· 32

384 Stobaeus Florileg. 18, 7 Vol. I p. 465 Hense (13,39 Mein). 'Ex τῶν Ἀρίστωνος Ὁμοιωμάτων. Φήσαντός τινος.»λίαν μον émnv- σκώπτεις ἔφη «καὶ γὰρ τοῖς σπληνικοῖς τὰ μὲν δριμέα καὶ πικρὰ ὠφέλιμα, τὰ δὲ γλυκέα βλαβερά."

385 Plutarchus de recta ratione audiendi 8 p. 42b. οὔτε γὰρ βαλανείου, φησὶν ὁ ἀρίστων, οὔτε λόγου μὴ καϑαίροντος ὄφελός ἐστιν.

386 Stobaeus Florileg. 19,44 Mein. 'Ex τῶν Ἀρίστωνος Ὁμοιω- μάτων. Οἱ ἄρτι ἐκ φιλοσοφίας, πάντας ἐλέγχοντες καὶ ἀπὸ τῶν yo- νέων ἀρχόμενοι, πάσχουσιν ὕπερ καὶ oi νεώνητοι κύνες, οἱ οὐ μόνον τοὺς ἄλλους ὑλακτοῦσιν, ἀλλὰ καὶ τοὺς ἔνδον.

387 Stobaeus ecl. II p. 215,20 W. Ἐκ τῶν ᾿ρίστωνος Ὁμοιω- μάτων. Τὸ κύμινον, φασί, δεῖ Gzxe(Qew βλασφημοῦντας. οὕτω γὰρ καλὸν φύεσθαι" καὶ τοὺς νέους χρὴ παιδεύειν ἐπισχώπτοντας, οὕτω γὰρ χρήσιμοι ἔσονται.

388 Seneca epist. 36, ὃ, Ariston aiebat malle (se» adulescentem tristem. quam hilarem οὐ amabilem. turbae. — vinum. enim. bomwm. fieri, quod recens durum οὐ asperum visum cst; nom pati aetatem, quod in dolio placuit.

389 Plutarchus de tuenda sanitate praecepta 20 p. 1389. ἀλει- πτῶν δὲ φωνὰς καὶ παιδοτριβῶν λόγους, ἑἕχάστοτε λεγόντων ὡς τὸ παρὰ δεῖπνον φιλολογεῖν τὴν τροφὴν διαφϑείρει xol βαρύνει τὴν κεφαλήν, τότε φοβητέον, ὅταν τὸν ᾿Ινδὸν ἀναλύειν ἢ διαλέγεσϑαι περὶ τοῦ Κυριεύοντος ἐν δείπνῳ μέλλωμεν. --- --- ἂν δ᾽ ἡμᾶς μὴ ἄλλο τι ξητεῖν ἢ φιλοσοφεῖν ἢ ἀναγιγνώσκειν παρὰ δεῖπνον ἐῶσι τῶν ἐν τῷ καλῷ καὶ ὠφδλίμῳ τὺ ἐπαγωγὸν ὑφ᾽ ἡδονῆς καὶ γλυκὺ μόριον ἐχόν- TOV, κελεύσομεν αὐτοὺς μὴ ἐνοχλεῖν, ἀλλ᾽ ἀπιόντας ἐν τῷ ξυστῷ ταῦτα καὶ ταῖς παλαίστραις διαλέγεσθαι τοῖς ἀϑληταῖς, οὺς τῶν βιβλίων ἐξελόντες ἀεὶ διημερεύειν ἐν σκώμμασι καὶ βωμολοχίαις &ífovreg, ὡς ὁ χομψὸς ᾿ρίστων ἔλεγε, τοῖς ἐν γυμνασίῳ κίοσιν ὁμοίως λιπαροὺς πεποιήκασι καὶ λιϑίνους.

390 Plutarchus Amatorius 21 p. 166f. ὅταν ἦϑος ἁγνὸν καὶ

b τὴν παῤῥησίαν concinnius Max. 31 p. 620 Combef. 14 oi ἄρτι ἐκ φιλο- σοφίας i. e. adulescentes cum ex schola philosophi domum redierunt. 99 for- lasse μηδ᾽.

κόσμιον ἐν ὥρᾳ καὶ χάριτι μορφῆς διαφανὲς γένηται, καϑάπερ ὄρϑιον ὑπόδημα δείκνυσι ποδὸς εὐφυΐαν, ὡς ᾿“ρίστων ἔλεγεν.

