2

2. ὅσαι] ὅσάι ἄλλαι Ο᾽ 14: ἄχχῳς. 2.. 11... γὰρ] γὰρ καὶ (. 11 λέγψοντωι ὀργίλοι τε καὶ μανικοί, ὅσῳ θ. 1 6. ἀπὲ ῥωϊδίως καὶ ταχὺ 6. 1]

ἐξ} “γένηται: Ο. 1 ἐδὲ}. ἃ 4, ἢ! 8. μᾶλλον, τῷ πεπονθέναι Ω. 1} 9. λέγογτου Ο. 1 15, ἢ}

48. 1" 16. τι Ὅὁπὰ Ο.1}-.18, τὶ οπχ «4. ὄ {Π19:: μῶλλον. οτὰ ὦ. || 20. ἕκαφον Οἱ 1} γὼρ λέγεται τῷ Ο. 1}. 25. ἄν τις οὐὰ (1. 26. τοσῦ-

Ο. 11.30. λευκὸς} ὁ. λευκὸς (. Ζ81 οἵ -ιῆοχ ὃ γρωμματικὸς δὲ ὁ δίκαιος, || 84. οἷον ὁ δρομικὸς ἢ ὃ π. Ὁ.

2. ταῖς] καὶ ταῖς Ο. 1}. ἀ. ἐπιςήμη χέγετωι 6. 1 5. διάθεσιν ἔχοντες Ο. 11 7. λεγόμενον τα Ο. ἢ 9. τοίνυν] ὃν Ο, 1] 10. παρωνύμως τὼ 48. 1 11. δὲ οχὰ Ο. 1] κατὼ ταύτας ΜΒ. 11 αὐτὼς δὲ λεγόμενα ποιά, Ο, 1 16. τοιῦτον Ο. ἢ.11. ὑδέν ἐςιν. ἐγαντίον (΄. 4 δὲ ὁπ ΑἸ 19.. δῆλον ἐκ τῶν, καθ᾽. ἕκασα, προχὶ Ο. ΠΠ 2, ὅτε -οὰρ] οἷον ὅτε (, ὅτε... 1} 23. πϑ] τὸ πᾶ Ο. 1} δ᾽ 418,. 1} τί οτὰ ας 1} ἢ] ἢ τὸ ΟΕ 1 26. δὲ] δὲ καὶ «5.6. [Ἐ.27.. χοὴ ἧττον οὐὰ 8. ἱ- 28,. δικοιότερον. “4..[}: ἕτερον ἑτέρα μᾶλλο"}] μᾶλλον ἕτερον. ἑτέρυ λέγεται.18,, ἕτερον ἑτέρα λέγεται «μᾶλλον κἀὶ ἧττον. Ὁ,.}} ταῦτα. Ο΄. ᾿|. ἐπίτωσιν Ὁ. 1 29. ἐνδέχετοι ἔτι (. 1" 831. λέγοιτο... 11 καὶ ἥττον ὁτχ.Β οἱ μὲ.Α4'..}} 33. δικοιοσύγη 8. 11 834. φασὶ μᾶλλον καὶ ἧττον λέγεσθαι Ο. 1] 35. ὑγίειαν -- ἑτέρει] ὑγίειάν φῶσι καὶ δικιοσύνην: ἧττον ἑτέρου ἑτέρῳ ἔχειν (.

. ΚΑΤΗΡΌΡΠΙΑΤΙ 41 ν ἑτέ ἤ ὧσαύτως τως δὲ καὶ υγραμματοοὴν καὶ τὰς ἄχλάς τ οὐ πιδέχεται. δὲ καὶ τὸ ποιεῖν καὶ τὸ πάσχειν ἐνὰν" 9 διαθὲ εἰ ὶ,ὥῶλλ᾽ γον γε κατὰ ταύτας “λεγόμενα ἀγαμ πιότητα καὶ τὸ μϑβλῤει δε ὺ ἧττον" τὸ γὴν θρμαήρ᾽ “ωράς ἐπιδέχεται τὸ μᾶλλον "καὶ τὸ ὅπτεν" ᾿γραμ- τῷ Ψύχειν ἐναντίον καὶ τὸ ϑρμαδεσθαὶ τῷ ψύχεσθαι καὶ ᾿ ματικώτερος γὰρ ἕτερος ἑτέρε λέγεται καὶ ὑγιεινότερος; κἀὶ τὸ ἥδεσθαι τῷ ἈδαΦΉΝΝΝ, ἣν ὥς ε ἐπιδέχεται ἐ ἐναντιότητα. καὶ καὶ δικαιότερος, καὶ ἐπὶ τῶν ἄλλων ὡσαύτως. τρίγωνον δὲ. καὶ 5 τὸ ἡμᾶλλδε δὲ καὶ ἧττον" θερμαίνειν, γὼ μᾶλλον. καὶ ἧτ- τετράγωνον ὁ ἀ δοκεῖ τὸ μᾶλλον ἐπιδεσσόαι, ἀδὲ τῶν ἀλ-- τον ἐδὰς καὶ θερμαΐεσϑαι βάλλιν: καὶ ΜᾺ ἐπιδέχεται λων σχριμείτων. ὀδέν. τὰ; ᾿αν γὰρ ἐπίδερχὀμεενὰ, τὸν ως πρὶ: ἦν τὸ μᾶλλον καὶ τὸ ἧπέον τὸ “ποιεῖν καὶ τὸ πρίσαζειν.ς γών, λάγοι: ἢ τὸν τῷ κύκλε. πανθ᾽. ὁμοίως τρίγωνα ἢ κί ἐἀὨ ὠἁὙΥπὲρ- βὰν. οὖν τούτων τοσαῦτα. λέγεται; εἴρηται δὲ 'κλοι εἰσί, τῶν δὲ μὴ ἐπιδεχομένων ὑδὲν ἡμᾶλλον ἕτερον ἴεν ὑπὲρ τοῦ κεῖσθαι ἐν; τοῖς πρός τι, ὅτι παρωνύμως ἀπὸ ἑτέρυ. ῥηθήσεται: ὀδὲν γὰρ μᾶλλον τὸ τετρώγωνον τῷ ἕτερο- 10 τῶν θέσεων λέγεται ὑπὲρ δὲ τῶν λοιπῶν, τῷ τὲ ποτὲ χαὶ Μήκως κύχλος ἐς ν᾽ ἐδέξερον γὰρ ἐπιδέχεται τον τῷ κύκλε τὸ πὸ καὶ τῷ ἔχειν; διὰ τὸ προφανῆ εἶναι ὑδὲν. ἀδημὴ αὐὖΣ λόγον. ὡπλῶς δέ, ἐὰν «μυὴ-ἐπιδέχηται, πμφύτιμα ὅδ τὸ Ξῶν ἀλλὸ ϑνλδ' λέγεται ἢ ἢ ὅσα ἐν ὠρχῇ: ἐρρέθη, ὅτι πὸ: ων μὲν μένῳ λόγον, ἀ ων σμθνμο ἘΔ τῷ ἑτέρα. μᾶλλον. υβαῤσμῖ τὸ. ὑποδεδέσθαι, -τὸ ὡπλίσθαι, τὸ δὲ πὸ οἷον ὧν ος ᾧ πάντ ᾿δὖν πᾶ: πρεὶ ἐπιδέχεται, τὸςμᾶλλων καὶ τὸ τὸ ἧττον. δΔυκείῳ, καὶ τὰ ἄλλα. δὲ ὅσα ὑπὲρ: αὐτῶν. ἐρρέθη... ᾿ ΕΣ “Τῶν μὲν οὖν "εἰρημένων ὑδὲν ἴδον ποιότητος, ἰαρας 415 ἠῤῃρα μὲν ὅν “τῶν προτεθέντων. γενῶν. ἑιάνὼ τὰ" πρλ, 10 καὶ: -ἀνόμοιω κατὼ μένας τῶς ποιότητας λέγεται! δόμων μένα; πἰρὸ δὲ τῶν ἀντικειμένων... ἐπραελμῶς εἴωθεν ἀντιρεῖ: ι γὰρ ὅπ ἑτέρῳ ἐκ ἔςι καὶ ἄλλο ὑδὲν ἢ καθ᾿ ὃ ποιόν σθαι, ὑπείον.. ἀδγετοε δὲ ἔ ἐτρον ἑτέρῳ. ἀντικεῖσθαι: τετραυλεβῦξ,. ἐς». ὥς: ε ἴδιον ἂν ἐν. "δς ἀρκλρς: τὸ εμὐνημέμρχον ἡ ἢ ὡς τὰ: πρός: το ἢ ὠδττὰ ἐγάντία, 1: ὡς ξέρηδιθ᾽ αὶ ἔξιφ, ριον. πλδω. κατ᾽ λοις ἢ » κατάφασις καὶ ἀπόφαεις. ἀντύκειται δὲ κινῶν, τῶι τ Οὐ δεῖ δὲ ἰὐρονονα μή τις ἡμᾶς φήσῃ. ὀκὶβ τοιότων ὡς τύπῳ εἰπεῖν ὡς μὸν τὰ "πρός: τῷ οἷον τὸ δυπχᾶ- ποιότητος τὴν «πίρόθεσιν ποισαμένυς πολχὰ τῶν πρός, τι σιὸον τῷ ἡμίσει; ὡς δὲ τὰ ἐνάντίας οἷον τὲ κακὸν τῷ ἀγαθῷ, συγκαταριθμεῖσθαι" τὼς γὰρ ἕξεις καὶ διαθέσεις τῶν πρός ὡς δὲ τὰ κατὰ ςέρησιν καὶ ἕξιν, οἷον. τυφλότης Χαὶ ὄψις͵ αἰ εἶναι ἐλέγομεν. σχεδὸν γὰρ ἐπὶ πάντων τῶν τοιότων τὰ ὡς δὲ κατάφασις. καὶ ἀπόφασις, οἷον κιύθηται --ὐ μαθηταὶ. όη πρός τι λέγεται, τῶν δὲ καθ᾽ ἕκαιςι ὀδέν. ἡ μὲν γὰρ, Ὅθσα μὲν ὅν ὡς τὰ σρόρ: τι ὠτίωβδὴν αὐτὰ ἅπερ ἐπιςήμη, γόος ὗσα, αὐτὸ ὅπερ ἐςὶν ᾿ἶτων λέγεται Ἰξενὸς δε ὁ ἐσὶ τῶν ἀντικειμένων λόγεται ἢ ὁπωσῶν ἄλλως πρὲς αὐτὰ, γὰρ ἐπιςήμη λέγεται: τῶν δὲ καθ᾿ ἕκαςα ὑδὲν αὐτὸ ὅπερ οἷον τὸ διαί ίος αὐτὸ ὅπερ. ἐφξύς ἑτέρου διπλιζσιον λέγεται" ἐςὶν ἑτέρα. Ἀξγέξαις: οἷον ἡ γραμματοιὴ, ὖ λόγεται τοὶ" τινὸς “γὰρ διπλάσιον; καὶ ἡ ἐπιςήμηι! δὲ τῷ ἐπιφηϊῷ: ὥξ τὰ ραμματοοὴ ὑδ ἡ μευσυκὴ τινὸς μυσική. ἀλλ᾿ εἰ ἄρα; πρός τι ἀντίκειται, Χαὶ ΝΕ; γέ: ἡ "ἐπ σήμῃ αὐτὸ γεὶῤ κατὰ τὸ γέμος καὶ. αὗται τῶν “πρός τι λέγονται; οἷον ἡ ἐςὶ τὰ ἐπιςητῦ. καὶ τὸ ἐπιςητὸν δὲ αὐτὸ ὅπερ ἐξὶ πρὸς ἀν- ρωμιματυκὴ λέγεται τινὸς ἐπιςήμη, ἀ τινὸς ραμμιωτική, 30 τυκεΐμμενον λέγεται, τὸν. ᾿ἐπις ἤμην. αὐ μὰν ἐπιςητὸν τ τοῦ ἐἈΗ͂Σ πα ρα μμαβη βεαὰ ρει οκύ ἀρ οέρνῶρν 3άι ἐτιφητό,, τῇ ἐπισήμᾳνς ὉΈῺΣ τ στο αἱ καθ᾿ ἕκαςα ὑκ εἰσὶ τῶν πρός τι. λεγόμεθα. δὲ ποιοὶ το Ὅσα ἦν ἀντόκειται ὡς τὰ πρός τι αὐτὼ ὥπερ ἐξὸν ἑτέ: ταῖς καθ᾿ ὃ ὅκαςά: 'ταύτας γὰρ καὶ ἔχομεν" ἐπιφήμονες γὰρ ρων λέγεται: ἢ ἥ ὑπωξδήποτε. ἀρὶς ἀχλυχὰ λέγεται: τὰ δὲ ὡς λεγόμεθα τῷ αν 'τῶν καθ᾿ ἕκαςα ἐπιςημῶν τινά. ὥςε τὰ ἐγαντία, αὐτὰ μὲν δαγρχῇ ἐςὶν ἀδαμῶς ἀρὺς ἄλληλα: ΧΩ αὗται ἂν καὶ “οιότητες ἶηθρωυ αἱ καθ᾿ παραλν “ ὥς 35 γεταιὶς" ἐναντία: μέντοι ἀλλήλων λέγεται »ε - ἅτε, ὙᾺ τὲ ὠγα- ποτε καὶ ποιοὶ λεγόμεθα" αὗται δὲ ἐκ εἰσὶ τῶν᾽ πρός το θὲν τῷ κακὰ λόγειαι ἀγαθόη, ἀλλ᾽ ὀατίο, ὅτε τὸ λεύχὸν ἔτι εἰ τυγχάνοι τὸ αὐτὸ πρός τι καὶ ποιὸν ὄν, ὑδὲν ἄτοπον τῷ μέλανος. λευκόν, ἀν᾽. ἐναντίον. ὥς αβῆνννι ἁδτᾶϊ ἐν ἀμφοτέροις τοῖς γένεσιν αὐτὸ καταριθιυεῖσθαι. πιο τ αἰ ἀντιθέσεις ἀλλήλων. ὅσά δὲ τῶν ἐναντίων. τοιαῦτα ἐξὶν

- Ἂ Ὡς Ὁ οἰ ΝᾺ δ 5 δ' ΒΝ ἤ Ξ ΄ς τ ᾿. εἰ ᾧ νον 2: 5 τ ᾿ μ᾿. -, ᾿ τ" -᾿ ὲ ν ἢ

: "4, ἡραμματικὴν ᾿ηραμματικῆς καὶ (, ΠἸ 3. ἀἰτογττη τὸ αὶ 8. ἢ ἀ. δικαιότερος καὶ ὑγιεινέτερος, Ο. Ἰδ. μᾶλλον καὶ τὸ ἧττον ἐπιδ: 6. ἢ 8. ἢ τὸν] καὶ τὸν σ. Ἵ 9. μᾶλχλο! ἀπῖε ῥηθήσεται. Ο. ἢ 14. ἐπιδέχεται τὰ ποιὰ Ὁ. Ἱ1 16. καὶ] ἢ Ο. 1 117. ὃκ ἔξιν ἕτερον ἑτέρῳ Οἱ Ἱ 18. τῆς οαὰ (. ἢ καὶ] ἢ Ο. || 20. φήσει 5. ἢ 22. καὶ τὰς ὃ. Ο. || 23. ἐλέγομεν απΐα εἶναι Ροηϊξ ΟἿ ργῶ ΙΕ πασῶν τῶν “τοιότων ποιοτήτων τὰ γένη τῶν πρός (.. ἢ 21. ἕκαςον Ο. Ἱ μὲν οτὰ..}} 28. εἰ] ἢ εοττ 46. ἢ" 831. λέγεται οπα ( ἢ 84. τοάς 6. ᾿᾿ 317. ὅν οτὰ 418. 11 38. αὐτὸ τοῖς γένεσιν (΄.

ὅδ. μᾶλλον καὶ τὸ ἧττον (΄. 1 6. ἧττον; καὶ λυπεῖσθαι μᾶλλον καὶ ἧττον. ἐπ᾿ σἹ 22. τὰ ΟΠ, Ὁ οἷον} ὡς Β6,, ἢ 25: λέγον-- ται ὅδ. ἢ 26. αὐτὸ τὸ ἡμίσεος αὐτὸ Ο. ἢ 938. 16] δὲ 438} 29: πρὲς τὸ ἀν. Β6. Ἱ 32. Ἰηῖοι ἑτέρων εἰ λέμε τῷ Ἰόσαια τεησοιι Ἰπεογῖβ ἅ δὰϊ 5. ἰάθη ἴῃ τραγσίηθ μαβεῖ τῶν ἀντικειμένων.

ἢ, ὰ ἢ Ὰ ΕἾ ᾿ γ᾿ Ἂν" ἐς ᾿ ὥς. ἐν οἷς" πέφυκε γίνεσθαι ἢ ὧν κατηγορεῖται ἀνωγκαῖὸον

ἐ ἡ). τ; ͵ὕ δ 7: 2: Ὁ Σὰ ΟΝ ΤᾺ «θ᾿ αὐτῶν θάτερον ὑπάρχειν, τότων ἀδὲέν ἐςιν' ἀγὼ μέσον: “ὧν. δὲ

γε μη. ογωγκοιον οὕτέρον ὑπάρχειν, τότων εξιὶ τὶ γὼ με-: ᾿ ἐῬΑΣ Ων ἘΣΟΡ δ᾽ τὰν ᾿ Ζ, ὁ ’ “ἢ

σὸν πῶντως. οἱον γοσος καὶ υγίειω εν σ ἘΠῚ ζῴν ἘΡΡυ ΣῈ

δὲ ὑδαμῶς λέγεται ὁ ἄνθρωπος. ἀντικεῖσθαι “δὲ καὶ ταῦτα δυκεῖ τὸ ἐς ερῆόθαι. καὶ: τὸ. τὴν ἕξιν. ἔχειν, ὡς ᾿ςέρησις καὶ ἕξις" ὁ “γὼρ τρόπος τῆς ἀντιθέσεως ὁ αὐτός" ὡς γὰρ ἡ τύ» Φλύτης τῇ: ὕψει ἀντίκειται, ὕτω καὶ τὸ ἰρνάμε εἶναι τῷ

γϑεσθαι, αὶ: ἀναγκαῖαι γε φάτερον ὑπάρχειν τῷ τῷ ζῷν 5 ὟΝ ΤΡ ΣΎΝ, ΤΠ ΠΩ ΤΡ ΤΠ νρΠΠΠ

σώμωτι, ἢ νόσον ἢ ὑγίειαν. καὶ περιττὸν δὲ καὶ ἄρτιον. ἀριθ- “᾿ ᾿ -ν ᾿ ᾿ 2 “ο΄ Ὁ μοῦ. κατηγορεῖται, καὶ ἀνωγκαῖόν γε. θώτερον. τῷ ἀριθμῷ

-,ὕὔ Ἃ. Ν᾽ Αὐἰῷν ἘΣ Ὡς ᾽ν 2.λκ" δὲ ὑπάρχειν, Υ. περιττον. ἢ ορτιον. κοὶ- ὅκ ἐς γε τότων ὅθεν

οἴ Οὐκ. ἔςτ, ιδὲ -ἀδὲ τὸ ὑπὸ. τὴν ἀπόφασυν καὶ κατά:

ὡν ἀπόφασις καὶ -κατώφασις" ἡ μὲν γὰρ κατάφασις λόγος ἐςὶ κατωφατιιὸς καὶ ἡ ἀπόφασις λόγος ὠποφώτι:

Ἂ 7 Ἂν 7 ᾿ 44} οὐ ῬΑ Ἰ ΔΩ ἔτι ον τ εν ἡ ἀνὰ χον Ν ΞΘ, ᾿ Α΄. ὙΝ πεν ἀνὰ μέσον, ὅτε νόσε καὶ ὑγιείως ὅτε περιττὰ καὶ ἀρτίν. ὧ᾽ κός; τῶν δὲ ὑπὸ τὴν κατάφασιν. καὶ ἀπόφασιν. ὁδὲν ἐς: ᾿᾿ Ἂς 7 ἱ,ὕ 7 ἂν. νιν ἈΥ κα Ἄχος ᾿ ολ Ἂ “,: ἜΞΕ: ' δέ γε μὴ ἀνωγκαϊον θώτερον ὑπάρχειν; τότων ἔς τι ἀνὼ 10 λόγος. "λέγεται" δὲ καὶ. ταῦτω ἀντικεῖσθωι ἀλνχήλοις ὡς. χα-

ὉΥ; “οἷον μέλων καὶ. λευκὸν ἐν σώμωτι. πέφυκε 'γίνεσθαι; Ξ; Ἂ “6 ᾺἫὉ “Ἢ 7

κοὶ ὑκ ἀναγκαῖόν. γε θάτερον ἀὐτῶν ὑπάρχειν τῷ σώματι"

" γὰρ “πῶν ἤτοι λευκὸν ἢ μέλαν. ἐς ἵν. κωὶ φαῦυλον δὲ καὶ

“ν " ᾿ “ ἐ- ΤΆ ΝΥ φι τ 6 7, Ἁ Χ σπυδαῖον. ΠΥ ΤΡΕΑΝ, μεν κα ΚΤ ὧν θύμξρι κωὶ κατὰ

τάφασις καὶ ἀπόφασις" γκοιὶ᾽ γὰρ ἐπὶ τούτων ὁ “τρόπος τῆς ἀντιθέσεως “ὁ. αὐτός. τς, -ἡγνίβ. ποτε ἡ ᾿κατάφασις. πρὸς. τὴν ἀκέφασιν ἀν βζιταιςρ οἷον τὸ κάθηται τῷ ὁ κάθηται, ὕὅτω καὶ τὸ ὑφ. ἑκάτερον. τρέμει ἀντίκειται, τὸ ἡρδηκθαὰ τῷ

: ἄλλων κόλλον,ἵ κ᾽ ἀναγνωλίον δὲ θάτερον αὐτῶν ὑπάρχειν 5 μὴ “καθῆσθαι. -.- 0...: ταλα Φ

ἐκείνοις ὧν ἂν κατηγορήτωι" ὅ γὰρ πάντα ἤτοι. φαῦλα ἢ ὲ Ἄς δ[)ο᾿τ. λν 7] ͵ φ' τῆς “ ος ἣν-.. ᾧς ζω ἃ σπυδαῖώ ἐςιν. καὶ ἔς! γέ τι τότων ἀνὼ μέσον, οἷον τὰ μὲν εν ἡ λ Ν Ν δ Ὰ. Ἂν τῆς νὰ Ῥω. ᾿ λεῦκε καὶ μέλανος. τὸ φαιον. κάϊ-τὸ ᾿ὠχρθον. καὶ ὅσω ἄλλω ͵ « -“. ἡ ᾿ Ἢ Ζ Ἁ ἡ. " "ΑΝ," χρώματα, τῷ δὲ φὰύλε καὶ σηνδαΐς τὸ ὅτε φαῦλον ὅτε

Ὅτι δὲ ἡ σέρησις καὶ ἡ ἐξειν ὑκ ἀντίκειται ὡς τὼ πρός τι, ᾿φανέρόν " γᾶῶρ: Δέαμα αὐτὸ ὅπερ ἐςὶ τῷ ἀντι- κειβμένα.. ἡ" Ὑδρ ὄψις ὄχ ἔςι τυφλότητος ὄψις, ὑδ᾿ ἄλλως ἀδαμῶς πρὸς αὐτὸ λέγετωι. ὡσαύτως ᾿δὲ ὑδὲ ἡ τυφλότης

7 ἌΤΑΝ 7 ν, Ἅ τ Δ ἂ ", “" ΑΥ ι Η͂Ρ ᾿ σποδαῖον. ἐπὶ ἐνίων μὲν ἦν ὀνόματα “κεῖται τοῖς ἀνὼ μέσον, 20 λέγοιτ᾽ ὧν τυφλότης-ψεως. ἀλλὰ ςέρησις μὲν ὄψεως ἡ

»-» ἐὸ τ νὸς ἀνὰ Χ εἴ τ ΣΝ Χ οἷον λευκα καὶ μέλανος τὸ φαιον κὠὶ τὸ ὠχρὸν καὶ ὅσω ΑΥ̓͂ 7 ὩΣ ϑολϑ. τς ΨΩ Δ}. 5. « Ἄλλων [4 Χ ἄλλω χρωμὰᾶτα" ἐπὶ ἐνίων δὲ ὀνόματι μὲν ὅκ εὔπορον τὸ 2 ΟΝ 7 ᾽ “ δ ἐ 7 ν Δολη ΟΑΥ͂ ᾽ 7 αὐεὴμέεῳ. ὠποδϑνωι, τῇ δ᾽ ἐκάλέρν (δ πρὸ ἀπο φιισὰι τὸ. ἀνὰ σοι ὁρίζεται, οἷον τὸ ὅτε ἀγαθὸν ὕ ὅτε κακὸν καὶ ὅτε δίκαιον ἔτε ἄδικον. εβδετέρησὶς. δὲ καὶ ἕξις λέγεται, μὲν περὶ ταὐτόν τι; οἷον ἡ ὑψιο: καὶ ἡ ᾿τυφλότης περὶ ὀφθαλμόν καθόλα δὲ εἰρεῦν ἐν ᾧ ἡ ἔξις πέφυκε γίνεσθαι, περὶ τῦτο λέγετωι ἑκάτερον νον »., “ὦ ἘΕΕ ΡΉΣ Ὁ, Ἀ 2 “,»Ὅν: αὐτῶν. ἐς ερήσθωι: δὲ τότε Χέγομεν ἕκωςον τῶν τῆς ἕξεως

τυφλότης λέγετωιϊ, τυφλότης δὲ ὄψεως ὁ λέγεται. ἔτι τὼ πρός τι πάντ πρὸς ἀντιςρέφοντω λέγεται, ὥςε καὶ ἡ τυ-- Φλότης εἴπερ ἣν τῶν πρός τι; ἀνέσρείι ἂν. κἀκεδνο πρὸς ὃ λέγεται. ἀλλ᾽ “κ ἀμί ὦ γὰρ αὐ βὰ ἥ ὄψις

Ὅτι δὲ ἀδ᾽ ὡς τὼ ἐναντίω ἀντίκειται τὰ κατὼ τὸ σέρ-

: ἐν καὶ ἕξιν λεγόμενα, ἐκ τῶνδε δῆλον. τῶν μὲν γὼρ ἐναγε

τίων, ὧν μηδέν ἐςιν ἀνὼ μέσον, ἀνωγκαῖον, ἐν ᾧ πέφυκε νιύςος ε 7ὕ 7, ΔΑ

Ὑύεσθαι, ἢ ὧν κωτηγορεῖται, θώτερον αὐτῶν. ὑπάρχειν ἀεΐ

᾿ δ» -“ ἊΨ 7. 7 “νος Α τ, ἈΝ δ " ἂν δ ὁ Ὁ 7] Ψ δεκτικῶν, ὅταν ἐν ᾧ πέφυκεν ὑπάρχειν καὶ ὅτε πέφυκεν 30 τότων γὼρ ἀδὲν ἦν ὠνὼ μέσον, ὧν θάτερον ἦν ἀνωγκοῖον τῷ

ἔχειν μηδαμῶς ὑπάρχη. γωδόν τε γὼρ λέγομεν ὁ τὸ μὴ ἔχον ὀδόντας, ᾿καὶ τυφλὸν. ὁ τὸ μὴ ἔχον. ὄψι, ἀλλὰ τὸ μὴ ἔχον. ὅτε πέφυκεν ἔχειν" τινὼ. γὼῤ ἐκ γενετῆς ὅτε ὄψιν ἔχει ὅτε. ὀδόντας, ἀλλ᾽ ὁ λέγεται ὅτε νωδὰ ὅτε τυφλώ.

λ πες Ὁ ΜΝ ὕ 7 Ἁ Ὗ » ἃ 7 ͵7 τὸ δὲ ἐςερῆσθαι- καὶ τὸ τὴν ἔξιν ἔχειν ἐκ ἔςι ςέρησις καὶ 35 ἀγὼ μέσον. τι ὁδὲν. κωλύει ὑπάρχειν.

ἕξις. ἔξις μὲν γάρ ἐξιν ἡ ὄψις, ςέρησις δὲ ἡ τυφλότηξ' τὸ δὲ ἔχειν τὴν ὄψιν ὑκ ἔςιν ὕψικ, ὁδὲ τὸ τυφλὸν εἶναι τυφλότης. ςέρηδις γάρ τίς ἡ τυφλότης ἐς, τὸ δὲ τυφλὸν - 3 “᾿ Ε] 7 ͵7 5 Ε 5» ἡ ε ξ 7 2 εἶναι ἐςερήσθωι, ἃ ςέρησίς ἐςιν. ἔτι εἰ ἦν ἡ τυφλότης ταὐ-

δεκτικῷ ὑποίρχζειν, οἷον ἐπὶ νόστ καὶ ὑγιείως καὶ πέριττῷς εὐ ϑ ὼν τ »ἷς ΕΡῸ α ΚΣΤ Ν ᾽ὔ 5᾽Ἔνιε ὃὲ Κα καὶ ἀρτίου. ὧν. δὲ΄ ἔς, τι ὠνὼ μέσον, ἀδέποτε ἀνώγκη παντὶ «ΟΥ̓ ᾿ 7 δῖ εὐ ᾿Ν ΟῚ έ ιν » ὑπώρχειν θώτέρον. ὅτε γὙῶρ λευκὸν. ἡ μέλων ἀνώγκη πᾶν ἂν ἘΠΥΝ ΤᾺ ΡΝ Ἐν Ψ ἀν “Ὁ Ἐΐι τς εἶναι 10 δεκτικόν; ὅτε θερμὸν ὅτε ψυχρόν" τότων γὰρ. ΓᾺ 7 ἔτι δὲ καὶ τό- ἫἭἝ δῖον ͵ “Ὁ ρις ὑὰ » Ἕ' δὺς Ἱ, τῶν ἥν τι ἀγὼ μέσον, ὧν μὴ ἀναγκαῖον θάτερον ὑπάρχειν “ »“" δὶ Ὁ ᾽ Ἁ Ὃν 7 ν΄ σα ἐο τὖ εν ἤν τῷ δεκτικῷ, εἰ μὴ οἷς φύσει τὸ ἕν. ὑπάρχει... οἷον »“" ᾿ Ἀ Ἷ δ Ἂν Ἷ ᾿ ως ’7ὕ Ἀ λι “Ἢ 2." δὲ τῷ πυρὶ τὸ θερμῷ. εἰναι:: κωὶ τῇ χιόνι τὸ λευκῇ. ἐπὶ ΄ ΄ 7 7 Ἁ τέότων ἀφωρισμένως ἀνωγκαῖον θάτερον ὑπώρχειν, καὶ ὄχ,

“": Ν ΄ Ἃ 7 Ἂ ἀπο δ, 7ὔ Ὰ Ὰ 7 Ἀ »“ Ν τὸν τῷ τυφλὸν εἶναι, κατηγορεῖτο ὧν ἀμφότερω καωτὼ τῷ 20 ὑπότερον ἔτυχεν". ὁ γὼρ ἐνδέχεται τὸ πῦρ ψυχρὸν εἶναι

αὐτῷ". ἀλλὰ τυφλὸς μὲν λέγεται ὁ ἄνθρωπος, τυφλότης -

11. ἐν τῷ ἈΡ Ο. 1} 18. καὶ τὸ μέλανος Ο. 28. ᾧ]. ὧι ἂν..4.8..} πέφυκεν ἡ

9. καὶ] ἢ Ο. 11 16. δὲ καὶ ἡ 86. ἦν θάτερον ὑπάρχειν Ὁ.

9 δὰ Ἁ Μ νας “ Ἁ ᾿ Ε δ᾿» οὐδὲ τὴν χιόνω μέλωινων. ὥςε παντὶ μὲν οὐκ ἀναγκη.

Ω..} 22. λέγεται ἐδ᾽ ὄψις. τυφλότητος. ἔτι το Ο. || 30. ἀρονρῖα ἣν. Ο. 1} 34. ψυχρὸν ὅτε μην ἃ Ἱ

5. δεκτικῷ θάτερον ΠΡΘΑ ΕΡΗΒΗΣ ἀλλαὰ μένον: εἷ; φύ- Φανερὸν. ὅτι καὶ ὀδένα τῶν εὐημδων: τρέπων ἀντίκειται

ε τὸ ἐν ὑπάρχει. “καὶ τότοις ἀφωρισμέεως τὸ ὃ ἐν καὶ ἀχ ἐπὶ γὰρ μόνων τότων ἀναγκαῖον ἀεὶ τὸ μὲν ἀληθὲς τὸ -δὲ

᾿ ὑπότει ἔτυχεν. ἐπὶ δὲ τῆς ςερήσεως καὶ τῆς ἕξεως ὑδέ: Ὑ ΦῊΝ ὗς ΤΑΝ ἍΜ Με τῆν, ἐμώνένε τάν γεαθαν δὶ τοι ὐνβάν ἀληθές: ἀδὲ γὰρ ᾿ἀεὶ τῷ δεκτικῷ ἀναγ- ἀεὶ ον βληδς: εἶαι βέγηεν δὲ ψεῦδος, ὅτε ἐπὶ τῶν ο΄ καῖὸν θάτερον αὐτῶν ὑπάρχει τὸ γὰρ μὐλί πεφυκὲς Ὗ πρός τοὶ ἰὄτε ἐπὶ τῆς ἕξεως καὶ τῆς. ξερήσεως. οἷον ἡ ὑγίειω Ψ ἐν ὅσ: ὅτε τυφλὸν ὅτε ὄψιν. ἔχον λέγεται; ὥσε.ὦ ἐκ ἂν καὶ ἡ νόσος ἐναντία, καὶ ὀδέτερόν γε ὅτε ἀληθὲς ὅτε ψεῦδός ο εἴη ταῦτα τῶν τοιότων ἐναντίων ὧν δὲν ἐςιν ἀνὼ μένον: ἐςιν. ὡσαύτως δὲ καὶ τὸ διπλάσιον καὶ τὸ ἥμισυ ὡς τὰ πρός ἡ ἀλλ ἀδ᾽ ὧν τι ἔςιν ἀνὰ ὁ μέσον". καί ριν γάρ ποτε παντὶ τι ἀχτύκειται, καὶ ὧκ ἔςιν αὐτῶν ἀδέτερον ὅτε ἀληθὲς ὅτε ψεῦ- δ ᾿ δεκτοιῷ θάτερον, αὐτῶν ὑπάρχερ ὅταν γὰρ ἤδη πε- δὸς: ὑδέ γε τὰ κατὰ φέρηθῇν καὶ ἕξιν, οἷον ἡ ἔψως καὶ ἡ φυκὸς ἢ ὄψιν ἔχειν, τότε ἢ τυφλὸν ἢ ὄψιν ἔχον. ῥηθήσεται, 10 τυφλότης., ὅλως δὲ τῶν κατὰ μηδεμίαν φυμαλυκὴν λυγομέ: καὶ τότων ἐκ ἀφὼρισμένως θάτερον, ἀλλ᾽ ὁπότερον ἔτυχεν γων᾿ ὑδὲν. τε ἀληθὲς ὄτε ψεῦδές ἐςι’ πάντα, δὲ τὼ εἰρη- ὑπηὰρ ἀναγκαῖον ἢ ή. τυφλὸν ἢ ἔχον ὄψιν εναῖ, ἀλλ ὁπό: μόα, ἄνευ συμπλοκῆς ἈΑγσέπεεις ὁ μὴν ἀλλά. βέχιςα ἂν τερον. “ἔτυχεν: ἐπὶ δὲ τῶν ἐναντίων, ὧν ἄξεξει πρὸ υμ τ: δόξειε τὸ τοῦτο συμβαΐειν ἐπὶ τῶν κατὼ συμπλοκὴν ἐναν»- ἔποτι ἀναγκαῖον ἦν παντὶ Δέτερὸν. ὑπάρχειν,. τἀλλὰ τίσί τίων λεγμόων τὸ ἢν ὑγιαύειν Σωκμάτῷ τῷ. νοσεῖν ω- ο΄ χαὶ 1 ᾿ἀφωρισμένως". τὸ ἦν. ὥςε δῆλον ὅτι κατ ὑδέτερον 15 χρώτην ἐναντίον ἐς΄ν. ἀλλ᾽ ἐδ ἐπὶ τότων ἰραυί υτῆρς ἀεὶ ἤρου τρόπων ὡς τὰ ἐναντίω ἀντύκειται τὼ κατὰ ςέρησιν καὶ θάτερον ἥν: ἀλοηβὲς θάτερεν δὲ ψῶϑος ὧν εἶναι. ὄντος Μ᾿ γὰρ

: ἕξι ἀτοκίαενα.: Σωκράτες ἔςαι τὸ μὰ ἀληθὲς τὸ δὲ ψεῦδος, μὴ ἦντος "δὲ τ ΓἜσι ἐπὶ μῶν τῶν θεκἢ ὑπάρχοντος τῷ δεκτοκς ἀμφότερά, ψευδῆ: ὅτε γὰρ τὸ νοσεῖν Σωκράτην ὅτε τὸ

; ν εἰς. ἄλλονα, ἡμεταβοχῆν γύεσθᾶι, εἰ: μή τοῦ φύσει ὑγιαύειν ἐςὶν ἀληθὲς αὐτῷ μὴ ὄντος ὅλως τῷ Σωκράτους. τὸ ἣν ὑπάρχει, οἷον τῷ. πυρὶ τὸ 'ϑερμῷ εἶναι" καὶ γὰρ τὸ Ὁ ἐπὶ δὲ τῆς φερήσεως καὶ τῆς ἕξεως μὴ ὄντος τε ὅλως ὑδέ- ὑγιάῖνον δυνατὸν νοσῆσαι καὶ τὸ λευκὸν μέλαν ἬΦΕ τερον ἀληθές, ὄντος τε ὧκ ἀεὶ θάτερον. ἀληθὲς θάτερον δὲ καὶ πὸ ψυχρὸν “θερμόν, καὶ ἐκ σπυδαΐς ΡΝ φαῦλον καὶ ἐκ ψεῦδος τὸ δὴν ὄψιν ἔχειν “Σωκράτην τῷ τυίλον εἶναι Ξω- φαύλ- σπεδαῖον δυνατὸν γενέσθαι, ὁ ὁ γὰρ γυψαῦλιν εἰς βελ-- κράτην ἀντίκειται ὡς σέρησις καὶ ΓᾺΣ καὶ ὄντος τε ἐκ ἐπί διατριβὰς ἀγόμενος καὶ λόγες κἂν ιμέρερόν γέ τι ἐπι- ἀναγκαῖον θάτερον ἀληθὲς εἶναι ἢ ψήθες θττε γὰρ μήπω δοίη εἰς τὸ βελτίων. ιεδὰ,: ἐὰν δὲ ἅπαξ κἄν. μικρὰν ἐπίδοσιν 25 πέφυκεν ἔχει, ἀμφότερα, ψευδῆ), μὴ ὄντος τε ὅλως τῷ ᾿ λαΐββῃ, φανερὸν ὅτι ἢ τελέως ὦ ἄν. μεταβάλλοι ἢ ἢ πάνυ πολλὴν Ξωκράτυς, καὶ ὅτω Μαυδῆ, ἐμφόνιρα; καὶ τὸ ὄψιν ἔχειν ἐκπίδεσιν᾽ '᾿χαάβοι ἀεὶ. γὰρ εὐκονητότερος πρὸς ἀμὴν γύεται; καὶ τὸ τυφλὸν αὐτὸν εἶναι.. ἐπὶ δέ γε τῆς καχαάσεως. κἂν ἡντινοῦν ἐπίδοσιν εἰληφὼς ἐξ ἀρχῆς ἥ, ὥςε καὶ πλείω καὶ τῆς ἀποφάσεως ἀεί, ἐάν τε ἢ ἐών τε μὴ ἥ, τὸ ἕτερον εἰκὸς. ἐπίδοσιν αὐτὸν λαμβάνειν. καὶ τῶτο ἀεὶ Ὑγρόμιενον τε- ἔςαι φορεῖ καὶ τὸ ἕτερον ἀληθές. τὸ γὰρ νοσεῖν Σωκρά- λείως, εἰς τὴν ἐναντίαν ἔξιν ἀποκαθίςησιν, ἐάν περ μὴ χρόνῳ 30 τὴν καὶ τὸ δ με νοι γοσεῖχ Σωκρατην, ὄντος τε. αὐτῷ. φανερὸν ὅτι: ςς ἐπὶ δέ γε τῆς ἕξεως καὶ τῆς ςερήσεως ἀδύγα- τὸ ἕτερον αὐτῶν αὐτῶν ἀλοιθὲς ἢ ψεῦδος, καὶ μὴ ὄντος ὁμοίως" τὸν ε εἰς: ἄλληλα, μεταβολὴν γενέσθαι. ἀπὸ μ᾿ γὰρ τῆς τὸ μὲν γὰρ νοσεῖν μὴ ὄντος ψεῦδος, τὸ δὲ μὴ νοσεῖν ἀλη- ᾿ ἴξευν: ἐπὶ τὴν ψψηδα Ὑύεται. μεταβολή, ἀπὸ δὲ τῆς σε- θές. ὥςε ἐπὶ μόνων τότων ἴδιον ἂν εἴη τὸ ἀεὶ θάτερον αὐ- ᾿ρήσεως. ᾿ἐπὶ τὴν ἔξιν ἀδύνατον. ὅτε. γὰρ ἀυφλὸς: γθόμενός τῶν ἀληθὲς ἢ ψεῦδος εἶναι, ὅσα ὡς κατάφασις καὶ ὠπό-

᾿ἥἰς πάλιν ἀνέβλεψεν, ὅτε φαλακρὸς ὧν πάλιν κομήτης 35 φασις ἀντέκειται. ἐγόετο, ἦ ὅτε νωδὸς ὧν ὀδόντας ἄμσιι: Ἐναντίον δέ ἐ ἐν ἐξ ἀνάγκης ἰἀγαδῇ αν κακόν τοτοιῖ

Ἐν ἴοσα. δὲ ὡς κατάφασις καὶ ἀπέφασις ἀντύκειται, δὲ δῆλον τῇ καθ᾿ ἕκαξον ἐπαγωγῇ. οἷον ὑγιείᾳ νόσος καὶ ᾿ ΠΣ λοτς καμεὶ ρῶν δι νοῖία ἀμ ας τισὶ εἶγα.} ῥη- θήσεται σον (. ἢ 13. δὲ] δέ γε Β. ἵ᾿ τι οἵα «48. ᾿ 18. ὄντος Β. ἢ 20. ὑπάρχει φοττ ἴπ εἰ Β. ἢ τὸ οπυ Β6. ἢ θερμὸν Β. 11 εὔαι] ὑπάρχειν (. ἃ 21. τοι Ο. ᾿ὶ 25. ἐὰν δὲ] αἴτε ἡὰρ τὸ “4. ἡ 26. φανερόν ἔςιν ὅτι (. ἢ 21. αἰὲ ΜΒ. 1 28. ἐξ ἀρχῆς εἰληφὼς (. 1 29. ἀὰ οπὶ (. ἢ" 30. ἄν αὶ. ἢ 31. Ὑε οπι α΄. ἢ 33. γύεται ἐπὶ ςέρησιν Ο. ἢ 84. τις τυφλὸς γενόμενος Ο. ἢ 35. ἀνέβλεψεν εἰ μήτι γε θείαι δυνά- μει «4. ἀνέβλεψεν εἰ μή τινι θείᾳ δυνάμει Ο, φαΐ τὸ Ξαρτα ἐξηγητῦ.

ΝΣ ἐπε, οστὰ κα μ, νας δ. Ἐπ ὠἀμμυσδξ να μνώ νομεα ἢ 9.3 τολλέρη νὰ δὼ Ο. ᾿᾿ 13. τοῦτον α. ἢ 14. σωχράτη Βα εἰ Ηῖς εἰ ροκίεα. [ 16. εἶναι ροβὲ ἀληθὲς 6, [ἱ 20. τε] μὲν 8. 1 21. τε] δὲ. 4.8. ᾿ θάτερον μοϑὲ ΤΟ ἼἜἍΤἸΗεαἰ ΩΝ Ἀὸ ΘῈ μεν ἐς ἘΘΡΌΘΒ, ὁ ἃ ἕν ΠΡ ΗΝ ὅν δα Σ ᾿

ἀνδρείῳ. δειλίω,. ἡμαῶν δὲ «καὶ ἐπὶ τῶν ἄλλων. κακῷ δὲ τὼν τῇ΄ τάξει, καὶ ἐπὶ τῆς. γραμματικῆς τὰ σοιχεῖα πρός ὁτὲ μὲν ἀγώθὸν. ἐ ννούτίῶς: ὁτὲ δὲ κακόν! τῇ γὼρ ἐνδείῳ κακῷ τελαὶ τῶν. “συλλαβῶν, ἐπί τε τῶν. “λόγων. ἐδιοωσε τὸ. γὰρ ὄντι Σ ἀκερβολα: ἐνωντίον κακὸν ὄν' ὁμιοίωις δ ἡ με: ἀβοίμεν τῆς διηγήσεως πρότερόν. τῇ τάξει ἐ ἐσύ. σότης ἐναντίω ἑκατέρῳ, οὗσω;. “ἀγαθόν: ἐπὶ ὀλέγων διὰ. ὦ ἘΣ παβὰ τὰ εἰρήμένά τὸ βέλτιον καὶ τὸ τιβιωύτερον φὸ τὸΐστον ἴδοι τις, ἐπὶ δὲ τῶν: πλείςων. ἀεὶ τῷ κακῷ τὸ 5" πρότερον εἶαι τῇ φύσει δοκεῖ; εἰώθασι δὲ καὶ οἱ πολλοὶ ΤῊ ἐναντίον ἐς ν.. ' τ {᾿ς τὰς ἐγτιμυοτέρας τρλὶ μᾶλλον ὠγαπωμόας ὑπὶ αὐτῶν προ: - Ἔσχε ἐπὶ τῶν ἐγάντίων: ὄχ. ᾿ἀβαυγκίβδιν! ἐὰν ϑάτέρον. ἢ ἤ, τέρὲς φάσκειν πὰβ αὑτοῖς εἶναι. ἔξι μὲν ἣν καὶ νΝ καὶ τὸ λοιπὸν εἰναι. ὑγιάίνόντων. μὸν γὰρ ὡπάντων ὑγίειω ἀλλοτριώτατος. τῶν: τρόπών ὅτος. μὲν ἔςαι, νόδος δὲ ἄ ὁμοίως δὲ καὶ λευκῶν. ὄγτων ὧὡπώ:Ὦ. οἱ μὲν ὅν λεγόμμενοι ἡρόποι τὸ ον σχεδὸν το- των λευκότης μὲν ἔπ), μελωνία δὲ ὅ. ἔτι εἰ τὸ Ἰξωκράτην 10 σῦτοί εἰσὶν. δύξειε δ᾽ ἂν παρὰ: τὸς εἰρημένς καὶ ἔιμρωρ ὑχίαθεα τῷ ἹΞωκραΐτην ἢ νοσεῖν ἐγωντίον ἐς. μὴ ἐνδέχεται δὲ εἶναι “προτέρα τρόπος" τῶν γὰρ ἀντιςρεφόντων κατὼ τὴν τῷ ἅμω ἐβφύήρον τῷ. αὐτῷ" ὑπάρχειν: ὑκ ἂν. τὐνδέρροιτο τὰ εἶναι ἀκολυθησίν τὸ αἴτιον ὁπωδῶν ϑατρανθδεηβως, πρότε- ἑτέρᾳ Τῶν ἐναντίων ὄντος. καὶ τὸ. λοιπὸν. εἶναι ὄντος γὰρ τῇ ρον εἰκότως μ φύσει λέγοιτ ἄν. ὅτι δ᾽ ἔς: τινὼ Ἰὐήκα.. Σωκράτην ἣς ἐμολῶι ὑκ ἂν εἴη τὸ υσφεῷ ϑρυνμήξη, ον δῆλον, τὸ γὼρ εἶνωι ἄνθρωπον ἀντιςρέφει κατὰ τὴν τῷ εἶς Δῆλον δὲ ὅτι καὶ περὶ ταὐτὸν ἢ εἴδει ἢ γένει πέφυκε 15 ναι ἀκολέθησιν πρὸς τὸν ἀληθῆ περὶ αὐτῷ λόγον. εἰ: γὰρ ΐνεσθαι τὰ ἐναντίω. - νόσος. μὲν “γὰρ καὶ ὑγίεια ἐν σώμὼτι ἔξιν ἄνθρωπος, ἀληθὴς ὁ λόγος ᾧ Χέγομεν ὅτι ἔςιν ἄν- ζῴς πέφυκε γύέσθαι, λευκότης δὲ. καὶ μελανίω ἁπλῶς θρωπος. καὶ ἀντιςρέφει γε εἰ γὰρ ὠληθὴς ὁ λόγος ᾧ λέ- ἐν σώματι, δικαιοσύνη δὲ κωὶ ἀδικία ἐν ψυχῇ ἀνθρωπε. γόμεν ὅτι ἔςιν ἄνθρωπος, ἔςιν ἄνθρωπος. ἔς: δὲ ὁ μὲν ἀλη- Σ ΡΑναΐγν, δὲ πάντα τὼ ἐνατίω ἢ ἐν τῷ αὐτῷ γέει θὴς λόγος ἀδωμῶς" αἴτιος τῷ εἶαι τὸ πρῶγμα, τὸ μώτοι εἶναι ἢ ἐν τοῖς ἐναντίοις. γένεσιν; ἢ αὐτὼ γένη εἶναι. Χευκὸν 20 πρῶγμω φαίνεταί πως αἴτιον τᾷ εἶνωι ἀληθῆ τὸν λόγόν" μὲν γὰβ καὶ μέλαν ἐν τῷ αὐτῷ γόει χρῶμα γὰρ αὐ-- τῷ “γὰρ εἶαὶ. τὸ μρν γὸ ἢ μὰ: ὠληθὴς ὃ λόγος ἢ ψευ- τῶν τὸ γέοεγ, δρεαιοσύνη “δὲ καὶ ἀδικία, ἐν τοῖς ἐναντίοις δὴς λέγετωι. ὥςε κατὰ πότε τρόπος μλάε να ἕτερον δὴν τναῖνι Ω μὲς γὰρ ἀρετή, τὸ δὲ κακία, τὸ ὙόνΣ ἀγαθὰν λέγεται.

δὲ καὶ κακὸν ὃκ ἔς ιν ἐν γόει, ἀλλ᾽ αὐτὰ τυγχάνει γένη τῇ Ἄμε δὲ λέγεται. ὑπχῶς μὲν καὶ κυριώφατα ὧν ἡ 19 τινῶν ὄντα.! ταν! 25 γι: ἐξὶν ἐν τῷ αὐτῷ χρόνῳ: ὀδέτερον γὰρ πη ϑρ ἐδὲ

42 τῶν: ερότερον ἑτέρᾳ ἐμεβοὶ λιγάκι τετραχῶς; τ κελέρα μὲν ὕςεἐρόν ἐςιν αὐτῶν. ἤμο: δὲ κατὼ τὸν χρόνον ταῦτω καὶ κυριώτατα κατὼ χρόνόν, καθ᾿ ὃ. πρεσβύτερον ἕτερον ται. φύσει δὲ ἅμα, ὅσα ἀντιςρέφει μὲν κατὼ τὴν τῷ εἶξ ἑτέρα καὶ παλαιότερον λέγεται: τῷ γὼρ τὸν χρόνον πλείω ναι ἀκολύθησιν, μηδαμῶς "δὲ αἴτιον θάτερον θωτέρῳ τῷ εἶναΐ εἶναι καὶ πρεσβύτερον καὶ παλαιότερον λέγεται. δεύτερον ἐςιν, οἷον ἐπὶ τῷ διπλωσίς καὶ τῷ ἡμίσεος" ἀντιςρέφει μὲν δὲ τὸ μὴ ἀντιςρέφον: κατὰ τὴν τῷ εἶνωι ἀκολούθησιν, οἷον 30 γὰρ 'ταῦτω (διπλωσίς γὼρ ὄντος ἐςὶν ἥμισυ καὶ ἡμίενμέ τὸ, ὃν. τῶν. δύο πρότερον᾽ δυοῖν μὲν γῶρ. ὄντων ἀκολουθεὶ ὄντος διπλαίσιόν ἐςιν), ἀδέτερον δὲ ἀδετέρῳ αἴτιον τῷ εἶ-

Ν ᾿ς ὟΥ ἂν - ἐκ.«". Ὑ Ε] Ε “ 7 “" εὐθὺς τὸ ἕν εἶναί, ἑνὸς δὲ ὄντος ὧκ ἀναγκαῖον δύο εἶναι; ναί ἐς!ν. -- ν. » Ν 3, ων ἂν ἈΝ ὥςε ἀκ ἀντιςρέφει ἀπὸ τὸ ἑνὸς ἡ ἀκολούθησις τὸ εἶναι τὸ Καὶ τὼ ἐκ ξ αὐτῷ δὲ γένες ἀντιδιηρημένω ὠλλή- δ ὁ 7 Ν ΟἿ “" “" 3..,»}» Φ' ᾽ λοιπόν. πρότερον δὲ δοκεῖ τὸ τοῦτον εἶναι, ἀφ᾽ Ὁ μὴ ἀν- λοις ἅμω τῇ φύσει λέγεται. ἀντιδιγρήσθαι δὲ λέγεται -“" ᾿᾽ ͵ Λ Χ Ἀ Ἁ ἈΝ τιςρέφει ἡ τῇ εἶναι ἀκολόθησις. 35 ἀλλήλοις τῶ κατῶ τὴν αὐτὴν διαίρεσιν, οἷον τὸ πτηνὸν τῷ

7 ᾽ Υ' Ν ὔ 7 νδής λ »" 7, “Ἢ ᾿ Τρίτον δὲ κατά τιγω τάξιν. τὸ πρότερον λέγεται, κωα- πεζῷ καὶ τῷ ἐνύδρῳ" ταῦτα γὰρ ἀλλήλοις ἀντιδιήρηται ῥά. ΓΕ »ν -9 “ λ ὧν. λό. ἔν δ ταῦ ΕΣ Ὡ 9 ὦ ὦ Ὰ Χ ον δὲ οι 3 δῶν » ἅπερ ἐπὶ τῶν ἐπιςημῶν καὶ τῶν λόγων. ἔν τε: γὰρ ταῖς ἐκ τῷ αὐτῷ γένος" τὸ γὼρ ζῷον διαιρεῖται εἰς ταῦτα, εἴς Ἶ λον 7 Ἐον χ ᾽ ἜΝ Ν ν ἀὲ ταν Ν ΚΕΝ ἘΚ,» ἀποδεικτικαῖς ἐπιςήμωις ὑπώρχει τὸ πρότερον καὶ τὸ ὕὑςε- τε τὸ πτηνὸν καὶ τὸ πεῖον καὶ τὸ ἔγυδρον, καὶ ὀδὲν γε: Ἀν ἢ 7 »“, ΄ ͵, “ἃ 7 ρὸν τῇ τάξει (τὼ γὰρ ςοιχεῖα πρότερα, τῶν διωγρωμμώ- τότων πρότερον ἤ ὕςερόν ἐςιν, ἀλλ ἅμα τῇ φύσει τὰ

4. ἀνδρία Ο. 11 2. ἐναντίον ἀγαθόν Ο. 1] 38. ὅν οτχὰ (. 7. ἐπὶ πὰ 4. 1 ἀνωγκαῖόν ἐςὶν ἐὰν Ο. ᾿ 11. τὸ.4..}} 18. εὔαι] πραννον ΕΟ. Ἱ 15. -τὸ αὐτὸ (. Ἢ 17. πέφυκε γίέσθαι οτὰ 86. || 19. ἀνωγκαῖον δὲ ἅπαντα Ο. 1] 27. καὶ οτὰ «4. } κατὰ] κατὰ τὸν Β6, 1} 831. δυ- εἶν, 4.18. ἡ ὄντοιν, 1 36. τινὰ] τὴν Ργ “4..}} τὸ οὔχλ 564.

7. παρ᾿ αὑτοῖς εἶναι πα Ο,, 1 10. ἄν τις παρὰ Ο. Ἰ 11. εἰγωὶ τῷ προτέρα Ο, 1 18. ἀληθὴς οτα Ο. 1} 29. ἡμίσεως. ΡΥ “5.1 μὲν οἵα 6 Ἰ" 30. διπλασία μὲν γὰρ 4186. Π ἡμίσεως μν Β. 11 84. ἀντιδιαιρεῖσθωι Ο. 1} 86. ἀντιδιαιρεῖται 6. 11 37. γένος ὄγτὰ τὸ 86. ν᾽

υ διὰ εἶναι. διαιρεθείη δ᾽ ἂν καὶ ἕ; ἐνδδον τῶν τοι- ῥζων εἰς εἴδη πάλιν, οἷον τὸ πεζὸν καὶ, τὸ πτηνὸν καὶ τὸ ᾿ ὄυδρον. ἔ ἔξαι ἦν κἀκενω ἅμα τῇ ι, ὅσα ἐκ τῷ αὐτῷ γένς. κατὰ τὴν αὐτὴν διάίρεσό, ἐςιν. τὰ δὲ γέ τῶν. εἰ-

Ἔξι δὲ ὡπλῶς μὲν κινήσει ἠρεμία ἐγαντία, ταῖς δὲ καθ᾿ ἔ Ἧκοα αἱ κἀθ᾽ ῥάςα, γενέσει μὲν φθορώ, αὐξήσει δὲ μμείωσις,. τῇ δὲ κατὼ τόπον μεταβολῇ ἡ κατὼ τόπον ἠρεμία. μώλιςω δ᾽ ἔοικεν πἰγγοοῖνθας. ἡ πρὸς τὸν ἐγαντίον

δῶν, ἀεὶ πρότερα" ὁ γὰρ ἀγίορέφει κατὰ τὴν τῷ εἶναι 5 τέπον εηθηναιο οἷον τῇ κάτωθεν ἡ ἄνω, τῇ δὲ ἄνωθεν ἡ

Π ἀκολούθησιν, οἷον ὀύδρε τα ὄντος ἔξι ζῷον, ζῴε δὲ ὄντος. ἧς ἀνάγκη. ἔρυδρὸν ».- δυοῖν

Ἅμα ἦγ τῇ φύσει ΩΝ ὅσα: ἀπιτρέρε Ῥὴ κατὼ ὧν εἶναι ἀκολάβησώ, μηδαμῶς. δὲ αἴτιον τὸ ἕτερον τῷ

κάτω. δὲ λοιπῇ τῶν ἀποδοθεισῶν κινήσεων ὦ ῥᾷδιον

ἀποδιῦναι τί ποτέ ἐςιν. ἐναντίον, ἔοικε δὲ ἐδὲν εἶναι αὐτῇ

ἐναντίον, εἰ μή τις “καὶ ἐπὶ ταὐτῆς τὴν κατῶ τὸ ποιὸν ἦρε “ “ἃ ᾿. - »"᾿΄᾿΄- “;

μίαν ἀετιβείῇ ες τὴν -εἰς τὸ ἐναντίον. τῷ ποίδ μεταβολήν,

ἑτέρῳ τῷ εἶναί ἐξι, καὶ τὼ ἐκ τὸ αὐτῷ γένκο ἀντιδιῃρή- ι0 καθάπερ. καὶ ἐπὶ τῆς κατὼ τόπον. “μεταβολῆς, τὴν κωὼτὼ

“μόα ἀλλήλοις: ὡπλῶς δὲ ἃ ἅμα, ὧν ἡ. ἐχξεσα ἐν ἐν τῷ αὐτὶ

ὦ» εἰσίν" ἀ γάρ ὅδε ἡ γένεεις φθορὰ ἐδέ Ὑε ἡ αὔξησις ᾿ μείωσις ἀδὲ ἡ κατὰ τόπον μεταβολή, ὡσαύτως δὲ καὶ αἱ ἄλλαι" ἐπὶ δὲ τῆς ἀλλοιώσεως ἔχει τινὰ ἀπορίω, μή ὡς

ὲ Ν "Νν ἌΝ 5 »"Ἢ ἰδῇ, ποτε. ἣν ἢ τὸ ἀλλοιόμενον κατώ τινα τῶν λοιπῶν

Ἢ ουξόπον ἠρεμίαν. ἢ ἢ τὴν. εἰς τὸν ἐναντίον τόπον μεταβολάν᾽ ἢ ἦςι

γὼρ ἡ "ὐὀχλοωαις. “μεταβολὴ, κατὰ τὸ. ποιόν." ὅςε ὠντικεῖ- “ται πῇ. κατὰ τὸ ποιὸν κινήσει ἡ κατὰ τὸ᾿ πϑιὸν ἡρεμίω ἢ ἡὶ εἰς τὸ ἐγαντίον τῷ ποῖ μεταβολή, οἶον πὸ. ὑλευκὸν Ὑ

αἰ. ἘΝ. ΛΑ; Ἡτρ ΕΨ κινήσεις. φανερὸν. ὅτι ἕτεραι ἀλλη- 15 γεσθάι τῷ “μέλαν γβεσίαι ἀλλοίσται γὰρ εἰς τὼ ἐναντία,

τὸ ποίδ μεταβολῆς γοβμιθὴς; Τὸ δὲ ἔχειν κατὰ πλείονας τρόπυς λέγεται, ἢ 'γὰρ 15 ἧς ὅξιν. καὶ διάθεσιν. ἢ τ ἄλλον. τινὼ.. ποιότητα! λεγόμεθα, γὰρ καὶ ἐπιφοίμην τινὰ ἔχειν. καὶ ἀρετήν. ἢ ὡς. ποσό,

κινήσεων. λλοῦσβαι- πᾶτο δὲ ἀκ ἀληθές ἐξ σχεδὸν γὰρ 20 οἷον ὃ τυγχάνει τις ἔχων “μέγεθος: Δέγετοὶ. γὰρ τρίπτηλου

κατὰ πώντω τὰ πάθη ἢ τὼ πλεῖξα ἀὠλλεΐσθαι συμβέ- Ἴβηκεν ἡμῖν ὑδεμιᾶς τῶν ἄλλων κινήσεων κοινωύξσιν᾽. ὅτε

γὰρ αὔξεσθαι ἀναγκαῖον τὸ κατὼ πάθος κινόμενον ὅτε μεΐσθαι, ὡδαύτως δὲ καὶ ἐπὶ τῶν ἄλλων, ὥσθ᾽ δέα ἂν ᾿

μέγεθος ἔχειν ἢ τετράπηχυ. ἢ ὡς τὰ περὶ ἰὸ φῶμα, τὰς Δ Ἂ “ Ὸ| ΑὮὦ εὐ εν ε ζ ἣν. “τὰ Σ΄ οἷον ἱμώτιον ἢ χιτῶνα. ἢ ὡς ἐν μορίῳ, οἷον ἐν χειρὶ δαρο- Λ ἠδ τῆς 7 Φ. -" ᾿) 7 ἜΠ ἢ ἢ τ Φφτν 7 τύλιον. ἢ ὡς Μέρος, οἰογ, χῥεῖρα, τ πόδω. ἢ ὡς ἐν ὠγγείῳ, οἷον - ἃ μέδιμαος ὦ τὸς πυρὸς ἢ τὸ. χεροίμιδι τὸν φἶνον" οἶνον

εἴη παρὼ τὰς ἄλλας κινήσεις ἡ ἀλλοίωσις" εἰ ᾿γὰρ ἣν ἡ 25 γὰρ ἔχειν τὸ ψαραίμιον λέγεται; καὶ ὁ μέδιμινος πυρός"

αὐτή, ἔδει τὸ ἀλλοιέμενον εὐθὺς καὶ αὔξεσθαι ἢ ῥμεῶσθαι ἤ τινα τῶν ἀλλὼν ὠκολυθεῖν κρήσεων' ἀλλ ὑκ ἀνάγοι. ὡσαύτως. δὲ καὶ τὸ αὐξανόμενον ἤ ἥ τινὰ ἄλλην χίηιδαι κι- νόμενον ὠλλοίζσθαι ἔδει" ἀλλ᾽ ἔςι τινὰ αὐξανόμενω ἃ ὑκ

ταῦτ ἕν πάντα ἔχεν λέγεται ὡς ἐν ὠγγείῳ.. ἢ ὡς καήμει

ἔχειν γὼρ οἰκίαν ἢ ἀγρὸν λεγόμεθα. » Λεγόμεθω δὲ καὶ γυναῖκα ἔχειν καὶ ἡ γυνὴ δ. ἄνδρα: ἔοικε δὲ ἀλλοτριώτωτος ὁ νῦν ῥηθεὶς τρόπος τῷ ἔχειν" ἀδὲν

ἀὠλλοίσται, οἷον τὸ “τετράγωνον Ὑρώμονος περιτεθέγτος.. ἡὐξη- 3) γὰρ ἄλλο σα ΎΙΣ μὴ γα ἢ ὅτι συνοικεῖ,

ται μέν, ἀλλοιότερον δὲ ῥδὲν:: γε αν ὡσαύτως δὲ καὶ

Ἴσως δ᾽ ἄν καὶ ἄλλοι τινὲς ψωπδρκαῖι τῷ ἔχειν τρό-

᾿ ἐπὶ τῶν ἄλλων: τῶν τοιότων. ονρλός “ἔφα ἃ ἂν πρήνίνρ κι- ποι οἱ δὲ εἰωθότες λέγεσθαι σχεδὸν ἅπαντες αφηβῶν,

Τα 4. τῶν τοιάτων] τότων, ἃ 2. ᾿ὐκορῥελον ΜΒ. 1 ἀ. ἀὰ τῶν εἰδῶν 6. Ι 10. αὐτῷ δὲ γψένες Ο. 11. τρνϑλθεν κῶας ΑἹ “ 4]

.30.. ἀλλοιῶγται Ἵ. χύησις ΑΒ6Ο. 11 ἐναντίον Β

καὶ ες ΟἽ 30: ὅν δοαϊοός, 1 84, φωνεῖν σον δος

ἡ 6. Ἱ. 16. ἡε οτχ 23. ὌΝΩΝ Ῥιρε νσεξοϑ. γόσο, πά εθα ἀλλρύήεις. " βειθμ ἐν ο. " κοιωγόσης [ογία556. Δ. ἢ 96. τὸν!:

τι ἃ ἢ κὼὰ 5. 42. "7, ἊΝ ΑΝ πσσ δι Γ 12, ἀπτύμοται “46, Ι 27. ἢ κὦ δ᾽ Ἱ ἢ" ἣ οπι

ὃ ᾽ Ξ δ Ν εν ΕἸρῶτο δεὶ θέσθαι τί ὄνομα καὶ τί ῥήμω, ἔπειτα τί

ἐςν ἀπέφασις καὶ κατάφασις καὶ ἀπόϊφωνσις καὶ λόγος... Ἔς! μὲν ἦν τὰ ἐν τ φωνῇ τῶν ἐν. τῇ ψυχῇ παθη- μάτων σύμβολα, καὶ τὼ γραφόμενα. τῶν ἐν τῇ φωνῆ.

τοιαῦτα, ἀκ ὑνόματω ἀλλὼ πτώσεις ὀνόμωτος. λόγος δέ

ἐςιν αὐτῇ τὼ μὲν ἄλλω κατὼ τὼ αὐτά ὅτι δὲ μετὰ τῷ

ἔςιν ἢ ἦν ἢ ἔςαι ὁκ "ἀληθεύει ἢ Ὑψεύδι τ τὸ δὲ Ὀνομὼ

ἀεί: οἷον Φίλωνός. ἐςιν ἢ ἐκ εὐ ὑδὲν “γάρ πω ὅτε ἀλη-

καὶ παῤεῦς ἐδὲ γράμματα πῶσι τὰ αὐτά, ὁδὲ φωναὶ. αἷ 5, θεύει ὅτε. ψεύδεται. ἀπ ο ᾧ δξ

αὐταί ὧν “μέτοι ταῦτα ἐλ» πρώτως, ταὐτὼ πᾶσι πα- θήμωατα τῆς ψυχῆς, καὶ ὧν ταῦτα ὁμοιώματα, πράγμουτα ἤδη ταὐτά. ἀφο μὲν ὄν τότων εἴρηται ἐν τοῖς περὶ ψυ- χσ' ἄλλης γὰρ, πρωγμιατείας. ἔφε δ᾽, ὥσπερ ἐν τῇ ψυχῇ

ἝΝΑΣ δέ ἐς τὸ προσσημαῖνον χρόνον, ὃ ΩΝ Ἷ σημαΐνει χωρίς, καὶ ἔςιν ἀεὶ τῶν καθ᾿ ἑτέρᾳ “λεγομένων ἢ Οιμεῶν, λέγω δ᾽ ὅτι προσσημαίνει χρόνον, οἷον ὑγίεια μὸν ὄνομα, τὸ δὲ ὑγιάδει ῥῆμα" προσσημαίνει γὰρ τὸ γῦν ὑπάρ-

ὁτὲ μὲν γύημια ἄνευ τὸ ὠληθεύειν ἢ ψεῤλεεθαιῃ ὁτὲ δὲ ἤδη 10 χειν. καὶ ἀεὶ τῶν καθ' ἑτέρε ΔΝ μ δός ΡΥΜΜῚ ἐς ιν, οἷον

. ῳ περὶ γὰρ σύνθεσιν καὶν διαίρεσίν, νος τὸ ψεῦδος. καὶ τὸ ἀληθές.: τὼ μὲν ἦν ὀνόματα αὐτὼ καὶ τὼ ῥήματα ἔοικε

ᾧ ἀνάγκη τότων᾽ ὑπάρχειν. "θάτερον, ἢ ὕτω καὶ ἐν τῇ! ων τῶν καθ᾿. ὑποκειμέν. δ ἐν ὑπυκάμθν ἢ

“Τὸ δὲ ἐχ ὑγιαδει καὶ τὸ ὁ κάμνει, ὄ ῥῆμα ᾿μδὼ

προσσημαίνει μὲν γὰρ χρόνον. καὶ ἀεὶ κατά τινος ὑπάρχει,

τῷ ἄνευ συνθέσεως καὶ διαιρέσεως νοήματι, οἷον τὸ ἄγθρω-. τῇ δὲ διῳφορᾷ ὄνομνω ἃ κεῖται". ἀλλ᾿ ἔξω ὠόριςον ῥῇμια, ἜΜ ὧν ἡ ΨΣ Ν ἊΝ Χ ο᾽ τὸς φέσι ἀκ δ᾿ λό: ἀν τᾷ ἐξ ἣν τιν ἡ πος ἢ τὸ λευκόν, ὅταν μὴ προστεθῇ τι’ ὅτε γὼρ ψεῦδος 15 ὅτι ὁμοίως ἐφ᾽ ὁτοῦν. ὑπώρχει, καὶ ὄντος καὶ μὴ ὄντος.

ὅτε ἀληθές πω. σημεῖον δ᾽ ἐςὶ τῦδε᾽ καὶ γὼρ ὁ τρωγέλω- " «᾿ 7 9, δ 2 ᾿ Ἃ »“" ἃ Ἁ φος σημαίνει μέν τι, ὕπω δὲ ἀληθὲς ἡ ψεῦδος; ἐὰν μὴ τς ἂν Ἃ δυῶν στὰ Δ΄ς ““ Ἃ Ἀ ͵ὔ τὸ εἶναι ἢ μὴ εἶνωι προστεθγ, ἡ ὡπλῶς ἢ κατὰ χρόνον.. 5) δι- - Χ " ΦΊᾺ ν. ᾿. ἈἉ Ἁ 7] Ονομῳ μὲν. ὅν ἐςὶ φωνὴ σημαντικὴ κατὰ συνθήκην

ὁμοίως δὲ καὶ τὸ ὑγίανεν ἢ τὸ ὑγιανεῖ ἀ πεμάνο ἀλλὼ πτῶσις ῥήματος" δαφίμ: δὲ τῷ ᾿ῥήματος, ὅτι τὸ μὲν. τὸν παρόντα ἈΡΕΤΉΝ χρόνον, 'τὼ δὲ τὸν πέριξ,

- Αὐτὰ μὰ ὧν καθ᾽ ἑαυτὰ λεγόμενα τὼ. ῥήματα, ὀνό-

ΓοΧο, ά Ὁ δὲ ΥΣ Σὰ ἮΝ ἢ ἀν δ ἄνευ γκρόνε, ἧς μηδὲν μέρος ἐςὶ σημαντικὸν κεχωρισμένον" 20 μωτά ἐς! καὶ σημαΐνει. τι (ΐςξησι γὼρ. ὃ λέγων τὴν διώ-

Ἀ “, Ὁ ἃ ὮΝ Ἁ ἐν γὰρ τῷ Κάλλιππος. τὸ ἵππος ὑδὲν αὐτὸ καθ᾽ ἕαυτὸ

΄ 7 » Ω 7 Ὑ γοιαν, καὶ ὁ ἀκόσως ἠρέμησεν), ὠλλ᾽ εἰ ἔςιν ἢ μή, ὕὅπὼω

7 Ψ ᾽ “ ͵] »“ Ν ὦν» ᾽ Ἀ,.Ὅὕ4 ΕΣ 7 δὰ Ν Ν " Δ Ἁ “" »ο᾿"}΄ " σημνοίνεις ὠσπερ. ξΥ τῳ λόγῳ τῳ καλος ἐππος. ὅ μὴν ἀδ᾽ σημοινει δὲ γαρ τὸ εἰνὼῤλ Ἢ μη εἰνῶι σή μμείον εςὶι τὰ

“ » ΓΎΩΕ ἃ ἂν ἂν να “ ν.» “" Ν ὥσπερ ἐν τοῖς: ὡπλοῖς ὀνόμιωσιν, ὅτως ἔχει καὶ ἐν τοῖς συμ»- τευμεγμένοιςι" ἐν ἐκείνοις. μὲν γὰρ τὸ μέρος ἀδωμῶς ση-

Γε Ν ν ἃ " ἈΝ ἉᾺ ΄ πρώγμαωτος, ἀδ᾽ ἐὼν τὸ ὃν εἴπῃς αὐτὸ καθ᾽ ἑωυτὸ ψιλόν.

αὐτὸ: μὲν γὼρ ἀδὲν ἐς.. προσσημαίνει δὲ σύνθεσίν τινα, ἢν

μαντικό)ς ἐν "δὲ τότοις βόέλεται κα ἀλλ᾽ ἀδεγὸς ΚΡ Β ἄνευ τῶν κὐυρεδιβενον ἀκ ἔς! ἀμένῳ: ἔδῆξε ᾿

μένον, οἷον ἐν τῷ ἐπακτροκέλης τὸ κέλης ὑδὲν σημαίνει καθ᾽ ἑαυτό. τὸ δὲ κωτὼ συνθήκην, ὅτι φύσει τῶν ὀνομιώτων ὁδὲν ἐςιν, ἀλλ ὅταν γόηται σύμβολον, ἐπεὶ δηλῦσί γέ τι καὶ οἱ ἀγράμματοι «ψόφοι, οἷον θηρίων, ὧν ὀδέν. ἐς ιν ὄνομα.

: Λόγος δέ ἐς φωνὴ σημαντικὴ κατὼ εαϊϑώων ὦ ἧς ἤῶνὰ

μερῶν τι σημαντικόν ἐς: κεχωρισμένον, ὡς φάσις, ἀλλ ᾿ ς ἐ ΣΤ. Ἢ

ἄχ ὡς κατώφασις ἢ ἀπόφασις. λέγω δέ, οἷον ἄνθρωπος ση- μαΐνει διό τι, ἀλλ᾽ ὑχ ὅτι ἔςιν ἢ ὑκ ἔς ιν ἀλλ᾽ ἔςαι κα-

τὸ δ᾽ ὑκ ἄνθρωπος ὁ Ὁκ ὑνομὰ. ἅ μὴν ὁδὲ κεῖται ὄνομα 30 τάφασις ἢ ἀνέφάνι, ἐάν -τὶ ἐμ! ἀλλ ἀχὶ τϑ ἐδ

,.» Κ, Ἷ ἀλλ ἔςω ΓΜ; κἀκ νδν ὅτι ὁμοίως ἐφ ὁτυῦν ὑπάρχει

καὶ ὄντος καὶ μὴ ὄντος. τὸ δὲ Φίλωνος ἢ Φίλων, καὶ ὅσω.

θρώπυ συλλαβὴ μία. ἀδὲ γῶρ ἐν τῷ μῦς τὸ ὅς σημαντικόν ἀλλὼ φωνή ἐςι νῦν μόνον. ἐν δὲ τοῖς διπλοῖς, σημαίνει μέν, ἀλλ ὁ καθ᾽ αὑτό, ὡς προείρηται.

ΕΟ 1! 22. τὸ γε Ὁ. || 24. ὑδαμῶς ἐςὶ σηήμαντι-

κόν Ὁ. ᾿] 26. σημαΐει καθ᾿ ἑαυτό οτα 86. ᾿᾿ ἐν κεῖταί γε ὄγομω (. ἢ 32. ὅτι --- 33. μὴ ὄντος οτὰ “418. 1] 833. ὅσα ἄλλα τοιαῦτα (. 1. πτῶσις Α. 11 Δ. ἐςιν ἔςιν ἢ «4. 1}. 10. ἐςιν ἀπία ἀὲ Ο. |] 11. ὑποκειμένῳ] ὑποκειμένῳ ὄγτων (. ᾿ 16. καὶ τὸ ὑγιαγεῖ καὶ τὸ ὑγίαγεν Ὁ.

ἡ ΟΟΥΥ «4. || 33. ἑαυτό Ο. || ὥσπερ εἴρηται (.

Ι 20. τὴν διάνοιαν δ᾽ ἃ λέγων Ο.Ἰ} 22. γὰρ οτὰ Ο. || 26. κατὼ συνθήκην ογὰ «ΒΟ. ᾿ 28. ἢ

ἀπόφασις οἵα ΒΟ. ᾿ 29. μέν οτι 4.8. 1} 80. ἐχ

οι δὲ λόγος. ἅπας μὲν σημαντικός, ἐχ ὡς ἔργανον τῶν καθόλε," Καλλίας δὲ τῶν καθ. ὅκαςοὺ: ἀνάγκη δὲ ᾿ ἀλλ᾽ ὡς Ἔτι κα κατὰ συνθήκην: ἀποφαντικὸς δὲ ἀψέφαθασθαί: ὡς ὑπάρχει τι ἢ μὴ ὁτὲ μὲν τῶν καθόλα ἀ πᾶς, ἀλλ᾽ ἐν ᾧ τὸ ἀληθεύειν ἢ ἤἥ ψεύδεσθαι ὑπάῤχει: ὅκ τιΐ ὁτὲ δὲ τῶν καθ᾽ ὅκα ξιν ἐὰν μὰν ἦν καθόλκ ἀπόφαξι ἐν ἅπασι δ ὑπάρχει, οἷον ἡ εὐχὴ λόγος μέν; ἀλλ ὅτε ται ἐπὶ τῇ καθόλε ὅτι ὑπάρχει τι ἢ μή, ἔσονται ἐναντίαι ἀληθὴς ὅτε Ε ψευδής. οἱ μὲν ἦν ἄλλοι ἀφείσθωσαν' ῥητορι- 5 αἱ ἀποφάλόεις: λέγω δὲ ἐπὶ τῷ καθόλε ἀποψαβα θά καθό- κῆς γὰρ ᾿ ποιητικῆς οἰκειοτέρα ἡ σκέψις" ὁ δὲ ἀποφαν- λι, οἷον πᾶς ἄνθρωπος λευκός, ἀδεὶς: ἄνθρωπός λευκός.. ὕϑ τὴν φρκὸς τῆς νῦν ὃν θεώρίας. ΓῚ ἣ᾿ ἨΗ τῶν καϑόλν' μές ΜΗ αδλν δὲ, αὔτ μὲν ϑασὲν 5. Ἔςι δὲ εἷς πρῶτος λόγος ἀποφαντικὸς κατάφασις, ἐναντίαι, τὰ μώτοι δηλόμενα ἔςιν εἶναι ἐναντία ποτέ. λό ἰδ ἀπέφασις" οἱ δ᾽ ἄλλοι πάντες «νῷ εἷς. ἀνάγκη δὲ τὸ μὴ καθόλε ἐποφψησθαι ἐπὶ τῶν καθόλε, οἷον ἔς! δὲ πώντα λόγον ᾿ἀκόφαιτοιδ ἐκ ῥήματος εἶναι πτώσεως 10 λευκὸς ἄνθρωπος, ἐκ ἔςι λευκὸς ἀνθρωπος" καθόλε γὰρ ὄντος ῥήματος: καὶ γὰρ ὁ τῷ ἀνθρώπε λόγος, ἐὰν μὴ τὸ ἔςιν ἢ τὸ ἄνθρωπος ἐχ ὡς καθόλου: κέχρηται. τῇ ἀπόφάνεεὶ τὸ ἦν ἢ ἔςαι ἢ τι τοίστον “ροφαθᾷ,: εὅπω, λύγος. ὠποφαντικός. γὰρ πᾶς ἃ τὸ καθόλε σημαΐνει ἀλλ᾽ ὅτι καθόλε. ἐπὶ δὲ τὰ διότι. δὴ ὥ τί ἐσ, ἀλλ᾽ ὁ πολλὰ τὸ ζῶον πεζὸν δίπον κατηγορυμένε καθόλε πατηγορεῖν τὸ καθόλᾳς ἀκ ἔςιν ὠλη- ὦ. γὰρ. δὴ τῷ σύνεγγυς ἐἰρῆσθας εἷς ἔςαι. ἔς δὲ ἄλλας θές: ὑδεμία γὰρ κατάφασις ἀληθὴς ἔςαι, ἐν ἣ τῷ κατη- πραγματείας τῦτο εἰπεῖ. ἔς δὲ εἷς λόγος ἀποφαντικὸς ἢ 15 γορεμένς καθόλε τὸ καθόλε κατηγορεῖται, οἷον ἔςι πῶς ὁ ἕν δυλῶν ἢ ὁ συνδέσμῳ εἷς, πολλοὶ δὲ οἱ πολλὰ καὶ ἄνθρωπος πᾶν ζῷον. ἀντικεῖσθαι μὲν ὄν κατάφασιν ἀπο- μὴ ἣν ἢ οἱ ἀσύνδετοι. τὸ μὲν ἦν ὄνομα ἢ ῥῆμα φάσις φάσει χέγω ἀντιφατικῶς τὴν τὸ καθόλι σημαύεσαν τῷ ἔξω πρνν, ἐπειδὴ ἐκ ἔςιν εἰπεῖν ὅτω δηλδντώ τι τῇ φωνῇ αὐτῷ ὅτι ἀ καθόλε, οἷον πᾶς ἄνθρωπος λευκός - ὦ πᾶς ὥςε ἀποφαίνεσθαι, ἢ φωτῶντός τινος, ἢ μή, ἀλλ᾿ αὐτὸν ἄνθρωπος λευκός, ὑδεὶς ἄνθρωπος λευκός - ἔς τις ἄνθρω- προαιρύμενον. τύτων δὲ ἡ μὲν ὡπλῇ ἐςὶν ἀπόφανσις, οἷον 20 πος λευκός ἐναντίως δὲ τὴν τῷ καθόλε κατάφασιν». καὶ τὶ κατά τινος ἢ τὶ ἀπό τινος, ἡ δὲ ἐκ τότων συγκειμένη τὴν τῷ καθόλε ἀπόφασιν, οἷον πᾶς ἄνθρωπος λευκός - ὑδεὶς οἷον λόγος τις ἤδη σύνθετος. ἔς ι δὲ ἧ ἁπλῆ ἀπόφωνις ἄνθρωπος λεύκός, πᾶς ἄνθρωπος. δίκαιος - ὑδεὶς ἄνθρωπος φωνὴ φημαντραὴ περὶ τῷ ὑπάρχειν τι ἢ μὴ ὑπάρχειν, ὡς δίκαιος. διὸ ταύτας μ- ἀχ οἷόν τε ἅμα ἀληθεῖς εἶναι, οἱ χρόνοι διήρηνται.. τὰς δὲ όρησε μηρρ αὐταῖς ἐνδέχεταί ποτε ἐπὶ τῷ αὐτὶ 6 Κατάφασις δέ ἐς!ν ἀπόφωνσί, τινος κατά τινος. ἀπό- 25 ἅμα ἀληθεῖς εἶναι, οἷον ἃ πᾶς ᾿ἀνθρώτος λευκός καὶ ἔς: φασις δέ ἐςιν ἀπόφανσίς τινος ἀπό τινος. ἐπεὶ δὲ ἔςι καὶ τις ἄνθρωπος λευκός. ὅσαι μὲν ἦν ἀντιφάσεις τῶν καθόλς τὸ ὑπάρχον ἀποφαύεσθαι ὡς μὴ ὑπάρχον καὶ τὸ μὴ εἰσὶ καθέλε, ἀνάγκη τὴν ἑτέραν ἀληθῆ εἶναι ἢ ψευδῆ, καὶ ὑπάρχον ὡς ὑπάρχον καὶ τὸ ὑπάρχον ὡς ὑπάρχον καὶ ὅσαι ἐπὶ τῶν καθ᾿ ἕκαςα, οἷον ἔς: Σωκράτης λευκός - ὑκ τὸ μὴ ὑπάρχον Με μὴ ὑπάρχον, καὶ περὶ τὸς ἐκτὸς δὲ ἔςι Σωκράτης λευκός: ὅσαι δὲ ἐπὶ τῶν καθόλε μέν, μὴ κα- τῷ νῦν χρόνες ὡσαύτως, ἅπαν ἂν ἐνδέχοιτο καὶ ὃ κατέφησέ3ο θόλε δε ἀκ ἀεὶ ἡ ἊΝ ἀληθὴς ἡ δὲ ψευδής. ὦ τὸν γὰρ ἀλη- τις όρνφῆννι καὶ ὃ ἀπέφησέ τις καταφῆσαι. ὥςε δῆλον θές ἐςιν εἰπεῖν ὅτι ἕς Ἣν ἄνθρωπος. λευκὸς καὶ ὅτι ὑκ ἔς τν ὅτι πάσῃ καταφάσει ἐςὶν ἀπόφασις ἀντικειμένη καὶ πάση ἄνθρωπος λευκός, καὶ ἔςιν ἄνθρωπος καλὸς καὶ ἐκ ἔςιν ἄν-: ἀποφάσει κατάφασις. καὶ ἂν ἀντίφασις τῶτο, κατάφα- θρωπος καλός. εἰ γὰρ αἰσχρός, καὶ ἀ καλός" καὶ εἰ γύεταί σις καὶ ἀπόφασις. αἷ ἀπεμμιας λὴγω δὲ ἀντικεῖσθαι τι, καὶ ἀκ ἔς!ν. Ῥίξεε δ᾽ ἀν ἐξαίφνης ἄτοπον εἶναι διὰ τὸ τὴν τὸ αὐτῷ κατὰ τῷ αὐτῷ, μὴ ὁμωνύμως δέ, καὶ ὅσα 35 Πεπϑτδεν σημαΐνειν τὸ ὑκ ἔξ ἄνθρωπος λευκός ἀμὰ καὶ ἄλλα τῶν τοιότων προσδιοριζόμεθα πρὸς τὰς σοφίσθιὰς ὅτι ὑδεὶς ἄνθρωπός λευκός τὸ δὲ ὅτε ταὐτὸν σημαίνει ὅθ᾽ ἐνοχλήτεις. ἅμα ἐξ ἀνάγκης. Ἴ-. Ἐπεὶ δ᾽ ἐςὶ τὰ μὲν καθόλν ἣν πρώγμάτων τὼ δὲ Φανερὸν δὲ ὅτι καὶ μία ἀπόφασις μιᾶς καταφάσεώς καθ᾿ ἕκαςον (λέγω δὲ καθόλε μὲλν ἐπὶ πλειόνων πέφυκε ἐς τὸ γὰρ αυτὸ δεῖ τορι ἀλθρν τὴν ἀπόφασιν ὅπερ κατέ- πρϑηρμομθ καθ᾿ ἕκαςον δὲ ὃ μή, οἷον ἄνθρωπος μὲν 40 ψωῦ ἡ κατάφασις, καὶ ἀπὸ τῷ αὐτῷ, ἢ τῶν καθ᾿ ἕκαςάώ

ε Ὡ, ὥσπ! προ Εν 22. τἀξιὸ ᾿ -13. δὲ Ο᾽ εἰ ἰοτίαββε 8. ᾿ 17. οἱ ον (. ᾿ δ τῆν ἐμό. 5..8120. ἀπέφασις Ο' ᾿ 22. ἡ) ἡ μὲν.Β. ἢ ἀπόφασις Ο. ᾿ὶ 26. ἐςιν οτὰ Ο ἢ 30. χρόνε 56. Ἰϊ. 31. τις αἴξογυπη οἱ Β6. ἢ! 35. κατὰ τὰ τῇ Ο' ᾿ὶ 36. πρὸς οτχ τγ. τ τ Άς τεῦ οἷν Ῥὲ Ο. ἢ 5. αἱ οὐα 86; ἢ ἀπέφανσοιν. Β6. - 13. τὸ απίθ ρει καθόλε 8, ἀπὲθ κατηγορεῖν Ο. 1λ. ἀληθὴς οτὰ 8. " 17. τῷ αὐτῷ ὅτι] τῇ τὸ Β. " 19. ἔξι οἷα Ο. ἢ 21. πᾶς ἄ. λ. ἐδ. ἃ. ἃ δᾶ 5Ω Π 24. ταύταις Ο. ᾿ ποτε οἵὰ.Β. ἢ 25. ἅμα ἀληθεῖς εἶναι] ἀληθεύειν 6, οταὶ ΒΒ. ἢ 39. ἔςαι μ᾽ α, οὰα 8. Ὁ α

τους. ἢ ὐπὸ τῶν καξόλνιτούς, ἢ ὡς καθάλιὶ ἡ ὡς. μὴ κωθόχυ» λόγω: δὲ οἷον “ἔςι Ξωκράτης λευκός - ὑκ᾿ ἔξει ΣΞωκρώτης Χευξ κός. ἐοὶν δὲ. ἄλλο. τι ἢν ἀπ᾿ ὦλλυ τὸ αὐτό, ὑχ ἡ ἀντίκει- μένη -ὠλλὲ -ἔξωι ἐκείνης ἑτέρου; τῇ "δὲ. πᾶς. ἄνθρωπος Χευκός ἡ ἃ πῶ, τὔνδρώπος λεύχζε;. τῇ δὲ τὶς ἀἄνῥρωπος λξυχάς ἢ ἂς

"δεὶς: ἀνθρωπέσυλαυκβεὶ: τ: δὲ ἔξα ἜΡᾺΝ ἐχευκἄοτή" ὄπ ο ἔξω ἀνθρωπὸς 'λευκόςι 0 τὸ Κ Οτετμὲντ ἕν: να δεικκιξ νει μήν ὡπῤβατίς οἰχτίκειται ἀδιφδιοιδα δαὶ τύες εἰσὶν ιαὗται;- ἐϊριται" καὶ ὅτι αἱ ἐγανε

" ᾿ς λον ͵ὕ νι νον το ὅτι λειϊκόγ- ἐς, ἀνάγκη εἶναι “Χευκὸν: ἡ. ἃ“ λευκόν, καὶ εἰ

ἔξι - λευκὸν τῇ -ἀι λευκόν, ἀληθὲς ἦν φάναι ἢ ὠπόφάναι καὶ εἰ μὴ ὑχάῤχει; ψεύδεται, καὶ εἰ ψεύδεται, ἀχ ὑπαάῤχεί, Ψ ὅν Ν τ πεν ΥΩ τι ἈΝ ΠΠΠ9ὺ Ψ ὁ « ᾽ γφν. ὥςε ἀνώγκη. ἢ τῆν κατώφασιν ἢ «τὴν. ἀπόφωσιν ὠληθῆ: εἶναι ἢ. «ψευδῆ: οὐδὲν τἄρα: ὕτε. ἔςιν ὄτει γύετωι: ὅτε ὠπὸ. τύχης: δι ὁπόξερ᾽: τυῤκεὶ, ἐδὲ ἔςται ἢ ἐκ ἔςξαι:. ἀλλ «ἐξ ἀνάγκης ἅποων- ἈΠ ἘΣ 7) ιὶ Ὑ4ὴ ἢν Ἁ Α Ἢ δ τ ΄- Ἃς γ τὰ καὶ ὄχ, ὁπότερ ἔτυχεν. ἢ γὰρ ὁ φὼς: ὠληϑθεύσει ἢ ὁ τπος φάς. ὁῥιαίως γῶρ ἂν ἐγύεϊο ἢ ἀν ἐγίνετο" τὸ γὰρ ὁπότερ ἔτυχεν ὃ ἀδὲγ μᾶλλον ὕτως ἢ (ρυὴ ὅτὼς. ἔχει ἢ ἔξει. ἔτι εἰ ἔςι λευκὸν

᾽ ΝᾺ Ε - ὥ ῳ ᾿ 7, Ὑ δν ᾿ ο Ν αν Ἔν: "»" ᾽ν ς δ᾽ ) » ) } τίαι ἄχλριι, καὶνπίνες: εἰσὶν αὗται," ζαίμοτανς καὶ ὅτι:ὁ πάσα 10 τῶν, “ἀληθὲς ἂν εἰπεῖν: πράϊεροὺ ὅτι ἔς αὐ λευκόν, ὥς «ἀεὶ ἀλη-

ὀοϑὶ»ἀὴημαδὴξ ππέομαπ καὶ διὰ τί, καὶ πότε. ἀλαθὴς δον ὑριῶρ ἀκδόχας τὸ ΧΡ ἀφοτετο Ὁ υντοῦχ αι ὅτ ἡ τῶπ Ἰὶν

τί δέ ἐξὶ. φευ τ θη καὶ: ἀπόφασις ἡ" ἕν: μαϑς νένδα: ων: ἢ καθόλε -ὕντος «κωθόλῳ τἢ μὴ ὁμρφίως, οἷον πῶς

δὲς τὴν εἰπεϊν" ὁτιῶν ξῶραμενομ γ! ὅτι τἔφιν οὔ ἔςιαι: εἰ-δὲ νὠεὶ ἀληθξο έν: εἰπεῖ: Ὅπά ἐξα: τ ἔξαι,: ὃν αἷῶν πειπῦτοι. πὸ δδὲς μὴ τἔδεσθαι: ὃ δὲ: μὰ: τοῖόν. τὲ μὴ ᾿γενέσθαι,: ὠδύνε: ᾿γρέσθα ὃ ὃ δὲ: ἀδύνωτον: μοὴ γενέσθαι, τάν οί δός, ἅπαντώ

ἄνθρωπος λευκός. ἐξιν - ὡς ἔςι. πᾶς ἄνθρωπος λευκός; ἔςιν 15 ὃν τῶ τἐσόμενα ἀναγκαῖον. γενέσθαι. ἀδὲν ἄρω ὑπότερ᾽. ἔτυχεν.

