unus deus et tamen multi. — Φύσις, πρόνοια. — Μαντική. — Ei-

De fine bonorum n. 119— 189. tro ri dope cU e Es De bonis et malis n. 190..

VII. De sapiente et insipiente n. 216— 229:

X. De Oratete, de Homero, de Hesiodo n. 212—916

9. Zenonis apophthegmata n. 277—332 Appendix: Fragmenta Zenonis ad singulos libros relata Pars ΕἸ. Zenonis Discipuli. 1. Aristo Chius S Mes Vita n. 383—350.

1a. Apollophanes n. 404—408... 9, Herillus Carthaginiensis n. 409—421.

8. Dionysius Heraeleota ὁ Μεταϑέμενος n. 499. 484

4. Persaeus Citieus n. 435—462. 5. Cleanthes Assius ς Vita et mores n. 463—480 Scripta n. 481. Plaeita n. 482... " À. Logica et Rhetorica: Utilitas logicae n. 488. De visis n. 484. 4 s Περὶ σημαινόντων n. 485— 487 οὐκ Περὶ σημαινομένων τι. 488---490. De rhetorica n. 491—492 B. Physica et Theologica. Physieae fundamenta n. 493—504 De mundo οὔ meteoris n. 505—514. De animalibus n. 515—517. De anima hominis n. 518—526. De fato n. 527 4 De natura deorum n. 528— 541. De providentia et divinatione n. 548—551. €. Ethica.. De fine Door n. 552—556 De bono et honesto n. 557—558. De indifferentibus n. 559—562. De virtute n. 563—569 De affectibus n. 570—855. De consolatione n. 576—577. De officiis n. 578—586 De civitate n. 587—588. Varia n. 589—591. Spuria n. 592—596...΄΄.: Cleanthis apophthegmata n. 597— 619 ἢ

Appendix: Fragmenta Cleanthis ad Su ce libros relata:

52. Sphaerus n. 620—630. 5 6. Τινὲς τῶν ἀρχαιοτέρων Στωϊκῶν n. 631.

108 108 106 108 108 108 108 109 109 110 110 110 118 116 116 118 119 124 128 125 126 127 128 129 130 130 132 132 133 134 1817 139 142

artt id ἫΝ ᾿ sagt 1 D BD. ἈΝ ΗΝ ET a | " jiv» 06.7 κοξενίμα,. p d e s m p δ uic

m —— α bit ui Fr nsF s "n "J apumqéum R4] VM. 2o ἐς “« "2! [yet ege. CIE ᾿ CIPM MAL ὀψυνᾷ à 3

m Pp-Mameants ὁ μ4δῖ- 59 | | LAMP prb d Nia n MASA. A. 4 s B Ὁ ἀνά Ὁ. XL NC ss. ἢ ᾿ MES dec Rub o. ἐν. i -l lá BTE st: - é - Idus dibus M» Mt ἵ δ). ἡ 1. dr τ "n iidbusip & δε. bit«Ml Ja b Re - Ww T LT d Teyrio ox& ἘΣ | Pais » Se. euh

EN $ i've 255 E d (oem oll mit * epa s ἐν». ὯΝ — UWCUWMAÓZL S. g*.15 Üilem s Wc). ue

E "sf. Ὁ: ehe Δ ᾿" Ἄρει Τὼ τ pen - Auge T p ah gases » pe. ΤΟ

ἴω στ OR Prnt Ὧν. 1,6, ἢ. (δ. "es ὌΝ δ E alb E 4m Á i Ld » -— "ed

1. De Zenonis vita, moribus, scriptis testimonia.

1. Diog. Laért. VIL 1. Ζήνων Μνασέου ἢ zm«ufov, Κιτιεὺς ἀπὸ Κύπρου, πολίσματος ᾿Ελληνικοῦ, Φοίνικας ἐποίκους ἐσχηκότος.

Τὸν τράχηλον ἐπὶ ϑάτερα νενευκὼς ἦν, ὥς φησι Τιμόϑεος ὁ ᾿“ϑηναῖος ἐν τῷ περὶ βίων" καὶ Ἀπολλώνιος δέ φησιν ó Τύριος ὅτι ἰσχνὸς ἦν, ὑπομήκης., μελάγχρως — ὅϑεν τις αὐτὸν εἶπεν «Αἰγυπτίαν κληματίδα, καϑά φησι Χρύσιππος ἐν πρώτῳ Παροι- μιῶν — παχύκνημός τε καὶ ἀπαγὴς καὶ ἀσϑενής" διὸ καί φησι Περσαῖος ἐν ὑπομνήμασι συμποτικοῖς τὰ πλεῖστα αὐτὸν δεῖπνα παραιτεῖσϑαι. ἔχαιρε δέ, φασί, σύκοις χλωροῖς καὶ ἡλιοκαΐαις.

