· 28

Aristonis admirabilem dicendi vim. describi certum. est.

337 Aelianus Var. Hist. III 88. Σάτυρος ὁ αὐλητὴς ᾿Δρίστω-

25 vog τοῦ φιλοσόφου πολλάκις ἠχροᾶτο καὶ κηλούμενος ἐκ τῶν Aeyo- μένων ἐπέλεγεν" (E 215)

εἶ μὴ ἐγὼ τάδε τόξα φαεινῷ ἐν πυρὶ ϑείην., τοὺς αὐλοὺς αἰνιττόμενος καὶ τρόπον τινὰ τὴν τέχνην ἐχφαυλίξων παραβολῇ τῇ πρὸς φιλοσοφίαν.

80 338 Strabo I p. 15 (de Eratosthene)...ἐγένοντο γάρ, φησιν, ὡς οὐδέποτε, κατὰ τοῦτον τὸν καιρὸν ὑφ᾽ ἕνα περίβολον καὶ μίαν πόλιν οἱ x«v' Aoíavova καὶ ᾿ἀρχεσίλαον ἀνθήσαντες φιλόσοφοι.“ -- — ὁ δὲ ᾿ἀρκεσίλαον καὶ ᾿“ρίστωνα τῶν καϑ'᾽ αὑτὸν ἀνθησάντων κορυ- φαίους τίϑησιν. — — ἐν αὐταῖς γὰρ ταῖς ἀποφάσεσι ταύταις ἱκανὴν

ab aliis probabile est litteris mandata esse. Quod fortasse ad dialogos quoque referri potest. Scilicet colloquia fuerunt ab ipso Aristone cum discipulis habita. Protreptici, de Zenonis placitis liber, cum Alexino et dialecticis pugna Stoico tantum Aristoni conveniunt. " Stoicus Aristo certe intelligitur; in sequenti- bus Themistius etiam Peripateticum commemorat: ἀρίστων ὃ ἐκ Λυκείου.

8 καὶ -- ἐκοινώνει scil. non prohibuit, ne iidem adulescentuli et se audirent et Cleanthem. 12 TONOC. A€ pap. | APMOC..H pap. 21 τὴν ϑηνᾶν e. gr. K 482 τῷ δ᾽ ἔμπνευσε μένος γλαυκῶπις ϑήνη.

ἀσϑένειαν ἐμφαίνει τῆς ἑαυτοῦ γνώμης, ἧ τοῦ Ζήνωνος τοῦ Κιτιέως γνώριμος γενόμενος ᾿ϑήνησι τῶν μὲν ἐκεῖνον διαδεξαμένων οὐδενὸς μέμνηται, τοὺς δ᾽ ἐκείνῳ διενεχϑέντας καὶ ὧν διαδοχὴ οὐδεμία σώξε- ται, τούτους ἀνθῆσαί φησι κατὰ τὸν καιρὸν ἐκεῖνον.

339 Diogenes Laért. VII 182, οὗτος (scil. Chrysippus) ὀνειδισϑεὶς ὑπό τινος ὅτι οὐχὶ παρὰ ᾿“ρίστωνι μετὰ πολλῶν σχολάζοι". εἶ τοῖς πολλοῖς, εἶπε, προσεῖχον, οὐκ ἂν ἐφιλοσόφησα."

340 Diogenes Laért. VIL 18, ἀρίέστωνος δὲ τοῦ μαϑητοῦ πολλὰ διαλεγομένου οὐκ εὐφυῶς, ἔνια δὲ καὶ προπετῶς καὶ ϑρασέως.«ἀδύ- νατον, εἰπεῖν (τὸν Ζήνωνα), εἰ μή σε ὁ πατὴρ μεϑύων ἐγέννησεν.“ ὅϑεν αὐτὸν καὶ λάλον ἀπεκάλει, βραχυλόγος Ov.