ἄνθρωπος χευκός:.- ὑκ ἔςιν ἀγθρωπος:λευκός, ὀδεὶς ἄνθρωπος Χευκός-- ἔςι"τις. ἄνθρωπος: λευκός, εἰ πὸ Χευκὸν ὃν σημείνεί; εἰ: δὲ δυοῖν. ἕν ὄνομου-κεῖξαι, ἐξ -ὧν. μή ἐςιϑὶ ἔν, ὦ “μίω. κατάς φαφὶς ὑδὲ ἀπόφασις. μίας" οἷον εἴ τίς θεῖτο. ὄνομια: ἱμιώτιον.

ἀδὲ: ὠπὸ τύχῃς ἔς αι" εἰ γὰρ. ἀπὸ τύχης, ἀκ ἐξ ἀνώγκης. ἀλὶ λιὰ μὴν ἀδ᾽ ὡς ὀδέτερόν γε ἀληθὲς ἐνδέχετωι λέγειν, οἷον ὅτι. » ΝΣ 4 ἄς ἄρα, “ Ἄ ὙΣ ὩΣ ΣᾺ ἂν. ὦ.Ἃ Ψ ὅτε: ἔφτωιτὕτε Ὡκτἔξωι. πρῶτον μὲν γὰρ ὑδης τῆς κατωφάσεως ψεύδες ἡ. ἀπόφωσις ᾧκ ἀληθής, καὶ ταύτης ἱψευδῶς ὅσης τὴν

λΥν ς΄ ΛΝ αὶ ὦ “2. 1} ῳ τεῳ ἃ Σ ἘΝ νὼΝ τῆ) τρκον ὅνταν διν νη η. ἘΚῸ ἘὉ ἵππῳ καὶ ἀνθρώπῳ, "τὸ ἐς ὁ ἱμάτιον λευκόν, αὕτη ἃ μά κατ 20. κατώφασιν συμβαίνει “μὴ ἀληθὴ εἶναι. καὶ -πρὸς πότοις; «εἰ

τώφωσις ἀδὲ ὠπόφασις μία. ὑδὲν “γοὸρ διαφέρει τῦτο εἰπεῖ

ἢ ἔςιν ἵππος καὶ ἀνδρώπος λευλός. το δὲ ὑδὲν διαιφέρει τῷὸὁ εἰπεῖν ἔςιν ἵππὸς Χευκὸς "ᾷ ὌΝ ἄνθρωπος λευκός. εἰ ὃν: αὗται ἀλλ θη μῥαδεσὲ καὶ εἰσὶ ἐκεέρτινει δῆλον ὅτι κωὶ

ἡ - μέθμηον ὑνιπαύλ κι ἢ ἀδὲν: τα ρεϊησὶ ἀιψάρ ἐδὼ ὁ Ἐταμν ΔΕ μὲς ἘΡΉΜΘ τος δ δια, τῶ, νὰν δυο δικάετς οὐ ἢ

ὀμϑδ ει ἢ ἵππος; ὥς ἀδ᾽ ἐν ταύταις ἐνενος τὴν μὲν ᾿ἀληδὴ Τὴν δὲ᾽ ψευδῆ!:εἶγωι. εὐτόνι ὅπάνι ᾿ ὍΣΗ ὙΈΗ 9: - Ἐπὶ μὲν ὅν τῶν ὄντων καὶ «γενομἑένων ἀνάγκη τὸν κα-- τάφασιν ἢ. τὴν. ἀπόφασιν ἀληθῆ ἢ ψευδῆ. εἶναι, καὶ ἐπὶ μὲν

ὠληθὲς. εἰπεῖν ὅτι. λευκὸν. κωὶ μέγα, δεῖ ἄμφω ὑπάρχειν, εἰ δὲ ὑπάρξει εἰς αὔριον, ὑπώρξει εἰς αὔριον. εἰ δὲ μήτε ἔξωι Βὐτειμὰ ἔςαι ἀὔριον, μόκ ἂν. εἴη. τὸ ὁπάτερ ἔτυχεν; "οἷον γαῦ" μωχία" δέοι γὰρ ἂν μήτε γοναὶ ᾿πυμιοηρίμας αὔλο: “μήτε

«Τὸ -μὲν δὴ. αὐ βλ τς ἀταπω ταῦτα καὶ τοιαῦτω ἕτερω, εἴπερ. πάσης κατωφάσξως καὶ ἀποφάσεως ἢ ἐπὶ τῶν καθόλι λεγομένων ὡς καθόλε ἢ ἐπὶ τῶν καθ᾽ ἕκαξον ἀνάγκη. τῶν ἀντικειμένων εἶναι τὴν μὲν ἀληθὴ τὴν δὲ ψευδῆ, μηδὲν

τῶν καθόλε:ὡς καϑάλι ἀεὶ. τὴν -μὲν ἀληθὴ τὴν: δὲ ψευδῆ. εἶς. 30 δὲ. ὁπότερ ἔτυχεν εἶγωι ἐν τοῖς γιγνομώνοις, ἀλλὼ πάντα

"Ὁ δν..8 ὶ ἱτῶν “καθ ἐ; ὶ Νὰ νῷ ἂν Ὁ Ν δὲ τὰς γως, καὶ ἐπὶ τῶν “καθ..ἔκαξω, ὥσπερ, εἴρήται,. ἐπὶ δὲ τῶν Λ ΡΥ, ἘΔ ΚΩ͂. 7 Ν 7 ᾿ » Ν᾿ λ παθόλα μα καθόλε, Χερχβέντων ὥκ:. ἀνώγκη" εἴρηται: δὲ καὶ

περὶ τάτων. ἐπὶ δὲ τῶν καθ᾿ ἔκωςα, καὶ μελχόντων ἐχ ὁμοίως. ᾿ 3. “ ἵΨ 1 ΜΕΝ, 9. (9 δὸς 39 ἘΣ Ἅ- 7 εἰ:γὼρ πᾶσα κωτώφασὶς καὶ ἀπόφασις ὠληθὴς ἢ ψευδὴς,

εἶναι καὶ γίγνεσθαι, ἐξ. ὠἀνώγκης. ὥςε ὅτε βελεύεσθαι δέοι ἂν ὅτε: πρωγμωτεύεάθαι, ὡς ἐν μὲν τοδὶ "ποιήσωμεν, ἔςται τοδί, ἐὰν δὲ μὴ τοδί, ὑκ ἔςωι τοδί, ἐδὲν γὰρ κωλύει καὶ εἰς. μυριαςὸν ἔτος τὸν μὲν φάγωι τῶτο ἔσεσθαι τὸν δὲ μὴ φά-

καὶ ἅπαν ἀνάώγκη ὑπάρχειν ἢ μὴ ὑπάρχειν, ὥς ειεἰ ὁ μὲν 35 γαι, ὥςε ἐξ ἀνάγκης ἔσεσθαι ὁποτερονὰν αὐτῶν ὠληϑὲς ἦν

φήσει ἔσεσθαί τὶ "δ: δὲ μὴ φήσει τὸ αὐτὸ τῆτα, δῆλον ὅτι ᾽ ΔΝ ᾽ 7 Ἀ ΄ » ὦ ᾽ “Ἢ ΄ ᾿ Ψ

ἀνώγκη ἀληθεύειν τὸν ἕτερον αὐτῶν, εἰ πᾶσω κὠτάφασις καὶ ἀπόφασις: ἀληθὲς ἡ ψευδὴς; ἄμφω γὼρ ὑχ, ὑπάρξει - » κι. ἐς τ 3 Ἀτίλιος λέ. τς ὧν ΕΟ ον ἅμω ἐπὶ “τοῖς τοϊστοίς. εἰ γὰρ ἀληθὲς εἰπεῖν ὅτι λευκὸν ἢ

1. ἢ ἀπῖα ὡς καθ. οπὰ σον.. ΠΠ ἢ ὡς μὴ καθέλυ οτῖ Ο. 1 3. αὐτὸ μὴ ἀπὸ τῷ αὐτῶ ὀχ,

-“ “ νΑ ἈΝ οἾ Α ν᾿. - δρ εἰπεῖν. τότε, ἀλλὰ μὴν δὲ τῦτο διωφέρει, εἴ τινες εἶπον τὴν ὝυβεΣ ἃ Ἃ Ὁ ἐὐσασιν υ τς (δὰ δ τὰν τον “ Ἂν ἃ ὅξ δ τα ἀντίφασιν ἡ μὴ εἶπον δῆλον γὰρ ὅτι ὕτως ἔχει τὰ προίγ-., Ἂν Δ ΤᾺΣ Δ" ᾿ ϑχ ἐς ᾿ ν - ματα; κἀν μη ὁ μὲν κωταφήσῃ τι ὁ ὃὲ ἀποφήση" ἀδὲ γὰρ ἡ Χ ἸΑ ἔν ΦΑ 5.Ὁ ΓΝ ᾿ ᾿ 5 διὰ τὸ καταφαθῆναι ἢ ὠποφαθῆναι ἔξαι ἢ ἐκ ἔςιαι, ἀδ' εἰς.

ΟΕ Ἰ! 8. μίω κατάφασις μιᾷ ἀποφάσει ΒῸ. ἢ

18. δυεῖν 8. 1.49. ἐδὲ ἀπόφασις οην Β- ΠΠ μία. πα 296..1}} θεῖτο φουν ἀπὶ εἰ 18. 1] 21: ὅτε «4. - 92. ἢ] ἤ ὅτι. ΒΟ. 1} 23. "λευκὸς ροδὲ

᾿ οἷ 8.6. [[:32. «ληφθέντων Χ4...}} 84: ὑχοὶ] -ἢ: 8.6. Ἰ1 36.. μὴ φήσηϊ «4. 1.38. καὶ] ἡ Οἱ, οὔ. Β. ράροράσν ὁμὰι Β.. εἴτ 4 ὅτι οὐχὶ “41: |} ἃ: Ρτῖα5 ἢ οἷα 8. || 7:: ἀληθεύει 28. ἢ Ε1. ἕξιν ἢ

ἃ.413}) εἰ ἐογν Οἱ ἽἹ 46. ἔξαι ἀλλ ἐξ ἀνάγκης. ὥπαγτω" εἰ

ἘΠ 22. ὑπάρξειν. 4: 1" 23. τἄξωι-εἰς. ΠῸΝ ΟἽ 24. αὔριον ὁτα. ΒΒ Ὁ. 1},:28.. λεϊγοῤῥένων “ροδὲ ὡς καθέλυ Ὁ. ᾿ ὑμὴν οι. Ἢ αὐτὸν.

τὸν ἔτος. μάλλον ἤρν ὁπού» “χρόνῳ. ὥς: εἰ ἐγ ἅπαντι φίρικρόνῳ, ἀθρύχν ὦ ὥςε: "τὸ ἕτερον ἀληθεύεσθαι; ἀνανγκκοιῖον οἰ ρνσον γενέσθαι,, “καὶ ἕκαςον τῶν γρύμϑων: ἀεὶ ὅτως. εἶχεν ᾿ὥςε ἐξ ἀνώγκης ᾿γρύθαι, ὅ τε γὰρ. "ἀληθῶς: εἶπέ τις. ὅτι

γηδε τοι τε -μὴ γενέσθαι καὶ τὸ ὙΔΟΤῸΥ χρθήν ἣν δἰ

εἰπεῖν ἀὴ ἔτι ἔσαι.: ετος δὲ ἀν τ Δὲ δὴ ταῦτα ᾿ ἀδυνάτα -- ἐραυ, γὰρ᾽ ἄ ὅτι. ἀρχὴ σομκένων καὶ ἀξὺ᾽ τῦ' βυχόύεσθαι. καὶ ἀπὸ τῷ

τῷ χω ὁ "ὅτι ὅλως ἔςιν᾽ ἐν τοῖς. μὴ ἀεὶ ἐνεργῶσι τὸ δυνωτὸν

ὅτι: ἐτύνάγαν: πάσης. καταφώσεως: καὶ" Θπεζνσεως “τῶν ἂν- τριειμοένων" τὴν: ἰδ εὐχήθη: ἜΨΩΣ ὕπο, εἶναι" ἀ γδᾷ ὥσπερ, ἐπὶ τῶν ὅνταν, ἅτως ἔχει καὶ ἐπὶ τῶν μὴ ὄντων μὲν δυνατῶν Ἡρ; εἶναι ἤ μὴ εἶναι; ἀλλ δξτερ ἐίρηται." ὑουαΣ, ὑπ΄ γος Ἐπεὶ “δέ:.ἐ τ τὶ τι κατά, πινος ἧ- ἑωτφασις σημαΐασα, 10 τῦτο. ἀρλραν, ἢ ὄνομμα ἢ "τὸ ᾿ὠνώνυμου, ἐν. δὲ; δεῖ: εἶναι “καὶ κωδ' ἑνὸς τὸ ἐν τῇ καταφάσει (τὰ δὲ δωμῶπἰρηθαιγιαὶτ τὸ ἀνώνυμον

ΜῈ τὸγάρὰ ἐκ ὑβνίμωδης ἢ λαός μη ὰ ἀμαι ὠλλ᾿ πτῆτας ὄνομα ἕν γάρ “πως σπμιαίαὶ καὶ τὸ ἀόρισοκ ὥσπερ καὶ τὸ ὄχ

εἶναι καὶ ον ὑμοίυς' ἐν οἷς. ἄμφω περ ρὲ καὶ τὸ εἶναὶ 10 ὑγιαίνει ὁ δήμῳ ἀλλ ἀόριξον ῥημᾳὺ, ἔξαι πᾶσα κατάφαὶς

καὶ τὸ μὴ εἶναι, ὥςε καὶ τὸ γεέσθαι καὶ τὸ μὴ γενέσθαι. καὶ πολλεὶ ἡμῖν δῆλα ἐςιν ὕὅτως ἔχοντα, οἷον ἜΡΗΤΣ τίσν δυνατόν ἐς ᾿Διδτεμηθναε καλὸ διατμηθήθετας ἀλλ᾽ θεν δι ἐμολοτειράν ἐκ ὁμοίως. δὲ καὶ τὸ μὴ διατμη:

»αὐ»ἐπόφαεὶς ἢ ἐξ ὁ ὀϊόμμῳτον καὶ ῥήματας ἡ κὲξ ἀορίς:ε ὀνόμιαν τος καὶ δήλατος: ἄνευ δὲ ῥ᾽ ῥήμαξες ἐδεῤρίαϊ κατάφασις ὀδὲ ἀπός φᾶσις" τὸ γὰρ ἔςιν ἢ ἔξαι ἢ ἣν ἢ: γύεται; ἢ ὅσα ἄλλα: τοιάῦτά: ῥήματα ἐξ τῶν κειμένων ἐςί' προσσπμὰνει; γὰρ ὑχρόγον: -ὥς

θῆναι δυνώτόν" “ὁ γὰρ ἂν ὑπῆρχε τὸ: ἔμπροσθεν αὐτὸ κατα- 15 πρώτη ἔςαι κατάφασις καὶ ἀπόφασις τὸ ἔςιν ἄνθρωπος - ἀκ

τριβῆναι, εἴγε μὴ δυνατὸν ἦν τὸ μὴ διατμηθῆναι. ὥςε καὶ ἐπὶ τῶν “ἄλλων γενέσεων, ὅσαι κατὰ δύναμιν λέγονται "τὴν τοιωύτην.. φανερὸν “ἀρὰ ϑηροχέζεωτα ἐξ ἀνάγκης ἔτ᾽ ἐξα ὄτειγύεται." ἀλλοὰ-τὰ μὲν ὅπότερ᾽. ᾿ἔτόχες καὶ ὶ ἀδὲν᾽ μᾶλλαι

ἔςιν ἀνθρώπος, εἴτω ἔςιν ὡκ" ἄνθρωπος -- ἔκ: ἕξιν ἀκ ἄνθῥωπος, πώλιν ἔς ε πᾶς: ἄνθρωπος -᾿ἰκ τἔςξι πῶς. ἄνθρωπος, ἔςι πᾶς. ὡς

ἄνθρωπος Ξ ῴκι ἔςι πᾶς ὥς: ἀνδρωδαι:- καὶ ἐπὶ -τῶν ἐκτὸς δὲ

χρόνων: ὁ αὐτὸς: λόγος. ὅταν. δὲ: «τὰ ἔςι τρίτον: ὙΣΩ

πορθραβ, μας ἢ ἡ ὠχόφασις ἀληθής, τὸ δὲ μᾶλλον μὲν καὶ 20 ρῆται, ἤδη; διχῶς. ἄνθει αἱ: «ἀντιθέσεις. λέγω δὲ: οἷον: ἔξ.

ἐς δὶ τὸ δολὴ δέτριν᾿ὁ᾿ μὸν ἀλλ ὀδόροται γούτθαι οὴ ῬῸΝ θάτερον δὲ μή: «0 “-

ον οὐὸ μὲν ἦν ἐἶαι τὸ ὃν ὅταν ἧ, καὶ τὸ ἡλῆ ὃν μὴ. εδαι τέβας ἀμοὺ "μὴν ὅτε τὸ ὃν ἅπαν ἀνάγκη: εἶναι ὕτε

δίκαιος. ἄνθρωπος: τὸ ἔς! τῤίτον. φὴμο συγκεῖσθαι: ὄνομιὼ ἢ

ῥῆμα ἐν τῇ καταφάσει. ᾿ὥςε. διὰ τὗτο. τέτταρα: ἔςαι ταῦτα;

ὧν τὰ μὲν «δύο. πρὸς τὴν κατώφωσιν καὶ ὠπόφασιν. ἔξει κατὰ τὸ φοιχῖν ὡς αἷ φέῤύσῥλνταυρὲ δύο, Κοιλἄγω: δὶ ὅτι τὰ ἔς:

τὸ μοὴ ὃν: μὴ μον κὰ ταὐτόν ἐςι τὸ" ὃν ἅπαν εἶναι ἐξ 25 ἢ τῷ δικαίῳ. ρα βν τα ἢ τῷ ὠνδβεμμῳ ὥς:εκαὶ ἡ ἀπόφα- ἀνάγκης: ΜΡ ἕξι, καὶ τὸ ἀπχῶς εἶναι ἐξ ἀνάγκης, ἌμθΑ σις. έρῃρεχ: Ἔν ἔξαι: νοδῥνέν- δὲ τὸ: λεγόμενον -ἐκ τῶν ὑΆαμν, δὲ ᾿καὶ ἐπὶ ἴδ. μὴ. ὄντος. καὶ: ἐπὶ τῆς ἀντιφάσεως: ὁ αὐτὸς γραμμένων: ἔξι -δύέωιος ἀχθρωπος' ὠπόφασις: πτότὰ, δὰ ἔξ!, λόγος. “εἶναι μὲν ἢ μὴ εἶναι ἅπαν ἀνάγκη, καὶ ἔσεσθαί γε δύκαιος ἄνθρωπος. ἔςιν ὁ δόοωιος ἀγθῥωπος:. τότά ὠπόφασις; δε μή: Οὔ ρβδ διελόντω γε εἰπεῖν ὁ καὶ οὶ ἀὀκεγμαδοι λέγω ἐκ ἔςξιν ἃ δίκαιος ἄνθρωπος. τὸ γὰρ. “ἔραν ἐνταῦθῳ καὶ τὸ ὥς δὲ οἷον ἀνάγκη μὲν ἔσεσθαι ναυμαχίαν. αὔριον ἃ μὴς δ ἔαμιμόνε, ϑι. ὄςι τῷ δικαίῳ προσκείσετωι καὶ τῷ ὦ «δικαίῳ, ταῦτα; “μὲν ἀτμέντοι ἔσεσθαί “γε. αὔριον. ρυμαχίαν, ἀναγκαῖον δὲ μὴ ἦν, ὥσπερ ἐν τοῖς Αναλυτικοῖς. λέγετωι, τώ πέτακέαι" ὁμοίως γενέσθαι" γενέσθαι μέντοι "ἢ μὴ ὶ γενέσθαι. ἀναγκαῖον. ὥςξ᾽. ἐπε δὲ ἔχει κἀν καθόλε τῷ ὀνόμιατας ἢ ἣ κατάφασις, οἷον πῶσ ὁμοίως οἱ χόγόε ἀληθεῖς ὥσπερ τῶ πράγμωτω;: δχονοὔτρ ἐξὶν ἄνθρωπος δίκαιος. ἀπάφασὶι, τότε," ἐ- πᾶς. ἐςὶν ᾿ἀνθρωλχος ὅσα ὕτως ἔχει ὥςε ὁπότερ᾽ ἔτυχε καὶ τἀναντία ἐνδέχεσθαι, δύκαιός. πᾶς ἐξὶν ἄνθρωπος ὁ δίεαιός « ὦ πῶς ἐςὶν ἀνθῥωπος ἀνάγκη ὁμοίως ἔχειν καὶ τὴν ἀντίφωσιν. ὅπερ συμβαύει: ἐπὶ 35 ὁ δύκαιος. “πλὴν ὑχ: ὁμοίως τὰς κατὰ διάμετρον ἐνδέχεται τοῖς μὴ ἀεὶ ἔσιν ἢ μὴ ἀεὶ μὴ ἔσο. τότων γὰρ ἀνάγκη μὲν συναληθεύείν" δέχεται δὲ ποτέ,. αὗται: ἰὸν ἔν δύό ὠντότειν-- δάτερον ὑπη φῇς. αρλ μόνο ἀλιθὲς: εἶναι. ἢ ψεῦδος, ὦ ται, ἄλλαι δὲ δύα, ρὸν: τὰ ὗκ: ἀπόρυννητι ὡς ὑποκείμενόν. τι μέντοι. τάδε ἢ τόδε ἀλλ᾽ ὀπνευμ ἔνοχαν: καὶ μᾶλλον μὲν ὙΡΩΝΕ, ἔςι δίκαιος ἐκ ἄνθρωπος -᾿ὐκ: κθὰ δίκαιος ἐρε: ἄν- ταϑούὲ τὴν: «ρχρηφάὶ ὄ ἐρλων ἤδη ἬΝ ἤ. δι θῶ ὅτε δῆχον θρωπος, ἔξιν ὁ δίκαιος. κα στρ ἀκ: ἔξω ὁ δύκαιος. ἀζο ἀλατ να ς 3 δὸν:: ᾿ ᾿ ςς 2. τῷ οτχὰ 418. ᾿ὶ 15. ἀν οτῃ ᾿γ.4. ΠΠ 16. αἸϊογαπι μὴ σον 44. 31. γε ροβὲ μέντοι (΄. Π| ἀνωγκαῖον ναυμαχίαν Ο. ἢ 38. οἱ λόγοι ἐνῆμρι ῥΆ Ι 84. ὁπόσα Ο. " 35. ὁμοίως. ἐπέρρι 4“; 86. ἢ μὴ ἀὲ μὴ ὅσιν 91} «(.! 37. ψευδὲς Α΄. }} 38. ῥα φετοτι" Ι 39. ψευδῆ ἄγων ὥςε '....: 3. μὲν οτά Ὁ δὲ ρὺ “8: Ἵ ὃν "ἢ αρἰδ ὄνόμα, ον. ε: ΙΓ 7. τὸ δὲ--- καὶ τ} ΠΝ ἀπά “ἰδὲς καὶ τ; ὦ δὴ ὥρμα Ψῃ Ἕ 80. προσκείσεται ἃπιΐα ταῦτα 6. || 36. συναληθεύεσθαι Β΄. ἢ ἀντίκειτῶν 18. 1} 370 δύσ᾽ οτν «4. 38. προξεθὲν τοοῦτ- 448; -πρᾶς εθέγ-

ἀνθρώπος. πλεΐες δὲ τότων ὑκ ἔσονται ἀντιθέσεις. αὗται δὲ χωρὶς ἐκείνων “αὐταὶ καθ᾿ ἑαυτὰς ἔγέπτανι ὡς- ὀνόματι τῷ ὑκ ἀνδρωτος χρώμεναι. ἐφ᾽ ὅσων δὲ τὸ ἔς! μὴ ἁρμόττει, οἷον ἐπὶ τῷ ὑγιαύει καὶ βαδίζει, ἐπὶ τότων τὸ αὐτὸ ποιεῖ

Μετατιθέμενω δὲ τὰ ὀνόματα καὶ τὰ ῥήματα ταὐτὸν σημαίνει, οἷον ἔς: λευκὸς ἄνθρωπος, ἔςιν ἄνθρωπος λευκός, 2 Ν ΟΡ ᾺΣ ἀφοῚ εἰ γὰρ μὴ τῦτό ἐςι, ἀλλ᾽ ἐδέδεικτο ὅτι μία μιῶς. τῷ μὲν γὰρ ἔςι Χευκὸς ἀνθρω-

ο΄ κ᾿ ον Ε. ἊΝ τὸ αὐτῷ πλείος ἔσονται ἀποφάσεις.

᾿ ἋᾺ Ν Ὰ 7 ΑΝ ᾿ 7 “ ὀ ͵7ὕ ᾿ Ἁ ῖ »“» γ΄. ἅτω τιθέμενον ὡς ἂν εἰ τὸ ἔςι. προσήπτετο, οἷον ὑγιαίνει πᾶς 5 πος ὠπόφασις τὸ ὧκ ἔςι λευκὸς ἄνθρωπος" τῷ δὲ ἔς:ν. ἄγε

ἄνθρωπος -- ὑχ ὑγιαίνει πῶς ἄνθρωπος, ὑγιαίνει πᾶς ἐκ ἀν- θρωπος - ὑχ ὑγιαίνει πᾶς Ὡς ἄνθρωπος. ἄνθρωπος λεκτέον, ὠλλὰ τὸ ἄ, τὴν ἀπόφασιν, τῷ ἄνθρωπος προσθετέον. τὸ γὰρ πᾶς ὁ τὸ καθόλα σημαύνει, ἀλλ᾽ ὅτι κα-

7 ᾽ »“ χε Ἵ- ᾿ ὄρωπος λευκός, εἰ μὴ ἡ αὐτή ἐςι τῇ ἔςι λευκὸς ἀνθρωπος, 2 φῦμα ν κ4 δ ). “ » ΠΨ ΤῸΝ ἔςαι ὠπόφασις ἤτοι τὸ ὥς ἔςιν ὡκ ἄνθρωπος λευκός ἤ τὸ

Ε δε ἈΝΤ ὑκ ἔςιν ἀγθρωπος λευκός. ἀλλ᾿ ἡ ἑτέρω μέν ἐς ν ἀπόφασις -“ Ε ἐδ " ν᾽ 5 ᾿ τῷ ἔςιν ὑκ ἄνθρωπος λευκός, ἡ ἑτέρα δὲ τῷ ἔςι λευκὸς ἀν-

Λ - Ἵ τϑϑι ἀκ ταις οἷς “ Υ ΄ “ “ἢ »-» θόλα. δῆλον δὲ ἐκ τῦδε, ὑγιαίνει ἄνθρωπος - ὅχ ὑγιαίνει ἀν" 10 ἐμῶτός, ὥςε ἔσοντωι δύο μῆς: ὅτι μὲν ἕν μετατιθεμένε τῷ

θρωπος, ὑγιαει ὑκ ἄνθρωπος. - ἐχ ὙγαΝ ὅκ ἄνθρώπξος, τῦθα γὰρ ἐκείνων διαφέρει τῷ μ ἡ καθόλε εἶνωι. ὥςε τὸ πὼς

ἢ ἀδείς ὑδὲν ἄλλο ἱπροσικήμρειι ἢ ὅτι καθόλα τῷ ὀνόματος ἢ κατάφασιν ἢ ἀπόφασιν. τὰ δὲ ἄλλα τὼ αὐτὼ δεῖ προς: τιθέναι. ἘΌΝ ΑΣ τῳ Ἐπεὶ δὲ ἐγαντίω ἀπόφασίς ἐς: τὴ ἅπαν. τέσ ζῷον δέ καιον ἡ σημαΐνεσα, ὅτι ἀδέν ἐς: ζῷον δύκαιον, αὗται μὲν φα- νερὸν ὅτι ὑδέποτε ἔσονται ὅτε ὠληθεῖς ἅμα, ἔτε ἐπὶ τῷ αὐτῷ, αἱ ἃ απύμρπίρηεαι ταύταις ἔσοντωί ποτε, οἷον ἃ πᾶν ζῷον

ὀνόματος καὶ τῷ. ῥήμωτος ἡ αὐτὴ γύνεται τούδας τὐῃ καὶ ὠπόφασις, δῆλον,

τς Τὸ δὲ ἕν κατὰ πολλῶν ἢ πολλὰ καθ᾽ ἑνὸς Ἢ γαι ἢ ἀὠπαφάναι, ἐὰν μὴ ἕν τι ἢ τὸ ἐκ τῶν πολλῶν. δηλό-

15 θοαὶ ὑκ ἔςι Ῥάτάφαξε μία δὲ ἀπόφασις: ἈΜῊΝ δὲ ἕν

ἀκ ἐὰν ὄγομα ἕν ἢ κείμενον, μὴ ἢ δὲ ἕν τι ἐξ ἐκείνων, οἷον γ »»»Ἥ λ ᾿ “»Ἥ λ ἃ ᾽ς

ὃ ἀνθρωπος ἴσως ἐςὶ καὶ ζῷον καὶ δίπεν καὶ ἥμερον, ἀλλὼ ὙῈΨ 7 τ - δ᾽ 25, ἀπδν ἐν τρῶν Δ᾽, ΨΟΣΥ 7

καὶ ἔν. τι γίνετωι ἐκ τότων᾽ ἐκ δὲ τῷ λευκῇ καὶ τῷ πὐἶμτες

καὶ τῷ βαδίζει ὄχ ἕν. ὥςε ὅτ᾽ ἐὰν ἕν τι κατὰ τότων καὶ

δόεαιον καὶ ἔς! τι ζῷον δίκαιον. ὠκολεθῦσι δὲ αὗται, τῇ μὲν 20 τωφήση τις μία καταίφασις; ἀὠλλὼ φωνὴ μὲν μίω κατα:

πᾶς ἄνθρωπος ὁ δίύκωιός ἐςιν ἡ ὑδείς ἐςιν ἄνθρωπος δίκαιος, “ δὲ --ἄ κ᾿ γθ δύ Ἐν» ΚΑΘΕΔΑ ὦ 3 μαβεντας ἃ τῇ δὲ ἔςι τις ἄνθρωπος δίκαιος ἡ ἀντικειμένη ὅτι ὁ πᾶς ἀν- 7 ξ 7 ϑρωπός ἐςὶν ἀἃ δίκαιος" ἀνώγκη γὰρ εἶναί τινα. φανερὸν δὲ ῖσ ψΦ τϑΝ -,. » ΦΨ ᾿ 3 ς:«Χ δι ΄ ᾿ καὶ ὅτι ἐπὶ μὲν τῶν καθ᾽ ἕκαςον, εἰ ἀληθὲς ἐρωτηθέντα, ὠπο-

φώσεις δὲ πολλαΐ, ὅτέ ἐὼν καθ᾽ “ἑνὸς ταῦτα, ὠλλ᾽ ὁμοίως πολλαί, εἰ ἣν ἡ ἐρώτησις ἡ διωλεκτικὴ ὠποκρίσεώς ἐςιν αἷ- τησις, δὲ πρότασις ἀντιφώσεως μιᾶς μόριον, ἐκ ἂν εἴη ὠπόκρισις

Ὁ »ν ͵ὔ Ἃ 7 ͵7 “ “Ὁ: ͵ ε ἢ τῆς προτάσεως ἢ θωτέρᾳ μορίᾳ τῆς ἀντιφώσεως, ἡ

φῆσαι, ὅτι καὶ καταφῆσαι ἀληθές" οἷον ἄρα,.γε Σωκράτης 25 μία: πρὸς ταῦτα᾽ ὑδὲ γὰρ ἡ ἐρώτησις μίω, ἀδ᾽ ἐὰν ἢ ἀλη-

σοφός; ὕ. Σωκράτης ἄρα ὁ σοφός. ἐπὶ δὲ τῶν καθόλν ἐκ ὠληθὴς ἡ ὁμοίως Χεγομένη, ἀληθὴς δὲ ἡ ἀπόφασις, οἷον ἀρά ν. ἷΨ Σὦ ἃ γε πῶς ἄνθρωπος σοφός; ὅ. πᾶς ἄρα ἄνθρωπος ἡ σοφός" τῦτο γὰρ ψεῦδος. ἀλλὼ τὸ ὁ πᾶς ἄρα ἄνθρωπος σοφός ἀληθές" αὕτη. δέ ἐςιν ἡ ἀντικειμένη, ἐκείνη δὲ ἡ ἐναντία. Αἱ δὲ κατὰ τὼ ἀόριςα ἀντικείμεναι ὀνόματα καὶ ῥή- -" 53.» Ἀν ᾿ Ἁ Ἀ δύ ἱ [2 Σ ματα, οἷον ἐπὶ τῷ μὴ ἄνθρωπος καὶ μὴ δίκαιος, ὥσπερ ἀπο- ͵7 κ᾿ Ἃ τ " δέ Ἃ “" ᾽ 51 φάσεις ἄνευ ὀνόματος καὶ ῥήμωτος ὅξειαν ἂν εἶναι. ἐκ. εἰσὶ ἘΝ: Ἄ, ΠΡ τς δέ: ἀεὶ γὰρ ἀληθεύειν ἀνώγκη ἢ ψεύδεσθαι τὴν ἀπόφασιν,

θής. εἴρηται δὲ ἐν τοῖς Τοπικοῖς περὶ αὐτῶν. ἅμα δὲ δῆλον ὅτι ὑδὲ τὸ τί ἐςὶν ἐρώτησίς ἐς διωλεκτική" δεῖ γὼρ δεδόσθαι ἐκ τῆς ἐρωτήσεως ἑλέσθωι δηότερον βόλεται τῆς ἀντιφάσεως μόριον. ἀκοφήνασθαι. ἀλλὼ δεῖ τὸν ἐρωτῶντα προσδὶορίσωι

30 πότερον τόδε ἐςὶν ὁ ἄνθρωπος ἢ ἢ ὁ τῦτο.

Ἐπεὶ δὲ τὰ μὲν κατηγορεῖται συντιθέμενα, ὡς ἣν τὸ πᾶν κατηγόρημω τῶν χωρὶς κατηγοραμένων, τὼ δ᾽ ὅ, τίς ἡ διαφορά: κατὰ γὼρ τῷ ἀνθρώπε ἀληθὲς εἰπεῖν καὶ χωρὶς ζῷον καὶ χωρὶς δίπον, καὶ ταῦτα ὡς ἕν, καὶ ἄνθρωπον καὶ

᾿ Ε δ -“ τ ἊΝ 7 Ἂν 7 λ τὰ Ἂν ᾽ 7 ὁ δ᾽ εἰπὼν ὧκ ἄνθρωπος ὑδὲν μᾶλλον τῇ εἰπόντος ἄνθρωπος 35 λευκόν, καὶ ταῦθ᾽ ὡς ἕν. ἀλλ᾽ ὑχί, εἰ σκυτεὺς καὶ ὠγαθός,

Ω ἌΣ ΤΊΑ τὴν ἣς ἢ) ΄ Δ} νον ἙἉ. ἀλλὰ καὶ ἧττον ἠλήθευκέ τι ἡ ἔψευςαι, ἐὼν μήτι προς εθῇ. 2 ΝἿ ἊΨ » "7 Ὑ νῶ δύ: δὲ Ν »...»

σημαίνει δὲ τὸ ἔςι πᾶς ὅκ ἄνθρωπος δίκαιος ἀδεμιᾷ, ἐκείνων ΔΩ͂Ν ἡ ἀδὲ ΩΣ Ὶ 7 7 ἐπὶ ΕΝ ΒΕ δὰ χγθ

ταὐτόν, δὲ ἡ ἀντικειμένη ταύτη ἡ ἐκ ἔςι πᾶς Ὡς ἀνγθρωπος

δίκαιος" τὸ δὲ πᾶς ἡ δίκαιος ὡκ ἄνθρωπος τῷ ὀδεὶς δίκαιος Υ̓ Ν

καὶ σκυτεὺς ἀγαθός. εἰ γάρ, ὅτι ἑκάτερον ὠληθές, εἶναι δεῖ καὶ τὸ συνάμφω, πολλὼ καὶ ἄτοπα ἔςαι. κατὰ γὰρ τῷ ἀνθρώπε. καὶ τὸ ἀνθρωπὸς ἀληθὲς καὶ τὸ λευκόν, ὥςε καὶ τὸ ἅπαν. πώλιν εἰ τὸ Χευκὸν αὐτό, καὶ τὸ ἅπαν, ὥςε ἔς.αἱ ὧν--

Ν 7 ᾿ "Ἢ Υ̓ τὴν 240 θρωπος λευκὸς λευκός, καὶ τῦτο εἰς ἄπειρον. καὶ πάλιν

Π 8. τῷ ἀνθρώπῳ ΟΠ. ᾿ 12. εἶναι οἵα Β6. ἢ 13. ἢ μηδὰς -

ΜΒ. ἢ τὸ μηδὲς Ο, ἢ 23. ἐξὶν. ἀηίς μου Ο. Ἱ.24. καὶ οαὰ Ο. 1}} ἕκαςα ΒΒ. 1}}.33. δόξειν 4,8.0, 11 35. εἰπέντος οτὰ 8.6.

᾿ μυσιζὸς λευκὸς βαδίζων καὶ ταῦτα πολλάκις πεπλεγμένα

εἰς ἄπειρον. ἔτι εἰ ὁ ἸΣωκράτης ᾿ξωκράτης καὶ ἀεθρωποδίίες “ πΞ Σωκράτης ἄνθρωπος. καὶ εἰ ἰ ἀνόρωπος Ὁ καὶ τῇ, ο΄ αὶ ἄνθρωπος ἄνθρωπος δαῦς. αὐ

τῇ "δῶ, ᾿διθρόπτον: ἀπόφασις. τὸ μὴ εἶναι ἀνθρωπὸν; ἀ τὸ εἶναι μὴ ἄνθρωπον, καὶ τῷ εἶναι Χευκὸν ἄνθρωπον. τὸ μὴ εἶναι λευ- κὸν ἄνθρωπον, ἀλλ᾽ ὅ τὸ τῶν μὴ λευκὸν ἄνθρωπον. εἶ γῶρ κατὰ παντὸς ἡ κατάφασις ἢ ἡ ἀπόφασις, τὸ ξύλον. ἔ ἔφα

ον μλντῆ ὧν. εἴ τις ὡπλῶς φήσει τὰς συμπλοκὰς γί 3 ἐλνᾷς εἰπεῖν εἶναι μὴ λευκὸν. ἄνθρωπον. εἰ δὲ τῦτο τως,

ἐπ ι, πολλὰ συμβαύει λάγειν ἄτοπα, ὀπλβηῖ ὅπως δὲ θε- Ἶ ᾿χών, λέγομεν γῶν. τῶν δὴ ἐυγγορυμέκον: καὶ ἐφ᾽ οἷς κα- ᾿ τεηγορεῖσθαι συμβαῤαῖ, ὅσα μὲν λέγεται κατὼ ἐσυμβεβηκὸς

ἢ κατὰ τῷ αὐτῷ ἢ θάτερον κατὼ βατάω, ταῦτα Ὡς τῶκι

καὶ ὅσοις. τὸ εἶναι μὴ προςίθεται, τὸ αὐτὸ πορηὰαι τὸ ἀντὶ τῷ εἶναι λεγόμενον, οἷον τῇ ἄνθρωπος βαδίζει ἃ τὸ ᾿κ ἄνθρω- πος βαδίζει ἀπόφασις ἔςαι, ἀλχὼ τὸ ὁ βαδίζει ἄνθρωπος" ἀδὲν γὰρ διαφέρει εἰπεῖν ἀγόρωπον βαδίζειν ἢ ἄνθρωπον βα-

ἕν, οἷον ἀνόρυπος λευκός ἐςι καὶ μυσιεόςς ἀλλ. ἐκ ἐν τὸ 10 δίζοντα εἶναι. ὥςε εἰ ὅτως πανταχῶ, καὶ τῷ δυνατὸν εἶναι

Χευκὸν καὶ τὸ μεσικόν᾽ συμβεβηκότα γὰρ ἄμφω τῷ αὐτῷ. ὁδ᾽ εἰ τὸ λευκὸν μουσικὸν ἀληθὲς εἰπεῖν», ὅμως ὧκ ἔςαι τὸ μϑσ εὐ δνσνἡκακὰ συμβεβόκΑς γὼ τὸ μεσικὰν λεὺ- ἦν, ὥςε ἐκ ἔξαι τὸ λευκὸν μευσοιὸν ἔν τι. διὸ ὑδ᾽ ὁ ὁ σκυτεὺς

χός. ἔτι ὑδ᾽ ὅσα ἐγυπάρχει ἐν τῷ ἑτέρῳ. διὸ ὅτε τὸ λευκὸν πολλάκις ὅτε ὁ ἄνθρωπος ἄνθρωπος ζῶόν ἐςιν ἢ δίπεν ἐνυ-. πάρχει γὰρ ἐν τῷ ἀνθρώπῳ τὸ ζῶον καὶ τὸ δίπεν. ὠληθὲς δέ ἐςιν εἰπεῖν κατὰ τῇ τινὸς καὶ ὡπλῶς, οἷον τὸν τινὰ ἀνήρω-

ἀπόφασις ἔςαι τὸ δυνατὸν μὴ εἶναι, ἀλλ᾽ ἃ τὸ μὴ δυνατὸν εἶναι. δοκεῖ δὲ τὸ αὐτὸ δύνασθαι καὶ εἶαι καὶ μὴ εἶναι πᾶν γὼρ τὸ δυνατὸν τέμνεσθαι ἢ βαδίζειν καὶ μὴ βαδίζων καὶ “μὴ τὐμησύ δυνατόν. χόγος δέ, ὅτι ἅπαν. τὲ ὕτω δὺ-

οἰβαλῶς ἀγαθός, ἀλλὰ ἔλα δίπεν" ὁ γὰρ κατὰ “ὐμβάβηνε γωτὸν ὥς ἀεὶ ὄηγή, ὥςε ὑπάρξει αὐτῷ καὶ ἧ ἀπὐφαειῖ

δύναται γὰρ καὶ μὴ βαδίζειν τὸ βαδὶςικὸν καὶ μὴ ὁρῶσθαι τὸ ὁρατόν. ἀλλὰ μὴν ἀδύνατον κατὼ τῷ αὐτῷ ἀληθεύεσθαι τὰς ἀντικειμένας φάσεις" ὥς ἄρω τῷ δυνατὸν εὗαι ἀπόφα-

δι Ν Ν Δ Σ ᾿ 7 ἈΞ ΟΝ, ᾿ς Ὶ γε ὑτεῖτὸ δυνατὸν μὴ εἶναι. πυνβαῦο γάρ ἐκ τύτων δια

τον ἄνθρωπον ἢ τὸν τινὰ λευκὸν ἄνθρωπον ἄνθρωπον λευκόν᾽ 2) αὐτὸ φάναι καὶ ἀποφάναι ὅμα καὶ κατὰ τῇ αὐτὲ, ἢ μὴ

ἐκ ἀεὶ δέ, ἀλλ ὅταν μὲν ἐν τῷ προσκειμένῳ τῶν ἀντοεει-

μένων τι ἐνυπάρχῃ ᾧ ἕπεται ἀντίφασις, ὡς ἀληθὲς ἀλλὰ εῦδος, οἷον τὸν τεθνεῶτα ἄνθρωπον ἄνθρωπον εἰπεῖν, ὅταν δὲ

“μὴ δυπάρχῃ, ἀληθές. ἢ ὅταν μὲν δυπάρχῃ, ἀεὶ ἐκ ἀλο-

κατὰ τὸ εἶναι καὶ μὴ εἶναι τὼ προςιθέμενα γθμεθαι φάσεις καὶ ἀποφάσεις. εἰ ἦν ἐκεῖνο ἀδύνατον, τῦτ᾽ ἀν εἴη αἱρετόν. ἔςιν ἄρα ἀπόφασις τῷ δυνατὸν εἶναι τὸ μὴ δυνατὸν εἶναι. ὁ δ᾽ αὐτὸς λόγος καὶ περὶ τῷ ἐνδεχόμενον εἶναι καὶ γὰρ

θές, ὅταν δὲ μὴ ἐυπάρχῃ, ὧς ἀεὶ ἀλαθέῃ, ὥκειρ Ὅμηρός 2 τότε ἀπόφασις τὸ μὴ ἐνδεχόμενον εἶναι. καὶ ἐπὶ τῶν ἄλλων

᾿ἀξέτι, οἷ οἷον ποιητής. ἂρ ὧν καὶ ἔςο, ἢ ἢ ὕ; κατὰ συμβεβηκὸς γὰρ κατηγορεῖται τῇ τομήν τὸ ἔςιν" ὅτι γὰρ ποιητής ἐς, ἀλλ᾽ καὶ καθ᾽ αὑτό, πϑηϑθναι κατὼ τῷ: Ὁμήρυ τὸ ἔςιν. ὥςε ἐν ἤναι; κατηγορίωις μήτε ἐναντιότης, ἔγεςιν, ἐὼν λόγοι

δὲ ὁμοιοτρόπως, οἷον ἀνωγκαΐκ τε καὶ ἀδυνάτε. γύεται γὰρ ὥσπερ ἐπ᾿ ἐκείνων τὸ εἶναι καὶ τὸ μὴ εἶγαι προσθέσεις, τὼ δ᾽ ὑποκείμενα πρώγματα τὸ μὲν λευκὸν τὸ δ᾽ ἄνθρωπος, ὕτως ἐνταῦθα, τὸ μὲν εἶναι καὶ μὴ εἶναι ὡς ὑποκείμενον γίνεται,

ἀν ὀνομάτων λέγωνται, καὶ καϑ' ἑαυτὰ κατιυορῖται, καὶϑο. τὸ δὲ δύνασθαι, αἰ: ππς τῖχαν Ξαριαῤέσο Διορίζυσαι,

[ 'συμβεβηκός, ἐπὶ τότων τὸ τὶ καὶ ἁπλῶς. ἀληθὲς ἔραν. εἰπεῖν. "πὸ δὲ μὴ ὅν ὅτι δοξαςόν, ὧς ἀληθὲς εἰπεῖν ὅν τὶ μα γῶρ αὐτῷ ἐκ ἔςιν ὅτι ἔςιν, ἀλλ᾽ ὅτι ἐκ ἔς:ν.

Τύτων δὲ δωριάμόνων: σκεπτέον ὅπως ἔχυσι αἱ ἀπο-

ὃ εἶναι καὶ ἴω «εἶναι, τὸ ἀληθν καὶ τὸ ψεῦδος, ὁμοίως αὗται ἐπὶ τῇ εἶναι δυνατὸν καὶ εἶγαι ᾧ δυνα- τόν. τῷ δὲ δυνατὸν μὴ εἶναι ὀπόφασις ἀ τὸ ἀ δυνατὸν εἶναι, ἀλλὰ τὸ ἡ δυνατὸν μὴ Αια καὶ τῷ δυνατὸν εἶναι ἃ τὸ δυνα-

᾿ φάνας καὶ καταφάτεις πρὸς ἀλλοίλας αἱ τῷ δυνατὸν εἶναι 35 τὸν μὴ εἶαι, ἀλλὰ τὸ μὴ δυνωτὸν εἶναι. διὸ καὶ ἀκολκθεῖν

᾿ καὶ μὴ δυνατὸν καὶ ὀδηχόμενν καὶ μὴ δεχόμενον, καὶ ᾿ περὶ τῷ ἀδυνάτε τε καὶ ἐγαγκαίι" ἔχει γὰρ ὀπύρίας τινας. “εἰ γὰρ τῶν συμπλεκομένων αὗται ἀλλήλαις ἀντίκεινται ἀν- τιφάτεις, ὅσαι κατὰ τὸ εἶναι καὶ μὴ εἶναι τάττονται, οἷον

ἀν δόξειαν ἀλλήλαις αἱ τῷ δυνατὸν εἶναι καὶ δυνατὸν μὴ " εὐ ἘΝ Ἁ » Χ δὺ ν - Ὰ ὐτῦς 7 2 Ἁ ᾽ εἶναι" τὸ γάρ αὐτὸ δυνωτον εἶγαι καὶ μὴ εἶναι" ἃ γὰρ. ἀντι- ἤν Λ ςε -“" Ἁ ἈΝ τ Ἀ φάσεις ἀλλήλων αἱ τοιαῦται,. τὸ δύνατον εἶγαι καὶ δυνατὸν

κ Ἁ Ἁ ᾿ Ἀ τ ἈΝ Ά, ᾿ μὴ εἶναι. ἀλλ τὸ δυνατὸν εἶναι καὶ μὴ δυνατὸν εἶναι ἀδέποτε

ε΄ 2: εἰς ἄπειρον οτχ 5.6. ᾿ 3. αἰίεγταπι Σωκράτης οτχ “41. ἵΠ ἀ. αἰτογιπα ἄνθρωπος οτχ.4.}8 εἰ οοὐτ Ο. 1 12. ἐς: δ. 1 14. λευ- Ἀὸν καὶ μεσικὲν Β΄ ἢ ὃ οπχ Α΄. ΠΟ 17. αἰϊογαπι ἄνθρωπος οἵα 8: [Π 20. ἄνθρωπον καὶ λευκόν Ο΄. 21. προκειμένῳ ρτ' Ο. ᾿ἱ 23. τὸν οὔὰ ρὲ Ο Ἰ 21: ΝΣ ΎΡΕΝ ΜΝ ΝΑ μοι, Ὲ τη! Ἀδὲ ΜῈ πῶ Οὐ 58. αὐτοῦ ἔςιν ἐχ, ὅτι δ᾽

,.5. δὴ Ο. ἢ 23. εἶναι, ἀλλ᾽ ὑχὶ τὸ δυνατὸν μὴ εἶγαι. ὃ

ἢ Ο. 1 23. καὶ τὸ μὴ Ο. {[{{υὑποκείμενα Ο΄. Ἵ 31. καὶ τὸ μὴ Ο. Ι 33. ἀ ἀνὰ «ὦ Βα ᾿ Ὡς ὦ ἀοὶ αὶ ἀὰς ΔΝ ἰὼ ὦ ἐόνων ἀῶ ἃ ἢ κὸ τσὶ ὡὦὁἐδμῶ, δὼ αὶ 56, αὶ Δ] “ «4. 1.36. ὃδό- εἶαι οἵὰ 4188. ἢ 38. τὸ -- μὴ εἶναι οἵα 8.6. »

ἐπὶ: τῷ αὐτῷ ἄμα. ἀληθεύοντα" ἀντθοξινίαι -“γώρ: ἀδέγε τὸ ἀπόφασις τῷ ἀνάγκη μὴ Ἐδαιϊτὸ ἀκ ἀγώγκη εἶναι. ἐγδέχεται δυνάτὸν αὐλὴ εἶναι καὶνὶ ἀ δυνατὸν μὴ εἶναι ἀδέποτε ἅμω ἐπὶ γὼρ ἀλκηθεύεσθωι ἐπὶ τὰ αὐτοῦ ὠμφοτέρας: τὸ γὼρ ἀνωγκωῖον τὖὸ οὐτῷ. ἀχηθεύονται. ὁμοίως δὲ καὶ τῷ ἀναγκαῖον: εἶναι ᾿ὠπό- μὴ εἶναι. ὡς ἀνωγκαῖον εἶναι. αἴτιον δὲ τῷ μὴ ἀκολυθεῖν. τὸ φασις ὦ τὸ ἀνωγκαῖον. μὴν εἶνώι, -ὠλχὰ τὸ μὴ ἀναγκαῖον: εἶς ἀνωγκαῖον ὁμοίως τοῖς ἑτέροις, ὅτι. ἐναντίως τὸ “ὠδύνωτον τῷ γαὶ" τῷ: δὲ τὠνάγκαῖον.: μϑὰ εἶωι πὸ μὴ ἀναγκαῖον. μυὴ. εἶλαι, 6. ἀχωγκαίῳ. ἀποδίδοται, τὸ: αὐτὸ δυνάμενον. εἰ γὰρ: ὠδύνωτον καὶ ἐξ ὠδύνατον εἶγωι ὁ τὰ ἀδύνωτον με εἶναι, ἀλλὼ «τὸ 'μὴὴ εἶνωι,. μηχα τοῦτο ὑκ: εἶναι ὠχλιὰ μὴ" εἶγαι:. εἰ. δὲ ἀδὥνω»: ὠδύνωτον εἰνωΐ" τῷ. δὲ “ὠἀδύτωτον μνὴ τεῖναι τὰ ἐκ ὠδύνατον: μὴ τον μὴ ΤΉ, τοῦτο ἀνάγκη εἶναι" ὥς ε εἰ ἐκεῖνω ὁμοίως τῷ δὺΞ. εἶναι»: Καὶ ᾿καθόλιὰ δέ,: ὥσπερ. εἰρηξαι,- πὸ μὲν εἶναι καὶ μὴ νωτῷ καὶ μή;: παῦτα- ἐξν ἐνωντίως. --ἐπεὶ ὅ. Ἤνρμκίει γε. ταὐτὸν εἶναι δεῖ τιθένωι: ὡς τὰ ὑποκείμενα, κατάφωσιν δὲ καὶ ὠπό- τό τε ἀναγκαῖον καὶ τὸ ἀδύνατον, ὠλλ᾽ ὥσπερ: εἴρηται; ἀντε- φασιν ταῦτα ποΐντα πρὸς. τὸ εἶναι. καὶ μὴ εἶναι συντάττειν. 10 ςραμρμιένως.. ἢ ἀδύνωτον οὕτως κεῖσθαι τὼς τοῦ ἀνωγκαΐν ἀν-. καὶ ταύτας οἴεσθαι χρὴ εἶνωι τως ἀντικειμένως φάσεις, δὺ- τιφάσεις: τὸ μὲν γὰρ ἀναγκαῖον εἶναι δυνωτὸν εἶγαι: εἰ γὰρ γωτόν “ ἃ δυνωτάν, ἐνδεχόμενον -- ἀν ἐνδεχόμενον, ὠδύνωπον - μή,.ἡ ὠπόφασις ὠκοχυθήσει" ἀνάγκη γὰρ ἢ φώνωι ἢ. πον ἐκ ὠδύνωτον, ἀναγκαῖον -- ὠς. ὠνωγκαῖον, ἀληθές. ὡκ ὠληθές,. φάγωι ὥς᾽ εἰ μὴ δυνάτὸν εἴνωι, ὠδύνωτον -εἶγαι" ἀδύνωτον. ἄρα, 15- καὶ «αἱ -ἀκολεϑήσεις- δὲ κατὰ: Ἀόγον γίνονται ὕτω τιθε: εἶναι. τὸ ἀνωγκωῖὸν εἶναι, «ὅπερ ἀτόπον. ἀλλὰ μοὴν τῷ γε δὺ- μένοις" τῷ μὲν:γᾷρ δυνατὸν. εἶναι τὸ ἐνδέχεσθαι εἶχαι, καὶ 15 γατὸν εἶναι τὸ ὧς ὠδύνωτον. εἶναι ἀδιολαθεῖ; τάτῳ δὲ τὸ “θὰ στο ἐκείῳ ἀντιςρέφει, καὶ τὸ μιὰ ὠδύνωτον: εἶναι: καὶ τὸ μὴ ἄνανγκαϊον εἴνωι:. ὥςε συμβαΐνει τὸ ἀνωγκαῖον εἶνωι "μὴ ᾿ἀναγ- ἐἀνουγκαιον εἶναι; τῷ «δὲ δυνατὸν μιὴ εἶναι καὶ ἐϊδεχεόμενον μὴ καῖον εἶνωι, ὅπερ ἄτοπον: ὠλλὼ μὴν. οὐδὲ τὸ ἀναγκαῖον εἶναι εἶναι τὸ μυὴ ἀνωγκαῖον “μὴ: εἶναι καὶ τὸ ἀγῷ ὠδύνωτον μυλεδας ἐὠρκοχεθεῖ τῷ. δυνατὸν εἶναι; ἀδὲ τὸ ἀναγκαῖον μὴ εἶναι πῷ “μὲν τῷ δὲ μὴ δυνατὸν ιεδωι καὶ μὴ ἐνδεγχοόμετον. εἶνωϊ πὸν ἄναγ- γὼρ ἄμφω: ἐνδέχεται συμβαίνειν; “τότων δὲ ὁπότερον ἀν. ὠλὴς κοῦϊον μὴ εἶναι καὶ τὸ ἀδύνατον ιεϊχωϊ; "τῷ δὲ. νὴ -δυνωτὸν. μυὴ 20 θὲς. ἧ, ὑκέτι ἔξωι ἐκεῖνα ὠληθῆ:. ἄμα: γὼρ δυνωτὸν εἶναι καὶ εἶναι: καὶ μὴ ἐνδεχόμενον μὴ εἶναι. τὸ ἀναγκαῖον εἶναι: καὶ ΡυΝ «ἶνωι εἰ δ᾽. ἀννηριη εἶναι ἢ μὴ, εἶναι ἀνδέφαρ δυνωτὸν τὸ -ὠδυύνωτον. μὴ εἶνωι:- θεωρείσθω. δὲ ἐ ἐκ τῆς. Ἰὰς ἐμοεύνον τ ὡς ἄμφω. λείπεται τοΐυν τὸ οὐκ: ἀναγκαῖον Μῆ᾿ ἡ εἶναι ἀκολυθεῖν

ἌΓΠΕῸΣ ἐς καλο: ὅ Τ᾽ ἐδῶ Ὁ νν ἰπτὐ στοι: τῷ δυνατὸν εἶνωι. τῦτο γὰρ ἀληθὲς. καὶ κατὼ τῷ ἀνωγκαϊὸν ς ϑυνανὸν' εἶναι... ὁ- ὑὸν δυνατὸν: δκεξωι ἐοτῦν ὃ, ὁ εἶάν, καὶ: ΠᾺΡ αὔτη γύέται ἀντίφασις τῇ τῇ, ἑπομένῃ. τῷ ἀ δυνα:. ἐνδεχόμενον: εἶναι - οὔκ. ὀδερχόμανον: εἶδα. - υτοτ 254 γον εἶδαν" τἐκεύῳ «γὰρ. ἀκολεθεῖ τὸ, υὐδύκυῤνί εἶναι κμὐτἀνωλὰ

σὸς ὠδυγευτον εἶναι... -. ὠφύνατον, εἶναι: τττν: ἣ τὸ καὶὸν μὴ ἐὐρὴι ᾧ ἡ ἀπόφασις τὸ ὁ ὀχ. ἀναγκαῖον. μὴ εἶναι. ἀπο. τὰς ἀναγκαῖον. εἶναι". ὁ - ἔ ὠνωγκοϊον. μι εἶναι «τ λυθασίτε: ἄρα καὶ αὗται αἱ ἀντιφόδεις κωτὰ τὸν εἰρημυένον δστο δυνωτὸν μὴ εἶσαι τἀ δυνατὸν μὴ- εἶναι ΣΟ." «ἰνῆς καὶ δὲν ὠδύνατον συμβαύει τιθεμένων ὕτως. ᾿ ἐστι ἐγδεχχόμιενον μοὴ: ενως 6ὃϑιὑκ᾿ ἐνδεχόμενον μὴ εἶναι: τ πέδην νὴ “᾿Απορήσεα δ᾽ ἂν τις εἰ τῷ ἀνωγκοῖον εἶναι τὸ δυνατὸν Αὐδτ ὀὲ}ὠὰΤ-ἀδύνατον- μὴ εἶπαν..- ἀδύνοτον- μὴ ἔνατ Ὁ 8 αι ἕπεται." εἶ τε χὰρ μὴ ) ἕπεται, ἡ νίφασις ἀκολουθήσει, τὸ Σ1 8 ἀκ: ἀνωγκάϊον. μὴ εἴγωι͵ ἐλτος ὠψατγγιοῦΐον: εἶνου. Ὁ «τ μὴ δυνατὸν εἴνοιε" καὶ εἴ τις: πράτ με φήσειεν. εἶνωι ἐντίφω-

Τὸ γὲν ὧν: ἀδύνατον νκαὶ ἀκ ἀδύνατον ἐπε υν Ὁ ἐλν σιν; ὠνόγκ λέγειν τὸ δυνωτὸν. μὴ εἶναι" ἀπερθβμφα: ψευδῆ καὶ δυνατῷ καὶ κ᾽ ἐνδεχομένῳ καὶ μὴ δυνατῷ ἀκολυθεῖ κατὰ τῷὁἪ ἀναγκαῖόν. εἶναι. ἀλλὰ μὴν: πώλιν τὸ αὐτὸ εἶναι μὲν ἀντιφωτοιῶς, ἀντεςραμμένως “δέ τῷ μὲν γὼρ δυνωτὸν εἶ: δοκεῖ δυνατὸν τέμνεσθαι καὶ μὴ τέμνεσθαι κοὶ εἶναι καὶ μὴ εἶς “ἢ

γωυΐ ἡ ᾿ὠπόφασις τῷ ἀδυνάτε: ὠκολπθεῖ, τῇ δὲ ὠποφάζσει ἡ κω- 35 γαι, ὥςε ἔςαι τὸ ἀνωγκαῖον εἶλωι ἐνδεχόμενον μιὴ εἴαι" τὰτο

᾿φάφασις" τῷ “γὰρ ἃ: δυνωτὸν εἶναι τὸ ὠδύνωτον εἶναι" κατώφω-: δὲ ψεῦδυς. φανερὸν δὴ ὅτι οὐ πᾶν τὸ δυνατὸν ἢ εἶναι ἢ βαδίξ- σις γὼῤ τὸ ἀδύνατον εἶναι; τὸ δ᾽ οὐκ ἀδύνωτον εἶναι ἀπόφασις: ζει: καὶ τὰ ἐ ὠνταρείμενα. δύνωται, ἀλλὶ᾿ ἔξ ἐφ᾿ ὧν ὑκ ἀληθές;

τὸ. δ᾽. ἀνωγκαῖον. πῶς, ὀπτέον.. φανερὸν: δὴ ὅτι ἐχ ὅτως ἔχεὶ; πρῶτον. “μὲν. ἰὰ τῶν. μὴ κατὰ λόγον δονωτῶν, οἷον τὸ πῦρ ἐερ-

ἀλλ᾽ αἱ ἐναντίαι: ἕπονται «αἱ δ᾽ ἀντίφαίεις χωρίς. ὁ γώρ᾽ ἐξιν μαντρκὸν καὶ ἔχει δύναμιν ὠλογον.: αἱ μὲν ἂν μετὰ Χόγα

4. ἀντίκειται, Ο. ΠΠ- 1λ. αἱ οτν ΘΟ. 1}.415 δὲ 17. δυνατῷ ΑΒῺ. 1 ΤΊ οὐ 19. ἐνδεχομῶω Α(8. 0, 1} 20. δυνωτὲν ν" δ: ὉΟΥΤ ΟἾΠΣ 48 δυνατῷ " 24. ἐγδεχομένωι «4.8. 24.--ϑ1.. Βαθο. υἱ ἀιᾶπο 5αμῦ, ὙΘΟΘΏ ΟΣ. μηΔΏΕ8. ἦπι ΠΙΔΡΡ]ΠΘ ΑΒ 6 ἀϊδρόξαϊι: ἀππίηαα ἐοθοήν ἴθπουα δυγατὸν εἶχοι, ᾿ἐγδεχιόμεγον εἶγωι --ο ἀκ ἀνωγκοῖον μὴ εἶναι, ὅ. δυνατὸν εἶγωι ὄχ,. ἐγδν, -π- ἀνμγκαῖον εἶναι. || 84. ἀνεηῦ ἐ ὐειᾶς ὶ 8.5.: τἠκος λυθεῖ οα 56, { 36. δυνατῷ 48. [{37.. Ιου πλ εἶχα! Πα, 86. ᾽

3, τὸ ἀναγκαῖον Ὅπ 8 δὲ ργ Οἱ 6. ἃ Βα αι, 12. κι: ΤΠ τη θα Ὁ ᾿᾿ 18. δυναϊῶε 48. 121. ἀνάγκη ἢ, εἶνο "δι φῇ, δυγατῶι 4.8... 27. τε γα Ὁ δἰ οονν “. 1} 31. μὴ ΤῊΝ Ὁ ᾿ ἐμᾷ ὰ οὔδι τὸ ἀοἸοζαπη ἘΝ δ. Ἱ 38. εἶναι Ὡι ἀξ ' ἮΝ ἜΣ

καϊον εἶγαι τὸ δυγατὸν ἕπεται. ἀλλὰ (. δοκεῖ αι ΄ὦὁὦὁ.., εἷδςν τὸ - τ «δὲ

κει ὁποὺ πλειῤὼν καὶ υτῷν ἐϊαὐτέων;: αἷδ᾽ ἄλογοι ὅτι ἀξ ὁ ἀγαϊθδνχἡψεαδηςὶ ὁτέρα, δὲ ὅτιλκακόν. ποτέρα; δὴ τότων πρν ἀὐροκαῦτι ὥσπερ: εἴρηται; τὸ. πῦρ ἀ: δυνατὸν. ϑερμαύειν ἀπαγτία τῆ- ἧς καὶ εἰξέτὶ ὑεῖ, καθ᾽ ὁποτέραν ἡ -ἐναντίαι: )μά, ἐδ ὅχα ὅλα. “ἐκργεϊκάεί. ὄν μιώτοι δύναται καὶ τὸ μὲν δὴ τύτῳ οἴεσθαι." Ξάε, ἐναντίας δόξας" μὠρίνδας; τῷ τῶν ν κατὰ τὰς ἀλόγους δυϑερεις ἁμωτὰ κα ἀντικείμενα δέξασθαι. ἐναντίων εἶγαι, ἀρϑαο ὴν, 'πῷ γὰρ ὠγαθᾷ ὅτι ἀγαθὸν καὶ τῷ καρ Δ τΝ ᾿ " ῥεὲν- τύρν: χρκίριν εἴρντας. ὅτι τύ. κῶν Δβαρεςτῶ 5 ὅτι: κακὸν ἡ αὐτὴ ἴσως: καὶ ὠληθὴς, ἔξαι; εἴτε. πλείους εἴτε: εἰ; υν, ὑδ᾽ ὅσαι λέγοντας κατὰ τὸ αὐτὰ εἶδος. ἵξγιαι δὲ μία ἐξήν ἐναντία "δὲ: ταῦτω, ἀλλ᾿ τὰ τῷ ἐναντίων εἶναι ἐναντία, Ἷ εἰς ὁμώνυμοί, εἰσιν. »ἦδ᾽ γὰρ. δυνατὸν" οὐχ, ἁπλῶς Χέγες ἀχκὰ μᾶλκον.τῷ ἐναντίως. εἰ: δὴ, ἔς μὲν τὸ ὠγαθῇ. ὅτι. εὀρὶν τε » ἀλλὰ τὸ μὲν ὅτι ἀληθὲς “ὡς ἐνεργείᾳ, ὄν, οἷον δυνατὸν ἀγαθὸν: δόξα, ἄλλη δ᾽ ὅτι ὑκ ὠγαθόν,: ἐς δὲ ἄλλο τι ὃ ὑχ δ τῷ βαδίζει," “καὶ ὅλως δυνωτὸν ἔξινωι ὅτι. ἤδη ἢ ἔς: ὑπάρχεο εἀδ᾽ οἷόν. τε: ὑπάρξαι: τῶν- μἀδά δὴ ἄλλων. ἐδεμίαν τ᾽ ἐνέργειαν ὃ ὐκλάμ εἶναι δυνατόν, τὸ δὲ ὅτι ὀνεργήσειεν 10 θετέον, ὅτε ὅσαι ὑπάρχειν τὸ μὴ ὑπάρχον δοξάζεσιν ὅθ᾽ ὅσαι ὦν, ν; ν δυνατὸν εἶγαι βεόίζεν Ὁ ὅτι βαδίσειεν ἀ "ἰῷ καὶ“ αὔος “μὴ: ὑπεύρχειν τὸ ὑπάῤχον. (ἄπειροι γὰρ ὠμφύτεραι, καὶ ὅσαι μὲν ἐπὶ τοῖς κινητοῖς ἐςὶ μόνοις ἡ δύναμες, ἐκεύτ ᾿ δὲ καὶ ἐπὶ ὑπάρχειν δυξαάζυσι τὸ μὴ ὑπάρχον καὶ ὅσαι μὴ ὑπάρχειν τὸ Ἔ ἄμφω δὲ ἀληθὲς εἰπεῖν τὸ μὴ, ἀδύνατον εἶνωι ὑπάρχω), ἀλλ᾿ ἐν ὅσαις ἐςὶν ἡ ἀπάτη. αὗται δέ εἰσιν ἐξ ὦ ων εἶα, καὶ τὸ βαδίζον" ἤδη καὶ ἐνεργαν καὶ τὸ βα- αἱ ἩΜαΣ. ἐκ τῶν ἐτικειμέν ᾿ ὙδΟΡ Ἶ ΣΝΝ ὥςτε καὶ αἱ. τὸ τ ςς ἦν ὕτω δυνατὸν οὐκ ἰϑοδε τα κατὰ τοῦ ἀναγ- 15 ἀπάται. εἰ ἦν τὸ ἀγαθὸν καὶ ἀγαθὸν καὶ ὁ κακόν ἐς, καὶ ἱπλῶς εἰπεῖν, θάτερον δὲ ὠληθές. “βοὸς ἐπεὶ τῷ ἐν μέ. τὸ μὲν καθ᾿ ἑαυτὸ τὸ δὲ κατὰ συμβεβηκός (συμβέβηκε γὼρ τὸ καθόλν ἕ; ἕπεται, τῷ ἐξ ἀνάγκης ὄντι ἕπεται τὸ δύνωα- αὐτῷ ὁ κακῷ εἶναι), μᾶλλον δὲ ἑκαίςε αληθὴς ἡ καθ ἑαυτό, εἶναι, ᾧ μέντοι πᾶν. καὶ ἔς: δὴ ἀρχὴ ἴσως τὸ ἀναγ- καὶ ψευδής, εἴπερ καὶ ἀληθής. ἡ μὲν ὧν ὅτι ἀκ ἀγαθὸν τὸ καὶ μὴ ἀνωγκαῖον ξώπων ἢ εἶαι ἢ μὴ εἶαι, καὶ ἀγαθὸν τὸ κἀθ' ἑαυτὸ ὑπάρχοντος. ψευδής, ἡ. δὲ αὖ ὅτι ας ν τούτοις.:ἀκολεθοντω ἐπισκοπεῖν δεῖ,.- Ἀ τος 20 χὸν τς κατα καὐμιβεβηρκάεε:. ὥςε μᾶλλον. ὧν εἴη: ψεύδὴς τῷ ρὸν δὴ ἐκ τῶν εἰρημόων ὃ ὅτι τὸ ἐξ ἀ ἀνώγκοι δν' κατ. ἀγαθῷ ἡ τῆς ἀποφάσεως ἢ ἡ τῷ ἐναντίν δόξα. διέψευς αι «δὲ ἔρον ὥςε εἰ πρότερα, τὼ ἀΐδια, καὶ ἡ ἐνέργεια δυ- μάλιςα περὶ ἕκαςον ὁ τὴν ἐγαντίαν ἔχων δόξαν τὼ γὰρ. ἐγὰν- προτέρα. «καὶ τὰ μὲν ἄνευ δυνάμεως. ἐνέῤγειαί: εἰσιζ, τία;- τῶν. ἀὐλαῦδαν δα φῥρόντον! περὶ τὸ αὐτό. εἰ. ὃν ἐγαντίά μὲν: ι ἀσίαι, τὰ δὲ μετὰ ὼ δυνάριεώς, ἃ ἃ τῇ: μὲν φ: ἱτότων ἡ ἑτέρα, ἐνωντιωτέρα δὲ ἡ τῆς: ἐἀγτιφαφεως; δῆλον ὅτι τρότερο τῷ δὲ- Ἡρλν ίσρα, α τὼ δὲ ὑδέποτε πἰφόμ εἰ- 25 αὕτη ἂν εἴη. ἐναύτίᾳ. ἡ δὲ τῷ ὅτι κακὸν τϑ' υἰγρῦδε: σὺμπε- (ὦ δυνάμεις μ μένον.-. πε σαν οὐδ ': ἢ πλεγμένη ἐσέ: καὶ. Ὑϑρι ἅτὶ ἀκ ιἀβαδδει ἀνάγκη ἥσως: ὑπον ν δὲ δῶ, ἐν ἡ κατάφασις πῇ Ὁ ἀποφάσει ἢ λαμβάνειν τὸν αὐτόν. τὰ δέ, εἰ καὶ ἐπὶ τῶν. ἄλλω ὑρίοβως "τῇ καταφάσει, καὶ ὁ λόγος τῷ λόγῳ ὁ λέ: δεῖ ἔ ἔχειν, καὶ ταύτῃ ἂν δόξειε καλῶς. εἰρῆσθαι ἥ γὰρ παν- γον ὅτι πᾶς ἀνθρωπος δίκαιος. τῷ ἀδεὶς ἄνθρωπος δῦ ἤκαιοο, ταχν τὸ τῆς ἀντιφάσεως ἢ δ νδον ὅσοις δὲ μή ἐς ιν ἐγανὶ τὰς ρλλνῥνιεἰνῆν δίαδρος:: "τῷ πᾶς ἀνθρωπός: ἄδικος... οἷον 30 τία, «ατρὴ '-τύάτων τές μὲν “ψευδὴς ἡ τῇ ἀληθεῖ. περρνρυ δος ὡς δίκαιος -- ὐ; χίας δίκαιο -- Καλλίας ἀδι- οἷον ὃ τὸν ϑιμνηδεῦς: ζόρωκὺν ἰμρός αΝρ κμλονὉ εἰ ὃν αὖ-: πρῴ δ δαπῶ τίν αὶ ἢ τὰ μὲν ἐ ἐν τῇ φωνῇ ταῖ ἐναντίαι, "καὶ αἱ ἄλλαι αἱ τῆς ἀντιφάσεως. ἔτι ὁμοίως εἰ τοῖς ἐν τῇ διανοίᾳ, ἐκεῖ δὲ ἐναντία δόξα ἡ τοῦ ἐναν- ἔχει ἡ τὸ ὡγαύᾳ ὅτι ἀγαθὸν καὶ ἡ τῷ μὴ ἀγαθᾷ ὅτι ἀκ ὠγα- δμὸ πᾶς Ἴθωτο δίκαιος τῇ, πᾶς ᾿ἀνθρέευς ἡῖβω δέ, καὶ εύμῳ ρρπήδηρι ἧ τῇ μόναι ὅτι: ἐκ ὠγαθὸν καὶ ᾿ τομ

. ἂἶ ἢ ἐκεῖ ἡ τῷ αντία δόξα δαντίω ἐςί», ἐδὲ ἡ κατάφα--: ὅσῃ δόξῃ τὠ ἐνακμ: βέδκω, ὁ γὰρ; Φρφλόβναῦ ὅτι κων: ᾿ σιςτῆτκαταφάσει ἔςαι ἐγαγτία, ἀλλ᾽ Ὁ εἰρημέρ δα φασι "κόν ἅμα γιὸ ποτε εἴν ἀλήθής; μεήρεύγμ δὲ ἀληθὲς ἀχη-:

ΨΉΣΑΣ ᾽ ᾿ ὧξε σκεπτέον ᾿ξοία: δυξω ἀληθὴς ψευδεῖ δόξη ἐναντία, -πότε-.- θεῖ ἐναντία" ἔς: ὙΟΡῊ τι: ἐρκάκ προς κάρφόν, ὥς τ: ἐνδέχεταὶ ἅ ἄμε

᾿ ρῶν ἡ τῆς ὠποφάσεως ἢ ἢ ἡ τὸ ἐναντίον εὔαχιδυξαζωσα.. λέγω: «ὠχηθεῖς εἶναι. ὐδ᾽. αὐ ἡ ὅτι ὁ κακόν ἀληθὴς γὰρ καὶ αὕτη» δὲ ὧδε. ἔς: τις Ὁ ἀλοθὴς τὸ ποσοῦ ὅτι ἀγαθόν, ἄλλη δὲ ἅ νυ γὰρ καὶ ταῦτα ὧν εἴη. λείπεται οὖν τῇ τὰ μὴ ὠγαθὲ ἐπ Ὧ ἢ οἴ ἠὲ ὯΝ οἵ ἔδυκὰ ὅθδα, ὑτὲ τα ἕὰ: ᾿ς ΑΠΕΧοΣ ἐξα. ΣΝ Ξ 9 ΤΊ ΘΗΣ μεΞ ΡῈ ΓΟ ΣΟΡΑΙ 48.0.0} 8. «ἐγέργεια ΟἹ 1 ἄγ. δῖα. 6 εὖ βε- 4.-| 1. καὶ -τὸ ἐνεργῶν.Β.. ἸἘ τὸ ὁπ Π0ῈΓ “. Ἵ46 μολοθὰ "πᾶν οουϑ 4. ' 22. ἴδια ΡΟ. ἢ 30. ἢ ὁ τὸ μγ΄ ΟΕ. ἢ 36. μηδὲ Ο. 11 38. ψευδὴς ἀληθεῖ φοΥν 8.!! δόξει α’ τ ἡ δ:-ἔξαι Ὅτὰ δ. Ἔ 1. αὐτὸ Οι 1 19... ἀὑτὸ ΟΣ 128. αὐτὸ ἡῶος. εἰαφιυὴν δα" ἀποφάσεως Ὁ. 1 21. να δαὶ ρει δ Ἱ 38. "ἢ ἀγαθὸν ϑοσ 8.: } ρος ἥνὸ τὰς Ὁ ἢ Νὰ

ὅτι ὑκ ἀγαθὸν ἐναντία ἡ τὸ μὴ ἀγαθᾳ ὅτι ὠγαθόν" ψευδὴς Ἁ ἂρ νῶν Ἕ τς ΜῈ, δ μή " ἢ θὲ ω Ὁ" γὰρ αὕτη. ὥςε καὶ ἡ τὸ ἀγαθβ ὅτι ἀκ ὠγωθὸν τῇ τὰ ὠγω- δῷ ὅτι ἀγαθόν." φανερὸν δὲ ὅτι ἀδὲν διοίσει ὑδ’ ἂν καθόλε τι- θῶμεν τὴν κατάφασιν" ἡ γὰρ καθόλε ἀπόφασις ἐγωντίαω

ὠγαθᾷ. ὥς ε εἶπε ἐπὶ ὶ δύξης ὕ ὕτως ἔχει, εἰσὶ δὲ αἱ ἐν τῇ φωνῇ καταφάσεις καὶ ὀποφασ εἰς σύμβολα τῶν ἐν τῇ ψυχῇ, δῆ- λον ὅτι καὶ καταφάσει ἐναντία μὲν ἀπόφασις ἡ περὶ τῷ αὐτῇ καθόλα, οἷον τῇ ὅτι τῶν ὠγαθὸν ἀγαθὸν ἢ ὅτι πᾶς ἄν-

ἔςιαι, οἷον τῇ δόξῃ τῇ δοξαϊον ὅ ὅτι πᾶν ὃ ἂν ἦ ἀγαθὸν ἀ ὠγω- 5 ὥωπας ἀγαθὸς ἡ ὅτι ἐδὲν ἢ ὑδείς, ἀντιφατικῶς δὲ ὅτι ἢ ἀ

θόν ἐςιν ἡ ὅτι ἀδὲν τῶν ἀγαθῶν ὠγαθόν. ἡ γὼρ τῇ ἀγαθῇ ὅτι ἐγωθά ᾽ ΓΗ Σ ἀγαθέ ς 9,2᾽..Φ ἢ ὅτι ὃ ἂν ἢ ἀγαθόν, εἰ καθόλε τὸ ὠγαθόν, ἡ αὐτή ἐς τῇ ὅτι ὃ ἂν ἢ ἀγαθὸν δοξαζόέσῃ ὅτι ἀγαθόν τῦτο δὲ ἀδὲν διαφέρει τῷ ὅτι

Ὁ ᾽ ᾽ “ ᾿ πᾶν ὃ ἀν ἢ ἀγαθὸν ἀγαθόν ἐςιν. ὁμοίως δὲ καὶ ἐπὶ τῷ μὴ

πᾶν ἢ ἃ πᾶς. φανερὸν δὲ ὅτι καὶ ὠληθὴ ἀληθεῖ ὀκ ἐνδέχεται ἐγαντίαν εἶνωι ἔτε δόξαν ὅτε ἀπόφασιν. ἐναντίαι μὲν γὼρ αἱ πέκιν τὼ ιντιρρείειθανι περὶ ταῦτα δὲ οδῥεται ἀληθεύειν τὸν αὐτόγ' ἅμω δὲ ὑκ ἐνδέχεται τὼ ἐναντία ὑπάρχειν τῷ αὐτῷ.

δ ἢ τὰ 7 Α Α ΧΈΟΥ εἶ [ 7 Μ Ἁ; Υ 5 {Πρῶτον εἰπεῖ. περὶ τί. καὶ τίνος ἐςὶν ἡ σκέψις, ὅτι περὶ 10 ὑποθέσεων εἰλημμένη, διωλεκτικὴ δὲ πυνθανομένῳ μὲν ἐρώ-

δι ᾿ Ω 7 ᾽ “Ἢ ὠπόδειξιν καὶ ἐπιςήμης ἀποδεικτικῆς" » 7 λ ὴ)ιν ὡ 7 7 Ἃ »" ἐςι πρότασις καὶ τί ὁρος καὶ τί συλλογισμός, καὶ ποιὸς Ἁ 7 Ἂς -“ ἕὰς τέλειος καὶ ποῖος ἀτελής, μετὼ δὲ ταῦτα τί τὸ ἐν ὅλῳ εἶ Ἃ, Ν ͵ὕὔ “"Ὰ ᾿ Ν Ν Ἀ γαι ἢ μὴ εἶναι τόδε τῷδε, καὶ τί λέγομεν τὸ κατὼ παντὸς μὴ Ν ἢ μηδενὸς κατηγορεῖσθαι. 7 Ἀν 9. ἃ 7ὔ ξ Δ; Ἔα. ΦΈΣῚ Ν Πρότωσις μὲν ὃν ἐς! λόγος κατωφατικὸς ἡ ἀποφατικος ᾿ ᾽ Ἢ λ κ᾽ Ἃ ᾿ ͵ τινὸς κατά τινος. ὗτος δὲ ἡ καθόλε ἢ ἐν μέρει ἢ ἀδὶόριςος. ΄ ἃ, Ν εν τ δ ᾿ς ἢ λέγω δὲ καθόλι μὲν τὸ παντὶ ἢ μηδενὶ ὑπώρχειν, ἐν μέρει Δ Ἀ τ Χ τ ἃ Ἀ Α 7 7, Χχ δὲ τὸ τινὶ ἡ μὴ τοὶ ἡ μὴ παντὶ ὑπάρχειν, ἀδὶόριςον δὲ τὸ

- “Δ »»" ᾿. ὑπάρχειν ἢ μὴ ὑπώρχειν ἄνευ τῷ καθόλν, ἢ κατὰ μέρος, οἷον 20

τὸ τῶν ἐναντίων εἶνώϊ τὴν αὐτὴν ἐπις-ἥμνην ἢ τὸ τὴν ἡδονὴν μὴ εἶς γωι ὠγαθόν. διαφέρει δὲ ἡ ἀποδεικτικὴ πρότωσις τῆς διωλεκ- τικῆς, ὅτι ἡ μὲν ἀποδεικτικὴ λῆψις θατέρα μιορία τῆς ἀντιφώ- σεώς ἐς!ν (ἀ γὼρ ἐρωτῷ ἀλλὼ λαμβάνει ὁ ὡποδεικνύων), ἡ δὲ

᾿, 7 7 Ν Ν διωλεκτικὴ ἐρώτησις ἀντιφάσεώς ἐςιν. ἀδὲν δὲ διοίσει πρὸς τὸ 25

8 ΄ ΄ ᾿ Ἁ 7 γενέσθαι τὸν ἑκατέρᾳ συλλογισμόν" καὶ γὰρ ὁ ἀποδεικνύων Ἀ ᾧ 7 7 7 καὶ ὁ ἐρωτῶν συλλογίζεται λαβών τι κατά τινος ὑπάρχειν ᾿ς ΘΑ ὙῚ 7 κὰς ὦ 35 - ἐν Ν,ὕ ς ΝΒ ἡμὴ ὑπάρχεριλᾶςε ἐξάι υλλοίμῃδοι μὲν Ἡοδε ἀπλίῶε.

κατάφασις ἢ ἀπόφασίς τινος κατώ τινος τὸν εἰρημένον Τρό-

ὧν τς ΓΕ ΦΗΞ 7 Ω 7 εἶτω διορίσαι τί τησις ἀντιφάσεως,

συλλογιζομένῳ δὲ λήψις τῇ φαινομένα καὶ ἐνδόξου, καθάπερ ἐν τοῖς Τοπικοῖς εἴρηται. τί μὲν ἦν ἐςὶ πρότασις, καὶ τί διαφέρει συλλογις κὴ καὶ ἀποδεικτικὴ καὶ διαλεκτική, δι’ ὠκριβείας μὲν ἐν τοῖς ἑπομόνοις ῥηθήσεται,

15 πρὸς δὲ τὴν παρῆσαν χρείαν ἱκανῶς ἡμῖν διωρίσθω τὼ γῶν.

“Ἢ ὟΝ 7 ᾿ Φ, φΦῳ- 7 5 ρὸν δὲ κωλῶ εἰς ὃν διωλύεται ἡ πρότασις, οἷον τὸ τε κατη- ͵ ΔΊ Ν δ “δ᾽ -" Ἂ 6 ΧΕ ἃ δὶ

γορόμενον καὶ τὸ καθ᾿ ὃ κατηγορεῖται, ἢ προς ιθεμένα ἢ δὶαι- "“» Ἁ Ν 7 ’, 3

ρομένε τῷ εἶνωι καὶ μὴ εἶνωι. συλλογισμὸς δέ ἐςι λόγος ἐν -.- ἢ 7 -»-ὍὝ-«“Ψἦ “ “ ͵7 ἐξ ἐρυ α β 7 ᾧ τεθέντων τινῶν ἕτερόν τι τῶν κειμένων ἐξ ἀνώγκης συμβαΐ-

-“ -“ “ Χ »“ γει τῷ ταῦτα εἶνωι. λέγω δὲ τῷ ταῦτα εἶναι τὸ δὼ, ταῦτα; Ἂς, Ὡς “ 7 Χ Ἄ

συμβαίνειν, τὸ δὲ διὼ ταῦτω συμβαΐνειν τὸ μηδενὸς ἔξωθεν “ -“" Ν Χ 7 1. "» Ἐν πτοῖν

ὅρῳ προσδὲῖν πρὸς τὸ γενέσθωι τὸ ἀνωγκαῖον. τέλειον μὲν ὅν

καλῶ συλλογισμὸν τὸν μηδενὸς ἀλλε προσδεόμενον παρὼ τῶ" Ἀ Ἁ “ Ἀ » "

εἰλημμένω πρὸς τὸ φανῆνωι τὸ ἀγωγκαῖον, ἀτελῇ δὲ τὸν προσ- δ 7 Ἄ εὖἂ΄ῦὸὺΥλΖόι, ἕξ δ Ψ ᾿ ᾽ » Ἀςοας Ἑόμενον ἤ ἑνὸς ἢ πλειόνων, ἃ ἔςι μὲν ἀνωγκαῖα δὶιὼ τῶν

ὑποκειμένων ὅρων, ἃ μὴν εἴληπται διὰ προτώσεων. τὸ δὲ ἐν [ν Ἔν ἂν 9; ς δε ἐν 25) Ἁ Χ; “ Ὧ ὅλῳ εἶνωι ἕτερον ἑτέρῳ. καὶ τὰ κατα παντὸς σέ ορι ἐνῇ

. θατέρν. θάτερον ταὐτόν ἐς ν. ὑλέγοβμν δὲ τὸ κατὼ παντὸς

καπηγορρίτθαι; ὅταν μηδὲν ἢ λέν τῶν τῷ ὑποηριμόν,

πον, ἀποδεικτικὴ δέ, ἐὼν ἀληθὴς ἢ καὶ διὼ τῶν ἐξ ἀρχῖεϑι καθ᾿ ὃ θώτερον ὁ λεχβήσεται' καὶ τὸ κατὼ μηδενὸς ὦ ὡσαύτως.

4, Πῆβοι,, τ᾽ ἀγαθόν τὸ «(1 βυρτᾶ πα Ϊ ἀληθὴς 44, ἀληθῆς ψευδὴς Β. 1 6. ἡ--- ὅτι ἀγωθόν οτὰ: Ἱ 7. τῆι πᾶν ὅτι ΑΔ εἰ ὉΓ

Δ, τῇ τὰ 86 εἰ ρυ. 4, } 5. ἐπιφώγρις “Α. 1 ὅτι ἜΤΕΙ

ΟἽ 19... τι τ ἀνάγκης τὸ «Αἴ διργα ἼΜΕΝ Ἱ τῶν ἩΛΡΒΕ οὐδ Ἱ. 20.. νῷ ς.Ἰ 21. τῷ. δὲ 480.. 26, ὑτῶϑ. ἢ

τς “4 βυργὰ ὙκΑὶς Ι| 27. ἕτερον ἐν ἑτέρωι 86. 1] 29. τῶν οτα 86.

