· 46

597 Diogenes Laért. VII 169. φασὶ. δὲ καὶ ᾿ἀντίγονον αὐτοῦ πυϑέσϑανι ὄντα ἀκροατήν, διὰ τί ἀντλεῖ; τὸν δ᾽ εἰπεῖν ««ἀντλῶ γὰρ μόνον; τί δ᾽, οὐχὶ δκάπτω;: τί δ᾽; οὐκ ἄρδω; καὶ πάντα ποιῶ φιλο- σοφίας ἕνεκα.“ καὶ γὰρ ὁ Ζήνων αὐτὸν συνεγύμναξεν εἰς τοῦτο, καὶ ἐκέλευεν ὀβολὸν φέρευν ἀποφορᾶς. — Plut. de vitand. aere alieno 7,5 p. 830c. Κλεάνϑην δὲ ὃ βασιλεὺς ldvríyovog ἠρώτα, διὰ χρόνου ϑεασάμενος ἐν ταῖς ᾿4ϑήναις,GAstg ἔτι, Κλέανϑες“, οἀλῶ, φησίν, ὦ βασιλεῦ, ὃ ποιῶ ἕνεκα τοῦ Ζήνωνος μὴ ἀποστῆναι μηδὲ φιλοσοφίας."

$98 Diogenes Laért. VII 111. προχρίνων δὲ τὸν ξαυτοῦ βίον

18 ἔλαϑεν ---Προμηϑεὺς suppl. Wyt. 14 ἀναταμών Wytt, ἀναπαύων libri. 26 καὶ libri, fort. ἕνα. 36 Ζήνωνος μὴ scripsi, ξῆν μόνος δὲ libri.

τοῦ τῶν πλουσίων, ἔλεγεν. ἕν ᾧ σφαιρίξουσιν ἐκεῖνοι τὴν σκληρὰν καὶ ἄκαρπον αὐτὸς ἐργάξεσϑαι, σκάπτων.

599 Diogenes Laért. VII 110. xoi σκωπτόμενος ὑπὸ τῶν συμμα- ϑητῶν ἠνέσχετο. καὶ ὄνος ἀκούων προσεδέχετο, λέγων αὐτὸς μόνος δύνασθαι βαστάξειν τὸ Ζήνωνος φορτίον.

600 Diogenes Laért. VII 171. χαί ποτε ὀνειδιξόμενος ὡς δειλός διὰ τοῦτο. εἶπεν, ὀλίγα ἁμαρτάνω."

601 Diogenes Laért. VII 114. ὀνειδίσαντος αὐτῷ τινος εἰς τὸ γῆρας «κἀγώ. ἔφη. ἀπιέναι βούλομαι" ὅταν δὲ πανταχόϑεν ἐμαυτὸν ὑγιαίνοντα περινοῶ καὶ γράφοντα x«i ἀναγινώσκοντα, πάλιν μένω.“

602 Diogenes Laért. VIL 111. πολλάκις δὲ καὶ ἑαυτῷ inénAqvvev: ὧν ἀκούσας ᾿Δρίστων..τίνι, ἔφη, ἐπιπλήττεις:““ καὶ ὃς γελάσας..πρε- σβύτῃ, φησί, πολιὰς μὲν ἔχοντι. νοῦν δὲ μή."

603 Diogenes Laért. VII 118. Σωσιϑέου τοῦ ποιητοῦ ἐν ϑεάτρῳ εἰπόντος πρὸς αὐτὸν παρόντα,

οὺς ἡ Κλεάνϑους μωρία βοηλατεῖ. ἔμεινεν ἐπὶ ταὐτοῦ σχήματος. ἐφ᾽ ᾧ ἀγασϑέντες οἱ ἀκροαταί, τὸν μὲν ἐχρότησαν, τὸν δὲ Σωσίϑεον ἐξέβαλον. μεταγινώσκοντα δὲ αὐτὸν ἐπὶ τῇ λοιδορίᾳ προσήκατο, εἰπὼν ἄτοπον εἶναι, τὸν μὲν Ζιόνυσον καὶ τὸν Ἡρακλέα φλυαρουμένους ὑπὸ τῶν ποιητῶν μὴ ὀργίξεσϑαι, αὐτὸν δὲ ἐπὶ τῇ vvyovon βλασφημίᾳ δυσχεραίνειν.