341 Athenaeus VII 2810. xoi τῶν Στωϊκῶν δέ τινες συνεφή- ψαντο ταύτης τῆς ἡδονῆς" Ἐρατοσθένης γοῦν ὁ ἈΤΟΙΡΟΙΟΕ μαϑητὴς γενόμενος ᾿ρίστωνος τοῦ Χίου, ὃς ἦν εἷς τῶν ἀπὸ τῆς Στοᾶς, ἐν τῷ ἐπιγραφομένῳ ᾿Δρίστωνι παρεμφαίνει τὸν διδάσκαλον ὡς ὕστε- ρον ὁρμήσαντα ἐπὶ τρυφήν, λέγων ὧδε..ἤδη δέ ποτε καὶ τοῦτον πεφώρακα τὸν τῆς ἡδονῆς καὶ ἀρετῆς μεσότοιχον διορύττοντα καὶ ἀνα- φαινόμενον παρὰ τῇ ἡδονῇ."

342 Athenaeus VI 251b. Τίμων ὁ Φλιάσιος ἐν τῷ τρίτῳ τῶν σίλλων (fr. 64 W.) ᾿ρίστωνά φησι τὸν Χῖον, Ζήνωνος δὲ τοῦ Κιτιέως γνώριμον, κόλακα γενέσϑαι Περσαίου τοῦ φιλοσόφου, ὅτι ἦν ἑταῖρος ᾿Δντιγόνου τοῦ βασιλέως.

943 Diogenes Laért. IV 898. χαὶ τῆς διαλεχτικῆς εἴχετο (ὃ Moxe- σίλαος) καὶ τῶν ᾿Ερετρικῶν ἥπτετο λόγων" ὅϑεν καὶ ἐλέγετο ἐπ᾽ αὐ- τοῦ ὑπ’ ᾿ἀρίστωνος"

πρόσϑε Πλάτων. ὄπιϑεν Πύρρων, u£ocog Ζ]΄ιόδωρος.

344 Sextus hypotyp. 1234. (de Arcesilao locutus) ἔνϑεν καὶ τὸν

πρόσϑε Πλάτων, ὄπιϑεν Πύρρων, μέσσος 4]΄όδωρος, διὰ τὸ προσχρῆσϑαι τῇ διαλεκτικῇ τῇ κατὰ τὸν zlióóogov, εἶναι δὲ ἄντικρυς Πλατωνικόν.

345 Diogenes Laért. IV 40. (ὁ "4oxeoíA«og) φιλομειράκιός τε ἣν καὶ καταφερής" ὅϑεν οἱ περὶ ᾿ρίστωνα τὸν Χῖον Zvoixol ἐπεχάλουν αὐτῷ, φϑορέα τῶν νέων καὶ κιναιδολόγον καὶ ϑρασὺν ἀποκαλοῦντες. καὶ γὰρ καὶ Ζημητρίου τοῦ πλεύσαντος εἰς Κυρήνην ἐπὶ πλέον ἐρα- σϑῆναι λέγεται καὶ Κλεοχάρους τοῦ Μυρλεανοῦ" ἐφ᾽ ᾧ καὶ πρὸς τοὺς

3 Seil. Cleanthem nominare debuit, secundum Strabonem. || διενεχϑέντας: eodem vocabulo utitur Diog. Laért. de Aristone, Herillo, Dionysio. 9 desidero: καὶ (pro οὐκ) εὐφυῶς. 11 λάλον, λα in ras. B. 14 Vix opus est dicere men- tionem Aristonis ab Eratosthene factam valde honorificam fuisse. 26 Il. Z 181 πρόσϑε λέων, ὄπιϑεν δὲ δράκων, μέσση δὲ χίμαιρα.

