· 29

ss ἔλεγεν ὁμοίους εἶναι τοῖς μνηστῆρσι τῆς Πηνελόπης, οἱ ἀποτυγχά- νοντὲς ἐχδίνης περὶ τὰς ϑεραπαίνας ἐγίνοντο.

Cf. Diog. Laért. II 79. Plut. de 110. educ. p. 14. Gnomol. Vatic. 166. Crameri Anecd. Paris. IV 411, 15 (Hense).

18 ὅτε] ἵνα BL, ὅτι in litura P*. 14 ἀρκέσιλαι B. 15 ἀκαδημικὸν BP. | μηδὲν BPL. 17 τίς δέ σε B. || érógAocs B. 19 δοξαστὸν BPL. 28 esset Madvig. Cf. simile dictum Zenonis n. 242.

idem 4,110. ὁ αὐτὸς τοὺς πολλοὺς εἴκαξε τῷ Λαέρτῃ, ὅστι; τῶν κατὰ τὸν ἀγρὸν ἐπιμελούμενος πάντων, ὀλιγώρως εἶχεν ἑαυτοῦ" καὶ γὰρ τούτους τῶν χτημάτων πλείστην ἐπιμέλειαν ποιουμένους περιορᾶν τὴν ψυχὴν ἑαυτῶν πλήρη παϑῶν ἀγρίων οὖσαν. (Od. c 249).

351 Diogenes Laért. VIL 160. Ἀρίστων ὁ Χῖος — τέλος ἔφησεν εἶναι τὸ ἀδιαφόρως ἔχοντα ξῆν πρὸς τὰ μεταξὺ ἀρετῆς καὶ κακίας, μηδὲ ἡντινοῦν iv αὐτοῖς παραλλαγὴν ἀπολείποντα, ἀλλ᾽ ἐπίσης ἐπὶ πάντων ἔχοντα εἶναι γὰρ ὅμοιον τὸν σοφὸν τῷ ἀγαϑῷ ὑποκριτῇ, ὃς ἄν τε Θερσίτου ἄν ve "Ay«uéuvovog πρόσωπον ἀναλάβῃ, ἑκάτερον ὑποκρίνεται προδηκόντως. τόν τὲ φυσικὸν τόπον xci τὸν λογικὸν ἀνήρει, λέγων τὸν μὲν εἶναι ὑπὲρ ἡμᾶς, τὸν δ᾽ οὐδὲν πρὸς ἡμᾶς, μό- νον δὲ τὸν ἠϑικὸν εἶναι πρὸς ἡμᾶς. ἐοικέναι δὲ τοὺς διαλεκτικοὺς λόγους τοῖς ἀραχνίοις, ἃ καίτοι δοκοῦντα τεχνικόν τι ἐμφαίνειν, ἄχρηστά ἐστιν. ἀρετάς τε οὔτε πολλὰς εἰσῆγεν. ὡς ὃ Ζήνων, οὔτε μίαν πολ- λοῖς ὀνόμασι καλουμένην. ὡς οἱ Μεγαρικοί, ἀλλὰ κατὰ τὸ πρός τί πῶς ἔχειν.

352 Stobaeus ecl II 8,18 W. ZAZoíoórovog' Ἀρίστων ἔφη τῶν ξητουμένων παρὼ roig φιλοσόφοις τὰ uiv εἶναι πρὸς ἡμᾶς, τὰ δὲ μη- δὲν πρὸς ἡμᾶς, τὰ δ᾽ ὑπὲρ ἡμᾶς. πρὸς ἡμᾶς μὲν τὰ ἠϑικά, μὴ πρὸς ἡμᾶς δὲ τὰ διαλεκτικά (μὴ γὰρ συμβάλλεσϑαι πρὸς ἐπανόρϑωσιν βίου)" ὑπὲρ ἡμᾶς δὲ τὰ φυσικά᾽ ἀδύνατα γὰρ ἐγνῶσϑαι καὶ οὐδὲ παρέχειν χρείαν.

353 Eusebius praep. evang. XV 62, 0 (p. 8ὅ4.). ταῦτα μὲν οὖν ὁ Σωκράτης" μετὰ δὲ αὐτὸν oi περὶ ᾿“ρίστιππον τὸν Κυρηναῖον, éxevó" ὕστερον οἱ περὶ Ἀρίστωνα τὸν Χῖον ἐπεχείρησαν λέγειν ὡς δέοι μόνα τὰ ἠθικὰ φιλοσοφεῖν" εἶναι γὰρ δὴ ταῦτα μὲν δυνατὰ καὶ ὠφέ- λιμα᾿ τοὺς μέντοι περὶ τῆς φύσεως λόγους πᾶν τοὐναντίον μήτε κατα- ληπτοὺς εἶναι μήτ᾽, εἰ καὶ ὀφϑεῖεν, ὄφελος ἔχειν τι. μηδὲν γὰρ ἡμῖν ἔσεσθαι πλέον, ἀλλ᾽ οὐδ᾽ εἰ μετεωρότεροι τοῦ Περσέως ἀρϑέντες (frg. trag. adesp. 131 N)