604 Stobaeus Floril 7,54 Vol. I p. 325 Hense. Κλεάνθης ὑπὸ γλώττης ἕλκους αὐτῷ γενομένου τὴν τροφὴν οὐκ ἐδύνατο παραπέμπειν" ὡς δὲ ῥᾷον ἔσχε καὶ ὁ ἰατρὸς αὐτῷ τροφὴν προσήγαγεν..σὺ δέ με, ἔφη. βούλει ἤδη τὸ πλέον τῆς ὁδοῦ κατανύσαντα ἀναστρέφειν, εἶτα πάλιν ἐξ ὑπαρχῆς τὴν αὐτὴν ἔρχεσθαι“; xol ἐξῆλϑεν τοῦ βίου.

605 Diogenes Laért. VII 171. εἰπόντος δέ τινος ᾿Δρκεσίλαον μὴ ποιεῖν τὰ δέοντα..παῦσαι, ἔφη. καὶ μὴ ψέγε. εἶ γὰρ καὶ λόγῳ τὸ καϑῆκον ἀναιρεῖ, τοῖς γοῦν ἔργοις αὐτὸ τιϑεῖ.“ καὶ ὃ ᾿ἀρκεσίλαος »οὐ κολακεύομαι“, φησί. πρὸς ὃν ὁ Κλεάνθης οναί, ἔφη. σὲ κολα- κεύω, φάμενος ἄλλα μὲν λέγειν, ἕτερα δὲ ποιεῖν."

606 Diogenes Laért. VII 118. ἔλεγε δὲ καὶ τοὺς £x τοῦ περι- πάτου ὅμοιόν τι πάσχειν ταῖς λύραις, αἱ καλῶς φϑεγξάμεναι αὑτῶν οὐκ ἀκούουσι.

607 Cicero Tusce. disp. II 60. e quibus (scil. philosophis) homo sane levis, Heracleotes Dionysius, cum a Zenone fortis esse didicisset, a

2 τὴν ἄκαρπον B, ἄκαρπον in litura ἃ P*; αὐτὸς om. LD. 4 ἠνείχετο PL. 10 ἀπογιγνώσκοντα B. 16 ὡς ἡ Κλεάνϑου B. 17 τὸν] τὸ B, τῶ fortasse P ante lituram, τῶ L. — Cf. similes narratiunculas n. 470—472. 24 προσή- veyxev Cobetus. 26 ἄρχεσϑαι libri, corr. Gesner. Cf. n. 474—416. 30 ναί

PL, καὶ BD; fortasse: (75 καὶ. | ἔφησε P.

dolore dedoctus est. mam cum ex renibus laboraret, ipso im eiulatu cla- mitabat falsa esse illa, quae antea de dolore ipse sensisset. quem cum Cleanthes | condiscipulus rogaret, quaenam ratio ewm de sententia de- duxisset, respondit:,quia si, cum tantum operae philosophiae dedissem, dolorem. tamen. ferre non possem, satis esset. argumenti malum esse do- lorem. plurimos autem annos 4n philosophia conswmpsi mec ferre pos- sum: malum est igitur. dolor.^ twm. Cleanthem, cum pede terram per- cussisset, versum ex Epigonis ferunt dixisse: Audisne haec, Amphiarae, sub terram abdite?

Zenonem. significabat a. quo illum. degenerare dolebat.

608 Stobaeus Floril. 82, 9 Mein. — Ecl. IL 2,16. Κλεάνϑης ἐρω- τώμενος διὰ ví παρὰ τοῖς ἀρχαίοις οὐ πολλῶν φιλοσοφησάντων ὅμως πλείους διέλαμψαν ἢ νῦν «ὅτι, εἶπε. τότε μὲν ἔργον ἠσκεῖτο. νῦν δὲ λόγος."

609 Diogenes Laért. VII 112. μειρακίῳ ποτὲ διαλεγόμενος ἐπύ- Oero, εἰ αἰσϑάνεται" τοῦ δ᾽ ἐπινεύσαντος..διὰ τί οὖν, εἶπεν, ἐγὼ οὐκ αἰσϑάνομαι ὅτι αἰσϑάνει:"“

610 Diogenes Laért. VII 112. ἐρομένου τινός. τί ὑποτίϑεσϑαι δεῖ τῷ υἱῷ..τὸ τῆς ᾿Ηλέκτρας, ἔφη, σῖγα σῖγα λεπτὸν ἴχνος.“ (Eurip. Orest. 140.)