δ πῶραι «πρότασίς. ἐφιν. ἢ. Σατύποίθχειν ἢ τῷ ἐξ ἦ “ὑπάρχειν ἢ τὸ ἐκδέχεσθαι: ὑποίρχείν., “ἄς ἅὼ νὰ πρρήρνσ,θν δὲ ὠποφατίκαὶϊ: καθ᾽ ἑκαάςην πρόσρησιν ᾿ς παλιν δὲ τῶν καταφατικῶν καὶ ἀποφατυκῶν. αἱ μὲν καθόλμ αἱ δὲ βυβϑ ει αἱ δὲ ἀδὶόριςοι,: τὴν μὲν ἐν τῷ, ὁ θόλ- ςερητικὴν ἀνάγκη τοῖς ὅρδις ιἀχεις μφμδδιδια; εἰ-μηδε-

παντὶ ἢ φλττῷ 8. ξιδέρχεται, καὶ τὰ Β τοὶ τῷ Α ἐῤδέχόριτο ἄν- ἐἰγᾶρ. δβοῖ: ὑδ᾽ ἂν τὸ Ἃ ὀδενὺ τῷ Β' δεδερέται γὰρ φοῦτο “πρότερον: «ἐν δὲ τοὺς -ὠποφατικοῖς ἐχ; ὡσαύτως, ἀλὶ ὅσω. μὲν ἐνδέχεσθαι: λέγεται ἢ τῷ ἐξ ἀνώγκης μὴ ὑπάρχειν

. ὲ Ἁ' “" “ ᾿Σ ““« τε, ε" ᾿ ᾿ εὐ κα 5 ἢ τῷ ρϑλ ἐξ ἀνάγκης: ει ὑπιρῥρβιηρ ὁῥμαζωξς: τοῖον εἶ τις φαίη: τὸν

ἄκθμωδον. ἐἰϊδέχεσθαι. μὴ. εἶναι ἵππον ἢ τὸ λευκὸν μέδενὶ ὗμραδ

ρῶς ἐμ ὠγαθόν, ἀδ᾽. ἀγαθὸν ὀδὲν ἔς αἱ ἐδυνάᾷξ τὴν δὲ κατης «ίῳ. ὑπάρχει. ὑτότων. “δ. πὸ ἐῶν ἐξ ὰ ἀνώγκης. ὄχ ὑπάρχει, γορικὴν ἀντιςρέψειν. μὲν ἀναγκαῖον, ἃ μὴν καθόλα ἀλλ᾽. ἐν τὸ- δὲ ὧκ ἀνάγχη ὑπάρχειν, “καὶ ὁμοίως ἀντιςρέφει ἡ. πρό- μέρει, οἷον εἰ πᾶσα, ἡδονὴ ὠγωθάν, καὶ ἀγαθόν τι εἶναι: ἡδὸ- ταῦσις' εἰ γὰρ ἐνδέχεται μηδενὶ ἀνθρώπῳ ἵππον, καὶ ἄνθρω- γἰν-ἐῶνδὲ ἐν μέρει τὴν μὲν καταφατικὴν ἀντιςρέφειν ἀνάγκη 10 πον ἐγγζωρεῖ μηδενὶ ἵππῳ᾽ καὶ εἰ τὸ λευκὸν ἐγχωρεῖ μοϊδεὴὶ

κατα: ἡμέρος (εἰ. γὰρ. ἡδονή τὶς ὠγάθόν,- καὶ ἀχαβέε τι ἄξει ἡδιοὴ ὑντὸ ὰσυαερυρεις ἀαγιμῖος ἀυρὰ με ως δὸς. Πρῶτον μὲν ἦν ἄςώ:ςερηξιοὴ γιαθέλιε 1:8, πρότασις,

ἱματίῳ, ᾿καὶ τὸ ἱμάτιον ἐγχωρεῖ: ρηδεὴ Χευκῷ" εἰ γάρ τινι ἀνάγκη, καὶ τὸ λευκὸν ἑ ἡματίρ. 'τόϊ᾽ ἔφαι. ἐξ ἀνάγκαις: τῦτο γὰρ ϑέδευιται πρότεροι: ἐδιραίως δὲ: καὶ ἐπὶ τῆς: ἐν μέρει: ἀπο- φὰτιχῆς: ὅσα δὲ τῷ ὡς ἐπὶ πὸλυ καὶ. τῷ πεφειξεναν λέγεται

ἂφ μυδιὰ τῷ Β᾽ τὸ Α΄ ὑπάρχει; βδὲ- τῶν Ἀ; ὑδενὶ ὑπάρξει 15 ἐιδέργεαθαὶ, καθ᾽ ὃν τρόπὸν διορίζομεν τὸ - ὀδεχόμενον, ὑχ

φὸΒ' εἰ γάρ τιν, οἷον τῷ Τ', ἀκ ὠληθὲς ἔς:αι τὸ μηδενὶ τῶν Βπὸ α ὑπάρχειν τὸ γὰρ Τ' τῶν. Βὶ τί ἐςιν εἰ δὲ παντὶ τὸ ἀλνξ ἃ νοῶν τὸ ςυ.οὔννξια ὐῤῥυρει υἱγορ μηδρό ὧν τὸ Α οὐδενὶ τῷ-Β ὑπάρξει ἀλλ ὑπέκειτο παντὶ ὑπάρχειν. β

ὁμοίως ἔξει ἐν ταῖς ςερητικαῖς ἀντιςροφαῖς,. ἀλλ᾽ ἡ μὲν κα- θόλε: ςἐρητροὴ πρότασις ἐκ ἀντιςρέφει,. ἡ. δὲ: ἐν μέρει ἀντι- ςρέφει.: τοῦτο. δὲ ἔςαι φανερόν, ὅταν -περὶ τοῦ ἐνδεχομένῳ λέγωμεν. νῦν: δὲ τοσῦτον ἡμῶν ἔξω πρὸς τοῖς εἰρημέγοις δῇ:

ὁμιδίως δὲ καὶ. εἰ: κατὰ μέροί ἐξὶν δὐπρέδασία: εἰτγὰρ'- τὸ Α 20 Χον, ὅτι τὸ ἐνδέχεσθαι μηδενὶ ἢ τοὶ μὴ ὑπάρχειν κατάφατι-

ἐῶ ΤῈ. καὶ: τὸ Β τρὶ τῶν Α΄ ἀνώγχη ὑπάρχειν. εἰ γὰρ μεηδενί, ὑδὲ τὸ ᾿ᾶ; ὀδοξττων ἀξ ὑπώρξες τᾷιδέγγε πὸ τοὶ τῶν Β, μὴ ὑπάρχει, ἐκ ἀνάγκη καὶ τὸ Β τοὶ τῷ Α μὴ ὑπάρχειν, οἷον ΄ εἰ τὸ μὲν- Β. ἐςὶ ζῷον, -τὸ δὲὰ δνθρώπος;

ἈΝ ἣ κα ν ΑΝ “«.Ὰ ͵ὕὔ Ὁ Μ κὸν ἔχει τὸ σχῆμα" τὸ γὰρ ἐνδέχεται τῷ ἔςιν ὁμοίως τάτ- ᾿ Ἁ φι. Ψ « ἃ: “ Γ᾽ ᾿ ᾶὖ

τεται, τὸ δὲ ἔςιν, οἷς ἂν προτκατηγορῆται, κατάφασιν ἀεὶ ᾿ ͵ Φ ΝΜ,».υ ἂν.-, ἃ ποιβαδις εύμς οἷον τὸ «ἔς ιν: Ζζκ ἀμόνι ἡ -ἔςιν ἃ Χευκόν. ἢ »“»- Ἀ “- ᾿ Α,»ο» Ἁ"-. ὡπλῶς τὸ ἔξα ἀ τῦτο. δειχθήσεται δὲ καὶ τῦτο- διὰ τῶν ἕπο-

ππρυρϑα μν" γὰρ, ὄ: ρτμὸ ζῴῳ, οἰφὶ δὲ παντὶ ΡΝ 25 αϑλε δτῃ κἀτὼ δὲ τὰς ἀτιγαάφὰς ὁμοίως: ἔξῥέσι ταῖς ἄλλαις: προκρίνας δὲ τότων λέγομεν! ἤδη διὼ τίνων καὶ σότεά ΚΓΤΩΣ πδιιοδεὺ, δύων: ἕξει καὶ ὁ ἐπὶ τῶν ἀναγκαίων προ- καὶ πῶς ἡαιτώ. πᾶς συλλογισμός' ὕςερον δὲ λεκτέον περὶ τάσεων. -ἡ μὲν γὰρ καθόλε: φερητρεὴ καθόλν πκόύαλ οὐ γα τῶν ἀποδείξεως. πρότερον δὲ: περὶ ὀαλλδ ΜΝ. Χεκτέον -ἢ ἢ περὶ δὲ. καταφατικῶν. ϑκατέρα. κατὼ μέρος. - εἰ εἰ “μὲν γὰρ ἀνώγκη ἀποδείξεως -διὼ τὸ: καθόλε μᾶλλον: εἶναι τὸν «συλλογισμόν τὸ Ὁ τῷ Β. μηδενὶ ὑπάρχειν, -ἀνάγκη. καὶ τὸ Β τῷ Αἰ μα 80 ἠνρεὸν γαιλομερος αναιμομ φἐρἐυαύςαν ὃ: πον Ααϑα " ᾿δεὴ ὑπάρχεὺν εἰ ἰ γὰρ τοὶ. Ἡμρ νσπολοαι τῷ Β τοὶ ἐν- ὁ. πῶρ᾿ ἀτύδεξις.- Σ᾿ τἔπηδνν ἐς ὅτ δέχϑιτο ἄν.; ὙΓῸΣ ἀνάγκης τὸ Α παντὶ ἢ Ἔ τοὶ τῷ Βὶ ὑπᾶρ: τι ὅοταν ἕν. ὅρό τρεῖς ὕτως ἔχωσι ρὸν ὐλλδιῴ. ὥςε τὸν χει, καὶ τὸ ἕν τοὶ τῷ Ἀ ἀνάγκν; ὑπάρχειν". εἰ γδρ- μὴ κε αἑαρόροςς ἐν ὅχῳ:εἶναι τῷ Ἔρως καὶ τὸν εμέσον ἐν ὅλῳ: τῷ πρώτῳ Σ ἀνώγκη, ὑδ᾽ ἂν τὸ Α τοὶ τῶν Β ἔξ ἀνάγκης ὑξάρχρε τὸ δ' ἥ- εἶναι ἢ μὴ εἶναι, τὐνάγνκο, τῶν ἄκρων εἶναὶ. εὐλλογίσμὸν ἐν μέρει ςερητικὸν γκ ἀντιςρέφει, διὰ τὴν αὐτὴν αἰτίαν » δ᾽ κἢ ἣν 85 τέλειον. καλῶ δὲ μδτά μὲν ὃ καὶ αὐτὸ ἐν ἄλλῳ καὶ ἄλλο ὙΤΝ πρότερον ἔφαμεν. Ὁ ἐν τότῳ ἐξά: ὃ καὶ τῇ θέσει έτμ, ἐμίουν' εἄκραδὲ: τὸ αὐτό

ὐΕ πὶ δὲ τῶν ὀδεχομέων, ἡκοδὴ. τολλαχῶς ῬΉΜΗ Πον ὐκι “(καὶ γὰρ τὸ -ἀναγκαῖον καὶ τὸ μὴ ἀναγκαῖον καὶ τὸ δυνατὸν. Ἰρώσναω λέγομεν), ΡΝ ποῖς ἐιαιὸμ. μονερι

τε ἐν ἄλλῳ ὃν καὶ ἐγ-ᾧ ἄλλο ἐς». εἰ γὰρ τὸ Ἀ κατὼ χων

ἕν ΕΥ̓ ΑΝ χα ὑῶν πο εξ 4.) αὐ ᾿ τὸς - τὸ Β.. καὶ τὸ Β κατὼ παντὸς τὸ Τὶ, ἀγαγκή τὸ Αἰ κατ παντὸς τοῦ Τ' ἰρν υτων πρότεροι γὰρ εἰβητὰι πῶς: τὸ

"ρῖς ἔξει: κατὰ τὴ Αἰ ρκε λιν ἐν ἅπασιν. εἰ γὰρ τὸ Α 40 κατὰ παντὸς ἡρᾷσε ὁμοίως δὲ καὶ εἰ τὸ μὲν Αὶ κατὼ μη-

τὰ, τονέμμα ἃ γῶν γε! δ ἀρ ισοωνὰ τὰν (ὁ γϑυτσαρνν: δἢ 18. ρα ὡρῷ ἢ. Ὧ0. νυ πνεῖ

21. ἀνάγκη ὑπάρχεν 33. ὃν 314.: τῶν δι’. Ὁ πέβ ὃ, γα; μὴ τ οία “δὲ 80. τι5] τις ἐξιν Ο. Ἀ τ ἑῷ

ὑπάρχει Ο. ᾿ὶ 23. τῶν 6. ΕἿ Ἷ ᾿ ταβεκ ἰ τύ τ) Ἷ ἈΠ δ ΜῈ. Ι 31 εἰ 82. τῶν Ο οἱ δονε..2.-:}

Ῥὲ 2 ϑρτά « ναίζωι ρει Β. Ἵ 8. ὑτάροῇ α μὴ μρΝ ο:. ι 414. ἐπὶ ἴδ΄ ποχὺ Ὁ." ᾿

26 ἈΝΑΛΥΤΙΚΩΝ δενὸς τὸ Β, τὸ δὲ Β κατὰ παντὸς τῷ Τ', ὅτι τὸ Α ὑδεν τῷ Γ' ὑπάρξει. εἰ δὲ τὸ μὲν πρῶτον παντὶ τῷ μέσῳ ὑπάρχει, τὸ δὲ μέσον μηδενὶ τῷ ἐσχάτῳ ὑπάρχει, ἀκ ἔξιαι συλλυγισΞ μὸς τῶν ἄκρων" δὲν γορ -ἀνωγκωῖον. συμβαίνει τῷ ταῦτα εἶναι" καὶ γὰρ παντὶ καὶ μηδε ἐνδέχεται τὸ πρῶτον τῷ ἐσχάτῳ ὑπάρχειν, ὥςε ὄτε τὸ κωτὼ μέρος ὕτε τὸ καθόλε" ὙΡ κπτὰν ιἀνωγκαϊον". υμήδαδεὶ δὲ ὄντος ἀναγκαίε. διὰ τύότων ὐκ ἔςαι συλλογισμός. ὅροι τοῦ παντὶ ὑπάρχειν ζῷον- ἀνθρωπος- ἔππος, τῷ μηδ ἔφους ἀνθρωποος λίθος. ἐδ ὅταν. μήνα πὸ πρόνων τῷ ψθῳ μήτε τὸ βέσονε τῷ ἐσχχώτῳ ἡμηδοὴ ὑπάρχῃ; ὑδ᾽ ὕτως ἔςαι σὐλλοχισμδς: ὅροι τῇ. ὑπάρχεν: ἐπιρήϊυς φραμμο-ἰωτρυοῖ,. τὸ μὴ ὑπάρχειν ὑηήμην γραμμής ἰγεᾷ γαῖς. -καθόλιε μὲν ὧν ὄντων τῶν ὅρων, δῆλον ἐν τότῳ τῷ σχήξ ματι πότε ἔςαι καὶ πότε ὑκ ἔξαι πύλαι τ μῆδο καὶ ὅτι ὄν» τος τε συλλογισμ δ ὅρους ἀναγκαῖον ἔχειν ὡς ἄκορέεν ἄν θ᾽ ὅτως αληνόμίος ὅτι ἔςαι συλλογισμός.

Εἰ δ᾽ ὁ μὲν κωθόλε τῶν. ἣν ὁ δ᾽ ἐν. μϑμῃ πρὸν τὸν νῤοὴ

ὅταν μὸν τὸ καθόλν τεθῇ πρὸ: τὸ μέϊζον ἄκρον ἢ κατοϊγοριμὸν ἢ ςερητικῦν, τὸ δὲ ἐν ΑΨΝ πρὸς τὸ ἔλαττον καπηγοβικόν, ἀνάγ: κῇ συλλογισμὸν εἶναι τέλειον... ὅταν δὲ πρὸς τὸ ἔλαττον ἢ:, ἡ καὶ ἄλλως πως ἔχωσιν οἱ ὅροι, ἀδύνωτον. λέγω δὲ μεῖζον κ ἃ δε, ἐν 7 δ Ὑ δολ ἯΝ ἃ Ἄν φοΝσ 7 μὲν ἄκρον ἐν ᾧ τὸ μέσον ἐςΐν, ἔλαττον δὲ τὸ ὑπὸ τὸ μέσον ὄν. ὑπαρχέτω γὼρ τὸ μὲν Α παντὶ τῷ Β, τὸ δὲ Β. τινὶ τῷ Τ'. ΕῚ. ὁ Ψυ Ὁ ἣ »"» ἢ 3.3.9 9. πιο δὰ 7 »5.}3., ὁκοῦν εἰ ΩΝ παντὸς. κἀτηγερεσθαι τὸ ἐν. ἀρχῇ λεχθέν, ἀγάγκη

τῷ μεῖζονι ἄκρῳ καθόλν "γένηται ἢ κωτηγορικὸν ἢ, ςἐρητικέν,": τὸ δὲ πρὸς τῷ. ἐλάττονι ςερητικὸν κατὰ μέρος, ἐκ ἔςωι συλ- λογισμὸς ἀδιορίξυ τε καὶ ἐγ μέρει πα δμω οἷον εἰ νὺ μὰ Ἀ παντὶ. τῷ Β. ὑπάρχει; τὸ δὲ Β. τοὶ τῷ: Τ' μή, ἢ εἰ μὴ

δ παντὶ ὑπάρχει" ᾧ “γὰρ᾽ ἄν. τινι: μὴ ὑπάρχῃ τὸ μέσον, τότῳ

καὶ παντὶ καὶ ὀδενὶ ἀκοχεθήσει τὸ πρῶτον. ὑποκείσθωσαν γὸρ οἱ ὅροι ζῷον- ἄνθρωπος λευκόν εἶτα καὶ ὧν μὴ ἐνὸν γορεδέαι λευκῶν ὅ: δὐθρωπόρνι εἰλήφθω κύκνος: καὶ. αιόν ἀκῦν τὸ ζῷον τῷ μὲν παντὸς Ἀἰτο ον εἶνάι; τῷ δὲ ὀδενός, ὥς ε

10 ὁκ ἔςαι ὑνλχρηαιεδδο πάλιν -τὸ ΚΑ, Α. μηδοὴ τῷ Β ὑπαρ-

»κέτω; τὸ δὲ Β. τιν τῷ Τ' μὴ ὑπαρχέτω" «καὶ οἱ ὄρει ἅν ἄψυχον- ἄνθρωπος-- Χευκόν" εἶτα εἰλφθασμαρ ὦ » ὧγ' Μὴ ὴ κατης ψορεῖτωι λευκῶν ὁ ἄνθρωπος, κύκνος καὶ χιών:-τὸ γὼρ -ἄψυς κὸν τῷ μὲν πάντὸς κατηγορεῖτωι, τῷ δὲ ὑδενός: ἔτι ἐπεὶ ἀδὶό-

15 ριςον τὸ τοὶ τῷ Τ' τὸ Β μὴ ὑπάρχειν, ἀληθεύεται δέ, καὶ

εἶ «μηδενὶ ὑπάρχει “καὶ. εἰ μὴ παντί, ὅτι τοὶ ὑχ, ὑπάῤκχει;

ληφθέντων δὲ τοιότων ὅρων ὥξε μηδενὶ ὑπάρχειν ὁ γίνεται

συλλογισμός {τῦτο. “γὰρ εἴρηται πρότεράν), - φανερὸν ἕν: ὅτι

τῷ ὕτως ἔχειν τοὺς ὅρους ὧκ ἔς αι συλλογισμός: ἦν γὰρ ἂν ον ς ΝῚ

ἢ τῳ ϊ ἶ ἷ ἊΣ: ἐῷ ποῦζάνμε:. ἢ 20 καὶ -ἐπὶ τούτων." ὕμιν, δὲ, ἀνδηέιδα καὶ εἰ τὸ καθόλε

«δεῖ φερητικόν. ἀδέ ἔγ' ἐὰν ὠμοὶ τὰ ὶ δια φεήμίωκα, κατὼ ΜᾺ ρος ἢ κατηγορικῶς ἢ πξεβητθεῶς, ἢ τὸ τα κατηγορικῶς τὸ δὲ λ κερηβεικῶς λέγηται, ἢ τὸ μὲν φδιόριξὼω τὸ δὲ διωρισμένον, ἢ ἄμφω ἀδὶόρις-α, ὑκ ἐπτῶ συλλογισμὸς ἄδαι μιῶς. ὅροι δὲ. κοινοὶ

τὸ Α τοὶ τῷ Τ' ὑπάρχεν. καὶ εἰ τὸ Ν Α ϑηδεα τῷ ΒΒ 25 πάντων ζῶον-- Χευκόγ - ἵππος, ζϑοῖε -λευκόν- λίθος. ᾿

ὑπάρχει, τὸ δὲ Β. τοὶ τῷ Τ', ἀνάγκη τὸ Α τινὶ τῷ Γ' μὴ ὑπάρχειν" ὥριςαι γὰρ καὶ τὸ κατὰ βδλυδὲ πῶς λέγομεν ᾿ὥςε ὅταν συχλογισμὸς. φέλεθας ὁμδίαρ δὲ καὶ εἰ ἀδὶόριςον εἴη τὸ ΒΤ', “κατηγορικὸν. ὄν' ὃ γὼρ αὐτὸς ἔςαι συδλυγισς

Χ Φανερὸν ὅν ἐκ τῶν εἰρημένων ὡς ἐὼν ἤ συλλογισμὸς ἐν -" ᾿ ᾿ ΓΑ μ τότῳ τῷ σχήματι κωτὼ μέρος, ὅτι ἀνώγκη τοὺς ὅρους ὕτως ἔχειν ὡς εἴπομεν" ἄλλως γὰρ ἐχόντων ἀδωμῶς γύεται. δῆ- λον δὲ καὶ ὅτι πάντες οἱ ἐν αὐτῷ συλλογισμοὶ τέλειοί εἰσι"

μὸς ἀδιορίς-ὁ. τε καὶ ἐν μέρει ληφθέντος. ἐὸν δὲ πρὸς τὸ ἔλωτ- 80 πάντες γὰρ ἐπιτελῆνται διε τῶν ἐξ ἀρχῆς. ληφθέντων. καὶ ὅτι

τον ἄκρον τὸ καθόλε τεθῇ ἢ »ἀτηγοροεὸν ἢ πειρόδερα ἀκ ἐς ὧἱϊ συλλογισμός, ὅτε πρέδῳεσαι ὅτε τδαζ τετν ὅτε ἘΡΔΕ ςου ἢ κατὰ μ᾿ ἦντος, οἷον εἰ τὸ μὲν Α τοὶ τῷ Β ὑπαὲ χει. ἢ μὴ ὑπάρχει, τὸ. δὲ Β' παντὶ τῷ Γ ὑπάρχει ὅροι τῷ

«79 Ἀ 7 7 Ν,ἄς. “ 7ὔ πάντα τὼ προβλήματα, δείενυται διὸ τότά τοῦ σχήματος" ΜΠ ΑΝ Ν ᾿ ᾿ Ν ὃ, ᾿ ἘΝ Ν π σοσ Ν 7 κβλυγῶβ ἴα; παντὲ καὶ πὸ μαδνῆς πρὶ ἀὐ τσ πον δ τα

ὑπάρχειν. καλῶ δὲ τὸ τοίῶτον σχῆμα πλατος ἤξεινα δὲ τὸ αὐτὸ τῷ μὲν παντὶ τῷ. δὲ μηδεὴ ὑπάρ- 5

ὑπάρχειν ὠγάθόν ἔξιουφρόνησις, τῷ μὴ ὑπάρχειν. Ἀαδ Εν χη: ἢ ἑκωτέρῳ παντὶ ἢ μηδὲ τὸ μὲν σχῆμα τὸ τοίϑτον

ὠμαθία.. πάλιν εἰ τὸ μὰν Β μηῤεὰ τῷ Τ', τὸ: δὲ Α τινὶ τῷ Β ἡ ὑπάρχει ἢ μὴ ὑπάρχει ἢ. μὴ παντὶ ὑπάρχει; ὑδ᾽ ὕτως οὐτῃ συλλογισμός. ὅροι λέυκόν--ἶππος-- κύκνος, λευκόν- ἵππος- κό- ραξ. οἱ αὐτοὶ δὲ καὶ εἰ τὸ ΑΒ ἀὠδὶιόριςον. ἐδ᾽ ὅτάν τὸ μὲν πρὸς

᾽ ἃ, 43. ἦν οἷχ Ο. 1 24. παντὸς] ἐών κατὰ ποωντὲς (. ᾿ 29.

83, ἢ τὸ ΟἽ εἴ ἴξοΙΓ. Ψ- Η 31. Ῥιϊὰς ἢ βιςον εἴη, Ο... “ἢ ἴδ ἢ εἰ 2. ὑκ -- λει Το Φ ϑυριὰ ᾿Πυγδ1}.

καλῶ δεύτερον, μέσον δὲ ἐν. αὐτῷ λέγω τὸ κατηγορόμιενον

ἀμφοῦΐ,, “ἄκρω δὲ καθ᾽ ὧν λέγεται τῦτο, μεῖζον δὲ ἄκρον τὸ Στ οΝ πλοῦν, τὰ ΤΈΡΡΥ ΔΥΣ ΟΝ 7 -

πρὸς τῷ μέσῳ. κείμενον, ἔλαττον δὲ τὸ πορρωτέρω τῷ μέσα.

τίθεται δὲ τὸ μέσον ἔξω μὲν τῶν ἄκρων, πρῶτον. δὲ τῇ θέσει.

ἔγ οπὶ Ο΄. ᾿ 31. ῥυΐιβ ἢ οἵἷὰ Ο.. ΠΠ 32. ὅτε ἀδ.] τὸ ἀδ, δἀπι. 1} ἢ οἵα Ὁ. || 38. ὅ.] ὁ ὄρρι τῇ ᾿ θὰ ὑπάρχειν 6. 1| κύκνος] "κύκνος" τῷ δὲ μὴ ὑπάρχειν (, [1 39. ἀδιό--

Ι ν μή] πξς ὑπάρλναι δ Ἵ εἶ οἷν Ο. 7. οἱ οἵα δ. ὶ 10. ἐλβρο τε τῷ β σ. Ἵ

49. τῷ -- ὅρυ:} ὅτως ἐχόντων τῶν ὅρων. Ο. 11 συλλογισμὸς ἐδαμῶς: ἦγ Ο,. ΠΠ.20. καὶ εἰ]. κἀν 4.8.}} 21.. 7 οπα Ο, οοτῦ Βαβοὶ «4. μέρος ἧι ἢ Ο. 11 29. καὶ ἔτι] ὅτι καὶ Ο, 11 32. τὸ δηῖς μηδεὴ οτχ.4.8. 1] 38. ἔλαττον.--- μέσα οτχ ΡΥ.Β.

ΑΝΑΛΥΤΙΚΩΝ ΠΡΟΤΕΡῺΝ Α, Ὡ7 τέλειος μὲν ἦν ἐκ ἔξαι συλλογισμὸς ἀδαμῶς ἐν ᾿Ἄτῳ τῷ σχῆ- ᾿παντὶ τῷ ΞΙ ὑπάρχειν". ὑπέιβετο δὲ τοὶ μὴ ὑπάρχειν. καὶ εἰ ματι, δυναὸρ δὲ: ἔραὶ καὶ καθάχε καὰμὴ καθόλε τῶν ὅρων τὸ Μ τῷ »βὰε- Ν᾽ παντὶ.ὑπῶρχαι, τῷ. δὲ ἘΞ μὴ παντί, ἔξαι ὄντων. καθόλε με ὄγτων ἔς αἱ συλχλόγισμός, ὅταν τὸ μέ- συλλογισμὸς ὅτι ἃ παντὶ τῷ Ξ' τὸ Ν΄ ἀπόδειξις δ᾽ ἡ αὐτή. “τῷ Ὁ μὲν παντὶ τῷ δὲ μηδενὶ ὑπάρχῃ, ὧν πρὸς ὑθενιῆν ἐὰν δὲ τῷ μὲν ΞΞ παντὸς τῷ δὲ Ν μὴ παντὸς κατηγορῆται,

ἧ τὸ ςερητιιόν ἄλλως δ᾽ ὑδαμῶς.. ικα τηγρρείσθω γὰῤ τὸ ΝΜ 5 ἐκ ἔςαι συλλογισμός. ὅροι ζῷον-ἀσία- κόραξ, ζῷον λενκῤγοιό- μοῦ μηδενός, πὸ δὲ ᾿Ξ: πωτές. ἐπεὶ ἦν ἀϊτιςρέφει τὸ ραξ. ἐδ᾽ ὅταν αὖ μὲν Ξ μηδενός, τ δὲ Ν τινός. ὅῤοι τῷ ὑπάρ- ᾿ φερητικόν, ὄδεν τῷ Μ ὑπάρξει τὸ Ν΄ τὸ δέ γε Ὁ παντὶ τῷ χεω ζῷον-ὐσία- μονάς, τῷ μὴ ὑπάῤχειν ἔυλν τ ὐκάνα - ἐπι-

Ἐοὑπέμειτο'. ὅςε τὸ Ν ὑδεὰ τῷ 5". πὗτο γὰρ δέδεικται πρό- φήμη. ὃς

τεῤον. πώλιν εἰ τὸ Μ τῷ μὸν. Ν παντὶ τῷ δὲ Εἰ μϑιδες, Ὅταν μὲν ἦν ἀντοκείμενον τὸ Σκαθίν. τῷ κατὰ Τὰ τὰ ἀδὲ τὸ ΞΙ τῷ Ν ὑδενὶ ὑπάρξει. εἰ γὰρ τὸ ΝῚ ὑδενὶ τῷ ἘΙ 9 ἐδὲ 10 εἴρηται πόϊ ὅξει καὶ πότ ἐκ ἔφα! συλλόγισμός" ὅταν δὲ

τὸ ἘΙ ὀδενὶ τῷ Μ’ τὸ δέ γε Μ παντὶ τῷ Ν ὑπῆρχεν" τὸ ἄρα ὁμοιοσχρήμονες ὦσιν αἱ προτάσεις, οἷον ἀμφότεραι φερηϊριὶ

ΞΙ᾿ εὐδεὴ τῷ, Νὸ τ γεγένηται γὰρ. “πάλιν τὸ πρῶτον, ἥ. καταφαποιαί, ἰδαμῶς, ἔςαι συλλογισμός. ἄξησον γὰρ

Ὄ οὐ σρέφει φὸ᾽ ςερητοιάι,. ἐδὲ τὸ Ν ἀδενὶ τῷἠ «πρῶτον φερηνὸ αᾷ, καὶ τὸ καθόλ» κείσθω "πρὸς. τὸ μεῖζον

. ὥς. ἔφαὶ ἡ αὐτὸς. σὐλλογισμές. ἀκ, δεικγύνως ἄκρον, οἷον τὸ Μ' τῷ μὲν Ν᾽ μηδενὶ τῷ: δὲ Ε, τοὶ μι ὑπαρ-

, πρυέ κω. εἰς τὸ ἀδύκτον ἐγειτας. ὅτι μὲν ἦν γύεται φιλεῖ χέέω" ἀδέχαται δὴ καὶ παντὶ καὶ μηδεὴ τῷ ἘΞ: τὸ Νύπάᾳ. λογισμὸς ἵ ὕτως ἐχόντων τῶν ὅρων, φανερόν, ἀλλ᾽ ὁ τέλειος" ὁ χε. ὅροι τὸ μὲν μὴ ὑπάρχίειν μέλαν. χιώνζῷον. τῷ δὲ παντὶ γὰρ μόνον ἐκ τῶν ἐξ ἀρχῆς ἀλλὰ καὶ ἐξ ἄλλων ἐπιτελεῖται τὸ ὑπάρχευ ἐκ. ἕξι λαβεῖν, εἰ τὸ Μ τῷ ΚΞ τοὶ μὲν ὑπάρχει ἀναγκαῖον. ἐὰν δὲ τὸ ΝΜ παντὸς. τῷ Ν, αὶ ὸῦ Ξ κατηγορῆται, τινὶ δὲ μή, εἰ γὰρ παντὶ τῷ ΞΙ τὸ Ν, τὸ. δὲ Μ μηδ τῷ Ν,

᾿ἄης ἔςαι συλλογισμός. ὅροι τῷ ὑπάρχειν ὑσίαζ ον ἄνθρωπος, τὸ Μ ὀδενὶ τῷ ΚΙ’ ὑπώρξει" ἀλλ᾽ ὑπέκειτο. τοὶ ὑπαρχεῖϊ. τῷ μὴ ὑπάρχει: εἀσία--ζῷον--ἀριθμός" μέσον σία. ὑδ᾽ ὅταν 20 ἕτω μὲν ἔν. μὴ ἐροφ λεξῷ ἢ ρους, ἐκ δὲ τῷ ἀδιορίςν δείν- μήτε τῷ Ν μήτε τῷ ΞΞ μηδενὸς κατηγορῆται τὸ Μ΄, ὅροι τὸ υ τέον", ἐπεὶ γὰρ ὠλαθεύεται τὸ τοὶ μὴ ὑπάρχειν τὸ Μ τῷ

ὑπάρχειν γραμιμεή-ζῷον-ἀνόρωπος, τῷ μὴ ὑπάρχειν γραμμή- ζῷον -λίθος. φιανερὸν ἷν ὅτι ὧν ἢ «συλλώγιγμὸε καθόλε τῶν ὅρων ὄντων, ἀνάγκη; τοὺς ὅρους. ἔχειν ὡς ἐν ἀρχῇ εἴπομεν" ἄλλως γὰρ ἐόντων ὁ γύεται τὸ ἀνάηρραῖν; ἰτϑον κα; γλ

ἐς Ἐὰν δὲ πρὸς τὸν ἕτερον ἦ κφθέλε τὸ δ μέτον, ὅταν μὲν πρὸς τὸν μείζω -γόηται καθόλε ἢ κατηγορικῶς ἢ φερητικῶς, πρὸς δὲ τὸν ἐλάττω κατὰ ὺ μέρος: καὶ ὠντικειμένως τῷ καθόλε θέγω δὲ. τὸ ἀντικειμένως, εἰ μὲν τὸ καθόλια ςερητικόν, τὸ

Ξ' καὶ εἰ μηδενὶ ὑπάρχει, μηδενὶ δὲ ὑπάρχοντος ἐς ἦν συλ- λδγμὴμός, φενρὸν ὅτι ὑδὲ γῦν ἔς αι. πάλιν ἔξωναι καίπγορι. καί, καὶ. τὸ καθόλε κείσθω ὁμοίως, οἷον. τὸ Μ τῷ μὲν Ν

25 παντὶ τῷ δὲ. ΚΙ. τιὶ ὑπαρχέτω. ἐνδέχεται. δὴ τὸ Ν. τῷ Ξ' καὶ

πὰντὶ καὶ μηδενὶ ὑπάρχέν:. ὅροι τῷ Ὁ μηδενὶ ὑπάρχειν λευκόν- κιῤκνὸς- λίθος: τ δὲ παντὶ ἐκ ἔξαι. λαβεῖν διὰ τὴν αὐτὴ αὐτὴν αἷ- τίαν ἥνπὸ. πρότερον, ἀλλὰ ἐκ τῷ ἀδιορίςν δεικτέον. εἰ δὲ τὸ καβόλ- πρὸς τὸ ἔλαττον ἄκρον ἐςί καὶ τὸ Μ τῷ μὲν Ξ μην

ἐν μέρει καταφατικόν εἰ δὲ κατηγορικὸν τὸ καθόλις, τὸ, ἐν ἃ δευὶ πῷ. δὲ Ν. «πρὶ “μιὰ ὑπέρ; λέει, ἐνδέχεται τὸ Ν᾿ τῷ 5 καὶ μέρει" φερητοιδῃ, - ἀνγρο: γδεσθὰι. συλλογισμὸν, φερατριὸν σεδτὶ καὶ μηδοὶ ὁ ὑπάρχειν. τ βιρμπθματλράναβρις. ἃ -ζῷο»- κατὰ Ἰμόρος, τυ γὰρ τὸ Μ' βζ ὅδε: Ν. μηδεὰ τῷ «δὲς Ξὶ τιὴ κόραξ, τὸ μὰ ὑπάρζειν λευκόν λίθος κόραξ, εἰ δὲ κατηγορι- ὑπάρχει, ᾿ἀνώγκη. τὸ Ν τοὶ 'τῷ 5: μὴ ὑπάρχει. ἐπεὶ γὰρ αὶ αἱ προτάσεις, ὅροι τῷ μὴ ὑπάρχειν, λευκόν -ζῷον- χιώ;, ἀντιςρέφει τὸ ξἐρεέικόν, ἀδενὶ ὧΜ ὑκεέρξει τὸ Ν’. τὸ δέ ΎΜ τῷ ὑεάρχεὶ δευνεν ζῷον χυνόνα, φανερὸν ἕν, ὅταν ἐβοιοσαρῆς ὑπέκειτο τοὶ τῷ Ξ' ὑπάρχειν “ὥςε τὸ Ν τινὶ τῷ ΞΙ ὑχ ὑπάρ- 35 μονες ὦσιν αἱ προτάσεις καὶ ἡ μὲν καθόλε ἡ δ᾽ ἐν μέρει, ὅτι

ξεῖ γύεται γὼρ συλλόγισμὸς διὰ τῷ πρώτυ. ὑτὸς. “πά: προ νδ μὸν ἀπὸ ἀέρα, αὐ δν ἀρδὰ μὴ ρύλανς ἀνάγκη τὸ Ν τοὶ τῷ Ξ' μὴ ὑπάῤχειν. εἰ γὰρ παντὶ ὑπάρ- ὑχει, κατηγορεῖται δὲ καὶ τὸ Μ' παντὸς τῷ Ν, ἀνάγκη τὸ Μ

ὑδεμῶς γύντα. συλλργιξμάς. ἀλλ᾽ ἀδ᾽ εἴ τινι ἑκατέρῳ ὑπρῇς ζει ἢ μὴ ὑπάρχει;: ἢ τῷ μὴν τῷ δὲ μή, ἢ μηδετέρῳ παντί, ἢ ἀδὶιορίςως, ὅροι δὲ. κοινοὶ πάγτων λοίμέη- ἔδεε δνόρωπες, λευκόν-- ζῷον- ἄψυχον... τρις ἦν

8. μὲν ὄντων τῶν. ὅρων ἔσαι Ὁ. ἢ ἀ. τὸ δὲ ρα 8. ἢ ἐδεὴ α΄. ἐάγ᾽ Φ. ΠΠ 8. πρότερον] πρότερον εἰ" γὰρ τὸ μ' ὑδεὴ τῷ ἐδὲ τὸ μηδεὰ τῷ μἱὶ 480, κοῦ 39. 4: ὐρ- τοῖν, 9... δὲ Ξ εὲ.10. τὸ 5} δὲν δε τὸ Ο. ἢ 9. ὑδὲ---11. παπὶ τῷ τὸ βαρταὰ πἴυγαπι “4΄,.ἢ 10. εἰ--- 11 τῷ- Μ' οἷν 5. {᾿ 11. τὸ ἄρα}:ὥςε, τὸ 6. τ} 45. εἰϑρν ενμν Ι.. 35. ὑπέλειται -Β6. ἢ τῷ ἘΞ. οὐχ] τῶν Κὶ ὑχ, 418. 1} ὑπάρχει

ος ὙΠ. 537. τὸ! τῷ Ο.}}} ὑπάρχη..4.8..} 38. ὑπάρξει 6. -

Ἢ υἷα, παντὸς τὸ μτοῦ ΘΙ 7. τοῦρδὲ μὴ Ὁ, «ο14:: "δὲ 4. ᾿. 47. λαβεῖν ἔρος ἀ Ὁ. Ι 18. μὰ ὑπάρχμι. ἀφ Ἱ ὑδεὰ δ. ἢ 19. ὑπάρ.

χει Ο. ᾿ τιὰ μὴ ὑπάρχειν Ο. ἢ 21. τὸ 6. ἢ 33. χιώγ--- ῶογ οτὰ ρσ Ο. ἢ 34. τῇ] τὲ

ἰ ὦδε Φανερὸν ὦν ἐκ τῶν εἰρημδέγων' ὅτι ἐαχυτετῷτως ἔχωσιν τἰ -ἔξαι. ὅταν: δ᾽ ὁ μὲν' ἢ φερητοιὸρ: δ. δὲτκαταφατικός,. ἐὼν μυὲν ὅροι πρὸς: “ἀλλήλους: ὡς: ἐχέχθη," γεται “συλλογισμὸς ἐξ ὁ μείζων. ἡῤηπωί: φερηευὸρ ἅ ἅτερος: δὲ- καταφατικός,: ἔναι «ἀγώγκης," ἄντ ἢ συλλογισμός, ἀνάγκη τοὺς ὁροὺς ὕτως ἔχειν. συλλογισμὸς. ὅτι τυὶ. Ἂχ ὑπάρχει «τὸ ψωμὶ τῷ: ἄκρῳ, οἐδὶν δῆλον δὲ καὶ ὅτι πάντες ἀτελεῖς εἰσὶν- οἱ ἐν τύτῷ τῷ σχήματι δ᾽ ἀνάπωλυ, ὑπ᾿ ἔςξαι; τ Ὁ τὸ τὸ εν τ τὰ ἐρληνηνι (πώπερ: Ὑγὰρ΄ ἐπιπελῖνται προσλώμριβανομένων δ 1' “- Ἐὰν. δ᾽. ὁ μὲν: ἤν καθόχῳ: πρὸ μ ὩΣ "δι: δὲ ἐν ρα πονῶν: τ ᾿'ῤυπάρχει τοῖς ὅροις ἐξ “ἀνάγκης τῇ τίνα ϊηὺς να τη γορυκῶν" μὲν ᾿ὄντων: ἀμφοῖν ἀνάγοι γϑεσθαι ἀνμανῆ. ὑπιέηι τ οἷον ὅταν: διὰ: τὰ ᾿ὠδυνάτε δειννύωμεν), καὶ ὅτοῦ “μόν, ἂν ὑπατεροσδν: ἢ “καθόλν. τῶν " εἰ. γΝ τὸ μὲν Ῥ γίνεται λατρφάτριος συλλαγεημὲς διὼ τότε τῷ σχήμωτος, παντὶ »τῷ. 5" τὸ δὲ αἴ πος ᾿ἐναγιοι τὸ Ἦ τοὶ τῷ: ἀβηνο ὠλλχὼ “πάντες μεν καὶ: οἷ: ἑκαθόχε καὶ οἱ κατα μέρος. δχέιεν ἐξεὶ: ὙΔ τἀντιφρέφξι' 'τὸ καταφατικόν, ὑπάρξει τὸ 6. τοὐθάὰν. δὲ τῷ αὐτῷ: τὸ μὴν παντὶ τὸ: δδυμηδεν): ὑπούροχῃ, 10 τοὶ τῷ “ἢ ὥς" ἐπεὶ- τὸ" μὲν: Ῥ: παντὴ τῷ 1, τὸ δὲ Σ τινὶ τῷ ἢ. ϑὰμ πὰνγτὶ ἢ ΡῈ βιηδενί,. αφὸ: “μὲν. τσχῆ μα, "τὸ τοϊξτον- ἀλῶ {Π| καὶ τὸ Ῥ᾽ τοὶ τῷ Ἢ: ὑπάρξει" ὥξε Ἂ ΤΠ τοὶ τῷ Ῥ. ᾿πά- Τρίτον ῷ ὑμέων. «δ᾽ ἐν ταὐῇ ᾧ χέγω- καθ᾿ Ὁ ἄμφω τᾶ" κωτηγορός λινοεῖ: ἐγ Ῥυτιὶ τῷ ἌἼΟΤΣ "τὸ ἀρδὴς πᾷ ὑπάρχει; τἀναΐγνη Ἵβενα; ἀκρα δὲτὰ κωτηγορόύμενα:. μεῖζον δ ἄκρον τὸ αὐβηρ φὸ Π τινὶ τῷ Β΄ ἘΕΥΥΔΗΒΙ ὁ ψὰρ αὐτὸς ’ πρόπος. τῆς οὠποδεῖς “πτερὸν τῷ μέσα, Ξέλαττον δὲ-τὸ ἐγγύτερον. τίθεται δὲ τὸ μέσον ξέεως..-ἔς:: δ: ἀποδεῖξαι. καὶτδ)ᾶ: τῷ ἀδυνάτο καὶ. τῇ ἐκθέσει, ἔξω μὲν τῶν: ἄκρων; ἔσλρατον δὲ τῇ θέσει: τέλειος. μὲν θιά γᾷ ἀδ καθάπερ ἐπὶ τῶν πρατέρων:" ἐδ. δὴν δι μὲν ἢ γρυνηγύρυκὸς τ δὲ γετῶι συλλογισμὸς ὑδ᾽ ἐν τότῳ τῷ σχήματι, δυνωτὸς δ᾽ -ἔξιαι φερητικός,, καθόλε δὲ ὁ Χατηγορριός, ὅταν Μῶν. ὁ ἐλάττων ἣ «καὶ καθόχι »κεωὶ μὴ καθόλι τῶν ὅρων ὄντων. πρὸς τὸ μέσον: κω- γατηγγοῤικές; ἔς ἀξ συλλογισμός. τεἰ γὰρ τὸ Ῥ παντὶ τῷ Σ, «ϑόλιεμεὲν ὃν ὄνξων, ὅταν καὶ τὸ τι καὶ τὸ Βιπάνφὶ τῷ δ᾽ ὑπάρχῃ, σπὸ-δὲ ΤΕ τοὶ κὴ ὑπάρχει, ἀνάγκη»τὸ ΤΙ τοὶ τῷ Ρ. μὴ δικόν ὅτι-τοὶ τῷ Ῥ τὸ τι ὐπάρξειλέξ, ἀγαίγνητ; ἐπὲ γὰῤ ἀντιξῥέφει νλβρινον εἶ γαὰρ, παντί, χα. τὸ Βτπιρξὶ αΦῸΣ σαὶ τὸ Π’ παντὶ πὸ ᾿κατηγθρουόν, ὅπάρξει τὸ! τοὶ τῷ ῬῚ -ὥς᾽ ἐπεὶ τῷ γιλνῸΣ 20 τῷ ἐξ ὑποίρξει «ὠλλὶ ὀχ ὑπῆρχεν. ᾿δεύουται: δὲ καὶ ἃ ἄνευ τῆς ραντὶ ΤΣῊ; πῷ δὲ Ρ τηὶ τὸτξ, ὠμύγκη; πὸ Ἡ τονλυτῷ ῬῸ ρῶς. ᾿ἀπωγωγῆς!- ἐὰν. χφθῆ: ὑτὶ: τῶν ᾧ᾽ ᾿πὸ᾿ “μὴ ὑπάργχει, κεν" ᾿Ὑϑεται γὰρ συλλογισμὸς διὰ τῷ πρώτῳ σχχήμιατοῦν: ἰέςι ὅν δ᾽ ὁ μείζων ἦ ἢ ᾿κατηγόρρκόφ, ἐκ ἔςαι συλλογισμιός;. οἷον “δὲ: καὶ διὰ τῷ ἀδυνάτου καὶ: τῷ; Ρ ὀκθέσθαι “ποιεῖν ἐὴνὠπόδεξιν εἰ, πὸ ἊΝ Ἡ παντὶ τῷ ἽΞ, -τὸ δὲ Ῥυτινὶ τῷ Σ᾽ μὴ ὑπάρχει. τὅροι εἰ γὰρ᾽ ἄμϑω “πανὶ τῷ ἫΞ ὑπάρχει: ἂν, ληφθῇ {] τῶν σὸν τὸ ᾿χαντὶ ὑπώρχειν ἔμψυχον- ἄνθρωπος: ζῷον: τὴ δὲ «μηδενὶ “ὸνν, τότῷ καὶ τὸ Π’ καὶ τὸ Ῥ᾿ ὁσάρξει, “ὥξε τον τῷ: ΠΡι φὸο ἘΠ 5 ὑκ ἔςι ἀΑβεΝ ἃ ὝΜΑΝ εἰ τινν μὲν ὑπάρχει. ἼΦΞ τὸ Ἐν: τινὶ" δὲ ὑποίρξει:. καὶ ἂν. «τὸ “μὲν -Βτ παντὶ πῷ"- ἜΣ. πὸ δὲ Π' μηδενὶ μὰ δεῖ ἐὐγὰβ᾽ ὑπαντὶ πὸ Π| τῷ Ἐ ὑπάρχει, τὸ: δὲ Ῥ τοὶ τῷ Σ, ὑπάρχο, ἔξαι. συκλογισμὸς, ὅτι τὸ 1 τοὶ τῷ ΡῈ ὑχ ὑπᾶρ- καὶ τὸ ΤΙ τοὶ τῷ Ῥ᾿ ὑπάρξειν ὑπέκειτο “δὲ: μηδενὶ ὑπάρχειν. ξει ἐξ ἀχάγρηνν ἢ δ γὼρ αὐτὸς τρόπος τῆξ᾽ ἀποδείξεως ἀντι- ἄλλ᾽ ὥνση ἐν τοῖς πρότερον: «ληστέον" - τἀδηορίς γὰρ ὄντος τῷ φρὰ φείσης. πῆς, ᾿ῬῸΞ υπροτοίσεω»" δειχθείη. δ᾽ ἂν καὶ διὰ τῇ Φον μὴ ὑπάρχειν. πκουὶ: τὸ ὃ μηδενὶ ὑπάρχον. ἀληθὲς εἰπεῖν τινὶ μὴ ιἰἀδυνάτε; Καθάπερ. ἐπὶ τῶν “ἬΡεΡον ΝΣ δὲ- τὸ μὲν Ρ. μηδενὶ 80 ὑπάρχεν". μηδενὶ δὲ ὑπάρχοντος ἐν ἦν συλλογισμός. φανερὸν πὸ δὲ ι΄ παντὶ ὑπάρχῃ πῷ;, ἐκ ἔξαι ὀλλυγμΜμο! ὅρδι ὅνφει θα ἔξιαὶ συλλόγισμόο. τέσ δ᾽.οδΓ ξερητωοζὸς: ἢ κωθόλα τῶν ἧς: ὑπάρχει ζῷον οἵ ἵππος" ᾿ἄνθρνπορ," φῶς μὴ ὑπάρχειν ᾿Ἔϑον- ὅμνῖξ ὅταν: μὲν δ᾽ μεβζωμῇ ῇ. φερητιλκὸν ὁ ὁ δὲ: ῥλὐξετῶν κατήγιορις ἀψυχὸν Β ἄνθριυξοξ. ιἀδ᾽ ὅταν ἄμ: κατὰ. γνηδεγὸς ΤΌΣ Χές. χός,! ἔξαι φοχλογισμόρ, Ξε γὰρ Ξὸ ΤΊ μηδεὴ σῷ Ἔ, πὸ δὲ Ρ τγηται;" ἀν ἔραλ. συλλογισμός. ὕροϊ. τὸ ὑπάρχειν ἕῷον-ἴπικοςε Ἰέμὴν ὑπάρχει τῷ. Στὸ 1 τρὶ τῷ Ῥ ὄχ: ὑπάρξει. πάλιν γὼρ ἄψυχον; τὰ μὰ: εὐμάβηρεν ἀνθρωπος.οἴππος-- ἄψυχον. ΠΡ Η ἢ ἔξαι τὸ; Ἀρῶτον σχδα πῆς Ῥ Ξ αγοτάσ Ἡδῇ ἐἰντιςραφείσηρ. ἄψυχον. φανερὸν ὃν καὶ ἐν τῷ: τῷ: ἐχήματι πότ ἔςαι καὶ ὅταν δὲ ὁ ἐχάττων. ἦ: ςερητικός," ᾧκ ἕςαι συλλφγισμός,. ὅρρι δ ὐν ἔςξαν δυλλογμημὸς καθόλιν, σῶν ὅρων. ὄντων. ὅταν Ῥὰν “ὑπάρχειν ζῷονξ ἀνθρωποςι ἄγριο τὰ μὴ ὑπαῤρμει! ζῶν, ὌΝ “ἀμφότεροι τορὅρος, ὦσι: τριατηγορυιοί, ἔξαι συχλυγίσμὸς ἐπιφήμη- ἄγριον ᾿ Ἱμέσοσἀμφοῦ τὸ ὦ ἀρ) ὃν." εὐδ’, ὅταν ἐμὀχιψόν ὅτι τοὶ ὑπάρχει τὸ ἄκρον τῷ ἄκρῳ," ὅζαν. ᾿δὲ τερὴτικοί, οὐκ ἤεροὶ φερητίκοὶ τεθῶσιν; ἢ τδ᾽ 1ὖ μὲν. κοαθόλῃ ὁ. δ᾽ τὲ, μέρει. ὅροι

- 8. ἐχντ δ. ὙΠ 4: ὅτε καὶ" ΟἹ 1.9. ἀλλ ἅπαντες: ἴρ. Ι “11. τοιῦτο.Β..} 17. μὲν ὄντων τῶν ὅρων ὥ.. Ἵ 28. τῷ] τὸ σον Ο. ἢ 24. ἐὰν σα. ἀσι δι. τὰρ: ὑξάρχει “4. 26. ἐὰν 6. 1}. 28. τρόπος “ἄραι τῆς ΟΥ 80. ἱτῶν τῷ (..}} μηδενὶ "τὸ σ᾽ τὸ δὲ [}.88..τεθῶσι" Ο. 0 τ. ἑ ἔξέρος 40. ἃ 8. σ᾽ ὑπάρχει, τὸ Θ᾿ 1 41... ὥςε κοὴὶ τὸ Οιδὲ 'οοτὲ.8..}} -15. ἐπὶ]: καὶ ἐπὶ Ο. { 17. σ ὑπάρχει, τὸ: 6. }} 20. ὑπῆρχε παντί. δείκνυται σ' Ι 22. κατηγορικές, ὃ δ᾽ ἐλάττων μερικὸς φερητικός, «ὃκ ὙῸ Χ8,Ὁ}} 28.,,Ὁ ᾿ἀορίςυτυυἁ.- ἢ 80. ὑπάρχοντι Ῥν ΟἽ οὐκ ἣν δυλλογισμὸς ὀπὶ 6: 1} ΧΘΈ:- ᾿ ὅν᾽ οὐὐ 4.3. } 82. δ δὲ: ᾿ἐχάττων πο νονι 'οαι «4. ἐς 9505 ῬΟΝΝ ἐγ᾽ ΗΔ Ν.8.: ω Ὁ υἱὲ τῷ μὴ ὑπάρχειν ἔταν ὃ ἰξιϊ τε δὲ π᾿ Δ 880 τὖ ὃς [ὃν οὖς εἀὦ ὺ; δι 55. ἐωτ

ΠῚ ἜΡΑΒΗΝ οκάθδ)υκ: πρὸς τὸ μέσον, ζῷοϊ- ἐπιςἡήμης τὸν ἴἜσι δὲ: πα ἐξωγαγεῖν ἀάγταξ: "τοὺς συλλιγισμοὺς εἰς “ἄξων τἀνθρωποῦ- ἄγριον: ὅταν. δὲ ὁ “μείζων, τῶ μὲν τοὺς ἐν τῷ πρώτῳ «σχήματι: καθόλκ.-συλλογισμούς. - οἱ μὲν ὑπάρχειν. κόραξ - χιών λευκόν. τὸ δ᾽ ὑπιρλρμεγϑε ἔςι γαξ' ἐν τῷ δευτέρῳ: φανερὸν ὅτι δὶ ἐκείνων τελείδνται, πλὴν λαβεῖν. εἰ τὸ ὃ Ρὶ τοὶ μὲν ὑπάρχει τῷ Σ, τοὶ δὲ: ῥυὴ ὑπάρχει ὑσχ ὁμοίως πάντες, ἀλὶς οἷ- ἡμεὲν καθόλου τῷ φεβηξρεῖ, ἀντι- εἰ γὰρ τὸ Π' παντίτῳ Ρ, τὸ ὸ δὲ Ῥ' ταὶ τῷ Σ, καὶ; τὸ Πι τοὶ τῷ 5 τρᾳφέντὸς, τῶν δ᾽ ἕν. Ἱμέρει ἑ ἑκάτερος: διὰ. αῆε εἰς τὸ ἀδύγα- Ὶ ὑπέκειτο δὲ μηδενί. ἀλλ ἐκ τῷ ἀδιορίςε δεριτέον; ἐὰ᾿. ἀν τον ἀπαγωγῆς. οἱ δ᾽ ἐν τῷ πρώτῳ, οἱ κατεὶ μέρος, ἐπιτελϑε- «αἵ ερ ποῦ μέγῳ ὑπάρχὴ ἢ μὴ ὑπερχῃ; ἢ ὁ μὲν ὑπάρ- ται-μὲν καὶ δι᾿ αὑτῶν, ἐξεδὲ καὶ διὰ τ δευτέρα σχήματος ΐ δ μὴ ὑπάρχη; ἢ ὁ μὲν-τισὲ ἃ. δὲ μὴ παντί: ἢ, ἀδιορίςως, δεικνύναι εἰς ἀδύνατον. ἀπάγοντας, οἷον εἰ τὸ Α παντὶ τῷ Β, ᾿ πσ -- ἐδαμῶς. ὅροι δὲ κουοὶ πάντων ἴγν τὸ δὲ. Β τοὶ τῷ Τ', ὅτι, τὸ Α τοὶ τῷ 1', εἰ γὰρ. μηδενί,. τῷ Ἔ ἄνθρωπος: λευκόν, ἔφον: ἀνψευχαν: ἀχευχόν,.5.τότο τ ἃ - 10 δὲ Β: παντξ,. ἀδενὶ- τῷ Τ' τὸ Βὶ ὑπάρξει 5ῖπο. γάρ. ἰέμεε, διὼ ξοῖ - Φανερὸν ἔν- καὶ ἐν τότῳ τῷ. ποι με κι κι αἰρυβινμμο σχυδναδοῖ: ὁμοίως δὲ. καὶ ἐπὶ τῷ ςερητικῷ ἔςαι τέξαὶ (, κάξ ὅτε ἐχῴκξων, τε τῶν ὅρων ὡς Ἂ ἀξάρειξες.: εἰ γὰρ τὸ αὶ μηδεὶ τῷ Β,- δὸ ιὰ ἂν: τοὶ τῷ Ε, γρβανε μουν ρὲ ἄς κόρος ἄν" ξσυλλογες, ὑπάρχει; το ὁ Αι ταὶ τῷ Τ' ἐκ ὑπάρξει. εἰ γὰρ καυτί- τῷ. δὲ ἀνάγκὴ, τοὺς ὅρους ὕξως ἔχειν. φανεῤὸν δὲ. καὶ ὅτ πάϊ- Β μηδενὶ ὑ ὑπάρχει, ὑδενὶ τῷ Τ' τὸ Β ὑπάρξει τῷτο. δ᾽ -ἦν τὸ εἰσὶν. υρυρηρηθρηβθιβήρν ἀνριονοερερλμηοήευρα ιμεενμαν σχῆμα. ὥς. ἐπὰ οἱ μὲν ἐν τῷ μέτῳ ἐχάμάτι συλ-. Ἷ Ξελεύσται προσλαμβανομένων. τινῶν). καὶ ὅτι συλλος- λόγιαμοὶ πιἄντες εἐνώγονται: εἰς ταὺς, ἐν τῷ πρώτῳ. «καθόλου Ἵ ΟἼΚΟΙ τνα, δ τέα αὶ σάμενος ρων ἡ ἅτεσε- συλλογισμούς, οἱ δὲ. κατὰ: μρεξές κα πρώτῳ εἰς τοὺς ἐν τ Ῥπτρκὸν ἔνε κατα αχοίδεξε.-.1..Ὅ5Χ.} «τ πὸ οστις, ΕΝ τ ἀψιμέτῳ, φάνρν ὃ ὅτι καὶ -οἱ κατὰ μέρος. ἀνα χξβήσονται εἰς τι τδὲ καὶ τι ἐν ἅξασι τὸὴς σχήματος ὅταν μὴ γέ ἰοὺς ἐν-τῷ “πρώτῳ σχρίατι; καθόλου ουλλοίβσμεούα, οἱ δ᾽ ᾿σπραῖ συλλογισμές, καξηγορίεῶν. μὲν ἢ ἢ φερητικῶν ἀμφοτέ- ἢ ἐγ τῷ τρίτῳ καθόλε. μὲν! ὄντων τῶν ὅρωγ:-εὐθὺξ: ἐπιτελόνται ὕτων τῶν ὅρων: ὑδὲν ὅλως γύεται: ἀκεγκεῖον, υραταορμᾶ:δὶ᾿ ἐκεύων τῶν συλλογισμῶν, ὅταν δ᾽ ἐν μέρει ληφθῶσι,: διὰ ᾿Ἡποκνκιξοῶ; καθόλε ληφθέντος τῷ ςερητικα ἀεὶ δ ήφεται “τῶν ἐν μέρει συλλογισῥκῶν τῶν ἐν τῷ πρώτῳ εἰχήματι: δζοι συλλογισμὸς τῷ ἐλάττονος ἄκρῳ πρὸς -τὸ μεῖζον, οἷον εἰ, τὸ δὲ ὦ ἀνήχθησὰν εἰς δεεώους; ὥφε καὶ οἱ ἐνττῷ τρίκῳ σχήμασι, μὲν Α πωντὶ - τῷ Ἐ ἢ τοί, τὸιδὲ Β' μηδενὶ τῷ ΓΤ’ ἀντιςρεφο- οἱ κατα μιέρος. φανερὸν. ἦν ὅτι πάντες Ἰκονδιβα ατ; εἰς ποὺς ο μένωκ ἡ -τῶν. προτάσεων. μόμορ αὐ δ, ἀν τομὴ ὐέρ. ἀρ ἀκα. ἀγοξῳ σχλμιάτι ποαθάλν. συλλαγιφριοῦς.:: ᾿Ο ὅζερε ὁβέοίως δὲ κἀπὶ τῶν ἑτέρων σχοιμμάτων ἀεὶ γὰρ ἡδετάε.--- το μὲν: ἔν τῶν συλλογισμῶν τὑπάρχειν ἢ μὰ ὑπαρχξῖν δια." τιςρα σύλλόγιάμός. δῆλυκ δὲκαὶ ὅτι τὴ ἀδιά- δεραύτες ἐἰρήται πῶς ἔχντο: καὶ καθ᾿ ἑαυτοῦ: ἀξ βεῖί αὐάι ριζων. τἀντὶ τῷ κατηγορρεῖ: τῇ ὧι μέρει! τιθέμενον τὸν. αὐτὸν σχήματος καὶ πρὰς ἀλλήλους οἱ. ἐκ: τῶν: ἑτέρων. ξ "ποιήσει δυλλογισμὸν ἐν ἅπασι τοῖς ἀχίμασιν.:...- 5 - Ἐπεὶ δ᾽ ἔτερόν ἐς ν ὑπάρχειν τα πρὸ ἐξώκώγενε ἐν ὑπάρ- 8

πὐμεαρημευμοαθ,θιονηά ϑϑάξενα κασ καὶ ὀδόσσθαι ὑκάργεν τευ; γὰρ ὑπάρχει μέρ, εὐ ιρῶνται διὰ οἱ πῷ πρώτε σχήματος, ἢ γὰῤ δεοετικῶς ἢ διοὺὲ τῇ μένέοι ἐξ ἀνάγκη πὰ δ᾽ τὲ ᾿ ἀκάρεος ὧι ὁκάρει ὅκως,

Ποὺ 5 δὲ γίνεται τὸ πρῶτον δεδεχκται δ᾽ εμνλήσπῃ ἥῆλον ὅτι “καὶ δυλχάγιν μδφ ὐκάον

τ σχῆμα, ἡδενενόκω μεν τεκεικρεένων, ὅτι: δια τῆς. «ἀντρραφῆς τούτων ἕτερος ἔςαι, καὶ ὑχ ὁμοίως: ἐχόντων͵ τῶν ὁρώϊ, ἀχλ'

ΤΠ εδατεροζένουτο πάντες, ἡ: δ ἀπιςρεφὴ τὸ “πρῶτον. ἐποίει ὀχῆμα, φινον ἐξ ἀναγκαίων, ὁ. δες πομηαμνεα δ᾽ δ᾽ Ξ ΤῊΝ

᾿ς διᾷ δὲ τῷ ἀδυνάτε δεικνυμένων, ὅτι τεθέντος. τῷ ψευδοῦς ὁ συλ-- 35-.μένώνγ.::

Π΄ Μηγβεβδε γύκξαι διὰ τῷ πρώτ σχήματος, οἷον ἐν τῷ ἐελεύ- --: - Ἐπὶ μὲν ἦν τῶν ἀναγρεαίων. οήνδιν ἀμί, ἢ υρεπιαὶ ᾿ παΐω σχήματι. εἰ τὸ Α, καὶ τὸ Βὶ παντὶ τῷ Τ' ὑπάρχεις: ὅτι τὸ ἐπὶ τῶν. ὑπαρχόντων“. ὡταύτως γὰρ: τιθεμένων: ἐῶν: ὅρων ἔν τς ΆΣ ταὶ τῷ Β ὑπάρχεις. εἰ γὰρ μηδεί,. τϑιδὲ ΒΜ ληῦσῷ Σ, τεαξι ὑπερ χενίκαὶ τῷ εἐξ:ἀνώγκης.: ὑπάρχω ἢ: μὴ ὑπάρ-. ᾿ ἀδενὶ τῷ Τ' τὸ Α΄ -ὠλλ᾽ ἢ ἤν παντί. ὁμοίως ὃὲ καὶ ἐ ἐλὶ τῶν. ἄλλων. χει ἔξαι τεικὰξ, ἀκ: ἔφαι: πρτν, οὐδ "πλὸὺ διοίσει:: πῷ

- ἐλάσσων (΄. ἰ 2. ἄγριον, τῇ ὑπάρχειν ζῶιον (. ἵ μείζων ἧι καθόλε, τῇ Ο. ΓΕ β μ.ἃ ᾿ ἐν 2. Ι ΤΥ Η μενν ἡ ἈῸ Ι 13. ἐάν δ. ἢ 16. τὸ καβέλε συλλογίσασθαι Ο. ᾿ἰ 117. ἔςα Ο. ᾿ ὐδὲ Α΄. ἢ 21. ὄττων ἐπὶ μέρες τῶν ΚΟΥΜΑΤΜΕ ΗΝ ΙΑ, δε έλ, ΕΟ. ἐἰὰ ἸαλιΘυλᾷ αι. ἔτέ καὶ ὩΣ ξ,.29. ΘΙ ὦ ἃ 80. ὅπι καὶ Ος. ᾿ 35. ἡεδονθα Ε56. Ὁ ταπετῷ τὸ ξᾶργα Ἰϊξηγάτη Χ2. ". "ἐν πὴ π ὡς ΠῚ δ κα ἐν τὸ Ὁ Ὁ: τὸν

9... ὑπάρξει. εἰ ἸΩ...ἢ}:-20.- πάφ σὐλαρομὰ ῬΡ ΑΙ.. Η 38.. φάμκεν ἐνάγοται ἀτὰρ καθέκως ἧτο «1 ϑΆ.. δὲ οὐχ 8. ἢ "5: ἐεἴρπται. ΒΩ, "28. ἄλλίνρ, 418}: ξ ἐδ εἰ ὦ Μά; ἐπι:: ᾿ Ἐς Ὲ του ίσος

ξ; Ν 7,ὔ Ἃ ἣ 7; προσκεῖσθαι τοῖς ὅροις τὸ ἐξ ἀνάγκης ὑπάρχειν ἢ μὴ ὑπαρ- ᾿ ἢ δ ἘΦ Ὰ χειν. τό τε γὰρ. ςερητικὸν ὡσαύτως ἀντιςρέφει, καὶ τὸ ἐν

ν: ι 2. λξ ὅλῳ εἶναι καὶ τὸ κατὼ παντὸς ὁμοίως ἀποδώσομεν. ἐν μὲν φῳ. Σ ὼ" γος Ν χῸΐν Κι α δὲ 7] διῶ ᾽ Ἐν Τοῖς ὠλλοὶς τὸν αὐτὸν τρῦπον θήσεται ΄ μ ὠντι"

ὑπῆρχεν ἐξ ἀνώγκης. ὁμοίως δὲ καὶ εἰ ςερητικὸς εἴη ὁ συὰ- λογισμός" ἡ γὰρ αὐτὴ ἔςαι ἀπόδειξις. εἰ δὲ τὸ κατὼ μέ- ρος ἐςὶν ἀνωγκαῖον, οὐκ ἔςαι τὸ συμπέρασμα ἀνωγκαῖον" οὐδὲν γὼρ ὠδύνωτον τὐμαίπανῳ καθάπερ οὐδ᾽ ἐν τοῖς κωθό-

φροφῆς τὸ συμαέβασμοι νὰ βιαῖνι ὥσπερ ἐπὶ τῷ ὑπάρχειν" 5. λου συλλογισμοῖς: ὁμοίως δὲ κἀπὶ τῶν ὐπαδι ὅροι κί- ἐν δὲ τῷ μδῳ ὀχήματι, ὅταν ἢ τὸ καθόλου λατοφατοον γησις - ζῷον - λευκόν. ὁ

τὸ. δ᾽ ἐν μέρει ςφερηπρκόν, καὶ πάλιν ἐν τῷ τρίτῳ, ὅταν τὸ Ἐπὶ δὲ τὸ δευτέρου σχήματος, εἰ μὲν ἡ σερητοοὴ πρό- 0 μὲν καθόλου κατηγορικὸν τὸ δ᾽ ἐν μέρει ςερητικόν, ἐχ ὁμοίως τασίς ἐςιν ἀνωγκαία, καὶ τὸ συμπέρασμα ἔςαι ἀνωγκαῖον, ἔξαι ἡ ἀπόδειξις, ἀλλ᾽ ἀνάγκη ἐκθεμένους ᾧ τινὶ ἑκάτερον εἰ δ᾽ ἡ κατηγορική, ἐκ ἀνωγκαῖον. ἔξω γὰρ πρῶτον ἡ ςε- μὴὲ ὑπάρχει, κατὰ τότε ποιεῖν τὸν συλλογισμόν". ἔξεωι γὼρ 10 ρητικὴ ἀνωγκωΐα, καὶ τὸ Α τῷ μὲν Β μηδενὶ ἐνδεχέσθω, τῷ

[ Ἄν αν ᾿ εἶ τ ἀναγκαίως ἐπὶ τούτων" εἰ δὲ κατὰ τῷ ἐκτεθέντος ἐςὶν ἀνωγ-:

ἢ ᾿ δι δ ΡΣ δ 4 ᾿ ὦ Σ. 5. 7 7 καῖος,. καὶ κατ᾽ ἐκείνου τινός τὸ Ὑαρ. ἐκτεθὲν ὅπερ. ἐκεῖνό τί

ἔγον: γύεται δὲ τῶν πέΑν ὁ τον δκώτερο. ἐν τῷ οἰκείῳ σχήμωτι..

δὲ Τ' ὑπαρχέτω μόνον. ἐπεὶ ὃν ἀντιςρέφει τὸ ςερητικόν, ἀδὲ τὸ Β τῷ Α ἀδενὶ ἐνδέχεται" τὸ δὲ Α παντὶ τῷ Τ' ὑπάρχει, τὸ γῶν Τ'. ὑπὸ τὸ Α- ἐγ: ὡσαύτως δὲ καὶ εἰ πρὸς τῷ Τ' Ὁ τὸ φερητικόν".. εἰ γὼρ τὸ

ϑυμβαναι δέ: ποτε καὶ τῆς ἐπῴαξ προτάσεως ἀναγ- 15 Ἁ. μηδενὶ τῷ Τ' ἐνδέχεται, ὀδὲ τὸ Τ' ὑδενὶ τῷ Α ἐγγχωρεῖ"

καΐας: ὕσης ἀνωγκοῖον ᾿γύεσθαὶ τὸν- ᾿συλλόγισριόν; πλὴν οὐκ ὑποτέρας ἔτυχεν; ὠλλχὼ τῆς πρὸς τὸ Μεῖζον ἃ ἌΚΡΟΗ, οἷον. εἰ τὸ

μὲν Ἁ τῷ Β ἐξ ἀνάγκης ηϑεφόνα ὑπείρχαν ἢ μὴ ὑπαρχρν, τὸ δὲ Β' τῷ Τ΄ ὑπάρχον. ἑμόνον"! οὕτως. γὰρ ἀληρρθίνων τῶν

τὸ δὲ Α παντὶ τῷ Β ὑπάρχει, ὥς᾽ ὀδενὶ τῶν Β, τὸ Τ' ἐγδέχε- ται γίνεται γὼρ τὸ πρᾶον σχῆμα πώλιν. ἀκ ἄρα ὀδὲ τὸ Β τῷ Γ᾿ ἀντιςρέφει γὰρ ὁμιοίως, εἰ δὲ ἡ εἰϑσηημνϑ πρότω- σίς ἐφιν Ὀογμοῖας ὑκ ἴμει τὸ. συμθβλαμὼ ἀναγκαῖόν.

ϑμνδενος ἐξ ἀνώγκης τὸ.(Α τῷ Τ' ὑπώρζει ἃ ω ὄχ ὑπῴρξει. 20 ὑπαρχέτω γὰρ τὸ Αὶ παντὶ τῷ Β ἐξ. ἀνγιοηρ, τῷ δὲ Τ' μὰ

ἐπεὶ. γὰρ παάντὶ τῷ Β ἐξ ἀμέγδης ὑπάρχει ἢ ἐκ ὑπάρχει πὸ Α΄, πὸ δὲ Τ' τι τῶν Β. ἐςί, φανερὸν ὅτι καὶ τὸ Τ' ἐξ ἀνώγ- κης ἔςαι θάτερον τότων. εἰ δὲ τὸ μὲν αὶ Βὶ μή ἐςιν ἀναγ- καϊον, τὸ δὲ Β Τ' ἀνωγκαῖον, ἀκ ἔξωι τὸ συμπέρωσμια ἀναγ-

δενὶ ὑναρχάτα: μόνον. ἀντισρωφέντος ὅν τῷ ἀὐραθῶ τὸ πρῶς- τον γίνεται σχῆμα" δέδεικται δ᾽ ἐν τῷ πρώτῳ ὅτι μὴ ἀναγ- καΐας ἔσης τῆς πρὸς τὸ μεῖζον ςερητικὴς ὑδὲ τὸ συμπέρασμα ἔςωι ἀναγκαῖον, ὥς' ἀδ᾽ ἐπὶ τότων ἔςαι ἐξ ἀνώγκης. ἔτι δ᾽

ἈΠ συ ΝΣ 7 Ἶ Ἀ ἀπ ", ξ ἈΞ Ἂν 7 7 ΝΑ “Ὁ καῖον. εἰ γὰρ ἔςωι, συμβήσεται. τὸ Αὶ τινὶ τῷ Β ὑπάρχειν 25 εἰ τὸ συμπέρασμά ἐςιν ἀνωγκαῖον, συμβαΐει τὸ Τ' τοὶ τῷ

ἐξ ἀνάγκης διώ τε τῷ πρώτου καὶ διὰ τῷ τρίτε σχήματος. τῦτο δὲ ψεῦδος". ἐνδέχεται γὰρ τοίξτον εἶνωι τὸ Β' ᾧ ὃ ἐγχω- ρεῖ τὸ α μειδανὶ ὑπάρχεὺ. ἔτι καὶ ἐκ τῶν ὅρων. φανερὸν ὃ ὅτι

ὄκ ἔϑαν: τὸ συμπέρασμα πο αμνὸ οἷον εἰ τὸ μὲν Α. εἴη κί γησις, τὸ δὲ Β ζῷον, ἐφ᾽ ᾧ

Α μὴ ὑπάρχειν ἐξ ἀνώγκης. εἰ γὰρ τὸ Β τῷ Τ' μηδενὶ ὑπάρχει ἐξ ἀνάγκης, ἐδὲ τὸ Τ' τῷ Β ὑδενὶ ὑπώρξει ἐξ δι ὯΔ Ἁ 7 λ »“» ΓΑΝΝ ς « ᾿., λ ἀνάγκης. τὸ δέ γε Β τινὶ τῷ Α. ἀνώγκη ὑπώρχειν, εἶπερ καὶ τὸ Α παντὶ τῷ Β ἐξ ἀνάγκης ὑπῆρχεν. ὥςε τὸ Τ' ἀνάγκη

ᾧ δὲ τὸ Τ' ἄνθρωπος" ζῷον μὲν 30 τινὶ τῷ Α μὴ ὑπάρχειν. ὠλλ᾽ ἀδὲν κωλύει τὸ Α τοίστον ληφ-

γὼῤ διἄνθρωπος ἐξ ἀνάγκης ἐςί, κινεῖται δὲ τὸ ζῷον ἀκ ἐξ θῆναι ᾧ παντὶ τὸ Τ' ἐνδέχεται ὑπάρχειν. ἔτι κῶν ὅρους ἐκχ- ἀνώγκης, οὐδ᾽ ὁ ἄνθρωπος. ὁμοίως δὲ καὶ εἰ φερητικὸν εἴη θέμενον. εἴη δεῖξαι ὅτι τὸ συμπέρασμα. ἀκ ἔςιν ἀναγκαῖῶν τὸ Α Β' ἡ γὰρ αὐτὴ ὠπόδειξις. ἐπὶ δὲ τῶν ἐν μέρει συὺχ- ὡπλῶς, ἀλλὰ τότων ὄντων ἀνωγκαῖον. οἷον ἔξω τὸ Α' ζῷον, “λογισμῶν, εἰ μὲν τὸ καθόλου ἐςὶν ἀναγκαῖόν, καὶ τὸ συμ- τὸ δὲ Β ἄνθρωπος, τὸ δὲ Τ' λευκόν, καὶ αἱ προτάσεις ὁμοίως πέρασμα ἔςαι ἀνωγκαῖον, εἰ δὲ τὸ κατὰ μέρος, οὐκ ἀναγ- 35 εἰλήφθωσαν ἀπ πάει γὼρ τὸ ζῷον μηδενὶ λευκῷ ὑπαίρχειν. καϊον, ὅτε ςερητικῆς ἔτε κατηγορικῆς ὕσης τῆς καθόλου προ- ὐχ ἰὑπάρζει -δὴ δὴ ἐδ ὁ ἄνθρωπος ἀδενὶ λευκῷ, ἀλλ᾿ ἀκ ἐξ ἀνώγκης" ἐνδέχέτωι γοῶρ ἄνθρωπον γενέσθαι λευκόν, ὁ μέντοι ἕως ἄν ζῷον μηδενὶ λευκῷ ὑπάρχῃ. ὥςε τούτων μὲν ὄ»-

ἈΝ »“"Ἡ Ν Λ λ τάσεως. ἔςω δὴ πρῶτον τὸ καθόλου ἀνωγκαῖον, καὶ τὸ μὲν Ν δ 7 “« ᾿ 7 Ἁ “ ἍἌ παντὶ τῷ Β ὑπαρχέτω ἐξ ἀνώγκης, τὸ δὲ Β τινὶ τῷ Τ', ι 7 ΝΣ ἵν 7 ᾿ ὑπαρχέτω μόνον" ἀνάγκη δὴ τὸ Α τινὶ τῷ Τ' ὑπάρχειν ἐξ 7, ἀνώγκης"

ν: ἣ τῶν ἀνωγκαῖον ἔςξαι τὸ συμπέρασμω, ὡπλῶς δ᾽ ἀκ ἀναγ- Ἀ Χ Ἀ Ἁ “» Ἁ Ἀ

τὸ γὰρ Τ' ὑπὸ τὸ Β ἐςί, τῷ δὲ Β παντὶ τὸ Α 40 καῖόν.

1. προκεῖσθαι. 4. εἴ ρὺ' Ο.. 1} 5. τὸ] ὅτι. τὸ α΄. 1{-.6: τὸ μὲν καθόλυ Ὁ. 1.7. ὅταν. ἢ τὸ Ο: 1 10. τοῦτο ΘΟ. " 11. δὲ καὶ κατὰ ΒΒ. ἢ} 16. τὸν οαιὶ Ο. [ 21. γὰρ τὸ α παγὴ Ο. || 22. τὸ α οπι Ο. ᾿] καὶ τὸ] καὶ τῶι 46 εἴ ρὲ.8.. 1! 94. τὸ δηΐθ συμπ. οἵχ ὅδ. Ἵ 25: ἐστ 41.8.. "36... ςερητικῆς -- τῆς οἴ 38. τῷ: ΒὨ -- Ἴ. συλλογισμές τὸ βργα Ππαγάπι.4. || 40. δέ γε β' το..Α ᾿Π τὸ ὦ οἷ..8.

1. ἐξ ἀνάγκης ὑπῆρχεν τα «Α. [Π 17. ἄρα δὲ δὲ (΄ |} 23. τῶι μείζονι Ο. 11 28. γε οι 8. 1} 31. τῶι.Β. 1} 33. ἀγαγκαίων ρν. Ἰ! 35. λευκὸν Β',

τον πομοίως. δ᾽ ἔξει καὶ ἐπὶ τῶν τῶν ἐν: μέρει συλλογισμῶν.

μὲν γὰρ ἡ σερητοιὴ πρότασις καθόλου τ᾿ ἢ καὶ ἀναγ-

δὲ Τ' τὴϊ τῶν Β, τὸ Ὁ πρὶ τῶν ἀἘ ἀκ, ὑπάρξει ἀλλ: ἀκ ἐξ ἀνάγκης" δέδεικται ἫδΡ ἐν ἢ τρυτῳ. σχήματι ὅτι τῆς. σεν

᾿υβ καὶ τὸ ἐμέο κα ἔςαι ἀναγκαῖον" ὅταν δὲ ἡ κα- ρατιμῖς προτάσεως μὴ ἀναγκαίας οὔσης ὑδὲ τὸ συμπέρασμα

τηγορικὴ καθόλου, ἡ δὲ. ξερητικὴ κατὰ μέρος; ἐπ ἔςαι τὸ ὅραε: ἀνάνρκαῖω. ἔτι (ἀν διὰ τῶν ὅρων εἴη φασνὸρόν. ἔσῳ γῶρ συμπέραεμα ἀναγκαῖον. ἔξω" "δὴ πρῶτόν ἡ τςερητικὴ κα’ 5 τὸ ὃ μὲν: Ἃ ᾿ἀγαθόν, τὸ δ᾽. ἐφ΄ ᾧ Β. ζῷον, τὸ δὲ Τ' ἵππος: τὸ

βάλε τε καὶ ἀναγκαία, ᾿καὶ τὸ Ὁ τῷ μὲν Β Ῥω ἐνδεχέ- μὲν ὅν ἡμϑν ἐρδέχεται μυιδεὶὶ ἵσπῳ ὑπάρχειν, τὸ δὲ ζῷον σθὼω ὑπάρχει, τῷ δὲ Τ' τοὶ ὑ ὑπαρύξω., ἐτοπμομτ ρόαι ἀνάγκη παντὶ ὑπάρχειν ἀλλ᾽ Ὧς ἀνάγκη ζῷόν τὶ μὴ εἶναι τὸ φερητικέν,, ὀδὲ τὸ Β τῷ Α ὐδενὶ ὀδέχοὶ ἀν ὑπάρχειν ἀγαθόν, εἴπερ ὀδέχοτάι πᾶν εἶναι ἀγαθόν. ἢ εἰ μὴ τῶτο δὺ- τὸ δέ η μὴ Α τοὶ τῷ Ε ὑπάρχει, ὥς᾽ ἐξ ἀνύγκης τυὶ τῶν Τ' νατόν, ἀλλὰ τὸ ἐγρηγορέναι ἢ ἢ καθεύδειν ὅ ὅρον θετέον" ὅπάν ὑχ ὑπάρχει τὸ Β. πάλιν ἔξω ἡ κατηγορικὴ καθόλε τε καὶ 10 γὰρ ἐ ζρυ δεκτικὸν τότων. ἀναγκαία; καὶ κείσθω. "πρὲς τῷ Β τὸ κατηγορικόν. εἰ δὴ τὸ - Ἕἰ μὰ: ἦν οἱ ὅροι καθόλου πρὸς τὸ δ μέσον εἰσί, εἴρηται

Α παντὶ τῷ Β ἐξ ἀνάγκης ὑπάρχει, τῷ δὲ Τ' τοὴ μὴ ὑπάρ- κε μὴν ἐχ ὑπάρξει τὸ δι τοὶ τῷ Χ,, φανερόν, ἀλλ ὑκ οἱ γὰρ αὐτοὶ ὅροι ἔσονται πρὸς τὴν ᾿ἀξόδεζιν

πέτε ἔςαι τὸ συμπέρασμα ἀναγκαῖον" εἰ δ᾽ ὁ μὲν καθόλου ὁ δ᾽ ἐν μέρει, κατηγορικῶν μὲν ὄντων ἀμφοτέρων, ὅτάν τὸ καθόλου γένηται ἀναγκαῖον, καὶ τὸ συμπέρασμα ἔξαι ἀνάγ-

οἶπερ ἐπὶ τῶν καθόλε συλλογισμῶν. ἀλλ᾽ ὑδ᾽ εἰ τὸ ςέρητι- 15 καῖον. ἀπόδειξις δ᾽ αὶ αὐτὴ ᾿ καὶ “πρόπερον' ἐπρήμα γῶρ κὸν ἀναγκαῖόν ἐ ἐξιν ἐν μέρει ληφάρι ἐκ ἔςαι τὸ συμπέρασμα καὶ τὸ ἐν μέρα κατηγερικόν. εἰ ὃν ἀνάγκη τὸ Β παντὶ τῷ Τρ μρεημβ διὰ γὰρ τῶν αὐτῶν ὅρων αὶ ἀπόδειξις. τ Ἀ] ὑπάρχειν, τὸ δὲ Δ ὑπὸ τὸ Τ' ἐδύ, ἀκώγοον. τὸ Β τοὶ τῷ

᾿ Ἐν δὲ ἄγ τελευταίῳ. σχήματι καθόλκ μὲν ὄντων τῶν Α ὑπάρχει. εἰ δὲ τὸ Β τῷ Α τοί, καὶ τὸ Α τῷ Β τοὶ μον. τὸ μέσον καὶ κατηγορῥκῶν ἐμφοσείρων τῶν προ- ὑπάρχειν ἀναγκαῖον" ἀντιφῥέφει γάρ. ὁμιοίως δὲ καὶ εἰ τὸ Α τάδεων, υἐὰν ὑποτερογῦν ἢ εἀραγρίαζαν, καὶ τὸ σμράσμα Ὁ Τ' γῇ εἰή ἀλεγιαῶν καθόλ»ς ὄν" “πὸ γάρ ὑπὸ τὸ Τ' ἐς. -εἰ δὲ ἔξαι ἀναγκαῖον. ἐὰν δὲ τὸ μὲν ἢ ςερητοιὲν τὸ δὲ κατηγορι- τὸ ἐν μέρει ἐςξὶν ἀναγκαῖον, ὑκ ἔςαι τὸ συμπέρασμα, ἀνὼγ-

᾿ κόν, ὅταν μὲν τὸ ςερητικὸν ἀναγκαῖον ἥ, καὶ τὸ συμπέρασ- καῖον. ἔξω γὰρ τὸ Β Τ' ἐν μέρει τε καὶ ἀναγκαῖον, τὸ δὲ Ἀ

μα ἔςαι ἀναγκαῖον, ὅταν δὲ τὸ κατηγορικόν, ἐκ ἔςαι ἀναγ- καῖον. ἔσωσαν γὰρ ἀμφότεραι κατηγοροκαὶ πρῶτον αἱ πρὸ-

τάσεις,. καὶ τὸ Α καὶ τὸ Β παντὶ τῷ Γ' ὑπαρχέτω, ἄναγ- 55 θόλῳ σπρότασὶς ἐκ ἀναγκαία,

᾿καῖον δ᾽ ἔξω τὸ Ἀ ιν ἐπὲὶ ἵν τὸ Β παντὶ τῷ Τ' ὑπάρχει, καὶ τὸ -Τ' τοὶ τῷ, Β ὑπάρξει διὰ τὸ ἐνὴςρέφενν το. ὁ καθόλν τῷ κατὰ ὸ μέρος, ὥς: εἰ παντὶ τῷ Τ' τὸ Α ἐξ ἀνάγκης ὑ ὑπάρ- ζει καὶ τὸ Τ' τῷ Β πο, καὶ τῷ Β τυὶ ἀναγκαῖον ὑπάρχειν

παντὶ τῷ Τ' ὑπαρχέτω, μὴ μέντοι ἐξ -ἀνάγκης. ἀντιςρα- φότος ἦν ἢ ΒΤ ὸ πρῶτο γύεται σχῆμα, καὶ ἡ μὲν κα- αὶ δ᾽ ἐν μέρει ἀνωγκαίᾳ. ὅτε δ᾽ ἕτως ἔχοιεν αἱ προτώτφεις, ἐκ ἣν τὸ συμπέρασμω: ἀνάγ- καϊον, ὥς ὑδ᾽ ἐπὶ τότων. ἔτι δὲ καὶ ἐκ. τῶν ὅρων φανέρόν. ἔξω γὰρ τὸ νὰ ἐγρήγορσις, τὸ δὲ Β δίπω; ἐφ᾽ ᾧ δὲ τὸ Τ' ζῷον. τὸ μὲν ὄν Β τοὶ τῷ, Ρ' ἀνάγκα ὑπάρχει. πὸ δὲ Α τῷ

τὸ Α᾽ τὸ γὰρ Β ὑπὸ τὸ Γ' ἐςίν. -γύεται ἦν τὸ πρῶτον σχῆμα. 39 Τ᾽ δέχεται, καὶ τὸ. τας τῷ Β' ἐκ ὀαγκαῖε. ἐ γὰρ ἀναίγκη

ὁμοίως δὲ δειχθήσεται καὶ εἰ τὸ Β Τ' ἐὰν ἀνάγεδον ἀντι- φρέφει γὰρ τὸ Τ' τῷ Α τοί, ὥς". εἰ παντὶ τῷ Τ' τὸ Β ἐξ. ἀνάγκης ὑπάρχει, καὶ τῷ Αὶ τοὶ ὑπάρξει ἐξ ἀνάγκης. πά- λιν ἔξω τὸ μὲν ἃ; ἢ ςερητικόν, τὸ δὲ Β Τ' καταφατικόν,

δίπον τι καθεύδειν ἃ ἐγρηγορέναι. ὁμοίως δὲ καὶ διὰ τῶν αὐτῶν ὅρων. δειχθήσεται, καὶ εἰ τὸ Α Τ' εἴη ἐν μῴει τε καὶ ἀναγκαῖος. εἰ δ᾽ ὁ μὲν κἀτηϊγόρυεὸς ὁ δὲ «ξερήτρεὺς τῶν ὁρῶν, ὅταν μὲν᾽ ἢ τὸ καθόλε φερητοιόν τὲ καὶ ἀναγκαῖον, καὶ τὸ

ἀναγκαῖον δὲ τὸ ςερητικόν. ἐπεὶ ἔν ἀντιςρέφει τινὶ τῷ Β τὸ Γ', 3. συμπέρασμα ἔςαι ἀναγκαῖον" εἰ γὰρ τὸ Α τῷ Γ' μηδενὶ ἐν- τὸ δὲ Α ὑδενὶ τῷ Τ' ἐξ ἀνώγκῆς, ὑδὲ τῷ Βι τοὶ ὑπάρξει ἐξ ἀδάγ- δέχεται, τὸ δὲ Β τοὶ τῷ Τ' ὑπάρχει, τὸ Α τοὶ τῷ Β ἀνάγκη κης τὸ ΑἹ τὸ γὰρ Β, ὑπὸ τὸ Τ' ἐςύ. εἰ δὲ τὸ κατηγορικὸν ἀναγ- μὴ ὑπάρχειν. ὅταν δὲ τὸ καταφατικὸν ἀναγκαῖον τεθῇ, ἢ ᾿ καῖον, ἐκ ἔςαι τὸ συμπέρασμα ἀναγκαῖον. ἔξω γὰρ τὲ ΒΤ' καβόλου ὃν ἢ ἐν μέρει, ἢ τὸ ςερητικὸν κατὰ μέρος, ἐκ ἔςαι κατηγορικὸν καὶ ἀναγκαῖον, τὸ δὲ Α Τ' ςερητυκὸν καὶ μὴ ἀγαγ- τὸ συμπέρασμα, ἀναγκαῖον. τὼ μὲν γὰρ ἄλλα ταὐτὰ ἃ καὶ καῖον, ἐπεὶ ἦν ἀντιςρέφει τὸ καταφατικέν, ὑπάρξει καὶ τὸ 40 ἐπὶ τῶν πρότερον ἐρῶμεν, ὅροι δ᾽ ὅταν μὲν ἢ τὸ καθόλου κα΄- Γ' τοὶ τῷ Β ἐξ ἀνάγκης, ὥς" εἰ τὸ μὲν Α μηδενὶ τῶν Τ' τὸ τηγορικὸν ἀναγκαῖον, ἐγρήγορσις - ζῷον- ἄνθρωπος, μέσον ἄν-

; ΤῊΣ Ὁ οι ρσ Β. ἵ 9. τῶν Β. Ι 10. ἅ1, τῶν] τῶι..Β.