ὑπέρ τε πόντου χεῦμ᾽ ὑπέρ ve πλειάδα αὐτοῖς τοῖς ὄμμασι κατίδοιμεν τὸν πάντα xócuov καὶ τὴν τῶν ὄντων φύσιν ἥτις δήποτέ ἐστιν. οὐ γὰρ δὴ διά γε τοῦτο φρονιμωτέρους ἢ δικαιοτέρους ἢ ἀνδρειοτέρους ἢ σωφρονεστέρους ἡμᾶς ἔσεσθαι, καὶ

μὴν οὐδὲ ἰσχυροὺς ἢ καλοὺς ἢ πλουσίους, ὧν χωρὶς οὐχ οἷόν τὲ εὐ-

7 τι pro τὰ BPLD. 10 ἑκατέρων B. 14 ἄχριστα B!, corr. B* cf. n. 391. 22 οὔτε libri, corr. Meineke. 32 ad Euripidis Andromedam rettulit Meineke.

δαιμονεῖν. ὅϑεν ὀρϑῶς εἶπε Σωκράτης ὅτι τῶν ὄντων và uiv ὑπὲρ ἡμᾶς εἴη, τὰ δὲ οὐδὲν πρὸς ἡμᾶς. εἶναι γὰρ τὰ φυσικὰ μὲν ὑπὲρ ἡμᾶς, τὰ δὲ μετὰ τὸν ϑάνατον οὐδὲν πρὸς ἡμᾶς, μόνα δὲ πρὸς ἡμᾶς τὰ ἀνθρώπινα. ταύτῃ δὲ καὶ χαίρειν αὐτὸν εἰπόντα τῇ Avabayógov

ὅττι οἱ ἐν μεγάροισι κακόν v' ἀγαϑόν vs τέτυκται. Καὶ ἄλλως δὲ εἶναι τοὺς φυσικοὺς λόγους οὐ χαλεποὺς οὐδὲ ἀδυνά- τους μόνον, ἀλλὰ καὶ ἀσεβεῖς καὶ τοῖς νόμοις ὑπεναντίους. τοὺς μὲν γὰρ ἀξιοῦν μηδ᾽ εἶναι ϑεοὺς τὸ παράπαν, τοὺς δὲ τὸ ἄπειρον ἢ τὸ

10 ὃν ἢ τὸ ἕν, καὶ πάντα μᾶλλον ἢ τοὺς νομιξομένους᾽ τήν v' αὖ διαφω- νίαν παμπόλλην οὖσαν" τοὺς μὲν γὰρ ἄπειρον ἀποφαίνειν τὸ πᾶν, τοὺς δὲ πεπερασμένον, καὶ τοὺς μὲν ἀξιοῦν ἅπαντα κινεῖσϑαι, τοὺς ὃὲ χκαϑάπαξ μηδέν.

354 Diogenes Laért. VI 103. ἀρέσκει οὖν αὐτοῖς (scil τοῖς Κυ-

15 νικοῖς) τὸν λογικὸν καὶ τὸν φυσικὸν τόπον περιαιρεῖν, ἐμφερῶς Loi- ὅτωνι τῷ Χίῳ, μόνῳ δὲ προσέχειν τῷ ἠϑικῷ.

995 Cieero Ácad. Pr. II 128, Liber -ἐρίέμγ ἃ tali érrisione 80- crates, liber Aristo Chius, qui nihil istorum. (scil. physicorum) | sciri putat posse.

20 356 Sextus adv. math. VII 12. xai ἀρίστων δὲ ὁ Χῖος o) μόνον, ὥς φασι, παρῃτεῖτο τήν τὲ φυσικὴν καὶ λογικὴν ϑεωρίαν διὰ τὸ ἀνωφελὲς καὶ πρὸς κακοῦ τοῖς φιλοσοφοῦσιν ὑπάρχειν, ἀλλὰ καὶ τοῦ ἠϑιχοῦ τόπους τινὰς συμπεριέγραφεν, καϑάπερ τόν τὲ παραινετι- κὸν καὶ τὸν ὑποθϑετικὸν τόπον᾽ τούτους γὰρ εἰς τίτϑας ἂν καὶ παι-

ss δαγωγοὺς πίπτειν, ἀρκεῖν δὲ πρὸς τὸ μακαρίως βιῶναι τὸν οἰκειοῦντα μὲν πρὸς ἀρετὴν λόγον, ἀπαλλοτριοῦντα δὲ κακίας, κατατρέχοντα δὲ τῶν μεταξὺ τούτων, περὶ ἃ οἱ πολλοὶ πτοηϑέντες κακοδαιμονοῦσιν.

