· 10

15 60 Cicero Aead. Post. I 41. Visis nom ommibus adiwungebat fidem (scil. Zeno), sed dis solum, quae propriam quandam haberent declara- tionem earum rerum quae viderentur; id autem. visum cum psum per se cerneretur, comprehendibile — (feretis hoc2. — Nos vero, inquam; quonam enim alio modo καταληπτόν déceres2) sed cwm acceptum iam

40 οὐ approbatwm esset, comprehensionem appellabat, similem is rebus, quae mamw prehenderentur; ex quo etiam momen hoc dwxerat, cwm eo verbo aniea nemo tal& àn re usus esset; plurimsque idem movis verbis (nova enim dicebat) wsus est. quod autem erat sensu comprehensum, id «psum semswm. appellabat, et, si ita, erat. comprehensum, ut. convell

25 ratione Qon. possel, scientiam, sim aliter ànscientiam mnominabat; ex qua exsisteret. etiam opinio, quae esset àmbecilla et. cum falso incogni- toque communis. — 42. Sed inter scientiam οἱ inscientiam | comprehen- sionem, illam quam dixi, collocabat, eamque meque im rectis neque im pravis wwmerabat, sed soli credendwm esse dicebat. Εἰ quo sensibus etiam

3o fidem. tribuebat, quod, w£ supra dixi, comprehensio facta. sensibus et vera esse ill& et fidelis videbatur, mon quod ommia, quae essent in re, com- qrehenderet, sed quia mhil, quod cadere in eam. posset, relinqueret, quod- que natura quasi normam scientiae et principium sui dedisset, unde postea, notiones rerum in animis émprimerentur, e quibus non prin-

80 cipia, solum, sed latiores quaedam ad rationem ànveniendam viae aperi- rentur. Errorem autem et temeritatem οὐ ignorantiam e opi- nationem et suspicionem et uno momine omnia, quae essent aliena firmae et constantis adsensionis, a. virtute sapientiaque removebat.

2 ut om. ABV'. | eiusdem modi Davisius. 18 hoe Davisius, hec libri. || inquit Ubri, corr. Manutius. 21 cum Mamutius, at cum libri. 35 aperi- rentur Davisius, reperiuntur Ubri.

61 Cieero Acad. post. 1 40. — Zeno ad haec quae visa, sunt et quasi accepía sensibus assensionem adiungit animorum: quam esse vult in nobis positam et voluntariam.

62 Cicero Acad. post. 1 41. Quod autem erat sensu comprehen- sum, id. ipsum sensum appellabat.

(i. e. τὴν δὲ δι᾽ αἰσϑητηρίου κατάληψιν αἴσϑησιν ἐκάλει) cf. Diog. Laért. VIL 52. αἴσϑησις δὲ λέγεται — - καὶ ἡ δι᾽ αὐτῶν κατάληψις.

63 Sextus adv. Math. VIII 355. ᾿Επίκουρος δὲ πᾶν αἰσϑητὸν ἔλεξε βέβαιον εἶναι, ὃ δὲ Στωικὸς Ζήνων διαιρέσει ἐχρῆτο.

Cicero de nat. deor. I 10. wrgebat Arcesilas Zenonem, cum ipse falsa. omnia, diceret quae sensibus viderentur; Zeno autem monnulla visa esse falsa, mon omnia. — Cicero Acad. post. I 41. visis non omnibus adjungebat fidem.

64 Chrysippus apud Sext. adv. math. VII 313. (disputans contra Cleanthem qui φαντασίαν esse dixerat τύπωσιν κατ᾽ εἰσοχὴν καὶ ἐξοχήν) ἀλλ᾽ εἰ τοῦτο, ἀναιρεῖται μὲν μνήμη ϑησαυρισμὸς οὖσα φαντα- σιῶν. Memoriae definitionem, qua utitur, ad Zenonem probabiliter referri, vidit Pearson p. 6T.

65 Stobaeus Ecl I p. 136,21 W. Ζήνωνος {καὶ τῶν ἀπ᾿ αὐτοῦ». τὰ ἐννοήματά φασι μήτε τινὰ εἶναι μήτε ποιά. ὡσανεὶ δέ τινὰ καὶ ὡσανεὶ ποιὰ φαντάσματα ψυχῆς ταῦτα δὲ ὑπὸ τῶν ἀρχαίων ἰδέας προσαγορεύεσϑαι. τῶν γὰρ κατὰ τὰ ἐννοήματα ὑποπιπτόντων εἶναι τὰς ἰδέας, οἷον ἀνθρώπων, ἵππων, κοινότερον εἰπεῖν πάντων τῶν ξῴων καὶ τῶν ἄλλων ὁπόσων λέγουσιν ἰδέας εἶναι. ταύτας δὲ οἱ Στωικοὶ φιλόσοφοί φασιν ἀνυπάρκτους εἶναι, καὶ τῶν μὲν ἐννοημάτων μετέχειν ἡμᾶς, τῶν δὲ πτώσεων, ἃς δὴ προσηγορίας καλοῦσι, τυγχάνειν.

Aét. Plac. I 10,5. οἱ ἀπὸ Ζήνωνος Στωικοὶ ἐννοήματα ἡμέτερα τὰς ἰδέας ἔφασαν. — Diog. Laért. VII 01. ἐννοήμα δέ ἐστι φάντασμα διανοίας. οὔτε τὶ ὃν οὔτε ποιόν. ὡσανεὶ δέ τι ὃν καὶ ὡσανεὶ ποιόν, οἷον γίνεται ἀνατύπωμα ἵππου καὶ μὴ παρόντος.

