· 15

γε τὴν τοῦ σώματος ἡμῶν φύσιν ἤτοι ys ἐξ ἀέρος καὶ πυρὸς καὶ ὕδα- 2

rog x«l γῆς ἢ ἐξ ὑγροῦ καὶ ξηροῦ καὶ ϑερμοῦ καὶ ψυχροῦ συμμέτρως ἀλλήλοις xexoeuévov γεγονέναι διαπεφώνηταιν μέν, ἀλλ᾽ οὐκ εἰς τοσοῦ- rov, ὅσον «i Θεσσαλοῦ κουνότητες, εἴ ys καὶ Πλάτων καὶ Ζήνων, ᾿Ἰριστοτέλης τε x«l Θεόφραστος, Βὔδημός τὲ χαὶ Κλεάνϑης καὶ Χρύσιππος --- ὁμολογοῦσιν ἀμφ᾽ αὐτάς.

196 Varro de lingua lat. V 59. sive, ut Zenon Citieus, amima- lium semen ignis 18, qu? amima, ac. mens.

127 Rufus Ephes. de part. hom. p. 44 ed. Clinch. ϑερμασίαν δὲ καὶ πνεῦμα Ζήνων τὸ αὐτὸ εἶναί φησιν.

Cf. Stein Psychol. d. Stoa. I p. 58 n. 81.

3 ἀναϑυμιάματος necessario additur. 1 Ποσειδάων scripsi, Ποσειδῶν vulg. 8 Cf. recentiorum Stoicorum inde a Chrysippo de cometis sententiam Il n. 692. 3*

128 Eusebius praep. evang. XV 20, 1 (Ar. Did. fr. phys. 39 Diels p.470). τὸ δὲ σπέρμα φησὶν ὁ Ζήνων εἶναι, 0 μεϑίησιν ἄνθρωπος, πνεῦμα μεϑ'᾽ ὑγροῦ, ψυχῆς μέρος καὶ ἀπόσπασμα καὶ τοῦ σπέρματος τοῦ τῶν προγόνων κέρασμα καὶ μῖγμα τῶν τῆς ψυχῆς μερῶν συνελη-

5 λυϑός" ἔχον γὰρ τοὺς λόγους τῷ ὅλῳ τοὺς αὐτοὺς pcs ὅταν ἀφεϑῇ εἷς τὴν μήτραν, συλληφϑὲν ὑπ᾽ ἄλλου πνεύματος. μέρους ψυχῆς τῆς τοῦ ϑήλεος, καὶ συμφυὲς γενόμενον κρυφϑέν τε φύει, κινούμενον καὶ ἀναρριπιξζόμενον ὑπ᾽ ἐκείνου. προσλαμβάνον ἀεὶ [sg] τὸ ὑγρὸν καὶ αὐξόμενον ἐξ αὐτοῦ. — Theodoret. gr. aff. eur. V 25. Ζήνων δὲ ó

10 Κιτιδεὺς ὁ τῆσδε τῆς αἱρέσεως ἡγησάμενος τοιάδε περὶ ψυχῆς δοξάξειν τοὺς οἰκείους ἐδίδαξε φοιτητάς" τὸν γάρ τοι ἀνθρώπινον ϑορόν, ὑγρὸν ὄντα καὶ μετέχοντα πνεύματος. τῆς ψυχῆς ἔφησεν εἶναι μέρος τὲ καὶ ἀπόσπασμα καὶ τοῦ τῶν προγόνων σπέρματος κέρασμά τε καὶ μῖγμα ἐξ ἁπάντων τῶν τῆς ψυχῆς μορίων ξυναϑροισϑέν. — Plutarchus de

15 cohib. ira 15 p. 4062 καίτοι καϑάπερ ὃ Ζήνων ἔλεγε τὸ σπέρμα σύμ- μιγμα καὶ κέρασμα τῶν τῆς ψυχῆς δυνάμεων ὑπάρχειν ἀπεσπασμένον, οὕτω x.v.À. --- Aétius plac. V 4,1 (DDG p. 411). Ζήνων (τὸ σπέρμα) σῶμα" ψυχῆς γὰρ εἶναι ἀπόσπασμα. — Eadem Galen. hist. phil. 108 (DDG p. 22) Galen. ὅροι ἰατρ. 94 39. p. 910 Κα.) disp ἐστὶν ἀν-