9ῦ 7 Seneca epist. 89, 18. Ariston Chius mon tanium superva-

cuas esse dixit maturalem. et rationalem. (scil. partem philosophiae) sed

so eam. contrarias. moralem quoque, quam solam reliquerat, circumcidit.

nam eum locum, qui monitiones continet, sustulit et paedagogi esse duit,

non philosophi, tamquam. quicquam aliud sit sapiens quam | generis hu- mani paedagogus.

394a Lactant. div. instit. VII V. Ad vértutem. capessendam nasci

358 Seneca epist. 94, 1. Eam partem philosophiae, quae dat propria cuique personae praecepta mec in wniversum. componit hominem, sed. ma- rito suadet, quomodo se gerat adversus uxorem, patri quomodo educet liberos, domino quomodo servos regat, quidam solam receperunt. — —

Bed Ariston Stoicus (e» contrario hane partem levem existimat et quae non descendat in pectus usque. ad iam habentem praecepta plu- rimwm ait proficere ipsa decreta philosophiae constitulionemque. summi boni, quam. qui bene intellexit ac. didicit, quid in quaque re faciendum sil, sibi?pse praecepit.

959 Seneca epist. 94,5. Qui hanc partem (scil. eam quae dat propria cwique personae praecepta) videri volunt supervacuam, hoc aiunt: Si quid oculis oppositum moratur aciem, removendum est. illo quidem obiecto operam perdidit, qui praecipit: sic ambulabis, illo manwm por- riges.^ Eodem modo wbi aliqua res obcaecat amimwm et ad officiorum dispiciendum. ordinem. impedit, hil agit, qui praecipit:,sic vives cum patre, sic cum wazore.^ nihil enim proficient. praecepta, quamdiu menta error obfusus est; si dle discutitur, adparebit, quid cwique debeatur officio; alioquin doces illum, quid sano faciendwm sit, non efficis sanum. Pauperi ut agat divitem | monstras: hoc quomodo manente paupertate fier? potest? ostendis esurienti, quid. tamquam satur. faciat: fixam. potius medullis famem. detrahe. Idem tibi de ommbus vitiis dico: ipsa vemo- venda suni, non praecipiendum, quod. fieri illis. manentibus - mon. potest. nisi opiniones falsas, quibus laboramus, expuleris, nec avarus, quomodo pecunia ulendwum sit, exaudiet, mec timidus, quomodo periculosa con- temnat. efficias oportet, ut sciat. pecuniam mec bonum mec malum. esse; ostendas 4llà miserrimos dites; efficias wt, quicquid publice expavimus, sciat non esse tam timendum quam fama circumfert, nec dolere [quem- quam] mec mori. saepe 4n morte, quam pati lex est, magnwm esse so- latiwm, quod ad neminem redit; 4n dolore pro remedio futuram obsti- nationem anima, qui levius sibi facit, quicquid. contumaciter passus est. optimam, doloris esse naturam, quod. non potest nec qui extenditur magnus esse nec qui est magnus extendi. omma fortiter excipienda, quae nobis mundi necessilas 4mperat. His decretis cum illum 4n. conspectum suae condicionis addwueris et cognoverit beatam esse vitam mon quae secun- dum voluptatem est, sed secundum naturam, cum virtutem unicum bonum hominis adamaverit, turpitudinem. solum malwm fugerit, reliqua, omnia, divitias, honores, bonam valetudinem, vires, àmperia. scierit esse mediam partem, mec bonis adnuwmerandam nec malis: monitorem non. desiderabit ad singula, qui dicat:,sic 4ncede, sic coena. hoc viro, hoc feminae, hoc marito, hoc caelibi convent." ista, enim qu diligentissime monent, ipsi facere non possunt. haec paedagogus puero, haec avia, nepoti prae- cipit, el irascendwm mon esse magister. àracundissimus disputat. si lu- dum litterariwm ntraveris, scies isia, quae ingenti supercilio philosophi iactant 4n puerili esse praescripto.

23 quemquam delevi. —.28 Of. Epicuri fr. 446 Us.

Utrum | deinde manifesta. an. dubia. praecipies? mom. desiderant manifesta, monitorem. | praecipienti dubia, non creditur. supervacuum est ergo praecipere. 4d adeo sic disce: si id momes, quod obscurum. est et ambiguum, probationibus adiuvandum erit. si probatarus es, illa per quae

s probas, plus valent satisque per se sumt. Sic amWco utere, sic cive, Sic socio. Quare?,quia iustum est.^ Omnia ista mihi de iustitia locus tradit. llic invenio aequitatem per se expetendam; mec metu nos ad illam cogi nec mercede conduci; mon esse iustum, cui quicquam n hac virtute. placet. praeter. ipsam. hoc cum. persuasi. mihi et perbibi, quid