66 Cieero Acad. pr. II 144. Negat enim vos Zeno — sce quic- quam. Quo modo? inquies; mos enim defendimus etiam. insipientem multa. comprehendere. |. At scire negatis quemquam rem ullam nisi sa- pientem. |.Et hoc. quidem Zeno gestu conficiebat. Nam, cwm extensis digitis adversam manwm. ostenderat,,jvisum^ inquiebat,,hwiusmodi est." Deinde, cum. paullum digitos contraxerat,,adsensus hwiusmodi." — Tum

2 assensionem — συγκατάϑεσιν. 3 in nobis positam — ἐφ᾽ ἡμῖν εἶναι. 19 καὶ---.ὴαὐτοῦ add. Diels. 21 ὡς ἂν simo, et priore loco εἴπη FD, corr. Jacobs. 23 εἶπε FP, corr. Meineke. 24 ταῦτα FP, corr. Meineke. 26 τὰ ὑπάρχοντα suppl. Pearson post τυγχάνειν. ultimum enuntiatum non intellego. 36 contraxerat cod. Cantabr., contexerat A conxerat B. 9*

cum. plane compresserat. pugnumque fecerat, comprehensionem llam esse dicebat: qua ex similitudine etiam. momen ei rei, quod antea mon fuerat, κατάληψιν imposuit. Cum autem. laevam. manum. admoverat et. illum pugnum. arte. vehementerque compresserat scientiam | talem. esse dicebat,

s cuius compotem misi sapientem esse neminem.

67 Sextus adv. math. VII 151. δόξαν εἶναι τὴν ἀσϑενῆ καὶ ψευδῆ συγκατάϑεσιν.

68 Cicero Acad. post. [ 41. δὲ ifa erat comprehensum, wt convelli ratione mon possel, scientiam, sin. aliter, inscientiam. nominabat (Zeno).

10 Stobaeus Ecl. IL p. 73,19 W. εἶναι τὴν ἐπιστήμην κατάληψιν ἀσφαλῆ καὶ ἀμετάπτωτον ὑπὸ λόγου. — ib. p. 111,20. τὴν ἄγνοιαν μεταπτωτικὴν εἶναι συγκατάϑεσιν καὶ ἀσϑενῆ. — Sextus adv. math. VII 151. ἐπιστήμην εἶναι τὴν ἀσφαλῆ καὶ βεβαίαν καὶ ἀμετάϑετον ὑπὸ λόγου κατάληψιν. — Diogenes Laért. VII 41. αὐτήν τε τὴν ἐπι-

15 στήμην φασὶν ἢ κατάληψιν ἀσφαλῆ, ἢ ἕξιν ἐν φαντασιῶν προσδέξει ἀμετάπτωτον ὑπὸ λόγου.

69 Cieero Aead. 1 42. nter scientiam οὐ inscientiam | comprehen- sionem. collocabat, eamque neque in rectis neque 4n pravis mumerabat. Sextus adv. math. VII 151. ἐπιστήμην καὶ δόξαν καὶ τὴν ἐν με-

90 ϑορίᾳ τούτων τεταγμένην κατάληψιν... κατάληψιν δὲ τὴν μεταξὺ τού- τῶν. ib. 153 ὃ ᾿ἀρκεσίλαος... δεικνὺς ὅτι οὐδέν ἐστι μεταξὺ ἐπιστή- uus καὶ δόξης κριτήριον ἡ κατάληψις. Cf. II n. 90.

70 Anonymi variae collectiones mathematicae in-Hultschiana He- ronis geometricorum et stereometricorum editione p.275. Ταύρου Σιδο- ss νίου ἔστιν ὑπόμνημα εἰς Πολιτείαν Πλάτωνος ἐν à ἐστι ταῦτα᾽ ὧρί- σατο ὁ Πλάτων τὴν γεωμετρίαν... ᾿ἀριστοτέλης δ᾽... Ζήνων δὲ ἕξιν ἐν προσδέξει φαντασιῶν ἀμετάπτωτον ὑπὸ λόγου. 71 Diogenes Laért. VII 28. ἔλεγε δὲ μηδὲν εἶναι τὴς οἷήσεως ἀλλοτριώτερον πρὸς κατάληψιν τῶν ἐπιστημῶν.

80 79 Schol. ad Dionys. Thracis Gramm. ap. Bekk. Anecd. p. 663, 16. ὡς δηλοῖ καὶ ὁ Ζήνων λέγων.«τέχνη ἐστὶν ἕξις ὁδοποιητικής, rov- τέστι δι᾿ ὁδοῦ καὶ μεϑόδου ποιοῦσά τι.

Valde similem. definitionem Cleanthi tribuunt. Olympiodor. in. Plat. Gorg. p. 53,54. Quintil. Instit. or. Π 17,41. Atque iniuria eam Ze-

7 Ad Zenonem hane definitionem rettulit Pearson p. 68, quia Zenonis sententias enarrans dicit Cic. Acad. post. 1 41: ex qua (scil. inscientia) existeret etiam opinio, quae esset imbecilla et cum falso incognitoque communis. Cf.

Tusc. IV 15 opinationem autem... volunt esse imbecillam assensionem. Sed in loco Sexti duae miscentur notiones diversae. Cf. Stob. Ecl. II p. 112,2 W. 16 ἢ £&v —Aóyov. Cf. Herillum I n. 411. 2" constat hane esse ἐπιστήμης

definitionem, non geometriae. Of. n. 68. 411. 28 οἰήσεως D, ποιήσεως BPL.