ἐρ τ Σ ΑἹ. τῶι καθόλου τὸ ὅ. 39; νικῶ τῶι α΄ 4 οἱ φε 83. τὴ Β,: ἡ ἐ ὐπον ἘΠ Ὺ δ ἀξαρμο περῶντες ν ΤΠ ἜΠ αδς

ἀκόξεαξαζε, εἰσὶ δ᾽. αἷ: τοιαῦται ἀρατάδεις ϑιδήμρανὶ καὶ

ὦ ςερητικαΐ". τὸ γὰρ ἐνδέχεσθαι. τῷ -εἶγαι: ὑβοῦαι τάττεταὶ

ὍΝ μὴ ὑπάρχειν ἐγρήγορσιν. ὅταν δὲ τὸ ςερητυρὸν ἐν: μέ ᾿γδιωρισμάναι δὲ. τούτων: πάλιν ΟΥΝΗΝΝΝ ὅτι πὸ ὁ ἀδέχε: ρει ὃν" ἀνανγῥκοαῖον ἧ;, δίύσων κινούμενον. ζῷον, μέφον ζῷον." ᾿- 5 ΗΝ κατὰ δύὸ λέγεται τρόπους. «ἕνα μὲν τὸ ὡς ἐπὶ τὸ ὲ

4 τ ν ᾿ Φωνερὸν ὧἂγ ὅτι τῷ ὑμὸν ὑπάρχειν: ἀκ ἔς! συλλογισμός, πολὺ γίνεσθωι “αὶ διαλείπειν: τὸ "δγρηκαῖον; ᾿οἵογιτὸ: πολιδς ἐὰν. μὴ! ἀρ φρωνς ὦσιν οἱ πρμεάσεὶς ἐν τῷ ὑπάρχειν: τὸ σθαι ἄνθρωπον ἢ ἢ τὸ. αὐξάνεσθα:- ἢ γ: φθδειν ἢ ὅλωςς ἀδηδεφὺν δ᾽ ἀνωγκαΐν «ἔςι καὶ τῆς ἑτέρας Ἱμένον. ἀναγκαία. ὕσης. ἐν κὸς βαόρχεν τὰ γὰρ Γ συνεχὲς μὲν ἔχει τὸ "ἰναγπαῖον

ϑρωπος, ὅξαν᾽ δ᾽ ἐν μέρει τὸ καταγορικὸν ἀναγῥἑαϊον; ἐγρήγορ- εἶ “ 5 κ β κ. Ὑ0Ρ “ ΄ μδὰ ὐηλαθον ἄῷῶον μὲν γὰρ ἀνάγκη. τινὶ λευκῷ ὑξώρ-

δ ἐγρήγορεις: δ᾽ ἐνδέχεται: γιδονῖς καὶ: ὕκ' “ἀνάγκη: τρὴ

ἀμφοτέροις δέ; καὶ. καξαφατοαῦν καὶ δα τομρε ὄντων τῶν

διὰ τὸ. μὴ. ἀεὶ εδαὶ: ᾿ἄνθρωπον, ὖ Ὄντος βώτδῃ ᾿ἀδθρώπν. ἃ ἡ ἐξ

νυλλόνίεμου: ἀνάγκη τὴν ἑτέραν πρότασιν ἤν εἴνωι τῷ 10 ἀνάγκης. ἢ ὡς. ἐπὶ. τὸ. πολύ ἐς ιν), ἄλλον δὲ τὸ. ἀόριςον, ὃ Ὃ καὶ

συμπεράσμωτι. χέγω δὲ τὸ ὁριδίαν;: εἰ. μὲν ὑπάρχον,; ὑπάρ- ρυδάν,ς εἰ" δ᾽. ἐλ ΜῊ ΕΡΙ δορνεν ὥςε καὐτεῦσο ϑῆλὰν ὅτι ἐκ ἔςαἱ τὸ νὐμανρδανμα, ὅτ᾽ ἀμηκοῦα ὅθ᾽ ἀπο Κ εἶναὶ μὴ δδρννρϑα ψάνειμναίας ἢ ὑπαρχίόαης τὐόπάδρονς ἃ

οὕτως καὶ. μὴ οὕτως: δυνατόν,» οἷον ττὸ ᾿βαῦῆν ζῶον. ἢ ἢ: τὸ βαδίζοντος ἐπορινὰ σεισμόν, ἢ ὅλως τὸ ἀπὸ ὁ τύχης. χοό- μενον":ἀδὲν γὰρ ψιφλλὸε ὅτωςὶ ἱεέψιμῆν ἢ ἐναντίως:: ᾿ἀπιςρές φει. μὲν ὧν καὶ κατὰ: τὼς «ὐγο κει ἐέγαϑρι προτάσεις: ἑκατερον

ς Περὶ: μὲ ὧν τῇ ἐνεργεῖν ε: πῶς: γίνεται: καὶ τίνα δαφος- 15 τῶν ὀυύσιϑθν,. ἄ, δον τὸν αὐτόν γε τρόπον; ἀλλὰ τὸ μὲν

13, ρὰν νν ἄχει ἀρὰς: τὸ: ὑπάρχον, εἶναι σχεδὸν ὑκανῶς" περὶ: δὲ Ἦ ἐνδεχομένου: μετὰ ταῦτα Ἀέγομεν πότε καὶ πῶς καὶ δὰ τίνων ἔξαι συλλοψισιμός.. λόγω, δ᾽ ἐιδέχεσϑαι καὶ τὸ ἐνδεχό- μενὸν, 5. μὴ ὄντος ἀχαγκαί; ᾿τεθώντος δ᾽ ὑπάρχει, ὀδὲν ἔξταὶ

πεφυκὸς εἶνωι τῷ “μὴ. ἐξ. ἀνάγκης ὑπάρχειν ότω γὰρ ἐνδέε χεται μὴ πολίξσθαωι ἄνθρωπον), τὸ δ᾽ ἀδρίςον τῷ μηδὲν: ρρῶλ:- λον ὅτως ἢ ἐκείνως.: ἐπισήμῃ δὲ καὶ εσυλλυγγιθρὶς ἀποδεριτι- ἰ κὸὃς: τῶν -μὲν ἀρρίρον ἐκ ἔςι διὸ πὸ, ὥτακτον εἶγαι-τὸ γμέσον,

διὰ τῦτ᾽ αδύνάτον". τὸ ἴγϑνι ἀναγκαῖον" ὁμωνύμως ἐνδέχεσθαὶ 20 τῶν δὲ πεφυκότων ἔ ἔξι,. καὶ φχεδὸν. οἱ ἵ χόγοι καὶ, αἱ σκέψεις ᾿

λέγομεν. ὅτι "δὲ τῶτ᾽ ἔς! τὸ ὸ ἐνδεχοόμιενὸν, φανερὸν ἐ ἔκ τὲ τῶν ἀποφάσεων καὶ τῶν κᾶτὰ φάσεων τῶν ΝΗ πρὸ γρρυκε τὸ γὸὴ κ᾿ ἐνδέχετὰν ὑπάρχειν ΕΣ ᾿ἀδύνωτον ὑπάρχειν καὶ ὌνΟΥΝὴ μὴ ὑπιῥχοειν ἤτοι" ταῦταί ἐξιν ἢ: ᾿ἀρκολοθεν ἀλλήλοις; Ὅν

γίνοντωι περὶ τῶν ὅτως ὀδεχομέων: -ἐκείνων.δ΄. μιᾷ δεομα βοῇ συλλογισμᾷν; ᾧ μὲν εἴωθέ γε Ὠυτεῖσθαι...".

αὐδαῦτα ΜῈ ὃν δυρινδήξενιι μᾶλλον ἐν" τοῖς ἑπομένοις’ νῦν δὲ λέγομεν πότε καὶ τίςιἔξαν συλλογισμὸς ἐκ τῶν. ἐδνι

ναὶ τὰ" ἀντικείχενα: τύτοις,, ὃ χϑ' μον; μφὸ ὑπίόῤνδξν καὶ. ϑνὶ 25 χχομένων' μεθ ῥημα ἐπεὶ δὲ τὸ ἐνδέχεσθων τόδε τῷδε. ὑπάρε

ἀδύνατον. ὑὑπάρλρειν «καὶ ἐκ ἀνάγκη, μὴ ὑπαλήζεν! ἤτοι ταὐτὰ ἕἔςαι ἦ ἀκολεθόντα. ἀλλήλοις". "κατὰ παντὸς γὰρ ἡ ατάφασις: ἢ ἥ ἡ ἀπόφασίς. ἐξ." ἔφαν ἀρὰ, τὸ ἐνδεχόμενον ἀκ ἀναγοδῖον "καὶ τὸ μῆ “ἀναγ ῥυϊον ἐνδεχόμενον" ᾽συμβαΐνει δὲ. “πάσδις᾽ "τὰς ᾿γνουτὰ, τὸ ἐνδέχεσθαι. προτώσεις ἀντὶς ρέφειν ἀκλήλαις.: -λέγω δὲ ὁ τὰς: καϑμοβάχοιας ταῖς ὁ κα δειγέν πῆρ ἀλλ ὅσαι χαϑαιφαξικὸν ἔ ἔχουσι τὸ σχμα κωτὼ. τὴν ἀἐνηθοδιη εἷον τὸ ἐνδέχεσθαι ὑπάρχειν τῷ ἐνδέχεσθαι μὴ ὑπάρχεις καὶ πὸ παντὶ ὀνδέρρουθει τῷ ὀδέχεσθαν μηδεὴ καὶ μὴ: “παντί, καὶ τὸ τοὶ τῷ! 'μῇ δ: τοί,: τὸν! αὐτὸν δὲ. τρόπον καὶ ἐπὶ τῶν ἄλλων. ἐπεὶ γὰβ τὸ ἐνδεχόμενον ἡ ἀκ ἔςιν πο μον τὸ δὲ μὴ: ἐνῆν χαῖον᾽ ἐγχωρεῖ: μὴ ὑπάρχειν, ῬοΩ͂Ν ὅτε εἰ ἐρίμθονς τὸ Ἂν ετῷ: Β: ὑφάρχενν: ὀνδέχεται καὶ Μὴ ὑπάρχειν" «καὶ εἰ “παντὶ ἐνδέχεται. ὑπάρχειν; καὶ “παντὶ ἐνδέχεται μὴ “ὑπάρς

5. μέσον] δίπεν μέσον «4. Β' ζῶιον απο μέφν ἢ φῬοηϊ ἴῃ ΠΙΡΝ Ι 11. ΗΝ Βα. Ἱ 25 εἱ 26. καὶ τὸ ἐκ 6. ΙΓ 27:

" φάσις: τ Βὲ ὃ} ᾿Δρὺ δὲ οὐ 96; {Ἐξ -καὶ ἐπὶ σ΄:

Χειν διχῶς ἔ αθα ἐκλχαβεῖν: (ἦ γὰρ δ ᾧ. ὑπάργρει' τῶν ὃ [] ὧ. ἐνε δέχεται αὐτὸ ἐρέκυ νι τὸ γάρ, καθ᾽ οὗ πὸ Β,᾽ ὝἜΕΗΝ δέχεσθαι, τότων σημαΐνει ᾿ὀἄαροννΣ ιἢ καθ᾽ ὃ ἜΝ τὸ Β ἢ καθ᾿ -οὗ ἐνδέχεται λέγέσθᾳι" πὰ δέ, καθ᾿ οὗ τὸ Β. τὸ ἃ

30 έν ον ἢ παντὶ τῷ Β΄ τὸ Α ἐγχωρεῖν ἀδὲν διωφέῤεὴ;

ἐαρα δὴ ὅτι. διχῶς ἃ ὧν ἌΡΗ. ἱτὸ Ά, τῷ: Β “παγτὶ ἐνδέχεσθαι ὑπάρχειν. ΡΟ ὃν εἶ: εἰτώμεν, εἰ καθ' οὗ τὸ: Τ' τὸ Β' ἐνδέ- χεται, καὶ καθ᾽ οὗ τὸ Β τὸ Α΄, τίς ἔςαι καὶ ποῖος συλλο- σϑμαν ὕτω: γὰῤ αἱ προτάσεις ἀμφότεραι λάμβανενταί

35 κατὰ τὸ. ἐνδέχεσθαι; ὅταν δὲ καθ᾿ ὃ τὸ Β ὑπόρχμι: 'τὸ ἃ

ἐιδέχηται;, ἡ μὲν ὑπάρχουσα ἡ δ᾽ ὀνδεχόμένη., ὥς" Ὁ

τῶν ὑμοιουηνῆμενε: (ἀρκτέον, «καθάπερ καὶ ἐν τοῖς ἄλλοις: " “Ὅτων ὧν: τὸ,.Α. πανὴ: τῶ Β τχνς καὶ τὸ Β ἡβμὴς

τῷ Τ', συλλογισμὸρ᾽ ἔξαί τέλειος ὅτι τὸ ἃ 'παντὶ τῷ Τ' ἐν

εν: ΜΌΝ δὲ κἀπὶ τῶν ἐν βόα! πδρίμα μι ῤννο ἡ γόνα αὐτὴ 20 δέρρεται ὑπερ χει τῦτο δὲ ἀσμΝ ἐκ τῷ ἑαρνεβ τὸ ἐκιρν

ἀ. λέγωμεν ΜΒ. 1] 9. εἶναι τὸν ἄγθρωπον Ὁ. ᾿ 11. ἤν τὸ, οἵη δ Ι ΤῈ ἐκείγως 8. εὶ δή. ψουορ πότε καὶ᾽ πῶς: ν 5.

ἢ μὲν Α ἐνδέχεται "μηδενὶ τῷ. Β, δὶ Β παντὶ τῷ Γ΄

ἢ ι, τὸ δὲ Β ἐνδέχηται μηδενὶ τῷ Τ', διὰ μὲν. τῶν εἰ- υἔνων προτάσεων ἐδεὶς γύεται συλλογισμός, ἀντιςρα- Ἢς δὲ τῆς Βὶ Τ' κατὰ τὸ ἀδέχεσθαι γύεται ὁ αὐτὸς

ὐηβῃ ἐπεὶ γὰρ ᾿ϑϑίγετοι τὸ Β μηδενὶ, τῶ Γ ὑπάρ-

βον.. ὥς᾽ εἰ τὸ μὲν Ἔ παντὶ τῷ Τ', τὸ δ᾽ Α ᾿ παντὶ τῷ

πάλιν ὁ αὐτὸς γύεται συλλογισμόε: ὁμοίως ΝΞ τρὶ μφοτέρας τὰς ᾿πρηταάσεις ἡ ἧ ἀπόφασις τεθείη μετὰ τῷ ἐνδέ-. γεσθο Ε χέγω. δ᾽ οἷον εἰ τὸ Α ἐνδέχεται μηδενὶ τῶν Β, καὶ

, παντὶ ὑπάρχειν ὕτως ἐλέγομεν. ὁμοίως δὲ ἐὐ ὅτε μηδενὶ ἔτε τινὶ ὅτε μή τινι ἐνδέλλται τὸ αὶ ὑπάρχειν, εἴ

περ πραγνγούοα αἱ κατὰ τὸ ἐνδέχεσθαι πρυτάτες καὶ τὸ

9 τ τὸὶ ἐνδέχεται μηδενὶ τῷ Τ΄ τὸ γὰρ καθ᾿ ἧ τὸ Β' ὀδέ. Β πλείοσιν ὀδέχεται ἢ ἢ τὸ Α ὑπάρχειν. ἔτι δὲ καὶ ἐκ τῶν τ ασται; 58 Α μὴ ἐνδέχεσθαι, τῶτ᾽ ἦν τὸ μηδὲν ἀπολείπειν τὸ Β. ἐνδεχομένων. ὅταν δὲ τὸ Α παντὶ τῷ Β ἐν- 5 τῷ ἐσχάτῳ. καὶ οὐδενὶ ὀδέχεται καὶ παντὶ ὑπάρχειν ἐηγ»

καῖϊόν. ὅροι δὲ κοινοὶ πάντων τῷ μὲν ὑπάρχειν ἐξ ἀνάγκης ζξον- λευκόν- ἄνθρωπος, τῷ δὲ μὴ ἐνδέχεσθαι ζῶον- λευκόν- ἱμάτιον. άπρον οὖν τοῦτον τὸν τόκῳ ἐχόιτωε τῶν ἐν ρα ὅτι οὐδεὶς Ὑύεται συλλογισμός. ἢ γὰρ τῇ ὑπάρχειν ἢ τὸ ἐξ

᾿ χεῖν, ᾿πιδέχεται καὶ παντὶ ὑπάρχειν" τῦτο δ᾽. εἴρηται ΕΗ τὸ ἀνάγκης ἢ τῷ ἐϑέχονθαι πᾶς ἐςὶ συλλογισμός. τε ἣν

οὖν ὑπάρχειν καὶ τῷ ἀνωγκαΐᾳ φανερὸν ὅ ὅτι οὐκ ἔςιν᾿ ὁ μὲν γὰρ καταφατικὸς ἡνυρίχει τῷ ςερητικῷ, ὁ δὲ φερητικὸς τῷ καταφατικῷ. λείπεται δὴ τῇ ὀδέχεσθαι εἶναι" τῦτο δ᾽ ἀδύνατον" δέδεικται Ὑδρ' ὅτι οὕτως ὑγο: τῶν ὅρων καὶ

τὸ Β μηδενὶ τῶν Τ᾽" διὰ μὲν γὰρ τῶν εἰλημμένων προτάσεων ὁ, παπὶ τῷ ὀγχάτῳ τὸ πρῶτοι ἀνάγιαι. καὶ οὐδενὶ ἐνδέχεται

δὲὶ ᾿γύεται τυλλοηγιαμός, ἀνιςρεφομέμων δὲ πάλιν ὁ αὐ- τι ς 'ζαι ὡς καὶ ρέφεροξ, φανερὸν οὖν ὅτι τῆς ἀποφάσεως τιβεμόης πρὸς τὸ ἔλαττον ἄκρον ἢ πρὸς ἐμφονίρας τὰς σει ἢ κα γύεται “νλληγσμίς. Ω γύεται μὲν ἀλλ᾽ τέλε ς" ἐκ γῶῤ τῆς ἀντιςροφῆς γύεται τὸ ἀνόγνμδῃ, ᾿ Ἐν δ' ἡ ἡ μὲν καθόλου τῶν προτάσεων ἡ ἡ δ᾽ ἐν μέρει ληφόῃ, πρὸς μὲν τὸ ὸ μεῖζον ἁ ἄκρον κειμένης τῆς καθόλου. συλλογισμὸς ἔξαι, τέλειος. εἰ γάρ᾽ τὸ Α παντὶ τῷ Β ἐνδέχεται, τὸ δὲ Β τοὶ τῷ Τ', τὸ Α τυὶ τῷ Γ' ἀδίχεται. τοῦτο δὲ φανερὸν ἐκ τὸ

ἑρισμῖ τῇ τῷ ὀδέχετθαι. πάλιν. εἰ τὸ Α ὀδέεται μηδεὰ τῷ Β, 25

τὸ ὸ δὲ; Β τοὶ τῶν Τ' ὀδέχεται ὁ ὑπάρχειν, ἀνάγκη τὸ ἃ ἰδϑίλα- σθαΐ τινι τῶν Τ' μὴ ὑπάρχειν. ἀπόδειξις δ᾽ ἡὶ αὐτή. ἐὼν δὲ ςἐ- ρητικ ληφθῇ ἡ ἡ ἐν μέρει πρότασις, ἡ δὲ καθόλιε καταφατική,

"τῇ δὲ θέσει ὁμοίως ἔχωσιν, οἷον τὸ μὲν Α παντὶ τῷ Β ἐνδέ-

ὑπάρχειν. ὥς᾽ οὐκ ἀν εἴη τοῦ ἐνδέχεσθαι συλλογισμός" τὸ γαὶρ ἀναγκαῖον οὐκ ἦν ἐνδεχόμενον.

Φανερὸν δὲ ὅτι καθόλε τῶν ὅρων ὄντων. χομέναις ὑῤτόρανα ἀεὶ γίνεται συλλογισμὸς ἐν

20 τω σχήματι, καὶ κατηγορικῶν καὶ ςερητυκῶν ὄντων,

πλὴν κατηγορικῶν “μὲν τέλειος, ςερητικῶν δὲ. ἀτελής. δεῖ δὲ τὸ ἐνδέχεσθαι λαμβάνειν μὴ ἐν τοῖς ἀναγκαίοις, ἀλ- λὰ κατὰ τὸν εἰρημένον διορισμόν. ἐνίοτε δὲ λανθάνει. τὸ τοιοῦτον. Ἔδν δ᾽ ἡ μὰ ὑπάρχειν ἡ δ᾽ ὀιδέχεσθαι λαεβήδηται 16. τῶν πρότοίσεων, ὅταν μὲν ἡ πρὸς τὸ ὸ μεῖζον ὦ ἄκρον ὑδέχεσθαι σημαίνῃ, τέλειοί τ ἔσονται πάντες οἱ συλλογισμοὶ καὶ τῷ ἐνδέχεσθαι κατὼ τὸν εἰρημένον διορισμόν, ὅταν δ᾽ ἡ πρὸς τὸ ἔλωττον, ἀτελεῖς: τε πάντες, καὶ οἱ ςερητικοὶ τῶν φυλλόγιοι

λαῖίαι; τὸ δὲ Β τοὶ τῷ Τ' ἐνδέχεται μὴ ὑπάρχειν, διὰ μὲν 30 μῶν ὁ οὐ τῷ κατὰ τὸν διορισψρῇν. ἐκδυχοοριέγε, ἀλλὼ τῷ μιιδενὴ

ἦγ ᾿ προτάσεων ᾧ γίνεται φανερὸς ᾿ἀὐαχογονμέξ, ΠΡ Ἀπ πῶσ καὶ τεθέντος τοῦ Β. τινὶ τῷ Τ'

" ἐνδέχεσθαι ὑ ὑπάρχειν τὸ αὐτὸ ἔςαι συμπέρασμα ὃ ὃ καὶ πρό-

Ἦρμι καθάπερ ἐ ἐν τοῖς ἐξ ἀρχῆς. ἐὰν δ᾽ ἡ πρὸς τὸ μεῖξιν

᾿ μὴ παντὶ ἐξ ἀνάγκης ὑπάρχειν" εἰ Ὑὲρ μηδενὶ ἢ μὴ παντὶ ἐξ ἀνάγκης, ἐνδέχεσθαί φαμεν καὶ μηδενὶ καὶ μὴ παντὶ ὑπάρχειν. ἐνδεχέσθω γὼρ τὸ Α παντὶ τῷ Β, τὸ δὲ Β παντὶ τῷ Τ' κείσθω ὑπάρχειν. ἐπεὶ ἕν ὑπὸ τὸ Β ἐςὶ τὸ

ἄκρον ἐν μέρει ληφθῇ, ἡ «δὲ πρὸς“ τὸ ἔλαττον καβάλου, ἐάν 35 Τ', τῷ δὲ Β παντὶ ἐνδέχεται τὸ Α, φανερὸν ὅ ὅτι καὶ τῷ Τ'

ΩΝ ᾿βρεφότεραι καταφατικαὶ τεθῶσιν ἐάν τε φερητικοιὶ ἐάν τε μὴ ἐὀμεριασλοήβιονες ἐάν τ᾽ ἀμφότεραι ἀδιόριςοι ἢ ἢ κατὰ ΜῈ: οὐδὲν γὰρ κωλύει τὸ Β ιν τῷ Α καὶ μὴ ὶ κατηγόρεϊσθον ὁ ἐπ᾿ ἴσων" ᾧ δ᾽ ὕξην:

παντὶ ἡ ἀδέχεται,: γύεται δὴ τέλειος συλλογισμός. ὁμοίως δὲ καὶ ςερητικῆς οὔσης τῆς Α Β προτάσεως, τῆς δὲ Β. Τ' κατα- φατορδα, καὶ τῆς μὲν ἀδέχρόθαι τῆς δ᾽ ὑπάρχειν λάμβα- γάσης, τέλειος συλλογισμὸς ὅτι τὸ Α ἐνδέχεται μηδενὶ τῷ

τεύει τὸ Β τοῦ Α, εἰλήφθω τὸ Τ᾿ τούτῳ γὰρ ὅτε παντὶ 40 Τ' ὑπάρχειν.

9. ὥσπερ 4, ὥσπερ καὶ 6. 1} 11. ἐπὰ Β. ἢ 17. ὡς] ὅσπερ Β. Γ 20. ἡήεται] “περαΐνεται σοττ “44. ἢ 25. ροϑὲ ἐνδέχεσθαι “86 αβη, 5εὰ 5 μὲ ϑαάδπν πλᾶδὰ ἀοϊεία Ξαυρταβουρίο παντί. 1 37. ὁμοσχήμονες 48. Ι 39. τῦῇ τὸ 48. ᾿- γοοῖβ ἴσων ᾿ϊεΐοΓαβ ων

18. δὲ] δὲ καὶ ΒΩ. ἢ 29. τε οπὶ (΄. ἰ[ 38. λαμβανομένης Βὶ εἴ ξοΥγ 6. ᾿ 39. τέλειος ἔςαι συλλ. 8.

“Θτι μὲν ὃν τῷ ὑπάρχειν τιθεμένκ πρὸς τὸ ἔλαττον ἄκρον ΕΕΣ γίνονται συλλογισμοί, φανερόν: ὅτι δ᾽ ἐναντίως ΤΟΝ τος. ἔσονται ᾿συχλογιαμοί;. διὸ τῷ. ἀδυνώταμ, δεικτέον... ἅμὰ δ᾽ ἔξαι δῆλον καὶ ὅτι ὠτελεῖς" ἡ γὰρ δῆχα ἐκ ἐκ. τῶν εἰ-

τῷ Ὑ' ἐνδέχεσθαι" ψεύδους. Ὑὰ τεθέντος καὶ ὧκ ἀδυνάτᾷ τὸ αὐμβαδόι ἐς ἀδάμας ἐγχχωρεῖ δὲ καὶ διὰ τᾷ ἡπρώτα σχήματος ὅϑεῆκαι τὸ ἀδύνατον, βέτας τῷ Τ' τὸ Β ὑπάρ- χειν. εἰ γὰρ τὸ Β' παντὶ - Ἐ. ὑπάρχει, τὸ δὲ Ὁ παντὶ τῷ

πο βιενρεῖ προτάφεων. ΜΟΝῊΝ δὲ λεκτέον ὅτι εἰ τῷ. Ὁ ὄντος ὡς ἀρόνΑὐβν καὶ τῷ Τ' ποτὶ ἢ τὸ Δ. ἀλλ ὑ ΜῈ ἀνάγκην τὸ Β εἶναι, καὶ δυνατοῦ ὄντος τῇ Ἂ δυνατὸν οδε μὴ παντὶ ἐγχωρεῖν.;

τὸ Β ἐξ “ὀγώγκηρς ἔξω "γὰρ οὕτως ἐχόντων τὸ μὲν τὲ ὡ τὸ - Δεὶ δὲ; λαρβάωι τὸ παντὶ ὑπάρχον μὴ κατὰ δ χρόνον Α δυνατόν, τὸ δ᾽ ἀφῦ τὸ Β ἀδύνατον. εἰ ἦν τὸ ἊΝ ἀμ ὁβίναντως; οἷον γῦν: ἦ ἐν τῷδε τῷ χρόνῳ! ἀλλ ὡπλῶς" διὼ τόν, ὅτε δυνατὸν εἶναι; γὐυῖ ἄν, τὸ δ᾽ ἀδύνωτον, ὅτ ᾿ἀδύ-- τοιούτων γὰρ ἡρανάδι. καὶ τοὺς συλλογισμοὺς παρίηδῃν γάτον, ἀκ ἂν ὙϑότοΣ ἃ ὅμὰ δ᾽ εἰ τὸ Α δυνατὸν. καὶ τὸ Β τὸ ἐπεὶ κατά γε τὸ νῦν δα βββαβολείθης τῆς ἐροτάδαος οὐκ ἔςαι ἀδύνατον, ὀνδέχοιτ' ἂν τὸ Α ἩΝΑΝΡα ἄνευ τῷ Β, εἰ δὲ γενέ. συλλογισμός" οὐδὲν γάρ. ἴοι κωλύει: ποτὲ καὶ παντὶ κινε- σθαι, καὶ εἶναι". τὸ ἮΦ Ὑεγονός; ὅτε γέγονεν, ἔς:ιν. δεῖ δὲ μένῳ ᾿ἄνθρωπον ὑβάρχεος οἷον εἰ μηδὲν ἄλλο κινοῖτο" τὸ. δὲ

λαμβάνειν μὴ μόνον ἐν τῇ τιῤμόνε τὸ ὁ ὠδύνωτον' καὶ δυνατόν, ὶ “, ν ε “5. ᾿: Ν ἀλλὰ καὶ ἐν τῷ ἀκαδεύϊοθαι καὶ ἐν τῷ ὑπάρχειν, καὶ ὁσω-

κινούμενον πδόντα παντὶ ἵππῳ" ἀλλ ἄνθρωπον οὐδενὶ ἵπ ἤπῳ ἐνδέαῥεταῖς ἔτι ἔξω τὸ μὲν πρῶτον ζῷον, τὸ δὲ ϑέσοι κινού-

χῶς ἄλλως Λέγεται τὸ δυνωτόν" ἐν ἅπασι. γὰν. ὁμοίως. ἕξοι, 15. μενον, τὸ δ᾽: ἔς ἐσλαπα ἄνθρωπος. αἱ ἑ μὲν οὗ οὖν προτώσεις ὁμοίως

ἔτι τὸ ὄντος τῷ Α τὸ Β εἶναι, “χ ὡς ἕνός τινὸς ὄντος τῷ Ἃ τὸ Β ἔξαι δεῖ ὑπολαβεῖν" ὦ γάρ ᾿ἐξὶν ὁδὲν ἐξ ἀνύγμηρ ἑνός τινος ἐντός: ᾿ἀχλχὰ δυοῖν Ἀ κανυ» οἷον ὅταν οἱ κφήτρς ἢ οὕτως ἔχωσιν ὡξ᾽ ἐλέχθη κατοὼὸ τὸν συλλογισμῶν. εἰ γὰρ τὸ

ἔξανσι; τὸ δὲ συμπέρασμα ἀνωγκαῖον, ὧς ἐνδεχόμενον" ἐξ ἀνώγκης γὼρ ὁ ἀγθρυποῦ. ζϑος φανερὸν. ὃν ὅ ὅτι τὸ ὁ προ

ληπτέον. ἐχούσας καὶ οὐ χρόνῳ, διορίζοντας.. πάλι εὰν ςερητικὴ πρότασις καθόλου: ἡ ἡ ΑΒ. ν

Τ' κατὼ τὸ Δ, τὸ δὲ Δ κατὼ τῷ Ζ; μουὶ τὸ Τ' κατὰ τῷ Ζ, 20. εἰλήφθω τὸ ὸν Ἁ μηδενὶ τῷ Β ὑπάρχειν, "τὸ: δὲ Β. παντὶ

ἐξ ἀνώγκηξι καὶ εἰ δυνωτὸν δ᾽ ἕ ἑκούτερον, καὶ τὸ ἀὐμαρηε να μοι δυνὰτόνγ. ἃ δε ὃν εἴ τὶς θείη τὸ βὲν Α τὰς αὐμοοννὶ τὸ δὲ Β τὸ περονμ αν συμβαῦοι ἂν ὁ μόδον ὠνωγκωΐου τὰ. Ἀ. ὄντος καὶ τὸ Β εἶνωι ἀναγκαῖον, ἀλλὰ καὶ δυνωτῇ δυνατόν...

ἐνδεχέσθω ὑπώρχειν τῷ Τ΄. τότων ὅν τεθέντων ἀνώγκη. τὸ Α ἐνδέχεσθαι μηδενὶ τῷ Τ' ὑπάρχειν. μὴ γὰρ ἐδεχέσθη, τὸ δὲ Β τῷ Τ' κείσθω ὑπάρχον, καδήπ πρότερον. ἀμύγνη δὴ τὸ Ὁ τοὶ τῷ Β ὑπάρχειν" γίνεται γάρ. συλλογιδμιὸξ, διὼ

Τούτου δὲ δειχθέντος, φάγερὸν ὅτι ψεύδους ὑποτεθέν- 25 τῷ τρίτου σχήματος" τῦτο δὲ ἀδύνατον. ὥς" ἀδιχακ" ἂν τὸ

τος καὶ “μὴ ἀδυνάτε καὶ τὸ γυμβαῦον διὰ τὴν ὑπόθεσιν ἀβερ ἔςωι καὶ ὃκ ἀδύνωτον. οἷον εἰ τὸ Α ἐδϑρννα Ἀν. ἐξὶ

μὴ μέντοι ἀδύνατον, ὅ ὄντος δὲ τὸἡἢ ἃ τὸ Β ἐςί, καὶ τὸ Β ἔξαι Ῥεῦδος μὲν οὐ; μέντοι ἀδύνωτον. ἐπεὶ γὰρ δέδεικται ὅ ὅτι εἰ

Α μηδενὶ τῷ Τ'. ψεύδους γὰρ τεθέντος ἀδύνωτον τὸ συμβαῖς- γὸν. οὗτος ὧν ὁ συλλογισμὸς οὐκ ἔςι τῷ κατὼ τὸν διορισμὸν ἐνδεχομένα, ὠλλὼ τῷ μηδενὶ ἐξ ἀνώγκης (αὕτη γάρ ἐςιν ἡ ἀιφανα τῆς γενομένης ὑποθέσεως" ἐτέθη γὼρ ἐξ ἀνάγ-.,

Τῷ Α ὄντος τὸ Β ἔξι, καὶ δυνωτῷ ὄντος τῷ Α ἔ ἔξαι τὸ Ἔ δὺυ- 30 κῆς τὸ Α τοὶ τῷ Τ' ὑπάρχει" ὁ δὲ διὼ τῷ ὠδυνάτα συλλο-

γατέν, ὑπόκειται δὲ τὸ Α δυνατὸν εἶναι, καὶ τὸ Β ἔξω δὺ- γωτόν" εἰ γὰρ ἀδύνωτον, ἅμα δυνατὸν ἔ ἔςαι τὸ αὐτὸ καὶ ἀδύνατον. ᾿

Διωριδ μένων δὴ τούτων ὑπαρχέτω τὸ Α παντὶ τῷ Β,

γισμὸς τῆς εἰντικειμένης. ἐςὶν ἀντιφάσεως. ἔτι δὲ καὶ ἐκ τῶν “ “δου χτ Ν 124 ᾽ ͵

ὅρων φανερὸν ὅτι ὃκ ἔςωι τὸ συμπέρασμω ἐνδεχόμενον. ἔξω γῶρ τὸ μὲν Α' κόραξ, τὸ δ᾽ ἐφ᾽ ᾧ Β δὶανοούμενον, ἐφ᾽ ᾧ δὲ Τ' ἄνθρωπος. ἀδενὶ δὴ τῷ Β τὸ Α ὑπάρχει" ὀδὲν γὰρ᾽

-“ Γὰδ τ: Ν ον “ ͵7 7ὔ Δ ἊἋΧ Ἃ “Ἢ ὥδν, τὸ δὲ Β παντὶ τῷ Τ' ἐνδεχέσθω" ἀνάγκη ὧν τὸ Α παντὶ τῷ 35 διανούμενον κόραξ. τὸ δὲ Β. παντὶ ἐνδέχεται τῷ Τ'“ παντὶ

Τ' ἐνδέχεσθαι ὑπάρχειν. μὴ γὰρ ἐνδεχέσθω, τὸ δὲ Β' παντὶ τῷ Τ' κείσθω ὡς ὑκα αν" τῦτο δὲ ψεῦδος βόν, οὐ ἌΝ τὸ δὲ Β τὸ ἃ ὁ παντὶ τῷ Β ὀχδυδονοαι: γί

ἀδύνωτον. εἰ ὧν τὸ μὲν Α μὴ ὀδέχεται τῷ Τ', παντὶ ὑπάῤχει τῷ Τ',

γὰρ ἀνθρώπῳ τὸ διανοεῖσθαι. ἀλλὼ τὸ Α ἐξ ἀνώγκης ἀδενὶ τῷ Τ. ὃς ἄρά τὸ συμπέρασμα δεχόμενοι, ἀλλ᾽ ἀδ᾽ ἀναγ- καϊὸν ὠεί, ἔσω γὰρ τὸ μὲν Α τνρύβιενον, τὸ δὲ Β, ἐπιςήμη, τὸ δ᾽ ἐφ᾿ ὧτ' ἄνθρωπος. τὸ ἀν ὧν Α ὀδενὶ τῷ Β ὑπάρξει,

᾿γετῶι γὰρ συλλογισμὸς διὼ τῷ τρίτο σχήματος. ἀλλ ὑπέ- 40 τὸ δὲ Β΄ παντὶ τῷ Τ' ἐνδέχεται, καὶ ὑκ ἔςαι τὸ συμπέρασμω

Ἀ 29. 4. Ὁ « 7 φ.- ὁ 4 Ν λ κειτο παντὶ ἐγδέχεσθωι ὑπάρχειν. ἀνώγκη ἄρω, τὸ Α παντὶ

᾿Ω,. γροὶϑ ἔχοντος {π 5. ος ΘΟΥῪ «4. || 9. ὅτι ΑΓΛ

Χ 7 Υ δ ἀνωγκωῖον" οὐ γὰρ ἀνώγκη μηδένω κινεῖσθωι ἄνθρωπον, ἀλλ᾽

21. δ᾽ οτὰ Ο. 1 24. ὄντος ἅμα καὶ. ᾿] 28. δὲ τοῦ ---ἐςί,, καὶ τὸ βαρτγὰ [Πππγάσῃ.4. ΠΟ 80. δυνατὸν τὸ β' Ο. δ. καὺ] οοάϊοθβ καὶ, ὶ 11. καὶ οπὰ Ο, ἢ 18.. ἁπλῶς] ἀορίξως (΄. ἢ διορίζοντι 4.8. “βή

ὀβεη τινάς δῆλον ἦν ὅτι τὸ συβπόρασμαί ἐξε τὸ μεδεὴὴ -ὦ δὲ διὰ τῆς ὠτιςροφῆς τῦς τῦ ἐνδέχεσθαι, καθάπερ ἐν

τς εἰν ἀνώγκης ὑπάρχειν., Ἄραβα δὲ βέλαιον ποὺς ὅ ὅρουρρυ τπν5 πεῖς: μπεράτορον, ἐςαι δὲ συλλογισμὸς διὰ τῆς ἀντιςροφῆς καὶ τ ΓΒΕ ἜἘὰῶν δὲ τὸ φερητιὸν “κὰ πρὸς πὸ ἔλαττον ἄκρον. δέ. ὅταν ἡ μὸν: καῤόλυ πρὸς τὸ μεῖζον ὦ ἄκρον τεθεῖσα σημαΐη ᾿ εσθαι σημαῖνον, ἐξ. αὐτῶν μὲν τῶν εἰλοιμμιέγων. προτάσξων τὸ ὑπάρζειν ἢ μὴ ὑπάρχευ, ἡ δ ἐν μέρεὶ φερητικὴ ἔσω

οὐδεὶς ἔξαι, συλλογισμός. ἀντιςραφείσῃς δὲ. τῆς κατὼ τὸ 5 τὸ ὲ ἐνδέχεσθαι: ᾿λαμιβάνῃν οἷον εἰ τὸ μὲν. Δ παντὶ τῷ Β ὑπάρ- προφάσεως ἔξαις, Κκθάπῳ ἐ ἐν τοὺς πρότερον. ὑπαρ- χει ἢ μὴ ὑπάρχει, τὸ δὲ Β τινὶ τῷ Τ' ἀιδύζεται: μὴ ὑπάρ- γὰρ τὸ Α παντὶ πῷ Β. τὸ δὲ Β ἐνδεχέσθω μηδενὶ χειν" ὠπτιςραφέκτος γὰρ τῷ Β Τ' κατὰ. τὸ ἐνδέχεσθαι γϑετῶι:: εὔτω μὲν. ἐν ἐχόντων τῶν. ὅρων ὑδὲν ἔςαι. παῖ συλλογισμός. ὅταν δὲ τὸ μὴ ὑπάῤχειν λεμβώῃ ἡ ἡ κατὼ ἐν ἥὼ ὠντιςραφῇ: τὸ Β Τ' καὶ ληφόῃ τὸ Β παντὶ τῷ Γ' ἐ- μέρος τεθεῖσα, ἐκ ἔς αι συλλογισμᾷς, ὅροι τῷ μὲν ὑπάρχειν δέχεσθαι, γύεται συλλογισμὸς κάτου ρότερον" ὁμοίως γὰρ 10 λευκόν - ξῷον-- χιών, τῷ δὲ μὴ ὑξάρχρειν λευκόν -ζῷον- πῆτα; ἔχουσιν οἱ ὅροι τῇ θέσει. τὸν αὐτὸν δὲ τρόπον καὶ ςερητυκῶν διὰ. γὰρ αὖ αν ἀῤιορίςυ ληπτέον τ ἀπύδείξιν. ἐὰν δὲ τὸ καθόλε πν ν ἀμφεεν τῶν λαστμάς, ἦν Ὧν τὸ μὲν Α Β μὴ τω πρὸς τὸ ὅκαττον ἄκρον, τὸ δ ἐν μέμει πρὸς τὸ μῆζος; γη, τὸ δὲ ΒΤ' μαδενὶ ἐνδέχεσθαι σημαύη" δι’ αὐτῶν ἐάν τε ςερηταιὼν. ἐάν τε κακοί μοι: ἐάν τ᾿ ἐνδεχόμενον ἐών αν εδληαριίων ὑδαμῆς. ἡύεται τὸ ναγόιῶν, εν- δ᾽ ἐπιύρχον ὑποτεράα, ἐδαμῶς ἔςαι ᾿συλλογισμός. ἀδ᾽ “δὲ τῆς κατὰ τὸ ἐνδέχεσθαι. προτάσξως ἔφαι 45 ὅταν ἐν μέρει.ἢ ἀδὶόριςοι τεθῶσιν αἱ “προτάσεις, εἴτ᾽ ἐνδέχε ν εἰλήφθω. γὰρ τὸ ὃ μὲν Α μηδενὶ τῷ Β ὑπάρ- σθαι. λαμβάνουσαι εἰθ' ὑπάρχειν εἴτ᾽ ἐναλλάξ, ἐν εὕτως β ταθόνν πὸ δὲ Β ὑϑδέοσθαι μηδενὶ τῷ Γ΄. διὼ μὸν ἦν τούτων ἔςαι ᾿ρυλλογιαμός. ἀκύδεξε δ᾽ ἡ αὐτὴ ἢ κἀπὶ τῶν πρότε- ᾿ ἐδὲν ἀναγκαῖον" ἐὰν δὲ ληφθῇ τὸ ΒΒ παντὶ τῷ Γ' ἐνδέχεσθαι, ρον- ὅροι δὲ κοινοὶ τὰ μὲν ὑπάρχειν ἐξ ἀνώγκης ζῷον- λευ- οὅκερ ἐξὶν ἀλχόές,, ἡ δὲ ΑΒ πρότασις ὑμιίως ἔχῃ, πάλιν κόν- ἀνόρωπος, τῷ δὲ μὴ ἐδδῴχεσθαι ζῷον λευκόν -ὁμιάτιον. ᾿ς διαὐτὸς ἔξαι σσυλλογισμός.- ἐὰν δὲ μὴ ὑπάρχειν σεθὴ τὸ Β29. φανερὴν-ἶ ἦν ὅτι τῷ μὲν πρὸς τὸ μεϊζώ ἄκρον καιθόλυ; τεθέν- παντὶ τῷ Τ' “αλ ριὴ ἐνδέχοονθαι μὴ ὀπάρχεν, ἐκ ἔςαι συλ- τος ἀεὶ γύεται συλλογισμός, τῷ δὲ πρὸς τὸ ἔλαττον ἐδέ ᾿Ἀαγισμὸς ὑδαμῶς, ὅτε φερητικῆς ὕσης ὅτε ψανι οτονῖς τῆς ποτ᾽ οὐδενός. Ἂ Β προτάσεως. ὅροι δὲ κοινοὶ τῷ μὲν ἐξ ὁ ἀνάγκης ὑπάρχειν Ὅταν δ᾽ ἡ. μὲς ἐξ ἀνάγκης ὑπάῤχέν. ἡ δ᾽ δέχεσθαι τ τλδυνδε ζῴνν, χρό, τῷ δὲ. μὴ ἐνδέχεσθαι. λευκόν- ὕξν-αντε. σημαίνῃ τῶν προταΐδεων, ἢ μὲ σμλλφγισμὸς ὅσαι τὸν αὐτὸν ἀπε τι Ἀραγερὸν ὧν ὅτι καθόλε τῶν ὅρων ὄντων, καὶ τῆς μὲν 25 τρόπιν ἐχόντων τῶν ὅρων, καὶ ὶ πέλειος, ἃ ὅταν πρὸς τῷ ἐλώτ- ἣν ῶμαρημο τῆς "δ᾽ ἐνδέχεσθαι λαμίβανομένς τῶν προτάσεων, τονι ἄκρῳ ἡτός τὸ πέος τὸ δὲ ἀρνί έσγεαι κιρπῆρρᾶν ὅταν ἡ. “πρὸς τὸ ἔλαττον ἄκρον ἐνδέχεσθαι λαμβέηται πρό- ῥερῖν μἂν ὄντων τῶν. ὅρων τῷ ἐνδέχεσθαι καὶ ἀ πῷ ὑπάρχώιν ξάσις, ἀεὶ γύεται συλλογισμός, πλὴν ὁτὲ μὲν ἐξ αὐτῶν ἕςαι, καὶ καθόλε καὶ μὴ καθόλε τιθεμένων, ἐὰν δ᾽ ἦ τὸ μὲν τ᾽ βανημβίέρης τῆς προτάσεως. πότε δὲ τούτων ἑκάτε- χαταφατικὸν τὸ δὲ ςερητυκόν, ὅταν μὲν ἢ τὸ καταφατικὸν ρος καὶ διὰ τίν᾽ αἰτίαν, εἰρήκαμεν. ἐὰν «δὲ τὸ. μὲν κιαθόλιε 80 ἀγαιγεαῖὸν, «αὖ, ἀνδρείαν κερὶ οὐ: τομὴ ὑπαίρργειν,. ὅραειδὲ φὸ δ᾽ ἐν μέρει ληφθῇ τῶν διαςυμάτων, ὅταν μὲν. τὸ πρὸς τὸ ἱσερητοκόν, “καὶ τῇ ᾿δέχεσθαι. μὴ ὑπάρχερε καὶ τῇ μὴ ᾿ πὸ μεῖζον ἄαρονκαθάλωυ ἢ καὶ ἐνδεχχόμενοι,. εἴτ᾽. βημε ὑπάρχειν, καὶ καθόλου καὶ μὴ καθόλου τῶν ὅρων ὄντων. τὸ ᾿ πρρὸν εἴτε καταφατικόν, τὸ δ᾽ -ἐν μέρει καταφατικὸν καὶ δ᾽ ἐνδέχεσθαι ἐν τῷ συμπεράσματι τὸν αὐτὸν τρόπον λυπτέον ᾿ ὑπάρχον, ἔξαι συλλογισμὸς τέλειος, καθάπερ καὶ καθόλε ὅρπηρ ἐν τοῖς ἀράσερον: τῷ δ᾽ ἐξ: ἀκύγκης μὴ ὑπάρχειν οὐκ ᾿ ξῶν ὅρων ὄντων. ἀπόδειξις δ᾽ ἡ “ὐνὰ χ καὶ πρότερον. ὅταν 35 ἔ ἐπεὶ δυλλιγκήμός" ἑτερὰν ὝΔΡ. τὸ μὴ ἐξ ἀνώγκης ὑπάρχειν δὲ καθόλν μὲν ἢ ἢ τὸ πρὸς τὸ μεῖζον ἄ ὅρος, ὑπάρχον δὲ καὶ καὶ τὸ ἐξ ἀνάγκης μὴ υἰκάρηφεν: ο μὴϊ ἀδεχόμενον; θάτερον δ᾽ ἐν μέρει καὶ ἐνδεχόμενον, ἐάν. 6᾽ολτ΄Ὅτι μὲν ὅν καταφατικῶν ὅ ὄγτων τῶν τειν οὐ γόετφς τὸ ϑ, ᾿᾿ἀκοφατικαὶ ἐών τε καταφατικαὶ τεθῶσιν ϑνήμαμν; ἐάν βυβτρόνμο ἀράγκάϊαη φανερόν, ὑπαρχέτω γὰρ τὸ ον σε τὴν “μὲν. ᾿ὠποφατρεὴ ᾿ ἡ δὲ καταφατική, πώτως ἔςαι συλ- “παντὶ τῷ Β ἐξ ἀνάγκης, τὸ δὲ Β. ῥϑθοσός παντὶ τῷ 1", λογισμὸς ὠτελοής. πλὴν οἱ μὲν διὰ τῇ «ἀδυνάτε δειχβήσονται, 40 ἔςαι συλλογισμὸς ὠτελεὴς ὅτι πε δῶν τὸ Α παντὶ τῷ Γ'

τοῦ, 6. καβάπερ.-- 15. ἔτά; ὁτὰ.4. ἴ|:8. τῶν Ο. ἢ 16. ὑπάρχον 48. ᾿ 21. ΔἸ ογιιπὶ μὲ ὁπ 6.

1. δὲ καὶ διὰ Ο. ἢ 4. Τὸ ὑπάρχον, ΟΠ 5515 ἡ μὴ ὑπάρχειν 4. ἵ 5. ὑπάρχειν ἢ μὴ ὑπάρχειν Ὁ.. 41. ΟΊ ΑΤΡ, Π τὸ σὴν Οἱ 1 17. 3} ἥπερ “Ὃ: {{{80:. δὲ ἢ τὸ βαρ μοθχων κανάκκαν ἢ ἶριν ἐὄγπερ καὶ ἐκ. ||.38.: τὲ οτὰ Ο΄. ᾿ τὸ μὲν. α ᾿ 10. ἔξαιενλλ. ἀπ} ἔςξαὶ “δὴ σὐλλ. ἀξ, 3, ὑπάῤχευλο..

96 ΑΝΑΛΟΤΊΚΩΝ ὑπάρχειν. ὅτι δ᾽ ἀτελής, ἐκ τῆς ἀποδείξεως δῆλον" τὸν αὖν τὸν γὰρ τρόπον δειχθήσεται ὄρη κἀπὶ τῶν πρότερον.. πάλιν τὸ μὲν Α ἩΡϑθοοι παντὶ τῷ Β, τὸ δὲ Β παντὶ τῷ Τ' ὑηρ: χέτω ἐξ ἀνώγκης. ἔς αι δὴ. συλλογισμὸς ὅτι τὸ Α᾿ παντὶ

(θόλου ἐν τῷ κατηγορυκῷ, οἷον τὸ Α Β, ἐκ ἔξαι τῇ ὑπώρχεὶν συλλογισμός. ἀπόδειξις δ᾽ ἡ αὐτὴ ἢ «καὶ ἐπὶ τῶν πρότερον. “ἐὰν δὲ τὸ ων καθόλου τεθῇ πρὸς τῷ ἐλάττονι ἄκρῳ ἢ κα- ταφατιχὸν, ἢ φερητμεόν, δεχόμενον, τὸ δ᾽ ἐν μέμι ἄμα

τῷ Τ' ἐνδέχεται ὑπάρχειν, ἀλλ ἐχ ὅτι ὑπάρχει, καὶ τές 5 καῖον πρὸς. τῷ μαΐζον, ἃ ἄκρῳ, ὅκ ἔςαι συλλογισμός. ὅραι δὲ

λειος, ἀλλ᾽ ἐκ ὠτελής" εὐθὺς γὼρ ἐπιτελεῖται διὰ τῶν ἐξ ἀρχῆς προτάσεων. εἰ δὲ᾿ μὴ ὁμοισ ΜΜΗΜΗ, αἱ προτάσεις,

ἔξω πρῶτον: ἡ φερητικῇ ἀναγκαία, καὶ τὸ ἊΝ Α μηδενὶ ἐν- 'δεχέσθω τῷ Β ἐξ ἀνάγκης, τὸ δὲ Β' παντὶ τῷ Τ' ἐγδεχές

τὸ ἐν ὑπάρχειν ἐξ ἀνώγκης ζῷον- Χευκόν" ἄνθρωπο, τῷ δὲ “μὴ ἐνδέχεσθαι ζῶον - λευκόν - ἱμάτιον. ὅταν δ᾽ ἀναγκαῖον ἢ τὸ καθόλε, τὸ δ᾽ ἐν μέρει ἐνδεχόμενον, 'ςερητικῷ μὲν ὄντος τῷ 'καθόλε τῷ μὲν ὑπάρχειν. ὥν ζῷον-- λεὺκόγ--κόρωξ, τῷ

'σϑω. ἀνάγκη δὴ τὸ Α Ἡπλαῖ τῷ Τ' ὑπάρχον. κείσθω γὼρ 10. δὲ μὴ ὑπιίρχεὶν ζῷον-λευκόν- πίττα, κατα φατοῶ, δὲ τῷ

ὑπάρχειν ἢ παντὶ ἢ τινί τῷ δὲ Β ὑπέκειτο μηδενὶ ἐνδέχε- σθαι. ἐπεὶ ἦν ἀντιςρέφει τὸ ςερητικόν, οὐδὲ τὸ Β τῷ Α ὑδενὶ ἐνδέχεται" τὸ δὲ Α τῷ Τ' ἢ παντὶ ἢ τινὶ κεῖται ὑπάρχειν' μι οὐδενὶ ἢ οὐ παντὶ τῷ Τ' τὸ Β εν μην ἂν ὑπάρχειν"

μὲν ὑπάρχειν ζῷον--λευκόν-- κύκνος, τῷ δὲ μὴ ἐνδέχεσθαι. 2 7 ͵7 ᾽ ο 7 τὰ; Η Α ζῷον - λευκόν -- χιών. ἀδ᾽ ὅταν ἀδιόριςοι ληφθῶσιν αὖ προτά- 4 7: Ν: χ δ σεις ἢ ἀμφότεραι κατὼ μέρος, ὑδ᾽ ὕτως ἔςαι συλλογισμόξι, ) " 4 Ἂν ΤΣ γῳ “"Σ ᾿ ἃ ὅροι δὲ κοινοὶ τῷ μὲν ὑπάρλζοι ζῷον-- λευκόν -- ἄνθρωπος, τῷ

ὑπέκειτο δὲ παντὶ ἐξ ἀρχῆς. φανερὸν δ᾽ ὅτι καὶ τὰ ὀδίόν- 15 δὲ ὑμὴ: ὑπάρχειν ζῷον- λευκόν - ὥψυχον. καὶ γὰρ τὸ. ζῴων

σθαι μὴ ὑπάρχειν παι συλλογισμός, πἔκερ: καὶ τῷ μὴ ὑπάρχειν. πάλιν ἔξω ἡ καταφατικὴ πρότασις ἀνωγκαία, καὶ τὸ μὲν Α ἐνδεχέσθω μηδενὶ τῷ Β ὑπάρχειν, τὸ δὲ Β πωντὶ τῷ Τ' ὑπαρχέτω ἐξ ἀνώγκης. ὁ μὲν ὃν συλλογισμὸς

τινὶ λευκῷ καὶ τὸ λευκὸν ἀψύχῳ τινὶ κωὶ ἀνωγκαϊον- ὑπάρ-- χεῖν καὶ ὑκ ἐνδέχεται ὑ δπάῤχεν. κὠπὶ τῷ ἘΕΦῊΝΕ ἡμοίωα, ὥςε πρὸς ἅπαντα, χρήσιμοι οἱ Ἰβαι. γε ὑχδε τι ΗΒΑΣ

Φανερὸν ἦν ἐκ τῶν Ἡρίθην ὅτι: ὁμρθξὶς ἐχόντων. ἩΜΕΣ

, ΔΛ “Ἢ Χ 7ὔ ν᾽» ἔςαι τέλειος, ἀλλ᾽ οὐ τῷ μὴ ὑπάρχειν ἀλλὰ τῷ ἐνδέχεσθαι 20 ὅρων ἔν τε τῷ ὑπάρχειν καὶ ἐν τοῖς ἀνωγκαίοις γίνεταί τε καὶ

Ἔλα φαβδης ἢ λας τος Χ 7 “ ὃς. 7 δον χὺ πᾺς τα μὴ ὑπάρχειν: ἥ τε γὰρ πρότασις. ὅτως. ἐλήφθη ἡ ἀπὸ τὸ Ἵ “ ᾿Ὶ Ἵ Ἀ δὶ ᾽ ΕἾ Ε αὐ ΕῚ Ἁ μείζονος ἄκρου, καὶ εἰς τὸ ἀδύνωτον ὑκ ἔς:ιν ὠγωγεῖν᾽ εἰ γὼρ ᾽ Χ “» ᾿, δὰ ὑποτεθείη τὸ Α τῷ Γ' τινὶ ὑπάρχειν, κεῖται δὲ καὶ τῷ Β. ἐν- 7 ᾿ 7ὕ: δ 7 7 δέχεσθαι μηδενὶ ὑπάρχειν, ὑδὲν συμβαίνει διὼ τούτων ἀδύ-

οὐ λα συλλογισμός, πλὴν κατὰ μὲν τὸ ὑπάρχειν τιθε- μέης τῆς φιητυθίς προτάσεως τὸ ἐνδέχεσθαι ἢ ἥν ὁ συλλογί- σμός" κοτὰ δὲ τὸ ἀναγκαῖον τῆς φερητωκῆς καὶ τῷ ἐνδέχεσθαι καὶ τῷ μὴ ὑπάρχειν. δῆλον δὲ καὶ ὅτι πάντες ἀτελεῖς οἱ συλ-

»}νλ δ ἈΝ “ 7 Ὑ “Ὁ Ν ͵7 λ λο “ »“’: 7 ᾿: ͵7 ἐν γατον. ἐὰν δὲ πρὸς τῷ ἐλάττονι ἄκρῳ τεθῇ τὸ ςερητικόν, 25 λογισμοὶ καὶ ὅτι τελείδντωι διῶ τῶν προειρημένων σχημνώτων.

ὅταν μὲν ἐνδέχεσθαι σημιαΐνῃ, συλλογισμὸς ἔςαι διὼ τῆς ΕῚ “Ἢ ͵7 ΕΣ. -" 7 ἴ Ψ δ Με: Υ͂

ἀντιςροφής, καθώπερ ἐν τοῖς πρότερον, ὅταν δὲ μὴ ἐνδέχε- σθαι, ὧκ ἔςωι. ἀδ᾽ ὅταν ἄμφω μὲν τεθῇ ςερητικώ, μὴ ἢ δ᾽ ἐνδεχόμενον τὸ πρὸς τὸ ἔλαττον. ὅροι δ᾽ οἱ αὐτιν τῇ τς

Ἐν δὲ τῷ δευτέρῳ σχήματι ὅταν μὲν ἐνδέχεσθαι χαμ- 1 βάνωσιν ἀμφότεραι αἱ προτάσεις, ὑδεὶς ἔςωι συλλογισμός, ὅτε κατηγορικῶν ὅτε ςερητικῶν τιθεμένων, ὅτε καθόλου ἅτε

τσ αν δ στὴν ἐλστθρν ΕἾΤ τας εδο όσα ἐξ κατα μέρος. ὅταν δὲ, ἡ μὲν ὑπάρργεν ἃ δ ΒΘ ασκθο συδύσῦν,

ὑπάρχειν λευκόν -ζῷον- χιών, τῷ δὲ μὴ ὑπάρχειν λευκόν- 30 τῆς μὲν καταφατικῆς. ὑπάρχειν σημαινούσης ὑδέποτ᾽ ἔςαι,

Τὸν αὐτὸν δὲ τρόπον ἔξει κἀπὶ τῶν ἐν μέρει συλλογισμῶν.

ὅταν γὼρ ἥ τὸ ςερητικὸν ἀνωγκαῖον, καὶ τὸ συμπέρασμα ἔς αἱ “ ν Ὁ δεν 4 Ἂ" εν ἊΝ Υ,ὧΣ 5» Α΄ ε 7

τῷ μὴ ὑπάρχειν. οἷον εἰ τὸ μὲν Α, μηδενὶ τῶν Β, ἐνδέχεται ὑπάρ-

Ἀ λ “ 7 7 “ Ν λ χει, τὸ δὲ Β τινὶ τῶν Τ' ἈκυθαΝ ὑπάρχει, ἀνάγκη τὸ Α τινὶ 35

τῶν Τ' μὴ ὑπάρχειν. εἰ γὰρ παντὶ ὑπάρχει, τῷ δὲ Β ῥυηδεὴὶ ἐνδέχεται, ὀδὲ τὸ Β ὑδενὶ τῷ Α ἐνδέχεται ὑπάρχειν. ὥς᾽ εἰ τὸ Α παντὶ τῷ Τ' ὑπάρχει, ἀδενὶ τῶν Τ' τὸ Β ἐνδέχεται. ἀλλ᾽ ὑπέ-

7, 5 ΔΛ “ πος Ὁ 7 λιν κειτό τινι ἐνδέχεσθαι. ὅταν δὲ τὸ ἐν μέρει κωταφατικὸν ἀνωγ-

τῆς δὲ φερητοος τῆς καθόλε ἀεί. τὸν αὐτὸν δὲ τρόπον καὶ ὅταν ἡ μὲν ἐξ ὀκάγμης, ἡ δ᾽ ἐγδέχεσθαι λαμβάνηται τῶν «ροτβσεῶν: δεῖ δὲ καὶ ἐν τότοις λαμβάνειν τὸ ἐν τοῖς συμν- περώσμωσιν ἐνδεχόμενον, ὅφπερ ἐν τοῖς πρότορο)ς.

Πρῶτον ὧν δεικτέον ὅτι ᾿ς ἀντιςρέφει τὸ ἐν τῷ ἐνδέχεσθαι

᾿ ςερητικόν, οἷον εἰ τὸ Α ἐνδέχετωι μηδενὶ τῷ Β, ἀκ ἀνάγκη καὶ.

7 ᾿ λ ᾿"» 7 “Ἢ ᾿ τὸ Β ἐνδέχεσθαι μηδενὶ τῷ Α. κείσθω γὼρ τῦτο, καὶ ἐνδεχέσθω Υ εἶ Ὧν 7 “ λ 7 ὶ τὸ Β μηδενὶ τῷ Α ὑπάρχειν. ἀκὸν ἐπεὶ ἀντιςρέφεσιν αἱ ἐν “" δὶ 7 Ἷ 7 “2 7] λ ς: Υ̓͂Ὰ τῷ εἐνδέχεσθωι κατωφάσεις τωῖς ὡποφάσεσι, καὶ αἱ ἐναντίοι

Ἁ “ »“»Ἢ “» ἥν Ἀ Ὧν π ᾿ 7 ν Δ »Ἥ Ἁ 7 καῖον ἤ, τὸ ἐν τῷ ςερητικῷ συλλογισμῷ, οἷον τὸ ΒΤ', ἢ τὸ κω- 20 καὶ αἱ ἀντικείμεναι, τὸ δὲ Β τῷ Ἀ ἐνδέχεται μηδενὶ ὑπώρ-

9. ἐξ ἀνάγκης ὁχα Ο. Ἷ 11... ἘῺΝ εἴ ρυ αὶ ᾿᾿᾿ 48. τῶν 48. [.22. ἀπαγαγεῖν Ὁ. [ 23. μη-

δεὲὴ 486. 1} 33. ὅταν μὲν ἡὼρ Ὁ." 8 εἰ 35. τῷ Ο. 1} 10. τὸ β --- οἷον οτὰ «Α΄. 2. καὶ οὐχ Ω. ἢ 5: πρὸς τῷ μείζονι ἄκρῳ οἵα “4. 1}. 9. ὅροι οτχ Ω, ἢ 21. τοῦ Ο. 1 24. ὅτι καὶ α΄. } ἀτελεῖς εἰσὶν οἱ Ο. Π 31, 4]- Ἰοαπι τῆς ὁπ (. Ϊ 34. ὥσπερ καὶ ἐν Ο. ᾿] προτέρον περὶ τῆς ἀντιςροφῆς τῶν ἐνδεχομένων προτάσεων. πρῶτον.. ἢ 86. τῶν Β. }} 31. τῶν 6.

ἢ ὅτι καὶ. παγῆ: ἐνδέχοιτο ἂν τὸ Β. ἀΦ αὶ ὑπήρε χωρεῖ" καταφατο. μὲν γὲὲ πεθότος δειχϑήφεξαι διὰ τῶν, τῦτο δὲ. μϑον Ὁ " ἈΡῚ εἰ τόδε τῷδε: παντὶ ὁ ἀδέχαται, ὅρων ὅ ὅτι ὑκ ἐνδέχεται Ὁ ὑπάρχειν, ἱφεργεοιι δέ, ὅτι τὸ. αὐ ᾿ 'καὶ τόδε: τῷδε ἀναγκαῖον" ὥς ἐκ ᾿ἀϊτιςρέφει. τὸ:ςερητικόν.. τόμεμο ἐκ ϑλεχάβανῃ ἀλλ᾽ ἀναγκαῖόν ἐφαι: ἔξω γὰρ τὸ ΟΠ κδτ κων τὸ μὲν α, τῷ Β ἐπξδέχεσθαι μήδενί, τὸ δὲ μὲν Α λευλέν,. τὸ δὲ Β. ἄνθρωπος, ἐφ. ᾧ δὲ-Τ' ἔππος.-: τὸ τῶν αὶ ἐξ ἀνάγκης μὴ ὶ ὑπάρχειν, οἷον πὸ τμὲν. χευκὸν 5 δὴ Α., τ1ὸ λξύκόν; δδρακέμα. τῷ ῥῶ». ἀαντὶ τῷ ᾿δὲ μηδειὶ ἀνθρώπῳ ἐνδέχεται μὴ ὑπάῤχειν (καὶ: γὰρ ὑπάρχερ), ὑπάρχειν. ᾿ἀλλὼ τὸ Β τῷ Τ' ἔτε ὑπάρχειν ἐνδέχεται ὅτε μὴ. ἄνθρωπον δ᾽ ἐκ ᾿δληι μδεεῖν εἰπεῖν. ὡς. ὀδέχεται μηδενὶ λευκῷ" ὑπάρχεις ὅτι μὲν ἦν ὑπάρχειν ἐκ ἐγχωρεῖ, φανερόν! ὑδεὶς ᾿ πολλοῖς ὙΑΡ᾽ ἐξ ἀνάγκης οὐχ ὑπάρχει:. τὰ δ᾽ ἀναγκαῖον γα: ἕσπος ἄνθρωπος: ἀλλ᾽ οὐδ᾽ ὀδίχάεθαι μὴ ὑπάρχειν ἐνδελ ἠμξειομίς ἀλλὰ μὴν αὐδ᾽ ἐκ τὰ ἀδυνα τεφελγθησν: ἀνάγκη γὰρ μηδένα ἴ: ἔεποῖ ἄνθρωπον. εἶναι, τὸ δ᾽ ὀναγκαῖν ται ἀντιςρέφον,, οἷον εἴ τις ἀξιώσειεν, ἐπεὶ, ψεῦδος τὸ ἐνδέ- 10 ἐκ ἦν ἐνδεχόμενον. οὐκ ἄρα γύέεται συλλογισμᾷς. ὁμοίως ᾿ βῴεσθαι τὲ Β τῷ Α μηδενὶ ὑπ' ᾿ ἀπάται, ϑρθδς δὶ δὰ ἐνδέχε-- δὰ δειχθήσεται, καὶ ἂν ἀνάπαλιν τεθῇ τὸ σερητυκόν,, κἀν ὠμ-. [τ τ ουηων πόφασις. Ἃ τῶΣ ἀληθὲς φότεραι καταφαποίαλ᾽ ληφθῶσιν Ἀ ξερητικαί" δια. γὰρ χης τοὶ τῶν θα σψμίι ΚΝ τὸ αὶ τοὶ τῶν αὐτῶν ὅρων ἔςαι ἡ ἀκάδεξικ ἡ, καὶ ὶ ὅταν ἡ μὲν καθόλῃ. - ᾿ ἀῶν 8... το δ΄. ἀδύνατον" Ἔ γὼ εἰ μὴ ὀδέχεταί. μαηδεὴὶ ἡ δ᾽ ἀν μέρει, ἢ ἀμφότεραι κατὰ μέρος ἢ. ἀδιόριςοι, ἢ ἢ ὁσα- ᾿ πὸ ἢ αὐ δ.» ᾿ἀναΐγαρ τοὶ ὕπάρχαερ. τὸ Ὑδ μὴ ὃ ἀδίσνον 15 χῶς ἄλλως ὀδέχεται ἡμσαλάβ ει τὰς προτάσεις" ἀεὶ Ὑὰρ ᾿μηδοὴ ἀχῶς, λέγεται, τὸ μὴν ἰ ἐξ. ἀνάγκης, τοὶ ὑπάρχει, ἔςαι διὰ τῶν αὐτῶν ὅρων ἡ ἀπεέδεξ,- φανερὸν ἦν ὅτι ἀμυ- τὸ δ᾽ εἰ ἐξ ἀ ἀνάγκης: τιοὶ μὴ ὑπάρχει". τὸ γὰρ ἐξ ἀνάγκὴς Φότῴων τῶν προτάσεων κατὼ τὸ ὁ ἐδέχεσθαι τιθεμένων οὐδεὶς ἐκ ἐρρνηηεηβν ὑκ ἀληθὲς εἰπεῖν ὡς παντὶ ἐνδέχεται ΠΘΙΛΗ συλλογισμός. ᾿ὥσπερ ὑδὲ τὸ τοὶ ὑπάρχον. ἐξ ἀνάγκαις. ὅτι Βὲ δ᾽ κἡὶ μὲν ὑπάρχουν κα δ᾽ ὀδέεσθαι σημαύει, τῆρ!8:: ὑπάρχειν εἰ ὄν πις ἀξιοίη, ἐπεὶ ἠκριψν δὶ ἐς κατηγορικῆς ὑπάρχει τεθείσης τῆς δὲ φερητωκῆς ἐνδέ- ἐπρκονόύμαι ὑπάρχειν, "Ἐν ψαύμοι-τΝ μὴ ὑπάρχειν χαφθαι. ὑδέποτ ἔςα, συλλογισμός, ἔτε καθόλε τῶν ὅρων αὐτό, ψεῦδος ἂν λαμβάνοι παντὶ γὰρ. ὑπάρχει, ἀλλ᾿ ὅτι ἐν αὔτ᾽ ἐν μέμει λάμιβανεμέτων. ἀπόδειξις δ᾽ ἡ αὐτὴ καὶ διῶ ἐνίοις ἐξ ἀνάγκης ὑπάρχει, διὼ τῦτό ποτα ἃ πάντὰ δὲ τῶν αὐτῶν ὅρων, ὅταν δ᾽ ἡ μὲν καταφατρεὴ ὀδέχεσθαι ἡ ὃ υχέσθαι. ὥςε τῷ τβαρυθας παντὶ: ὑπάρχειν τότ΄: ἐν ἐν ἀνγ- δὲ φερηταὴ ὑπάρχειν, ἔξαι συλλογισμός. ελίφῴῥαω γὰρ τὸ κης τοὶ ὑπάρχειν ἀντίκειται καὶ τὸ ὸ ἐξ. ἀνάγκης τοὶ μὴ ὕπαρ: 25.Α τῷ μὲν Β μηδενὶ ὑπάρχειν, τῷ δὲ Τ' παντὶ ἐνδέχεσθαι. χειν. ὁμοίως δὲ καὶ τῷ ἢ ἐδέχεσθαι μηδενί, ὄῆλον ἵν ὅτι πρὸς ἀντισραφότας. οὖν τῷ ςερητικοῦ τὸ Β τῷ Α οὐδενὶ ὑπάρξαν τὸ ὕτως ἐνδεχόμενον καὶ μὴ ᾿ἐνδειθήμενανς ὡς ἐν ἀρχῇ δωβε τὸ δὲ Α παντὶ τῷ Τ' ἐνεδέχετο" γύεται δὴ συλλογισμὸς τἄρονς ὁ τὸ ἐξ ἀνάγκης τινὶ ἐὐπάρχειν ἀλλὼ τὸ ἐξ ἀνάγκης ὅτι ἐνδέχεται τὸ Β. μηδενὶ τῷ Τ' διὰ τῷ πρώτου σχήματος. - τοὶ μὴ μου ἡεημῃσαρήμα ληπτέον. τότε δὲ ληφθέντος ἀἐδὲν συμβαΐνει ὁμοίως δὲ καὶ εἰ πρὸς τῷ Τ' τεθείη τὸ φερητικόν. ἐὰν δ᾽ ἀμ- ὥς' ἃ χόετωι συλλαγιαμμός. φαμὶ ἦν ἐς κῶν εἰς ν φότεραι μὲν σε φερητοκαί, σημαΐῃ δ᾽ ἡ μὲν μὴ ὑξῴῤχεν πρνιρν τὸ ὧς ἀντὶς ρέφει τὸ ὁ φερητοεόν ὦ τ ἡ δ᾽: "ἐνδέχεσθαι μὴ ὑπάρχειν, δι᾿ αὐτῶν μὲν τῶν Ἡλημμέμν ἼΤΩ ᾿ξ ούτε δὲ δηχθότος: κείσθω τὸ Α- τῷ 5 δ᾽ Β ὀδέχετθαι δὲ συ ἔύγει κξέσαρε ἀντιςραφείσης δὲ τῆς κατὰ τὸ μηδενί, 'πῷ δὲ Τ' παντί. διὰ μὲν ἦν τῆς ἀπιρρεβα ἀκ ἔςαι δὐρυνεδ: προτάσεως γθυται συλλαγιν μὰς ὅτι τὸ Β τῷ συλλογισμός" εἴρηται γὰρ ὅτι ἐκ ἀντιςρέφει ἡ τοιαύτη πρό- Τ' ἐνδέχεται μηδευὶ ὑπάρχειν, καθάπερ ἐν τοῖς πρότερον" πασις. ἀλλ ἐδὲ διὰ τῷ ἀδυνάτε" τεθέντος γὰρ τῷ Β. παντὶ 35 ἔξςαι γὰρ πάλιν τὸ πρῶτον σχῆμα. ἐὰν Φ ἀμφότεραι τε- τῷ ἐεἰδέλανθας ὑπάρχειν ἀδὲν ἀὐρβώαν ψεῦδος". ἐνδέ. θῶσι κατηγόρικαΐ, οὐκ ἔςαι φυλλδγισούς. ὅροι τὰ μδεύπίβ, χριτο γϑρ. ἂν τὸ ἃ τῷ Τ' καὶ παντὶ καὶ μηδενὶ ὑπάρχεο. ὅν. ὑγίεια -ζῷον- ἀνθρωπὸς, τῷ δὲ μὴ ὑπάρχειν ὑγίεια- ὅλως. δ᾽ εἰ ἔς συλλογισμός, δῆλον ὅτι τῷ ὀδέχεσθαι ἃ ἄν ἵππος- -ἀνόρωτος, αἴ. διὰ τὸ ἐμηδεγέραν τῶν πρότάφεων ληφθει ὁ ἐν τῷ ὑπάρ- - Τὸν αὐτὸν δὲ ἤν μόῤμε ἕξει κἀπὶ τῶν ἐν “μέρει γέρε ον Ὁ χειν.. καὶ τος ᾿ ἡμηοψντσν ἢ ςερητικός" ὐδετέρως δ᾽ ἐγ- 4 σμῶν. ὅταν μὲν γὰρ ἤ τὰ καταφατικὸν ὑπάρχον, εἴτε κα-

ὙΦ μην: δηΐθ ἐνδέχοιτο ροπῖξ Ο.! τὸ Β οπι Ο. ἢ 3.. οὐκ] οὐκ. ἄν 14. Ι 6. ὑπάρχει 6.! 12. φάσις] κατάφασις. ἢ 43. 8] καὶ ἐξ Β' ἃ τὸ Εὶ ὑπάρχου] ὑπέρχευ 8, ὑπάρξευ τὸ Β 6. Ι 15. ἘΑΡΙΣ τὸ ϑθρο ᾧ Ι 16. εἰ οχ 48. ΙΙ ἐξ --- 41. δ᾽ πὶ“. ἢ 26. τὸ ρὲ 6. ἢ 28. ὁ μόνον τὸ Β. ἢ ἀλλὰ καὶ τὸ 86.

41. καὶ Α.ὄ ἢ 15. μεταβάλλειν» 4, μεταβαλεῖν (. ἢ 19. το τ χα. τρνς ὁ ἃ ὅδ. ρω ἡ ἀδώμαι

38 ΑΝΑΛΥΤΊΙΚΩΝ ὀύχυ εἶτ᾽ ἐν μέρει ληφθένς: οὐδεὶς ἔςαωι συλλογισμός. (το το δ᾽. ὁμοίως" καὶ διὼ τῶν αὐτῶν ὅρων. δείκνυται τοῖς πρότερον), ὅταν δὲ τὸ φερητικόν," ἔξωι διὰ “τῆξ᾽ υἰχτηςβοψῆςὶ τκαθωπερ. ἐν τοῖς πρότερον. πώλιν ἐὼν ἄμφω τ “τὰ διατήματα ςερη-

κῆς. κίδησις;, ζῴῳ δὲ. παντὶ ἐνδέχεται". καὶ πῶν τὸ ἐγρης γορὸς ζῷον. φανερὸν οὖν ὅτι οὐδὲ τοῦ μὴ ὑπάρχειν, εἴς περ οὕτως ἐχόντων ἀναΐγκη ὑπάρχειν. οὐδὲ δ τῶν «ἀντι- κειμένων φάσεων, στ' οὐδεὶς ἔςαι συλλογισμός. ὁμοίως

πρκὰ᾿ ληφόῇ; κωθόλν δὲ τὸ μὴ ὑπάρχειν, ἐξ. αὐτῶν. ᾿μὲν 5 δὲ: δ χθήστα καὶ ὠνώπωλιν, εὐγλείοοις τῆς καταφατικῆς.

τῶν “προτάσεων ὑκ᾿ ἔφωι τὸ ἀναγκαΐὸν, ἀντιςραωφόντος δὲ τῇ ἐνδέχέσθωι, καϑώπερ. ἐν τοῖς πρότερον, ἔςαι συλλογισμός. ἐρὼν “δὲ ὑπώρχον μὲν ἢ τὸ ςερητικόν, ἐν μιέρει δὲ κηφϑῇ; ὐκ ἔξω δυλλογιδιμός, οὔτε καταφατικῆς οὔτε ςερητικῆς ὅσης

ἐὼν" δ᾽ εὁμαίοσιχήμονες ὦσιν. αἱ “προτάσεις, ἰφερηϑικῶν: γν᾽

οὐσῶν. ἀεὶ γίνετωι συλλογισμὸς ἀντιςραφείσης τῆς κατὼ

τὸ δθργλεσθος τερουίθυας, “καθάπερ, ἐν τοῖς “πρότερον... εἶς λήφθω γὰρ τὸ ἃ τῷ ον Β ἐξ ἀνώγκης μὴ ὑπάρχειν, τῷ

ζῆς ἑτέρως προτάσεως. οὐδ᾽ ὅ ὅταν. ἀμφότεραι. ληφθῶσω ἀδιό- 40 δὲ Τ' ἐσδδξίσθαι μὴ ὑπάρχειν ἀντιξραψνει ῆρῦν κῶν: προ- Ρίξοι ΕΣ κατωφωτικαὶ ἢ ᾿ὠποφατικαὶ ὴ κωτοὶ Ἦν ἀπό- πτώσεων τὸ μὲν Β.. τῷ Α, οὐδενὶ ὑπάρχει; τὸ 'δὲ Ἁ,-πωντὶ δειξις: δ᾽ ἡ αὐτὴ ᾿καὶ διὼ τῶν. αὐτῶν ὅρων. τ: τπιοτο Ὁ τῷ ΤᾺ ἐνδέχεται: ἜΗΝ δὴ. τὸ ΤΡΡῸΝ ᾿σχῆμάν κᾶν εἰ εἰ 9. Ἐὰν δ᾽ υἡ μὲν ἐξ: ἰῤνύρο ἡ δ᾽ πο εμ λφὸ Ῥλίδλῃ πρὸς τῷ Τ' “τεθείη τὸ ςερητικόν, ὡσαύτως. ἐὼν δὲ κατῆς τῶν προτάσεων, τῆς ὯΝ ξερητικῆς ἀναγκαίας" οὔσης: ἕς αἱ γδρυκιὶ πεθᾶσιν͵ οὐκ Ἄραΐν ψυογεάθάνα τοῦ μὲν γαρ μὴ πυλλογισμμός; οὐ μόνον ὅτι ἐνδέχεται. μὴ ἀῤφεχρον ὀλλὰ 45 ὑξαρχαν ἢ "τοῦ ἐξ ἀνώγκης μὴ ὑπάρχενι ΦαΝΡὴε ὅτι ὅκ

καὶ ὅτι ὑχ ὑπάρχεις" τῆς. δὲ. ὑχἀτανβλτονῆνι οὐχ. ἔξιαι.. "κοίσθω ἔξαὶ διὼ τὸ Ῥιὴ εἰληφθαι ἰλύν ἱπρόγάδοι μήτ᾽ “ἐν τῷ

ν᾿ ψερ τὸ Ὁ τῷ “μὲν Β. ἐξ ἀνάγκης, “μηδενὶ ὑπαρχεειν: ὐτῷ δὲ Τ' παντὶ ἐνδέχεσθωι. ἀντιςρωφείσης οὖν τῆς ςερητικῆς. -οὐδὲ πὸ Β.τῷ Ἁ οὐδενὶ ὑπαίρξει". τὸ δὲ Ἃ παντὶ τῷ Τ' ἐνεδέχετο"

ὑπαῥχειν μήτ᾽ ἐν τῷ. ἐξ-. ᾿ἀγώγορησ: ὑπάρχειν. ὠλλὸ μὴν οὐδὲ. τοῦ ἐνδέχεσθαι μὴ ὑπάρχειν" ἐξ ᾿ἀνώγκης γὰρ ὅτως ἐχόντων πὸ. Β. τῷ Δ οὐκ, ὑπάρξει, οἷαν εἰ πὸ μὲν Α τε:

γύεται δὴ πάλιν διοὺ ποῦ πρώτου χήματὸς ὁ συλλογισμὸς 0 θεῆς οχευκόν, ἐφ᾽ ᾧ ἰδὲ, πὸ᾿ Β. κύκνος; -αὸ δὲ Τ' ἄθρωπος.

ὅτι τὸ Β τῷ Τ'. ἐνδέχετωι “μηδένι ὑπάρχειν. -ὥμω δὲ δῆχογ. ὅτι οὐδ᾽ ὑπάρξει τὸ Β, οὐδενὶ τῶν Τ', κείσθω γὼρ ὑπείρχειν' δὐνοῦν: εἰ τὸ Αὐτῷ; Βυμηδενὶ. ἐνδέχοτωις, τὸ: δὲ Β πρτηρῃ τοὶ τῶν Τ', τὸ Δ. τῶν ΤῬυτρὶ ἡ οὐκ ἐνδέχεται" ᾿ὠχλὰ παντὶ ὑπέ-

οὐδέ ὙΣ τῶν. πὐνήμες κε μέλ, ἐνοντωνκν -ἐπεὶ δέδεικται τὸ

8 τῷ Τ' ἐξ ἀγαΐγκὴς. οὐχ, γε μώνυν οὐκ, ΝΣ υϑῦδεν συλ-

ἀρεεμης ὅλο αὶ ἜΤ ὁ εὐ ἜΝ ἈΘΌΟΙΩΝΙ δ΄. χω ικὠπὶ. τῶν ἐν μέρει νσυλλοψαύβεδης

μειτο ἐνδέχεσθαι τὸν αὐτὸν. δὲ -τρόσπον ϑειχθήδεται, καὶ αὐ ὅνοι μὲν ὑγὼρ. ἢ τὸ. ξἐρητικιὸν καθόλου τε καὶ ἀὐνῶγεαῖοι,

πρὸς τῷ Τ' τεθείη τὸ ξερητικόν. πάλιν: Ἣν τὸ ἡαρη γρικὸν ἀνονγκαῖον. θάτερον: δ᾽. ἐνδεηγῤμεεύονς καὶ τὸ Α᾿ τῷ ΜΝ Β ἐν- δέχέσθω: “μηδενί τῷ -δὲ Γ' παγτὶ υνομλούνων υξξὶ ιἀνώγκης. οὕ- τῶς ὅν ἐχόντων πῶν ὅρων οὐδεὶς ἔξαι συλλογισμός" ἀμ

ἀεὶ συλλογισμὸς ὄξαι καὶ τῷὸ ἐνδέχεσθαι. καὶ ἐοῦ μὴ ὑπώρχειν ᾿(ὠπάδειξις δὲ διῶ τῆς: εὐπισροψῆξνΣ ὅταν δὲ πὸ ϑραποίβατικόνς οὐδέποτε" τὸν οὐτὸν “γὰρ ἡ δερχόνναι

ὃν καὶ ἐν τοῖς 'καϑόλε, καὶ διὼ τῶν αὐτῶν ὅρων. δ᾽ ὅτων

βαΐγει γὰρ τὸ Β' τῷ Τ' ἐξ ᾿ὠνώγκης μὴ ὑπάρχειν: ἔξω γῶὼρ 30 ὀμψφότεραι ληφθῶσι καταφατικαΐ". «καὶ γὰρ τούτου. ἡ αὐτὴ δ

σὸ μὲν Αὶ λευκόν, ἐφ᾽ ᾧ «δὲ. τὸ Β ἄνθρωπος, ἐφ᾽

τὸ Τ' κύκνος. τὸ δὴ λευκὸν κύκνῳ “μὲν ἐξ ἀνώγκης ὑπώρ- χει, ἀνθρώπῳ δ᾽ ἐγδέχετωι. μηδενί" κύκνῳ ἐξ ἐνώγκορ. ὅτι: μὸν ἦν τῇ ἐνδέχεσθαι οὐκ ἔς!

ἀπόδειξις ἢ ἢ καὶ ἌΡΡΑΝΕ ὅτων δὲ᾽ πἰδλρέμο νι μὲν. σΈΡΗΤΟ καί, καθόλου δὲ καὶ ἀναγκαία: ἡ τὸ μὴ θἸρΗΝΨ, σημαῖς νουσα, δὶ αὐτῶν μὲν τῶν εἰλημμένων οὐκ ἔςξαι. τὸ ἀναγ- καῖϊὸν,. «ἀντιςρωφείσης δὲ τῆς κατὰ τὸ ἐνδέχεσθαι μοι

συλλογισμός, Φαναβν: τὸ γὰρ ἐξ ὠνδγκης, ἐκ ἦν ἐνδὲε- 85 σεως ἔξαωι συλλοηηδιμῦν μην ἐν. τοῖς ἡβναννς «ἐοὶν

“χόμενον. ἀλλὰ, μὴν οὐδὲ. τῇ ἀλυμνον! τὸ γὰρ ὠνωγνκουϊον ἢ ἐξ αὐμφοτύρων ἀναγκαίων ἢ ἐκ ὙΠ) ΤΉΝΕ χυνθάμ, γεν." ἔτι δὲ καὶ ἐγχωρεῖ τούτων χαμθρν τὸ Β τῷ ἐν ὍᾺΡ. χειν" ἀδὲν γὼρ κωλύει τὸ μὲν Τ' ὑπὸ τὸ Β εἶναι, τὸ δὲ

δ᾽ ἀμφότερωι ὠδὶόριςοἱ ἢ ἐν μέρει τεθῶσιν, οὐκ ἔςαι ᾿συλ- λογισμός. ἀπόδειξις, δ᾽ ἡ αὐτὴ καὶ διὰ τῶν αὐτῶν ὅρῶν."

Φανερὸν οὖν: ἐκ τῶν νη μομόο: ὅτι τῆς, μὲν ςερητικῆς τῆς καθόλου τιθεμένης ἀνωγκωίας ἀεὶ γύετωι συχλογι-

Ἄ -τῷ "μὲν Β. παντὶ πρηκομύῥοαμς τῷ δὲ Τ' ἐξ ἀνάγκης 0 σμός, οὐ μόνον τοῦ ἐνδέχεσθαι μὴ ὑπάρχειν, ἀλλὰ καὶ

ὑπώρχειν, οἷον εἰ τὸ μὲν ᾿ εἴη ἐγρηγορός. τὸ δὲ Β, ζῷον,

τὸ δ᾽ ἐφ᾽ ὦ Α΄ κίνησίς. ὁ τῷ μὲν: γὼρ ἐγρηγορότι ἐξ ἀναγ.