Διήκουδσε δέ, καϑάπερ προείρηται. Κράτητος" εἶτα καὶ Στίλπωνος ἀκοῦσαί φασιν αὐτόν καὶ ᾿Ξενοχράτους ἔτη δέχα, ὡς Τιμοκράτης ἐν τῷ Δίωνι" ἀλλὰ καὶ Πολέμωνος. 'Exívov δέ φησι καὶ ᾿Δπολλώνιος ὁ Τύριος ἐν πρώτῳ περὶ Ζήνωνος, χρηστηριασαμένου αὐτοῦ, τί πράτ- τῶν ἄριστα βιώσεται. ἀποκρίνασϑαι τὸν ϑεόν, εἰ συγχρωτίζοιτο τοῖς νεκροῖς ὅϑεν ξυνέντα τὰ τῶν ἀρχαίων ἀναγινώσκειν. τῷ γοῦν Κρά- τητι παρέβαλε τοῦτον τὸν τρόπον. πορφύραν ἐμπεπορευμένος ἀπὸ τῆς Φοινίκης πρὸς τῷ Πειραιεῖ ἐναυάγησεν. ἀνελθὼν δὲ εἰς τὰς 49ήη- νας ἤδη τριακοντούτης ἐχάϑισε παρά τινα βιβλιοπώλην. ἀναγινώ- ὅχοντος δὲ ἐκείνου τὸ δεύτερον τῶν Ξενοφῶντος ἀπομνημονευμάτων, ἡσϑεὶς ἐπύϑετο ποῦ διατρίβοιεν οἵ τοιοῦτοι ἄνδρες. εὐχαίρως δὲ 2 παριόντος Κράτητος ὁ βιβλιοπώλης δείξας αὐτόν φησι" «τούτῳ παρα- κολούϑησον.. ἐντεῦϑεν ἤκουε τοῦ Κράτητος, ἄλλως μὲν εὔτονος πρὸς φιλοσοφίαν, αἰδήμων δὲ ὡς πρὸς τὴν Κυνικὴν ἀναισχυντίαν. ὅϑεν ὁ Κράτης βουλόμενος αὐτὸν καὶ τοῦτο ϑεραπεῦσαι δίδωσι χύτραν φα- κῆς διὰ τοῦ Κεραμεικοῦ φέρειν. ἐπεὶ δὲ εἶδεν αὐτὸν αἰδούμενον καὶ παρακαλύπτοντα, παίσας τῇ βακτηρίᾳ κατάγνυσι τὴν χύτραν᾽ φεύγον.-

3 μνασαίου P. | δημαίου PF. 9 εὐπαγὴς BFD. —:15 χρηστηριαζομένου PFD. 18 οὖν F. 18 παρέβαλλε B. 24 ἄλλο B. 26 τούτου BD, co?r/// P; αὐτοῦ-- τοῦτο F. 98 περικαλύπτοντα DF.

vog δὲ αὐτοῦ καὶ τῆς φακῆς κατὰ τῶν σκελῶν ῥεούσης, φησὶν ὁ Κρά- Tug" οτί φεύγεις, φοινικίδιον; οὐδὲν δεινὸν πέπονθας.“ ἕως μὲν οὖν τινος ἤκουε τοῦ Κράτητος" [ὅτε καὶ τὴν Πολιτείαν αὐτοῦ γράψαντος, τινὲς ἔλεγον παίξοντες ἐπὶ τῆς τοῦ κυνὸς οὐρᾶς αὐτὴν γεγραφέναι. γέγραφε δὲ πρὸς τῇ Πολιτείᾳ καὶ τάδε" (sequitur librorum catalogus)] τελευταῖον δὲ ἀπέστη καὶ τῶν προειρημένων ἤκουσεν ἕως ἑτῶν εἴ- xoGw* ἵνα καί φασιν αὐτὸν εἰπεῖν" οονῦν εὐπλόηκα, ὅτε νεναυάγηκα.“ οἱ δὲ ἐπὶ τοῦ Κράτητος τοῦτ᾽ αὐτὸν εἰπεῖν" ἄλλοι δὲ διατρίβοντα ἐν ταῖς ᾿ϑήναις ἀκοῦσαι τὴν ναυαγίαν καὶ εἰπεῖν"..εὖ ys ποιεῖ ἡ τύχη προσελαύνουσα ἡμᾶς φιλοσοφίᾳ.“ ἔνιοι δὲ διαϑέμενον ᾿ϑήνησι τὰ φορτία οὕτω τραπῆναν πρὸς φιλοσοφίαν.