κωμάσαντας εἶπεν, αὐτὸς μὲν ϑέλειν ἀνοῖξαι, ἐκεῖνον δὲ διακωλύειν. τούτου δὲ ἤρων καὶ Ζ]ημοχάρης ὁ “άχητος καὶ Πυϑοχλῆς ὁ τοῦ Bov- yélov: οὗς καταλαβὼν ὑπ᾽ ἀνεξικακίας παραχωρεῖν ἔφη. διὰ ταῦτα δὴ οὖν ἔδακνόν τε αὐτὸν οἱ προειρημένον καὶ ἐπέσχωπτον ὡς φί-

5 λοχλον καὶ φιλόδοξον. μάλιστα δὲ ἐπετίϑεντο αὐτῷ παρὰ “Ιερωνύμῳ τῷ Περιπατητικῷ, ὁπότε συνάγοι τοὺς φίλους ἐς τὴν ᾿Δλκυονέως τοῦ ᾿Ἀντιγόνου υἱοῦ ἡμέραν, εἰς ἣν ἱκανὰ χρήματα ἀπέστειλεν ὁ "Mvviyo- νος πρὸς ἀπόλαυσιν. ἔνϑα καὶ παραιτούμενος ἑἕχάστοτε τὰς ἐπικυλι- κείους ἐξηγήσεις πρὸς ᾿Ἀρίδηλον προτείνοντά τι ϑεώρημα καὶ ἀξιοῦντα

10 εἰς αὐτὸ λέγειν εἶπεν.ἀλλ᾽ αὐτὸ τοῦτο μάλιστα φιλοσοφίας ἴδιον, τὸ καιρὸν ἑκάστων ἐπίστασϑαι."

346 Diogenes Laért. VII 162. ἀπετείνετο δὲ (ὁ ρίστων) πρὸς Ἀρκεσίλαον, ὅτε ϑεασάμενος ταῦρον τερατώδη μήτραν ἔχοντα «οἴμοι, ἔφη, δέδοται ᾿ἀρκεσιλάῳ ἐπιχείρημα κατὰ τῆς ἐναργείας."“

15 πρὸς δὲ τὸν φάμενον ᾿ἀκαδημαϊκὸν οὐδὲν καταλαμβάνειν,4Q' οὐδὲ τὸν πλησίον Gov χαϑήμενον δρᾷς;“ simsv' ἀρνησαμένου δὲ" οτίς σ᾽ ἐκτύφλωσεν, ἔφη, τίς ἀφείλετο λαμπάδος αὐγάς;

947 Diogenes Laért. VII 162. μάλιστα δὲ προσεῖχε (scil. Àristo) Στωικῷ δόγματι τῷ τὸν σοφὸν ἀδόξαστον εἶναι. πρὸς ὃ Περδαῖος

20 ἐναντιούμενος διδύμων ἀδελφῶν τὸν ἕτερον ἐποίησεν αὐτῷ παρακατα- ϑήκην δοῦναι, ἔπειτα τὸν ἕτερον ἀπολαβεῖν" καὶ οὕτως ἀπορούμενον διήλεγξεν.

348 Cicero de nat. deor. III 11. s? verum est, quod Aristo Chius dicere solebat, mocere audientibus philosophos $is, qui bene dicta male

25 ónterpretarentur; posse enim. asotos ex Aristippi, acerbos e Zenonis schola exire.

349 Diogenes Laért. II 19. (ὁ "4o(órummog) τοὺς τῶν ἐγκυκλίων παιδευμάτων μετασχόντας, φιλοσοφίας δὲ ἀπολειφϑέντας ὁμοίους ἔλεγεν εἶναι — — và δ᾽ ὅμοιον καὶ ᾿ρίστων᾽ τὸν γὰρ Ὀδυσσέα καταβάντα

so εἰς ἄδου τοὺς μὲν νεκροὺς πάντας σχεδὸν ἑωρακέναι καὶ συντετυχη- κέναι, τὴν δὲ βασίλισσαν αὐτὴν μὴ τεϑεᾶσϑαι.

350 Stobaeus Florilegium 4, 109 Vol. I p. 246 Hense (4,110 Mein). 'Ex τῶν Ἀρίστωνος Ὁμοιωμάτων. Ἀρίστων ὃ Χῖος τοὺς περὶ τὰ ἐγχύκλια μαϑήματα πονουμένους, ἀμελοῦντας δὲ φιλοσοφίας,