δδηι Ο. || 22. ὑπάρχει 8,0}: 2. ᾧ τὸ ὦ Οἱ 6. ὁμοσχήμογες 418. 11 11. ὑπάρξει Β. ᾿ 16 οἱ 17. μηδ᾽ Α΄. 11 21. ἀντιφάνσεων..4.:}} ἐπειδὴ"

“ λ θϑς Ὁ “ λφψ τοῦ μὴ ὑπάρχειν, τῆς δὲ κατωφατικῆς οὐδέποτε. καὶ ὅτι νῶν δ ΣΝ 7 διὰ Ἄς δ Ὁ τ 7: ΜΕ -" τὸν αὐτὸν τρόπον ἐχόντων “ἔν τε τοῖς ἀνωγκαίοις καὶ ἐν τοῖς

πάρχε: ε ἡδεταί. τὲ κἀὶ αὖ ἴγθεται: δυλλόγίσ βός τοδχαν μένων οὐκ ᾿ἔςαι ᾿ϑυλλογιδμόςυ! ἀντισραφειδῶν δ᾽ ἄςαι; κα- καὶ ὅτι πάντες ὠτελεῖξ οἱ συλλόγισῥοοίς: κἀὶ ὅτι τελεῖ ϑάπερὶ ἐν υτρῖς. ἀρόξεριν.. οὅταν.. δὲ ἀμφότεραι. ιἀδιόριςοι οἢ οἷν μ᾿ - δια τῶν. -προερεμέμων᾽ “χομάτων: Ὡς εὐδνσ ἐν μέρει πο ωνῶς οὐκ ἔςαι σἰλλογιδρμιάε τ: καὶ Ὑαρ παντὶ 20. Ἐν. δ ὑπ τελευταίῳ σχήμῳτε: καὶ. ἀμφετόρων ἐξ ἀνάγκη τὸ Α- τῷ Β καὶ μαδοιὰ ᾿ὑπαῤχεὰ. ᾿ὅῤοι᾿ τὰ ὑπάρ- - χομεένο καὶ 'τῆδι ἡξίρας ὦ ἐςάι ἐσυλλαγισμέδφρο τ ὅτουκίμαν 5: χειῦ ἔφαν ἀνθρωποξ - - χευκάν,, το: μὴ ἀβεύνοι ἵππος- ἄν- οὖν ἐνδέχεσθαι σημαΐνωσιν αὐπβάξασαις, καὶ. πὸ ρα, ἀρ δ Ν πρῚ πίον λέυκόν....- σι α ἔξαι. ἐνδεχόμενον". καὶ ὅταν: ἑν, ᾿ἀιδέχεσθαι. ἡ ᾿ἰΕῶν δὲ ἡ Ἢ ὑπάρχειν ἡ δ᾽ ὀδέχεσθαι τ ώοι ὑπάρχευν.. ὅταν δ᾽ αὶ ἰ ασίαν ἀνωγκιίας ἐὰν μὲν ἢ καὶ "Ὁ τπαμῃ τὸ μὲν. συμπέρασμα ἔ ἕςαἱὶ ὅτι ἐγδέχεταὶ ταφατική, οὐκ ἔςαι τὸ ἀυιβεπέρασμεες οὔτε" Ἀσμηβολαας καὶ ὄχ, ὅτι ὑπάρχει, συλλογισμὸς δ᾽ ἔςαἱ τὸν αὐτὸν τρό-- οὔθ᾽ ὑ ὑπάρχον, ἐὰν δ᾽ ἢ φερητιή, τοῦ. μὴς ἡπάρχειν. ἕἔςαἱ 10 πον. ἐχόντων τῶν ἐκ ὃν καὶ ἐν τοῖς ἀῤδται ξξώσαν γὰρ συλλογισμός, καθεΐπερ καὶ ἐν τοῖς πρότερον. ληπτέον δὲ πρῶτον. κατηγορικοί, καὶ τὸ Μὸν Α' παντὶ τῷ Τ' ὑπαρχέτω, καὶ ἐ ἐν "τούτοις ὁμοίᾳ τὸ ὴ ἀν σήν ΤΡΑΜΙΡΟΘΝ ΤΡΡΙΣΣ τὰ δὲ Ἂ “παντὶ. δδνῦθῳ ΠΡ ἰνέῤελ νας ψοσρὶ οὖν τῷ ΓΙ τὰ Ὄρρις Ὁ γῆν τὰ ΤῊΣ ἣν τὰν ΒΈ ρῦσαι ἔξαι. “σχῆμα, καὶ τὸ. ἐκυμανμναγάν᾽ ὅτι -ἐγ: ἜἜτωσ. σαν ἄν υλᾷν μι μὰς ν ἐδεχέμεαι, ὑδυκὺ τὸ νὴ Δ πιμὰ δέχεται τὸ Αὶ τοὶ τῶν Β ὑπάρχειν' ὅτε “γὰρ ἡ ἑτέρα; τῶν Β΄: τῷ Τ' ἐνδεχέσθω. ὑπάρχευς::ἐπεὶ οὖν ἀνειςρέφει ιδ προτάσεων. ἐν τῷ. πρώτῳ Ἄχήματι. ἰσημπίόνες Δδέχεεθεα καὶ τὸ ἐουρβι ἐπὶ μέρους, τὸ δὲ Β. πῶντὶ τῷ Τ' ἐνδέ-. τὸ συμπέρασμα, ἦν ἐνδεχόμενον. ὁμοίως δὲ καὶ εἰ τὸ μὲν ἔχεται. καὶ τὸ Τ' τοὶ τῷ Β᾽ ἐνδέχοιτ. ἄγ. ὥς εἰ τὸ ἣν» ΒΤ' ὑπάρχειν τὸ δὲ Α Τ' ἐνδέχεσθαι, καὶ εἰ τὸ μὲν ΑΤ' Α παντὶ τῷ Γ ὀδέχεται, ᾿ τὸ δὲ Τ' τιὰ τῶν Β;: καὶ τὸ Αὐ ςὲρητικὸν τὸ δὲ Β Τ' κατηγορικόν: ὑπάρχοι 'δ᾽ ὀπυταβοίμῃ τινὶ τῶν Β' ἐνδέχεται" γύετωι γὰρ τὸ “ἀρώπρν σχῆμα: καὶ ἐμιφενέρωβ. ἐνδεχόμενον ἔξαι τὸ συμπέρααμα" γίνεται. γὰρ εἰ τὸ μὲν Ἀ. ἐνδέχεται ἡλάϑο; τ᾿ Τ' ὑπάρχειν, τὸ δὲ. Β. 20 πάλιν τὸ πρῶτον σχῆμα, δέδεικται δ᾽ ὅτι τῆς ἐπάν: ΄προ- παντὶ ψ᾿: χῇ ἀνύγκη τὸ Δ τοὶ τῷ ᾧ Β ἐνδέχεσθαι μὴ ὑπάρ- τάσεως ἐνδέχεσθαι σημαοέτης ἐν αὐτῶ" καὶ. τὸ ζωμαέρασμαι χειν" ἔξαι γὰρ πάλιν τὸ πρῶτον σχῆμα. διὰ τῆς ἀντι- ἔςαι ἐδεχόμενον. εἰ δὲ, τὸ ἐνδεχόμιενον ςερητικὸν τεθείη πρὰς φροφῆς.. εἰ - δ᾽ ἀμφότερα: ρρετδιαὶ τεθείησαν, ἐξ αὐτῶν τὰ ἔλωττον ἄκρον, ἢ καὶ ἄμφω ληφθείη φερητικα ἯΙ ὦ μὲν, τῶν. ἐἰλημμόων οὐκ ἔςαι τὸ βναγκαῖον; ἀντιςραφει- αὐτῶν μὲν τῶν κειμμέγων ἀκ ἔςαι τυλαγώγῶῃ, ἀντιςρα-

σῶν δὲ τῶν προτάσει: ἔςαι ισυλλιαγισμόςς καθάπερ. ἐν 25 φέντων δ᾽ ἕξαις καθώπερ ἐν τοῖς φρο τ δ. εἰ

τοῖς πρότερον. εἰ γὰρ τὸ Α καὶ τὸ Β τῷ Γ ἀνδέργσααι μὴ Εἰ δ᾽ ἡ μὲν καθόλου τῶν προτάσεων ἡ δ᾽ ἐν μέρει; ὑπάρχειν, ἐὼν μεταληφθῇ τὸ ὀνδέχεσθαι ὑπάρχει, πόλον κατηγορικῶν μὲν οὐσῶν ἀμφοτέρων, ἢ τῆς μὲν καθόχου: ἔςαι τὸ πρῶτον σχῆμα διὰ τῆς ἀντιςροφῆς. εἶ δ᾽ ὁ ςερητικῆς τῆς δ᾽ ἐν μέρει καταφατικῆς, ὁ αὐτὸς τρόπος

5: καθόλε τῶν ὅρων ὁ δ᾽ ἐν μέρει, τὸν αὐτὸν μὐΣᾷ ἔξαι τῶν φλλαγιαμών" πάντες ᾿ γῶρ ᾿πέραζονται διὼ τοῦ ἐχόντων τῶν ἔνιαι. ὅνπερ ἐπὶ. τοῦ: ὑπάρχειν, ἔξαι τε καὶ 3) πρώτου, σχήματος. ὥςε «Φανερὸν ὅτι. τὰ ἀδέσθαι καὶ οὐ

οὐκ, ἔξω: συλλογισμός. ὀδεχέχδων γὰρ τὸ μὲν Ὁ παντὶ τῷ ὑπάρχειν ἔξαι ψυλλο νμόρ. εἰ δ᾽ ἡ μὲν καταφατικὴ τῷ. ΤΙ τὸ “δὲ Β τοὶ τῷ Τ' ὑπάρχειν." ἔςαι δὴ πάλιν τὸ καθόλου ἡ δὲ ςερητικὴ ἐν μέρει, διὰ τοῦ ᾿ἀδυνώτου ἕ ἔσαὶ

πρῶτον σχῆμα τῆς ἐν ΩΝ προτάσεως ᾿ἀντιςραφείσης" ᾿εἰ ἡ ἀλόδειξις. πύχαὶε γὰρ τὸ μὲν Β' παντὶ τῷ Γ, τὸ δὲ

γὰρ, τὸ Α παντὶ τῷ Τ΄, τὸ δὲ Γ' τινὶ τῶν Β, ᾿ σὸ.Α τοὶ Α ὀδδγήσθα τινὶ τῷ. Τ' "μὴ ὑεφρχει: πρις ῥαὲ δὴ τὸ Α΄ ἐ- τῶν Β ὀδέχεται. καὶ εἰ “Νΐ τὸ ΒΤ' τεθείη τὸ καθόλε, 35 δέχεσθαι τοὶ τῷ Β μὴ ὑπάρχαος εἰ γὰρ 'παντὶ τῷ Β τὸ ὡσαύτως. ὁμοίως δὲ καὶ εἰ τὸ μὲ ΑΤ' φερητικὸν. εἴη) τὸ Α ὑπάρχει ἐξ ἀνάγκης, "τὸ δὲ Β, παντὶ τῷ Τ' κεῖται ὑπάρ-- δὲ ΒΤ' “καταφατικόν" ἔςαι γὰρ πάλιν τὸ ΡΟ σχήμω χεῖν,. τὸ Α παντὶ τῷ Τ' ἐξ ἀνάγκης ὑπάρξαν ὑχῦτο γὰρ: διὰ τὴς ἀντι ροφῆς. εἰ" δ᾽ Ἀρφῆα, ξερητοαῶ τεθείήσαν, δέδεικται πρότερον. ἀλλ΄ - ὑπέκειτο, ἀρ ρὲ ερράμῳ μὴ ἡ μὲν καθόλου ἡ δ᾽ ἐν μέρει, δὶ αὐτῶν μὲν τῶν εἰλμ»:. δφάρχεθι;

Ἔν 40. ἡ δ. ἢ τοῦ καὶ τοῦ Ο. 1] 11. πρότεῤον ἃ βγη. ληπτέον Ο. ἢ 1λ. πρότερον 6. ἢ 16. τὸ δὲ] καὶ τὸ -σ.. 1 18: καὶ]. ἀδάτγροι καὶ Ο. ᾿ὶ καὶ--Β ὁπὰ 4. || 19. ἐνδέχεσθαι (΄. 1} 20. Β ἐνδέχοιτο παντὶ (. Ἵ 21. «τῶν β. α. 1} 23.. ἐὰν--- τεθῶσιν ἄ: { 26. Β παντὶ κῆς ὙὉ.Ἐ ΩἹ. τὸ.Β;Τ' εἰς ἐνδέχεσθαι: Ω. 1 32. τιὴϊ τῶν 6. 1} 3}. ἐῷ Ὁ. 1 35. πῶιν «418... {-. 38. τεθῶσιν “Ὁ.

5. λευκές Α΄. ὄ ἢ.10.. ὃν καὶ] ὡς α΄. ἢ 42. παντὴ τῷ Τ' ὀδδεχέσθω 6. " 14.τῷ Ο. 1 16. ὃν ομι 4: {{: 4,.. ἄμω δνυλλ. Β.. Ε 8λ. οχίγ. τιὴ τῶι β ἐνδέχεσθαι. Ο΄: ᾿

τ: Ὅταν ᾿ δ᾽ ἀδόριξοι ἢ ἐν μέρει ληφθῶσιν ἀμφότεραι; οὐκ ἕςαι ΠΑΜΜΝΘΑΙΝ ἀπόδειξις δ ἄν αὐτὴ ἢ Ω καὶ ἐ ἐν τοῖς καθόλου,, καὶ -διὰ τῶν αὐτῶν ἔνε. Δ ΛΝῸΣ 22 - ᾿ Ἐἰ δ᾽ ἐςὶν ἡ μὲν ἀνωγκαία τῶν ἀγόγισεων. ἡ δ' ἐντ

φοτήβωνει, ὀνδέσρέσθαι καὶ ὁ τῷ. ὑτάρχοὶν! ἔςαι. συλλόγις σμός, καὶ ὅταν τὸ μὰ φερητικὸν χηφύμ: τὸ δὲ καταφα- τικον, ἀγαῖθθον, δὲ τὸ καταφατικόν. ὅταν δὲ τὸ σερητικὸν να γκαῆν, καὶ τὸ συμπέρασμα, ἔςαι τῷ μὴ ὑχαρχειν "ὁ γὰρ

δεχομένη, κατηγορικῶν μὲν ὄντων τῶν ὅρων ἀεὶ τῷ ἐνδέχε-: κ' αὐτὸς τρόπος ἔςωι "τῆς δείξεως καὶ καθόλα καὶ μὴ καθόλου.

Ψ,: 7 ν. 9 Ν ᾿ Ν λ σθαι ἔςωι συλλογισμός, ὅταν δ᾽ ἡ τὸ μέν. κατηγορίκον. τὸ

: ᾿ ῳ;: Ἄ ΣῈ δὲ δὲ φυγητοιόνη ἐὰν ΝΕ ἢ τὸ ᾿καταφα τομῶν ὀδινταναν τῷ ἐν- δέχεσθαι μὴ ὑπάρχειν, ἐὼν. δὲ τὸ φερητικόν,. καὶ τῷ ἐνδές

χεσθαι} μὴ ὑπάρχειν καὶ τῷ μὴ ὑκάρχειγ' τὸ δ᾽ ἐξ ἀνάγει

τῶν ὅρων ὄντων. ἀνάγκη γὰρ διὼ τῷ πρώτου σχήματος τε- λείφσθαι τοὺς συλλογισμούς, ὥςε καθάπερ ἐν ἐκβασι, καὶ ἐπὶ. τούτων “ἀνωγκαῖον υτστω. ὅτας δὲ τὸ πιδλσονς καθόλου ἀκ ρα τεθῇ πρὸς τὸ ἔλαττον ἀκρόν, ἐὰν ἐκ ἐν-

κης μὴ ὑπάρχειν ὑκ ἔςαι σύλλογισμός, ὑετῖν ὑδ᾽ ἐν τοῖς 10 δεχόμενον, ἔ ἐςωϊ ανλλενιεμίθ διὰ τῆς. ἀντιςρβψης, ἐὰν δ

ἑηδος σχήμωσιν. ἔςωσαν δὴ κατηγορικοὶ ἜΡΟΤΟΙ οἱ ὄῤῥῃ καὶ τὸ μὲν Α παντὶ τῷ Τ' ὑπαρχέτω ἐξ ἀνώγκης, τὸ δὲ Β τῷ Τ' παντὶ ἐνδεχέσθω ὑπάρχειν. ἐπεὶ ἦν τὸ μὲν Α πὰντὶ τῷ-Τ' ἀνώγκη, τὸ δὲ Τ' τρὶ τῷ Β ἐνδέχεται, καὶ τὸ Δ, τοὶ τῷ Β συνέπιπτεν ἐπὶ τῇ πρώτου σχήματος. ὁμοίως δὲ δερχβήσε- ται καὶ εἰ τὸ: μὲν: ΒΤ' τεθείη ἀνωγκαῖον, “τὸ δὲ ΑΤ' ἐ- δεχόμενον. πώλιν ἔξω τὸ μὲν κατηγορικὸν τὸ δὲ ςερητικόν, ἀναγκαῖον δὲ τὸ κατηγορικόν" καὶ τὸ μὲν Α ἐνδεχέσθω μη- δενὶ τῷ Τ' ὑπώρχειν, τὸ δὲ Β παντὶ ὑπαρχέτω ἐξ. ἀνάγ- κηῆς: ἔςαι δὴ πώλιν. τὸ πρῶτον σχῆμα" καὶ γὼρ ἡ ςερη- τροὴ πρότασις ἐνδέχεσθαι σημαίνει. φανερὸν οὖν ὅτι τὸ συμ»- τέρασμα ἔςαι Ἐδχύκαν" ὅτε ὙῈΡ. ὕτως ἔχριεν αἱ ἘΡ τάσεις. ἐν τῷ πρώτῳ σχήματι, καὶ τὸ ραν ἦν

ἀναγκαῖον, οὐκ ἔςαι. δειχθήσεται δὲ τὸν αὐτὸν τρόπον ὃν ᾿ ς Ψ͵ Ἁ “"- ἐ ἰ καὶ ἐν τοῖς καθόλου, καὶ διὼ τῶν αὐτῶν ὅρων. φάνερὸν. Ψ ΣΟῚ 7, τ» 7 ΄ὕ ἌΣ ἐκ ἐν, οὖν καὶ ἐν τούτῳ τῷ σχήματι πότε καὶ πῶς ἔςαι συλλο-, ᾿ εν Α 7 ΘΑῚ ἊΖ Ὰ - Ἃ ͵7 ΡΨ ΄.- γισμός, καὶ πότε τῇ ἐνδδέχεσθωι καὶ πότε τῷ ὑπάρχειν.

Β' υδυχμβάνδ ἔςξαι νὰ ὄχ ὑπάρηζ»ν" ὕὅτω γὰρ (5 δῆλον δὲ καὶ ὅτι. πάντες ἀτελεῖς, καὶ ὅτι τελειοῦνται διὰ

Ὅτι μὲν οὖν οἱ ἐν τούτοις τοῖς σχήμασι ἀλλο ς ἐμᾶς τελείφνται διὰ τῶν ἐν τῷ πρώτῳ σχήματι καθόλου συλλογισμῶν καὶ εἰς τούτους ἀνάγονται, δῆλον ἐκ τῶν εἰς: ὅτι δ᾽ ᾿ὡπλῶς πᾶς αὐ ΧΆΟΩΦΗΕ ὕτως ἕζει,᾿ ᾿γῦν ἔξαι φανερόν, ὅταν δειχθὴ πῶς γινόμενος διὰ τούτων τινὸς. τῶν σχημάτων.; Ἰ Ε

᾿Ανάγκη Ἂ πᾶσαν ἀπόδειξιν καὶ πάντα συλλογισμὸν ἢ ὑπάρχον τι ἢ μὴ ὑπαίρχον δερωύναι, καὶ τῦτο ἢ καθόλου.:

ἐνδεχόμενον. εἰ δ᾽ ἡ φερητικὴ πρότασις ἀναυθθαΐα, τὸ Αὐτα 5 ἢ κωτὰ μέρος, ἔτι ἢ δεικτικῶς ἢ ἐξ ὑποθέσεως. τὰ δ᾽ ἐξ

πέρασμα, ἔςωι καὶ ὅτι ἐνδέχετωι τινὶ μὴ ὑπάρχειν καὶ ὅτι

ὄχ ὑπάρχει. κείσθω γὼρ τὸ ἃ τῷ Τ' μὴ ὑπάρχειν ἐξ ἀνάγ-.

Ἀ λ ΣᾺ, - » κης, τὸ δὲ Β παντὶ ἐνδέχεσθωι. ἀντιςρωφέντος οὖν τοῦ Β »-Ὁ Ν »“ἬἪ. “Ἢ Γ Τ' καταφατικῷ τὸ πρῶτον ἔςαι σχήμω, καὶ ἀνωγκωΐία ἡ

Ν ιν ἃ ων δ᾽ “ - ἦν ε ΄ ͵ ςἘρηΤτιΚη προτασίς. οτε στως εἰΧῸν ὧἱ προτάσεις, συνε- 30

βαινε τὸ Ἀ τῷ Τ' καὶ ἐνδέχεσθαι τινὶ μὴ ὑπάρχειν καὶ μὴ ε 7 ὡς τς ας ἢ Ἁ “ ΠΝ Ὁ Ἁ λς,ὔ ὑπάρχειν, ὠςε᾿ καὶ τὸ Α. τῳ Β ἀνάγκη τινὶ μὴ ὑπάρχειν. ᾿ Ἵ ὅταν δὲ τὸ ςερητικὸν τεθῇ πρὸς τὸ ἔλωττον ἄκρον, ἐοὶν μὲν Ζ " “ 7 ἐνδεχόμενον, ἔςωι δυλλογισμὲς Ἰαταληφθσδος τῆς ἘΡΤαΣ

ὑποθέσεως μέρος τὸ διὼ τῇ ἀδυνάτου. πρῶτον οὖν εἴπω-. μα περὶ τῶν δεικτικῶν: τούτων γαΡ δειχιθέντων φανερὸν ἔςαι καὶ ἐπὶ τῶν εἰς τὸ ἀδύνατον καὶ ὅλως τῶν ἐξ ὑπο- θέσεως.

Εΐ. δὴ δέοι τὸ Α κατὼ τῷ Β συλλογίσασθαι ἢ ἢ ὑπάρ- χο' ἣ μὴ ὑπάρχιον, ἀνάγκη λαβεῖν τι κατά τινος. εἰ μὲν ὧν τὸ Α κατὰ τῇ Β. ληφθείη, τὸ ἐξ ἀρχῆς ἔςαι εἴλημν:. μένον. εἰ δὲ κατὼ τῷ Τ', τὸ δὲ Τ' κατὰ μηδενός, μηδ ἄλλο κωτ᾽ ἐκείνε, μηδὲ. κατὼ τὰ Α ἕτερον, ὑδεὶς ἔς αἱ

σεως, καθάπερ. ἐ ἐν τοῖς πρότερον, ἐὼν δ᾽ ἀνθ καδας ὄκ ἔς.αἱ᾿ 35 συλλογισμός" τῷ γὰρ ἕν κἄθ᾽ ἑνὸς λέ γι. οὐδὲν ἰὐω

καὶ γοῶὼρ παντὶ ἀγάγκη καὶ ὑδενὶ ἐνδέχετωι. ὑπάρχειν. ὅροι

τῷ παντὶ ὑπάρχειν ὕπνος--ἧππος καθεύδων-- ἄνθρωπος, τοῦ.

νι ᾿ προ, ἀέεχιυ, νὰν μηδενὶ ὕπνος - ἵππος ἐγρηγὸρώς -- ἀγθρωπος.

Ὁμοίως δ᾽ ἕξει καὶ εἰ ὁ μὲν καθόλε τῶν ὅρων ὁ δ᾽ ἐν μέρει πρὸς τὸ μέσον"

4. ἀόριξοι.4. Ἱ 13. τῷ Τ' οαὶ 86 1 20. τῶν 4.8. {παντὶ τῷ ἡ ὑπαρχέτω Ο': {{-31.. καὶ. μὴ ὑπάρχειν ὁχτα.ΑἿ. 1 82. καὶ οτχὰ Ο΄. | 37. τοῦ δὲ μηδεὴ Ὁ.

βαίνει ἐξ ἀνώγκης. σιν. ἐαν μὲν οὖν ληφθῇ τὸ Α κατ᾽ ἄλλου ἢ ἄλλο κατὼ

Ὰ “ ΄, γῇ ᾿: τὰ Α, ἢ κατὰ τῷ Τ' ἕτερον, εἶνωι μὲν συλλογισμὸν οὐδὲν 7 Ἀ 7 Ν 3 ᾿' ᾿ δ ἌΡ 4.3, 7] ᾿ κωλύει, πρὸς μέντοι τὸ Β οὐκ ἔς αἱ διὼ τῶν εἰλημμένων.

Ἁ γ Υ Ν 7 “ λιν» 7 Ἃ κατηγορικῶν μὲν γὼρ ὄντων ἀμ 40 οὐδ᾽ ὅταν τὸ Τ' ἑτέρῳ, κἀκεῖνο ἄλλῳ, καὶ τῦτο ἑτέρῳ, μὴ

. ΤΠ 25. τὸ] καὶ τὸ Ο. 1.28. παγὴ. τῷ Ἱ μετα

δ. καὶ καθόλου ὁπ ΡΣ α. " καὶ «μὴ καθόλου ὁτὰ 418 οἱ γυ Ὁ. || 14. ἐνδέχεται Ο. ἸΠ.18.: τέλειοῦνταί τε διὰ ΒΟ. 19. ἄγον

ται. Α.. 1} -26. “μέρος ' ἐςὶ τὸ 85. τὸ 6.

«27. τούτων. γὰρ᾽. δειχι θέντων. Ὅτα Ο, 11 31. ἢ μὴ ὑπάρχον οι ῥὲ' «Α.

δὲ πρὸς τὸ Β, ἐδ ἔτως ἔαι πρὸς τὸ Β. συλ- ϑέσεως. εἰ δὲ τῶτ᾽ ἀληθές, πᾶσαν ἀπόδειξιν καὶ πάντα ιὸς τῷ Α, ὅλως γα εἴπομεν ὅτι ἀδεὶς οὐδέποτε ἔξαι συλλογισμὸν ἀνάγκη γύεσθαι διὰ τριῶν τῶν προειρημένων υγισμὸς ἄλλε κατ᾽ ἄλλου μὰ ληφθέτος τοὺς μέ. σχημάτων. τούτου δὲ δειχθέντος δῆλον ὡς ἅπας τε συλ- ἜΤ, ἱπρὸξ ὁ ἑκάτερον ἔχει πως ταῖς κατηγορίαιον ὁ Ἂ» λογισμὸς ἐπιτελεῖται διὰ τῷ πρώτου σχήματος καὶ ἀνά- ὡπλῶς ἐκ. βρρέσειν ἐξα ᾿ὁ δὲ πρὸς 5 στα εἰς τοὺς ἐν τούτῳ καθόλε συλλογισμούς. συλλογισμὸς ἐκ τῶν πρὸς τόδε προτάσεων, ὁ δὲ τῆδε Ἔτι τε ἐν ἅπαντι δεῖ κατηγορικόν τινα τῶν ὅρων εἶ- 24 ρὸς τόδε διὰ τῶν τῇδε πρὸς τόδε προτάσεων. ἀδύνατον δὲ ναι καὶ τὸ καθόλου ὑπάρχειν" ἄνευ γὰρ τῷ καθόλευ ἢ ς τὸ Β λαβεῖν πρότασιν μηδὲν μήτε κατηγοροῦντας ἐκ ἔςαι συλλογισμὸς ἢ ὁ πρὸς τὸ κείμενον, ἢ τὸ ἐξ ἀρ- δ ᾿ εμρᾷ ἀπαρνεμένους, ἢ πάλιν Τῷ Α πρὸς; τὸ Β μη- χῆς αἰτήσεται. κείσθω γὰρ τὴν ρερθα ἡδονὴν εναι σπύ- σὺν λαμβάνοντας ἀλλ᾽ ἑκατέρου ἴδια ἅττα κατη- 10 δαίαν. εἰ μὲν ἔν ἐξόν ἡδονὴν εἶναι σπεδαίαν μὴ ξι ταὶ γεῶπως ἢ ἀπαρνεμένους. ὥςε ληπτέον τι μέσον ἀμφοῖν, θεὶς. τὸ πᾶσαν, ὑκ ἔςαι σὐλλυγωημός" εἰ δὲ τινὰ Ὁ» ἃ συνάψει. τὰς κατηγορίας; εἴπερ ἔςαι τῦδε πρὸς τόδε συλ- γήν, εἰ μὲν ἄλγον, ἀδὲν πρὸς τὸ κείμενον, εἰ δ᾽ αὐτὴν ᾿ογισ ὅς. εἰ ἦν ἀνάγκη, μώ τι Ξθ0: πρὸς ἄμφω Ἀορόν; ῃϑέὴν, τὸ ἐξ ἀρχῆς λαμβάνει. μῶλλον δὲ γύεται φ 4. δέχεται τριχῶς [0] γὼρ τὸ Α τῷ Γ' καὶ τὸ Τ' νερὸν ἐν τοῖς διαγράμμασιν, οἷον ὅτι τῷ ἰσοσκελοῦς ἴσαι τὸ Β κατηγορήσαντας, ἢ τὸ Τ' κατ᾽ ὀμφυῦ ἃ ἢ ἄμφω 15 αἱ ὩΣ τὴ βάσει. ἔων, εἰς τὸ "ἐήπ ἦἡγμέμαι αἱ ΑΒ. Ἵ αταὶ τῷ Π), ταῦτα δ᾽ ἐςὶ τὰ εἰρημένα σχήματα, Φφ. εἰ οὖν ἴσην λαμβάνοι τὴν ΑΤ' γωνίαν τ΄ ΒΔ μὴ ὅλως οδν᾽ ὰ τότ “συλλογισμὸν ἀνά Ὕκη γύεσθαι διὰ τούτων ἀξιώσας ἶ ἶσας τὰς τῶν ἡμικυκλίων, καὶ πάλιν τὴν Τ' τοὶ τῶν. σχημάτων. ὁ γὰρ αὐτὸς λέγ καὶ εἰ διὰ πλει- τῇ Δ μὴ πᾶσαν προσλαβὼν τὴν τῷ ἡμήματος, ἔτι δ᾽ ΠΟ ἔων συκώετοι πρὸς τὸ Β΄ ταὐτὸ γὰρ ἔςαι σχῆμα καὶ ἀπ᾽ ἴσων ὑσῶν τῶν ὅλων γωνιῶν καὶ ἴσων ἐδηρημόαν ον γλῳραν πος 2 ἴσας εἶναι τὰς λοιπὰς τὰς ἘΠΖ, τὸ ᾿ξ ἀρχῆς αἰτήσε- ον "Τὺ μὲν οὗ οὖν οἱ διοιτοαὶ τερεύοπαι διὰ τῶν πρειρμές ται," ἐὰν μὴ λάβη ἀπὸ τῶν ἴσων ἴσων ἀφαιρουμέων Ἧ πο ως.» φανερόν" ὅτι δὲ καὶ οἱ εἰς τὸ ἀδύνατον, δῆ- ἴσα λείπεσθαι. φανερὸν οὖν ὅτι ἂν ἅπαντι δεῖ τὸ καθόλου ᾿ς λον ἔξαι διὰ τότων. πάντες γὰρ οἱ διὰ τῷ ἀδυνάτε περαί. ὑπάρχειν, καὶ ὅτι τὸ μὲν καθόλου ἐξ ἁπάντων τῶν ὅρων τοῖς τὸ μὲν ψεῦδος συλλογίζονται, τὸ δ᾽ ἐξ ἀρχῆς ἐξ καθόλου δεύκονυται; τὸ δ᾽ δ μά καὶ ὕτῶν χκάκεδως, ὥς᾽ ᾿ ὑποθέσεως δεικνύεσιν, ὅταν ἀδύνατόν τι συμβαύῃ τῆς ἀντι- 25 ἐὰν μὲν ἢ τὸ συμπεραῦμα καθόλου, καὶ τοὺς ἤρουέ ἀϑάγκη ᾿φάτεως τεῤεύνηςς οἷον ὅτι ἀσύμμετρος ἡ διώμηρε διὰ τὸ γξές καθόλε ὅλωι ἐὰν δ᾽ οἱ ὅροι καθόλε, ἐνδέχεται τὸ συμπέ- τ πεσθαι τὰ περιττὰ ἶσα τοῖς “γί; φυμμέϊῥᾳ τεθείσης. τὸ "μ᾿ ρασμὰ μὴ εἶναι καθόλι. δῆλον δὲ καὶ ὅτι ἐν ἅπαντι ΧΕ. οὖν ἴσα γύεσθαι τὰ πψανὰ τοῖς ἀρτίοις συλλογίζεται, τὸ σμῷ ἢ ἀμφοτέρας ἢ τὴν ἑτέραν πρότασιν ὁμοίαν ἀνώγκη γύε- δ᾽ ἀσύμμετρον εἶναι πὴ διάμετρον ἐξ ὑποθέσεως ἀαυάν, ἔδει τῷ συμϑιράσματι. πος δ᾽ ὁ μόνε. τῷ ἢ χαικάμτθον

πρασα νάτου σθαί, » τὸ δεῖξαί τι ᾿ἀλύα-. Ὁ ἘΛΡΜΕΘΩ πκρυτιτνρ ρας γλόφεμω πεσῇ: τὸν διὰ τὴν ἐξ ἀρχῆς ΚΈΡΑΣ ὥς ἐπεὶ τῇ ψεύδους Ὑξ Φανερὸν δὲ καὶ ἁπλῶς πότ᾽ ἔςαι καὶ πότ᾽ οὐκ ἔςαι ος γεται ϑυλυγωμὲς δεικτικὸς ἐν τοῖς εἰς τὸ ἀδύνατον ἀπα- συλλογισμός, καὶ πότε δυνατὸς »ἑαὶ πότε τέλειος, καὶ ὅτι ο΄ ηομένοις, τὸ δ᾽ ἐξ ἀρχῆς ξ ὑποθέσεως δσυπης τοὺς δὲ σλλογωμῃ ὄντος ἀναγκαῖον ἔχειν τοὺς ὅρους κατά τιγα ἣν τϑεκτιχοὺς πρότερον ὄνιρεν ὅτι διὰ τούτων περαίνονται" τῶν 35 τῶν εἰρημένων Υρέκενς..} Ἰϑρμάτων, ΨωΝ ἢ ὅτι καὶ οἱ διὰ τοῦ ἀδυνάτου συλλο- Δῆλον δὲ καὶ ὅτι πᾶσα ἀπόδειξις ἕξει διὰ ᾿οῖν ὅρῶν 55 γαμοὶ διὰ τούτων ἔσονται τῶν σχημάτων. ὡσαύτως δὲ καὶ ὦ πλειόνων, ἐὰν μὴ δι᾿ ἄλλων καὶ ἄλλων τὸ. αὐτὸ καὶ οἱ ἄλλοι πάντες οἱ ἐξ ὑποθέσεως" ἐν ἅπασι ογαβι συμπέρασμα γίνηται, οἷον τὸ Ἐ; διώ τε τῶν ΑΒ καὶ διὰ μὲν συλλογισμὸς γύεται πρὸς τὸ μεταλαμβανόμενον, τὸ τῶν Τ' Δ, ἢ διὰ τῶν ΑΒ καὶ ΒΤ πλείω γὰρ μέσα τῶν δ᾽ ἐξ ἀρχῆς περαΐύεται δὲ ὁμολογίας ἤ τινος ἄλλος ὑπο- 40 αὐτῶν οὐδὲν εἶαι κωλύει. τούτων δ᾽ ὄντων ὑχ εἷς ἀλλὰ

τ 2. τοῦ α ὁπι.46. ἢ εἴπωμεν Β εἴ ρτ ΑΙ. ἢ 1. τόνδε διὰ ρε 8. ἢ 12. ὃς ΑἹ. ἢ 15. κατηγορήσαντες (. ἢ 16. φατερὲν ἦν ὅτι 6. ἵ 18. εἰ οπι ΡΥ Ο. ἵ 36. φανερὲν ἦν ὅτι τ 3. τῶν τριῶν 6; 6; τὲν ὅρον Β. 1. γὰρ ἀν τῶ Ο ἵ 8. πρμκεύινον Ὁ 1 10: τρσόῳς 8. ἵ. 18. πρώμημοῖν δ. Κ' 16. λαμ- βάγει αἰ ᾿ 18. δ᾽ ὁπι 4138.ὄ ' 21. αἰζειαπι ἴσων οπὲ “1. ἢ 39. «8 καὶ αὙ καὶ β11 Ο. ἢ 40. ἐχὶ (. Ε

πλείους εἰσὶν οἱ συλλογισμοί. ἢ πώλο; ὅτων ἑκάτεῤον τῶν ΑΒ, Κατὰ μὲν οὖν τὰς κυρίως προτάσεις χαμβαναμώων διὰ συλλογισμοῦ λκφθῇ, οἷον τὸ Α διὰ τῶν ΔῈ καὶ πώ- τῶν συλλογισμῶν, ἅπας ἔςαι συλλογισμὸς ἐκ. προτάσεων λα. τὸ 8 δὲ χῶν ὦ Ὁ, ἃ τὸ μὲν ἐπαγωγῇ. τὸ δὲ συλλογι: μὲν ὠρτίων ἐξ ὅρων δὲ περιττῶν" ἑνὶ γὼρ πλείους οἱ ὅροι τῶν σμῷ. ἀλλὰ καὶ οὕτως. πλείους οἱ συλλογισμοί" “πλείω γὰρ «ρροτάσεων. ἔςαι δὲ καὶ τὼ συμπεράσματω ἡμίση τῶν προ» τὼ συμπερῴδημωτα ἐςιν, οἷον τό τε Α, καὶ τὸ Β, καὶ τὸ Ε΄, 5 τώσεων. ὅταν δὲ διὼ προσυλλογισμῶν περαίνηται ἢ διὰ εἰ δ᾽ οὖν μὴ πλυδυὰ ἀλλ εἷς, οὕτω. μὲν ἐνδέχετωι. γενέσθαι πλείονων μέσων μὴ συνεχῶν, οἷον. τὸ ΑΒ. διὰ τῶν Γ΄ Δ, τὸ διὰ πλειόνων τὸ αὐτὸ συμπέρασμω, ὡς δὲ τὸ Τ' διὰ τῶν μὲν πλῆθος τῶν ὅρων ὡσωύτως ἑνὶ ὑπερέξει τὼς προτάσεις ΑΒ, ἀδύνατον. ἔςω γὰρ τὸ Ἐ συμπεπερασμένν ἐκ τῶν βὴ γὼρ ἔξωθεν ἡ εἰς τὸ μέσον τεθήσεται ὁ παρεμπίπτων ὅρος" ΑΒΤ Δ. οὐκῆν ἀγώγκη τι αὐτῶν ἄλλο πρὸς ἄλλο εἰλάφθαι, ἀμφοτέρως δὲ συμβαίνει ἑνὶ ἐλάττω εἶναι τὰ διαςήμωτω σὸ μὲν ὡς- ὅλον τὸ δ᾽ ὡς μέρος" τῦτο γὰρ δέδεικται πρός 10 τῶν ὅρων),: αἱ δὲ πρετώξεὶς ἰσωὶ τοῖς διωαςήμασιν" ὁ μέντοι

τερον, ὅτι ὄντὸς συλλογισμοῦ ἀνωγκαῖον ἕτως τινὰς ἔχειν τῶν ὅρων. ἐχέτῳ οὖν τὸ Α. ὕω πρὸς τὸ Β. ἔςιν ἀρὰ τι ἐξ αὐτῶν. συμπέρασμα ἀκοῦν, ἤτοι τὸ ᾿ ἢ τῶν ΓΔ θάτερον ἢ Ἂ: ἄλλο τι παρὰ ταῦτα. καὶ εἰ μὲν τὸ Ε;, ἐκ τῶν ΑΒ μέν

ὠεὶ αἱ ἕω ἄρτιαι ἔονθοὶ οἱ δὲ. τεραρεμίῃ ὠλλ' ἐναλλάξ, ὅταν μὰ αἱ τρεϊώσοα ἄρτιαι, περιττοὶ οἱ ΤΑΝ ἐψαλεν ἡ

ὅροι. ἄρτιοι, τερίτται αἱ προτάσεις" ὥρμα. γὰρ τῷ ὅρῳ μία προϊέθεται πράτασις: ὧν ὁποθενῶν τριρεθεὰ ὁ ὅρος. ὥς᾽ ἐπεὶ

γον ἄν εἴη ὁ συλλογισμός, τὼ δὲ Τ' Δ εἰ μὲν ἔχει οὕτως ὥς᾽ 15: αἱ μὲν ἄρτιαι οἱ δὲ περιτὰνν ἦσαν, ἀνώγκη παραλλάττων

εἶνωι τὸ μὲν. ὡς ὅλον. τὸ δ᾽ ὡς μέρος, ἔξαι τι καὶ ἐξ ἐκεῖ: γων, καὶ ἧτοι τὸ Ἐ ἢ τῶν ΑΒ θάτερον ἢ ἄλλο τι παρὰ ταῦτα. καὶ εἰ μὲν τὸ Ἐ ἃ τῶν ΑΒ θάτερον. ἢ πλείους ἔσον-- ται οἱ συλλογισμοί, ἢ ὡς ἐνεδέχετο ταὐτὸ διὼ πλειόνων

τῆς κὐρ προσθέσεως ἡνήμίπς τὰ δὲ ἀπ λνεραμπεὰ ὀκέτε τὰ αὐτὴν. ἕξει πέξυ ὅτε πρὸς τοὺς ὅρους ὅτε. πρὸς τὰς προ- τάσεις" ἑνὸς γὰρ ὅρου προς θεμένου συμπεράσματα προ- ςξεθήτεται. ἑνὶ ἐλάττω τῶν προὐπαρχόντων ὅρων" πρὸς μόνον

᾿ ὁ Δ Τὰν Υ. ὅρων περαίνεσθαι συμβαῦύει" εἰ δὶ ὦλλο. τι παρὼ ταῦτω,20 γὼρ τὸν ἔσχωτον ἃ ποιεῖ συμπέρασμω, πρὸς δὲ τοὺς ἄδλε-

πλείους ἔσονται καὶ ἀσύναπτοι οἱ συλλογισμοὶ πρὸς ὠλλή-

λους, εἰ δὲ μοὸ ἕτως ἔχοι τὸ Γ' πρὸς τὸ Δ ὥςε ποιεῖν. συλ--

λογισμόν, μοίτην ἔςαι εἰλημμένω, εἰ μή. ἐπωγωγῆς. ἤ κρύ- ΕἾ ΕΣ » 7 7 ᾽ θι..,.5 “Ὰ

Ψεως ἡ τινος ἄλλου τῶν τοιότων χάριν: εἰ δ᾽ ἐκ τῶν ΑΒ.

7 -" -“ 7 Ἁ Χ λ λοὺς πώντας, οἷον εἰ τῷ ἈΙΒῈ πρόσκειται τὸ ἃ. εὐθὺς καὶ 7 7 7 7] Ν ᾿Ὶ Ἀ ἃς συμπερώσμιωτοω δύο πρόσκειται, «τὸ τε πρὸς τοι καὶ τὸ προς: Ν ΚΣ Χο Ἦν ΨΕΥΣΥ Κ, Ἂ Ν ᾿ τὸ Β. ὁμοίως δὲ κἀπὶ τῶν ἄλλων. κἀν εἰς: τὰ μέσον: δὲ πὰ--

4 Χ Ν 7 ει Ὁ» Ν ΄ 7 ρεμπίπτη, τὸν αὐτὸν τρόπον" πρὸς ἕγω γὰρ μόνον ὅ ποιήσει.

μὴ τὸ ἘΞ ἀλλ᾽ ἄλλο τι γύετωι συμυπέρωσμω. ἐκ: δὲ τῶν 25 συλδιογισχαθι. ὥς: πολὺ πλείω τὼ ΜΉΝ καὶ τῶν"

Ἃ ἊΨ» ν: "“" Τ' Δ ἢ τούτων θώτερον ἡ ἀλλο πάρω ταυτῶ. πλείους τε οἵ:

λ Ἁ “Ἢ συλλογισμοὶ ἕνονται καὶ ἃ τῷ ὑποκειμένκ᾽ ὑπέκειτο γὰρ Ξ “ Ν - εἶναι τὰ Ἐὶ τὸν συλλογισμιόγ. εἰ δὲ μὴ γίνεται ἐκ τῶν ΓΔ μηδὲν

συμπέρασμιω; μώτην: τε εἰληφθωι αὐτὼ συμβαίνει καὶ μὴ.

Ἐπεὶ δ᾽ ἔχομεν περὶ ὧν οἷ συλλογισμοί, καὶ ποῖον ὁν)86 ἑκάςῳ σχήμιωτι καὶ ποσαχῶς δείκνυται, φανερὸν ἡμῖν ἐςὶ καὶ ποῖον πρόβλημα χαλεπὸν καὶ ποῖον εὐεπιχκείρητον" τὸ

τὰ ἐξ ἀρχῆς εἶναι: τὸν συλλογισμόν. ὥςε φανερὸν ὅτι. πᾶσα, 30 μὲν γὼρ ἐν πλείοσι σιχήμωσι καὶ διοὺ πλειόνων πτώσεων πε--

ἀπόδειξις καὶ πᾶς συλλογισμὸς ἔςωι διὼ τριῶν ὅρων μόνον. »“ ς Ἔδτου. δ ὄντος φανεροῦ, δῆλον ὡς καὶ ἐκ δύο προ-,ὔ ἈΠῸ 7 « Ν - ΝΜ 3.3). ν΄ ᾽ τάσεων καὶ ἃ πλειόνων". οἷ, γὼρ τρεῖς ὕροι δύο προτάσεις, εἰ ᾿ ᾿Ὰ »" Ὁ μὴ προσλαμβάνοιτο, καθάπερ ἐν τοῖς ἐξ ἀρχῷς ἐλέχθη.

ρωινόμιενον ῥῷον, τὸ δ᾽ ἐν ἐλάττοσι καὶ δὲ ἐλαττόνων δυσε-" πιχειρητότερον. τὸ μὲν οὖν καταφατικὸν τὸ καθόλου διὼ τῷ πρώτου σχήμωτος δείκνυται μόνε, καὶ διὰ τούτου μοναχῶς" τὸ δὲ ςερητικὸν διώ τε τῷ πρώτου καὶ διὰ τῷ μέσου, καὶ

“ “Ἢ ον ὦ Ἂ ᾿ "Ἢ 7 “Ἢ »" Σ πρὸς τὴν τελείωσιν τῶν συλλογισμῶν. φανερὸν ὧν. ὡς ἐν ᾧ 35 διὼ μὲν τῇ πρώτου μοναχῶς, διὰ δὲ τῷ μέσου διχῶς" τὸ

7 Ὶ “ εἴας ἡ γχι..» ε 7 δὺ ἽΝ, 7 λόγῳ συλλογιίς ρεῷ μη ἀρτιοαΐ εἰσιν αἷ. προτάσεις δὶ’ ὧν γί Χ 7 7 ΕΝ ν Ψ γετωι τὰ συμπέρασμω τὸ κύριον. (ἔγια. γὼρ τῶν ἄνωθεν συμ-;, 7 ζ 7 Ἂ περασμώτων, ἀνωγκοῖον εἶγωι προτώσεις), οὗτος ὁ λόγος ἢ 7 Ἃ 7 “" 7 7 Ν Ν ὅ. συλλελόγιςωι ἢ: πλείω τῶν ἀναγκαίων ἠρώτηκε προς. τὴν Ζ θέσιν.

28. τῦῦ] τὸ 4.} 31. μόνων Ο. ᾿᾿ 3ἀ: ἐλέχθη οἵη «.

2 ᾿ Ν ν 7 λ Ν τ“ ὧδ τέο δ᾽ ἐν μέρει κωτωφατικὸν διῶ τῇ πρώτου καὶ διαὶ τῷ ἐσιχα. » ᾿ δὴ ἢ ἀν ύδο ἸΝ “ δὲ δὶ ν Δ, 5 7 του, μοναχῶς μὲν δια τῷ πρώτου, τριχῶς δὲ διῶ τῷ ἐσ'χα- του. τὸ δὲ ςερητικὸν. τὸ κατῶ. μέρος ἐν ἅπασι τοῖς. σχχήμωσε. δεῦ δὴ 3 Χ “ 7 κᾺ 3 δὲ τΑνὴ Ψ. ἰκνυτωι, πλὴν ἐν μὲν τῷ πρώτῳ ὥπαξ, ἐν δὲ τῷ μέσῳ,

λ ἊΨ". 9 7 5 “Ὰ Χ ὃ δον “ δὲ »“» 40 καὶ τῳ ἐσχώτῳ ἐν τῳ μὲν δίχως ἐν. τῷ δὲ τρίρζως. ᾧφανε-.

6. γίνεσθαι 6. 1 9: αἰϊόνυσα δα ρε 248.!11. μόνων Ο. Ἰ 21. πλείες τε ἔσονται (. ᾿ οἱ οτα 48. 1} 26. τῦτο θᾶτ..8. ἢ

11. αἱ ἊΣ οἷλ 4; ᾿Π 27. καὶ ποῖον---28. ἡμῖν ἐςξὶ οπι «4. || 30. γοςῖβ “πτώσεων Ἀϊαρα5 πτω φοὺν.28, ΠΠ 86. καταφατικὸν: καὶ

ΑΝΑΛΥΤΙΚΩΝ ΠΡΟΤΕΡΩΝ Δ. 3 ᾿ ν ὅτι τὸ καθόλου κατηγοροκὸν κατασκευάσαι μὲν χορ Δεῖ δὴ τὰς προτάσεις Τηρὶ 'ὅκιςον ὀὕτώς ὀδιλαμβάνευ; τ: ατον, ἀνασκευώσαι δὲ οὐδε ὕχως δ᾽ ἐξὸν ἀναιρῶντι ὑποθξευνον αὐτὸ ἀρῶθαν, καὶ Ἰαὺρ ὁῤ μούς τε καὶ ὅσα, ἴδια, εἴ, ἩΜΙ͂Ν μέρει ἑφω: ἀδὲ γὰρ ἣν μηδενὶ καὶ τοῦ πράγματός ηὐνό. εἶτα μετὰ τοῦτο ὅσα ἕπεται τῷ τρᾶς Ἢ ἦν τοὶ μὴ ὑπάρχῃ, ἀνήρηται" τούτων δὲ τὸ ΝᾺ τοὶ μὴ ἐν ἧματι, καὶ πάλιν ἐἷς τὸ Ἰράγμώ ΒΑΛΥΘΗ, καὶ ὅσα μὴ ἅπασι τοῖς σχήμασι ϑυόυυταν τὸ δὲ μηδενὶ ἐν τοῖς δυσίν. 5 ἐνδέχεται; αὐτῷ ᾿ὑπάρχειν. οἷς δ᾽ αὐτὸ » ἐνδέχεται, οὐκ ᾿ χὸν αὐτὸν δὲ τρόπον κἀπὶ τῶν φερητικῶν" καὶ γὰρ εἶ παντὶ ἐκληπτέον διοὺ τὸ ερβ μεοκαῇ τὸ φεῤητιάκόν. διαιρετέον δὲ καὶ κχαὶ ε εἰ τοί, νήρηται τὸ ἐξ ἀρχῆς" ὅτ δ᾽ ἢ Ὁ ἐν δύο σχή- τῶν ἑπομένων ὅσα τε ἐν τῷ τί ἐςι καὶ ὅτξα ὡς ἴδια καὶ ὕδώ μασιν. ἐπὶ δὲ τῶν ἐν μέρει μοναχῶς, ἢ παντὶ ἢ ἔρίρν) Ὁ ὡς ᾿συμιβεβηριότα, ἈκΤΉγυρεῖτϑς, καὶ τούτων ποῖα δυξασικῶς ᾿ζωπαύ ὑπάρχειν. κατασκευάζοντι δὲ ἡ ῥᾷω τὰ ἐν μέρει" καὶ καὶ ποῖα κατ᾽ ἀλήθειαν' ὅσῳ μὲν γὰρ ἂν πλειόνων τοιούτων γὰρ ἐν πλείοσι σχήμασι καὶ διὰ πλειόνων τρόπων. ὅλως τε 10 εὐπορῇ τις, θᾶττον ἰδώζειωι συμπεράσματι. ὅσῳ δὶ ἂν οὐ δεὶ λανθάνειν ὅτι ἀνασκευάσαι μὲν δι᾿ ἀλλήλων ἔςι καὶ ὠλοιθεξέβων, μᾶλλον ἀποδείξει. δεῖ δ᾽ ἐιλέγειν μὴ τὼ ἐπό- τὰ καθόλου, διὰ τῶν ἐν μέρει καὶ ταῦτα διαὶ τῶν καθόλου, ΡΉσ, τοί, ἀλλ ὅσα ὅλῳ τῷ πράγμᾶτε ἕπεται. οἷον μὴ τί υάσαι δ᾽ οὐκ ἔς: διὼ τῶν κατὰ μέρος τὰ ὁ πάθάλα, τινὶ ἀνθρώπῳ ἀλλὰ τί ἐφ “πδρακῳ, ἔπεται" διὰ γὰρ τῶν κι ῥων δὲ ταῦτ᾽ ἔςιν. ἅμα δὲ δῆλον ὅτι καὶ τὸ ἀνα- καθόλου προτάάεων ὁ συλχογισμός. ἀδιορίςου μὲν οὖν ὅν: κεν ἐςὶ τῇ κατασκευάζειν ῥᾷον. 45.τὸος ἄδηλον εἰ καθόλου ἡ πρότασις, διωρισμένου δὲ φανερόν. ὁμοίως δ᾽ ἐκλεκτέον καὶ οἷς αὐτὸ ἕπεται ὅλοις, διὼ τὴν. εἰ- ρημένην αἰτίαν. αὐτὸ δὲ τὸ ἑπόμενον οὐ ληπτέον ὅλον ἔπε: σθαι, λέγω δ᾽ οἷον ἀνθρώπῳ πᾶν ζῶον ἢ μεσικῇ πᾶσαν ἐπιΞ καὶ ποῶν ἐν ἐλάττοσι διόσυταν, ὅρων ἐκ τῶν εἰρημένων. ςήμην, ἀλλὰ μόδον ὡπλῶς ἀκολουθεῖ, κὠθώπερ καὶ “ρῦ9 ΦἸ πῶς δ᾽ εὐπορήσομεν αὐτοὶ πρὸς τὸ τϑέμεον ἀεὶ ὀνλλογι- 9 τευόβεθαν καὶ γὰρ ἄχρηστον θάτερον καὶ ἀδύνατον, οἷον σμῶν, καὶ διὰ ποίας ὁδοῦ ληψόμεθα τὰς περὶ ἕκαςον ἀρ- πάντα ἄνθρωπον εἶναι πᾶν ζῷον ἢ δικαιοσύνην ἅπαν ἀγαθόν. χας, γῦν ἤδη λεκτέον" οὐ γὰρ μόνον ἴσως δεῖ τὴν γένεσιν ἀλλ ᾧ ἕπεται, ἐπ᾽ ἐκείου τὸ παντὶ λέγεται. ὅταν δ᾽ ὑπό θεωρεῖν τῶν συλλογισμῶν, ὠλλὼ καὶ τὴν δύναμιν ἔχειν τοῦ τινος παρίδρηαι τὸ ὑπωίῥσον ᾧ τὰ ἑπόμενα δεῖ λαβεῖν, ποιεῦ. τὰ μὲν τῷ καθόλου ἑ ἐπέμεία ἢ μὴ ἐαόβ ον ὅκ. ἐκλεκτέον ἐν πος ξληδηῥννων δὴ τῶν ὄντων τὰ μέν ἐς: τοιαῦτα ὥσε κατὼ 25 τότοις (εἴλχπται γὰρ ἐν ἐκείνοις". ὅσα γὰρ ζῴῳ, καὶ ἀν- μηδενὸς ἄλλου καπηρρεῖσθαι ἀληθῶς καθόλου, οἷον λέων θρώπῳ ἕπεται, καὶ ὅτω μὴ ὑπάρχει, ὡσαύτως), τὼ δὲ καὶ Καλλίας καὶ τὸ καθ᾽ ἕκαςον καὶ αἰσθηρόν, κατὰ δὲ “ερὶ δρρα ἴδιω Ἀνβεηεο" ἔς: γὰρ ἄττα τῷ εἴδει Ἰδια παρὰ τούτων ἄλλα (μαι γὰρ ἄνθρωπος καὶ ζῶον ἑκάτερος τούτων τὸ γένος" ἀνώγχη γὰρ τοῖς ἑτέροις εἴδεσιν ἴδια ἅττα ἐὐξάβ. ἐσ: τὰ δ᾽ αὐτὰ μὲν κατ᾽ ἄλλων ομηγρόδναις κατὼ δὲ ζει. οὐδὲ δὴ τῷ καθόλου ἐκλεκτέον οἷς ἕπεται τὸ ΝΡ

τούτων ἄλλα πρότερον ὦ εκθτηγσρεῖται: τὰ δὲ καὶ αὐτὼ ἀλ-- 39 ερχκόμενον, οἷον ζῴῳ, δ ἕπεται" ΡΡΣΗΣ ἀνάγκη γάῤ, εἰ" λιρείκαν αὐτῶν Ὧν ἤημ; οἷον ἀνδρώνος Καλλίου καὶ ἀνθρώπου ὡϑρώτῳ ἀκολουθεῖ τὸ ᾿κφόν; καὶ τούτοις ἅπασιν ἀκολουθεῖν.

ἰ ζῷον. ὅτι μὸν οὖν ἔνια. τῶν ὄντων κατ᾽ οὐδενὸς ΤΗΝ λέγε- ἐἰόμιδτρῷ δὲ ταῦτα τῆς τῇ ἀνθρώπύυ κοι ϑωνρ ληπτέον δὲ ᾿ς σθαι, δῆλον" τῶν γὰρ αἰσθητῶν σχεδὸν ἕκαςόν ἐξι τοῖστον καὶ τὰ ὥς. ἐπὶ τὸ πολὺ ἑπόμενα καὶ οἷς ἕπεται" τῶν ὥςε μὴ ὶ κατηγορεῖσθαι κατὰ ὁ μηδενός, πλὴν ὡς κατὰ συμ- γὰρ ὡς ἐπὶ τὸ πολὺ προβλημάτων καὶ ὁ συλλογισμὸς βεβηκός: Φφαμὸν γάρ ποτε τὸ λευκὸν ἐκεῖνο ᾿Σθνράτεν εἶναι 35 ἐκ τῶν ὡς ἐπὶ τὸ πολὺ προτάσεων, ἢ πασῶν ἢ τινῶν ὅμοιον

“ἢ ἴῃ ᾿ Πῶς μὲν οὖ οὖν γίνεται πᾶς συλλογισμὸς καὶ διὰ πόσων ὅρων καὶ προτάσεων, καὶ πῶς ἐχϑυσῶν ρὸν ἀλλήλας, ἔτι

δὲ, ποῖον. πρόβλημα ἐν ἑκώςῳ σχήματι καὶ ποῖον ἐν πλείοσι

κρὶ τὸ προσιὸν Καλλίαν. ὅτι δὲ καὶ ἐπὶ τὸ ἄνω προ δμομε ἴφασαί ἀρεὴ πάλιν ἀμύμεν γὺν δ᾽ ἔξω τῦτο χείριαήδαι κατὰ μὴν οὖ οὖν τούτων οὐκ ἔστιν ὠποδεῖ, ζαι γα τὐηγορόμεναν ἔξερον, πλὰν εἰ μὴ κατὰ δόξαν ἀλλὼ ταῦτα κατ᾽ ἄλλων ἀδὲ τὰ

Ἀ ες,. Χ ) γ"ν Π -ν ΕῚ “ γάρ ἑκάςου τὸ συμπέρασμα ταῖς ἀρχαῖς. ἔτι τὼ πᾶσιν

, ἑπόμενα ἀκ ἐκλεκτέον" ἀ γὰρ ἔςαι συλλογισμὸς ἐξ αὐτῶν.

δὲ ἣν δ᾽ αἰτίαν, ἐν τοῖς ἑπομένοις ἔςαι δῆλον. [Κατασχευάζεν μὲν ὅν βελώκαῳ: κατά τινος ὅλου 28

καθ᾿ ἕκαςα κατ᾿ ἄλλων, ἀλλ ἕτερα κατ᾽ ἐκείνων. τὼ δὲ, τῷ μὲν μμισραζρβόν βλεπτάν εἰς τὰ ὑποκείμενα, καθ᾽

μεταξὺ δῆλον ὡς ἐβήσήνρως ἐνδέχεται" καὶ γὰρ αὐτὰ κατ

ὧν αὐτὸ τυγχάνει λεγόμενον; ᾧ δὲ δεῖ κάτηγορενθαες 5 ὅσω

ἄλλων καὶ ἄλλα κατὰ τούτων χεχθήσεται, καὶ σχεδὸν οἱ τότῳ ἔπεται" ἂν γάρ τι τότων ἦ υεῤόσι ᾿ὀνέγία ῥάτερον

λόγοι καὶ αἱ σκέψεις εἰσὶ μιάλιςτα περὶ τούτων.

θατέρῳ ὑπάρχειν. ἥν δὲ μὴ ὅτι παντὶ ἀλλ᾽ ὅτι τινί, οἷς ἔπε-

Ἔ. τὸ οπὰ.4.ὄ ἢ 10. δ ὁπ δ. 1 34. κατὰ οἵα “.Ὁ} 35. δωχράτη Ἔ. ἢ 18. περὶ τότων εἰσὶ μάλιςα᾽ Ὁ

ἼΟ. ἄν οαχ Ο. ἢ 11. ἀληθέςερον τγ Β. ᾿Ε 13, τί τῶι παντὶ α΄. ᾿ἰ 39. μὲν οπὶ «4:

εἴὰν ᾿ ὃ δ τ ον ͵ ᾿ ᾿ ᾿ς Ξ ται ἑκάτερον" εἰ γάρ τι τούτων ταὐτόν, ἀνώγκη τοὶ ὑπάρ-

χειν. ὅταν δὲ μηδενὶ δέῃ ὑπάρχειν, ᾧ μὲν ὁ δεῖ ὑπάρχειν,

εἰς τὰ ἑπόμενα, ὃ δὲ δεῖ μὴ ὑπάρχειν, εἰς ἃ μὴ ἐνδέχεται δὶ ὧν ΡΣ τ Τρ λει πὰ Ν ξὺν δι

αὐτῷ παρεῖναι" ἢ ἀνάπαλιν, ᾧ μὲν δεῖ μὴ ὑπώρχειν, ἃ

ν Ν - ἐὰν Ἃ, ͵ὔ Ἂν ᾿ τὸ Κ' ἢ εἰς τὸ Τ' μόνον. εἰ μὲν γὼρ τῷ Κὶ Ζ ὑπάρχει τὸ λα Νὶ δι Ν 7 ͵ ᾿ Α, καὶ τῷ Ζ καὶ τῷ Ἐ ὑπάρχει" εἰ δὲ τούτῳ μὴ ἕπεται, ἐγχωρεῖ τῷ Ζ ἕπεσθαι. ὁμοίως δὲ καὶ ἐφ᾽ ὧν αὐτὸ ἀκο- λυθεῖ σκεπτέον" εἰ μὲν γὼρ τοῖς πρῶτοις, καὶ τοῖς ὑπ᾽ ἐκεῖνά

᾿ 3 4) “ ἃ δὰ Ν 7 Ν 4 Ν ΡΤ ΣΝ ἡ Ν ἈΝ -“ μὴ ἀρ ταε. οὐτῷ φυεδνι, ὃ δὲ: μὴ ὑπάρχειν, εἰς τὰ 5 ἕπεται εἰ δὲ μὴ τότοις, ἀλλὰ τοῖς ὑπὸ ταῦτω ἐγχωρεῖ.

ἐπό οὺς τούτων. ἃ; ὄντων τῶν αὐτῶν ὅποτε ὠγοῦν οὐδενὶ ᾿

ὀδέχεται ϑατέῳ “θάτερον ὑπείρχειν" γόρω γὰρ ὁτὲ Ἂν ὃ ἐν τῷ πρώτῳ σχήματι συλλογισμός, ὁτὲ δ᾽ ὁ ἐν τῷ μέσῳ. 5Ν Ν λ Χ 7] 7ὕ φος γὸ ἐ

ἐὰν δὲ τινὶ μὴ ὑπάρχειν, ᾧ μὲν μὴ ὑπάρχειν, οἷς ἕπεται,

ΚΣ ΝῚ λ διοχ «ν ᾿ »" ν᾿ Δῆλον δὲ καὶ ὅτι διὰ Τῶν τριῶν ὅρων καὶ τῶν δύο προ-- ς 2 εἰ δὶ Ν »"Ἢ 7 7 ΠΣ, ἃ τάσεων ἡ σκέψις, καὶ διὼ τῶν προειρημένων σχημάτων οἵ Ὰ; ἢ 7: 7 7 ν συλλογισμοὶ πάντες. δείκνυται γὰρ ὑπώρχειν μὲν παντὶ τῷ ἄπρνν ἘΣ ψΨ- “ λ ΕΝ δ)... Ἑ τὸ Α, ὅταν τῶν Τ' καὶ Ζ ταὐτόν τι ληφθῇ. τῶτο δ᾽ ἔςαι

ἃ ἃ Ν ἃ »“ 7 «ΕΣ 7 7 Υ δ Ν λ ὌΝ “» ὃ δὲ μὴ ὑπώρχειν, ἃ μὴ δυνατὸν αὐτῷ ὑπάρχειν" εἰ γάρ 10 μέσον, ἄκρω δὲ τὸ Α καὶ ἘΠ γύεται ὃν τὸ πρῶτον σχῆμα.

Ψ Ψ λ Ἀ 7] »" τί τύτων εἴη ταὐτόν, ἀνάγκη τινὶ μὴ ὑπάρχειν. μῶλλον δ᾽ " ἄντς ἀκα »“» κι Α Φ 7 Ἂ Ν Ν ἴσως ὧδ᾽ ἔςωι τῶν λεγομένων ἕκωςον φανερόν. ἔξω γῶρ τὰ ᾿, “»ἭἪ Ὁ Ὁ Ν Ὁ μὲν ἑπόμενα τῷ Α ἐφ᾽ ὧν Β, οἷς δ᾽ αὐτὸ ἕπεται, ἐφ᾽ ὧν ὰ Ν “Ἢ 7ὔ ΑὉ, Γ, ἃ δὲ μὴ ἐνδέχεται αὐτῷ ὑπώρχειν, ἐφ᾽ ὧν Δ’ πάλιν

Ἁ Ψ λ ΘΈΝ, τινὶ δέ, ὅταν τὸ Τ' καὶ τὸ Ἡ ληφθῇ ταὐτόν. τῦτο δὲ τὸ ἔσχα- ὧν ᾿ Ἀ Ἀ ἡ, τὸν σχῆμα" μέσον γὼρ τὸ Ἡ γίνετωι. μηδενὶ δέ, ὅταν τὸ Δ λ ΟΣ ὦ λ δος “ν “ " καὶ Ζ ταὐτόν. ὕτω δὲ καὶ τὸ πρῶτον σχήμαω καὶ τὸ μέσον, Ν Ἀ “Ν Ψ δὲ λ “ ς 7 ἈΝ ᾿, 2.5 τὸ μὲν πρῶτον ὅτι οὐδενὶ τῷ Ζ ὑπάρχει τὸ Α,, εἴπερ ἀντι-

ΝᾺ “Ἥ Ἁ λ, Φ ν΄ 7 Ν λ Λ, “ὝἭ Ν Ἃ " δὲ τῷ Ἑ τὰ μὲν ὑπάρχοντα, ἐφ᾽ οἷς Ζ, οἷς δ᾽ αὐτὸ ἔπε- 15 ςρέφει τὸ ςερητικόν, τὸ δὲ Ζ παντὶ τῷ Ἐ;, τὸ δὲ μέσον

: 3 φ ἃ ἃ Ν 7 7 5... ται, ἐφ᾽ εἷς Ἡ, ἃ δὲ μὴ ἐνδέχεται αὐτῷ ὑπάρχειν, ἐφ 4» λ. ν 7 3, “ὝΜ λ "»Ἤ ὃ ΟΡ οἷς Θ. εἰ μὲν οὖν ταὐτό τι ἔςωι τῶν Τ' τινὶ τῶν Ζ, ἀνώγκη Χ “Ὁ φ ΓΈ Ως ᾿ ἈΝ λ νν ὅμ τὸ Α παντὶ τῷ Ἐ; ὑπάρχειν" τὸ μὲν γὼρ Ζ παντὶ τῷ Ἐ;. τῷ ᾿ λ “ λ ᾽ν δ Ἀ λ δὲ Τ' παντὶ τῷ Α, ὥςε παντὶ τῷ Ἑ τὸ Α. εἰ δὲ τὸ Τ' καὶ

“Ῥ Ἁ »Ὗ 7 ὅτι τὸ Δ τῷ μὲν Α ὑδενὶ τῷ δὲ Ἐ παντὶ ὑπάρχει. τοὶ δὲ μὴ

“ Ἁ λ Ἀν “ ὑπάρζειν, ὅταν τὸ Δ καὶ Η ταὐτὸν ἤ. τοῦτο δὲ τὸ ἔσχα- ΤΟΥ ἐνλονὰ τὸ μὲν γὰρ Α οὐδενὶ τῷ Η᾿ ὑπάρξει τὸ δὲ ἘΣ παντὶ τῷ Η. κε οὖν ὅτι διὰ τῶν φρνειρημόων σχη:

Ἀ ὃ. ἝἉψ ν 4 Ἁ »“ Ἀ ΄ ὶ λ τὸ Ἡ ταῦτόν, ἀνώγκη τινὶ τῶν ἘΞ τὸ Α ὑπάρχειν. τῷ μὲν 20 μάτων οἱ συλλογισμοὶ πάντες, καὶ ὅτι οὐκ ἐκλεκτέον ὅσω

Ὑρ Τ τὸ Α, τῷ δὲ Η τὸ Ε' παντὶ ἀκολουθεῖ. εἰ δὲ τὸ Ζ καὶ τὸ Δ τϑύτύν; οὐδενὶ τῶν ἘΞ τὸ Α ὑφαρξει ἐκ ἈΡΝυλΑδε γδηευῦ: ἐπεὶ γὰρ ἀντιςρέφει τὸ ἀὐριδτο καὶ τὸ Ζ τῷ Δ ταὐτόν, οὐδενὶ τῶν Ζ ὑπάρξει τὸ Α,, τὸ δὲ Ζ παντὶ τῷ Ἐ.

Λ δ οι ἘΣΞΕῚ 7 λ Χ δον 5 αν πώλιν εἰ τὸ Β καὶ τὸ Θ ταὐτόν, ὑδενὶ τῶν Ἐ τὸ Α ὑπάρξει" 25

τὸ γὰρ Β τῷ μὲν Α παντί, τὸ δ᾽ ἐφ᾽ ᾧ τὸ Ἐ οὐδενὶ ὑπάρ- ζει" ταὐτὸ γὰρ ἣν τῷ Ὁ, τὸ δὲ Θ οὐδενὶ τῶν Ἐ ὑπῆρχεν. κεἰ δὲ τὸ Δ καὶ τὸ Η ταὐτόν, τὸ Α τοὶ τῶν Ε'ὶ ὁχ ὑπάρξει" τῷ γὰρ Ἡ οὐχ, ὑπάρξει, ὅτι οὐδὲ τῷ Δ’ τὸ δὲ Ἡ ἐςὶν ὑπὸ

ν “ ᾿ νΨ ᾽ 7 “ ἈΝ τὸ Ἐ;, ὥςε τινὶ τῶν Ἐ οὐχ, ὑπάρξει. εἰ δὲ τῷ Ἡ τὸ Β ταὐ- 30 γὰρ τὼ ἑπόμενω ταὐτῶ, οἷον τὸ Β καὶ τὸ Ζ,

τὸν. ἀντεςραμμένος ἐςαι συλλογισμός" τὸ μὲν γὰρ Ἡ τῷ

Α ὑπάρξει παντί (τὸ γὰρ. Β τῳ Α);: τὸ δὲ Εὶ τῳ Β, (ταὐτο 4, -’ὦὖτ ἐν -“ Ἁ ᾿ 7] 7

γὰρ ἦν τῷ Η)" τὸ δὲ Α τῷ Ε παντὶ μὲν οὐκ ἀνώγκη ὑπάρ-

Ἁ 3 ὡ λ δι τν 7 “ ψῴ χειν, τινὶ δ᾽ ἀνάγκη διὰ τὸ ἀντιςρέφειν τῇ καθόλου κατη- 7 Ἁ Ἁ 7

ορίῳ τὴν κατὼ μέρος. ᾧπ ν Φ' τ 2 Ν 7 βὰλ 7 ε 7

γερὸν οὖν ὅτι εἰς τὰ προειρημένον επτέον ἐκωτέρα

καθ᾿ ἔκαςον πρόβλημα" διὰ τούτων γὼρ ἅπαντες οἱ συλ-

7 δεῖ δὲ λ ἀρ τα 7 λ φῦ. " λογισμοί. δεῖ δὲ καὶ τῶν ἑπομένων, καὶ οἷς ἔπετωι ἔκωςον, Ἀ ἃ ἈΝ 7 7 7 - εἰς τὰ πρῶτα καὶ τὰ καθόλου μάλιςω βλέπειν, οἷον τοῦ

“ Ν λ, 2." 7 Ν πᾶσιν ἕπεται, διὰ τὸ μηδένω γίεσθωι συλλογισμὸν ἐξ αὖ- “ Μ Χ Δ ΘΝ ) Εν, Ὧν τος ἕἄ: τῶν. κατασκευάζειν μὲν γὰρ ὅλως οὐκ ἦν ἐκ τῶν ἕπομι; " 7 ᾿ς, “Ἢ »" γων, ὠποςερεῖν δ᾽ οὐκ ἐνδέχεται διὰ τοῦ πᾶσιν ἑπομένου" “ ἈΝ “Ἥ Χ 7, ἊὉ δ ἃ ΄ δεῖ γὼρ τῷ μὲν ὑπάρχειν τῷ δὲ μὴ ὑπώρχειν. ν ἃ ν ο Ὑ 7 ον δι ας Φανερὸν δὲ καὶ ὅτι αἱ ἄλλαι σκέψεις τῶν κατὼ τὰς 3 δν ΟΝ ἃ ᾿ “» 7 - ὦ δ ὃς ἐκλογὼς ὥχρειοι πρὸς τὸ ποιεῖν συλλογισμόν, οἷον εἰ τῷ ΤΦΟΣ ὦ ε δ 3. νον Ά, δρῦν τὸν ν, ᾿: ἴθ: ὅτ ἑκατέρῳ ταὐτά ΨῈΝ; ἢ εἰ οἷς ἔπεται τὸ Ἀ., καὶ ἃ μὴ ἐνδέχεται τῷ ἘἙ, ἢ ὅσα πάλιν μὴ ἐγχωρεῖ ἑκατώῳ ὑπάρχεῖν' οὐ γὰρ γδιται δυλθαγομαν διὸ τούτων. εἰ μὲν τὸ μέσον 7 -“ ὙΌΣ ΤῈ) Ἅ, 7 5.-᾿ γίνετωι σχῆμα καωτηγορικοὶς ἔχον τὼς προτάσεις" εἰ δ᾽ οἷς Ν π Ν “ ἕπεται τὸ Α, καὶ ἃ μὴ ἐνδέχετωι τῷ Ἐ;, οἷον τὸ Τ' καὶ Ν Ν ἣν ἂν 4 Ν τὸ Θ, τὸ πρῶτον σχήμα ςερητικὴν ἔχον τὴν πρὸς τὸ ἔλατο Ε 7 » δ᾽. Ἀπ δέ. ς 7 ᾿ » τὸν ἄκρον πρότασιν. εἰ δ᾽ ὅσω μή ἐνδέχεται ἑκατέρῳ, οἷον

ν Ἀ "ἢ ᾿ ἐδ ν 35 τὸ Δ καὶ τὸ Θ, ςερητικωὶ ἀμφότεραι αἱ προτάσεις, ἢ ἐν

“ 7 Ἅ...» “ 7 77 “ δὶ δὲ “ἢ τῷ πρώτῳ ἢ ἔν τῷ μέσῳ σχήματι." ὅτως δ᾽ ϑδάμως συλ- 7 λογισμὸς. ἕν δ κνσ Ἀ χς Ἁ Ἂ...3 Δῆλον δὲ καὶ ὅτι ὁποῖω ταὐτὰ ληπτέον τὼ κατὰ τὴν 35. 2 λ »"» “ Ἅ 7 ἐπίσκεψιν, καὶ οὐχ, ὁποῖα ἕτερω ἢ ἐναντίω, πρῶτον μὲν

»“ Ω ἡιν πε »“ “ ε ξ μὲν ἘΞ μᾶλλον εἰς τὸ Κ Ζ ἢ εἰς τὸ Ζ μόνον, τῷ δὲ Α εἰς 20 ὅτι τοῦ μέσου χάριν ἡ ἐπίβλεψις, τὸ δὲ μέσον ὄχ, ἕτερον

8. ὃ δὲ σΟΙῪ «4. ΠΠ ἐνδέχηται.Α΄. «" ἀ. μὴ οτχ με 8. ΠΠ 5. δὲ δεῖ μὴ Ο. [1- 6. ἑποτέρων 418. 1 9. μὲν μὴ] μὲν δεῖ σοῦ.Β' εἰ

ΡΓ Ο. ᾿ὶ 17. ταὐτόν “΄. 11. 96. τῷ δ᾽ Ο. ᾿ τὸ μὲν γὰρ Ο. 1 βὶ πανὴ ταὐτὸ αὶ

9. καὶ τῶν ζ 6. 4806. 1 ταῦτα 418. 11 τὰ οπὶ οοὺγ Ο. ᾽' 40. ἐπίσκεψις Ο.

Ο. 21. ἣν τὸ ΒΒ. 11 29. ὑπάρξει τὸ α ὅτι Ο. ᾿ 81. μὲν οι Ο. ἰ] η] ε 46. |[ 32. ὑπάρχει Ι 34. τῆι καθόλυ κατηγορίαι τὴν.Β. ᾷ 13. καὶ τὸ ζὦ Ο. ᾿ 14. τὸ ᾿μὰὴ] καὶ τὸ μὲν δ᾽

Ι 23. τῶν πᾶσιν ἑπομένων Β. 1] 26. ἀχρεῖοι (. 1 838. ὅτε ὁπὶ

"ταὐτὸν δεῖ λαβεῖν. εἴτα ἐν ὅσοις καὶ συμβαύει ΖΕ ὅτι οὐδενὶ τῷ Ἐ τὸ Α ὑπάρξει. πάλιν εἰ δεικτικῶς συχλε- γεσθαι συλλογισμὸν τῷ “ληφθῆναι ἐναντία ἢ μὴ ὀδεχόμενα λόγιςαι τὸ Α τῷ Ε μηδενὶ ὑπάρχειν, ὑποθεμένοις ὑπαρ- ἢ τῷ αὐτῷ ὑπάρχειν, εἰς τοὺς προειρημένους ἅ ἅπαντα κοιαὶ χεῖν τοὶ διὰ τοῦ ἀδυνάτου δειχθήσεται οὐδενὶ ὑπάρχον. ι ΤΡΞΒΕΙ τρόπους, οἷον εἰ τὸ Β καὶ τὸ Ζ ἐναντίῳ ἢ μὴ ὁμοίως δὲ κἀπὶ τῶν ἄλλων" ἐν ἅπασι γὰρ ἀνέγιο κοινόν ἐνδέχεται. τῷ αὐτῷ ὑπάρχειν" "ἔσται ιπῳ γὰρ, τούτων λη- 5 τινὰ λαβεῖν ὅρον ἄλλον τῶν ὑποκειμένων, πρὸς ὃν ἔφαι τὸ ᾿φθότων "συλλογισμὸς ὅτι ἀδενὶ τῶν Ἐ; τὸ Α ὑπάρχει, ἀλλ. ψεύδους ὁ ὁ συλλογισμός, ὥστ᾽ ἀπιστραφείτης ταύτης τῆς οὐκ ἐξ αὐτῶν ἀλλ᾽ ἐκ τοῦ προειρημένου τρόπου: τὸ γὰρ Β ἐῤοεάσεως, τῆς δ᾽ ἑτέρας ὁμοίων» ἐχούσης, ῥνυκτοκδενέ ἔςαι Ὧν τῷ μὲν Α παντὶ τῷ δὲ Ἐ; ὀδενὶ ὑπαῤξει, ὥς ἀνγον ταὐτὸ ὁ συλλογισμὸς διὼ τῶν αὐτῶν ὅρων. ᾿διαφέβεέ᾽ γὰρ ὁ δὲει- εἶαι τὸ Β. τοὶ τῶν Θ. πάλιν εἰ τὸ Β καὶ Η μὴ ἐγχρρεῖ κτικὸς τοῦ εἰς τὸ ἀδύνατον, ὅτι ἐν μὲν τῷ δεικτικῷ κατ᾽ τῷ αὐτῷ παρεῖαι, ὅτι τοὶ τῶν Ε' οὐχ ὑπάρξει τὸ Α΄ καὶ 10 ἀλήθειαν τπυναηργέυ τίθενται αἱ προτάσεις, ἐν ἐν δὲ τῷ εἰς τὸ Ὰρ οὕτως τὸ μέσον ἔξαι σχῆμα" τὸ «γὰρ Β τῷ μὲν. Α. ἀλήκυτόν ψευδῶς ἡ, παντὶ τῷ δὲ Ἡ οὐδενὶ ὑπάρξει. ὥς᾽ ἀνάγκη. τὸ Β ταὐτόν. ᾿ Ταῦτα μὲν οὖν ἸΈΘΙΣ μᾶλλον φανερὼ διὰ “τῶν ἕπο- μας υιρώμ Θ. τὸ γὰρ μὴ ἀδέῤροθαει τὸ Β καὶ τὸ Η μων, ὅταν περὶ τοῦ ἀδυνάτου Χέγωμεν" γῶν δὲ τοσοῦτον. τῷ ὑπάρχειν ὑδὲν διωφίενἢ, τὸ Β τῶν Θ᾽ τινὶ ταὖὐύ- ἡμῖν ἔξω δῆλον, ὅτι εἰς ταῦτα βλυννίαα δεικτικῶς τε βυ- εἶαι" πάντα γὰρ εἴληπται τὰ μὴ επρδαρη τῷ Ἐ;15 μάν συλλογίζεσθαι καὶ εἰς τὸ ἀδύνατον ἀγωγεῖ ἐν δὲ ᾿ πάρχειν τοῖς ἄλλοις ἸΝΆΧΎΤΚΩΣ τοῖς ἐξ ὑποθέσεως, οἷον ὅσοι τ΄ Φανερὸν ὦν Ὁ ὅτι ἐξ αὐτῶν ὮΝ τότων τῶν ἐτιβχέ; κατὼ μετάληψιν ἢ κατὼ ποιότητα, ἐν τοῖς ὑποκειμένοις, ψεων οὐδεὶς γύεται συλχογιημές; ἐὰν δὲ τὸ Β καὶ τὸ Ζ ὑκ ἐν τοῖς ἐξ. ᾿ἀρχῆς ὠλλ᾽ ἐν τοῖς μεταλαμβανομένοις ἔ ἔςιαι ἐναντία, ταὐτόν τινι εἶναι τὸ Β. τῶν Θ καὶ τὸν συλλογι- ἡ σκέψις, ὁ δὲ “μόναι ὃ αὐτὸς τῆς ἐπιβχέψεων ἐπισκέ- σμὸ, γύεσθαι διὰ τότων. συμβαΐύνει δὴ τοῖς οὕτως ἐπισκο- 20 ψασθαι δὲ δεῖ καὶ διελεῖν Χοσαχῶς οἱ ἐξ ὑποθέσεως. ᾿ ποῦσι προσεπιβλέτειν ἄλλην ὁδὸν Ἦν ἀνωγκαίας διὰ τὸ Δείκνυται μὲν οὖν ἔκωστον τῶν προβχημάτων οὕτω; ἰλοιδάώ τὴν ταὐτότηνα τῶν Β καὶ τῶν Θ. ἔσι. δὲ καὶ ἄλλον φρόψεν: ἔνια. συλλογίσασθαι τούτων. οἷον 29. ἘἸὸν αὐτὸν δὲ τρόπον ἔχουσι καὶ οἱ εἰς τὸ ἀδύνατον. τὼ καθόλε διὰ τῆς κατὼ μέρος ἐκβκάβιος ἐξ ὑποθέσεως. ἄγοντες συλλογισμοὶ τοῖς δεικτικοῖς" χρὶ γὰρ οὗτοι γον: εἰ γὰρ τὰ Τ' καὶ τὰ Η ταὐτὼ εἴη, μόνοις δὲ ληφθνα τοῖς ται διὰ ᾿ τῶν ἑπομέγων καὶ οἷς ἕπεται ἑκάτερον. καὶ ἡ αὐτὴ 25 τὸ Ε ὑπάρχειν, παντὶ ἂν τῷ Ε τὸ αὶ ὑπάρχοι" καὶ ἐπίθλεψις ἐν ἀμφοῖν" ὃ γὰρ δεύονυται δευιτικῶς, καὶ διὰ πάλιν εἰ τὰ Δ καὶ Η ταὐταί, μόνων δὲ τῶν Η τὸ Ε κα- ποῦ ἀδυνάτε ἔςι συλλογίσασθαι διὰ τῶν αὐτῶν ὅρων, καὶ τηγοροῖτο, ὅτι ὑδενὶ τῶν ἘΞ τὸ Α ὑπάρξει. φὰνερὸὲν ἔν ὅτι ὃ διὼ τοῦ ἀδυνάτου, καὶ δεικτικῶς, οἷον ὅτι τὸ Α οὐδενὶ καὶ οὕτως ἐπιβλεπτέον. τὸν αὐτὸν δὲ τρόπον καὶ ἐπὶ τῶν

τῶν Ἐ; ὑπάρχει. κείσθω γὰρ τοὶ ὑπάρχειν" ὑκοῦν ἐπεὶ τὸ ἀναγκαίων καὶ ἱῶ, ἐνδεχομένων" ἡ γὰρ αὐτὴ σκέψις, καὶ

Β' παντὶ τῷ Α, τὸ δὲ. Α τοὶ τῶν Ἑ, τὸ Β. τοὶ τῶν Ἑ ἃ δια, τῶν αὐτῶν ὅρων ἔξαι τῇ τάξει τοῦ τ᾽ αυων, αὐρες καὶ

γὰρ μηδενὶ τῶν ἙΙ τὸ Α,, τὸ δὲ Ἑ παντὶ τῷ Ἡ, ὀὑδενὶ τῶψΨψὐ μένων καὶ τὰ μὴ ὑπάρχοντῳ δυνατὰ δ᾽ ὑπάρχειν" δέ- Ἢ ὑπάρξει τὸ Α΄ ἀλλὰ παντὶ ὑπῆρχεν. ὁμοίως δὲ καὶ ὧχ δίοιτὼ γὰρ ὅτι καὶ διὼ τούτων γίρθό ὁ τοῦ ἐνδέχεσθαι σῶν ἄχλων προβλημάτων" ἀεὶ γὰρ ἔςαι καὶ ἐν ἅπασιν ἡ συλλογισμός. ὁμοίως. δ᾽ ἕξει καὶ ἐπὶ τῶν ἄλλων κατη- ᾿ διὰ τοῦ ἀδυνάτου δεῖξις ἐκ τῶν ἑπομένων καὶ οἷς ἕπεται 35 γοριῶν.

ἑκαΐτερον. καὶ καθ᾿ ἕκαςον πρόβλημα ἧ αὐτὴ σκέψις δὲι- Φανερὸν οὖν ἐκ τῶν εἰρηριότων οὐ μόνη ὅτι ἐγχωρεῖ ᾿χτικῶς τε βελομένῳ συλλογίσασθαι καὶ εἰς ἀδύνατον ἀγωα- διὰ ταύτης τῆς ὁδοῦ γύεσθαι πάντας τοὺς φυλλογαρμιούς;: γεν" ἐκ γὰρ τῶν αὐτῶν ὅρων ἀμφότεραι αἱ ἀποδείξεις, οἷον ἀλλὰ καὶ ὅτι δὶ ἄλλης ἀδύνατον. ἅπας μὲν γὰρ συλλο-

εἰ δέδεικται Μηδυὶ ὑπάρχειν τῷ Ἐ τὸ Α, ὅτι »ὑμβείμει γισμὸς δέδεικται διά τινος τῶν τρϑημδν σχημάτων γ- ᾿ καὶ τὸ Β τοὶ τῶν Ε ὑπάρχειν, ὅν ἀδύνατον" ἐὰν ληφθῇ 40 γόμενος, ταῦτα δ᾽ οὐκ ἐγχωρεῖ δι᾿ ἄλλων «υςαὐδηνδε πλὴν τῷ μὲν Ἑ μηδενὶ τῷ δὲ Α παντὶ ὑπάρχειν τὸ Β, φανερὲν διὰ τῶν ἑπομώων καὶ οἷς ἕπεται ἕκαςον" ἐκ τούτων γὰρ

8. ἅπαν ἐδ τω; 8, ἀπαναχθήσεται «Α. 1 8. ταὐτὲν 6. 9. καὶ τὸ η Ο. ἢ ἔθ «Α. ἢ 10. καὶ γὰρ] καὶ γὰρ κ᾽ οἴ 12. Ἴ] ε ρν 5. ᾿᾿ 18. ἐὰν δὲ} ἀνάγκη δὲ εἰ Β. Π 21. προεπιβλέπειν 418. {{ 24. “ἃ}} γὰρ καὶ 6. || 26. “ἐπίσκεψις ἐπ᾿ Ὁ. 3. τοὴ πὰ «10. ἢ 8. Ρυῖαβ ὃ οἱὰ ΟἹ ἢ 12. φανερώτερα Ο. 14. ταὐτὰ οοττ Ο. "20. δεῖ οπι «44. ἢ 26. τὰ] τὸ “4. }} μόνον Ο.

1" ἀλλ᾽ οὐδενὶ ὑνήρχας πάλιν ὅτι τοὶ ὑπάρχει" εἰ τοῦ ὑκάρχεω ὃ 'συλλογσμές ληπτέον δ᾽ ἐπὶ τῶν ἐνδεχο- ἡ;

αἱ προτάσεις καὶ ἡ τοῦ μέρα λῆψις, ὥς: οὐδὲ συλλογιὰ σμὸν ἐγχωρεῖ ᾿γίνεσθριι δὲ ἄλλων,. ἢ μὲν. οὖν ὁδὸς κατὰ πάντων ἡ αὐτὴ κεἰ περὶ φι-

γισμός, καὶ ἧττον ἀεὶ εἶγωι «καὶ μὴ καθόλου τοῦ πῤώύτρυ, τῶν ἄκρων" ἡ δὲ διαεδε τἀναντίον βύλεται; τὸ γὰρ και θόλου λαμβώνι μέσον. ἔξω: "γῶρ ζῷον μὲν ἐφ᾽ οὗ Α,, τὸ

Χοδρφίων καὶ περὶ τέχνην ὁποιανὲν καὶ μάθημα" δεῖ γὼρ δὲ θνητὸν ἐφ᾽ οὗ Β, καὶ ἀθάνατον ἐφ᾽ οὗ Τ', ὁ δ᾽ ἄνθρω- τὰ ὑπάρχοντω καὶ οἷς ὑπάρχει περὶ ἕκαστον ἀθρεῖν, καὶ 5. πος, ᾧ τὸν λόγον δεῖ λωβεῖν, ἐφ᾽ ἃ τὸ Δ. ἅπαν δὴ ζῷον τέτων ὡς πχείςων εὐπορεῖ, καὶ τοαῦτω διὰ τῶν τριῶν ὅρων λαμβῴνει ἥ. ῥνητὸν ἢ ᾿ἀθάνωτον" τοῦτο δ᾽ ἐσίν». ὃ ὧν ἢ Α,

σκεξεῦ, ἀνασκεναΐζογτα μὲν, ὡδίν κατασκευαΐζοντα δὲ ὡδί, ἅπαν εἶναι ἢ Β ἢ Γ. πάλιν τὸν ἄνθρωσων ὠεὶ διωιρόμενος κατὰ μὲν ὠλήθειαν. ἐκ τῶν κατ᾽ ἀλήθειαν διάψεγρα, μέν τίθετωι ζῷον εδαῖ, ὥςε κατὼ τῇ Δ τὸ Α᾿ λαμβώει. ὑπάς έ ὑπώρχειν, εἰς δὲ τὸς διωλεκτικὸς. συλλογισμὸς ἐκ τῶν κατὼ Χειν. ὁ ὑμὴν οὖν υλλγγισιές ἐξιν ὅτι τὸ Δἢ ΒΓ ἅπαν ὥξω προτάσίων. αἱ δ᾽ ὠρχαὶ: τῶν συλλογιομῶν καθόλου 10 ἔςαι, ὥςε τὸν ἄνθρωπον ἢ θνητὸν μὲν ἢ ἀθάνατον ἀναγ- μὲν εἴρηνται, ὃν τρόπον τ᾽ ἔχουσι καὶ ὃν τρόπον δεῖ θαρεύς- καῖὸν ἐὐαε; ζῷον θνητὸν δὲ οὐκ ἀμαῷρκαίονῃι ἀλλ᾽ αἰτεῖτωι".