391 Stobaeus ecl. II p. 24, 8 W. ᾿“ρίστωνος. ᾿ρίστων τοὺς λό- γους τῶν διαλεχτικῶν εἴχαξεν τοῖς τῶν ἀραχνίων ὑφάσμασιν οὐδὲν μὲν χρησίμοις, λίαν δὲ τεχνικοῖς (οὖσιν.

392 Stobaeus ecl II p. 22,22 W. 'Ex τῶν ᾿Ζρίστωνος Ὁμοιω- μάτων" oí ἐν διαλεκτικῇ βαϑύνοντες ἐοίκασι καρκίνους μασωμένοις, ot δι᾽ ὀλίγον τρόφιμον περὶ πολλὰ ὀστᾶ ἀσχολοῦνται.

393 Stobaeus ecl. II p. 23, 15 W. ἀρίστωνος. Ἀρίστων ἔλεγεν ἐοικέναι τὴν διαλεχτικὴν τῷ ἐν ταῖς ὁδοῖς πηλῷ; πρὸς οὐδὲν γὰρ οὐδ᾽ ἐχεῖνον χρήσιμον ὄντα καταβάλλειν τοὺς βαδίξοντας.

994. Stobaeus ecl. II 24,12 W. Ἐκ τῶν Ἀρίστωνος Ὁμοιωμά- τῶν. ὃ ἑλλέβορος ὁλοσχερέστερος μὲν ληφϑεὶς καϑαίρει, εἰς δὲ πάνυ σμικρὰ τριφϑεὶς πνίγει" οὕτω καὶ 7 κατὰ φιλοσοφίαν λεπτολογία.

395 Stobaeus Florileg. 20,69 (Vol I p, 554 Hense) ᾿Ζ“ρίστω- vog' τὴν xexoAoy(av T ὀργὴ φαίνεται ἀπογεννῶσα" ὥστε ἡ μήτηρ οὐκ ἀστεία.

396 Stobaeus ecl. II p. 218, 1 W. Ἐκ τῶν Ἀρίστωνος Ὁμοιω- μάτων. Κυβερνήτης μὲν οὔτε ἐν μεγάλῳ πλοίῳ οὔτε ἐν μιχρῷ ναυ- τιάσει. οἱ δὲ ἄπειρον ἐν ἀμφοῖν" οὕτως ὁ μὲν πεπαιδευμένος καὶ ἐν πλούτῳ καὶ ἐν πενίᾳ οὐ ταράττεται. ὁ δ᾽ ἀπαίδευτος ἐν ἀμφοῖν.

397 Stobaeus Florileg. 94, 15 Mein. 'Ex τῶν Ἀρίστωνος Ὁμοιω- μάτων. ὡς τὸν αὐτὸν οἶνον πίνοντες ol μὲν παροινοῦσιν, οἱ δὲ πραὔ- νονται, οὕτω xci πλοῦτον.....

398 Plutarchus vita Catonis 18. πλούτου γὰρ ἀφαίρεσιν οἱ πολ- λοὶ νομίξουσι τὴν κώλυσιν αὐτοῦ τῆς ἐπιδείξεως. ἐπιδείκνυσϑαι δὲ τοῖς περιττοῖς, οὐ τοῖς ἀναγχαίοις. ὃ δὴ καὶ μάλιστά φασι τὸν φιλό- cogov Ἀρίστωνα ϑαυμάξειν, ὅτι τοὺς τὰ περιττὰ κεχτημένους μᾶλ- Aov ἡγοῦνται μακαρίους ἢ τοὺς τῶν ἀναγκαίων καὶ χρησίμων εὐπο- ροῦντας.

399 Stobaeus Florileg. 119, 18 Mein. 'Ex τῶν “ρίστωνος Ὁμοιω- μάτων. πολλοὶ σοφοὶ γηραιοὶ φιλοζωοῦσι. καὶ γὰρ οἵ ὀψὲ γήμαντες φιλοξωοῦσιν, ἵν᾽ ἐκϑρέψωσι τὰ τέκνα, καὶ οὗτοι ὀψὲ ἀρετῆς ἐπήβολοι γενόμενοι ἐφίενται αὐτὴν ἐκϑρέψαι.