611 Musonius ap. Stob. Ecl. II 31,125 p. 243, 1 Wachsm. ἢ ov τοιοῦτος παῖς ἐκεῖνος ὁ 4dxov, ὃς Κλεάνϑην τὸν φιλόσοφον ἠρώ- τησεν, εἰ ἀγαϑὸν ὁ πόνος ἐστίν; οὕτω γὰρ éxsivog φαίνεται φύσει πεφυκὼς καλῶς καὶ τεϑραμμένος εὖ πρὸς ἀρετήν, ὥστε ἔγγιον εἶναι

“νομίζειν τὸν πόνον τῆς τἀγαϑοῦ φύσεως ἢ τῆς τοῦ κακοῦ" ὅς ys ὡς

óuoAoyovuévov τοῦ μὴ κακὸν ὑπάρχειν αὐτόν, εἰ ἀγαϑὸν τυγχάνει ὧν ἐπυνθάνετο. ὅϑεν καὶ ὁ Κλεάνϑης ἀγασϑεὶς τοῦ παιδὸς εἶπεν ἄρα πρὸς αὐτόν «αἵματος εἷς ἀγαϑοῖο, φίλον τέκος. οἷ᾽ ἀγορεύεις (Hom. Od. ὃ 611)* — Diogenes Laért. VII 172. Μάκωνός τινος εἰπόντοο. ὅτι ὁ πόνος ἀγαϑόν, διαχυϑείς φησιν «αἵματος sig ἀγαϑοῖο, φίλον véxog.

612 Stobaeus Ecl. II 31, 68 Wachsm. Κλεάνθης, ἑταίρου ἀπιέναι μέλλοντος καὶ ἐρωτῶντος, πῶς ἂν ἥκιστα ἁμαρτάνοι. εἶπεν...εἶ παρ᾽ ἕκαστα ὧν πράττεις δοκοίης ἐμὲ παρεῖναι." — Cf. Zeno apoph. 42 Maxim.

8 Scil. Sophoclis (fr. adesp. 2 p. 651 Nauck). 13 πλείους {παιδείαν Usener, πλείους (ἀρετῇ) Meineke melius. 18 ἐρωμένου B. | ὑποτίϑεσαι (om. δεῖ) BP, ὑποτίϑεσϑαι (em. δεῖ) L. 19 τὸ ἐκ τῆς BPLD. [λευκὸν BD.

24 καλὸς L, corr. Pflugk. | £yyvov L, corr. Emperius. 25 7 Pflugk, καὶ L. || ὅς ys Pflugk, ὥστε L. 26 εἰ Halm, ἢ L. 32 ἑτέρου L, corr. Boissonade.

34 πράττοις Usener. | ἐμὲ Cobetus, us libri. Similia Epicurus discipulis fertur dixisse Usen. fr. 211: sic fac omnia, tamquam spectet Epicurus.

613 Diogenes Laért. VII 172. φησὶ δὲ ὁ 'Exdvov ἐν ταῖς χρείαις. εὐμόρφου μειρακίου εἰπόντος..εἰ ὁ εἰς τὴν γαστέρα τύπτων γαστρίξει. καὶ ὁ εἰς τοὺς μηροὺς τύπτων μηρίζει.““ ἔφη..σὺ μὲν τοὺς διαμηρισ. μοὺς ἔχε. μειράκιον. αἱ δ᾽ ἀνάλογοι φωναὶ τὰ ἀνάλογα οὐ πάντως σημαίνουσι πράγματα."

614 Plutarchus Alc. 6. Ὁ μὲν οὖν Κλεάνϑης ἔλεγε τὸν ἐρώ- μενον ὑφ᾽ ἑαυτοῦ μὲν ἐκ τῶν ὥτων κρατεῖσϑαι. τοῖς δ᾽ ἀντερασταῖς πολλὰς λαβὰς παρέχειν ἀϑίχτους ἑαυτῷ, τὴν γαστέρα λέγων καὶ τὰ αἰδοῖα καὶ τὸν λαιμόν.