εἰν αὐτάς, ὅπως μὴ βλέπωμεν εἰς ἅπαντω τὼ λεγόμενω, ἷ ΓΟ Ἐ ᾿ μοιδ᾽ εἰς ταὐτὼ κατασκευάζοντες καὶ ἀγασκευάζοντες, μηδὲ ὃ ἀν ἐς κατασκευάζοντές τε κατὸὼ παντὸς ἢ τινὰς καὶ: ἀγωσκευάζον-

τοῦτο δ᾽ ἣν ὃ ἔδει συλλογίσασθαι. καὶ πάλιν θέμενος τὸ μὲν Αἰ ζῷον θνητόν, ἐφ᾽ οὗ δὲ τὸ Β. ὑπόπουν, ἐφ᾽ οὗ «δὲ

: ᾿" πἰλὸ ς τὸ Τ' ἄπουν, τὸν δ᾽. ἀνθρωπον τὸ Δ, ὡσαύτως λωμβάνει

“Δ “ΩΣ; Ἢ: Ὡς Εὰ ὰ “,: ὁ “΄ τες ὠπὸ πάντων ἢ τοῶν, ἀλλ εἰς ἐλώττω καὶ. ὡρισμεένω; 15 τὸ μὲν Ὰ ἤτοι ἐν τῷ Β ἢ ἐν τῷ Τ' εἶναι (ἅπαν γὰρ Ὧῶον. ν ἣΝ ᾿ “ Ὁ τῷ “΄ Ἃ Ἄς Ἵ -“ ἡ καθ᾿ ἕκαστον δὲ ἐκλέγειν τῶν ὄντων, οἷον περὶ ὠγωθοῦ. ἢ θνητὸν ἢ ὑπόπουν ἢ ὠπὲν ἐς), κατὼ δὲ τοῦ Δ τὸ Α {τὸν

ἐπιςήμης. ἰδίᾳ δὲ καθ᾿ ἑκώςην. εἰσὶν αἱ πλεῖς αι.. διὸ τὰς:

μὲν ἀρχεῶὼς τὰς περὶ ἕκωστον ἐβιπειρίας. ἐξὶ παραδοῦναι. Χάγω δ᾽ οἷον τὴν ἀςῥολογικὴν. μὲν ἐμπειρίαν τῆς ὠςρολογι"

γῶὼρ ἄνθρωπον ζῷον θνητὸν εἶγωι ἔλαβεν)" ὥς ὑπόπεν μὲν 57. ᾿ “ -»“" δ.. Ἄ Υ̓́ ΤΩΝ κα ) ᾽

ἢ ἄπουν εἶναι ζῷον ἀνάγκη τὸν ἄνθρωπον, ὑπόπουν δ᾽. οὐ

ἀνάγκη, ὠλλὼ λαμβάνει" τῦτο δ᾽ ἦν ὃ ἔδει πάλιν δέϊξαι.

κῆς ἐπιςήμης" χηφθέντων γὼρ ἱκανῶς τῶν φαινομένων ὕτως 20 καὶ τοῦτον δὴ τὸν τρόπον ἀεὶ διαιρουμένοις τὸ μὲν κωθόλε.

εὑρέθασαν -αἱ ἀςρολογικωὶ ἀποδείξεις. ὁμοίως δὲ καὶ περὶ ἄλλην ἁποιανὰν ἔχει τέχνην τε. καὶ ἐπιςήμαν, ὥς᾽ ἐὼν ληφθῇ τὰ ὑπάρχοντω περὶ ἕκοιςου, ἡμέτερον ἤδη τὰς ὠποδείξεις ἑτοίμως ἐμφωυΐζειν. εἰ γὰρ μαδὲν κωτὼ τὴν. ἱς ορίαν παρα--

συμβαίνει αὐτοῖς μέσον λαμβώνειν, καθ᾽ οὗ δ᾽ ἔδει δεῖξαι 4 “ ἢ

καὶ τὰς διωφορὼς ἄκρα. τέλος δέ, ὅτι τοῦτ᾽ ἔςιν ἄνθρωπος

ἢ ὅ τι ποτ᾽ ἂν ἢ τὸ ζητούμενον, ἀδὲν λέγουσι σαφές, ὥς".

ἀνῳγκοιῖον εἶναι" καὶ γὰρ τὴν ἀλλὴν ὁδὸν ποίδντωι πῶσαν,

Χειφθείη. τῶν. ἀληθῶς ὑπαρχόντων ταῖς πρώγμωδσιν, ἕξομεν 25 οὐδὲ τὰς ἐνδεχομένας εὐπορίως ὑπολωμβάνοντες ὑπάρχειν:

ἐν. Ὁ ὡς ἃ ὦ 2 “δὶ ὑπτπ 7 ς- »-ν λ ϑι σερὶ ὠπῶντος ὁ. μὲὲν δςξιν οὐπο ἑίξις, ΤΊ ΤΉ. ᾿ευρεῖν «ρα αὐπτο- ᾿ δ ὴ ΓΑ -“ ΄ δεικνύγωι, ἧ δὲ μὴ πέφυκεν ἀπόδειξις, τῦτο ποιεῖν. φανερόν.

ΟΝ: ἱκαθόλῃ μὲν οὖν, ὃν δεῖ τρόπον τὰς προτώσεις ἐκλέ-.

γειν, εἴρηται σχ' ὄν" δὶ ἀκριβείας δὲ διεληλύθαμεν ἐν τῇ

Ὅτι δ᾽ ἡ διὰ τῶν γενῶν διαίρεσις μικρόν τι μιόριόν-

ἐξὶ τῆς εἰρημιένης μεθόδου, ῥῴδιον ἰδεῖν" ἔςι γὰρ ἡ διαίρε- - 5 Ἁ 7 ὃν » Ν -" δ 2 σις οἷον ἀσθενὴς συλλογισμός" ἃ μὲν γὼρ δεῖ δεῖζωι αἱ-

"“" Υ " τεῖται, συλλογίζεται δ᾽ ὠεί, τε τῶν ἄνωθεν. “πρῶτον δ᾽ αὐτὸ:

γ ὦ Ὑ ᾽ 7 “Ἢ ΑΝ. φανερὸν. δ᾽ ὅτι ὅτ᾽ ἀνασκευώσωι ταύτη τῇ μεθόδῳ ἔςιν, ὅτὲ Ἃ ζ Ε περὶ συμβεβηκότος κ ἰδίου συλλογίσασθαι, οὔτε περὶ γέ- ᾿ “ἷ,γ 5 Ὁ» τΣἤἜἈ “ Χ. ΑΓ ΤΕ ον Ἀν: Ψ» τσ γς, ὅτ᾽ ἐν οἷς ὠγνοεῖτωι τὸ πότερον ὧδε ἢ ὧδε ἔχει, οἷον ἄρ᾽ ἡ διώμετρος ὠσύμμετρος. ἐὰν γὼρ λώβῃ ὅτι ἅπαν

30 μῆκος ἢ σύμμετρον ἢ ἀσύμμετρον, ἡ δὲ διάμετρος μῆκος.

αυλλελόγισται ὅτι ἀσύμμετρος ἢ σύμμετρος ἡ διώμε- 3 Ν 4 Ῥτο ἃ Ψ ἤ΄

τρῷς. εἰ δὲ λήψεται ὠσύμμετρον, ὃ ἔδει συλλογίσασθαι,

λήψεται. οὐκ ἄρῳ ἔς: δεῖξαι" ἡ μὲν γὼρ ὁδὸς αὕτη, διὼ

ταύτης δ᾽ οὐκ. ἔςιν. τὸ ἀσύμμετρον ἢ σύμμετρον ἐφ᾽ οὗ

τοῦτο ἐλελήθει τοὺς χρωμένους αὐτὴ πώντας, καὶ πείθεινϑ5 Α΄, μῆκος Β, διάμετρος. Τ', φανερὸν ἂν ὅτι οὔτε πρὸς πῶ-

᾿ ε. ᾿ -» λ ϑν Κ δι αν ἐπεχείρεν ὡς ὄντος. δυνατοῦ περὶ οὐσίας ἀπόδειξιν γύεσθαι

7 7 Ἵ διαύρλεήμεναι ζιρέεσααι οὗτε ρήκωμεν. ἐν μὸν οὖν τοῖς ἀααδείζοννν, δ ὅταν δέῃ τι συλλο-

ἕ ΕΝ ᾿ 4 ὥς οὔτε ὅ τι ἐνδέχεται συλλογίσασθαι: Ὰ ΄ Σ λ “ ᾽ ὅτι οὕτως ϑεθέχζαῖα ὥσπερ. εἰ--

« ωμ ᾿ εν ᾿ σαν: σκέψιν ὡρμόζει τῆς ζητήσεως ὁ τρόπος, ἄτ᾽ ἐν οἷς μώ- Ἂ" 7 2 7 ὰΝ 7 λιςαι δοκεῖ πρέπειν, ἐν τούτοις ἐςὶ χρήσιμος... ᾽ 7: Φ᾿ δ ν 7 ᾿. »“ Ἐπκ -τίνων' μὲν οὖν ἀἱϊ ἀποδείξεις γίνοντωι πῶὼὶ πως. καὶ εἰς ὁποῖω βλεπτέον καθ ἕἔκαςον πράβλοιμια, φανερὸν

γίσασθαι ὑϑέρχεν: δεῖ τὸ μέσον, δὶ οὗ γίνετωι ὁ συλλο- 40 ἔκ τῶν εἰρημιένων" πῶς δ᾽ ἀνάξομεν τὸς συλλογισμοὺς εἰᾳ.92

5. ἑκάτερον 4186. { 12. πάντα Ο. 1 13. αὐτὰ ΧΑ. 1} καὶ ἀνασκευάζοντες οτὰ.Α(΄. 1 17. δὲ καὶ καθ᾿ Β' οἱ ΡΥ μὴν. (.. 1}. μὲν Ομ! ὅς ἢ τὴ φε Φ Π ἀξρολογικῆν ἐπιςήμηι 46. ᾿" 38. συνίεσαν Ο, 39. δέητωι 4.806.

16. τοῦ} τὸ Αἴ. Ι 20. καὶ οπὰ «5. 11}. δὲ (. Ι 21. δ᾽ ἔλα δὲ δεῖ 6, δὲ, 8...} 28. ὡδὶ 8, ὅτι ὅδε «4. Ι. ἢ ἘΠ τὸ σύμμετρον; ἢ ἀσόμμετρον (. 1135. Β] ἐφ᾽ οὗ β Ὁ, ἥ 7] ἐφ᾽. οὗ

μἱετρορ ἧς σύμμετρος. ἐὰν.Β. 1} 84. ἔξιν] ἔξει δεῖξαι Ε (

“ ΑΝΑΛΥΤΊΚΩΝ ΠΡΟΤΕΡΩΝΊΑ. ᾿ 41 ἀ προξιρημ σχήματα, “λεκτέον ὧν εὔ Ἱμετὰ ταῦτα: κατηγοῤῇ καὶ κατηγορῆται, τὸ μέσον, ἢ αὐτὸ μὲν κᾶτη- ᾿ Νὴ κὰν μῃ τοῦτο τῆς σκέψεως. εἰ “γὰρ τήν τε γένεσιν γορῇ, ἄλλα δ᾽ ἐκεύς ἀπάρνηται, τὸ πρῶτον ἔςαι σχῆμα" ᾿ χῶν συλλογισμῶν θεωροῖμεν καὶ τῷ εὑρίσκειν ἔ ἔχοιμεν δύνα: ἐὰν δὲ καὶ κατηγορῇ καὶ ὠπαρνῆται ὠπό τινος, τὸ μέσον" μῦν, ἔτι δὲ τὸς Ὑέγθτι ς ἀναλύσιμεν εἰς τὰ προειρημένα ἐὰν δ᾽ ἄλλα ἐκείνου νεός. ερεῤρρὸ ἢ τὸ ψϑν ἀπαρνηίαι τὸ μα τὰ,, τέλος ἀν ἔχοι ἡ ἐξ ἀρχῆς πρόθεσις. σωμίβήσε- 5 δὲ εἰρενι αῤμδοα τὸ ἔσχατον... οὕτω, “γὰρ εἶχεν ἐν ἑκάςῳ αι δ᾽ ἅμα καὶ τὰ τρότηριμημιβέμε ἐπιβεβαιοῦσθαι: καὶ γχήματι τὸ μέσον. ὁρέων δὲ καὶ ἐὰν μὴ καθόλου ὥσιν ᾿ἐβώνερώ; εἶναι, ὅτι ὕτως ἔχει, διὰ τῶν γῶν Χεχβησομές αἱ προτάσεις" ὁ γὼρ αὐτὸς διορισμὸς τὸ ἐστ Φαρα ὅν νων" δεὴ γὰρ πᾶν τὸ ἀληθὲς - αὐτὰ ἑαυτῷ ἘΡμον ὡς ἐν ὥ λόγῳ βὴ λέγεται. ταὐτὸ πλεονώκις, ὅτι ὁ γίνεται πῃ πώντῃ.: δυλλογισμός" ἐ γὰρ εἴληπται μέσον. ἐπεὶ δ᾽ ἔχομεν ποῖον Ἡρῶτον μὲν ὧν δεῖ πειρᾶσθαι τὰς δύο προτάσεις ἐκ- 10 ἐν ἑκάςῳ᾽ σχήματι περαύεται τῶν τριβυνριάτων, καὶ ἐν να υψθῃ τε συχλογισμῖ (ῥᾷον γὼρ. εἰς τὰ μείζω δες τῶν τὸ καθόλου καὶ ἐν. ποίῳ τὸ ἐν μέρει, “φανερὸν ὡς οὐκ λεῖν ἢ τ. τὼ ἐλάττων. τρια δὲ τὰ συγκείμενα ἢ ἐξ; εἰς ἅπαντα τὰ σχήματα βλεπτέον, ἀλλ᾽ ἑκάςου προβλή- εἶτα σκοπεῖ ποτέρα ἐν, ἅλῳ. καὶ ποτέρα. ἐγ μέρει, καὶ εἰ ματος εἰς τὸ οἰκεῖον. ὅσα. δ᾽ ἐν πλείοσι μὲν πο υβλῆς τῇ " τὸ ᾿ ἡ ἄμ ὼ εἰλλρεμεέναι εἶεν, αὐτὸν τιθέντα τὴν ἑτέραν. ἐνίοτε μέσου θέσει γκγῶμα τὸ σχῆμα: ᾿ἡγοὶρ τὴν. καθόλου προτείναντες τὴν ἐν ταύτῃ οὐ λαμβάε- 15 Πολλώκις μῷ ἦν ἀπατάῶσθαε συριβαύπι περ τ τὸς ΡΟΘΝ σιν, οὔτε, γράφοντες. οὔτ᾽ οὐνρῤλρς νὰ ἢ ταύτας μὲν φρρχα: λογισμὸς διὼ τὸ ἀναγκαῖον, ὥσπερ᾽ εἴρηται πρότερον, ἐγίοτέ νουσιν, ᾿δὶ᾿ ὧν δ᾽ αὗται αν νερούμο πὠμιέτίυεν ἄλλά δὲ παρὼ τὴν ὁμοιότητα τῆς τῶν ἕρων θέσεως" ὅπερ ὁ χρὴ δὲ μάτην ἐρωτῶσιν. σκεπτέον οὖν εἴ τι Ἰπέμρα εἴχηπται λανθάνειν ἡρνῶς. οἷον εἰ τὸ Α' κατὰ τῷ Β. λέγεται καὶ τὸ Ἐ. χαήίαν τῷν; ὀπυγκαίων παραλέλειπται, καὶ τὸ μὲν θετέον κατὰ τοῦ Γ΄ δόξειε γὰρ ἂν οὕτως ἐχόντων τῶν ὅρων. εδναὶ β τὸ δ᾽ ἀφαιρετέον, ἕως ἀν ἔλθῃ τις εἰς τὰς δύο προτάσεις" Ὁ ευλληγιόμξε: ᾧ γύεται δ᾽ ὅτ᾽ ἐκκακιύκοο ὀδὲν ὅτε συλλο- ἄνευ γὰρ τότων ο ἔςιν ἀγαγεῖν τὸς ὕτως ἠρωτημένς. Ἀό- γισμός. ἔξω γὰρ ἐφ᾽ ᾧ Α τὸ ἀεὶ εἶναι, ἐφ᾽ ᾧ δὲ Β δια" γους.. ἐγίων μὲν ἦν ῥείδιον ἰδεῖν τὸ ἐνδεές, ἔνιοι δὲ, λανθάνεσε γοητὸς Ἀριςομόης, τὸ δ᾽ ἐφ᾽ ᾧ Τ' Ἀριςομόης. ἀληθὲς δὴ τὸ ὁ καὶ δοκοῦσι συλλογίζεσθαι διὰ τὸ ἀναγκαῖόν τι συμβαῖ Α τῷ Β ὑπάρχειν" ἀεὶ γάρ ἐςι διανοητὸς Ἀριςομένηφε, γεν ἐκ τῶν κειμένων, “δ ληβόνα “μὴ. θυθιροἐνάρενμέ- φδμ ὡδ ὸ τῷ ἘΠ ὁ γὰρ ᾿βρόεμέν ἐςὶ διαγοητὸς νης μὴ ἀναιρεῖσθα: ὑσίαν, ἐξ ὧν δ᾽ ἐ ἐσὺ ἀναιρουμιέγων,; καὶ 25 ᾿Αβιξομέπις: τὸ “δ᾽ Α τῷ Τ' οὐχ ὑπάρχει" φθαρτὸς γάρ Ι τὸ ἐσ τούτων φρσίαι τούτων γὰρ τεθέντων ἀναγκαῖον ἐστιν ὁ ἰἀβόδμδὴρ οὐκ ἄρα ἐγίνετο συλλογισμὸς οὕτως: μὲν τ τὸ σίας μέρος εἶναι ἀσίαν, ὁ μὴν συλλελόγις αἱ διὼ ἐχόντων τῶν ὅρων, ἀλλὶ ἔδει καθόχου τὴ ΑΒ ληφθῆναν τῶν εἰλημμένων, ἀλλ᾿ ἐλλείπουσι προτάσεις. πάλιν εἰ ἀν- πρότασιν. τῦτο δὲ ψεῦδος: τὸ ἀξιοῦν. πάντα τὸν διανοητὸν θρώξου ὄντος ἀνώγρκη;, ζῷον: εἶναι: καὶ ζῴου ἀσίαν, ἀνθρώπε ᾿Αριςομένην οεὶ εἶνωι, φθαρτὰ ὄντος ΟΣ πάλιν ὄντος ἀνάγκη ὑσίαν εἶναι" ἀλλ᾿ ὄὅπω συλλελόγιςαι" ἀ γὰρ 3 ἔξω τὸ μὲν ἐφ᾽ ὥ Ὁ" Μόοζῶλος, τὸ δ᾽ ἐφ᾽ ᾧ Β. μουσυζὸς: οι αδιαροτώσεις ὦ ὡς εἴπομεν. ἀπατώμεθα δ᾽ ἐν τοῖς τοι Μίκκαλος, ἐφ᾽ ᾧ Σ δὲ τὸ Αἰ τὸ φλῴονθαι αἴρει ἀληθὲς οὕγοις διὰ τὸ ἀνωγκαῖόν τι ἐυμβανμϑῦι φῶ ποβέεν; ὅτι: δὴ τὸ Β. τ Ρ κατηγορεῖν" ὁ ὁ γὰρ Μίκκαλός τρὸ βοὴν καὶ ὁ συλλογισμὸς ὠπγεοῶν ἐσιν ἐπὶ πλόον δὲ τὸ ἀναγ- Μόρκαλος. ἀλλὰ καὶ τὸ Α τὸ Β΄ φθείροιτο γὰρ ἂν αὖ- παῖον ἢ ὁ συλλογισμός" "ὁ μὲν γὰρ «ὐλλημόμα, πᾶς ΨΙΝ ΡΙΟΥ͂ νυν διὸ Μόικαλος. τὸ δέ γὲ Α τῷ Τ' ψεῦδος. τῦτο, ᾿καῖον, τὸ δ᾽ ἀ διαγκαῖαε ὅ. πᾶν συλχλόγισμές: ὥς Ὡς εἴ τι35 δὴ ταὐτόν ἐςι τῷ πρότερον" ὁ γὰρ ἀληθὲς. καθόλε, Μιῤο- συμβαίει. τεθέγτων τινῶν, νὰν φλλμμα ἀνάγειν εὐθύς, ἀλχὰ καλὸς βυνοιδοι ὅτι ἩΜΙ͂Ν αὔριον: τούτου δὲ μὴ λης ρύτωι ληπτέον τῶς δύο πημεαωϑὸ εἶθ᾽ ὕτω διαιρετέον. εἰς φθένγτος ἀκ ἦν σολλογισμός. τοὺς. ὅρους ᾿μιέσον δὲ θετέον τῶν ἥρω τὸν ἐν ἀν μον ᾿Αὔτῃ μὲν οὖν ἡ ἀπώτη γὐντάι ἐν τῷ παρὰ βικρόν", ταῖς. “προτασεσι. πε εαμὴ ἀνάγκη γὰρ τὸ: ΑΕ ἐν ενώ ὡς γὰρ οὐδὲν τβλλάι τ εἰπεῖν τόδε τῷδε ὑπάρχειν ἢ τόδε:

φοτέραις ὑ ὑπάρχειν ἐν ἅπασι τοῖς σχήμασιν. ἐὰν μὲν οὖν 0 τῷδε παντὶ ὑπάρχειν; δ μεμα πολλώκις δὲ δια ψεύ- δά

2. τοῦτο τὸ τῆς 4 εἰ ρυ 6. ἢ 11. ἑάιω. 486. 1 12. ὧν] ὧν σύγκειται ξοττ Α. Ἱ 14. τιθέναι (' ἰονίαββθ σοῦ ἢ 16. τε ηρά- ᾧοντες--- 11. περαίνοντωι γα ᾿ Βυρτα Εϊαγαμα 4. ἢ 21. ἀναγαγεῖν 1’. 1 25. μὴ]. οὐκ 6. 11 33: ἀναγκαῖϊός Ο. 1 34. ἀλήμαος. ς. Ι 38. τῶν ὅρων] τὸν ὅρον (. ᾿

18. κατηγοροῆ Α(6. ἢ ἀς ἀπάρῆῆσαι 44. ἢ 8. λέγηται Α΄. ἢ ταὐτὸν Ο. {Ο41. θέσεως τῶν ἕραν 6. Ι 21. αὐ κα, 26. ὃ γὰρ ΒΟ. 1 29. ἀριςομένη 8.

ΚΙ τ ἄκρῳ οὐ δεῖ λαμβάνειν ὡς ἀεὶ κατηγορηθησομένων ὠλλής-

δεόθαι συμπεσεῖται παρὰ τὸ μὴ κωλῶς ἐκτίθεσθαι τοὺς κατὰ τὴν πρότασιν ὅρος, οἷον εἰ τὸ μὲν Α εἴη ὑγίεια, τὸ δ᾽ ἐφ᾽ ᾧ Β νόσος, ἐφ᾽ ᾧ δὲ Τ' ἄνθρωπος. ὠληϑὲς γὰρ εἰ- πεῖν ὅτι τὸ Α οὐδενὶ τῷ Β Πλύχεῖοι ὑπάρχειν ὑυύδενος γὰρ νόσῳ ὑγίεια ὑπάρχει), καὶ πάλιν ὅτι τὸ Β παντὶ τῷ Γ ὑπάρχει (πᾶς γὰρ ἄνθρωπος δεκτικὸς υὐσόῦ) δόξειεν ὧν οὖν συμβαίνειν μηδενὶ ἀνθρώπῳ ἐνδέχεσθαι ὑγίειαν ὑπώρ- χειν. τούτου δ᾽ αἴτιον τὸ μὴ καλῶς ἐκκεῖσθαι τοὺς ὅρους κατὰ τὴν λέξιν, ἐπεὶ μετωληφθώτων τῶν κατὼ τὼς ἕξεις

-“ τ ᾽ ἠλ 2) ἐκ ἔξαι συλλογισμός, οἷον ἀντὶ μὲν τῆς ὑγιείας εἰ τεθείη 10

“ ͵ Ἀ ΡΣ ον ΝΥ λ τὸ ὑγιαῖνον, ἀντὶ δὲ τῆς νόσου τὸ νοσοῦν. οὐ γώρ. ἀληθὲς 5» -.: ΕῚ 3 δέ: »"» "Ὁ" δὺς 7 ς ͵ εἰπεῖν ὡς ἀκ ἐνδέχεται. τῷ νοσοῦντι τὸ ὑγιαίνειν ὑπώρξαι. ζοῦν τοι, δ᾿ ἀπ τε νδέ οὐν τξνν τότου. δὲ μὴ ληφθέντος ἃ γύεται συλλογισμός, εἰ μὴ τῷ ο“,ὔ ι ἉἍ ᾿ ἐγδέχεσθαι" τοῦτο δ᾽ οὐκ ἀδύνατον" ἐνδέχεται γὰρ μηδενὶ ν “Ἢ Ν ᾿ς,ὔ ὁμοίως ἔςαι τὸ ψεῦδος" τὴν γὼρ ὑγίειων νόσῳ μὲν ὑδεμιᾷ 7.7 ἀνθρώπῳ δὲ παντὶ ἐνδέχεται ὑπάρχειν, ὥς ὑδενὶ ἀνθῥώπῳ 7, 5 δὲ νος ἐὖν Ὰ ᾿ 4 αὐ, ἄαπτοι θι δέ! - ὃ γόσον. ἐν δὲ τῷ τρίτῳ σχήμωτι κατὰ τὸ. ἐνδέχεσθωι συμν»- 7 ᾿ τῶν λ ΧῸ γον ΞΟ λ΄ τ λ..9 7 βαΐνει τὸ ψεῦδος. καὶ γαρ ὑγίειαν καὶ νόσον καὶ ἐπιςή-

λων ἢ ὁμοίως τό τε πρῶτον τῷ μέσου καὶ τῦτο τῷ ἐσχά- του. καὶ ἐπὶ τῷ μὴ ὑπάρχειν δ᾽ ὡσαύτως. ἀλλ᾿ ὁσαχῶς τὸ εἶναι λέγεται καὶ τὸ ἀληθὲς εἰπεῖν αὐτὸ τῦτο, τοσαυ- ταχῶς οἴεσθαι χρὴ σημαίνειν καὶ τὸ ὑπάρχειν. οἷον ὅτι

“ 7 Ἃ Ψ ὅ τῶν ἐναντίων ἐςὶ μίω ἐπιςήμη. ἔξω γὰρ τὸ Α τὸ μίαν

εἶναι ἐπιςήμην, τὰ ἐναντίω ἀλλήλοις ἐφ᾽ οὗ Β. τὸ δὴ Αὶ “Ἢ «,7ἷ ᾿ «- δ, 7 Ν 7 “ » »“ τῷ Β ὑπάρχει οὐλδ᾽ ὡς τῷ ἀγωνία, σὺ, μίαν Ἡδριλαάτδη εἰὐσέμαν; ὠλλ ὅτι ἀληθὲς εἰπεῖν κατ᾽ αὐτῶν μίαν εἶναι αὐτῶν ἐπιςήμην.

"Ὰ λ λ ἸΩΑΝΣ Συμβαίνει δ᾽ ὁτὲ μὲν ἐπὶ τοῦ μέσου τὸ πρῶτον λέ- Χ ΝΥ 7 λ ι γό

γεσθαι, τὸ δὲ μέσον ἐπὶ τοῦ τρίτου μὴ λέγεσθαι, οἷον εἰ Ἂ,"ὰΣ σοφίω. συμ- Ἀ τὸ μὲν δὴ ἀγαθὸν ᾽ “ 2 7 ς δὲ 7 δ᾽ υδονν 7 εἰ ον Ἀ οὐκ ἔςιν ἐπιξήμη, ἡ δὲ σοφία ἐςὶν ἐπιςήμη. ὁτὲ δὲ τὸ

7 -“" ᾿ ἡ σοφία ἐςὶν ἐπιςήμη, τῷ δ᾽ ἀγαθς ἐςὶν ἡ πέρασμω ὅτι τῷ ἀγαθὲ ἐςὶν ἐπιςήμη"

ὗ 7 ᾿ ͵,, 9. δ ὦ ς 7 τῶν ἘΠ: ν 4 Ν Σ ἀνθρώπῳ ὑπάρχειν ὑγίειαν. πώλιν ἐπὶ τῇ μέσου σχήμωτος 15 μὲν μέσον ἐπὶ τῷ τρίτα λέγεται, τὸ δὲ πρῶτον ἐπὶ τὰ μέ-

᾽ ͵7 - “ ἊΝ ͵7 Ε 3 ἘΧΖ Ἄ σου οὐ λέγεται, οἷον εἰ τοῦ ποιοῦ παντός ἐςιν ἐπιξςήμη ἢ 3 7 ὟΝ ἘἈΟΤῚ Χ 3., λ ὍΑ 7 ἐναντία, τὸ ὃ Ὅν δε: κωὶ ἐναντίον καὶ ποιόν, νυμκῳδῆμα ΙΝ ὅτι τῷ φγαδς ἐςὶν ἐπιφήμη, ὑκ ἔςι δὲ τὸ ὠγωθὸν ἐπι- ςήμη ὁδὲ τὸ ποιὸν ὑδὲ τὸ ὐμέντον ἀλλὼ τὸ ἀγαθὸν ταῦτα.

ἈΠ Υ͂Ρ λτ.Ἂ δ “ "Ἂν" ᾽ὕ μὴν καὶ ἄγνοιαν καὶ ὅλως τὰ ἐναντίω τῷ αὐτῷ ἐνδέχεται 0 ἐςι δὲ ὅτε μήτε τὸ πρῶτον κατὼ τῷ μέσε μήτε τῦτο κατὼ τῇ

7] ΄ 7 -“ Υ ὑπάρχειν, ἀλλήλοις δ᾽ ἀδύνατον. τῦτο δ᾽ ἀνομολογούμενον -" 7 Εν πτοςΝ “Ἢ 2.ϑὃ ὋΝ "Ἔ ᾿ΌΣ. δὲ « 7 τοῖς προειρημένοις" ὅτε γὰρ τῷ αὐτῷ πλείῳ ἐνεδέχετο ὑπάρ-

΄ λ Λ χειν, ἐνεδέχετο καὶ ἀλλήλοις. 7 Δ: ὦ 2. δ 4 ς ἃ 7ὔ͵ ΨῈ2 Ἀ Φανερὸν ὅν ὅτι ἐν ἅπασι τότοις ἡ ἀπάτη γίετωι παρὼ Ν »"Ὕ “ τὴν τῶν ὅρων ἔκθεσιν"

ἕξεις ὑδὲν ὕϑεται πύον. δῆλον ἕν ὅτι κατὼ τὰς τοιαύτως

ϑροτάσ ες ἀεὶ τὸ κατὰ τὴν ἕξιν ἀντὶ τῆς ἕξεως μεταλη- πτέον καὶ θετέον ὅ ὅρες. Οὐ δεῖ δὲ τοὺς ὅρους ἀεὶ ἜΞΕ ὀνόματι ἐκτίθεσθαι"

.΄ »" 7] Ἀν ἌΨ. “ ἐπ Ἂ 7 «.«»}λ ΝῚ Ἀ τριτὸ,ς τό πρωτὸ κοτῶ τὰ τρίτα οτε μεν λεγομένα οτε δὲ ΜΉ 7 φ" ψιν ν (“ἃ 7 ΦΌΟ Ψ, ͵ ͵7 »“ ᾽ λεγομένου... ΟΙΟ εἰ οὐ ἐπις Μὴ εςιν. εςὶ τῦτο γένος, τό δ 2 δ ἃ 2 7ὔ 7 ἰνᾳ “Ῥ ΟἿ ΕΡῚ, ὠγωθᾷ εςὶν ἐπις Μὴ. συμπερασμῳ οτι τὸ ἀγαθξ ες γένος. -" ΓΕ δ Ὁ. ΈΣΈΤΩΝ Σ ΣΑΙ ΤΕΤᾺ 3 7 κατηγορεῖτωι δ᾽ οὐδὲν κατ᾽ οὐδενός. εἰ δ᾽ οὗ ἐςὶν ἐπιςήμη.

μετωληφθέντων γὰρ τῶν κατὼ τὼς 25 γένος. ἐςὶ τοῦτο, τῷ δ᾽ ἀγαθῷ ἐςὶν ἐπιςήμη, συμπέρασμα

Ψ ᾽ Ἢ 3 7 λ ᾿ δὴ Δ᾽ ΞΟ. -ν“ ὅτι τἀγωθόν ἐς γένος. κατὼ μὲν δὴ τῷ ἄκρου κατηγορεῖς- Ν 7 Ἀ Χ Ν

ται τὸ πρῶτον, κατ᾽ ὠλλήλων δ᾽ κὶ λέγετωι. τὸν αὐτὸν δὴ

τρόπον “καὶ ἐπὶ τὸ μὴ ὑπάρχειν ληπτέον. οὐ γὰρ ἀεὶ ση- Ὡς Ἂς 7ὔ 7 “ ς ὙΠ ΡΤ: κ᾽ 7 7 ᾽

ΜοῖΝ δι ΩΝ ὑπφύλαιν τόδε τῷδε μὴ εἶνωι τόδε τόδε, ἀλλὰ

πολλόκις “γὰρ ἔσονται λόγοι οἷς ἃ κεῖται εὐ νόῥι. διὸ λζευ- 80 ἐνίοτε τὸ μὴ εἶναι τόδε τῦδε. ἢ τόδε τῷδε, οἷον ὅτι ἀκ Ὄν

λεπὸν ἀνάγειν τὸς τοιότος συλλογισμός. ἐνίοτε δὲ καὶ ἀπα-

“ φῳ 7 Ἀ Ν 7 7 - “ -“ τάσθαι συμβήσετωι διὼ τὴν τοιαύτην ζήτησιν, οἷον ὅτι τῶν

. Ἃ 7 » Ἁ 7,ὔ Ν ἀμέσων ἐςὶ συλλογισμός. ἔξω τὸ Α δύο ὀρθαί, τὸ ἐφ᾽ ᾧ

ΑΚ ἃ “ Ὁ πον ΦᾺ 7, Β, τρίγωνον, ἐφ᾽ ᾧ δὲ Τ' ἰσοσκελές. τῷ μὲν ὃν Τ' ὑπάρχει

κινήσεως κίνησις ἢ γενέσεως γένεσις, ἡδονῆς δ᾽ ἔςιν" ὑκ ἄρα

Ἢ ἡδονή γένεσις. ἡ πώλιν ὁτι γέλωτος μὲν ἔςι σημεῖον, ση- 7 δ 5, »" Μὰ 9 -νἦ ς «,,

μείου δ᾽ ὑκ ἔςι σημεῖον, ὥς οὐ σημεῖον ὁ γέλως. ομοίως

Ν᾿ Ἵ δ Ν δὲ κἀν τοῖς ἄλλοις, ἐν ὅσοις ἀνωιρέϊτωι τὸ πρόβλημα τῷ

: Χ Ἁ 2 κῷ Ν Ν 7 7 Χ Ν Ἀ 7], εἿἾ τὸ Α διὼ τὸ Β, τῷ δὲ Β ὑκέτι δὶ᾿ ἀλλο καθ᾿ αὑτὸ γώρ35 λέγεσθωΐ πως πρὸς αὐτὸ τὸ γένος. πώλιν ὅτι ὁ καιρὸς ὅκ.

Ἂ, ᾿ 7 7ὔ ἰχὰ ". ᾿Α " τὸ τρίγωνον ἔχει. δύο ὀρθάς, ὥς οὐκ ἔςαι μέσον τοῦ ΑΒ

᾽ »ν Κ᾿ Ἀ Ἀπ ἀμ Ν ͵7 ᾽ “ 5. ἀποδεικτοῦ ὄντος. ῬΌΜΝ )δ ὅτι τὸ μέσον ὅχ, ὅτως ἀεί ληπτέον ὡς τόδε τι, ἀλλ᾿ ἐνίοτε λόγον, ὑπτῷ συμβαίνει. κἀπὶ

Ε ͵ὔ 7 “»Ἥ ἈΝ ἈΝ Χ » Λ ἔςι χρόνος δέων' θεῷ γὰρ καιρὸς μὲν ἔςι, χρόνος δ᾽ οὐκ Ἀ Ν » ἔςι δέων διὰ τὸ μηδὲν εἶνωι θεῷ ὠφέλιμον. ὅρες μὲν γὰρ 6 7 δ ᾿ ͵ δέ λ 6 7, Ν δὲ 7, ετέον κωιρὸν καὶ χρόνον δέοντω καὶ θεόν, τὴν δὲ πρότασιν 7 Χ Νν ἐν ΩΡ “᾿ » ᾿

ληπτέον κατ τὴν ΤῊ ὀνόμωτος πτῶσιν. ὡπλῶς γὰρ τοῦτο

τὸ δὲ ͵7ὔ Ἀ -“» »ν ͵)] Ὰ Ἂ -“Ὕ » λέ Ν 7] “ Χ Ἂ- το2ὦνι ᾽»Ἁ 6 7 Ν 0 ὑπάρχειν το σπρωτον τῳ μέσῳ κῶὶί τοῦτο τῳ 4 εΎΟμ εν κωτὼ πῶώντων, οτι τὺς μὲν οροὺς οξί σετεον κῶώτω

Ν 7 “Σ7] 7 - Ἵ τὸς ΝΣ Ὁ. τος κλήσεις Τῶν ογοματωνν ΟἿΟΝ ἄνθρωπος Ἶ ὠγαθόν ἢ εν -

38. δὲ οπὴ Β. 1 18. τῷ οἵχ Ργὺ «Α΄. ᾿ 21. ἂν ἑμολογούμεγον Β. || 33. τὸ δ᾽ ἐφ᾽ Ο. 1] 834. δὲ τὸ γ.4. 1} 837. ἀποδεικτικοῦ 4806. ἢ

“,ἀρ} οὖν οογτ Ο. 1] 10. τὸ μέσον υγ.Β. -- 6. τὰ] τὰ δ᾽ φοτν «4. ||υἐναντίω τοῖς ἀλλήλοις “48. τοῦ οἵχ Ο. ἢ 41. κλίσεις 48.

ὅτι τοῦ τὸ βαρυὰ [ἰταγατα «4. [ 20. ὅτε οτχ.4.8. ἢ

κ ἀνθρώπου ᾽ ἀγαθοῦ ἢ ἡξεδνεύτίαν; τὼς "δὲ προτάσεϊς ὅτι ὄν, δι ᾧ Β ὅν; ἐφ᾽ ᾧ Τ' ἀγαθόν. φανερὸν οὖν. ὅτι ἐν

γτέον κατῶ τὼς: ἑκάξου πτώσεις". ἢ γὰρ ὅτι τύτῳ, οἷον τοῖς ἐν μέρει ἀμούσοι ᾿. “.: ὕτως δην μον τὸς ὅρες.

τὸ ἀκον; ἢ ὅ ἦι πότε. οἷον τὸ διπλείσιον, ἢ ὅτι τοῦτο, οἷν Δεῖ δὲ καὶ “μεταλαμβάνειν ἃ ἃ τὸ αὐτὸ δύναται, ὀγό-- 39 τὸ τύπτον ἢ εὐ ἢ ὅτι τος, οἷον ὁ ἄνθρωπος ζῷον, ἢ ὍΝ ἀντ᾽ ἀνομάτων καὶ λόγυς, ἀντὶ λόγων καὶ ὑνομά καὶ τ᾿ εἴ πως, ἄλλως πίπτει τόνομα νατὰ τὴ πρότασιν. 5 λόγον, καὶ ἀεὶ ὠντὶ τῷ λόγι τὔνομια λαμβάνειν" ῥξων γὰρ

311 Τὸ δ᾽ ὑπάρχειν τόδε τῷδε καὶ τὸ ἀληθεύεσθαι τόδε ἡ τῶν ὅρων ἔκθεσις. οἷον εἰ ἰ μηδὲν διαφέρει εἰπεῖν τὸ ὑπολο:- κατὰ, τόδε, σρφαυταχῶς ἰλήπτόον ὁσαχῶς αἱ πὸτιγορίαι πτὸν τῷ δοξαςῖ μὴ εἶναι γόος ἢ ἡ μὴ εἶναι ὅξῷ ὑπόλαπννν ᾿ δλήρηνται, "καὶ ταύτας ἢ πῇ ᾿ ἀσλῶές ἔτι ὡπλᾶς ἢ ΨΗ τι τὸ δυξαςόν (ταὐτὸν γὰρ. τὸ φημαινόμιενον), ἀντὶ τῇ 'λόγε

πεπλεγμένα" ὁμοίως δὲ καὶ τὸ μὴ ὑπάρχειν. ἐπισκεπτέον τὰ ος τὸ ὑποληπτὸν καὶ τὸ δυξαςὸὃν ὅρος θετέον. δὲ" τἄῦτα καὶ δὶιοριςέον βέλτιον. 10 ᾿Επεὶ δ᾽ οὐ ταὐτόν ἐς: τὸ εἶγαι τὴν ἡδονὴν ὠγαθὸν καὶ 40 28. "πὸ. δ᾽ ἐκαναδιπλούμενον: ἐν ταῖς πρότάσεσι, πρὸς τῷ τὸ εἶναι τὴν ἡδονὴν τὸ ἀγαθόν, ὑχ ὁμιφίως θετέον τὸς ὅρους, πρώτῳ ἄκρῳ θετέον, ὁ πρὸς. τῷ μέσῳ. λέγω δ᾽ οἷν εἰ ψΡὶ ἀκλ πεμό ὦ ἐςιν ὃ συλλογισμὸς: ὅτι ἡ. ἐνλάναν τἀγαθόν, τά-. "μὲς ὅτι, τῆς. δικαιοσύνης. ἐστὶν. ἐκιστήμοι ὅτι γαθόν, εἰ δ᾽ ὅτι ϑγαθινα ἀγαθόν. ὅ ἕνως κἀπὶ τῶν ἄλλων. “

͵ » τὸ ὅ ὅτι. ἀγαθόν ἢ ἢ ἣ ἀγαθόν πρὸς τῷ πρώτῳ ϑετέο.... Οὐκ ἔςι δὲ ταὐτὸν οὔτ ᾿ εἶναι οὔτ᾽ εἰπεῖν, ὅτι ᾧ τὸ Β41 ἔξω. γὰρ τὸ ἃ ἐπιςήμη ὅτι ὠγαθόν, ἐφ᾽ ᾧ δὲ Β ἀγαθόν, ι5 ὑπάρχει, τότῳ παντὶ τὸ Α ὑπάρχει, καὶ τὸ εἰπεῖν τὸ ᾧ ἐφ᾽ ᾧ δὲ Τ' δικαιοσύνη. τὸ δὴ Α ἀληθὲς τῷ Β κατηγορῆ- παντὶ τὸ Β ὑπάρχει, καὶ τὸ Α παντὶ ὑπάρχει: οὐδὲν ὙΡ σαι" τῷ γὰρ ἀγαδι ἐςὶν ἐπιςήμη ὅτι ἀγαθόν. ὠλλὰ καὶ κωλύει τὸ Β τῷ Τ' ὑπάρχειν, μὴ παντὶ δέ. οἷον ἔξω τὸ Β πὸ 5. τ κι: ἡ γὰρ δικαιοσύνη ὅπερ ἀγαθόν: ὕτω μὲν ἦν. ΎΕ καλόν, τὸ δὲ Τ' λευκόν. εἰ δὴὲ λευκῷ τοὶ ὑπάρχει καλόν, εἶ δὲ πρὸς: τῷ Β τεθείη τὸ ὅτι’ ὠγαθών, οὐκ ἀληθὲς εἰπεῖν ὅτι τῷ λευκῷ ὑπάρχει καλόν" ἀλλ᾽ οὐ παντὶ παν τὸ ων γὰρ Α κατὰ τοῦ Β ἀληθὲς ἔςαι, τὸ δὲ Β.20 ἴσως. εἰ μὦ ἦγ τὸ Α τῷ Β ὑπάρχει, μὴ παντὶ δὲ καθ᾿ οὗ, κατὰ τοῦ Τ' οὐκ ἀληθὲς ἔςιαι" τὸ γὰρ ἀγαθὸν ὅ ὅτι ἀγαθὸν τὸ Β, οὔτ᾽ εἰ παντὶ τῷ Τ' τὸ Β, οὔτ᾽ εἰ μόνον ὑπάρχει, κατηγορεῖ τῆς. δικαιοσύνης ἡδρανο καὶ ὁ συνετόν. ὁμοίως. δὲ ἀνάγκη τὸ Α ὐχ ὅτι οὐ. παντί, ἀλλ᾽ οὐδ᾽ ὑπάρχειν. εἰ δὲ καὶ εἰ τὸ ὑγιεινὸν, “ϑμχθεῇν ὅτι ἔξ ἐπιςητὸν ἣ ἀγαθόν, ἢ καθ᾽ οὗ ἀν τὸ Β λέγηται ἄληλθε, τούτῳ παντὶ. ὑπάρχει; τραγέλαφος ϑυξαστὸν ὗ ἧ μὴ ὄν, ἢ ὁ ἄνθρωπος φθαρτὸν συμβήσεται τὸ Α, καθ᾿ οὗ ὑπαντὸρ. τὸ Β. λέγεται, κατὰ αἰσθητόν" ἐν ἅπασι γὰρ τοῖς ἐπικατηγορουμένοις πρὸς τῷ 25 τότου παντὸς ἌΡΉΜΟΑ: εἰ μόνα τὸ 'Α. λέγμις καθ ὃ ἀν τἰκήμο ἐπαγαδίτλωσιν θετέον, ΄ τὸ Β. λέγηται κατὼ παντός, ὀδὲν κωλύει τῷ Ε' ὑπάρχειν. Οὐχ ἡ αὐτὴ δὲ ἡσᾳ τῶν ὅρων, ὅταν ὡτλῶς τι συλ- τὸ Β, μὴ παντὶ δὲ τὸ Α ἢ ὅλως μὴ ὑπάρχειν. ἐν δὴ τοῖς ἡὐροδα. καὶ ὅταν τόδε τὶ καὶ τῇ ἢ πῶς, λέγω δ᾽ οἷον ὅταν τρισὶν ὅροις δῆλον ὅτι τὸ καθ᾽ ἧ τὸ Β, παντὸς τὸ Α λέγε-" τἀγαθὸν βειξντὴν δειχϑὴ καὶ ὅταν ἐπιςητόν τι ὅτι. ἀγαν: σθωι, τῦτ᾽ νεϑε; καθ᾽ ὅσων: τὸ Β, λέγεται; κατὰ πάντων λέ- μ ἀλλ εἰ μὲν ὡπλῶς ἐπιςητὸν δέδεικται, μέσον θετέον τὸ 30 γεσθαι καὶ τὸ Α- καὶ εἰ. μὲν κατὰ ΦΈΡΟΙ "τὸ, Β. καὶ τὸ ἐ δ᾽ ὅτι ἀγαθόν, τὸ τὶ ἔν. ἔξω γὰρ τὸ μὲν Α ἐπιςήμη" Αἱ ὅτως" ρα εγρονεγμδν μόν ἸΡ ἩΡΡΘΡΑΝΙ Ἀπὸ τῆ πο, Φ δὲ Β ὅν τι; τὸ δ' ἐφ' ᾧ τι άγαδρὴ, ἀλαρὶ παντός. θὲς δὴ τὸ Α τῷ Β κατήγορεδ: ἤν γὼρ ἐξιφήμῃ τῷ τινὸς ὅ- “Οὐ δεῖ δ᾽ οἴεσθαι παρὼ τὸ ἐντίβεσθαΐ τι συμβαύειν τός ὅτι τὶ ὅν. ἀλλὰ καὶ τὸ Β τῷ Γ΄’ τὸ γὰρ ἐφ᾽ ᾧ Τ' ὄν. ἄτοπον" οὐδὲν γὰρ᾽ προσχρώμεθα τῷ τόδε τι εἶναι, ἀλλ᾽ τὶ: ὥστε καὶ τὸ Α τῷ μὰ ἔσται ἄρα ἐπιστήμη τὠγαθῇ ὅτι 35 ὥσπερ ὑ ὙΜΟΚΡΗ τὴν ποδιαίαν καὶ εὐθεῖαν τήνδε καὶ ᾿ ἀγαθόν: ἦν γὰρ τὸ τὶ ὃν τῆς ἰδοὺ σἡμεῶν ὀσίας. εἰ δὲ τὸ ἀπλαάτῇ εἶναι λέγει. οὐκ οὖσαν, ἀλλ᾽ οὐχ οὕτως χρῆται ὡς ὃν, μέτον ἐτέθη καὶ πρὸς. τῷ ἄκρῳ τὸ ὃν ἁπλῶς καὶ μὴ τὸ ἐκ’ τούτων σγλλ γιξάμεννα. ὅλως γὰρ ὃ. μή ἐστιν. ὡς ὅλον" τὶ ὃν ἐλέχθη, ἐκ ἂν ἦν γυλλαγισμδς, ὃ ὅτι ἔξιν ᾿ἐπιςήμη, τάὠ- - πρὸς μέρος καὶ ἄλλο πρὸς τοῦτο. ὡς παραὶ πρὸς ὅλον; ἐξ " γαῦξ ὅτι ἀγαθόν, ὠλλ ὅτι ὄν, οἷον ἐφ᾽ ᾧ τὸ Α ἐπιςήμη ὑδενὸς τῶν τοιούτων δεῤουσιν ὁ δεικνύων, ὥς:ε οὐδὲ γύεται.

1.. Κῶ γὴ Ὁ. 1 30. ἔξαι οὐα "Ὁ. ἃ 21. δοξαςὸν οἵα 4806. Ι 29. ἘΒΡΩΡ ἐ- ἢ 31. τί Β. ἢ 38. τῇ ἀγαθὲ 6. ἢ 89. οἷον οὶ “4. ν 8. τὸ] τόδε ρὲ 5. ἃὶ ταὐτὸ αὐτὸ 6. Ἱ 46. καὶ -- ὑπάρχει ὑῶγε ἀμ ῥδο οἷ, Ἱ 23. Ὅν ΝΜ Ὁ κε. κω" λύε; εἰ τῷ Τ' ὑπάρχει 6, ὃ 27. ὃ ὁτὰ Ρε ἃ |ἰ δὲ Ο ᾿ὶ 28. τὸ ἀπΐθ καθ᾿ οἵχὰ «4. ἢ 29. πάντων τότ σον. ΜΌΡΟΝ ἰῇ πὰν- τὸς ΑΒΙ.. 4886. ᾿ὶ 36. ΡΙ Ἡ2 ΟῚ ΒΝ θεὰ ΑΘ ΉΡΙμε δὲν:

συλλογισμός. τῷ δ᾽ ἐκτίθεσθαι ὕτω ᾿χρώμεθω ὥσπερ καὶ τῷ αἰσθάγεσθαι, τὸν μανβάνοντᾷ λέγοντες " ὅ γὰρ Ἀτῶς ὡς Τὰ τάτων. ὄχ, οἷόν τ ἀνόννα, ὥσπερ. ἐξ ὧν ὁ συλ- λογιςμός.,

ἀχ ἅπαντα τὰ συμπερώσματω δὶ᾽ ἑνὸς σχήμωατός. εἰσιν, ὠλλὼ τὸ μὲν διὼ, τάτου τὸ δὲ. δὲ’ ἄλλε. δῆλον. οὖν. ὅτι καὶ τὰς. ἀνωλύσεις οὕτω “ποιητέον. ἐπεὶ δ᾽ οὐ πᾶν πρόβλημα: ἐν: ἅπαντι. σχήματι ὠλλ᾿ ἐν ἑκάςῳ τετωγμένω,. φανερὸν ἐκ τῷ φυμπερώσμωτος ἐν ᾧ σχήματι ζητητέονε

Τίς τε πρὸς ὁρισμὸν τῶν λόγων, ὅσοι πρὸς ἕν. τι τυγ:- χαΐνεσι διειλιεγμένοι. τῶν ἐγ. τῷ ὅρῳ, πρὸς ὃ διείλεκται, θε-: τέον ὅρον, καὶ οὐ τὸν ἅπαντα λόγον: ἧττον. γὼρ συμβήσε-"

ᾷ δ »“ ε Φ ες δον, νη ται ταράττεσθαι. δι τὸ μῆκος, οἷον εἰ τὸ ὕδωρ. ἔδειξεν ὅτι

ὑγρὸν. ποτόν, τὸ ποτὸν κωὶ τὸ ὕδωρ ὅρους: θετέον. -

Ἔτι δὲ τοὺς ἐξ ὑποθέσεως. γὐλλοηασμονε ὅ: ἐβαόνορων ἀνάγειν: οὐ γὼρ ἔς ν. ἐκ. τῶν κειμόων ἀνάγειν: οὐ γαρ διὼ: συλλογισμοῦ δεδειγμένοι. εἰσίν, ἀλλὼ διὰ συνθήκης ὧμι--

᾿, Ἐτ- ς 2. ἜΣ, ΠΑΝ ὩΣ “Ζ.: Δ λογημένοι πάντες. οἷογ: εἰ ὑποθέμενος, ἂν δύναμίς τις. μίω-

Μὴ λανθανέτω. δ᾽ ἡμᾶς ὅτι ἐν τῷ αὐτῷ συλλογισμῷ Ε

διωφοραὶ τούτων, καὶ ποσωχῶς γύετωι τὸ ἐξ ὑποθέσεως, ὄφιρον ἀαν ἢ γὺν δὲ τοσῦτον Ὅν" ἔσω φανερόν, ὅτι ὑκ ἔςιν ἀνωλύειν εἰς τὰ σχήμωτα, τὸς τοιύτόυς συλλογισμούς. καὶ δὲ ἣν αἰτίαν, εἰρήκαμεν.

"θὰ δ᾽ ἐν πλείοσι σχήμασι μων, τῶν πρεβλη- 45 μώτων, ἣν ἐν θατέρῳ. συλλογισδῇ; ἔ ἔςιν ἀλῳγάγεῖ τὸν συλ- λογισμὸν εἰς θάτερον; οἷον τὸν ἐν. τῷ ἀμ σερητικὸν εἰς τὸ δεύτερον καὶ τὸν ἐν τῷ μέσῳ εἰς τὸ ἰμμνμ αὶ ἐχ ἐἀήννον: δὲ ἀλλ᾽ ἐνίους. ἔςιαι δὲ δφανερὸν ἐν τοῖς ἑπομένοις. εἰ γὰρ

(ο᾽τὸ Α μηδενὶ τῷ Β, τὸ δὲ Β' παντὶ τῷ Τ', τὸ Αἰ οὐδενὶ τῷ

1", οὕτω. μὲν οὖν τὸ πρῶτον σχάμω, ἐὼν δ᾽ ἀντιςραφῇ τὸ ςερητικόν,. τὸ μαι ἔςαι" τὸ γὰρ Β τῷ Ῥ- Α ὀδενί, τῷ δὲ Γ΄ παντὶ ὑπάρχει.᾽ ὑμήν δὲ καὶ εἰ μὴ καθόχου ἀλλ᾽ ἐν μιν ὁ συλλογισμός, οἷον εἰ τὸ" μὲν Α' μηδενὶ τῷ Β, τὸ δὲ

45:8 τινὶ τῷ Τ᾽" ἀντιστρωφώντος γὼρ τοῦ ΡΝ τὸ ὅἣν

ἔς: οἱ σχῆμωα.. τῶν. δ᾽ ἐν. τῷ δευτέρῳ συλλογισμῶν οἱ "πὸ ἰδοὺ

ἀνα;χθήσοντωι εἰς. τὸ το: πρῶτον, τῶν δ᾽ ἐν μέβει ἅτερος, μένον.

ἔξω γὰρ τὸ" ἃ) τῷ μὲν Β᾽ μηδενὴ τῷ δὲ Τ' παντὶ ὑπάρχον.

μὴ ἢ τῶν ἐναντίων, μηδ᾽ ἐπιςήμην. μίαν. εἶναι, εἶτα διαλχε- 20 ἀντιςρωφέντος ὃν Τῷ ςερητικῶ. τὸ πρῶτον ἔξαι σχῆμω" τὸ

ἡδεῖ ἂν {. » 7 “ » 7 Φ..ν -»᾿ ς Ὁ“ χϑβθείη. ὅτι: ὑκ -ἔςε μία, δύνωμις τῶν ἐναντίων; οἷον τῷ. ὑγιεινοῦ: Ἄν ΄ δὸς ἀεὶ κε θυ ὦ τ; - τὰς ὑφ, ὧν ᾿ καὶ τοῦ νοσώδους" ἀμὼ γὰρ ἔςωί τὸ αὐτὸ ὑγιείνον καὶ γο- “"Ἢ “ει ἣν» ἮΝ Ε) Ε 7 ͵ὔ »“" ΕΣ Ψ 7 σῶδες. ὅτι. μὲν. ὃν ὧς ἔςι μίω πάντων τῶν ἐνἀντίων «δύνωμις,. ὦ.5 ͵7ὔ Μ᾿ 7 7 ἀποδέδεικται, ὅτι δ᾽ ἐπιςήμα. οὐκ: ἕξιν, ὁ. δέδευκται.. καΐτοι

μὲν γὰρ Β..ἀδενὶ τῷ Α΄, τὸ. δὲ Α παντὶ τῷ Τ' ὑπάρξει. ἐὰν δὲ τὸ κατηγορικὸν ἢ πρὸς τῷ Β, τὸ δὲ ςερητικὸν πρὸς τῷ ΤῸ πρῶτον ὅρον θετέον. τὸ Τ'" τῦτο γὰρ ἀδενὶ τῷ Α,, τὸ δὲ Α" παντὶ τῷ Β΄ ὥς ὑδὲν! τῷ Β τὸ Τ'. ἀδ᾽ ἄρω τὸ Β' τῷ Τ'

ὁμολογεῖν. ἀνωγκουῖον. ἀλὴκ οὐγι. ἐκ: συλλαγισμοῦ,. ἀλλ᾽. ἐξ 25: οὐδενί" ᾿ὠντιςρέφει. γὰρ πὸ. ςερητικόν. οὐξαγι δ᾽ ἐγ μέρει ἢ ὁ

ὑπόδηπῳς, τῦτον. μὲν ὧν ὧρκ. ἐξιατάνωγα ει. ὅτι. δ᾽ ὁ. μία. δύγαμις, ἔςιν" τος. γὐβ. ἴσως. καὶ ἦν. συλλαγισμιός, ἐκεῖνο. - δ᾽ ὑπόθεσις..

οἰ μλίωει δὲ κολ δος χῶν διὼ. τῇ. α ἀδυνάτν περαινομέων

ἀδὲ. γὰρ. τότες ὑκ.-:ὄσιν ἀνωλύειν, ὠλλὰ, τὴν μὲν- εἰς. τὸ ἀδὺ-- 30. τῷ: Τε ὅταν δὲ τὸ΄ κατηγορικόν, ΠΣ ἀναλυθήσεται, οἷον εἰ

γατον. ὠπαγογὴν ἔξι (σμδϑλορασμέβ, Ὑρ δείκγυται), θώτερον:. δ᾽ οὐκ ἔςιν" ἐξ ὑποθέσεως γὰρ περαύνεται. διωφέρουσὶ.δὲ-. τῶν. προειρημένων, ὅτι. ἐν. ἐκέίγοις μὲν δέϊ. προδιομολὸόγήσα- σθαι, εἰ μέλλει. συμφήσειν, οἷδν. ὧν. δειχθῇ" μία. δύναμις.

7 ἐγ: ἃ. τὸ Ἂς ν ᾿ συλλογισμός, ὅταν μὲν ἢ τὸ ςερητιοὲν πρὸς τῷ μείζονι “ » “]: ᾽ Ν “᾿ς φ- ΓΡΡΤΥ δὲὴὶ ἊΨ ἀκρῳ; ἀναχθήσεται εἰς. τὸ πρῶτον, οἷον εἰ τὸ Α μηδενὶ τῳ τῳ κα " 7 γ. 7 ἈΝ ω" ξη ἀλὺνι κάκ κα Β- τῷ δὲυτΤ' τινί" ἀντιςρωφέντος γὰρ τὸ ςἐρητικᾷ τὸ πρῶ- - “» Ν ς Ν τον: ἔξαι. σχήμα: τὸ μὲν γὰρ Β ὀδενὶ τῷ Α, τὸ δὲ Α πὶ ἰ τὸ Αὐτῷ μὲν Β. παντί, τῷ δὲ Τ' οὐ παντί" οὔτε γὰρ δέχεται εἶ Ν ᾿. ἜΣ ζ ᾿ ὠντιςροφὴν το Α'Β.. ὅτε γενομένης ἔςαι συλλογισμός. ΄ ς ᾿ ᾿ -»" 7 7 ᾿ Δ ας Πώλιν «οἱ. μὲν ἐν τῷ τρίτῳ σχήμωτι ὧκ ἀνωλυθήσον- 7 Ν »“" »" 7 ὦ ΜῈ, ται ἡδντες εἰς τὸ πρῶτον, οἱ δ᾽ ἐν τῷ πρώτῳ πώντες εἰς τὸ

͵7 ΤΕ 7 “" Ἀ 7 ΣΝ “ἪΆ δ κ 7 Ν ἂν Ἁ “ Ω Ν τῶν ἐναντίων, καὶ ἐπις μην. εἶγοι τὴν αὐτήν" ἐνταῦθα δὲ -καὶ 35 τρίτον. ὑπαρχέτω γὰρ τὸ Α᾿ παντὶ τῷ Β; τὸ δὲ Β τοὶ τῷ

μὴ. προδιομολογηφαμενοι συγχωρῖσι. διὰ. τὸ. Φανίροὴ εἶνωι τὸ ψεῦδης. οἷον τεθείδης τῆς διωμέτρου ὑνβμόμου τὸ τὼ. περιττὰ. ἴσα. εἶνωι. τοῖς ἀῤτίας

Πολλοὶ δὲ, καὶ ἐτὲροι. πεῤρωΐγογτωι. ἐξ. ὑποθέσεως, οὺς

Τ'. ὑκῶν μηάμεεν ΜΕΉΡΟΝΝ τὸ ἐν ὅφὰ πρήμλυτωμ; ὑπάρ-: ζί τὸ Τ᾽ τρὶ. τῷ. Β΄ τὸ δὲ ᾿Α, παντὶ ὑπῆρχεν, ὥςε υκρήῤτα τὸ- τρίτον σχήμω. καὶ εἰ σύρημδνδε ἢ συλλόγινμδεν ὡσαύ- τως" ἀντιςρέφει γὰρ τὸ ἐν μέρει κατηγορικόν, ὥςε τὸ μὲν

. ΓΣ ς Ἁ » “Ἢ “" ον ͵7 ἐπισκέψασθαι δεῖ καὶ διασημῆνωι καθαρῶς. τίνες μὲν ἕν αἱ 20 Α ἀδενὶ τῷ Β.,, τὸ δὲ Τ' τοὶ ὑπώρξει.

8. τούτου «Ὁ. ἢ 1. χαὶ οπι Α6. 9. τεταγμένον 18. ΠΠ 11. δρισμοὺς ΡΥ Ο. ἢ 20. μὴ οπι ΡΥ Ο. {| διαλεχθὴ Ο. 121. μία τα 4480, πᾶσα ρυε ΜΒ, πάντων οοὺν «Α4.: ὀ 24.,,ὄ ἐπιδέδεικται. 8 εἰ Ρ᾽ «4. ΠΠ 26. τῦτο Ο. 1} -ἀγώγειν Ο, 1 37. οἷον] οἷον ὅτι Ο. 1} λ0. μὲν

6. ἵ᾿᾽ αἱ νἱάοίυν.3.. 1} 18. μόνος ΞΕ Ι 27. ἀγαλυθήσεται οοΥτ.8. Ι 83. ἐν οτὰ.Α4. 1Π 34. οἱ δ᾽] οὐδ᾽ οἱ 8.

ος πῶν δ᾽ ἐν τῷ τελευταίῳ σχρίμαει. συλλογισμῶν εἷς ς ὑκ ς ἀναλύεται εἰς τὸ τρέτο, ὅταν μὴ καθόλε τεθῇ

ταν. φερητοεόν, οἱ δ᾽ ἄλλοι πώντες ἀναλύονται. κατηγορείσθω

παντὸς τῷ Τ' τὸ Α καὶ τὸ Β΄ ρῶν ἀντιςρέψει τὸ Ὁ

πὸ πρῶτον σχῆμα, εἰ τὸ μὲν Α παντὶ τῷ Τ', τὸ δὲ τοὶ τῶν Β. καὶ εἰ τὸ μὲν Α παντὶ τῷ Γ, τὸ δὲ Β τοί,

αὐτὸ λόγος" ἀντιςρέφει γὰρ πρὸς τὸ Γ' τὸ Β. ἐὰν δὲ ἐφεὶ μὲν. παντὶ τῷ Τ', τὸ δὲ Α τοὶ τῷ Τ', γότο: ὅρος

καὶ ὅτι εἰς τὸ πρῶτόν. σχήμω τῶν σνλλάγήμαν ἀνωγομέ- γῶν ὅτοι μόνοι δε Ἐς ἀδυνάτου πὰρ αὔνιται:

Πῶς μὲν ὅν δεῖ τοὺξ συλλογισμοὺς ἀνάγειν, καὶ ὅτι

ἀναλύεται τὰ σχήματα εἰς ἄλληλα, φανερὸν ἐκ τῶν εἰ-

ΠΟ πρὸρ, ἑκοίσερον ἐπὶ μέρους" ὑπάρχει ἄρα τοὶ τῷ Β. ὥς" 5 μέτα. διαφέρει δέ τι ἐν χᾷι κατασκευαίζειν ἢ ἢ ἀνασκευά-ἀδ

ἴεν τὸ ὑπολαμβάνειν ἢ ταὐτὸν ἢ ἕτερον σημαΐύειν τὸ μὴ εἶναι τοδὶ καὶ εἶναι μὴ τοῦτο, οἷον τὸ μὴ εἶναι λευκὸν τῷ εἶναι μὴ λευκόν. οὐ γὰρ ταὐτὸν κυρίαύνις οὐδ᾽ ἔςιν ἀπό- φασις τοῦ εἶναι Χευκὸν τὸ εἶναι μὴ χευκόν, ἀλλὼ τὸ μὴ

δετέος τὸ Β᾽ τὸ γὰρ Β παντὶ τῷ Γ', τὸ δὲ Τ' τοὶ τῷ Ἁ, ὅφε 10 εἶναι λευκόν. λὄγος δὲ τότου ὅδε. ὁμοίως γὰρ ἔχει τὸ. δύ-

τὸ Β. τοὶ τῷ Α. ἐπεὶ δ᾽ ἀντιςρέφει τὸ ἐν μέρει, καὶ τὸ Α

τοὶ τῷ Β ὑπάρξει. καὶ εἰ φερητικὸς ὁ συλλογισμός, κατ γραδσ σα ὁ ὁμοίως ληπτέον. ὑπαρχέτω γὰρ τὸ

τῷ Τ', τὸ δ ας μηδ! ἔνθα. ταὶ πῷ. Β' ὑπάρξει

τὸ μὲν ςερητικὸν καθέλυ, τὸ δὲ κατηγορικὸν ἐν

ἐν γὰρ Α᾿ ὑδενὶ τῷ Τ', τὸ δὲ Τ' τοὶ τῶν Β, ὑπα; περ μο γαῤ Ῥτ ἐῶν. δ᾽ ν μέρει ληφθῇ τὸ φερητικόν, ὧκ. ἔςαι ἀνάλυ-

Παρ ὧν αὶ τὸ μὲν βι παντὶ τῷ Τ', τὸ δὲ Α τοὶ μὴ ὑπάρ- Ἰσραφύτος γὰρ τοῦ ΒΓ ςεὐβφόξραι αἱ προτάσεις 20 ζειν, καὶ ἐπις ἤμων τἀγαδε καὶ τῷ μὴ ἀγαθδ ἐσί)" φάσις

χὰ τας κατὰ μέρος. τος Φανερὸν δὲ καὶ ὅτι πρὸς τὸ ἀναλύειν εἰς ἄλληλα τὰ τα ἡ πρὸς τῷ ἐλάττονι ἄκρῳ πράτασις ἀντιςρεπτέα,

γώτωι ἵζειν πρὸς τὸ δύναται ὁ βαδίζειν τῷ ἔςι χευκόν

Ὡρὸς τὸ ἔστιν οὐ λευκόν, καὶ ἐπίσταται -τὠγαθόν πρὸς τὸ

ἐπίςαται τὸ ἕκ ἀγαθόν. τὸ γὰρ ἐπίςαται. τὠγαθόν ἢ ἔςιν ’ » Σ᾽

ἐπιςάμους τἀγαθόν ὑδὲν δάψηρει, οὐδὲ τὸ δύναται βαδί-

τς δὲ Α ὀδενὶ. τῷ Τ', ὥς’ ἔςαι μόν τὸ Τ΄. ρος ζεν ἢ ἢ ἔστι δυνάμενος βεδίκεν: ὥςε καὶ τὰ Ἀπϑιδμονς, ἐ δε δὴ

ἀ δύναται βαδίζειν - ὡς ἔς δυνώμενος βαδίζειν. εἰ ὃν τὸ οὐκ ἔς δυνάμενος βαδίζειν ταὐτὸ σήμαύει καὶ ἔς: δυνώς μεῖος ὁ βαδίζειν ἢ: μὴ: βαδίζειν, ταῦτά γε ἅμα ὑπάρξει ταὐτῷ (ὁ διώρ. αὐτὸς δύναται καὶ βώχζαι καὶ μὴ βαδέ

δὲ καὶ ἀκόφασιο: ἐχ ὑπάρχωσιν αἱ μήκους. ΤΡ ρα ἅμα τῷ αὐτῷ. ὥσπερ ἦν οὐ ταὐτό ἐς! τὸ μὴ ἐεῤκάτα τὠγαθὸν καὶ ἐπίςασθαι. τὸ "μὴ ὠγαθόν,. οὐδ᾽ εἶναι μὴ βγοῦν καὶ

ρα τοῖς σχήμασι" ταύτης γὰρ μετατιθεμένης μὲ: εἶναι ὠγαῦὸι ταὐτόν. τῶν γὰρ ὠνα λόγον ἐὼν ἀέρα ἡ Ἱμετάβασις ἐ ἐγύετο. 25 ἥ. ἑτερώ, καὶ θάτερα. ἐδὲ τὸ εἶναι μὴ! ἴσον καὶ τὸ μὴ εἶ: ον Τῶν δ᾽ ἐν τῷ μέγῳ σχήματι ἅτερος μὲν ἀναλύεται, γαι ἴσον" τῷ γῶν γὰρ' ὑπόκειταί τι, τῷ ὄντι ΜΗ: 'σῳ: καὶ

᾿ἅξερος, δ᾽ οὐκ. ἀναλύεται εἰς τὸ ρον ὃ ὅταν μὲν γὰρ Μ τὸ καθόλ-ς σερητοκόν, ἀναλύεται. εἰ γὰρ τὸ Α μειδονὶ͵ τῷ Β; τῷ δὲ τ' τινί, ἀμφότερα. ὁμοίως ἀντιστρέφει πρὰς τὸ Α,

τοῦτ᾿ ἔς; τὸ ἄνισον, τῷ δ᾽ ὑδέν. τἀλόπερ. ἢ ἴσον μὲν ἢ ἄνισον ὁ πᾶν, ἴσον. δ᾽ ἢ οὐκ ἴσον πῶν. ἔτι τὸ ἔςιν οὐ λευκὸν ξύλον ἸΥΝ ἀρδὺ ν᾿ ͵ ᾽ Ψ εν Σ᾽ ἘΠ καὶ οὐκ ἐς! λευκὸν ξύλον οὐχρ μα: ὑπάρχει. εἰ γὰρ ἐξὶι

ὥςε τὸ μὲν Β. ἀδενὶ τῷ Α΄, τὸ δὲ Τ' τινί“ μέσον ἄρα τὸ Α. 30 ξύλον ὁ΄ λευκόν, ἔςαι. ξύλον" τὸ δὲ. μὴ ὃν λευκὸν ξύχον ἔκ

᾿τὸ Α παντὶ τῷ Βηξῷι δὲ. Τ' τοὶ μῆς ὑπάρχῃ, ὧε ἕξαι ἀνάλυσις: οὐδετέρα ἩΝΡῸ ἰρΑτίε μι. τῆε᾿ ἐστε:

- Καὶ οἱ ἐκ τῷ τρίτου δὲ σχήματος ἀναλυθήσονται εἰς

᾿ ἀνάγκη ξύλον εἶναι. ὥςε: φανερὸν ὅτι ἐκ ἔςι τῇ ἔςιν ὠγα-. θόν τὸ ἔςιν ὑκ: ἀγαθόν ἀπόφασις. εἰ οὖν κατὰ παντὸς ἑνὸς, ἢ. φάσις ἢ ἀπόφασις. ἀληθής, εἰ μή ἐςιν ἀπόφασις, Ξ᾿ λον ὡς παϑέφοιινς, ὧν πὼς δν ματψνγων δὲ πάσης

ἘΝ μέσον, ὅ ὅταν " καθόλου τὸ ςερητικόν, οἷον εἰ τὸ μη-3 ἐτέφκείς ἐστι" καὶ ταύτης ἄρα τὸ οὐκ κα οὐκ ὠγαθόν.

δεὴ τῷ Τ' τὸ δὲ Β τοὶ ἢ παντί. ΚΑ Ἀν ἂν τὰ μὴν Α. ᾧ δὲ Β τυὶ ὑπάρξει. ἐ ἐὰν δ᾽ ἐπὶ μέρους ἢ τὸ ςε- ᾿ ρητρκόν, διὰ ἀναλυθήσεται" -οὐ γὰρ δέχεται ἀντιςροφὴν τὸ ᾿ ἐν ἡζημῷ κὠκοφατεῖόν ᾿

ἔχει δι: ἡδμ τήνδε. “πρὸς ἄλληλα. ἔστω τὸ εἶναι ὠγαθὸν: ἐφ᾽ οὗ Α-, τὸ δὲ μὴ εἶναι ὠγαθὸν ἐφ᾽ οὗ Β, τὸ δὲ εἶναι" μὴ ἀγαθὸν ἐφ᾽ ὃ Τ', ὑπὸ τὸ Β, τὸ δὲ “μὴ εἶναι μὴ ὠγὰ- θὸν ἐν οὗ Δ', ὑπὸ τὸ Α, ἀπατὶ δὴ ὑπάρξει ἢ τὸ Α ἢ τὸ

ν διρμερὸν, οὖν ὅτι οἱ αὐτοὶ “νλλογισμαὶ ὄκ ἀναλύονται 0 Β., καὶ οὐδενὶ τῷ αὐτῷ“ καὶ ἢ τὸ Τ' ἢ τὸ Δ, καὶ οὐδέν᾽

ἐν τέτοις τοῖς σχήμασιν οἶπερ ἐδ εἰς τὸ πρῶτον ἀνελύοντο,

τῷ αὐτῷ. καὶ 3 τὸ Τ', ἀνώγκη τὸ Β παντὶ ὑπάρχειν. εἰ

τ Βανι ΒωΤα 19. τρδίω ὅμν ϑκέω δ. 1.48 ἔγυρε υΐ, 1.419ὶ Μέβλεν..25. ῬΘΗΜΙ σι. δ

15. ἐπίξασθαι τὸ οὐκ ἀγ. Β. 20. ἐπιςήμην (Ὁ. ᾿ἐτῆ ἕν α Ι 21. ἅμα οἷα 38. [ΠΤ 22. ταὐτόν 6."

γὰρ ἀληθὲς εἰπεῖν. ὅτι οὐ “λευκόν, καὶ. ὅτι, οὐκ. ἔςι ὑλευκὸν. ῥον,, καὶ ὑχλν ΩΝ; τὸ" Ν ὡσαύτως; ἕπηται δὲ τῷ Τ

ὠληθές" ἀδύνατον γὰρ ἅμω εἶναι λευκὸν καὶ εἶναι μὴ λευ- κόν, ἢ εἶναι ἰζύλον οὐ "λευκὸν καὶ εἶνωι ξύλον λεῦκόν, ὥς; εἰ μὴ ἡ κατάφασις. ἡ ᾿ἀξόφασις ὑπάρξει. τῷ δὲ Β τὸ Ρ

τὸ Α καὶ μὴ ἀντιςρέφῃ, καὶ τῷ Β τὸ Δ ἀκολυθήδ εἰ ἸΝΗ ὑκ ἀν ΡΤ 8} καὶ τὸ μὲν μὰν: Δ ἐνδέχεται τῷ αὐτῷ; τὸ δὲ Β καὶ Τ' οὐκ ἐνδέχεται. εαάβμᾳ ἫΝ οὖν ὅτι τῷ Β

ἀκ ἀεί: ὃ γὰρ ὅλως. μὴ ξύλον, ὀδὲ.. ξύλον τῇ ἔξαι α λευκόν. αὶ ἔπεται τὸ Ἄν" ἐνθένδε φανερόν: ἐπεὶ γὰρ ᾿παντὶ τῶν Τ' Δ

ἀνάπαλιν. τούυν; ᾧ τὸ. Α,, τὸ. Δ -παντί, ἢ γὰρ τὸ Τ' ἢ τὸ

47 Υ ἸΑν Ν ΠΥ ΡΑΤΈΒ. ΣΦΗ͂ ἃ. ἐπεὶ δ᾽ οὐχ, οἷόν τε ὥμω εἶναι μὴ Ἀευκὸν. καὶ λευκόν, Ἀ ΄ὔ ἈΝ Ν “Ά Ὁ ολιίέξος 4.1 τὸ ἃ ὑπάρξει. κατὼ γὰρ τοῦ ὄντος λευκοῦ ὠλήθὲς εἰπεῖν ι, νὰ Ἐπ τς δ ΠΑ ΘΈΝΑ Ν ὅτι ὧκ ἔςιν ὁ λευκόν. κατὼ δὲ τῷ Δ ὁ παντὸς τὸ Α΄ κατῶ

θάτερον. ἐξ ἀγάγιφ, “ᾧ δὲ τὸ Β, εὖκ ἰμμίνμας τὸ Τ' διὰ τὸ ϑυμάφέϑεν τὸ Ἀ, τὸ δὲ Α' καὶ᾽ 5: μὴ ὀδέχεσθαι τῷ ἀὐτῷ, φὰνερὸν ὅτι" τὸ Ἰδς ἀκολυθήσει. πάλιν ἐπεὶ τῷ Ἀ᾿ πρὸ Τ' ὑκ ἘΡΡΝΨΡ, παντὶ δὲ τὸ Τ' ἢ τὸ Δ, ἐνδέχεται τὸ Α

γὰρ τὸ ὅλως μὴ ὄντος ξύλου ἀκ ἀληθὲς τὸ Α εἰπεῖν," ὡς 10 καὶ τὸ Δ τῷ αὐτῷ ὑπάρχειν." τὸ δέ Ὁ Β καὶ τὸ Τ' οὐκ

ἔςι ξύλον ὁ ὁ λευκόν. ὥςε τὸ Δ ἀληθές; τὸ δ᾽ Α ὁκ ἀλη- θές, ὅτι ξύν λευκόν.. πρό δ᾽ ὅτι καὶ τὸ Τ' οὐδενὶ τῷ αὐτῷ καὶ τὸ Β. καὶ τὸ" Δ: ἐνδέχεται τινὶ - τῷ αὐτῷ ὑπάρξαι.:

γορίας ταύτῃ τῇ θέσει. ἴσον ἐφ οὗ τὸ Ἀ, ὑκ ἶσον ἐφ᾽ οὗ τὸ Β, ἄνισον ἐφ᾽ ὃ Τ᾿, ὑκ ἄνισον ἐφ᾽ ἕ Δ.

᾿᾿ Καὶ ἐπὶ. πολλῶν δέ, ὧν τοῖς νὰ ὑπάρχει. τοῖς δ᾽ ὁ ὕχ. ὑπάρχει ταὐτό, ᾿ μὲν φεάφαιις: ὁμοίως ἀληθεύοιτ᾽ ἀ ἂν, ὅτι-

ἐνδέχεετωι διὰ τὸ συνοαρκὸλ θεῖν" τῷ Τ' τὸ Α΄" συμβαύει γάρ᾽

τι ἀδύγωτον.. ρας ὧν οὖν ὅτι ὁδὲ τῷ Δ τὸ Β ἀντιφρέφει,,

ἐπείπερ. ἐγχωρεῖ ἃ ἡμὰν τὸ Δ' καὶ τὸ Α΄ ὑτάῤχειν." ἢ ΜΕΝ Συμβαύει δ᾽. ἐνίοτε καὶ ἐγ τῇ τοιαύτῃ τάξει τῶν᾽ ὅρων.

ἡϑμοίως. δ᾽. ἔχουσι. καὶ αἱ φερήσεις πρὸς τοὺς καιὸς 15 ᾿ἀπατᾶσθαι διὰ τὸ μὴ τὼ ἀντικείμεναι λαμβάνειν ὀρθῶς, ὧν

ἀνώγκη παντὶ θάτερον ὑπάρχειν, οἷον εἰ τὸ Α καὶ τὸ Β΄ μὴ ἐνδέχεται ἅμα τῷ αὐτῷ; ἀνάγκη δ᾽ ὑπάρχειν, Ἢ μὴ; ϑά-" τεβέν; θάτερον" δ αν χοόλυν τ ψώνῶ Ἁ: ὡσαύτως, ᾧ δὲ. τὸ ᾿ παντὶ ἔπεται τὸ Αι" συμβήσεται, γὰρ ᾧ ᾧ τὸ Δ: τὸ Β᾽

ἀκ ἔςι λευκὼ πάντα ἢ ὅτι ἐκ ἔςι λευκὸν ἕκωςον" ὅτι. δ᾽ ὑποίρχειν᾽ ἐξ ἀνάγκης, ὅπερ' ἐςὶ ψεῦδος. εἰλήφθω γὰρ ἀπότι

ἐςὶν οὐ λευκὸν. ἐήται ἢ πάντα: ἐςὶν᾿ οὐ πον, ἡμ ο

ὁμοίως δὲ καὶ τοῦ ἔςι πᾶν ζῷον. λευκόν ἀ τὸ ἔςιν ὁ λεὺ-

κὸν. ἅπαν ζῷον ἀπόφασις (άμψω γὰρ ψευδεῖ), ἀλλὰ τὸ; ὄκ ἔσι πᾶν δῷ λευκόν.᾽ ἐπεὶ δὲ δῆλον. ὅτι. ὅρὼν σημαξ᾿

φασις τῶν ΑΒ ἡ ἐφ᾽ ᾧ φ καὶ πώλιν τῶν Τ Δ ἡ ὑφ

ΔΝ ἀνάγκη δὴ παντὶ ἢ ἜΑ ἢ τὸ Ζ' ἢ γὰρ τὴν φά- σὶν ζ τὴν ἀπόφασιν. καὶ πάλιν δ᾽ τὸτ' ἢ ἢ τὸ Θ: φάσ, Ἂ ᾧ τὸ Τὶ παντὶ τὸ Ἀ ὑπόκειτα ὦ

γε τὸ ἔςιν ὁ λευκόν καὶ οὐκ ἔςι λευκόν, καὶ τὸ ἫΝ "κῶν-- 25 ὥς ε ᾧ τὸ Ζ, παντὶ τὸ Θ. πάλιν ἐπεὶ τῶν Ζ8 μουν θά-"

τάφασις τὸ δ᾽ ἀπόφασις, φανερὸν ὡς ὁχ ὁ αὐτὸς τρόπος -“ο ἀπ τ ΧΕ Α ᾿Ό Ψ ὃ - Δ’. ἂν Δ εἶ τος να, ᾿ ΑΗ Ξ ς

τὰ δεικνύναι ἑκώτερον, οἷον ὅτι ὃ ὧν ἤ ζῶον, οὐκ ἔςι λευ-: ο 7 λον» “ὦ λτ Χχ ) Ἂς

κὸν ἡ ἐνδέχετωι μὴ εἶναι λευκόν, καὶ ὅτι ἀληθὲς εἰπεῖν μιὴ “ ΄ ἐλ 7 ΘΦΕῚ ἶ

τοῦτο ἡϑίθΆ: ἐςιν. εἶναι. μα λευκόν. ὠλλχὰ τὸ “μὲν. ἢ

ἮΝ καὶ τῶν Ὁ Δ ὡφαύτως ἀκολουθεῖ δὲ τῷ τ τὸ Θ, καὶ τῷ Δ ἀνῤλυδήθει τὸ Β' τῦτο γὰρ ἴσμεν. εἰ ἄρα τῷ Τ' τὸ Α, καὶ τῷ Δ τὸ Β. τῶτὸ "δὲ ψῦδα ἀνώπωλιν᾽ ὝΜΡ᾽ ἤν ἐν Τοῖς ὕτως ἔχασα ἡ ἀκολήθηρις: ὅ γὰρ ἴσως ἀνάγκαι

ὠληθὲς εἰπεῖν ἔςι λεύκόν εἴτε: μὴ λευκόν ὁ αὐτὸς" τρόπος" 30 παντὶ τὸ Ἃ ἢ τὸ. Ζ᾿ ἀδὲ τὸ Ζ ἢ τὸ Β' ὁ 'γάρ ᾿ἐς!ν ᾿ἀπό-

καβφύγεενᾶς θεῶν γῶρ ἀβφῶ, δι τῷ ταρώεν δείκνυται σχής μάτος" τὸ γάρ ὠληθὲς τῷ ἔςιν ὁμιδίως τάττεται". τῷ γὼρ

ἀληθὲς εἰπεῖν λευκὸν κὶ τὸ ὠληθὲς εἰπεῖν μὴ λευκὸν ἀπόφω-"

σις, ὀλλὲ τὸ μὴ ἀληθὲς εἰπεῖν λευκόν.: εἰ δὴ ἔςιν ἀληθὲς ᾿

εἰπεῖν, ὃ ἀν ἤ ἄνθρωπος, μεσικὸν. εἶναι ἢ μὴ μπσικὸν εἶναι, 35

Ἀ ᾿ ΝΛ ν ὦ αὐῶὰ σὸν ᾿ καὶ δέδεικται. τὸ δὲ μὴ εἶναι. μασικὸν ὃ ὧν ἢ ἀνθρωπὸς, ἀνω: ᾿ “;: σον ΣΙ α: ᾿ 7 4 σκευως κῶς δείκνυται κωτὼ τὸς εἰρημένας τρόπους τρεῖς, “Απλῷς δ᾽ ὅτων ἕτως ἔχῃ. τὸ Α -καὶ-τὸ Β. ὥσθ᾽ ἅμα

σον; ἃ Ζ.ν ὦ ΥΘς, τ ἈρΗθΝ δ χυσυχόν.: ζῷον; ἩΠΤΕΟΥ ἢ οεεἰνγοω μῆσικον Ή εἰγὸ μῇ μ ΟΥ,

φασις. τῷ Α΄ τὸ Ζ. "τοῦ: ΤᾺ “ ἀγαθοῦ. τὸ οὐκ ἀγαθὸν ἀπό-

φασις" ὁ ταὐτὸ δ᾽ ἐςὶ τὸ ὑκ' ἀγαθὸν. τῷ ὅτ᾽ ἀγαθὸν ὅτ ὅτ᾽

ὑκ ἀγαθόν. ὁμοίως δὲ καὶ ἐπὶ τῶν ΕΔ’ οἱ ὟΑΡ ὠποφά-" σέις αΐ ᾿εἰλημμέναι δύο εἰσίν.

ον Ἐγ. πόσοις μὴ οὖν σχήμασι, καὶ διὰ ποίων καὶ 'πό-"

σῶν προταίσεων καὶ πέτε καὶ πῶς γύετωι συλλογισμός,"

» “ Ἁ ΗΝ: ν τ 7ὕ μὲν τῷ αὐτῷ “μὴ ἐνδέχεσθαί, ποωντὶ δὲ ἐξ ἀνώγκης θώτε- 0 ἔτε δ᾽ εἰς ποῖα (βλεπτέον ἀνασκευάζοντι καὶ κατασκευά-

ἁ, ἡ απίθ καταφ. οτχ 8. ᾿ 9. πάντως ρν' ΒῸ. 11. οὐ βαργὰ γουϑαπι Ἔ, οτὰ ἰροὶὶ αἱ 17. τὸ οπὶ 56. ἱἱ 19. ταὐτὸν,. 1ὶ 32. τάσσεται ὦ. |[{-36. 82] ἐὰν.Β: || 86. αἰίογιμπι. εἶγαι ὁπ 8. {{:|8.,οὕτως ὅταν (' ΄

2, ἀντιςρέφει Β 32. ταὐτὸν (. ᾿ τιῖ. ἀριςοτέλους ᾿ἀγαλυτωκῶχ “Ὡροξέραν τὸ Φεύτερον. Ὅ;

Π 4, καὶ. τὸ ἡ α΄ 1 5. φανερὸν ἔςαι. ἐπὲ Ὁ. ἵ 8. τὸ ἃ τῶι 5 εἴ βουίαροο Ἐν “' ι. τ. ὧι ἡ ὼ μὸ

με ΚΑΥΤΙ ΚΝ ΠΡ ΟΤΕΣ ἀν Ἢ: δ3 αἱ ἜΦΗ ἜΝ τάμαν εν ΠΑΝ ῥῳηδοῦ ΨῈ ἘΠῚ ἘΚ Ὺ ἃ ἣΝ Ῥλδς »ν αὐλλογιεμὲν, ἢ καὶ Σ

ἔθ δον, ἔτι δὲ διὰ πὸ αξ ἐξ δῦ Ὁ τοῖς καθόλου ἐξ ἀγαποδείκτου τῇ τς προταςεῶς 'πὰ ὑπὸ, Σ Ὃν ἀξ ἀρχαῖς, δ. ἐμκυλδθομέν" ἥδ δ

ΥΣ 3 νῷ; ἈΠ’ Ὁ ἘΝ τὶ δ΄ τῆν τον χ8ν Ὁ ΕΨῚ ΟΝ ΟΝ: οὐμέ.

