· 48

अध्यक्चख परथकतिसद्धाबाभासस्य तवीयता । आमासस्य तदीयत्वे ह्यध्यश्चभ्यतिरिक्तिता ॥ ११६ ॥

मैव स्पे पथकिसद्धे प्रत्ययसय उदोस्तथा । रथादेस्तत्न शुन्यत्वात्प्रलययस्याच्मना ग्रह ॥ ११७ ॥

भवगत्या हि सब्याप्त प्रत्ययो विषयाङ्रिति 1 जञायते सर यदाकार स बाह्यो विषयो मत ॥ ११८ ॥

कर्मण्सिततमत्वात्स तद्धान्का्ये नियुज्यते । आकारो यत्र चार्प्येत करण तदिहोच्यते ॥ ११९ ॥

यदाभासेन सव्या सक्ञातेति निगद्यते । जयमेतद्धिविच्या्च यो जानाति स आत्मवित्‌ ॥

सम्यकसकशयभिथ्योक्ता पत्यया व्यभिचारिण । एकैवाचगतिस्तेषु भेदस्तु प्रत्यया्पित ॥ १२१ ॥

आधिमेदाद्यथा भेदो मणेरवगतेस्तथा । अद्युद्धि परिणामश्च सवं प्रत्ययसश्रयात्‌ ॥ १२२ ॥

भरथन म्रहण सिद्धि प्रत्ययानामिह्यन्यत । अपरोश्ष्यात्तदेवोक्तमञ्चुमान पदीपवत्‌ ॥ १२३ ॥

किमन्यद्भाहयेत्कश्चित्पमाणेन तु केनचित्‌ । विभव तु प्रमाणेन निच््यान्यस्य शोषत ॥ १२७ ॥

शाव्देनैव पमाणेन निवुत्तिश्येदिहोच्यते । अध्यक्षस्याप्रसिद्धत्वाच्छ्न्यतैव प्रसज्यते ॥ १२५॥

चेतनस्त्व कथ देह इति चेन्नाप्रसिदित । चेतनस्यान्यत सिद्धावेष स्यादन्यहानत ॥ १२६ ॥

तस्य पव अबोध स्यादन्यस्यासच्ववादिना ॥ अदमक्षासिष चेदमिति रोकस्म्रतरिह ।

करण क्म करती च सिद्धारस्स्वेकक्षणे किर ॥ १२८ ॥

४५ [ब [~ [1 विभाव्यते प्रामाण्येऽपि स्मरते दोक्धाद्यीगपश्य विभाव्यते । क्रमेण प्रहण प्च स्ते पश्चात्तथेव च ॥ १२९॥

अक्ञासिषमिद मा चेत्यपेक्षा जायते भुवम्‌ । विरहेषो ऽपेक्ष्यते यजत्र तन्न नेवेककारता ॥ १३० ॥

आत्मनो ग्रहणे चापि अ्रयाणामिह सभवात्‌ । आत्मन्यासक्तकर्वैत्व न स्यात्करणकमेणो ॥ १२३९ ॥

व्याप्तुमिष्ट च यत्कतुं क्रियया कमे तत्स्खतम्‌ । अतो हि कतैतन्बत्व तस्येष्ट नान्यतन्बता ॥ १२२ ॥

राब्दाद्ायुमितेवौपि प्रमाणाद्वा ततोऽन्यत ] सिद्धि सवेपदाथाना स्यादज्न प्रति नान्यथा ॥ १३२ ॥

अध्यक्षस्यापि सिद्धि स्यात्प्रमाणेन विनैव वा । विना स्वस्य प्रसिद्धिस्तु नाक्ञ प्रव्युपयुज्यते ॥ १३४ ॥

तस्थैवाक्नत्वमिष् चेऽक्ञानस्वेऽन्या मतिर्भवेत्‌ । अन्यस्यैवाक्ञताया च तद्धिश्वाने भ्रुवा भवेत्‌ ॥ १३५ ॥

ज्ञातता स्वात्मरखाभो घा सिद्धि स्यादन्यवेव वा । ज्ञातत्वेऽनन्तरोक्तौ त्व पक्षौ सस्मतैमरैसि ॥ १३६ ॥

सिद्धि स्यात्स्वानमलाभश्चेद्यलस्तन्न निरर्थकः । स्वैलोक्रसिद्धत्वार्स्वहेतभ्यस्तु वस्तुन ॥ १३७ ॥

कषानक्षेयादिवादेऽत सिदिक्ञौतत्वमुच्यते । अध्यक्षाध्यक्ष्ययो सिद्धिज्गेयत्व नात्मलामता ॥

स्पष्त्व कमेकच्रौदे सिद्धिता यदि करश्प्यते । स्पष्ठतास्पष्टते खातामन्यस्यैव न चात्मन ॥ १३९ ॥

अदवषुनैव चान्धस्य स्पष्ठीमावो धटस्य तु । कचोदे स्पष्तेष्टा चेद्रघरताध्यक्षक वृका ॥ १४० ॥

अञ्ुभूते किमन्यस्सिन्स्यात्तवापेक्षया चद्‌ । अनूभवितरीष्टा स्यात्सोऽप्यनूभूतिरेव न ॥ १४१ ॥

अभिक्लोऽपि हि बुद्ध्यात्मा विपयीसितददौने । ग्राह्यप्राहकसवित्तिभेदवानिव ठश्ष्यते ॥ १४२ ॥

मूति्यैषा क्रिया सैव कारकं सेव चोच्यते ) स्व नारित्वमस्याश्वेत्सकवैतव तथेभ्यताम्‌ ॥

न कद्िचश्चेष्यते धमे दति चेत्पक्चषहानता । नन्वसितित्वादयो धमो नासितित्वाविनिन्रत्तय ॥

न भूतेस्तर्हि ना्ित्व स्वाछक्चण्य मत हिते। स्वखक्षणावधिनोरो नारोऽनाहनिचृत्तिता ॥ १४५ ॥