0 ϑρώπου, ὃ μεϑίησιν ἄνϑρωπος μεϑ'᾽ ὑγροῦ, ψυχῆς dus Deique καὶ σύμμιγμα τοῦ τῶν προγόνων γένους, οἷόν τε αὐτὸ ἦν καὶ αὐτὸ συμμιχϑὲν ἀπεκρίϑη. — Diogenes Laért. VIL 158. ἀνθρώπου δὲ σπέρμα,

ὃ μεϑίησιν ὃ ἄνθρωπος us) ὑγροῦ, συγκίρνασϑαν (λέγουσιν) τοῖς τῆς ψυχῆς μέρεσι κατὰ μιγμὸν τοῦ τῶν προγόνων Aóyov. — Of. HI

129 Aétius plac. V 5, 2 (DDG p.418). Ζήνων (τὰς ϑηλείας) ὕλην μὲν ὑγρὼν προΐεσϑαι. οἱονεὶ ἀπὸ τῆς συγγυμνασίας ἱδρῶτας, οὐ μὴν σπέρμα πεπτιχόν. — Galen. hist. phil. 109 (DDG p. 640) Diogenes

. Laért. VII 159. τὸ δὲ τῆς ϑηλείας (σπέρμα) ἄγονον ἀποφαίνονται.

80 130 Cicero de divin. II 119. contrahé autem animum Zeno οἱ quasi labi putat atque concidere et (id ipsum esse dormire. Cf. II n. 166sq.

131 Galenus methodi med. II 5 Vol. X p. 111 K. ὅτι τε γὰρ τῆς νοσώδους δυσκρασίας εἴδη πολλὰ καὶ ὅτι καϑ᾽ ἕκαστον ἡ ϑεραπεία 35 διάφορος οὐχ ᾿Ἱπποχράτην μόνον ἢ ἄλλους παμπόλλους ἰατρούς, ἀλλὰ

4 συνεληλυϑότος CFG; fortasse συνεληλυϑότων. 6 μέρους scripsi, μέρος vulgo. 7 κερασϑέν ve φύει coni. Diels, xoóqe. ἐπισχύει, Usener. 8 sig del. Diels, 21 καὶ αὐτὸ] fortasse: ἀφ᾽ οὗ τὸ. 28 συγκρίνασϑαι Β. 24 τού... προγόνου λόγου P, τοῦ προγόνου Aóyov B. 28 σπέρμα πεπτικόν GA, σπέρμα

παππικόν B, Xie cuni C. Unde scribendum: σπερματικήνι 31 id add. Sehuetz.

x«i Πλάτωνα x«i Ἀριστοτέλην καὶ Θεύφραστον καὶ Ζήνωνα καὶ Χρύσιππον ἅπαντάς τὲ τοὺς ἐλλογίμους φιλοσόφους παρεχόμενοι μάρτυρας" ὅτι τε χωρὶς τοῦ τὴν φύσυν εὑρεϑῆναι τοῦ σώματος ἀκρι- βῶς οὐχ οἷόντ᾽ ἐστὴν οὔτε περὶ νοσημάτων διαφορᾶς ἐξευρεῖν οὐδὲν οὔτε ἰαμάτων εὐπορῆσαι προσηκόντως, ἅπαντας πάλιν τοὺς νῦν εἰ- ρθημένους μον φιλοσόφους τὲ καὶ ἰατροὺς οὐ προστάττοντας- — ἀλλ᾽ ἀποδεικνύντας παρέξονται.