μέσον. ᾿ἐδείενυτο: ὥς: ἢ ὃ ἐκεὶ ἔξαι ΕῚ καὶ πὶ τότων. ᾿ ἰσὺ ὰ Ν τι μεν οὖν ὅτωρ᾽ ᾿ἀχεὺ ὦ ὥς" ἀληθεῖς; εἶναι τὰς. πρὸ-᾿ Ὡ εἰ “πλείω συλλογίζονταϊ τῶ τῶν δ᾽. ΒΡ ΠΣ 5 τάσεις δ’ ὧν ὃ ᾿ συλλογισμός; ἕξι δ᾽ ὦ αλὴ “ψευδεῖ; ἕξι ᾿ ἍΛΩΣ οἱ δ᾽ τ ἀμβόη." 1ὸ εὐἰῥπρασμὰ, ἃ μό- ὥς εἰ τὴν μὲν ἀληβὴ τὴ τ δὲ. ψευδῆ." τὸ δὲ συμπέρασμα, Ἅ ἰἰ μὲν γὰρ, ἄλλαι: προτάδειξ, ἀγιςρέφυδιν,, ή δὲ ξὲ- ἀλυδὲς ἃ “ψεῦδος Ἧξ ἀνώγκε:. ἐξ, ἀληθῶν. “μὲν οὖν Ὁκὶ "ἕξι τ γα ἀντιςρέφει" τ τὸ δὲ ὁ τυ δερασαεν, τὶ κατά, “Ἧνός ψεῦδοε. γυλλὸ,δ θεῖ, τὰ ψευδῶν δ᾽ ἢ ἡὅκη ἀλυϑές; πλὴν "ὥσθ᾽ οἰ μὲν ὁ ἄλλοι συ Χο σιριοὶ᾽ πλείω, συλλογίς ογ: ἢ διότι ἀλλὰ, ἡμ τῷ γὼ ΓΣ ἜΚ ἔς τν᾿ ἐκ ψευδῶν" γ συλλοῖς ν1} αὶ ν οἶον, εἰ τὸ Ἔ[ ἃ δέδεδεται παντὶ τῷ Β ἢ τοί ἐκ καὶ τὸ Β 10 γισμός" δ ἣν δ΄ αἰτίων, “ἂν τοῖς ἑπομένοις, ιλεχθήσεται. τὴ ἠδὲ τῷ αὶ ᾿ἀνωγκ τον ὑξάρχξον" καὶ εἰ ὶ μηδεὴ" τῷ Β Β τὸ Ἀν ἜμΡΝ ἫΝ οὖν ὅτι ἐξ ἀληθῶν. οὐχ. “οἷόν τε ψεῦδος δε: τὸ Β᾽ ὑδὲν τι τῷ Α τῦτο δ’ Φηρον ὩΣ ἔμπρούθεν. ἐγ" καθ δα ἐξῃ ἐντεῦϑεν δῆλον. εἰ γὰρ᾽ ἼΑ ὄντος ἀνάγκη δὶ ἐμὴ ῦξω» μοι τ τον “μὴ τὲ 5 ἐδαὶν, ἢ ὁ. Ὦ Ὑϑδ: ἀνάγκη τὸς Αἰ μὴ αι: εἶ δ: γὰρ ξωτὶ ὑξάρ ΠΡ το ποτ πγεδουῷ ἀληθές ἐ ἐξι ᾿ξὸ Ἂν ἀνάγκη, τὸ ἀδῆ; ἢ ἐναι; τ συμβήϊ ὅτ ν οὖν κοινὴ πάντων αἰτία; ΗΝ τε καϑόλοὐ κα σέταὶ τὸ 83: μα ἜΜ τε ΠΟΥ, εἶναι" τῦτο δ᾽ ἀδύγα-. ᾿ κατὰ Ἴων ἔς δὲ περὶ "τῶν καθόλε" καὶ ἄχλως τον. μὴ ὅτι δὲ κεῖται, τὸ. εἶς ὅρος, ὑποληφθήτω ἐ ἐν δέχε: » Ὁ γὰρ, ἢ δ τὴ μόμῇ ὑπὸ τὸ συμβόασμά σθά; δόξ᾽ ἜΝ Ε πὺξ, 2 ᾿ἀνάγκος τὶ. δυμβαξεῖν". οὐ γὰρ πὰ ἔξαϊ" δ εὐτὺς σὺ ὑλλογι ἤσμῶ; Ἂν τὰ πῇ Ἐν οἵδν᾽ τὲ" τὸ Ἀν" γὰρ, συμβαῦνον. ἐξ, ἁ αγκὴς τὸ υβπερατ' ᾿ δ᾽ ἐν ῷ᾽ πμμρλσεν τσὴ ἴον εἰ τὸ ὲ 18 ἷ ΕὝΣΩ δ Σ δι ὧν δὲ. φοῦτο' γϑεται ς νὴ Ὡῤεῖς ὅροι; ἄσα. Σ᾿ διὰ τοῦ ὅρα δ᾽ ἢ Β ἢ τὸ ΜῈ Ἰστότῳ 0 δύο δὲ ᾿διαφήμάξε, καὶ ἜΡΕ εἰ ὃν ἀληβῖ, ᾧ τὸ; κατὰ πίώντων ᾿λδγεσθαν ἐδ Α᾿᾿ εἰ" γὰρ τὸ Δ ὦ ὅλῳ ὑπέχει, τὸ ἃ, τάν, ᾧ δὲ τὸ δ Τὸ Τὸ.Β; ὃ ᾧ. τὸ 10). ἀνάγοη" Β; τὸ δὲ Β δ᾽τῷ, Ἂν; καὶ τὸ Δ' ἔξαι ἐν τῷ Δ. ΚΩ τὸ ἃ ὑπάρχειν καὶ ΠΝ δἴόν᾽ τε τόῦτο ΝΣ εἶναι" ἅμα, ὡ δ εἰ τὸ Ἑὶ ἐΐ ερυχυ τῷ τι τὸ δ ὁ τῷ Ἃ, Ἰὰς ὃ δ Ἐ᾿ γὰρ ὑτᾶρξεϊ τἀῦτδ᾽ ὠὰ ἐλ ὑκαρξεὶ. τὸ ἵν Αἱ ὥσπὲρ ὃν κεξ ' μρη ϑὴ ἔξαι. ἐβοίως, δὲ κὰΣ εἰ φέρηται ὁ δ᾽ φὐχλονγιςμός." ται, δύο τρόξαδερ᾽ ᾿φυλληφθεῖσαι: ὑμοίως" δὲ καὶ ἐπὶ τῶν τῷ δευτέρὲ σχήματος ἐδ ὐπὸ τὸ ἡὐμδφ,: μόδτ δὲ ςερητικῶν ἔχει" ἃ γὰρ ἐς ιν ἐ: ἀληθῶν, δεῖξαι ᾿ψυῦδο. Ἵ γον ἔξαι συλλογίσασθαι; οἷον. δὶ τὸ Ἁ᾽ τῷ Ἔ “μηδοῖ, " ἧς, τ ἽἜκ ψευδῶν, δ᾽ ἀληθὲς ἔς ἔςι “συλλογίσασθαι. καὶ ἐμ" δὲ Τ' παντί: ᾿συμπέβασμα ὅτι ὁδοὶ" ἐῷ τ᾽ τὸ Β. εἰ δὴ ἸΣ φυτέρων τῶν προταεων ψευδῶν ὁ ὁσῶν, καὶ τῆς μιᾶς, ταῦτ᾽ Δ ὑπὸ τὸ Τ' “ἐξέ ᾿ψρδνερὸν ὃ ὅτι οὐχ ὑπάρχει, αὐτῷ τὸ δ" τὴς δ᾽ ἐχ ὑποτέρας ἔτυχιν. ἀλλὰ τῆς “δευτέρας, ἐάγπερ᾽ τοῖς δ᾽ ὑπὸ τὸ Α' ὅτι χ᾽ ὑπάρχει," ὁ δῆλον διὼ τῷ συλπ᾿ ὅλην λαμβάνῃ ψευδῆ" μὴ ὅλης δὲ λαμβανρμόης. ἔξ, σμλμρην καίτοι οὐχ ὑπάρχει τῷ Ἔ;, εἰ" ἔς ν᾿ ὑπὸ τὸ Αἱ ὁποτερασθοῦν. “ἐξὼ γὰρ γὰρ τὸ Ἃ ὅλῳ τῷ ἐὰρ ὑπάρχον, “τῶν: δὲ μὲν τῷ Ρ' μηδενὶ υρούγίην ἘΣ δια τοῦ συλε᾿ ΒΒ μηδενί, μὴδὲ τὸ Β ἜΡΕ: ᾿ Σ τ' ἕΣ τς αἱ δ δ τῦτο, οἷον ΠΣ: ϑεδετω": τὸ; "δὲ 'τῷ Ἃ μὴ ὑπὰ γχεϑ ἀγαπέδε! ὀδενὴ,ζῷὼ, δὲ λίθος ὑδοὴ ὠθώτῳ: ἐὰν ἔν ληφθῇ, τὸ, Ἐν νρο;, ὅς, οὐ δὲ τὸν ᾿φὐλλογισμὸν, συμβαδει τὸ χα" τῷ Ἔ χαὶ τὸ Β΄ “Παντὶ τῷ Τ' τὸ Α παντὶ τῷ τὶ Β τῷ Ε μὴ ὀκόρνμε ἐπὶ δὲ τῶν ἐν μέρει τῶν ὐρ ὑπὸ ὑξάρξει;" ὥς". τ ΑΝ ἀμφοῖν ψευδῶν. ἀληδὲς. τὸ “φυμπέλα-" ᾿ πὸ τὸ συμπέρασμα, οὐκ ἔξαωι τὸ ἀνάγκαῖον (οὐ γὰρ ὙΜΈΝΙ ἃς σμὰ" πᾶς γὰρ ἀνόρωπος ζρόν. ὡξαύτωξ. δὲ καὶ τὸ ΦΕΡΕ ἱ ᾿συλλόγισμός, Ὁ ὅταν αὕτη ληφόῆι ἐν μέρει), τῶν δ᾽ ὑπὸ πὸ τὐζῶγ, ἔξι γὰρ τῷ Τ' μήτε, τὸ Α ὑπάρχειν ῥμιηδεὴ μήτε, ΕΝ μέσον ἔα χώπων, πλὴν ἃ διὰ τὸν ϑυλλογιόμόν,᾿ δῖον εἰ" Β; τὸ μέντοι Α, τῷ Β ὑπαντῖ, οἷόν ὁ ΓᾺ τῶν ἀὐτῶν ὅρὼν͵ μα 3 πὸ ας ϑεὰντὶ τῷ Β: τὸ δὲ Β΄ τοὶ τῷ ΤΣ υα Ὑδ}. τόκἢ- φϑότων μέσον γοδὴ δ᾽ ᾿ἀνθρωχοδν ΕΥῚ γὰὰ ᾿οὔτε ζῷον ὕ ὅτε ᾿ χὸ Τ' τεθέντος κα Ὡς ἄραι, σὐχλθγισμός, τῷ δ᾽ ὑπὸ τὸ Β' ἢ ἔςαι; ᾿ ἀνόρῶπου᾽" ὀϑενδς ὕπαρ ψεί, ἀὐθῥπφ᾽ δὲ παντὶ ζῷον. ὅτὶ ἐὰν" ἀλλ ἀ διὰ τὸν ϑημγηδημρον, ὁμιόίος δὲ κἀπὶ τῶν ἄλλων ᾧ ἣν ὑπάρχει, λώβη μηδενὶ ὑπάρχειν, ᾧ δὲ μὲ ὑπάρχει, σχηματων" 1 τοῦ ᾿ μὲν γὰρ ὑπὸ τὸ συμπέρασμα. οὐκ - ἔςαι,. παντὶ ὑπάρχειν, ἐκ ψευδῶν ἀμφοῖν ὠληθὲς ἔ ἔξαι τὸ συμ-

ἵν εἾ Ὥς εὐ ΕἾ ηὖ ὟΝ δ εν τ ξ: Ἐπδυν τὸ -: ΓΞ οἱ ἣ ᾿ ΠΣ ε΄. ὁ Ὑ ΤῚ Ἃ τὰ Ὁ Γ Ἔ, Ἴ ἦζι α τιὰ Ὁ. ἰἶ 2. ἐν ὅλων τῶι 5. {Π 26. ἐς ΣῊΝ ἢ ᾿συλλογισιμὲς “ ἈΔ᾽ ἀντὶ ΣΥΝ ἘΠ Ὴ ει ": Ἵ4..4, ἢ ΟἹ} 9. οὐδ᾽ ὅτι ΡΓΖ.} 16. ὑποληφθῆι τῶι 4.8.1} 19. ἐλάχιςον Ο. ἢ 20. καὶ] αἱ ΔΩ "21. ὑπάρχειν Ο.}! 23. Ἢ τω βπς εο ς ἐὶ "΄"

25. ἀληθείας ((. || 26. ἀλήθειαν Ὁ. ἢ 217. τῶν οτα «4.86, ἢ 28. ἀλλὰ τῆς δευτέρας οτὰ.2. ἢ 36. ἔξω 6. ᾿] 39. ἐδν μὲν ὧι ὑπάρχει παπτὶ λάβηι μ. (.

πέρασμα. ἑμοίως δὲ ᾿ϑη κόψη. καὶ, ἐὰν ἐπί τι ψυδὴς ἡ μου ἰφρδδι ληφθέντος ἣν τῷ ἐμὴν Α “μηδενὶ τῷ ἣν ἑκατέρα ληφθῇ. ἐὼν ᾿ὸ ἡ ἡ ἑτέρα, τεθὴ ψευδός, τῆς μὲν πρώ- τῷ δὲ Β παντὶ τῷ Γ΄, ὠληθὲς ἔι ἔσαι τὸ τυμπατμαι καὶ εἰ τῆς ὅλης ψευδοῦς ὕ ὅσης, οἷον τῆς. ῈῈ ἐκ ἔξαι. τὸ ἐμ το μὴ ὅλῃ ψευδὴς ἡ ἡ ΒΤ' ὡς ἐπί. τι, καὶ ὕτως ἔςαι τὸ ξυμ ἀϑαεμα ἀληθές, τῆς δὲ Β ᾿ ἔςαι. λέχὰν δ᾽. ὅλην ψευδῆ τὴν πέρασμα ἀληθές, ἀδὰν, γὰρ, κωλύει τὸ Α καὶ τῷ Β. καὶ τ ἐναντίαν, οἷον εἰ ἰ μηδενὶ ὑπάρχον Χαντὶ εἴληπται ἥ. εἰ παντὶ 5 Τ' ὅλῳ ὑπάρχειν. τὸ ταβν Β. τοὶ τῷ Τ', οἷον τὸ γένος. τῷ μηδενὶ ὑπάρχειν. Ως γάϑι τὸ Α τῷ ἜΒ ᾿μηδενὶ ὑπάρχον, τὸ εἴδει καὶ τῇ διαφορᾷ: τὸ γάβ ζῷον παντὶ. ὠθρώπῳ, καὶ δὲ. Β΄ “τῷ ἐν παντί. ὧν δὴ τὴν ἡ μὲν. Β. Ἐ- πρότασιν λάβω παντὶ ψζῷ. ὁ δ' ἄθρωπος, τοὶ πεζῷ. καὶ ὁ ἄ σωτᾷ εἶ: ἦν τὸ ἀλαῆ, τὴν δὲ τ δ ΑΒ ψευδῆ ὅλην, 'καὶ 1 πωντὶ ὑπάρχειν. τῷ Α, παντὶ τῷ Β καὶ τὸ Β παντὶ τῷ ἐμ, ληφθείη, τὸ Α παντὶ Β. τὸ ἃ, ἀδύνατον. τὸ ᾿ευμαϑρανμὰ, ἀληθὲς, εἶναι" εἐδενὶ γῶρ τῷ. Τ' Ὑπαρξει" ἀσενν ἦν. ὠληθές. ὑμοίως δὲ καὶ. φερητορῆα: ὑπῆρχε τῶν Τ, εἴπερ, ᾧ τὸ.Β, μηδοὴ τ τὸ ἋΣ τὸ ἐν Β. τ αγτὶ͵ 10 ὕ κὸν τῆς ΑΒ προγάσεωει. ὀδέχεται γὼρ τὸ Ἄ μήτε. τῷ Β τῷ Ὁ ὁμοίως. δ δδ᾽ εἰ. τὸ ΠῚ ξῷ Β παντὶ ὕπάρχει καὶ τὸ Ἀζτὰ τῷ Ρ ἵν ὑπάρααινοι τὸ μέδονι 8. τοὶ τῷ δὴ εἶα

εἴπερ ᾧ τὸ Ἔα παντὶ τὸ ἊΣ τὸ Σ δὲ δ πὰ παντὶ. τῷ »Ὰ ρῶν Ἵς Β, τὸ δὲ Β. παντὶ τῷ δἢ, θδοὴ τῷ ἣν τὸ Α αὐωξει “τοῦτο

ὅν ὅτι τῆς πρώτης. ὅλης ᾿λαμιβανομέῃς ψεῦδος, ἐών τε κα-. δ᾿ ἢ ἦν. ὠληθές. Ὁ Ἔπτν τ ἐν λον ἜΤ τ ΟΕ ἜΣ τὔβ ᾿ δὸς ταφιατροῆς ὁ τἀ σε ερήτοοῖε. ἴεν «δ᾽. ἑτέραν::ὠληθᾷς,. ὄ χύε-. ν “Ἐπὶ, δὲ, τῶν ἐν μέρει σολλογσμῶν. ἐνὸ εται: βαβιρα

τον ὅτ σόννο, ὁ Ὑο ΟὉ Ὅν δ δὲ ὙΠῚΣ τὸ 9 ὼ ὧθς ΚΕΦ ἐσ ἐν ον ψε ευς τὸς δου

,»δῆς ἐ ἔξαι. εἰ χαρ, τὸ Ἅ. τῷ «μὲν Ὧὰ παγτὶ ὑπάρχειν τῷ. ἀληθὲς: εἴγρι, τὸ συμπέρασμα, καὶ ἐπέ τι. ψευδοῦς ὅσης τῆς; δὲ Β τοί, τὸ. δὲ Βν ψαγτὶ τῷ, ἐν οἷον ζῷον ξύθῳ, ἐμὲ ποσὶν ᾿ πρώτης ἐς δ᾽ ἐξτθραρόληβ μέληβιρμαν τῆμιμμνν, λβλλεασε,

ται" τορα: “τὸ Ὅς ἐαέμες ἐπὶ ὅλης. δὲ λαμβανομένης πρώτης ἀρρτρεεωδὶ ὅλης ὅσης γευδῆς τῆς δὲ ἔρνννθ

παντί τῷ Β καὶ ἊΣ 8 παντὶ τῷ ἪΝ: τὸ ἀπ παντὶ τ τῷ ἣ ὑπάρξαι λύει. τὸ Α, τῷ δ μὸν Β θη δαὶ. ἡπ λακεῖν ἢ τῷ “ἃ ᾿' τοί, καὶ

ἀληθῶς" πᾶς γὰρ. κύκνος ον ὁ ὁμοίως. δὲ καὶ εἰ. «φερητηκρν, τὸ Β τῷ Τ' ἰὐμοι οἷον ζῷον εὐδεμρξε: χιών. λευκῷ. δὲ. «τοὶ, εἴη. τὸ, Α Β᾽. ἐγχωρε εἶ γάρ, τὸ τῷ. μὰν Β τοὶ ὑφάρχειν, ὑπάρχει, καὶ ἡ χιὼν λευκῷ τιΐ, εἰ ὁ. μέσον ἐμῆς: ἡ χιών, τῷ δὲ ἢ Ἴ μηδενί, τὸ δὲ Β ᾿παγτὶ᾿ τῷ ἽΝ, οἷον ζῶν τοὶ λευ- 25 πρῶτον δὲ τὸ ζῷον, καὶ ληφθείν, τὸ μὲν ΔΑ ὅλῳ τῷ Β ὑπάρ-. κῷ χό δ᾽ ὀδεμιᾷ,, λευκὸν δὲ πάσῃ. χιόνι εἰ, ὧν ληφθείη χειν,. τὸ; δὲ Ἔ. τυὶ τῇ Π, ἡ μὲν Α, Β ὅλη. εΜιουδάς, ἢ δὲ τὸ. μὲν Α, μηδενὶ, τῷ Ἔς τὸ δὲ παντὶ τὸ τ᾿ τὸ Α οὐδενὶ Β1Τ' ἀληθής, καὶ τὸ φυμϑέρασμα ὠληθές.. ὑμεῖς δὲ καὶ τῷ. Τ' ὕπάρξει. ἐ ἐὰν ᾽ ἡ μὲν Α Β. “πρότασις. ὅλη. ληφθῇ. ςερητικῆς ὕσης τῆς ΑΒ προτάσεως: ἐγχυνρεῖ γὼρ τὸ Α τῷ ἀληθής, ἡ δὲ Β Τ' ὅμ ψευδής, ἔξαι. φυλλογισμὸς ἰλόιτὶ μὲν Β ὅλῳ, ὑπάρχειν; τῷ δὲ Τ' τινὶ μὴ ὑπάρχειν, τὸ μῷς θής' ὀδὲν. γὰρ. κωλύει τὸ α τῷ Β᾽ καὶ τῷ Τ' ὑπαντὶ ὑπάρ- 30 τοι Ὁ τινὶ τῷ Τ' ὑπάρχειν, οἷον τὸ ζῷον ἀνθρώπῳ. μὲν. παντὶ. Χχειν.. τὸ ᾿κῶν Ἔ μηδενὶ τῷ. Ἐ᾿ οἷον. ὅσο. “τοῦ αὐτοῦ Ὑέους ὑπάρχει, χευκῷ δὲ. τοὶ οὐχ, ἔπεται, ὃ δ᾽ ἄνθρωπος. τοὶ εἴδη μὴ. ὑπ᾽ ἄλλοιλιαν τὸ γὰρ ζῷον. καὶ. ἵππῳ. καὶ ἀνθρώπῳ, λερχᾷ ὑπάρχει, ὥς" εἰ μέτου. τεθέντος τῷ ὀδοήι ληφθείᾳ ὑπάρχει; ἵππος δ᾽ οὐδενὶ ὠθρώπῳ. ἐ ἐὰν. οὖν ληφόῃ, τὸ. Α. τὸ Α. εἰηδεηὶ τῷ Β ὑπάρξειν, τὸ δὲ Β τυὶ τῷ Τ' ὑπάρχειν, παντὶ τῷ 8, καὶ τὸ Β. τα τῷ ΤΊ ὠληθὲς. ἢ σφας τὸ συμ-: ἀληθὲς ἔ ἔςαι τὸ τῴμμέηα ψευδὸς ὕσης ὅλης τῆς Α Β. πέρασμα Ὶ ψευδεε ὅλης. ὅσης τῆς Β. ἐκ προτάσεως. ὁμοίωρ: 35 προτάτεως. καὶ εἰ ἐπί τι ψευδὴς ὁ 8 πρότασις, ἔςωι πὲ; δὲ, καὶ σερητοιῆς ὕ ὕαμές τῆς͵ Α, Ἧ" προτάσειορ,. ἐνδέχεται γέ; σιψοκέρασμα ὠληδᾷ. ὀδὲν γὰρ κωλύει τὸ Α, καὶ τῷ Β. καὶ: τὸ ἕῳ μήτε τῷ Β μήτε τῷ Ρ μηδενὶ ὑπάρχει. μηδὲ τὸ. Β-- τῷ Γ τινὶ ὑπάρχειν, καὶ τὸ. Β. τῷ Τ' τιὶ ὑπάρηρειμ. οἷον τὸ μηδεὴὶ τῷ Τ', οἷον τοῖς: ἐξ ἄλλου γόους εἴδεσι. τὸ γένος" ζῷον τυὶ καλῷ καὶ τυὶ Μεγάλῳ;, καὶ τὸ ὃ καλὸν τοὶ ειμηαίλιῳι.

τὸ ᾿γῶὼρ. ζῷον οὔτε. μουσικῇ οὔτ᾽ ἰατρικῇ. ὑπάρχει, οὐδ᾽ ὑπάρχειν. ἐὼν ἦν ληφθῇ τὸ Α παντὶ τῷ Β, καὶ. τὸ Β τινὶ τῷ.

8. τὸ οπ; ΒΟ. ἢ 12. ληφθῆι Β. 11 13. ὅν 48. 1 35. καὶ τὸ Ὁ, ᾿᾿ τὸ Α- Τ' οπὶ "Α. "ἢ 23. ἀληθὲς Ὁ. ἢ 31. τὸ α οα Ὁ ἢ

μηδὲ] μήτε οοά!ςα8. ἀἁ. καὶ αἰζογιισι Ομ ΡΥ 4. ἢ 1. δ--πεζῷ ΟΠλ ΡΓ' «4..} το ὅλης ὁπὶ, δα 1 μὲν μείζονος ἀληθοῦς ὐΦῈ, ὁ.28. ὅσης. ὅλῃς τῆς 8. ἢ

δδ ἀἐμἔ τῷ ἃ ἀρότωϑι ἀκ τὶ ψευδὴς ἔξαι, ἡ δὲ Βτ' ἀλης τῷ ΦΤ' ὕχ ὑπάρχει. Το δμν ὃ ᾿Ὀμδίρασμα ἀληθές αἱ δὲ

ἀμ χ ὸ συμιπέρασροαι ἀληθές, ἜΩΝ, δ καὶ: φερηϑοδῆο ἐροϊάσεις ψευδεῖ." κατὰ οὔσης τῆς ΑΒ προτάσεως" οἱ γὰρ αὐτοὶ ϑροί, ἔσονται ἰδ τ Ἐν δὲ τῷ ὡἕσῳ Ὡλρῖ ἀρῶ ἐγχωρεῖ Σ δὴς ψῶτϑ; ᾿ὠφαύτως. κείμενοι πρὸς τὴν ὠπόδειξιν. ᾿πάλιν εἰ ἢ ᾿Αὲν ΑΒ δῶν ἀληϑὲς σύλλογίξασθαι, καὶ ἀμφὐτέβων τῶν Ἀῤυτἀδιῶν ᾿ἀλυϑὴς ἡ δὲ ΒΤ' ψευδής, ἀχηθὲς ἔ ἔξ αι τὸ συμπέρασμα. 5 ὅχων ψευδῶν λαμβανομένων καὶ ἐ ἐπὶ τὶ ῥκάτέρας, καὶ τῆς ἐγ ἡ "χωλύει. τὸ Ἃ τῷ μὲν ΕΝ ὅχῷ ὑπάρχει τῷ δὲ Τ' μὲν ἀληθὰς τὴς δὲ ψευδὲς ὃ ὃς ὕσὴς ὅλης, ὁ ὀπότηρᾶσῷ ψευδῦς τιθε- ἡ ἐδ τὸ Β τῷ Τ' μαδοὶ ὑπάρχειν, οἷον᾽ ζῷον. χἰλνῷ μδης, καὶ εἰ ἀμφότεραι ἐ ἐπί τι ψευδεῖ, καὶ εἰ ἡ μὲν ὡπλῶς ᾿ μὸ “παντὶ Ἱμέχανι, δὲ. τοῖν. κύκνος. δὲ ὑδενὶ μέλανι, ὥς εἰ ἀλοιθὴς Ὁ ἡ᾿ ΔῈ Σ ἐπί τὶ ψωδάής, καὶ εἰ ἡ δῶν ὅλη. ψευδὸ ἢ ἡ ᾿ χαντὶ τῷ Β' τὸ Α΄ ἐκὰῆ. Ῥ Β τοὶ τῷ ἘΣ ἀληδὲς δ᾽ ἐπί τι ἀληθής; καὶ ἂν ΤΣ καθόλν καὶ ἐπὶ τῶν ἐν βέρες ἔξαι τὸ τὐμχύνεμα ψευδῶς ὕ ὉΥΤος τῷ Β Ἐ, ὁμζος δὲ καὶ (Ὁ ἘὰοροΝ εἰ γὰρ τὸ Ὁ τῷ μὲν Β' μηδεὴ ὑπάρχει, τῷ φερητικῆς πηναρε ερέμὰ τῆς ἈΒ προτάσεως, ἐγχωρεῖ γὰρ δὲ Τ' ἀντί, οἷον ν ζῷον. λίθῳ ΙΝ ἐδενὶ ἢ ὑπῆῳ δὲ μας ἔα ἐὼν

τὸ Α' τῷ μὲν Β' ἐσθ τῷ δὲ Τ' τὸν μὴ ὑπάρχεν, τὸ τὰν

εἴδει καὶ τῶ πἰομβερι ει ΣῈ ἀὐτε. ἐδνι τὸ ᾿γὰρ ᾿ζῷον ἀληθὲς ἔπε τὸ ρον κα ὁμρίως δὲ καὶ εἰ τῷ μὲν πὶ ἀριθμῷ, μῶν ἐδενὴ ὑπάρχει ἱχευκῷ δὲ τοί, ὁ δ᾽ ἀριθρς (' 'πὰγτὶ τῷ δὲ Τ' Ῥηδυὴ ὑπώρχει ἊΝ κα γὰρ αὐτὸς ἔξαι ὑδενὶ χευκῷ᾽ ἐὰν ὧν μόδον τεθῇ ὁ ὃ ἀριθμός, καὶ ΜΗΡΣ Τὸ. συλλογισμός." πάλιν εἶ ἡ μὲν ἑτέρα ὅλη ψευδὴς ἡ δ᾽ ἑτῴα μὲν Α' μηδενὶ τῷ Β; τὸ δὲ Β τοὶ τῷ Τ', τὸ ΑἹ τοὶ. τῷ ὅχη ἀληθής" οὐδὲν γὼρ κωλύει τὸ Α καὶ τῷ Β καὶ τῷ Ἐ τωρλίποτολὸ “ὅπερ ἥν ἀληθές" ῥα, Ἧ μὲν Α'Β᾿ ὑνώυς παντὶ ὑπάῤζχειν, τὸ μώντοι Β ἰκμὰς τῷ Τ', οἷον τὸ γένδξ

ἀληθής; ἡ δὲ ΒΤ ψευδῆ." καὶ καὶ εἰ ἐπί τὸ ψευδὴς: ἡ ΑΒ, τοῖς μὴ ὑπ᾽ ἀλλήλα εἴδεδιν: τὸ γὰρ ζῷον καὶ ἵππῳ παντὶ ψεδν δὲ καὶ ἡ ΒΤ', ἔξαι τὸ συμπέρασμα ᾿ἀχηθές. δὲν» καὶ ἀνθρώπῳ, καὶ θδεὶς ἀἄνθρωπὸς ἦ ἵππος. ἐὰν ὃν ληφϑῇ τὸ γὰρ κωλύξει. τὸ αὶ τῷ Β τοὶ καὶ τῷ Ῥ πο: ὑδαρχερτο ἑκα" ζῷον τῷ μὲν παντὶ τῷ δὲ μηδενὶ ὑπάρχει, ἡ μὲν ὅλη ψευ- τέρῳ, τὸ δὲ Β δἠδιὴ τῷ Τ' οἷον εἰ ἐναντίον τὸ Β' τῷ Τ'" δὴς ἢ Ἔξαι ἡ δ᾽ ὅλη ἀκηδς: καὶ τὸ ΡΈΑΜΟΡΝ ἀληθὲς ἄμφω δὲ συμβεβηκότω τῷ αὐτῷ γόει" τὸ γῶν ζῷον τοὶ πρὸς ὁποτερῳῶν τεθέντος τῷ ςερητικᾷ: καὶ εἰ ἡ κῶν τὰ ἐπΐ τι λευκῷ, καὶ τινὶ Ἡθδὸν ὑπάρχει," Χευλκὸν δ᾽ ὀδεὶὴ ἐξξλανε" ψευδής, ἡ δ᾽ δθὰ ὅλη ἀληθής. ἐγχωρεῖ ἡ τὸ ἃ τῷ ἐὰν οὖν ἔτι μὴ τὸ Αἰ Ζαντὶ τῷ “Β. καὶ τὸ Β τοὶ τῷ Τ᾽ 25 μὲν Β τοὶ ὑπάῤχειν τῷ δὲ Τ' ὙΑΥΟΝ τὸ μώτοι Β μηδοὴ

ὠληθὲς ἔςαι.. τὸ ηεζυδι πριν τὲς φερητυδῆς: δὲ χαῤίβανο-.

μένης τῆς ἊἋΒ ὡσατωξ᾽ οἱ γὰβ αὐτοὶ ὅ ὅῤοι" καὶ ὡσαύτως τεθήσονται τ πρὸν᾽ τὴν ἀπόδειξις. "καὶ ἀμφοτέρων δὲ ΨΗΜΩ σῶν ἔςαι τὸ συμπέρασμα ἀληθές" ἐγχωρεῖ γὰρ τὸ Αὶ τῷ

τῷ Τ', οἷον ζϑ λευκῷ μὰ τοὶ όρανι δὲ πάγτς καὶ τὸ λευκὸν ὑδενὶ κόρανξι. ἐὰν ὃν ληφθῇ τὸ Α τῷ μὰ εν μηδενδ τῷ δὲ Ττ' ὅλῳ ὑπάρχειν, ἡ μὲν Α' Β΄ πρότασις ἐπί τι ψεὺ-. δίς, ἡ δ᾽ ΑΤ' ὅλη ἀληθής, καὶ τὸ συμπέρασμα ἀληθές,

᾿ μὲν Β μηδενὶ τῷ δὲ Τ' τοὶ ὑπάρχειν, τὸ μέντοι Β, μηδενὶ 30 καὶ μετατιθεμένε δὲ τοῦ. ππκοῤδον ὡσαύτωξ" δια ἀν κει τῶν᾽

μα ες ἡρδϑς ΟΣ τῷ ἐξ ἄλλου γόους Ἔδει καὶ τῷ συμ

ζῷον γὰῤ ἀριθμῷ μὲν᾽ ὐδεῆ χευκῷ δὲ τοὶ ὑπάρχει, καὶ ὁ ἀὐθμδ. ἀδενὶ λευκῷ. -

ἐὰν ἵν χηφθῇ τὸ ἃ παντὶ τῷ Β καὶ τὸ Β᾽ τοὶ τῷ Τ' τὸ

αὐτῶν ὅρων᾽ ἡ ἀπόδειξις. καὶ εἰ ἡ καταφατικὴ πρότασις ἐπ ἶ τὶ ψευδὴς, ἡ δὲ ᾿ὀεβητικὴ ὅλη ὠληθής. ἀδὲν᾽ γὰρ κωλύει τὸ Αἰ τῷ μὲν Β΄ τοῦ ὑ ᾿ὑτάῤχειν τῷ δὲ Γ΄ ὅλῳ μὴ. ὑπάρχειν, καὶ τὸ Β' μήδεν τῷ Τ', οἷον τὸ ζῷον λευκῷ μὲν τινὶ πίττῃ.

μὲν οἰ ας μὲ πριν. αἱ δὲ “πρότασεις ἄμφω ψευδεῖς. 35 δ᾽ ὀδεμιῷ, καὶ τὸ λευκὸν ἀδεμιᾷ πίττῃ. ὥς᾽ ἐὰν ληφόῃ. τὸ.

ὁμοίως δὲ καὶ ςερητικῆς ὕσης τῆς Α Β. οὐδὲν γὰρ κωλύει τὸ Α τῷ ἊΨ Β᾽ ὅλῳ ὑπάρχειν τῷ᾽ δὲ Τ᾽ τινὶ μὴ ὑτῖν χειν, μηδὲ τὸ Β' μηδοὴ τῷ Τ', οἷον ζῷον κύκνῳ μὲν παντὶ

᾿ μέλανι δὲ τινὶ ἐχ᾿ ὑπάρχει, κύκνος δ᾽ ἀδενὶ ἄϑααν, ὥς’ εἰ

Αἰ ὅλῳ τῷ Β ὑπάρχειν τῷ δὲ Τ' μηδεαι ἡ ΝΕ ᾿Α Β ἐχΐ τί ψοϑηρ, ἢ ἡ δ ΑΤ' ὅλη ἀληθής, καὶ τὸ μενα ἀλη- θέξ. καὶ εἰ ἀμφότεραι αἱ Τρδτήσεμ᾽ ἐπί "ἢ ἐμῷ ἔςαι" τὸ ὲ εὐξυκβασίία; ἀληθές. ἐγχωρεῖ γὰρ τὸ Α καὶ τῷ Β καὶ

λήφϑεξ!: τὸ" Α᾿ ΜΜΕῚ τῷ Β,, τὸ δὲ Β᾽ τοὶ τῷ Τ'; τὸ Αἰ τοὶ 40 τῷ Γ τοὶ ὑπάρχειν, τὸ ὃ δὲ Β' μηδενὶ τῷ Τ᾿ οἷον ζῷον καὶ.

6. τῷ δὲ] τὸ δὲ Χ4. ἢ 12. “μὲν οτὰ 6. ἢ 16. ὄν οπχ 8. 17. τὸ ἃ τοὶ τῷ Τ' ομὰχ «4. ΠΠ 34, ὅν οἱ Ὁ. 1. ὑπάρξει Ο. ᾿ 38. μέσῳ] δευτέρῳ. Ο. ἢ 20. ᾿ ζῶν οὐ 56 Ὑ οι ὅλη οἷα Ο, ᾿ἰ 27. τὸ Α οπι 8. "μὲν οπὶ ὦ

λευκῷ - τοὶ καὶ μέλαν, τοι, ἄϑ ὸ δὲ Χευκὸν ἐδεὶ έλάνε, ἐὰν ὧν ἐδν -οὔν ληφθῇ τὸ Αἰαῦ δὲν, ὅλῳ ὑπάρχειν: τῷ δὲ Τ' τοὶ ληφδῇ ΄ τὸ Α τῷ μὲν Β παντὶ τῷ δὲ Ὁ μηδενᾷ ἄμφω Νὰ αἱ μὴ ἔπεσθαι,. αἱ Ἴων: φαάτως͵ ψδει,σ τὸ δὲ. κἰρχῤεσμὰ «προτάσεις ἐξ ἐπίτι ψευδεῖς, τὸ δὲ. συμπέρασμα ἀλαθές.. εὁμοίως ἀληθές. ἜΣ ζῶν Ἢ

δὲ καὶ μετατεθείζης, τίς αερητικῆς, διὰ τῶν αὐτῶν. ὅρων: Ἔσται. δὲ “Ἐν ἐν ν τῷ. ἐσχάτῳ. ὐοίμμει, διὰ ψευδῶνα.

;.Φανερὸν. δὲ καὶ ἐπὶ τῶν ἐν μέρει, συλλογισμῶν" οὐδὲν 5 ἀλιῤ, καὶ. αβδίμαμοων, ψευδῶν ὑσῶν ὅλων καὶ ἐπί τι ἕκω: γὰρ. κωλύει τὸ. Α, τῷ" εν 8. ὑπαγχτὶ. τῷ ἐ δὰ, τ᾿ τοὶ, ὑπάρχει, ἥφας, ξαὶ τῆς τὰ ἐπίος πων. ὅλοις! τῆς. δ᾽ ἑτέρας φοδε

τω λευκῷ. ὋΣ τοῖς ἐπ ῶς δὲ τ τοὶ λεύκῷ ἐκ. ὑπάρξει. βαλυ,. καὶ ὁσαχῶς. εἄλλως ἐγοωρ μετυλαβεῦ τῶν. πρός, ἐὰν. Ὁ τεθῇ. τὸ ΠῚ τῷ μὲν. Β ᾿μηδεῇ. ὑπάρχειν. τῷ δὲ Τ' τοὶ - τάσεις, οὐδὲν γὰρ. κωλύει μίξει; τὸ Α βήπεσὴ Β. μηρεῆὶ ὰ ὑπάρχειν,, ἡ μὲν κωῤόλν πρότασις ὅλη ψευδής, ᾿ δ᾽ ἐν μέ: τ01' ὑπάρχειν, τὸ μώτοι Α τοὶ τῷ Β' ὑπάρχειν., οἷον ἔτ᾽ ἀν: βξι. ὠληθής, καὶ τὸ συμπέρασμα ἀληθές: ὡσαύτως, δὲ. καὶ ὄρωπος ἵ ὅτε πεζὸν ὀδενὶ ἀψύχῳ ἕ ἕφεταας ἀνύρωπος “μώτοι τινὶ καταφατοοῆς λαμβανομένης. Ῥις. Ἃ Β' ν᾽ ἐγχωρεῖ Ὑδρ τὸ Α τι ὑπάρχει. ἐὼν οὖν ΡΝΝᾺ τὸ α καὶ τὸ Β΄ ᾿παντὶ τῷ τ. τῷ μὲν 1 Β μηδοὴ 1 τῷ. δὲ Ῥὶ τοὶ μὴ ὑπάρχειν, καὶ πὸ Β “τῷ ὑπάῤχειν, αἱ μὲν. προτάσεις. ὅλωι ἀἰφυϑθεῖσ: τὸ.δὲ συμπέρὰ-. ᾿- τοὶ μὴ. ὑπάρχειν, οἷον τὸ ζῷον οὐδενὶ. ἀψύχων λευκῷ σμα ἀληθές, ὡσαύτως. δὲ καὶ: ἱξῆσ μὲν ςερητικῆς τῆς. δὲ κα΄-. δ τοὶ ὃχ ὑπῴρχει » καὶ τὸ ἡ ὄψυχον ὁ ὄχ. ὑπάρξει; τοὶ ἀαρκῶς “δ ταφατοεῆς, ὅσης. ἔγ ἐγχωρεῖ γᾶρ: τὸ δὰ Β. ᾿μηδεὴ τῷ Τ' ὑπάρ-. ἐὰν οὖν τεθῇ. τὸ Δ. τῷ μὲν Β. παντὶ: τῷ δὲ. Ὑ' τοὶ μὴ ὑπάρ- χες τὸ δὲ Α, - παγτίὰι: καὶ τὸ τὸ Α τοὶ τῷ Ἔ μὴ ὑπάρχειν, χεὶν, ἡ μὲν ΑΒ πρότασις, ἡ. καδόλον; - ὅλη. ψευδής» ἡ δὲ οἷον τὸ μέλαν ὑδενὶ ύκγῳ, ζῷον. δὲ παντί, καὶ τὸ ζῷον οὗ.

" ἀληθής, καὶ τὸ ἐ φυμπίασμα, ἀλυβές.. καὶ. τῆς μὲνικα-. πωντὶ ἡμέλασι. ὥς ιὦν χηφδῇ τὸ. μὲν Β ταὶ τῷ ἰπον πκὸὶ δὲ.

οὐ. ἀληθοῦς τεθείσης, τῆς δ᾽ ἐγ μέρει ᾿ ψευδοῦς." οὐδὲν γὰρ. Α; εἰηδοές. τὸ Α τιλ τῷ Β ἐχ: ὑπαίρξει" καὶ τὸ Γ συμ»: κωλύει. τὸ, Α “μήτε τῷ Β μήτε τῷ ᾧ οὐδενὶ “ἕπεσθαι; το δ μέν-. 20 πρήσμα, ἀληδές, αἱ δὲ ἀρ Ὲ, “ψευδεῖς: καὶ εἰ ἐπί. πὲ, τοι Β, τινὶ. τῷ Γ΄ μὴ ὑπάρχῴεννᾳ οἷον" ζῷον. οὐδενὶ ἐριθειῷ, ἀδ᾽-- ἐκαξέραι. ψευδής, ἦσαι τὸ φημ ϑέρμεμᾷ ληί:. ἀδὲν γὰρ,, ἀψύχῳ, καὶ δ. ἀριθμὸς τοὶ ἀψύχῳ ὁ ἧχ ἕπεται; ἐὰν οὖν’ τεθὴ κωλύει. καὶ. “τὸ Ἁ καὶ τὸ Β. τοὶ τῷ Ν ὑπάρχειν, καὶ τὸ. τὴ Α. τῷ μὲν Β μηδενὶ τῷ. δὲ ἐν τοΐ, τὸ μὲν τυμπέρησιμᾳ, Α. τοὶ τῷ Β, οἷον τὸ λευκὸν καὶ τὸ καλὸν τινὶ εζῴῳ ψ ὑπάρ-" ἔςαι ἀληθὲς καὶ ἡ οάλδινιν «πρότασις. ἀληθής, ἡ δ᾽ ἐν μέρει. χει, «καὶ τὸ λευκὸν τοὶ καλῷ. ἐὰν οἷν τεθῇ τὸ Α καὶ τὸ. ψευδής. καὶ καταφατικῆς. δὲ τῆς, καθόλου τιθεμένης. ὡσαύ- 25 ᾿ “παντὶ τῷ Τ΄ ὑπάρχειν, αἱ βὰν προτάσεις ἐπί τι. ψευδεῖς," ταρὴ ἐγχωρεῖ γέβ, τὸ ἃ. καὶ τῷ Β καὶ τῷ ἐν ὅλῳ ὑπάρχειν, τὸ δὲ ἀν μιπέρησεκαι, ἀληθές. καὶ ΦΈΡΜΊΘΗΙ δὲ τῆς Ἂ Ἐπ ὦ τὸ μέτοι" Β. τοὶ. τῷ τ ΤᾺΝ πεσβαι,, οἷον τὸ ας, τῷ εἴδει. θεμέτᾳ ὁμφίως: ἐδὲν ἘΝ κωλύει τὸ εβϑν. Α τυὶ τῷ Τ' μὴ καὶ τῇ διαφορᾷ" τὸ: Ὑὰρ ζῷον παντὶ ἀψρώπῳ: καὶ ὅλα πεζῷ. ὑποίρχειν.. τὸ. δὲ Β τιν᾽ ὑπάρχειν. καὶ τὸ τῷ Β μὴ. παντὶ. ἔπεται,, ἄνήρωπος δ᾽ ὄ παντὶ πεζῷ. ἕᾳ, ὦ ληφθῇ τὸ τὸ Ἀ τῷ. ὑπώρρρεινῷ οἷον τὸ λευκὸν τοὶ ζῴῳ ὁ ὄχ ὑπάρχει; τὸ δὲ κάσι;

μὲν᾽ ΕΞ ὅλῳ ὑπάρχειν, τῷ "δὲ Ὁ τοὶ μὴ ὑπάρχειν, ἡ “μὲν κα- 30 λὸν᾽ τοὶ ὑπάρχει, καὶ τὸ λευκὸν. ἀ παντὶ καλῷ. ὥς" θόλου, πρότασις ἀληθής, ἡ δ᾽ ἐν ἡμέρει, ψευδής, -τὸ δὲ συμ--. ληφθῇ τὸ μὲν Α “μηδενὶ τῷ 1, τὸ δὲ Β τῆτηρ ΝΡ τὐνν πέρασμα, ἀληθές. φάνερὸν. δὲ καὶ ὅτι ἐξ ἀμφοτέρων ψευδῶν. μὲν αἱ προτάσεις ἐπί τι ψευδεῖς, τὸ δὲ συμπέρασμα ἀλη, ἔξαι " τὸ συμπέρασμα, ἀλαιθές,, ἐπ ὀδέχεται. τὸ Α΄ καὶ, θές. ὡσαύτως δὲ καὶ τῆς μὲν ὅλης. ὑσδουν τῆς δ᾽ ὅχης Υ τῷ. Ἔ καὶ τῷ Τ' ὅλῳ ὑπάρχέιν,. τὸ μέντοι. Β΄ τοὶ τῷ Τ' ἐπὶ ἀληθοῦς λαμβανομένης: ἔὙ ΓΡΕΣ γὰρ καὶ τὸ Α καὶ τὸ Β΄ “ΩΡ ΝΜ ληφθώτος. γὰρ, ΄5.Α τῷ μὰν Β μῆδενὶ τῷ δὲ Τ' τοὶ 35 παντὶ τῷ Τ' ἐξιζίαι, τὸ μέτοι Α τωὶ τῷ Β μὴ ὑπάρχευ, ὑπάρλειν, οἷ. μὲν προτασεὶς ἀμψύτεβᾷι ψευδεῖ, τὸ δὲ. οἷον ζῷον καὶ λευκὸν παντὶ κύκνῳ ἕπεται, τὸ ἱμένται ζῶον συμπέρασμα ἀληθές. ἰδίως δὲ. καὶ κατ ΎρρΡΟΙΕ οὔσης τῆς! ὅ παντὶ ὑπώρχει λευκῷ. τεθέντων ὅν ὅρων τούτων, ἐὰν λαφϑᾷ: καθόλου προτάσεως, τῆς δ᾽ ἐν μέρει. φερητοκῆς, ἐγχωρεῖ γάρᾳ, τὸ ἐὰν Β'ὅλῳ τῷ Τ' ὑπώρχειν, τὸ δὲ Α ὅλῳ μὴ ὑπάρχειν,. τὸ Ἂ: τῷ ἀν Β μηδενὶ τῷ δὲ Τ' παντὶ ἔπεσθαι, καὶ τὸ Β ἡ’ ἾΣς ΒΡ ὅλη ἔςαι ἀληθής, ἡ δὲ ΑΓ ὅλη ψευδής, καὶ. τινὶ τῷ τιμὴ ἀπάρρχενν». οἷον ζῷον ἐ ἐπιςήμῃι μὲν οὐδεμιᾷ ἀν- 20, τὸ συμπέμασμρ ᾿ἀληθές. ὁμρίας. δὲ καὶ εἰ τὸ μὲν ΒΓ Δεῖν: τῳ δὲ παντὶ ἕπεται, ἡ δ᾽ ἐ ἐπιςήμη οὐ παντὶ ἀνθρώπῳ. δὸς, τὸ δὲ Τ᾽ ὠληϑές" οἱ γὰρ αὐτὸὶ ὅροι πρὸς τὴν ὠπό-

γι: 15. ἐχ, ὑπάρχει] ὁ το΄ Ὁ οἴῃ Β οἱ ῥτ' Ὃ.1 21. ἀδιηδὰς οΓἵὴ 86 ε

5. ἀληθές.--οὐσῶν' οτα Ὅ, ἢ καὶ δ. ἀῤιφότέρων 4. 1 1. καὶ τῆς μὲν ἐπί τι ψευδῶς οἵα 8. ἵ 29. λευκὸν] καλὸν 48. ὭΝ λων. μὸν 418. ἢ 37. ἕν τῶν ὅρων τοιύτων ΒΒ. 1} 41. οἱ γὰρ] καὶ οἱ Ο. ἢ αὐτοὶ] τοιῦτοι ΘοΥΡ Ὁ.

δεξν,, Ἵν ΠΗΗΒΕ ὠλλὼ καὶ εἰ ἀμφότεραι, ὃ καταφάτικαί. οὐδὲν, γῶρ. κωλύει τὸ μὰ Β

" γτὶ τῷ Τ' ἔτεθθαι, τὸ δὲ Α ὅλῳ μὴ ὑπάρχειν, καὶ τὸ τα τοὶ τῷ Ἔ. ὑπάρχειν, οἷον κύκνῳ. ἊΝἝ παντὶ ζῷον, μόων

ὅτι ὅταν δύο ἔχῃ. ὕω πρὸς ᾿ἄλληλω ὥςε θατέρε ὄντος ἐξ "Ἢ “" ΄ ᾿ 2 ἡ Χ νὰ ΄

ἀνώγκης εἶναι θώτερον, τούτου. μυὴ ὄντος μὲν ἀδὲ θώτερον ἔξαι,

ὦ ᾿ Σ Ψ ατ - 7 “ »ὶ Υ ς γτος δ᾽, ὑκ ἀνάγκη εἶναι δῴτερον. τοῦ δ᾽ αὐτῷ ὄντος καὶ μὴ ὄντος, ἀδύγωτον ἐξ ἀνάγκης εἶναι τὸ, αὐτό. λέν δὲ οἷον τῷ

δ᾽ ὀδενὶ κύκνῳ, καὶ τὸ μέλαν ὑπάρχει τινὶ ζῴῳ," ὥς ἀντ ἃ ὄντος λευκᾷ τὸ Β, εἶναι μέγώ. ἐξ. ἀνώγκης, καὶ μὴ. ἔντος

ληφθῇ τὸ Α καὶ τὸ Β παντὶ τῷ Τ' ὑπάρχεις ἢ ἡ μὲν ΒΤ ὅλη ἀληθής,᾿ ἡ δὲ ἈΤ' ὅλη ἀμαυλίς: καὶ τὸ συμαώασμα ἀληθές. ὁμοίως δὲ καὶ τῆς ΑΤ' ληφθείσηρ᾽ ἀληθοῦς" διὼ; γὼ πῶ. αὐτῶν ὅρμων ἡ ἀπόδειξις. πάλιν τῆς μὰ ὅλης ἀὠλη- θοῦς ἵ ὅσης, τῆς δ᾽ ἐπί τι ψευδοῦς.:ἐγ πανὶ τῷ Τ' ὑπάρχει. τὸ δὲ Α τοί, καὶ τὸ ἃ τοὶ τῷ Β, δ᾽ δέχου μὲν παντὶ ἀνθρώπῳ, καλὸν δ᾽ ἀ παντί, ὦ τὸ

'χευκῇ τῷ Α τὸ Β. εἶαι μέγα ἐξ ἀνώγκης. ὅταν γὰρ -τυδὶ ὄν-

τὸς Χευκῷξ τῷ Α τοδὶ ἀνάγκη μέγα εἶναι τὸ Β, μεγάλου

δ “Ψ, 4 Ν Ἁ ͵7 -,ὔ Ἀ ΄ὔ δὲ τῷ Β Ὄντος τὸ Τ' μὴ λευκόν, ἀνώγκη, εἰ τὸ Αἰ λευκόν, Υ Ἁ - ͵ὔ ν» Υ͂ ὌΤΟΣ τὸ Ῥ μὴ εἶναι λευκόν, καὶ ὅταν δύο. -δντῶν βυσόαν ὄντος

ἐγχωρεῖ γὰρ τὸ μὲν Β 10 ἀνάγκη θώτερον εἶαι; τούτου "μὴ ὄζος ἀνάγκη τὸ αὶ μὴ

εἶνωι. τῷ δὴ Β μὴ ὄντος μεγάλου. τὸ Α ἔχ. οἷόν τε λευκὸν εἶναι: τῷ δὲ Α μὴ ὄντος λευκῆ, εἰ ἀνάγκη τὸ Β μέγα εἶιφι.

᾿ καλὸν. τοὶ δίποδι. ὑπάρχει. - ἐὰν οὖν λοιφθῇ καὶ τὸ Α καὶ “ευμβαύει ἐξ ἀνώγκης τῷ Β. μεγάλου μὴ ὄγτος αὐτὸ τὸ Β τὸ Β ὅλῳ τῷ Τ' ὑπάρχειν, ἡ μὲν ΒΤ ὅλη ὠληθής, ἡ δὲ εἶναι μέγα. τῦτο δ᾽ ὠδύνατον. εἰ γῶρ. τὸ Β μὴ ἔς! μέγα,: ὦ ἐπί τι ψευδής, τὸ δὲ συμπέρασμα ἀληθές. ὁμοίως δὲ στὸ Α ὑκ ἴσθι Χευκὸν ἐξ ἀνώγκης. εἰ οὖν μὴ ὄντος τότε λεὺ- καὶ τῆς μὲν ΑΤ' ἀληθοῦς τῆς" δὲ ΒΤ' ψευδοῦς ἐπί τι λάμς κοῦ τὸ Β ἔςαι μέγα, συμβαύει, εἰ. τὸ Β. μή ἐς! ΡΥ͂δ, ᾿βανομόης" μετατεβώτων γὰρ τῶν αὐτῶν ὅρων ἔςαι ἡ ἀπό- εἶναι μέγα, ὡς διὰ τριξϑς οδειξις. καὶ τῆς μὲν ςερητικὴς τῆς δὲ καταφατικῆς ὅσης. Τὸ δὲ κύκλῳ καὶ. ἐξ ᾿ἀλλοϊλοῦ δείκνυσθαΐ ἐς τὸ διὰθ ἐπεὶ «γὰρ ἐγχωρεῖ τὸ "μὰ Β ὅχῳ τῷ Τ' ὑπάρχειν, τὸ δὲ α τοῦ συμπεράσματος καὶ «τοῦ “ἀνώπωλιν τῇ κατηγορίᾳ τὴν τοί, καὶ ὅ ὅταν ὕτως ἔχωσιν, κὶ παντὶ τῷ Β τὸ Α΄, ἐὰν τίς, ἑτέραν λαβόντα πρότασιν συμπεράνασθαι τὴν λοιπήγ, ἣν φῇ τὸ μὲν Β ὅλῳ τῷ Τ' ὑπάρχειν, τὸ δὲ Α μηδενί, ἡ ἐλάμιβανε ἐν θατέρῳ. συλλογισμῷ. οἷον. εἰ ἔδει δάξωι ὗ ὅτι 'μὲν ςερητικὴ ἐπί τι ψευδής, ἡ δ᾽ ἑτέρο ἃ ὅλη ἀληθὴς καὶ τὸ τὸ Α τῷ Τ' παντὶ ὑπάρχξι, ἐδεζε δὲ διὼ τοῦ Β, πάλιν εἰ συμπέρασμα. πώλιν ἐπεὶ δέδεικται ὅτι τῷ μὰν Α μηδενὶ δεικνύοι ὅτι τὸ Α, τῷ Β ὑπάρχει, λαβὼν τὸ μὲν Α τῷ Τ' ὑπάρχοντος τῷ Τ', τῷ δὲ Β, τοί, ἐγχωρεῖ τὸ Α τοὶ τῷ Β ὑπάρχειν τὸ δὲ Τ' τῷ Β, καὶ τὸ Ἁ τῷ Β᾽ πρότερον δ᾽ ἀνά- μὴ ὑπάρχειν, φανερὸν ὅτι καὶ τῆς μὲν ΑΤ' ὅλης ἀληθοῦς 25 παλιν ἔλαβε τὸ Β τῷ Τ' ὑπάρχειν. ἢ εἰ ὅτι τὸ Β τῷ Τ' δεῖ ὄσης, τῆς δὲ ΒΤ' ἐπί τι ψευδοῦς, ἐγχωρεῖ τὸ συμπέρασμα δεῖξαι ὑπάρχόν, εἰ λάβοι τὸ Α κατὼ τῷ Τ', ὃ ἦν συμπέ- εἶναι ἀληθές. ἐὰν γὼρ ληφθῇ τὸ μὲν Α μηδενὶ τῷ ', τὸ δὲ ρασμα, τὸ δὲ Β. κατὼ τῷ Α ὑπάρχειν" πρότερον δ᾽ ἐλή- Β παντί, ἡ μὲν ΑΤ' ὅλη ἀληθής, ἡ δὲ ΒΤ' ἐπί τι ψευδής. φθη ἀνάπαλιν τὸ ἃ κατὰ τῷ Β. ἄλλως δ᾽ οὐκ ἔςιν ἐξ ἀλ- ὝΗ Φανερὸν δὲ καὶ ἐπὶ τῶν ἐν μέρει συλλογισμῶν ὅτι πάν- λήλων δεῖξαι. εἴτε γὰρ ἄλλο μέσον λήψεται, οὐ κύκλῳ; τὼς ἔςαι διὼ ψευδῶν ὠληθές. οἱ γὰρ αὐτοὶ ὅροι ληπτέοι 30 οὐδὲν γερ λαμβάνεται τῶν αὐτῶν" εἴτε τούτων τι, ἀνώγκη καὶ ὅταν. καθόλου ὦσιν αἱ προτάσεις, οἱ μὲν ἐν τοῖς κατη- θώτερον ΡΩΝ εἰ γὼρ. ἄβφω," ταὐτὸ ἔςαι. συμπέρασμα, γρροιοῖς, κατηγορικοί. πε δὲ “ ἐν τοῖς δνῤπτθοῖς συ μένω δεῖ δ᾽ ἕτερον. ἐν μὲν δὖν τοῖς μὴ ἀμιφράφουεν ἐξ ἀναπο- ἀδὲν γὰρ ἀμδίόραι μηδενὶ ὑπάρχοντος παντὶ λβίῷ ὑπάρ- δείκτου τῆς ἑτέρας προτάσεως γύεται ὁ συλλόγιημάς: " ὙϑΡ χειν, καὶ τοὶ ὑπώρχοντος καθόλου λαβεῖν ὑπάρχειν πρὸς ἔςιν ἀποδεῖξαι διὼ τούτων τῶν ὅρων ὅτι τῷ μέσῳ τὸ τρίτον τὴν τῶν ὅρων ἔκθεσιν. ὁμοίως δὲ καὶ ἐπὶ τῶν ςερητικῶν. β5 ὑπάρχει ἢ τῷ πρώτῳ τὸ μέσον. ἐν δὲ τοῖς ἀντιςρέφουσιν

ες. -: Ἂ “. Φανερὸν οὖν ὅτι ἀν μὲν ἤ τὸ συμπέρασμω ψεῦδος, ᾿ Ἃ Ἂ-. ἀνάγκη, ἐξ ὧν ὁ λόγος, ψευδὴ εἶνωι ἢ πάντω ἢ ἔνιω, ὅταν δ᾽ ἀληθές, ἀκ ἀνάγκη ἀληθὲς εἶναι ἔτε τὶ ὅτε πάντα, ἀλλ ᾿ ΜῊ 2 »" »-“ Σ »“ -»" ἈΝ -ἔςι μηδενὸς Ὄγτος ἀληθοῦς τῶν ἐν τῷ συλλογισμῷ τὸ συμ-

ἔςι πάντω δεικνύγαι δὲ ἀλλήλων, οἷον εἰ τὸ Α καὶ τὸ Β καὶ τὸ Τ' ἀντιςρέφουσιν ὠλλήλοις. δεδείχθω γὰρ. τὸ ΑΤ' διὰ μέσου τοῦ Β,. καὶ πάλιν τὸ ΑΒ διώ τε τῇ συμπερά» σματος καὶ διὼ τῆς ΒΤ' προτάσεως ἀντιςρωφείτης, ὡσαύ-

πέρασμα ὁμοίως εἶναι ὠληθές, ἃ μὴν ἐξ ἀνώγκης. αἴτιον δ᾽ 410 τως δὲ καὶ τὸ ΒΤ' διώ τε τοῦ συμπεράσματος καὶ τῆς ΑΒ

8. ὅλως Β. ἢ Δ. μὲν οπι 8. ΠΠ13. τιὴ τῶι δίποδι «4. 1 16. ἐπί τι οἵα ρυ Ο. [Ϊ 20. ἐὰν ὅν ληφθῇ! Ο. 11 23. συμπέρασμα ἀληθές

πάλιν Ο. ἢ 24. τῷ Τ] τὸ ἡ 8. 1 836. ψευδὲς Β.

5. εἰ 6. μέγα οτὰ 418. 7. λευκῷ οἷον τῇ Ο. Π| εἶναι οἷον τὸ Ο. ἢ 8. μὴ

ἢ λευκὸν Ο. ἢ 12. εἶναι μέγα Ο., ὶ “14. ἔξαες ἵ

22. τανὶ τῷ γ Ο, ἢ 28. δεικνύει Ο..}} 25. ὑπάρχον ΒΟ, ἵἱὶ ὅτι (ΠΟΥ «Α.

πρδιάδεως ἀντεφραμμέν, δεῖ ἐ τήν τὲ ΤῈ καὶ τὴν ΒΑ συλλογισμὸς ᾿ἀντιςράφείσηρ τῆς προτάνεως' ἐν μέρει! γὼρ ἐρέτανν ἀποδεῖξαι" τωυταϊς γὰρ ἀνωποδεῤετοὶς κεχρήμεθα ἀμφότεραι ἡήνοῶ αἱ ἱ προταΐσεις. τὴν δ᾽ ἐπὶ μέυξ ἔςιν. δὲ- μιόνωις. ἐᾶν οὖν ληφθῇ τὸ Β, παντὶ τῷ Τ ὑπάρχειν καὶ τὸ ἴ' ϑιδν γὼρ τὸ Α κατὰ τινὸς τῷ Τ' δκὰ τῷ Βι ἐὰν οὖν λη- χαντὶ τᾷ Ἀ,, συλλογισμὸς ἔξαι τὸ Β πρὸς τὸ Ἁ. χώλιν ᾧφθῇ τὸ Β παντὶ τῷ Α καὶ τὸ ϑυμπέρασμα, μένῃ, τὸ Β τοὶ ἐὰν ληφθῇ τὸ μὲν Τ᾿ παντὶ τῷ Ἁ, τὸ δὲ Ἁ πάντ τῷ Β, 5. τῷ Τ' ὑπώρξει" γϑεται γὰρ τὸ πρῶτον σχῆμα, καὶ τὸ ἃ παντὶ τῷ Β τὸ Ἐ ἀνάγκὴ ὑπερχεις ἐν ἀῤφηῆδεν δὴ τού- μέσον, εἰ δὲ ςἐρητυκὸς ὁ «ΟΧΛ ΡΉΘῊΝ δὲ, τὴν μὲν κωθόλε πρό- ξοὶς Τοῖς ἀν ϑαμῳον ἡ ΓᾺ πρότασις. ἀἰλοηττδι ἀγα πό- τῶδὶν ἄς ἔςξὶ δεῖξαι, διὸ καὶ πρότερον βιῖχδι" μὴ δ᾽ ἐν μέ- δειλοτός" αἱ γὰρ ΤΩΣ δεδειγμέναι ἧσαν. ὥς" ἀὐ ταύτην ρει, ἐὼν μὲν ὁμδίως ἀντιςῥαιφῇ τὸ ΑΒ αὐτὰρ κἀπὶ τῶν κω- ΦΕΡΕ, ὅπασαϊ ἔσονται ποεὐδε φόνος δὲ ἀλλήλων. ἐὼν θόλα, ἐκ ἔξι, διὰ πρθυλήψεως δ᾽ ἔςιν, οἷον ᾧ τὸ Ὁ τοὶ δὺν λυφϑῇ τὸ Τ' παντὶ τῷ Β καὶ τὸ Β παντὶ τῷ Α ὑπῶῤΞε 10 μὴ ὑπᾶῤχει, τὸ Β. Τοὶ ὑπάρχειν" ἄλλως γὰρ οὐ γίνεται ΡΣ ὠμφότεραί, τε ἂἱ προτάσεις, ἀποδεδειγμέναι ΛαΗ͂ΩΝ. δυλλογιδιμιὸς διὰ τὸ ΜΑ͂ΜΝΝ εἶναι τὸ ἐν. Ῥαν, ἸΩΝ γοῦται, καὶ τὸ Τ' τῷ Ὁ ἀνάγκη ὑπαρχεύ. δα οὖν ὅτι Ταωδὶν.

ἐν μόνοις τὸϊς κόρ μὴ ὑμεὺν κύκλῳ καὶ δὶ ἀλλήλων ὑόν». Ἔν δὲ τῷ ϑλων σχήματι τὸ τὰ καταφατοῦν ὅδεε Τὰ εσθαι τὰς ὠποδείξεις, ἐν δὲ τοῖς ἄλλοις ὡς “πρότερον ἔςι δεῖξαι δκὼ τούτα τῇ Ἰρόπου, τὸ δὲ ξερητικὸν. ἔξ. τὸ ὃ μὲν εἴπομεν: ΣΉΝΜΤΣΣ δὲ καὶ ἐν τούτοις αὐτῷ τῷ δερουμόῳ ἐς οὖν κυτηνγορικὲν οὐ δείκνυται διὰ τὸ μὴ ἀμιφοτέρας εἶνάνι ἀρῆδθαι τὸν τὴν ἀπόδειξιν" τὸ μὲν γὰρ Τ' κατὼ τὸ Β καὶ τὰς πῤϑήϑενν εάν ἐγοῦνος τὸ γὰρ δυμπέρωσμω ςέρητι- τὸ Β κατὼ τῷ Α δεύίονυται ληφϑεῆον τοῦ Τ' κατὰ τῷ ἃ λέ. κόν ἐςξῖ, πὸ δὲ βατηγ ριλδν ἐξ ὠμφοτέρων ἐδείκνυτο κατα- γεσθαι; τὸ δὲ Υ' κατὰ τῷ Ἅ διὰ τούτων δεύνυτωι τῶν τὴν: φατραν, τὸ δὲ ξερητικὸν ὧδε δείενυται.. ὑπαρχέτω τὸ ἤᾶσεων, ὥξε τῷ δυμπεράσμιατι, τ ῥώμεθα πρὸς τὴν ἀπὸξ παντὶ τῷ “": τῷ δὲ Τ' ἐευκαὶ δυμπέρασμὼ τὸ Β, οὐδενὶ δεξο. ὅ0 τῷ Τ', ἐαν οὖν ἡγάνι τὸ Β παντὶ τῷ Α ὑπάρχον», τῷ δὲ Τ'

Ἐπὶ δὲ τῶν ΑΝ συλλογισμῶν ὧδε δεύενυται ἐξ ἀλλήλων. ἔςω τὸ μὲν Β. παντὶ τῷ Τ' ὑπάρχον, ἐὸ δὲ Α οὐΞ δενὶ τῶν Β᾽ ἐυμννννμῷ ὅτι τὸ Α ὑδενὶ τῶν δι εἰ δὴ πάλιν. θεῖ σὐμνρδανϑλ ὅ ὅτι τὸ Ἃ οὐδενὶ τῶν Β, ὃ πάλαι ἔχω-

μηδενί, ἀνάγκη Τὸ Δ μδεὴ τῷ Τ' ὑπώρχειν γίνεται γὰρ τὸ δεύτερον σχῆμνω, μυέσον τὸ Β. εἰ δὲ τὸ ΑΒ ξεῤητικὸν

ἐλήφθη, ϑάνερὶν δὲ πδόδι τὸ πρῶτον ἔξαι ὑζῆμα. τὸ μὲν γὼῤ Τ' παντὶ τῷ Α,, τὸ δὲ Β. οὐδενὶ τῷ Τ', ὥς οὐ-

εἴβεν, ἔςωι τὸ δ ΝΑ μηδεὴ ἡᾷτι τὲ δὲ Τ' παντὶ τῷ Β᾽ ὕτω ὃ δεγὶ τῷ Ὁ τὸ Β’ οὐδ᾽ ἄρα τὸ ἃ τῷ Β, διὰ μὲν ὧν τῷ γὰρ ἀνάπαλιν ἡ Ἰτρότασις. εἰ δ᾽ ὅτι τὸ Β, τῷ Τ' δεὶ συμπε- συμπεράσματος καὶ τῆς μιᾶς προτάσεως οὐ γίεται συὰ- Ῥάνωασθαι, οὐκέθ᾽ ὁμνοίως ἀντιξρεπτέον τὸ Ἀ Β΄ ἡ γὼρ αὐτὴ λογισμός, προσληφθείσης δ᾽ ἑτέρως ἔςαι. ἣν δὲ μὴ καθό- “πρότωσις, τὸ Β προ τῷ Ἅ καὶ τὸ Ἀ μηδενὶ τῷ Β ὑανίᾳ. λδυ ὁ ΨΟλλ γον ἢν, ἡ νὸν ἐν ὅλῳ πρόέκθν οὐ δείμνυται, δκο ἀλλὼ λήπτέονν, ᾧ τὸ Α μηδεὶ ὑπάρχει, τὸ Β παντὶ διὰ τὴν αὐτὴν αἰτίαν ἕῳ εἴπομεν κωὶ πρότερον, ἡ δ᾽ ἐν μέ- ὑχκάῤχειν. ἔξω τὸ μηδεὴ τῶν Τ' ὑπάρχειν, ὅτερ ἣν τὸ ἊΨ δεύονυται, ὅταν ἢ τὸ καθόλου ΚΘ ΝΈΡΩΝ ὑπαρχέτω δυμυπέρασμα. ᾧ δὲ τὸ Α μὴδενί, τὸ Β. εἰχήφθω παντὶ γὰρ τὸ Ὁ παντὶ τῷ Β, τῷ δὲ Τ' μὴ παντί: συμπέρασμω ΒΊΝ. ὑπάῤχεν" ἀνάγλνη οὖν τὸ Β “Ζαντὶ τῷ Τ' ὑπῶρχειν. ὥξζε ἐὰν οὖν ληφθῇ τὸ Β παντὶ τῷ Α, τῷ δὲ Τ' ὁ παντί, τὸ Ἁ τριῶν ὕγρων ὥρας ον συρυπέρωσμια γέγονε, καὶ τὸ κύκλῳ τοὶ τῷ Τ' οὐχ ὑπάρξει" μέσον Β. εἰ δ᾽ ἐξὶν ἡ καθόλου ς - υἀποδεικγύνωι τὸτ᾽ ἔξι, τὸ συμπέρασμα, λὰμίβείνοντω καὶ ρητική, οὐ ϑυγθονιά: ἦ. πρότασις ΨΨΌΝΙ τὰ ΑΒ’ ἀνάπαλιν τὴν ἑτέραν πρότασιν Φφὴν λουτὴν συλλογίζεσθαι. 35 συμβαίνει γῶρῤ ἥ ἀβϑδαν ἢ τὴν ἑτέραν αβύτιοιν γα Ἔλὶ δὲ τῶν ἐν μέρει δυλλογισροῶν τὴν μὲν κωθόλυ πρό- ὠποφατικήν, ὥς οὐκ ἔςαι συλ ΜΕΝ ἀλλ ὁμοίως ἔασιν οὐκ ἔξ Ὁ ἀευθεῖξαι διοὺ τῶν ἑτέρων, τὴν δὲ κατὰ μέ- δειχθήσετωι ὡς καὶ ἐπὶ τῶν καθόλε, ἐὰν ληφθῇ, ᾧι τὸ Β΄ Ῥὴ: ἕξιν. ὅτι Ἀθ οὖν ὑκ ἕξιν ἀποδεῖξαι τὴν κωθόλϑ, ΦΉΙΣ «ιὴ μὴ ὑπάρχει, τὸ Ἀ τοὶ ὑπάρχειν. Ῥέν' τὸ μὲν γὰρ καθόλες δείκνυται διὰ τῶν καθόλυ, τὸ δὲ Ἐπὶ δὲ τῷ τρίτου σχήματος ὅταν μὲν ἀμνφότερωι αἱ ϑυμπέρασμιω οὐκ ἔς κωθόλε, δεῖ δ᾽ ἐκ τοῦ συμπεράσμω- 40 πρατώσεις κωθόλε ληφθῶσιν, ἐκ ἐνδέχεται δεῖξωι δὲ ἀλλής

ΟΡ - 7ὔ Ἁ Ἀ ὙΡΎ [ τος δεῖξαι καὶ τῆς ἑτέρας προτάσεως. ἔτι ὅλως ὑδὲ γύεται λων" τὸ μὲν γὰρ καθόλου δείκνυται διὼ τῶν καθόλου, τὸ

238. τῶν Β] τῷ β' Ο' ἴ 25. τῶν γ Β. 32. τῶ ἡ πανὶ Ο, Τὶ ἀ1. οὐδὲ ὅλως Ο. Ἴ. μέρει ἐςὶν ἐὼν δμοίως 73, ἢ 9. ἐὰκ ἕξι, διὰ προσλήψεως δ᾽ ἕξιν ὁ1η..4., 11 ᾧ οπι.4. ἵ 10. μὴ ἢ ὑπάρχηι Α. "Π 20. τῷ δὲ Ὑ μηδενί οὔ 8. ᾿ 24. γὰρ οτὰ 8. ἢ 30. τὸ οπὰ 48 εἱ ρυ Ο. ἢ! 33. ὑπάρχει 50. ἢ 40. ἀλλήλων τὴν καθόλι πρότασιν. τὸ «4.

συμπέρασμα ἀεὶ κατὰ μέρος, ὥςε φανερὸν ὅπ

ν το Τὸ δ᾽ ἀντιςρέφειν ἐπὶ τὸ μετατιβόσα τὲ συμπέρασμα - οὐκ ὀδέρεται΄ ον διὰ τούτου τοῦ φχήμαξες͵ τὴ

ω ἔσαν τὸν σψλλογισμὸν ὅτι. ἢ τὸ ἄκρον τῷ; μέσῳ οὐχ, ὑπάρ- Ἶ ἫΝ ἩΡΑ πρότασιν.. ἐὰν δ᾽ ἧ μὲν ὖ καθόλου ἡ δ᾽ ἐν μέρει, ξει ἢ τῦτο τῷ τελευταίῳ. ἀνάγκη γὰρ τὸ συμπεράσματος “ ὴ μὲν ἔςαι ποτὲ δ οὐκ ἀμί ὅταν "μὲν οὖν ἀμφότεραι ἀνιφραφέπος καὶ τῆς. ἑτῴᾳς μανούσης, προτάσεως ἀπωρεῖι ᾿ἐρονο τι ληρθῶσι καὶ τὸ καθόλου γώηται πρὸς τῷ ἐλώτ- 5 σθαι τὴν λρισήν: εἰ γὰρ ἔξαι, καὶ τὸ τυμτήμεμα ἔ ἔς αἱ.: εὐ εν. ἔξω, ὅ ὅταν δὲ πρὸς φατέῳ, οὐκ ἕςαι. ἡστὰρ- διαφέρει δὲ τὸ ἀπικειμένως ἢ ἢ ἐγωτίῳς ἀγτιςρέφειν τὸ συμ- ᾿χέτω γὰρ. “φὸ Α παντὶ τῷ Τ', τὸ δὲ Β τιν: γμαύκεμα πέρασμα" οὐ γὼρ ὁ αὐτὸς ψήετας. συλλογισμὸς ἑκωτέρως ᾿ τὸ ΑΒ, ἐαν ἐὰν οὖν ληφϑῇ τὸ Τ' παντὶ τῷ Α ὑπάρχειν, τὸ μὲν ἀντιςραφότος". δῆλρυ δὲ τὸτ᾽ ἔςαι διὰ τῶν ἐπεμόων. λέγῳ ᾿ Ἔ. δείκται τοὶ τῷ Β ὑπάρχον, τὸ δὲ Β τοὶ τῷ Ρ οὐ δέ. δ᾽ ἀρεομῖχθαι μὲν τὸ παγτὶ τῷ οὐ “παντὶ καὶ τὸ τινὶ τῷ οὐ- δέρκται. καίτοι ἀνάγκη, εἰ τὸ Τ' τοὶ τῷ Β, καὶ τὸ Β τινὶ 19 δοίη ἐναντίως δὲ τὸ παντὶ τῷ ὑδεγὶ καὶ τὸ τινὶ τῷ οὐ τινὶ τῷ Τ' ὑπάρχειν. ἀλλ΄. οὐ ταὐτόν ἐςι τόδε τῷδε καὶ τόδε ὑπάρχειν. ἔςω γὰρ διδειγμόον τὸ Α κατὰ τῷ Τ' "διὰ μέ- τῷδε ὑπάρχειν" ἀλλὰ προσληπτέον, εἰ τόδε τοὶ τῷδε, καὶ σου τῷ Β. εἰ δὴ τὸ Α ληφθείη μηδεὶ τῷ Τ' ὑπάρχειν, τῷ ἔτερον τι ὁ τῷδε, τούτου δὲ ληφθέτος οὐκέτι γύεται ἐκ τῷ δὲ Β παντί, οὐδεὴὶ τῷ 1' ὑπάρξει τὸ Β. καὶ εἰ τὸ μὲν Α περά ματος καὶ τῆς ἑτέρας, ξροταίσξως ὃ γυχλογισμός. μηδενὶ τῷ Τ', τὸ δὲ Β παντὶ τῷ Τ', τὸ Α οὐ παντὶ τῷ 5 εἰ δὲ τὸ μὲν Β. παντὶ τῳ, τὸ δὲ Α τοὶ τῷ Τ', ἔτοι δεῖ- 15 καὶ οὐχὶ ὅλός οὐδενί" οὐ γὰρ ἐδεύουτο τὸ καθόλου διὰ τῷ - ᾿ ξαι τὸ ἌΤ.. ὅτωι Ῥυφόν τὸ ὺ μ» Γ' παντὶ τῷ Β ὑπάρχει, ἐσχάτου σχήματος. ὅλως δὰ τὴν “πρὸς τῷ μείζονι ἄκρῳ ᾿ φὸ δὲ Α τοῦ εἰ γὰρ τὸ Τ' παντὶ τῷ Β, τὸ δὲ Α τινὶ τῷ Ἐν πρότῳειι οὐκ ἔςιν ἀνασκευάσαι καθόλου διὰ τῆς ὀγτιαρές ο΄ ἀνῴγκη τὸ Α τοὶ τῷ Τ' ὑπάρχειν" μέσον τὸ Β. καὶ ὅταν ἧ φῆ: ἀεὶ γὰρ ἀναιρεῖται διὰ τῷ τρίτου σχήματος" ἐνέγροι ᾿ς Δ ἡ δὲ ςερητική, καθόλου δ᾽ ἡ κατηγορική, γὰρ πρὺς τὸ ἔσχατον ἄκρον ὀμφαρέρας λαβεῖν τὼς προτά- δειχθήσεται ἡ ἡ ὐγμῇ ὑπαρχέτω γὰρ τὸ Β' παντὶ τῷ Τ', τὸ Ὁ σεῖς: καὶ εἰ φερητικὸς ὁ συλλργισμάς; ὡσαύτως. ὀιδμχήν ᾿ς δὲ τοὶ μὴ ὑῥὑπορχέτω" συμπέρασμῳ ὅ ὅτι τὸ Α τοὶ τῷ ΒΒ γὰρ τὸ Α μηδεὴ τῷ Τ' ὑπάρχειν διὰ τοῦ Β. κῶν ἐὰν λη- οὐχ, ὑπάρχει. ἐὰν οὖν τρσληφθῇ τὸ Τ' παντὶ τῷ Β ὑπέρ, φθῇ τὸ Α τῷ Γ' ἡ ὑπάρχευν, τῷ δὲ Β μηδαί, οὐδενὶ χε. ἀνάγκη, τὸ Α τοὶ τῷ Γ' μὴ ὑπάρχειν" μέσον τὸ Β. τῶν Τ' τὸ Β ὑπάρξει. καὶ εἰ τὸ Α καὶ τὸ Β παντὶ τῷ Ῥ' ὅταν δ᾽ ἡ ςερυτικὴ καθόλου γέηται, οὐ δείκνυται ἡ ἑτέρα, τὸ Ἀ τοὶ τῷ Β΄ ἀλλ᾽ οὐδενὶ ὑπῆρχεν. εἰ μὴ ὥσπερ. ἐπὶ τῶν πρότερον, ἐὰν ληφθῇ, ᾧ τοῦτο τιν 35 ᾿Ἐπαν δ᾽ ἀντικειμένως ἀντιςραφῇ τὸ συμπέρασμα, καὶ

μὴ ὑπάρχει; θάτερον τοὶ ὑπάρχειν, οἷον εἰ τὸ μὲν Α μη- δεὴ τῷ Γ', τὸ δὲ 5 τρί: γυμίρασμα, ὅτι τὸ Α τινὶ τῷ Β εὖχ, ὑπάρχει. ἐὰν οὖν δλοφᾷ, ᾧ τὸ Α τοὶ μὴ ὑπάρχει, το δ Τ' τινὶ ὑ ὑπάρχειν, ἀνάγκη τὸ ᾿ τοὶ τῶν Β ὑπάρχειν. ἄλ-

οἷ συλλογισμοὶ ἀντικείμενοι καὶ οὐ καθόλου ἔσονται. γύε- ται γὰρ ἡ ἑτέρα πρότασις ἐν μέρει, ὥςε καὶ τὸ συμπέρω- σμά ἔςαι ὑδτῇ μέρος. ἔςω γὰρ ξατηγορορὸς, ὁ τὐλλεὺν σμός, καὶ ἀρτισρεφέσθῳ. οὕτως. οὐκοῦν εἶ τὸ Α, οὐ παιξὶ

λως δ᾽ οὐκ ἔς:ν ἀντιςρέφοντα τὴν καθόλου πρότασιν δεῖξαι ὃ τῷ Τ' "τῷ δὲ Β. παντί, τὸ Β' οὐ παντὶ τῷ Γ᾽ καὶ εἶ τὸ μὲν

τὴν ἑτέραν" οὐδαμῶς γὰρ ἔξαι συλλογισμός. ἰϑωρὸν ἦν ὅτι ἐν μὲν τῷ ξράσῳ σλρίματε ἃ δ᾽ ἀλε

δ χήλων δεῖξις διά τε τῷ φῶ καὶ διὼ τῷ πρώτε γότται σχή-: ματος. κατηγορικοῦ. μὲν γὼρ ὄντος τῷ συμπεράσματος διὰ τῷ πρώτοι

υ, ςερητικοῦ δὲ διὰ τῷ ἐσχάτου" ᾿ γάρ, ᾧ τῦτο μηδενί, θάτερον παντὶ ὑπάρχειν. ἐν δὲ τῷ μέσῳ ᾿ καθόλου μὸν ὄγτος τῇ “λλεγαμῇ δὲ αὐτῇ τε καὶ διὰ τῷ ὅμήνν σχήματος, ὅταν δ᾽ ἐν μέρει: δὶ αὐτῷ τε καὶ τοῦ ἐσχώτε. ἐν δὲ τῷ τρίτῳ δι’ αὐτῷ πάντες. φανερὸν δὲ καὶ

Α μὴ ἡ). ξ, τὸ δὲ Β παντὶ, τὸ Α οὐ παντὶ ΨῈ ὁμοίως δὲ καὶ εἰ ςερητικὸς ὁ συλλογισμός. εἰ γὰρ τὸ Α τοὶ τῷ Τ' ὑπάρχει, τῷ δὲ Β ῥμεηϑοί; τὸ Β τοὶ τῷ Γ' εὖχ ὑπάρξει, οὐχ, ὡπλῶς οὐδενί: καὶ εἰ τὸ μὴ. Α τῷ. Γ τινί

λομβῴετφι Κ' τὸ δὲ Β. παντί, ὥσπερ ἐν ἀρχῇ ἐλήφθη, τὸ Α τοὶ τῷ Β

Ἐπὶ δὲ τῶν ἐν μι φλλυγαμῶν ὅταν ῈΦ ὄντος ῷ

μένω. ἀτιςμέῤητας. τὸ τρπίαξμαι, ἀναιροῦνται ἐμιφότες ρα! αἱ προτάσεις, ὅταν δ᾽ ἐναντίως, οὐδετέρα. οὐ γὰρ ἔτι

ὶ 5» -“ 7 "ἢ -“ ͵7 Ἀ.ο“- ᾿ά “ὕπ" 27 ὅτι ἐν τῷ τρίτῳ καὶ τῷ μέσῳ οἱ μὴ δὲ’ αὐτῶν γινόμενοι 40 συμβαΐει, καθάπερ ἐν τοῖς καθόλου, ἀναιρεῖν ἐλλείποντας

συλλογισμοὶ ἢ οὐκ εἰσὶ κατὼ τὴν κύκλῳ δεῖξιν ἢ ἀτελεῖς.

τοῦ δυμπεράσματος κατὼ τὴν ἀντιςροφήν, ὠλλ᾽ οὐδ᾽ ὅλως

8. ὑπάρχειν, τὸ δὲ α τιὴ τῷ 8, τὸ 6. ᾿ 45. μὲν οπι ΒΟ. ἢ 26. ὑπάρχη Ο. 1 28. μὴ οπι «4. ΠΠ᾿ ὑπάώρχη τότω τὸ δ, ἢ.38. σχή-

ματος καὶ διὰ τῇ ἐσχάτε, ἕταν 48. 10. τῷ Ῥείαβ ὁπ (᾽

ἁ, ἀντιςρέφοντος “4. ἢ 6. ἀντιςραφεῖν ΒΒ. ᾿ 8. ἀντιςρέφοντος Ο. ἢ 19. τὸ ἄκρον τὸ ἔσχατον Ο. ἢ 21. τῶν ἡ ὑπάρχον 48.

δὸ ΚΧΚΑΨΤΙΚῸΝ ἀναιρεῖ. δεδείχθω γὰρ τὸ ἃ κατὰ τινὸς τοῦ Τ'. "οὐκοῦν ὧν ληφθῇ “τὸ Αἰ μηδενὶ τῷ Τ' ὑπάρχλον "τὸ δὲ Β, τοί, τὸ Ἃ τῷ Β τοὶ οὐχ ὑδάρξειὸ καὶ εἰ τὸ Δ μηδενὶ τῷ Ὑ', τῷ δὲ Βιδωρί, θὐδοὶ τῷ Τ' τὸ Β.. ὥστ᾽ ἐναὶροῦνγταὶ ἀμφότεραι

ὥς οὐκ ᾿ἀναιρεῖταιϊ τὸ 8. ἐὰν δ᾽ ᾿ἀπικειμιόνως ὠτιςρέφην ταὶ, εἰναὶροῦγτωι ὠμφότεραι. εἰ » τὸ Β “παντὶ τῷ Τ', τὸ δὲ Α μηδενὶ τῷ Β, οὐδενὶ τῷ Τ' τὸ Α΄ “ἦν δὲ τινί; πάλιν εἰ τὸ Β παντὶ τῷ Τ', τὸ δὲ Ἃ τινὶ τῷ Τ', τοὶ τῷ Β τὸ Α;

ἐαν δ᾽ ἐναντίως ἀντιςραφῇ,. ἀνά κο εἰ γὰρ τὸ Α τινὶ τῷ 5 ἡ αὐτὴ. δ᾽ ἀπόδεξις καὶ εἰ τὸ κἀδχου κατηγορικόν.

Τ' μὴ ὑπάρχει, τῷ δὲ Β παντί, τὸ Β τοὶ “τῷ Τ' ὑχ δέῆρξει. ὠλλ᾽ οὔπω Κοίρς νοερὰ τὸ ἐξ ἀρχῆς’ ᾿ἐνδέχετωι γὰρ τοὶ ὑπάρχειν καὶ τοὶ μὴ ὑπαρχὲο. τῆς δὲ καθόλε, τῆς 48, ὅλως οὐδὲ ἡνένω: δυλλϑγισβάξ"ς εἰ γὰρ τὸ μὲν

Ἐπὶ δὲ τῷ ὠμὰ; σχήμωτος ὅταν μὲν. ἐγωντίως ἐντι- 10 ἡμέριδαι τὸ συμπέρασμα; ὁδετέρω τῶν “προτάσεων ἀναιρεῖ- ταὶ κατ᾽ οὐδένα τῶν συλλογισμῶν, ὅταν δ᾽᾽ ἀντικειμένως, ὠμιφύτέραι καὶ ἐν ἅπασιν.. δεδείχθω γὼρ τὸ ἃ τοὶ τῷ Β

Α' τοὶ τῶν Γ μὴ ὑπάρχει; τὸ δὲ Β, τοὶ ὑκαρχεῖ," μαι ὁ ἐν 10 ὑπαβχρῃ, Μέσον δ᾽ εἰλήφθω τὸ Τ', ἔξωσὰν δὲ χαθέλου αἱ

καθόλου τῶν ἐν κὐληόρην ὁμοίως δὲ καὶ εἰ δ ηηχὺς ὁ συλ-: λόγισμός" εἰ μὲν. γὰρ ληφθείη τὸ Α παντὶ τῷ Τ' ὑπώρ: ζεῖ, πάρι δ, όδν τλχύλρυὰ εἰ ἰ δὲ τοί, οὐδετέρα. ὠπόδει- ξις δ᾽ ἡ αὐτή. ὴ-:

προτάφεις. οὐκοῦν ἐὰν ληφθῇ τὸ Δ τοὶ τῷ Β μὴ ὑπάρχειν, τὸ δὲ Β' παντὶ τῷ Τ΄, οὐ γύεται συλλογισμὸς τῷ Α καὶ τῷ Τ΄. οὐδ᾽ εἰ τὸ Α τῷ μὲν Β τοὶ μὴ ὑπάρχει, τῷ δὲ Ὁ παντί, οὐκ ἔτ τῷ Β καὶ τῷ Τ' συλλογισμός. ὁμοίως δὲ

“Ἐν δὲ τῷ δευβέρῳ ὀχήματι τὴν μὲν πρὸς τῷ μείζονι 5 ϑεχίσνω καὶ εἰ μω καθόλν αἱ ἱ προτάσεις. ἢ ἢ γὰρ να βὶ

ἄκρῳ πρότωτιν οὐκ ἔςιν ἀνελεῖν ἐναντίως: εἰντις ροφῆς γιυοβιένηφ" ἀεὶ γὰρ ἔξωι τὸ συμπέρωσμω ἐν τῷ τρίτῳ σχήματι, καθόλου δ᾽ οὐκ ἥν ἐν τούτῳ συλλογισμός. τὴν δ᾽ ἑτέραν ὁμοίως ἀνὰιρήσομεν τῇ ἀντιςροφῇ. χέγω δὲ

τέρας ἀνέρι κωτὼ μέρος ἐδαὶ διὰ τῆς ἀδαγοφῆς, ἢ τὸ καθόλου πρὸς τῷ ἐλώττονι “ἄκρῳ γίνεσθαι" οὕτω. δ᾽ οὐκ ἦν συλλογισμὸς οὔτ᾽ ἐν τῷ πρώτῳ σχήματι οὔτ᾽ ἐν τῷ μέσῳ. ἐὰν δ᾽ ἀντικειμένως ἀντιςρέφωνται αἱ προτάσεις, ἀναιροῦν-

τὸ ἐβυῶς; εἰ μὲν ἐναντίως ἀντιρέφεηβν ἐαπίανὶ εἰ δ᾽ 20 ται ὠμφότεραϊ, εἰ γὰρ τὸ μηδεὴὶ τῷ Β, τὸ δὲ Β παντὶ

ἀντικειμένως, ἀντικειμένως. ὑπαρχέτω γὰρ τὸ Α παντὶ τῷ Β, τῷ δὲ Τ' μηδοῖ᾽ Β παντὶ τῷ Τ' ὑπάρχειν καὶ τὸ ΑΒ μέῃ, τὸ Α παντὶ τῷ Τ' ὑπάρξει" γίνεται “γὰρ τὸ πρῶτον σχῆμα. εἰ δὲ τὸ Β παντὶ τῷ Τ', τὸ δὲ Α μηδεὴ τῷ Τ',

σχῆμα τὸ ἔσχοῶτον. ἐὼν δ᾽ ἀντικειμένως ἀντιςρωφῇ τὸ ΒΤ᾽, ἡ μ» ΑΒ ϑδιΟς δειχθήσεται, ἡ δὲ ΑΤ' ἀνεδαν νας: εἰ γὼρ τὸ Β τοὶ τῷ Τ', τὸ δὲ Α μηδενὶ τῷ Τ', τὸ Α τινὶ τῷ Β οὐχ ὑπείρξει. πάλιν εἰ τὸ Β τοὶ τῷ Τ', τὸ δὲ Α παντὶ τῷ Β; τὸ τοὶ τῷ Τ', γισμός. ὁμοίως δὲ δειχθήσεται καὶ εἰ ἀνάπαλιν ἔχοιεν αἱ προτάσεις. εἰ δ᾽ ἔςιν ἐπὶ μέρους ὁ συλλογισμός, ἐναντίως

᾿ς ᾽ 7 »" 7 δὲ 7 “Ἢ μεν ὠντις ρεφομνένου" τὸ συμπεράσμωτος ου ἑτέρων των προ- 3

ὕὔ ᾽ “ 7ὔ ΕΣ 3 »" 7 7 τώσεων ὠγωϊρεῖτωι, καθάπερ οὐδ᾽ ἐν τῷ πρώτῳ σχήματι,

τῷ Τ', τὸ Α οὐδενὶ Ῥῷ Τ᾿ πάλιν εἰ τὸ Α τῷ μὲν Β μη- δενί, τῷ δὲ Τ' παντί, τὸ Β. οὐδενὶ τῷ Τ'. κὰ εἰ ἡ ἑτέρω μὴ καθόλε, ὡσαύτως. εἰ γὼρ τὸ Ἀ μηδενὶ τῷ Β, τὸ δὲ Β τινὶ τῷ Τ', τὸ Ἀ τοὶ τῷ Τ' οὐχ ὑπώρξει" εἰ δὲ τὸ Α τῷ

ἢ - » 7 -“ [Ὰ τὸ Α ἃ παντὶ τῷ Β' 25 μὲν Β μηδενί, τῷ δὲ Τ' παντί, οὐδενὶ τῷ Τ' τὸ Β. ὁμοίως

δὲ καὶ εἰ ςερητικὸς ὁ συλλογισμός. δεδείχθω γὼρ τὸ Ἀ τοὶ τῷ Β μὴ ὑπάρχον, ἔξω δὲ κατηγορικὸν μὲν τὸ Β Τ', ὠποφατικὸν δὲ τὸ ΑΤ' οὕτω γὼρ ἐγίνετο ὁ συλλογισμός. ὅταν μὲν ὧν τὸ ἐναντίον ληφθῇ τῷ δυβάνεγκοψομαι οὐκ ἔςιαι

ὥς᾽ ῆῦπὶ πργὸ γίνετωι ὃ συλλο- 30 συλλογισμός. εἰ γὰρ τὸ νι ἽΨ Β, τὸ δὲ Β παντὶ τῷ

Τ', ὡς ἥν συλλογισμὸς τῷ Α καὶ τῷ Τ', δ᾽ εἶ τὸ Α τοὶ τῷ »Ἥ ἃ 7 δ᾽ εἰν τ λ

Β, τῷ δὲ Τ' μηδενί, ἀκ ἦν τῷ Β. καὶ τῷ Τ' συλλογισμός.