ΑἈνακάμπτων δὴ ἐν τῇ ποικίλῃ στοᾷ τῇ καὶ Πεισιανακτίῳ καλου- μένῃ, ἀπὸ δὲ τῆς γραφῆς τῆς Πολυγνώτου ποικίλῃ, διέϑετο τοὺς λό- γους, βουλόμενος καὶ τὸ χωρίον ἀπερίστατον ποιῆσαι. ἐπὶ γὰρ τῶν τριάκοντα τῶν πολιτῶν πρὺς τοὺς χιλίους τετρακοσίους ἀνήρηντο ἐν αὐτῷ. προσήεσαν δὴ λοιπὸν ἀκούοντες αὐτοῦ καὶ διὰ τοῦτο Στωϊκοὶ ἐκλήϑησαν καὶ οἱ ἀπ᾽ αὐτοῦ ὁμοίως (πρότερον Ζηνώνειοι καλούμενοι. καϑά φησι καὶ ᾿Επίκουρος ἐν ἐπιστολαῖς --- — —) οὗ καὶ τὸν λόγον ἐπὶ πλεῖον ηὔξησαν.

ὃ ᾿Ετίμων δὴ οὖν ᾿4ϑηναῖοι σφόδρα τὸν Ζήνωνα οὕτως ὡς καὶ τῶν τειχῶν αὐτῷ τὰς κλεῖς παρακαταϑέσϑαι καὶ χρυσῷ στεφάνῳ τιμῆ- σαν καὶ χαλκῇ εἰκόνι. τοῦτο δὲ καὶ τοὺς πολίτας αὐτοῦ ποιῆσαι. χόσμον ἡγουμένους τὴν τἀνδρὸς εἰκόνα. ἀντεποιοῦντο δ᾽ αὐτοῦ καὶ oí ἐν Σιδῶνι Κιτιεῖς. ἀπεδέχετο δ᾽ αὐτὸν καὶ ᾿ἀντίγονος καὶ εἴποτε ᾿ἀϑήναξε ἥκοι, ἤκουεν αὐτοῦ πολλά τε παρεχάλει ἀφικέσϑαι ὡς αὐτόν. ὁ δὲ τοῦτο μὲν παρῃτήσατο, Περσαῖον δὲ ἕνα τῶν γνωρίμων ἀπέστειλεν, ὃς ἦν Δημητρίου μὲν υἱός. Κιτιεὺς δὲ τὸ γένος, καὶ ἤκμαξε κατὰ τὴν τριακοστὴν καὶ ἑκατοστὴν Ὀλυμπιάδα, ἤδη γέροντος ὄντος Ζήνω- vog (secuntur epistulae Antigoni invitantis et Zenonis se exeusantis). ἀπέστειλε δὲ Περσαῖον καὶ Φιλωνίδην τὸν Θηβαῖον, ὧν ἀμφοτέρων ᾿Επίκουρος μνημονεύει ὡς συνόντων ᾿Αἀντιγόνῳ ἐν τῇ πρὸς ᾿ἀριστό- βουλον τὸν ἀδελφὸν ἐπιστολῇ (sequitur populi Atheniensium in Zeno- nis honorem decretum).

Φησὶ δὲ ᾿ἀντίγονος ὁ Καρύστιος οὐκ ἀρνεῖσϑαι αὐτὸν εἶναι Κιτιέα" τῶν γὰρ εἰς τὴν ἐπισκευὴν τοῦ λουτρῶνος συμβαλλομένων εἷς ὧν καὶ ἀναγραφόμενος ἐν τῇ στήλῃ.,Ζήνωνος τοῦ φιλοσόφου“ ἠξίωσε καὶ τὸ Κιτιεὺς προστεϑῆναι.

Ποιήσας δέ move κοῖλον ἐπίϑημα τῇ ληκύϑῳ περιέφερε νόμισμα,

5 inclusi, ut lpsius vitae conexum restituerem.. 8 ταῦτ᾽ P ante corr,

Usa las flechas ← → del teclado para pasar de capítulo.

· 5 · Fragmentos y testimonios — Zenón de Citio · The Conscious Library