132 Galenus adv. Iulianum 4 Vol XVIILA p.251. αὗται μὲν οὖν αἱ ῥήσεις τοῦ λαμπροτάτου σοφιστοῦ, Ζήνωνι καὶ Ἀριστοτέλει καὶ Πλάτωνι τοὺς μεϑοδικοὺς ἰατροὺς ἕπεσϑαι φάσχοντος. ἡμεῖς δ᾽ αὖϑις ἀναμνήσομεν αὐτόν, ὡς ἕκαστος τούτων τῶν φιλοσόφων, uc πολλοῖς τοῖς μετ᾽ αὐτόν, εὐκρασίαν μὲν ἡγεῖται τῆν ὑγείαν εἶναι ϑὲερ- μοῦ καὶ ψυχροῦ καὶ ὑγροῦ χαὶ ξηροῦ" νοσήματα δὲ γίγνεσϑαι τὰ γοῦν χατὰ δίαιταν ὑπερβάλλοντος ἑἕχάστου τῶν εἰρημένων ἢ ἐλλείποντος" εἶναι δὲ καὶ χυμοὺς ἐν τῷ σώματι τοὺς μὲν ὑγροὺς καὶ ξηροὺς χατὰ δύναμιν, ἐνίους δὲ ϑερμοὺς ἢ ψυχρούς, ἀναλογίξοντας {τοῖς νοδή- μασιν. οὕτω Πλάτων ἅμα τοῖς ὑπ᾽ αὐτῷ πᾶσιν, οὕτως ἈΑριστοτέλης ἅμα τοῖς ἐκ τοῦ Περιπάτου, οὕτω Ζήνων καὶ Χρύσιππος ἅμα τοῖς ἄλλοις Στωϊκοῖς ἐγίνωσκον. --- Cf. II n. 171.

133 Censorinus de die nat. XVII 2. quare qui ammos triginta saeculum | putarunt. multum videntur. errasse. hoc enim tempus genean vocari Heraclitus auctor est, quia orbis aetatis 4n eo sit spatio. orbem autem vocat aetatis dum natura ab sement? humana ad sementim. rever- litur. hoc quidem geneas tempus ali aliter. definierunt. | Herodicus an- nos quinque eb viginti scribit, Zenon triginta.

De anima humana. — Anima est spiritus. — Anima est corpo-

ralis. — Anima est ἀναϑυμίασις. — De partibus animae. —

Manet post mortem, sed non aeterna est. — De principali. — De voce. — De sensibus.

134 Cicero Acad. post. I 39. (Zeno) statuebat ignem esse ipsam naturam quae quoique gigneret [et] mentem atque sensus. — de finibus IV 19. eum autem quaereretur res admodum | difficilis, mum quinta, quaedam matura, videretur esse, ez qua ratio et. intellegentia oriretur, in

12 αὐτόν scripsi, αὐτῶν ed. 11 τοῖς addidi. 18 αὐτῷ scripsi, αὐτοῦ ed. 23 Heraclit. frg. 87. 88 Byw., B 19 p. 43 Diels. 33 quoique (vel cui- que) Madvig, quidque libri. | et del. idem.

quo eliam de amimis cuius generis essent quaereretur, Zeno id diwit esse ignem. — "Tusc. disp. I 19. Zenoni Stoico amimus ignis videtur.

135 Diogenes Laért. 157. Ζήνων δὲ ὁ Κιτιεύς... πνεῦμα ἔν- ϑερμον εἶναι τὴν ψυχήν. τούτῳ γὰρ ἡμᾶς εἶναν ἐμπνόους καὶ ὑπὸ τούτου κινεῖσϑαι.

136 Galenus Hist. Phil. 24 Diels, p. 618,12. τὴν δὲ οὐσίαν αὖὐ- τῆς (scil τῆς ψυχῆς) οἱ uiv ἀσώματον ἔφασαν, ὡς Πλάτων, οἱ δὲ σώματα κινεῖν, ὡς Ζήνων καὶ οἱ ἐξ αὐτοῦ. πνεῦμα γὰρ εἶναι ταύ- την ὑπενόησαν καὶ οὗτοι.

137 Tertullianus de anima c.5. denique Zeno,consitum spiri- twm definiens animam hoc modo instruit,,quo* inqui,digresso amá- mal emoritur, corpus est: consito autem spiritu diügresso animal emo- ritur: ergo consitus spiritus corpus est: comsitus autem spiritus amima est: ergo corpus 65, anima." — Macrob. in Somn. Sc. 1 14, 19. Zenon (dixit amimam) concretum. corpori spiritum.