ὥςε ὑκ ἀναιροῦνται αἱ προτώσεις. ὅταν δὲ τὸ ἀντικείμενον, -“͵ Ά Ἀ "»-"

ἀνωιροῦνται. εἰ γὼρ τὸ Α παντὶ τῷ Β καὶ τὸ Β τῷ Τ', τὸ

ι-. -»“᾿ Ἁ Ἁ »“" Ε δ » ᾿ - ἀντικειμένως δ᾽ ὠμφότερωι. κείσθω γὼρ τὸ Α τῷ μὲν Β 35.Α παντὶ τῷ Τ᾿ ὠλλ᾽ ὀδενὶ ὑπῆρχεν. πάλιν εἰ τὸ Α παντὶ

μηδενὶ ὑπάρχειν, τῷ δὲ Τ' τιν᾽ συμπέρασμω ΒΤ'. ἐὼν ὧν ᾿ 7 ν ν 7 7

ἘΔ τεθὴ τὸ Β τοὶ τῷ Τ' ὑπάρχειν καὶ τὸ ΑΒ μένῃ, συμπέ- - βἶνο » Ψ Ν λ “Ὰ ᾽ ει ἢ ᾽ ᾽ ᾿

ράσμω ἔςωι ὁτι τὸ Ἀ, τινὶ τῷ Τ' οὐχ, ὑπάρχει. ἀλλ᾽ οὐκ

2 ἘΝ δ ἀρὴν νὸς δ Ἀοςι 0) ᾿ Ν ἀνήρητδιντο ἐξ ἀρχδῖε᾽ ἀνδέχεται "γὰρ τον δ ΜΑρΛΝΣ καὶ δ

ὕψάρ πάλιν εἰ τὸ Β. τοὶ τῷ Τ' καὶ τὸ Α τοὶ τῷ Τ', ὑκ 40 τῶ Β,

ἔςαι συλλογισμός" οὐδέτερον γὰρ καθόλῳ τῶν εἰλημμόων.

83. τὶ τῶ Β6 ᾿ 9. ὁ 5. κατηγορικὸν εἴη. 8. ΊΞ3. τῶν μὲν Α΄. 1 185. μπατὰ ΒΒ.

τῷ δὲ Τ' μηδενί, τὸ Β, οὐδενὶ τῷ Τ'΄ ὠλλὼ παντὶ » 7 δ,

ὑπῆρχεν. ὁμοίως δὲ δείκνυται καὶ εἰ μὴ καθόλα εἰσὶν αἱ

προτάσεις. γίνετωι γὼρ τὸ ΑΤ' καθόλε τε καὶ ςερητικόν, 7ὔ ει δ ἃ 7) λ ͵, ΡΈ Α ΟΥ̓

θάτερον δ᾽ ἐπὶ μέρες καὶ κατηγορικόν. εἰ μὲν ἦν τὸ Α, παντὶ Ἁ » Ἁ “΄

τὸ δὲ Β τοὶ τῷ Τ', τὸ Α τοὶ τῷ Τ' συμβαϑνει"

λ "» Χ » ἀλλ᾽ ὀδενὶ ὑπῆρχεν. πώλιν εἰ τὸ Α παντὶ τῷ Β, τῷ δὲ Τ'

Ο. ΠῬ 11. εἴ] ὅτε Ο. 11 12. ληφθήσεται 86. ἢ 30. ἀντικείμενος Αἴ εἰ ξογία556 ργ 2. ἢ 88. ὑπάρξει ἀμφοτέρας ροϑὲ μέρος Ο, ᾿ 24. τὸ α τιὴ τῷ Ὑ οπὶ «4. ἢ 81 οἱ 82. καὶ]

δί,: τὸ Β ᾿οὐδενὶ τῷ Τ'" ἔκειτο δὲ τοί εἰ δὲ τὸ Αἴ τιὴ γισμὸς ὑποτερωθενοῦν τῆς προτάσεως λαμβανομόης, εἰ δὲ τῷ Β καὶ τὸ Β τοὶ τῷ Τ', οὐ γύεται συλλογισμός" οὐδ᾽ μηδενί, ὅταν μὲ ἡ ΒΔ ΝΑ ΦΗ, ρος κώνῳ μὲν ἔα: ᾿ εἰ τὸ Α τοὶ τῷ Β, τῷ δὲ Τ' μηδενί, ᾿δὐδ᾽ οὕτως." μὰ ᾿ἐκεξ τῇ ψεύδους, οὐ δείκνυται δὲ τὸ προβέμινν: εἰ γὰρ τὸ Α τ νως μὲν ἀναιροῦνται, ἕτω δ᾽ ἐκ ἐναιβῖνται αἱ προτάσεις. μηδενὶ τῷ Β, τὸ δὲ Β παντὶ τῷ Δ, τὸ Α οὐδενὶ τῷ Δ, ΠΤ ΠΑ Φανερὸν οὖν διὰ τῶν εθημόων πῶς ἀντιςρεφομένου 5 τοῦτο δ᾽ ἔξω ἀδύνατον" ψεῦδος ὦ ἄρω τὸ μηδεὶ τῷ Βτὸ Α ὥ συμπεράσματος ἐν ἑκάςῳ σχήματι υὐείωι συλλογις ὑπάρχειν, ἀλλ᾽ οὐκ εἰ τὸ μηδενὶ ἀψεῦδες, τὸ παντὶ ἀληθές. ΤᾺ σμός, καὶ πότ᾽ ἐμαῖς τῇ προτάσει καὶ πότ πότ᾽ ἀντικειμένως, ἐὰν δ᾽ ἡ Τ' Α προσληφθῇ, οὐ γύεται συλλογισμός, οὐδ᾽ ᾿ καὶ ὅτι ἐν μὲν τῷ πρώτῳ σχήματι διὰ τῷ πον καὶ τὸ ὅταν ὑποτεθῇ μὴ παντὶ τῷ Β τὸ Α ὑπάρχειν. ὥςε φανερὸν ΠΣ: ἐσχάτε αύννται οἵ ῬΟΝΑΡ ΡΜ ας καὶ ἡ μὲ πρὸς τῷ ἐλάτ- ὅτι τὸ παντὶ ὑπέρλίεο οὐ δείκνυται ἐν τῷ τρώτῳ σχήματι ἢ τονῖ ἄκρῳ ἀεὶ διὰ τῷ μέσου ἀναιρεῖται, ἡ δὲ πρὸς τῷ μεῖς 10 διὰ τῷ ὠδυνώτι. τὸ δέ γὲ τοὶ καὶ τὸ μηδοὴ καὶ μὴ παντὶ ζον διὰ τὸ ἐσχώτε" ἐν δὲ τῷ δευτέρῳ διὰ τῷ πρώτου καὶ δεόουται. ὑποκείσθω γὰρ τὸ Α μηδενὶ τῷ Β ὑπάρχειν, τὸ τῷ ἐσχάτου; καὶ ἡ. μὲν πρὸς τῷ ἐλάττονι ἄκρῳ ἀεὶ διεὶ τῷ δὲ Β εἰλήφθω παντὶ ἢ τοὴ τῷ Υ. οὐκοῦν ἀνώγκη τὸ Α μη- "ὰ αὕτου σχήματος, ἡ, δὲ πρὸς τῷ “μεΐζονι διὰ τῇ ἐσχάτου" δεινὴ ἢ μὴ παντὶ τῷ Τ' ὑπάρχειν. τῶτο δ᾽ ἀδύνατον. ἔξω ἌΝ τέ τρίτῳ, διὰ τῷ πρώτοῦ καὶ διὼ τοῦ μέσου, καὶ ἡ γὰρ ἀληθές, καὶ Φφαιρε ὅτι παντὶ ὑπάρχει τῷ Τ' τὸ Α, μιν αρὸ τῷ “μείζονι διὰ τοῦ πρώτου ἀεί, ἡ δὲ πρὸς τῷ 15 ὥς’ εἰ τῦτο ψεῦδος, ἀνώγκη τὸ Α τοὶ τῷ Β ὑπάρχειν. ἐὰν ᾿ ἐλάττονι διὰ τοῦ μάνδες δὲ πρὸς τὸ ληφθῇ ἡ ἡ ἑήρὰ πρότασις, οὐκ ἔςαι συλλο- ΡῈ: - τ μὲν οὖν ἐξὶ τὸ ᾿ἀπιφρέρεν καὶ πῶς ἐν ἑκάςῳ γισμός. οὐδ᾽ ὅταν τὸ ἐναντίον τῷ συμπεράσματι ὑποτεθῇ, ᾿ σχήματι καὶ τίς γύεται συλλογισμός: φανερόν. ὁ δὲ διὰ οἷον τὸ τοὶ μὴ ὑπάρχειν. φαινῤδ ὧν ὅτι τὸ ἀνἠκείμεον ὑπο- “Τὸ, δυλλογισμὸς δείκνυται μέν, ὅταν ἡ πύρνΩ θετέον. πάλιν ὑποκείσθω τὸ Α τοὶ πῷ Β 3 ὑπάρχειν, εἰλή- ς τεθῇ: τὸ δυμαεροίσ μῶτορ καὶ προσληφθῇ ἄλλη ὑόν Ὁ φῶ δὲ τὸ Τ' παντὶ τῷ Α. ἀνάγκη οὖν τὸ Τ' τοὶ τῷ Β

τς “ἥδεται δ᾽ ἐν ἅπασι τοῖς σχήμασιν" ὅμοιον γάρ ἐςτ

ἡ ΠῚ τὴν ἀντιςροφῇ,, ᾿πλὴν διαφέρει τοσοῦτον ὅτι ἀντιςρέφεται

: ᾿ οἱ δ᾽ ὅροι ὁμοίως ἔχουσιν ἐν ἀμφοῦ, καὶ ἡ αὐτὴ ᾿ ἀμφοτέρων. οἷον εἰ τὸ Α τῷ Β πανὶ ὑπάρχει, μέσον δὲ

μὲν γεγενιμόου δυλλογισ μοῦ καὶ εἰλημμδων ὠμφοῖν τῶν

προτάσεων, ὠξάγεται δ᾽ εἰς ἀδύνατον οὐ προομαλογηθέτος

ὑπάρχευ. τοῦτο δ᾽ ἔ τ ὠδύνωτον, ὥ ἄψε ἜΡΝΝ. τὸ ὑποτεθέν. εἰ δ᾽ οὕτως, ἀληθὲς τὸ μηδεὴ ὑπάρχειν. ὁμοίως δὲ καὶ εἰ ςεργτικὸν ἐλήφθη τὸ ΓΤ Α, εἰ δ᾽ ἡ πρὸς τῷ Β εἴληπται πρό- τάσις, οὐκ ἕςαι σὐλλυγισμός. ἐὼν δὲ τὸ ἐναντίον ὑποτεθῇ,

τοῦ ἀντικειμένου πρότερον, ὠλλὼ φανεροῦ ὄντος ἂ. ᾿ἀληθές. 25 συλλογισμὸς μὲν ἔςαι καὶ τὸ ὠδύνατον, οὐ δείκνυται δὲ τὸ

τὸ Τ', ἐὰν ὑποτεθῇ τὸ Α ἢ μὴ παντὶ ἢ μηδενὶ τῷ Β ὑπάρ-

; Χειν, τῷ δὲ Τ' Ξαστί, ἕῳ ἦν ὠληθές, ἀνάγκη τὸ Τ' τῷ

προτεθέν. ὑποκείσθω γὰρ παντὶ τῷ Ἔ τὸ Α ὑπάρχειν, καὶ - -“" κ ᾿ »"-

τὸ Τ' τῷ Α εἰλήφθω παντί, οὐκοῦν ἀνώγκη τὸ Τ' παντὶ τῷ

“ “ ᾿ “- Β ὑπάρχειν. τῦτο. δ᾽ ἀδύνατον, ὥςε ψεῦδος τὸ παντὶ τῷ Β “ν᾿ κ τὸ Α ὑπάρχειν, ὠλλ᾽ οὕπω γὲ βναγκνῦν. εἰ μὴ παντί,

Βἤ ἢ μαδοὴ ἢ ἥ μὴ παντὶ ὑπάρχειν. τοῦτο δ᾽ ἀδύνατον, ὥς:ε 30 μηδενὶ ὑπάρχειν. ὁμοίως δὲ καὶ εἰ πρὸς τῷ Β λαιφθεόι ἡ ἡ ψεῦδος τὸ ὑποτεθώ" ἀληθὲς ἄς ἀρὰ τὸ δ ἀντικείμενον. ὁμοίως δὲ ἑτέρα ἘΡΤΑΚῈ" συλλογισμὸς μὲν γὰρ ἔξω καὶ τὸ ἀδύ- καὶ ἐπὶ τῶν ἄλλων σχημάτων" ὅσα γὰρ ἀντιςροφὴν δέχε- νατον, οὐκ ἀναιρεῖται. δ᾽ ἡ ὑπόθεσις, ὥστε τὸ ἀντικείμενον

ται, καὶ τὸν διὰ τοῦ ἀδυνάτου συλλογισμόν. ᾿ Τὰ μὲν οὖν ἄλλα προβλήματα πάντα δείκνυται διὰ

τ᾿ δὰ νου ὁ ἐγ ἅπασι τοῖς σχήμασι, τὸ δὲ καθόλου κα΄- 35 χαὶ τὸ Τ' παντὶ τῷ Α,

τηγορικὸν ἐν μὲν τῷ μέσῳ καὶ τῷ ἀμτῳ δεύενυται, ἐν δὲ

᾿ τῷ πρώτῳ ὁ δεύονυται. ὑποκείσθω γὰρ τὸ Α τῷ Β μὴ παντὶ

ἢ μηδενὶ ὑ ὑπάρχειν, καὶ ἀροσελίφόω ἄλλη ᾿πράταρίς ὁπο- πρλδοῖν, εἴτε τῷ Α παντὶ ὑπάρχειν τὸ Τ' εἴτε τὸ Β παντὶ

τῷ Δ᾽ οὕτω γὰρ ἂν εἴη τὸ πρῶτον σχῆμα. εἰ μὲν οὖν ὑπό- 40 τινὶ ὑπάρχειν ὑποτεθῇ,

κειται μὴ παντὶ ὑπάρχειν τὸ Α τῷ Β, οὐ γύεται συλλο-

ὑποθετέον. πρὸς δὲ τὸ μὴ ᾿παντὶ λήξω ὑπάρχον τῷ Β τὸ Α., ὑποθετέον παντὶ ὑπάρχειν" εἰ Ὑδρ᾽ τὸ Α παντὶ τῷ Β τὸ Τ' παντὶ τῷ Β. ὠδύνατον, ψεῦδος τὸ ὑποτεθέν. ὁμοίως δὲ καὶ εἰ πρὸς τῷ Β ἐλήφθη ἡ ἑτέρα πρότασις. καὶ εἰ ςερητικὸν ἦν τὸ Τ' Ὁ, ὧσ-

, ἵ Χ [2. ͵ ν᾽" Α Ἁ -" αὐτῶως" καὶ γὰρ οὕτω γίνεται συλλογισμός. εαν δὲ πρὸς τῷ Β ἦ τὸ ςερητικόν, οὐδὲν δείκνυται. ἐὰν δὲ μὴ παντὶ ἀλλὰ

Ἁ οὐ δεΐεγυται ὅτι οὐ παντὶ ὠλλ᾽ ὅτι ᾽ » Ὶ “ ᾿Ὶ -“ οὐδενί, εἰ γὰρ τὸ Α τοὶ τῷ Β, τὸ δὲ Τ' παντὶ τῷ Α,, τοὶ

4, ἔκειτο δὲ τοί τὰ 418. ἢ 7. ἐναντίος.Ἵ. ΠΠ ἀντικείμενος “4. Π 14. αἸϊοταπα καὶ οπι «46. ἢ 39. τῶν 8 πατὴ τὸ Β. 2. αἰϊεταπι μὲν οτὰ Ο. ἢ 5. ἔξαι 6. ἢ 16. τῶν ΒΟ. ᾿ἃ 23. ΤΑ, ἡ γὰρ μείζων ἔςαι ὅτως. εἰ Ο. ἢ 26. ὑπάρχειν οἷα Β6. ἢ 27. Ῥυΐυβ τῷ οὔὰ “86. ἢ 30. ληφθὴ 6. ᾿ὶ 37. «Ἱ 4 ἵ 39. ἢ οἵὰ 6.

τῷ Β τὸ Τ' ὑπάρξει, εἰ ὃν τοῦτ᾽ ὠδέναδειν ψεῦδος τὸ τυὶ. ὑπάρχειν τῷ Β τὸ Α, πὰ ὠληθὲς τὸ μηδ τούτου δὲ δειχθέντος προσαναιρεῖτωι τὸ ὠληθές" τὸ γὰρ Α τῷ Β τυὶ μὲν ὑπῆρχε, τινὶ δ᾽ οὐχ, ὑπῆρχεν. ἔτι οὐ παρὼ τὴν ὑπόθε-

σιν βαίνει τὸ ἀδύνατον: Ψεῦδος γὰρ ἂν εἴη, εἴπερ ἐξ 5 συμ. γὰρ ερ

ἀληθῶν μὲ ἔς: ψεῦδος συλλογίσασθαι" γῶν δ᾽ ἐςὶν ἀληθές" ὑπάρχει γὼρ τὸ Α τινὶ τῷ Β. ὥς οὐχ, ὑποθετέον τινὶ ὑπάρ- Χχειν, ἀλλὰ παντί, ὁμοίως δὲ καὶ εἰ τοὶ μὴ ὑπάρχον τῷ Β ᾿ ἀρυς νὰν: ἧς τ Σ ) τὸ Ἀ δεικνύοιμεν" εἰ γὼρ ταῦτο τὸ τινὶ μὴ ὑπάρχειν κῶ μὴ παντὶ ὑπάρχειν, ἡ αὐτὴ ἀμφοῖν ἀπόδειξις.

Φανερὸν οὖν ὅτι οὐ τὸ ἐναντίον ἀλλὼ τὸ ἀντικείμενον

ς 7 3: ΟΝ - » Ψ Ἁ ἣν Φ ὑποθετέον ἐν ἅπασι τοῖς συλλογισμοῖς. οὕτω γὰρ τὸ ἀναγ- Ἂ καῖον ἔςαι καὶ τὸ ἀξίωμω ἔγδοξον,- εἰ γὼρ κατὼ παντὸς ἢ φάσις ἢ ἀπόφασις, δειχθέντος ὅτι οὐχ ἡ ἀπόφασις,

10 κνυται δὲ τὸ τρῦθι ἐὰν γὰρ τὸ ἐναντίον ὑποτ

δὲ Τ' μηδενί. ἐὐναΐγνοι οὖν τὸ ἣν μηδεὴ τῷ Β ὑπάρχεν. τῶὅτο δ᾽ ἀδύνατον, ὥς ἀληθὲς τὸ μὴ παντὶ ὑπάρχανν. φανερὸν οὖν ὅτι πάντες οἱ συλλογισμοὶ γίνοντωι διὼ τῷ μέτου σχή- ματος.

Ὁμοίως δὲ καὶ διὼ τοῦ ἐσχάτου. κείσθω γὰρ τὸ Α 18 τοὶ τῷ Β μὴ ὑπάρχειν, τὸ δὲ Τ' παντί. τὸ ἄρα Α τοὶ τῷ

Τ' οὐχ ὑπάρχει. εἰ οὖν τῦτ᾽ ἀδύνωτον, ψεῦδος τὸ τοὶ μὴ ὑπάρχειν, ὥς᾽ ἀληθὲς τὸ παντί. ἐὰν δ᾽ ὑποτεθῇ μηδεὴ ὑπώρχειν, συλλόγισμῶς μὲν ὦ ἔστᾳ καὶ τὸ ἀδύνατον, οὐ δεί- » ταῦτ᾽ ἔςωι ἅπερ ἐπὶ τῶν πρότερον. ὠλλὰ πρὸς τὸ τινὶ ὑπάρχειν αὕτη ληπτέα, ἡ ὑπόθεσις. εἰ γὼ τὸλ μηδενὶ τῷ Β, τὸ ὃ δὲ εἰ οὖν τοῦτο ψεῦδος, ἀληθὲς τὸ Α τοὶ τῷ Β ὑπάρχοι. ὅτε δ᾽ οὐδενὶ τῷ Β ὑπέρ:

ἀνώγκη τὴν κατάφασιν ἀληθεύεσθωι. πάλιν εἰ μυὴ τίθησιν 15 χει τὸ Α, ὑποκείσθω τυὶ ὑπάρχειν: ἐλήφέο: δὲ καὶ τὸ Ξ

ὠληθεύεσθαι τὴν κατώφωσιν, ἔνδοξον τὸ ἀξιῶσαι τὴν ὠπό-

Ν 3 ͵ ᾽ ς ΄ὔ ᾽ ἘΣΎ μ ΣΕ ὁ Ἁ φασιν. τὸ δ᾽ ἐναντίον οὐδετέρως ἁρμόττει ὠξιοῦν" ὅτε γὰρ ἀναγκαῖον, εἰ τὸ μυδειὴ ψεῦδος, τὸ παντὶ ὠληθές, οὔτ᾽ ἔν- δυξον ὡς εἰ πτνρα ψεῦοις, ὅτι ᾿θάτερον ἠληθές.

παντὶ τῷ Β. ὑπάρχον. οὐκοῦν ἀνάγον τῷ Τ' τυὶ τὸ Α ὑ ὑπάρ- χει. ὠλλ᾽ οὐδενὶ ὑπῆρχεν... ὥςε ψεῦδος τοὶ τῷ Β ὑπάρ- χεὶν τὸ Α. ἐὼν δ᾽ ὑποτεθῇ παντὶ τῷ Β ὑπάρζοεν τὸ Α, ὁ δείκνυται τὸ προτεθέν, ἀλλὰ πρὰξ τὸ μὴ παντὶ ὑπάρχειν

Φανερὸν οὖν ὅτι ἐν τῷ πρώτῳ σχήματι τὼ μὸν ἄλλα, 29 αὕτη δησεία ἡ ἡ ὑπόθεσις. Γ᾿ γα. τὸ Α παντὶ τῷ Β καὶ τὸ

προβλήματα πάντα δεΐκνυται διὸ τῷ ἀδυνάτου, τὸ δὲ κα- δώ πρταβα ροὸν οὐ δείκνυται. ἐν δὲ τῷ μέσῳ καὶ τῷ ἐσχαίτῳ καὶ τῶτο δείονυται. κείσθω γὰρ τὸ ἃ μὴ παντὶ τῷ Β ὑπάρχειν, εἰλήφθω δὲ τῷ Τ' παντὶ ὑπάρχειν τὸ Ἀ.

» ἵν 5, τῷ ᾿ ἘΣ, ἧς “ φἃ 7 λ οὐκοῦν εἰ τῷ μὲν Β μὴ παντί, τῷ δὲ Τ' παντί, οὐ παντὶ 25

“ Ἀ -Ὁ ͵ Ν, ὦ τῷ Β τὸ Τ'. τῶτο δ᾽ ἀδύνατον" ἔξω γὰρ φανερὸν ὅτι παντὶ ἐν 7 Ἀ “ Ν ᾽ τῷ Β ὑπάρχει τὸ Τ', ὥςε ψεῦδος τὸ ὑποκείμενον. ἀλωϑὲς Η͂ ἐς ΠῊΝ Ὁ ΎΨ' ὁ 3 μα, ζὰς τα “" ἄρα τὸ παντὶ ὑπάρχειν. ἐὰν δὲ τὸ ἐναντίαν ὑποτεθῇ, συλ- ἌἍ κι λ Ἀ 7 Ἁ Ἄ, λογισμὸς μὲ. “ἄραι οἱαλ, πὸ ἀδύνατον, ὄἀ μὴν δείκνυτωι τὸ

τῷ Β, τὸ Τ'. τῦτο δ᾽ ὠδύνωτον, ὥςε ἀαῦδον τὸ μηδενὶ ὑ ὑσὰρ: χειν. ἀλλ οὐκ εἰ τῦτο ψεῦδος, τὸ παντὶ ὠληθές. ὅτε δὲ -“ 7 Ν 7 Ν δ᾽ “Ἢ τοὶ τῷ Β ὑπώρχει τὸ Α, ὑποκείσθω τὸ Ἀ, μηδενὶ τῷ Β «, “. Δὰἃ Δ ε Ἷ, δ..ἃ ϑ' Ν ὑπάρχειν, τῷ δὲ Τ' πωντὶ ὑπαρχέτω. ἀνάγκη οὖν τὸ Τ' μη-

Τ' τοὶ τῷ Β, τὸ ἃ ὑπάρχει τινὶ τῷ Τ'. τῶτο δὲ οὐκ ἦν, ὥς: ἡπῶδνε τὸ παντὶ ὑπάρχειν, εἰ δ᾽ οὕτως, ἀλαθὰς τὸ μὴ ὴ παντί, ἐὰν δ᾽ Ὑ τανε τοὶ ὑπάρχαρ; ταῦτ᾽ ἔςαι ἃ καὶ ἐπὶ τῶν πρρειρεμιένον. ΗΝ Φανερὸν οὖν ὅτι ἐν ἅπασι τοῖς διὰ τοῦ ἀδυνώτου συλ- τα ἐρίδολο τὸ ἀντικείμενον ὑποθετέον. δὴ λον δὲ καὶ ὅτι ἐν τῷ μέσῳ σχήματι δείκνυταί πως τὸ καταφατικὸν καὶ ἐν τῷ ἐσχάτῳ τὸ καθόλου. τε

ἀληθῶν. λαμβάνουσι μὲν οὖν ἀμφότεραι δύο προτάτφεις

. ὁμολογεμέγας" ἀλλ᾽ ἡ μὲν ἐξ ὧν ὁ συλλογισμός, ἡ δὲ

͵7 ᾿ ΄ δ᾿ δὲ Ἁ ᾿ ἋΣ "»" 7 μίων μὲν τούτων, μίαν ΘῈ τὴν ἀγτίφωσιν τὰ συμπεράώσμωα-

-“" »" 7 7 Ἀ Ἃ “ λ»," 7 7 δενὴ τῷ Β. ὥς εἰ τετ᾽ ἀδύνωτον, ἀνάγκη τὸ Α τινὶ τῷ Β 85 φος, καὶ ἔνθω μὲν οὐκ ἀνάγκη γνώριμον: εἶωι τὸ συμυπέ-

5 »“. Ἁ ἈΝ 7 “Ἢ “ ὑπάρχειν. ἐὰν δ᾽ ὑποτεθῇ τοὶ μὴ ὑπάρχειν, ταῦτ᾽ ἔςαι »" ᾽ Ἷ, 7, ψ Ν Ἀ ἅπερ ἐπὶ τῇ πρώτου σχήμωτος. πώλιν ὑποκείσθω τὸ Α' τιυὶ 7 “ ἃ ν᾿ 7 7 » τῷ Β ὑπώρχειν, τῷ δὲ Τ' μηδενὶ ὑπαρχέτω. ἀνάγκη οὖν λ “ ἈΝ ͵7ὔ Ἀ Ἁ “ “ πὸ Τ' τοὶ τῷ Β μὴ ὑπάρχειν. ὠλλὰ παντὶ ὑπῆρχεν, ὥςε

ἀνώγκη ὡς οὐκ ἔςιν. διωφέρει δ᾽ οὐδὲν φάσιν ἢ ὠπόφασιν

εἶναι τὸ συμπέρασμιω, ἀλλ᾽ ὁμοίως ἔχει περὶ ἀμφοῖν. ἅπαν

βώσμα, οὐδὲ προύπολαμβανειν ὡς ἔςιν ἢ οὔ"

δὲ τὸ δεικτιοκῶς περαινόμενον καὶ διὰ τῷ ἀδυνώτά δειχθήσε-

“ Ἀ 7] ᾽ Δ - ἘΝ “5 Ν 74 Ἴ λ Ν ΑΝ ἈΠ νν 7 -“ Ἄν »Ἥ ὦ ψεῦδος τὸ ὑποτεθέν" οὐδενὶ ἄρω τῷ Β τὸ Α ὑπώρξει. ὅτε ἐ0 ται, καὶ τὸ διὰ τῷ ἀδυνώτου δερκτικῶς διαὶ τῶν αὐτῶν ὅρων,

Ἁ Ἀ 7 Ἁ, δ᾽ οὐ παντὶ τὸ Α τῷ Β, ὑποκείσθω παντὶ ὑπώρχειν; τῷ

7 Ε Ἂ ᾽ν οὐκ ἐν τοῖς αὐτοῖς δὲ σχήμασιν. ὅταν μὲν γὼρ ὁ συλλο-

5. οδρ οἷὦ “6 εἰν. 1 14. ἢ ἡ ἀπόφασις Ο. [1 20. τῷ ογὰ 6. ἹἹ 24. δείκνυνται 6. 1} 80. τὸ δὲ ἡ.4΄. 1] 32. ὅτι 4.86. 1 10. ὅτι Β; εἰ 6.

0. τὸ παντὶ προτεθέν: σ. ἢ 12. τῷι δὲ Τ' τιὴ τὸ 8. 11 14. ὅτι 4806, Τὶ 16. τὸ ἡ τιὰ τῶι α.4.8. 1} 21. τιὴ] πανὴ 4.3 εἰ ρου Οἱ ἢ] Τ--ΑἹ α--ὐ Ο Ἰἰ 82. ἀληθῶν οπι.Β6. ᾿ 81. ἢ ἀπόφασιν βαργα ᾿ἰϊαγαπα τὸ «4. ᾿ Δ1. οὐκ--- σχήμασιν οτι «435.6.

ἡ εἰς τὸ ἀδύνωτον ἀπόδειξις τῆς δεικτικῆς 14. προτεθέν. εἰ γὰρ τὸ Α μηδενὶ τῷ Β. τῷ δὲ Τ' παντί, ὀδενὶ 80 τῷ τιθέναι ὃ βούλεται ἀναιρεῖν, ὠπάγοσα εἰς ὁμολογούμε-" γον «ψεῦδος. ἡ δὲ ὀγιτρδὶ ἄρχεται ἐξ ὁμολογεμένων ἄσεων.

μὸς ἐν τῷ πρώτῳ σχήματι γόηται, τὲ ἀλυθὲς ἔξαι ἐν Α ὑπάρχει, ἔλππται δὲ τὸ Τ' παντὶ τῷ Β καὶ τὸ Α παπὶ “μέτῳ ἢ τῷ ἐσχάτῳ, τὸ μὲν ςερητοκὸν ἐν τῷ μέσῳ, τὸ τοῦ. οὕτω γὰρ ἔςαι τὸ ἀδύνατον. τοῦτο δὲ τὸ πρῶτον Ἶ Εν τυνὴν ὅταν δ᾽ ἐν τῷ μέσῳ ἢ ὁ σχῆμα. ὡσαύτως δὲ καὶ εἰ ἐπί τοῦς καὶ ὠπόδειξις" ἡ μὲν υυλλογίσμόξ, τὸ ἀληθὲς ἐν τῷ πρώτῳ ἐπὶ πάντων τῶν γὰρ ὑπόθεσις μηδεὴ τῷ ἘΒ, τὸ Α ὑπάρχειν, εἴλογπται δὲ τὸ

9) ὅταν δ᾽ ἐν τῷ ἐσχάτῳ ὁ συλλυγισμός, τὸ 5 Τ' τοὶ τῷ Β καὶ τὸ Α παντὶ τῷ Τ'. εἰ δὲ ςερητικὸς ὁ συλ- ηϑὲς ἐν τῷ πρώτῳ καὶ τῷ τὼ μὲν καταφατικὰὼ Ἀογισμός, ὑπόθεσις μὲν τὸ Α τοὶ τῷ Β ὑπάρχειν, εἴλη- "ον ὐδλνιομέῳ ἔξω γὰρ δεδε:- ἘΠ ὩΣ ἐῷ μὰ Ὁ βαλε, τῷ δὲ Β παντί τῦτο δὲ ἔνον τὸ Α μηδενὶ ἢ μὴ παντὶ τῷ Β διὰ τῷ πρώτε σχύ- τὸ μέσον σχῆμα. ὁμοίως δλρριὰὶ εἰ μὴ καθέλου ἡ ἀπόδει- Ἴ τς, οὐκοῦν καὶ μὲν ὑπέθεσις ἣν τοὶ τῷ Β ὑπάρχειν τὸ Α, ξις. ὑπόθεσις μὲν γὰρ ἔξαι παντὶ τῷ Β τὸ Α ὑπάρχειν,

᾿ τὸ δὲ Τ' ἐλαμβάνετο τῷ μὲν Α παντὶ ὑτάρχεν, τῷ δὲ Β τὸ εἴληπται δὲ τὸ Τ' τῷ μὲν Α μηδενί, τῷ δὲ Β, τοί" τῦτο δὲ ᾿ φύδενί: οὕτω γὰρ ἐγύετο ὁ συλλογισμὸς καὶ τὸ ἀδύνατον. τὸ μέσον σχῆμα.

ΝῊ ἢ μόν εὐδνου μι υ ΗΝΜΟΡΝΗΡΊΨΗΝ μ Φανερὸν οὖν ὅτι διὰ τῶν αὐτῶν ὅρων καὶ δεοκτοιῶς ἔς! ΠΥ ἐῶ Ὁ νὰ τὶ μὴ ἐννὴ δίδουτω ὑδώ. ὁμοίως δ᾽ ἔξαι καὶ δεικτικῶν ὄντων τῶν συλλογισμῶν εἷς ἡ ᾿μὲν γὰρ ὑπόθεσίς ἐξι παντὶ ὑπάρχειν, τὸ δὲ Τ' ι- ἀδύνατον ἀπάγειν ἐν τοῖς εἰλημι μένοις ὅροις, ὅ ὅταν ἡ ἀντεκει- ἰάνετο τῷ μὲν Α παντί, τῷ δὲ Β οὐ παντί. καὶ εἰ μόνη πρότασις τῷ συμπεράσματι ληφθῇ. γρονται γὰρ οἱ δ λεμβάνςο ὁ τὰ, ὡσαύτως" καὶ γὰρ οὕτω γί- αὐτοὶ συλλογισμοὶ τοῖς διὰ τῆς ἀντιςροφῆς, ὥς; Ν πάλιν δεδείχθω τοὶ ὑπάρρον τῷ δῶμ καὶ τὰ σχήματα δὲ ὧν ὅκιχον ἕξει. δῆλεν δὲν;

; ἘΣ Ῥ χρι κεγεῤῴϑε πὰ μῶν ν σχῆμι Ἱ το ναν. καὶ φανερὸν ἐκ Ἔν ποίῳ δὲ σχήματι ἔς.» ἐξ μύλον υδοώδῥς ᾿ τούτων ὅτι ἀνάγκη τὸ Α τῶ τῷ 5 ὀαιώχβις ὁμοίως δὲ τος σε α υρσικιημρμᾳ,θνρριηβθν νὴ, νήμαροςα λέγω καὶ εἰ τοὶ τῷ Τ' ληφϑεῖ; ὑπάρχον τὸ Β ἢ τὸ Δ. ὁ δ᾽ ἀντικειμένας εἶναι προτάσεις κατὰ μὲν τὴν λέξιν τέττα- ἢ Μιάλιν ἐν τῷ μέσῳ σχήματι δεδείχθω τὸ Α παντὶ τῷ Ὡς ρας, οἷον τὸ παντὶ τῷ οὐδενί, καὶ τὸ παντὶ τῷ ἐ παντί, καὶ Β ὑπάρχον. οὐκοῦν οὐκοῦν ἡ μὲν ὑπόθεσις ἦν μὴ παντὶ τῷ Β τὸ τὸ τοὶ τῷ ὑδενί, καὶ τὸ τοὶ τῷ ὁ τοί, κατ᾽ ἀλήθειαν δὲ Α ὑπάρχειν, εἴλοπται δὲ τὸ Α παντὶ τῷ Τ' καὶ τὸ Γ' παντὶ τρεῖς. τὸ γὰρ τοὶ τῷ ὁ τοὶ κατὰ τὴν λέξιν ἀντόκειται μό- τῷ Β᾽ οὕτω γὰρ ἔξα; τὸ ἀδύνωτον. τῶτο δὲ τὸ πρῶτον νὸν. τότων δ᾽ ἐναντίας μὲν τὰς καθόλου, τὸ παντὶ τῷ μη- σχῆμα, τὸ Α παντὶ τῷ Τ' καὶ τὸ Τ' παντὶ τῷ Β. ὁμοίως δενὶ ὑπάρχειν, οἷον τὸ πᾶσαν ἐπις ἤμην εἶναι σπουδαίαν τῷ δὲ καὶ εἰ τοὶ δέδεοιται ὑπάρχον. ἡ μὲν γὰρ ὑπόθεσις ἦν 39 μηδεμέων εἶαι σπουδαίαν, τὼς δ᾽ ἄλλας ἀντικειμένας. ᾿ς μηδειὴ τῷ Β τὸ Α ὑπάρχειν, εἴλχπται δὲ τὸ Α παντὶ τῷ Ἔν μὲν οἷν τῷ “ερῶτῳ νχήμωτι ὧι ἔςο ἔξ ἀντιεῖ. ἐ-- Ψ' καὶ τὸ Γ' τοὶ τῷ Β. εἰ δὲ ξερητριὸς ὁ συλλυγισμές, ἡ μων φροτάσεων συλλογισμός, ὅτε καταφατικὸς ἔτε απο- ᾿ς μὲν ὑπόθεσις τὸ Α τοὶ τῷ Β ὑπάρχειν, εἴλσυπται δὲ τὸ Α φατικός, απ αϑϑυκὸν Μμῖν ὅν. μιϑοτῷα; δά ἀπ βοτι. ΜῈ τὸ τὸ τ παηὶ τῷ 5. ὥξε γύεται τὸ πρῶ- κας εἶναι τῶς προτάσεις, αἱ δ᾽ ἀντιτείχεναι φάσις καὶ ᾿ς τὸν σχῆμα. καὶ εἰ μὴ καθόλου ὁ συλλογισμός, ἀλλὰ τὸ 35 ἀπόφασις, ςερητικὸς δὲ ὅτι αἱ μὲν ἀντικείμενα: τὸ αὐτὸ Ἃ τοὶ τῷ Β δέδεριται μὴ ὑπάρχειν, ὡσαύτως. ὑπόθεσις τῷ αὐτῷ κατηγοροῦσι καὶ ἀπαρνοῦνται, τὸ δ᾽ ἐν τῷ πρώτῳ Ἣ μὲν γὰρ παντὶ τῷ Β' ΦᾺ ὑπάρχειν, εδόταται δὲ τὸ μέσον ἃ λέγεται κατ᾽ ἀμφοῖν, ἀλλ᾽ ἐκείπ μὲν ἄλλο ἀπαρ- μηδεὴ τῷ Τ' καὶ τὸ Ῥ' τοὶ τῷ Β΄ οὕτω γὰρ τὸ πρῶτον νεῖται, αὐτὸ δὲ ἄλλου κατηγορεῖται" αὗται δ᾽ ἐκ ἀντί- σχῆμα. κεῖνται. ' ι Πάλιν ἐν τῷ τρίτῳ σχήματι δεδείχθω τὸ Α παντὶ τῷ Ἔν δὲ τῷ μέσῳ σχήματι καὶ ἐκ τῶν ἀντικειμέων καὶ ἽΒ ὑπάρχειν. οὐκοῦν ἡ μὲν ὑπόθεσις ἦν μὴ παντὶ τῷ Β τὸ ἐκ τῶν ἐναντίων ἐνδέχεται γύεσθαι συλλογισμόν. ἔξω γὰρ

ἥ 3. ἢ οχὰ Β6. ἢ 11. ὃ οπι᾿ αὶ ἢ 14. ὑπάρχον τὸ α. καὶ ΑἹ. ἢ 33. ὑπάρχειν οτὰ ΒΌ. 13. καὶ διὰ τοῦ ἀδινάτα οχὰ 4. ἢ 22. συλλσγέσασθαι προτάσεων (. ἢ 25 εἰ 26. τὸ] τῶι Β φααίετ. ἢ 28. μὲν λέγομεν τὰς “4΄. Β τῶι 8.0} 88. αὐτὸ] τὸ αὐτὸ Β.

ἀγαθὸν μὲν ἐφ᾿ Ὁ Α, ἐπιςήμη. δὲ ἐφ᾽ ὃ Β καὶ τ, εἰ δὴ πᾶσαν ἐπιςήμην σπυδαίαν ἔλαβε καὶ μηδεμίαν, τὸ Α τῷ Β. παντὶ ὑπάρχει καὶ τῷ Τ' ὑδενί, ὥςε τὸ Β. τῷ Τ' ὑδενί" ἀδεμία ἄρω ἐπιςήμη ἐπιςήμη ἐςΐν. ὁμοίως δὲ καὶ εἰ πᾶσαν λαβὼν. σπουδαΐαν τὴν ἰατρικὴν μὴ σπεδαίαν ἐλλβε' ᾿ μὲν γὰρ Β. παντὶ τὸ Α,, τῷ δὲ Τ' ὀδενί, ὦ πρὶ ἡ τὶς ἐπιςήμη

τῶν ὅρων, οἷον τὸ Α παντὶ τῷ Β, τῷ δὲ Τ' μηδενί, ἢ τῷ; πανά, τῷ δὲ ΒΒ μηδενί, ἢ τῷ ἐὰν φαΐ, τῷ δὲ μὴ παντί, καὶ πάλιν τῦτο ἀπιςρόψαι, κατὼ τοὺς ὅρους.. ὁμοίως δὲ καὶ ἐπὶ τῷ τρίτου σχήμωτος. ὥςε φανερὸν ὁσαγζῶς τε

τῷ 5 καὶ ἐν ποίοις σχχήμωσιν ἐνδέχεται διὼ τῶν ΉΜΜΑΝ “προ-

Φανερὸν δὲ καὶ ὅτι ἐκ ψειδον μὲν. ἔςιν ἀληθὲς συλλά: “μηδενί, ἔςι δὲ τὸ μὲν Β ἐπιςήμη, τὸ δὲ Τ' ἰατρική, πὸ δὲ ίσωσθωι,, κωβαπερ εἴρητωι πρότερον, ἐκ. δὲ τῶν ἀντικειμά- Α ὑπόληψις" οὐδεμίαν γὼρ ἐπιςήμην ὑπόληψιν λαβὼν,εἷς γων οὐκ ἔςιν" ἀεὶ γὰρ ἐναντίος ὁ συλλογισμὸς γίνεται τῷ ληφε τιοὼ ἐπις ἤμην εἶωι ὑπόληψιν. διαφέρει δὲ τῇ πώλωαι 10 πρώγματι, οἷον εἰ ἕξιν ἀγαθόν, μὴ εἶνωι ἀγαθόν, ἢ εἰ ζῷον, τῷ ἐπὶ τῶν ὅρων ὠντιςρέφεσθαι" πρότερον μὲν γὼρ πρὸς τῷ μὴ ζῷον, διὼ τὸ ἐξ ἀντιφάσεως εἶγαι τὸν συλλογισμὸν καὶ Β, νῦν δὲ πρὸς τῷ Τ' τὸ καταφατικόν. καὶ ὧν ἢ δὲ μὴ κω- τοὺς ὑποκειμένους ὅρους ἢ τοὺς αὐτοὺς εἶγωι ἢ τὸν. μὲν ὅλον θόλου ἡ ἑτέρα πρότωσις, ὡσαύτως" ἀεὶ γὼρ τὸ μέσον ἐςὶν τὸν δὲ μέρος. δῆλον δὲ καὶ ὅτι ἐν τοῖς παραλογισμοῖς ἀδὲν ἢ ἀπὸ θατέρου μὲν ὠποφατικῶς λέγεται, κατὰ θατέρου δὲ κωλύει γίνεσθωι τῆς ὑποθέσεως ἀντίφασιν, οἷον εἰ ἔς, περιτ-

ἀκ ἔςαι ἐ ἐπιςήμη. καὶ εἰ τῷ μὲν Τ' παντὶ τὸ Α, τῷ δὲ Β -:

καταφατικῶς. ὥς" πλὴν οὐκ ἀεὶ οὐδὲ πάντως, ἀλλ ἐὼν οὕτως ἔχῃ τὼ ὑπὸ τὸ μέσων ὥς" ἢ ταὐτὼ εἶνγωι ἢ ὅλον “πρὸς ῥιέρος:. ἄλλως δ᾽ ὑδύνωτον" ὦ γὼρ ἔσονται ΤῊΝ αἱ προτάσεις ὅτ᾽ ἐναντίαι

,ὔὕ -;. Ων ἐνδέχετωι τὠντικείμενω περαίνεσθαι, 15 τόν, μὴ εἴνωι περιττόν. ἐκ “γὼρ τῶν. ἀντυκειμένων προτάσεων ὶ, “Ὁ 7ὕ τῇ: ἐναντίος ἣν ὁ συλλογισμός". ἐὰν ὅν λάβῃ τοιαύτως, ἔςαι τῆς,:, 5. ὑποθέσεως ὠντίφωσις. δεῖ δὲ κατανοεῖν ὅτι ὕτω μὲν ὑν» ἔςιν

ἐναντίω συῤπερενασθαι ἐξ ἑνὸς συλλογψιδνοῦν ὥς’ εἶγωι τὸ νμσέρασμα τὸ μὴ ὃν ἀγαθὸν ὠγωθὸν ἢ ἢ ἄλλο τι τοίζτον,

Ἔν δὲ τῷ τρίτῳ σχήματι καταφατικὸν μὲν συλλο- 20 ἐὼν μὴ ἢ εὐθὺς ἡ (ββράτάσι τοιαύτη ληφθῇ, οἷον πῶν ζῷον λεύ-

γισμὸς ὑδέποτ᾽ ἔςωι ἐξ ἀντικειμένων προτώφσεων διὼ τὴν εἰ-

᾿ 2 τὸ ἂν τῶν, 7 ᾽ Ν ρημένην αἰτίαν καὶ ἐπὶ τῷ πρώτου σχήμωτος, ἀποφατικὸς ᾿, δι τὴν ον Ἂ ᾿ δ᾽ ἔςαι, καὶ καθόλπ καὶ μὴ καθόλου τῶν ὅρων ὄντων. ἔξω Ψ 4» ᾿ λ ἈΝ “γὰρ ἐπιςήμη ἐφ᾽ οὗ τὸ Β καὶ Τ', ἰατρικὴ δ᾽ ἐφ᾿ Ὁ Α. εἰ

κὸν εἶωι καὶ μὴ λευκόν, τὸν δ᾽ ἄνθρωπον ζῷον. ἀλλ ἢ προσ- - ἣν 7 λαβεῖν δεῖ τὴν ἀντίφωσιν, οἷον ὅτι πᾶσω ἐπιςήμη ὑπόλη- ' ᾿ ς ᾿ 7 Ψις καὶ ὀχ, ὑπόληψις, εἶτω λαβεῖν ὅτι. ἡ ἰωτριοὴ ἐπις μη ᾿: 7 μέν ἐςιν, ὑδεμίαω δ᾽ ὑπόληψις, ὥσπερ οἱ ἔλεγχοι γίνονται,

“ ᾿ Ἀ Στὸ; ΩΝ,7ὔ οὖν λώβοι πᾶσαν. ἰατρικὴν ἐπιςήμην καὶ μηδεμίαν ἰατρικὴν 25 ἢ. ἐκ δύο συλλογισμῶν. ὥςε δ᾽ εἶνωι ἐναντίω. κατ᾿ ὠλή-

ἐπιςήμην, τὸ Β. παντὶ τῷ Α εἴληφε καὶ τὸ Τ' ὑδενί, ὥς ἔςαι τις ἐπιςήμη ὅκ ἐπιξήμη. ὁμοίως δὲ καὶ ὧν μὴ καθό- λου ληφύῃ ἡ ΑΒ πρότωσις" εἰ γάρ ἐςΐ τις ἰατρικὴ ἐπι- 7 λ, ἐπ ΑΕ Ὶ Ν, ΔΆΝ 7 7 3 ςήμη καὶ πάλιν μηδεμίω ἰωτρικὴ ἐπιςήμη, συμβαίνει ἐπι-

» Α,ὔ ἊἋὉ»ν 7 θειαν τὼ ἐδοιμιμέμ, ὄχ ἔςιν ἄλλον τρόπον ἢ τῦτον, καθά;- περ εἰρήται πρότερδν,

τὸ δ᾽ ἐν ἀρχῇ αἰτεῖσθωι καὶ λαμβώνειν ἔ ἔξι μέν, ὡς 6

ἐν γώει λαβεῖν, ἐν τῷ μὴ ἀποδεικνύγαι τὸ πρικέίαερον, στο

ςήμην τινὰ μὴ εἶναι ἐπιςήμην. εἰσὶ δὲ κωθόλομ. μὲν τῶν 30 δ᾽ ἐπισυμβαύει πολλαχῶς" καὶ γὼρ εἰ ὅλως μηὴ συλλο-

; 7 " ὅρων. λαμβανομένων ἐναντίωι αἱ προτώσεις, ἐον δ᾽ ἐν μέρει

7 ἅτερος, ἀντικείμεγωι. γί, ᾿ γ Δεῖ δὲ κωτανοεῖν ὅτι ἐνδέχεται μὲν οὕτω τὰ ἀντικεί- 7 Μ΄. » “ » 7 μενω λαμβάνειν, ὥσπερ εἴπομεν πᾶσαν ἐπιςήμην σπου-

Ὰ γίζετωι, καὶ εἰ δι’ ὠγνωςοτέρων ἢ ὁμοίως ὠγνώςων, καὶ “ 7 εἰ διὼ τῶν ὑςέρων τὸ πρότερον" ἡ γὼρ ὠπόδειξις ἐκ πιςοτέ- λ 7 δ᾽ Ψ, ΄ ᾿ Ψ Ρν ἈΝ 5» “ν᾿ ρὼν τε καὶ προτέρων ἐςίν. τότων μὲν οὖν ἀδὲν ἐςι τὸ αἰτεῖ-

σθαι τὸ ἐξ ἀρχῆς᾽ ἀλλ ἐπεὶ τὼ μὲν δι’ αὑτῶν πέφυκε

δαίαν εἶνω: καὶ πάλιν μηδεμίαν, ἢ τινὼ μὴ σπουδαίαν" 35 γνωρίζεσθαι τὼ δὲ δὲ’ ἄλλων (αἱ μὲν γὰρ ἀρχαὶ δὲ αὐ-

“. ὅπερ ὑκ εἴωθε λαγθάγειν. ἔς: δὲ δὲ ἄλλων ἐρωτημάτων συλ--.

7 ΩΝ 5 7 Ἁ λογίσασθαι θάτερον, ἢ ὡς ἐν Τοπικοῖς ἐλέχθη λαβεῖ. ἐπεὶ »" ͵7 »"-Ὁ᾿ 7

δὲ τῶν κατωφάσεων αἱ ἀντιθέσεις τρεῖς, ἑξωχῶς συμβαΐ- ᾽ 7] 7] ἊᾺ Ἁ ) δὶ ΣΆ Ἄ,

γε τἀντικείμενω λαμβάνειν, ἢ παντὶ καὶ μηδενί, ἢ παντὶ

τῶν, τὼ δ᾽ ὑπὸ τῶς ἀρχὼς δὲ ἄλλων), ὅταν τὸ μὴ δὲ τ: ὦν Ἀ ᾽ ς-ὦἝν 2 »" ΧΟ,» ΓΕ

αὑτῷ γνωςὸν δὲ αὑτῷ τις ἐπιχειρῇ δεικγύγαί, τότ᾽ αἰτεῖται Ἀ ω -" Ε, τὰ

τὸ ἐξ ἀρχῆς. τῦτο δ᾽ ἔςι μὲν ὕτω ποιεῖν ὥς᾽ εὐθὺς ἀξιῶ-

ΝῚ 7 7 λ 7 σαι τὸ προκείμενον, ἐνδέχετωι δὲ καὶ μεταβάντας ἐπ᾽

Ἃ λ Ἀ λων λ..7. κῃ, »“»Ἥ 7, 7 7 καὶ μὴ παντί, ἢ τοὶ καὶ μηδενί, καὶ τῦτο ἀντιςρέψωι ἐπὶ 40 ἄλλω ἀττω τῶν πεφυκότων δὶ ἐκείνα δείκνυσθαι διὰ τότων

1. καὶ οπὶ Ὁ. Π 6. τὸ α] τω «4. 1} 12. «Ιτογατα ὃὲ οὶ Ο. ᾿[ 15. τῷ ἀντικείμενα Ὁ. ἢ 17. ταῦτω 1, ἢ τὸ μὲν ὅλον τὸ δὲ μό- ρος Ο. ᾿ὶ 26. τῶι ἡ Β. ᾿ὶ 28. βα Ὁ. Ἰὶ 31. ἐν τοῖς τοπικοῖς ΒΟ, || 39. τὰ ἀντικείμεγὼ Ο.,.

8. τῶτον Β. ᾿1.9. ὁ ἐναντίος (. 1 18. συμπεραΐνεσθαί Ο. 1 21. «ἢ οἵα Ο. [Ϊ 23. καὶ ὑχ, ὑπόληψις οἵα.8. 25. τὰ ὅμαον κατ ἀλήθειαν Ο. ἃ 33. τε οἵα «4. ἢ 36. μὴ τὸ 486, 11 40. ἐκεζων 4.

ἵναι τὸ ἐξ ἀρχῆς," "οἷον εἰ τὸ Α δεικνύοιτο διὰ τοῦ τούτου ὃ πΝμοῦτο τὰ εἶ; τὸ ἀδύνατον. ὅτε γὰρ μὴ ἀντι " τὸ δὲ Β διὼ τοῦ Τ', τὸ ὲ δὲ Τ' πεφυκὸς μὰ δεύενυσθαι φήσας ἀθ τὸ δῦ παρὰ τῦτο, ἀλλ ὅτι ψεῦδός τι ἐτέθη ᾿ς δι τοῦ Α΄ συμβαδει γὰρ αὐτὸ δὶ αὑτῷ τὸ Α δεικνύναι τῶν πρότερον, ὅτ᾽ ἐν τῇ δεικνυόση" ὁ γὰρ τίθησι τὴν ἀντί “τοὺ ὕτω συλλογιζομέγους. ὅ ὅπερ: πϑιοῦσιν οἱ τὰς παραλλή- φασιν. ἔτι δ᾽ ὅταν ἀναιρεθῇ τι δεικτικῶς διὰ τῶν ΑΒΤ', ὑκ ᾿ λοὺς ὃ οἰ (εν ἷ γράφειν" λανθάνουσι γὰρ αὐτοὶ. ἑαυτοὺς: εἐρο 5 ἔσιν εἰπεῖν ὡς οὐ πὐῤὰ τὸ κείμενον γεγόηται ὃ κὐϑ ον νὴ οὕτω σμός. τὸ γὰρ. μὴ παρὼ τοῦτο ὐ γέσθαι τότε λέγομεν, ὅταν ἀναιρεθέντος τούτου μηδὲν ἧττον περαύηται ὁ συλλογισμός, ἵν ὑμὴ εἰ ὩΣ ἕκαςον" ἕτω δ᾽ ἅπαν "δῇ δ᾽ αὐ- ὕπερ ἐκ ἔςιν ἐν τοῖς δεροτικοῖς" ἀναιρεθείσης γὰρ τὴς θέσεως ΗΝ Ὑωφόν" ὅπερ ἀδύνατον. ἀδ᾽ ὁ πρὸς ταύτην ἔςαι συλλογισμός. φανερὸν ὅν ὅτι ἐν τοῖς οἰ ἘΠ οὖν τις ἀδήλου ὄντος ὅτι τὸ Α ὀὐρρόν᾽ τῷ Τ' 10 εἰς τὸ ἀδύνατον λέγεται πὲ μὴ παρὰ τῦτο,. καὶ ὅταν ἐῶ ᾿μωὼ; δὲ καὶ ὅτι τῷ Β, αἰτοῖτο τῷ Β, ὑπάρχειν τὸ Α, ἔχη, πρὸς. τὸ ἀδύνατον ἡ ἐξ ἀρχῆς ὑπόθεσις, ὥξτέ καὶ ἔσης λον. εἰ τὸ ἐν ἀρχῇ! αἰτεῖται, ᾿ὠλλ᾽ τὲ ἐκ ἀποδείς- καὶ μὴ οὔσης ταύτης ἀδὲν ἧττον συμβαύειν τὸ ἀδύνατον. δῆλον" οὐ οὐ γὰρ ἀρχὴ ἀποδείξεώς τὸ ὁμοίως, ἄδηλον. 1) μι» ἦν φανρώτάτος τρόπος ἐςὶ τῷ μὴ παρὰ τὴν κέ ε τὸ βὺ πρὸς τὸ ῬῈ ἫΝ ἔχει ὥςε ταὐτὸν Ἔμ ἢ θέσιν εἶγαι τὸ ψεῦδος, ὅταν ἀπὸ τῆς ὑποθέσεως ἀϑύνευτῦθ ᾽ ἧλον ὅτι ἀντιςρέφουσιν, ἢ Ἶ ὑπάρχει θάτερον θατέρῳ, τὸ ἐν 15 ἢ ἀπὸ τῶν μέσων πρὸς τὸ ἀδύγατον ὁ συλλογισμός, ὅπερ αἰτεῖται: καὶ γὼρ ἄν, ὅτι τῷ Β τὸ Α ὑπάρχει, δὶ εἴρηται καὶ ἐν Τοπικοῖς. τὸ γὰρ τὸ ἀναΐτιον ὡς αἴτιον τιθέ- ᾿Αὐΐῃ δεικνύοι, εἶ ἀντιςρέφοι. γῦν δὲ τῦτο κωλύει," ἀλλ νάιν τῦτό ἐςιν, οἷον εἰ ᾿βουλόμενὸς δήξω ὅτι σύμμετρος “ἐκ ὁ τρόπος.. εἰ δὲ τῦτο ποιοῖ, τὸ' εἰρημένον ἃ ἂν ποιοῖ καὶ ἡ διώμετρος, ἐπιχειροῆ τὸν Ζήνωνος λόγον δεικνύναι, ὡς τ ἰὐἠπρομαλε τοὶ διὰ ρῶν ὡσαύτως δὲ κἂν εἰ τὸ Β τῷ Τ' ὑκ ἔς! κινεῖσθαι, καὶ εἰς τοῦτο ἀπάγοι τὸ ὠδύνατον" οὐδα-- Ἦ΄ γλμαθ ὑπάρχειν, ὁμοίως ἄδηλον ὃν καὶ εἰ τὸ Α, ὕὅπω 0 μῶς. γὰρ ᾿εύθαμη συνεχές ἐξὶ τὸ ΕΝ τῇ φάσει τῇ ἐξ - τὸ ἐξ ἀρχῆς ϑἐτεῦται, ἀλλ᾽ ὑκ ἀποδείενυσιν. ἐὰν δὲ ταὐ- ἀρχῆς. ἄλλος δὲ τρόπος, εἰ συνεχὲς μὲν εἴη τὸ ἀδύνατον τὸν ἦ τὸ Α καὶ Β ἢ τῷ. ἀντιςρέφειν ἢ ἢ τῷ ἕπεσθαι τῷ Β τῇ ὑποθέσει, μὴ μώτοι δὲ ᾿δεδην συμβαίνοι. τῦτο γὰρ τὸ Ἁ, τὸ Φ ὁ ἀρχῆς αἰτεῖται διὰ τὴν αὐτὴν αἰτίαν" τὸ γὰρ ἐγχωρεῖ γενέσθαι καὶ ἐπὶ τὸ ἄνω καὶ ἐπὶ τὸ κάτω ϑάμε ἐξ. ἀρχῆς, τί { δύναται, εἴρηται ἡμῖν, ὅτι τὸ δὲ αὑτῷ δεικνύναι βάνοντι τὸ συνεχές, οἷον εἰ τὸ Α τῷ Β κεῖται ὑπάρ- τὸ μὴ δ αὐτὸ δῆλον. Ξ5 χον,. τὸ δὲ Β τῷ Τ', τὸ δὲ Τ' τῷ Δ, τῦτο δ᾽ εἴη ψεῦδος, τον Εἰ οὖν ἐςξὶ τὸ ἐν ἀρχῇ αἰτεῖσθαι τὸ δὲ αὐτῷ δεικνύναι τὸ τὸ Β τῷ Δ ὑπάρχειν. εἰ γὰρ ᾿ἀφαιρεθότος τῷ Α μαιδὲν τὸ μὴ δὶ αὑτῷ δῆλον, τῦτο δ᾽ ἐςὶ τὸ μὴ δεικνύναι, ὅταν ἧττον ὑπάρχοι. τὸ Β τῷ Τ' καὶ τὸ Τ' τῷ Δ, ἐκ ἄν εἴη τὸ ὁμοίως. ἀδήλων ὅ πῆρ τὰ διόθυμόν καὶ δὶ ἧ δείκνυται ἢ ψθος διὼ τὴν ἐξ ἀρχῆς ὑπόθεσιν. ἢ πάλιν εἴ τις ἐπὶ τὸ τῷ ταὐτὼ τῷ αὐτῷ ἢ τῷ ταὐτὸν τοῖς αὐτοῖς ὑπάρχειν, ἐν ἄνω λαμβάνοι τὸ συνεχές, οἷον εἰ τὸ “μὲν Α τῷ Β, τῷ δὲ μὸν τῷ μέσῳ σχήματι καὶ τρίτῳ ἀμφοτέρως ἀν ἐνδέχοιτο 30 Α, τὸ αμδοθ Ἐ1τὸ Ζ' ψεῦδυς « δ᾽ ᾿εἴη τὸ ὑπάρχειν τῷ ᾿ πὸ ἐγ ἀρχῇ αἰτεῖσθαι, ἐν δὲ κατηγορικῷ συλλογισμῷ ὄ Α τὸ Ζ' καὶ γὰρ οὕτως οὐδὲν ὧν ἧττον εἴη τὸ ἀλήθτὼ ΝΜ τῷ Ὑρτῶϊ καὶ τῷ πρώτῳ. ὅταν δ᾽ ἐπύφανοίε: ὅταν τὼ ἀναιρεθείσης τῆς ἐξ ἀρχῆς ὑποθέσεως. ἀλλα δεῖ ἊΨ τοὺς αὐτὰ ἀπὸ τῷ αὐτῷ, καὶ ὁ ἐκ ὁμιοίως ἀμφότεραι αἱ προτά- ἐξ ἀρχῆς δροὺς ς συνώπτειν τὸ ἀδύνατον" ὅτω γὰρ ἔξαι διὰ σεις, ὡσαύτως δὲ καὶ ἐν τῷ μέσῳ διὰ τὸ μὴ ἀντιςρέφειν τὴν ὑπόθεσιν, οἷον ἐπὶ μὲν τὸ κάτω λαμβάνοντι τὸ συνεχὲς ᾿ ποὺς ΩΝ κατὰ τοὺς ἀνυφητοιοὺΣ δυλλυγισμοῦε ἔςι δὲ 35 πρὸς τὸν κατηγορούμενον τῶν ὅρων" εἰ γὰρ ἀδύνατον τὸ Α ἣ τὸ ἐν ἀρχῇ αἰτεῖσθαι ἐν μὲν ταῖς δδπδξινν τὰ κατ᾿ ἀλή- τῷ Δ ὑπάρχειν, ἀφαιρεθέντος τῷ Α ὐκέτι ἔςαι τὸ ψεῦδος. ᾿θειαν ὅτως ἔχοντα, ἐν δὲ τοῖς διαλεκτικοῖς τὰ κατὰ δόξαν. ἐπὶ δὲ τὸ ἄνω, καθ᾽ Ὁ κατηγορεῖται" εἰ γὰρ τῷ Β, μὴ ἐγ- 17 τὸ πὸ δὲ μὴ παρα τῦτο συμβαίνειν. τὸ πκύ ἐν ὃ πολ- χωρεῖ τὸ Ζ ὑπάρχειν; ἀφαιμόθχω τὰ Β. ὑκέτι ἔςαι τὸ λάκις ἐν τοῖς λόγοις εἰώθαμεν λέγειν; ἀρῶτον μέν ἐςιν ἐν ἀδύνατον. ὁμοίως δὲ καὶ ςερητικῶν τῶν συλλογισμῶν τοῖς, εἰσ τὸ ἀδύνατον συλλογισμοῖς, ὅταν πρὸς ἀντίφασιν ἦ 40 ὄντων.

« δερούοι τὸ (, ἢ 11. 37 εἰ οοὐΥ 40. ΠΠ 18. ποιεῖ Ο. 1 ποιῶ καὶ ἀντιςρέφη Ο. ΠΠ 20. δῆλον Β. Π 21. αἰτεῖται οτῃ Β. ἢ 22. τῷ ἀντ. τὸ ἀντ. τὰ "28. τῷ τε δεικγυμένν Ο, ἢ δείκνυσιν 56, ἢ 29. αὐτῷ λαμβάνειν ἢ 46. ἵ τῷ οτὰ Ο. ᾿! 80. καὶ τῶ τρίτω Οἱ ἢ 32. τε οἵα... ἢ 33. καὶ οἵ (. 1. γὰρ δ᾽ μὴ «4. ἢ ἀγτιφήσας φοῖτ Β. ἢ 3. τὴν ἀντίφασιν ὃ ἀντιφήσων «4, ὃ ἀνίφησιν Β' δἰ φοττ' «(.! 16. ΥΩ, 8. Ι τὸ ἰζογαπη οπὶ.2. ἢ 18. δεικνύναι οχ 86, ἢ 3λ. τῶι κάτω Β. Ι

Φανερὸν οὖν ὅτι τῷ ἀδυνάτου μὴ πρὸς τοὺς ἐξ ἀρχῆς τὸ λοιπά. κἂν δὲ ἑνὸς μέσου. γύηται ὁ συλλογισμός, ἀπὲ ὅρους ὄντος ὄ παρὰ τὴν ἫΝ συμβαύει τὸ ψεῦδος. ἢ δ᾽ τῇ μέσοι ἄρχεσθαι" μάλιςω γὰρ ἂν ἕτω λανθάνοι τὸν ὅτως ἀεὶ διὸ τὴν ὑπόθεσιν ἔςαι τὸ ψεῦδα καὶ γὼρ εἰ μὴ ὠποκρινόμενογ.. τῷ Β ἀλλὰ τῷ Καὶ ἐτέθη τὸ Α ὑπώρχειν, τὸ δὲ ἘΚ. τῷ Τ' ᾿Επεὶ δ᾽ ἔχομεν πότε καὶ πῶς ἐχόντων τῶν ὅρων γέ30. καὶ τῦτο τῷ Δ, καὶ ὕτω μένει τὸ ἀδύνωτον" ὁμοίως δὲ καὶ 5. νεται συλλογισμός, φανερὸν καὶ πότ᾽ ἔςαι καὶ πότ᾽ οὐκ ἐπὶ τὸ ἄγω λαμβάνοντι τοὺς ὅρους, ὥς ἐπεὶ καὶ ὄντος καὶ ἔςαι ἔλεγχος. “πάντων μὲν γὰρ συγχωρυμέων, ἢ ἐναλλὰξ

μὴ ὄντος τότου συμβαύει τὸ ὠδύνωτον, οὐκ ὧν εἴη παρὼ τὴν θέσιν. ἢ τὸ μὴ ὄντος τύτου μηδὲν ἧττον γύεσθαι τὸ ψεῦ- δὸς ὕχ ὕἕτω ληπτέον ὥς᾽ ἄλλῃ τιθεμένου συμβαύειν τὸ

τιθεμένων τῶν ὠποκρίσεων, οἷον τῆς μὲν ἀποφατικῇς τῆς δὲ καταφατικῆς, ἐγχωρεῖ γίεσθωι ἔλεγχον. ἦν γὼρ συλλογν: σμὸς καὶ ὅτω καὶ ἐκείνως ἐχόντων τῶν ὅρων, ὥς᾽ εἰ τὸ κεί-

ἀδύνατον, ἀλλ᾽ ὅταν ἀφαιρεθέντος τούτου διὼ τῶν λοιπῶν 10 μενον ἢ ἐναντίον τῷ συμπερώσμωτι, ἀνώγκη γίνεσθαι ἔλεγ-

προτάσεων τωὐτὸ περαύηται ὠδύνωτον, ἐπεὶ ταὐτά γε εῦ- δὸς συμβαίνειν. διὼ πλειόνων ὑποθέσεων ὑδὲν ἴσως ἄτοπον, οἷον τὰς παραλλήλους συμπίπτειν καὶ εἰ μείζων ἐςὶν ἡ ἐντὸς τῆς ἐκτὸς καὶ εἰ τὸ τρίγωνον ἔχει πλείρυς ὀρθὼς δυεῖν.

18 ὯὉ δὲ Ψψευδὺὴς λόγος γίεται παρὼ τὸ πρῶτον ψεῦδος. ἢ γὰρ ἐκ τῶν δύο προτάσεων ἢ ἐκ πλειόνων πᾶς ἐςὶ συλ- λογισμός. εἰ μὲν οὖν ἐκ τῶν δύο, τότων ἀνώγκη τὴν ἑτέραν ἢ καὶ ἀμφοτέρας εἶναι ψευδεῖ" ἐξ ἀλόιβῷν. γὰρ ἀκ ἦν Ψευ-

δὲν συγχωροῖτο, ἀδύνατον γίνεσθαι ἔλεγχον

χον" ὁ γὰρ ἔλεγχος ἀντιφάσεως συλλογισμός, εἰ δὲ μη:

ἐν ὍΚη; ἐδ α συλλογισμὸς πάντων τῶν ὅρων τὐρητίκῶν ὄντων, ὥς" ἀδ᾽ ἔλεγχος" εἰ μὲν γὰρ ἔλεγχος. ἀνούγκῃ συλλογισμὸν εἶναι,

43 συλλογιφμῦ δ᾽ ὅ μῶν ἐμ: ἀνάγκη ἔλεγχον. ὠφαύτῳς δὲ καὶ

εἰ μηδὲν τεθείᾳ κωτὰ τὴν ἐπόιρισιν ἐν ὅλῳ" ὁ γὼρ αὐτὸς ἔςαι διορισμὸς ἐλέγχου καὶ συλλογιρμοηῦ.. ἣ

Συμβαίνει δ᾽ Ἀΐσε, κἀθώπερ ἐν τῇ θέσει τῶν ὅρων:"

ἀπατώμεθα; καὶ κατὰ τὴ ὑπόληψιν γθεσθας τὴ ἀπάτην,

δὲς συλλογισμός. εἰ δ᾽ ἐκ πλειόνων, οἷον τὸ μὲν Τ' διοὺ τῶν 20 οἷον. εἰ ἐνδέχεται τὸ αὐτὸ πλείοσι πρώτως ὑπάρχει, καὶ

ΑΒ, ταῦτα δὲ διὰ τῶν ΔΈ ΖΗ, τούτων τι ἔςωι τῶν ἐπώνω ψεῦδος, καὶ παρὼ τῦτο ὁ λόγος" τὸ γὰρ ἃ καὶ Β δὲ ἐκείνων σφραθοιπῳ, ὥςε παρ᾽ ἐκείνων τι συμβαίνει τὸ συμπέρασμα κἀὶ τὸ ψαῦῶε.

ὅτων ἄνευ τῶν συμπερωασμιώτων ἐρωτῷ τὸν λόγον, ὅπως μὴ δ δὶς ταὐτὸν ἐν τωῖς προτάσεσιν, ἐπειδήπερ ἴσμεν ὅτι

ἄνευ μέσου συλλογισμὸς ἃ γύεταὶς μέσον δ᾽ ἐξ τὸ πλε- ονούκις λεγόμενον. ὡς δὲ δεῖ πρὸς ἕκαςζξον ὑνμιπέρασμις τη-

τὸ μὲν λεληθένωι τινὼ καὶ οἴεσθαι μηδενὶ ὑπάρχειν, τὸ δὰ εἰδένωι. ἔξω γὰρ τὸ Α τῷ Β καὶ τῷ Τ' καθ᾿ αὑτὰ ὑπάρ- χον, καὶ ταῦτῳ παντὶ τῷ Δ ὡφαῤτώξ. εἰ δὴ τῷ μὲν. ᾿ τὸ Α παντὶ οἴεται ὑπάρχειν, καὶ τῦτο τῷ Δ, τῷ "δὲ ἄν τὸ Α

Πρὸς δὲ τὸ μὴ κασαφυλλυγίζεσθαι παρατηρητέον, 25 μηδοί, καὶ τῦτο τῷ Δ παντί, τῷ αὐτῷ κατὰ ταὐτὸν ἕξει

ἐπιςήμην καὶ ἄωνων. πάλιν εἴ τις ἀπατηθείη περὶ τὼ ἐκ “ 9 δν 7 Ὁ ᾽ Ἁ « 7ὔ{ “"Ἢ »"

τῆς αὑτῆς συςοιχίως, οἷον εἰ τὸ Ἀ, ὑπάρχει τῷ Β.. τῶτο δὲ τῷ Τ' καὶ τὸ Τ' τῷ Δ, ὑπολαμβώνοι δὲ τὸ Α παντὶ τῷ Β ὑπάρχειν καὶ πάλιν μηδεὴ τῷ τ΄. ἦμα γὰρ εἴσεταί τε καὶ

ρεῖν τὸ μέτον, φανερὸν ἐς τῷ εἰδέναι ποῖον ἐν ἑκείςῳ σχή- 3) οὐχ ὑπολήψεται ὑπάρχειν. ἄρ᾽ οὖν ἀδὲν ἄλλο ἀξιοῖ ἐκ τά-

ματι δείκνυται. τῦτο δ᾽ ἡμᾶς ὁ λήσεται διὼ τὸ εἰδέγωι πῶς ὑπέχομεν τὸν λόγον.

Χρὴ δ᾽ ὅπερ φυλώττεσθαι παρωαγγέλλομεν ὠποκρινα- μέμυς, αὐτὸς ἐπιρχειροῦγταα πειρᾷ σον λόυθάγεμε τῦτο δ᾽

των ἢ ὃ ἐτίξαται; τῦτο μὴ ὑπολαμβώεινς ἐπίςαται γάρ πως ὅτι τὸ Α τῷ Τ' ὑπάρχει διὼ τῷ Β, ὡς τῇ καθόλου τὸ κατὼ μέρος, ὥςε ὅ πως ἐπίξατωι, τῦτο ὅλως ἀξιοῖ μὴ ὑπολαμβῴει" ὅπερ ὠδύνατον. ἐπὶ δὲ τῇ πρότερον λεχθέν

ἔςξαι πρῶτον, ἐὰν τὼ συμπερισμαςα μὴ κρεριλλάγίζωνον τος, εἰ μὴ ἐκ τῆς αὐτῆς συρυχίας τὸ μέσων καθ᾿ ᾿ἀκάξες-

τῶι ἀλλ εὐιμωμόεν τῶν ἀιωγεοίων ὥδηλαῳ ἥ, ἔ δὲ ἂν μὴ τὼ σύνεγγυς ἐρωτῷ, ἀλλ ὅτι μάλιςᾳ τὼ μέσα. οἷον ἔξω δέον συμπεραύνεσθαι τὸ Α κατὼ τῷ Ζ᾽ μέσω ΒΤ' ΔῈ, δεῖ οὖν ἐρωτᾶν εἰ τὸ Α τῷ Β, καὶ πώλιν μὴ εἶ τὸ Β τῷ

ε 3, »"Ά Ἵ Ν »"» Χ Γ, ἀλλ᾽ εἰ τὸ Δ τῷ Ἐ, κάπειτω εἰ τὸ Β. τῷ Τ', καὶ ὅτῳ 40 σιν,

ρὸν μὲν τῶν μέσων ἀμφοτέρας τὼς προτάσεις ᾧκ ἐγχωρεῖ ὑπολαμβάνειν, οἷον τὸ Α τῷ μὲν Β παντί, τῷ δὲ Τ' μη- δενί, ταῦτω δ᾽ ἀμφότερω παντὶ τῷ Δ. συμβαύει γὰρ ἢ ἁπλῶς ἢ ἐπί τι ἐναντίαν. λωμβανεσθωι τὴν πρώτην πρότα- Α ὑπολαμβάνει

Ε] Ν Ψ Ν ς 7 ᾿Ἶ Ἁ εἰ γὰρ ᾧ τὸ Β ὑπάρχει, παντὶ τὸ

2.. ὅρας οτὰ ρῃ ὦ ᾿ λαμβάνει 4. Π 5. τούτωι 3, 1. τοῦτο γὺ Ο. ἢ συμβαΐοι ΒΡ 13. παραλλήλες σοττ (π υε).4.. 1} 44. ἔχοι 418. 1 16. πρῶτον οἷα 8. ΠΡ 117. ἔςαι 4. ᾿ 21. δὲ ΟΠ 6. ᾿ 23. περαίνεται (. [1 835. προσσφλλογίζωγται 8, 1} 81. τὰ

8. κατηγορικῆς ΒΟ. Π 20. πρώτοις 48., 22. γὰρ οχὰ 46. ᾿ 24. Δ] ὃ παπὶ 6. Π τῷ-- 25, παγτὶ οἵὰ Ο. [ 25. κατ᾽

Ὡ τὸ δὲ Β τῷ Δ οἷδε, καὶ ὅτι τῷ Δ τὸ Α οἶδεν. σῥιτῶν ἔξω τῆς αἰσθήσεως γοόμϑεν Ἰγμῶ, ἐδ ἂν ἤσθην εἰ πάλιν, ᾧ τὸ Τ, μηδεὴ οἴεται τὸ ἃ ὁ ὑπάρχειν, ᾧ τὸ ἱμομρὴ τυγχυάεώμεν, εἰ μι ὡς τῷ καθόλου καὶ τῷ ἔχειν τὴν Β τιὴ ἐνόν; τότῳ ἐκ οἴεται τὸ Α ὑπάρχειν. τὸ δὲ οἰκείαν ἐπιςήμην, ὠλλὶ οὐχ ὡς τῷ ἐνεργεῖν. τὲ γὰρ ἐπί ᾿ παντὶ οἰόμενον ᾧ τὸ Β, πὐλιν τοὺ μηνοιεσθαι, ᾧ τὸ Β, ἢ φανόν λέγονται τριχῶς," ἢ ὡς τῇ καθόλου ἢ ἢ ὡς τῇ οἰκεία, ἁπλῶς ἢ ἐπί τι ἐναντίον ἐς, ϑτω μὲν οὖν ἀκ ἐνδέχεται 5 ἢ ὡς τῷ ἐνεργεῖν, ὥς ε καὶ τὸ ἠπατῆσϑαι τοσαυταχῶς. ὀδὲν αβε » καθ᾽ ἑκάτερον δὲ τὴν μίαν ἢ κατὰ θάτερον ἀμ- ἵν κωλύει καὶ εἰδώαι καὶ ἠπατῆσθαι πέρ ταὐτό, πλὴν ὅκ ὀδὲν κωλύει, οἷον τὸ Α παντὶ τῷ Β καὶ τὸ Β τῷ ἐναντίως. Ἔμῃ διμβάίν καὶ τῷ ιν ερ ἑκατέραν εἰδότι. τὰν.», καὶ πάλιν τὸ Α μηδενὶ τῷ Τ'. ὁρισία ἡ. ἡ τοιαύτη πρότασν καὶ μὴ ἐπεσκεμμένῳ πρότερον. ἰλένροντ, ες ψερεν "γὰρ ἀτάτε καὶ ὡς ἀπατώμεθα περὶ τὼ ἐν μέρει; οἷον εἰ τῷ Β κύειν μή ἡμίονον ἀκ ἔχει τὴν κατὰ τὸ ἐπργεῖν ἐπιφήμεην, παντὶ τὸ Α ὑπάρχει, τὸ δὲ Β τῷ Τ' παντί, τὸ Α παντὶ 10 οὐδ᾽ αὖ διὰ τὴν ὑπόληψιν ἐναντίαν ἀπάτην τῇ ἐπιςήμῃ" ᾿ πῷ Τ' ὑπάρξει. εἰ ἵν τις οἶδεν ὅτι τὸ Α, ᾧ τὸ Β, ὑπάρ- συλλογισμὸς γὼρ ἡ ἐναντία ἀπάτη τῇ καθόλου.

χει παντί, οἴδε καὶ ὅτι τῷ τ΄. ἀλλ᾽ ὑδὲν κωλύει ἀγνοεῖν Ὁ δ᾽ ὑπολαμβάνων τὸ ὠγαθῷ εἶναι κακῷ εἶναι, τὸ τὸ Τ' ὅτι ἔξιν, οἷον εἰ τὸ μὲν Α δύο ὀρθαί, τὸ δ᾽ ἐφ ὦ Β αὐτὸ ὑπολήψεται ἀγαθῷ εἶαι καὶ κακῷ. ἔξω γὰρ τὸ μὲν

ΩΥ̓ΟΥ, τὸ δ᾽ ἐφ΄ ᾧ Τ' αἰσθητὸν τρέγωιν. ἐξηΐζν ἡνᾶν ὠγαθῷ εἶαι ἐφ Ὁ Α, τὸ δὲ κακῷ ει ἐφὶ ὕ 8, πάλιν Ἢ “μὰ εἶναι τὸ Τ', εἰδὼς ὅτι πᾶν τρίγωνον ἔχει δύο ἐρ- 15 δὲ τὸ ἀγαθῷ εἶγαι ἐφ᾽ ὃ Ὑ΄. ἐπεὶ οὖν ταὐτὸν ὑπσλαριβά:. βθάς, ὥσθ᾽ ἅμα εἴσεται καὶ ἀγνοήσει ταὐτόν. τὸ γὰρ εἰδέ. γει τὲ Β. καὶ τὸ Τ', καὶ εἶναι τὸ Τ' τὸ Β ὑπολήψεται, καὶ οἱ

γαι πᾶν τρίγωνον ὅτι δύο ὀρθαῖς ἐχ ἁπλοῦν ἐς, ἀλλὰ πάλιν τὸ Β᾽ τὸ Α εἶα: ὡσαύτως, ὥςε καὶ τὸ Τ' τὸ Α. τὸ μὲν τῷ τὴν καθόλου ἔχειν ἐπιςήμην, τὸ δὲ τὴν καϑ' ὥσπερ γὰρ εἰ ἦν ἀληθές, καθ᾿ οὗ τὸ Τ', τὸ Β, καὶ καϑ' ὅκαςον. ὕτω μὲν ἦν ὡς τῇ καθόλου εἶδε τὸ Υ' ὅτι δύο ὃρ- ᾧ τὸ Β; τὸ Ἀ, κῶ τατὸ ὦ ν᾽ τὸ α ἀλη ἦν, εὔευ κω ῥαΐί, ὡς δὲ τῇ καθ᾿ ἕκαςον ὑκ οἶδεν, ὥς᾽ ὑχ ἕξει τὰς 20 ἐπὶ τῷ ὑπολαμβάνειν. ὁμοίως δὲ καὶ ἐπὶ τῷ εἶναε" ταὐτῷ δωντίως. ὁμοίως δὲ καὶ ὁ ἐν τῷ Νιθων, λόγος, ὅτι ἡ μά γὰρ ὕντοσ τῷ Τ' καὶ Β, καὶ πάλιν τῷ Β καὶ Α, καὶ τὸ Τ' θησις ἀνάμνησις. ἐπεί κε Ὑῶ συμβαδει [ει μος ληρννα τὸ τῷ Ἀ ταὐτὸν ἦν. κεν καὶ ἐπὶ τῇ. δοξάζειν ὁρίων. ἄρ᾽ ἕν καθ᾿ ἕκαςον, ἀλλ ἅμα τῇ ἐπαγωγῇ λαμβάνειν τὴν τῶν το μὲν ἀνωγκαῖεν, εἴ εἴτις δώσει τὸ πρῶτοι ὠλλ' ἴσως ἐκεῖνο κατὰ μέρος ἐ ἐπιρήμον ὥσπερ ἀναγνωρί ογτάς. ἔνια γὰρ εὖς ψεῦδος, τὸ ὑπολαβεῖν τινὰ κακῷ εἶναι τὸ ἀγαθῷ εἶναι, ϑὺς ἴσμεν, οἷον ὅτι δύο. εἰμοις ᾿ἐὰν εἰδῶρμιεν ὅτι τρέγωνον. 25 εἰ μυὴ κατὰ συμβεβηκός" πολλαχῶς γὰρ ἐγχωρεῖ τῶθ᾽ δμϑζυς δὲ καὶ ἐπὶ τῶν ὑπολαμβάνειν. ἐπισκεπτέον δὲ τῶτο βέλτιον.

ΓΑΟΜΨΑ τῇ ἀνα καλόν ϑων ἀρρομὼ τὰ ἐν μέρει, τῇ δ᾽ οἱ- Ὅνταν δ᾽ ἀντιςρέφῃ τὰ ἄκρα, ἀνάγκη καὶ τὸ μέσον 22 κά ὦ ἐκ ἴσμεν, ὥς: ὥς! ὀνδέχεται καὶ ἀπατᾶσθαι περὶ αὐτώ, - ἀντιςρέφειν πρὸς ἄμφω. εἰ γὰρ τὸ Αἱ κατὼ ἘΦ Τ' διοὺὸ τῷ πλὴν ἐκ σαν, ἀλλὰ δῶν ἊΨ τὴν καθόλου, ἀπατᾶ- Β ὑπάρχει, εἰ ἀντιςρέφει καὶ ὑπάρχε, ᾧ τὸ Α; παντὶ σθαι δὲ τῇ κατὰ μέρος. ὁμοίως ἕν καὶ ἐπὶ τῶν προειρημέ- 30 τὸ Τ', καὶ τὸ Β τῷ Α ἀντιςρέφει, καὶ ὑπάρχει, ᾧ τὸ Α, νων" ὁ γὰρ ἐναντία ἡ κατὰ τὸ μέσον ἀπάτη τῇ κατὰ τὸν πωντὴ τὸ Β διὰ μέσου τῦ τ, καὶ τὸ τ' τῷ Β ἀντιςρέφαι συλλογισμὸν ἐπιςήμῃ. ἐδ᾽ ἡ καθ᾽ διάτερον τῶν μέσων ὑπέ- διὰ μέσου τὸ Ἀ. καὶ ἐπὶ τῷ μὴ ὑπάρχειν ὡσαύτως, οἷον ἄψις. δὲν δὲ κωλύει εἰδότα καὶ ὅτι τὸ Α ὅλῳ τῷ Β δἰ τ τῷ Τ' ὑνάῤχειὶ:; τῷ δὲ Β τὸ Αὐχ ὑπάρχει," ὑδὲ

: ὑπάρχει καὶ πάλιν τῦτο τῷ Τ', ἸΑΜΡΝΝΣ μὴ ὑπάρχειν τὸ τὸ Α τῷ Τ' οὐχ ὑπάρξει. εἰ δὴ τὸ Β τῷ Α ἀντιγρόψα, Ἁ τῷ Τ', οἷον ὅτι πᾶσα ᾿ τρμρϑ ἄτοκος καὶ αὕτη ἡμείονος ὃ καὶ τὸ ΓΤ τῷ ἀνηγμέμαε ἔξω γὰρ τὸ Β μὴ ὑπάρχον

; εἴεσθαι κύειν ταύτην" ὁ γρ ἐπίξαται ὅτι τὸ ἃ τῷ Τ', μὴ ν Α΄’ οὐδ᾽ ἃ τῶ τὸ Τ᾽" παντὶ γα» τῷ Τ' τὸ Β ὑπῆρχεν. συνθεωρῶν τὸ καθ᾽ ἑκάτερον. ὥςε δῆλον ὅτι καὶ εἶ τὸ μὲν καὶ εἰ τῷ Β τὸ Γ' ἀντιςρέφει, καὶ τῷ Α ἀντιςρέφει" καθ᾽

“εἶδε τὸ δὲ μὴ οἶδεν, ἀπατηθήσεται" ὅπερ ἔχουσιν αἱ κα- ὃ γὰρ ἅπαντος τὸ Β., καὶ τὸ Τ'.. καὶ εἶ τὸ Τ' πρὸς τὸ Α θόλου πρὸς τὼς κατὰ μέρος ἐπιςήμας. ὑδὲν γὰρ τῶν αἰ- ἀντιςρέφει, καὶ τὸ Β ἀντιςρέφει πρὸς τὸ Α. ᾧ γὰρ τὸ Β,

2. ἡ παπὶ μηδεὴ Ο. [[ 6. κατὰ θάτερον] καθεκάτερον 418. ἢ 9. τὰ], τὰς 486. ἢ τῷ] ὧι τὸ ΒΒ. ἢ 11. τὸ β' οοττ Α΄. [ἢ “4. ὦ] ξ 4 ἃ 18. τῷ οἵὰ 46, ἢ 25. οἷον οταὰ Ὁ. ἢ ἥνμν Ὁ εἰ οοτ “4.ὄ 29. μὲν οτχ 5. ᾿ 32. ἕτερον Α΄. [1 35. αὕτη ἡ ἡμίονος ΑἹ. ἢ 87. ἑκάτερον λῆμμα. ὥςε ΑἹ. 1Π.39. καθόλε προτάσεις πρὸς Αἴ.