400 Stobaeus Florileg. 67, 16. (Mein). 'Ex τῶν '4g(orovog Σπαρτιατῶν νόμος τάττει ξημίας τὴν uiv πρώτην ἀγαμίου, τὴν δευ- τέραν ὀψιγαμίου., τὴν τρίτην καὶ μεγίστην κακχογαμίου.

401 Plutarchus de curiositate 4 p. 510 χαίτοι καὶ τῶν ἀνέμων

5 χρησίμοις Usener, χρησίμους libri. | τεχνικοῖς οὖσι scripsi, τεχνυκούς libri. Cf. vitam Aristonis Laértianam n. 361. 16 ὡς vé(xva» Buecheler. 11 ἀστεῖα libri.

μάλιστα δυσχεραίνομεν, ὡς ᾿ρίστων φησίν, ὅσοι τὰς περιβολὰς &va- στέλλουσιν ἡμῶν. ὃ δὲ πολυπράγμων οὐ τὰ ἱμάτια τῶν πέλας οὐδὲ τοὺς χιτῶνας, ἀλλὰ τοὺς τοίχους ἀπαμφιέννυσι, τὰς ϑύρας ἀναπετάν- νυσῖι οἷο.

5 409 Plutarchus πολιτικὰ παραγγέλματα 10 p. 8046. οὔτε γὰρ πῦρ φησιν δ ᾿Αρίστων καπνὸν ποιεῖν οὔτε δόξαν φϑόνον, ἢν εὐϑὺς ἐχλάμψῃ καὶ ταχέως, ἀλλὰ τῶν κατὰ μικρὸν αὐξανομένων καὶ σχολαίως ἄλλον ἀλλαχόϑεν ἐπιλαμβάνεσϑαι.

403 Plutarchus aqua an ignis utilior 12 p. 958d. χαὶ μὴν ὀλί-

10 yov χρόνου καὶ βίου τοῖς ἀνθρώποις δεδομένου ὁ uiv 'o(óvov φησὶν ὅτι ὁ ὕπνος οἷον τελώνης τὸ ἥμισυ ἀφαιρεῖ τούτου" ἐγὼ δ᾽ etc.

404 Diogenes Laért. VII 140. φησὶ δὲ περὶ τοῦ κενοῦ Χρύ- διππος μὲν £v τῷ περὶ κενοῦ xol ἐν τῇ πρώτῃ τῶν φυσικῶν τεχνῶν 15 χαὶ ᾿“πολλοφάνης ἐν τῇ φυσικῇ (placitum vide Chrys. II n. 543). 405 Tertullianus de anima 14. Dividitur autem in partes (scil. anima) munc im duas a Platone — — etiam n octo penes Chrysippum, etiam in novem penes Apollophanem. 406 Diogenes Laért. VII 92. ὁ uiv γὰρ Ἀπολλοφάνης μίαν 20 λέγει (scil. ἀρετήν), τὴν φρόνησιν.

407 Fragmenta Herculanensia ed. Scott p. 271 (Pap. 19---698 Seriptor incertus περὶ αἰσϑήσεως col 15) — -- χρόνοις, τὴν δ᾽ αἴ- σϑη σιν τὰ καϑ᾽ ἕνα κ(ρι)νεῖν | ἢ μνήμης μεϑέξειν. (6 07) ΄ζπολλο- φάνης, ὑπὸ τοῦ | πιϑανοῦ ἀπᾳτηϑείς, τὸ | μὲν καὶ μνήμην αὐϊταῖς

35 περιάπτειν κατῃ δέδϑη, τὸ δ᾽ ἀναλογίας | μετέχειν προσ(ε)δέξα το, ὅπως καὶ τοῦ μηκέτ᾽ ὄντος ἀποδῷ διαίσ᾽ϑησιν αὐτ(αῖς, ὥ)σπερ ἵνα) σώσωμεν ἐνάργειαν ἄλλας δέον ἐπιβάλλειν | ἐναργείας.

408 Athenaeus VII 2814. x«i ᾿πολλοφάνης δὲ (γνώριμος δ᾽ ἦν καὶ οὗτος τοῦ ᾿Δρίστωνος) ἐν τῷ ᾿ρίστωνι. καὶ αὐτὸς οὕτως

80 ἐπιγράψας τὸ σύγγραμμα, ἐμφανίζει τὴν τοῦ διδασχάλου φιληδονίαν.