Capítulo 47 de 56
· 47
नन्वेव दरिसक्रान्तिरस्य पिण्डेऽभ्चिवद्वेत् । मुखाभासवदिस्येतदादर्रो तक्निराङृतम् ॥ ८५ ॥
रष्णायो कोहिताभासमित्येतदुष्ठमुच्यते । दष्टदाष्टौन्ततुल्यत्व न तु सबौत्मना कचित् ॥ ८६ ॥
(=, ०५ भ तथेव चेतनाभास चित्त चेतन्यवद्धवेत् । मुखाभासो यथादशे यमासश्चोदितो शुषा ॥ ८७ ॥
चित्त चेतनमिव्येतच्छाख्युक्तिविघर्जितम् । देहस्यापि प्रसङ्ग स्याश्चघ्चुरादेस्तथेव च ॥ ८८ ॥
तदप्यस्त्विति चेत्तन्न लौकायतिकसगते । न च धीषेदिरस्मीति यद्याभासरो न चेतसि ॥ ८९ ॥
सदस्मीति धियोऽमापे व्यथं खयात्तरवमस्यपि । युष्मद सद्धिमागज्ञे स्यदथेघदिद् वच ॥ ९० ॥
ममेदप्रत्ययौ क्षेयो युष्मदयेव न सशय । अहमि्यस्मदीष्ट स्यादयमस्मीति चोभयो ॥ ९१ ॥
अन्योन्यापेक्षया तेषा परधानशुणतेष्यते । चिद्रोषणविशेष्यत्व तथा ्राह्य हि युक्तित ॥ ९२॥ ममेद् ढयमष्येतन्मध्यमस्य विशेषणम् ।
बुद्धथारूढ सद्ा सवं साहकतौ चं सक्षिण, । तस्मात्सवांबभासो ज्ञ किचिदप्यस्पृ्ान्सद्ा ॥ ९९ ॥
प्रतिलोमभमिद् सवे यथोक्तं रोकबुद्धित । अविचेकधियामसिति नास्ति सवै विवेकिनाम् ॥ ९५ ॥ अन्वयव्यतिरेकौ हि पदार्थस्य पदस्य च । स्यादेतदहमिव्यच्च युक्तिरेवावधारणे ५ ९.६ ॥
नाद्राश्षमहमिलयस्मिन्युषुपेऽन्यन्मनागपि । न वारयति दष स्वा प्रत्यय तु निषेधति ॥ ९७ ५
स्वय ज्योतिन हि द्रष्टरिस्येव सविदोऽस्तिताम् । कोटस्थ्य च तथा तस्था भ्रल्ययस्य तु लु्ताम् । स्वयमेचात्रवीच्छाख प्रत्ययावगती पथक् ॥ ९८ ॥
पव विज्ञातवाक्षयार्थं श्रुतिरखोकप्रसिदधित 1 श्च॒तिस्तत्वमसीव्याह भोतुर्मोहापटत्तये ॥ ९९. ॥
ब्रह्मा दादास्थेयददुक्त्येवापायुदत्तम । तस्थ विष्णुत्वसबोधे न यल्ञान्तरमूचिवान् ॥ १०० ॥
अहशष्दस्य या निष्ठा स्योतिषि प्रत्यगात्मनि । सैवोक्ता सदसीवयेव फल तत्न विमुक्तता ॥ १०१ ॥
भ्रुतमान्नेण चेन्न स्यात्कायं त्र भवेद्धवम् । व्यवहारात्पुसपीष्ट सद्धावं स्वयमात्मन ॥ ०२ ॥
अदानायादिनिक्त्यै तत्काला जायते प्रमा । तस्छमस्यादिवाक्यार्थं त्रिषु कालेष्वसदहाय ॥ १०३ ॥
प्रतिबन्धविहीनत्वार्स्वय चायुभवात्मन । जायेतैव भमा तत्र स्वात्मन्येव न सदाय ॥ १०४॥
कि सदेवाहमस्मीति कि बान्यत्प्रतिपद्यते । सदेव चेदहशाब्द सता सुख्याथं इष्यताम् ॥ १०५ ॥
अन्यश्चेत्सददग्राहिथ्रतिपत्तिभषेव ला । तस्मान्मुख्यभ्रदे नास्ति घारणावगतेरिह ॥ १०६ ॥
प्रययी प्रत्ययश्चैव यदाभासौ तदर्थता । तथोरचितिमस्वाश्च चैतन्ये कल्प्यते फलम् ॥ १०७ ॥
कूटस्थेऽपि फल योग्य राज्ञनीव जयाविकम् । तदनात्मत्वहेतुभ्या क्रियाया प्रत्ययसय च ॥ १०८ ॥
आदरशस्तु यदाभासो मुखाकार स पवस । यथेव परत्ययाद यदाभासस्तदा श्यम् ॥ १०९ ॥
इस्येव प्रतिपत्ति स्यात्सर्दस्मभीति च नान्यथा । त्वमित्युपदेच्योऽपि इसमावादनथेक ॥ ११० ॥
श्रोतु स्यादुपदेशश्चेदथवर्व तदा भवेत् । अभ्यश्चस्य न चेदिष्टं भोवृत्व कस्य तद्भवेत् ॥ १११ ॥
अध्यक्षस्य समीपे स्यदवद्धरेवेति चेन्मतम् । न तन््तोपकारोऽस्ति काष्ाद्यद्रन्न कल्प्यते ॥ ११९ ॥
बद्धौ चे्चत्छत कश्थिन्न्बेव परिणामिता । आभसेऽपि च को दोष सति श्रुत्यादयचुग्रहे ॥ २१३ ॥
आभारते परिणामश्धेश्न रञ्ज्वादिनिभत्ववत् सर्पादेश्च तथावोचमादद्यं च सुखत्ववत् ॥ ११४ ॥
नात्माभास्तत्वसिष्डिश्यदात्मनो भ्रहणात्पृथङ ।
मुखादेश्च प्रथकिसिद्धिरिह त्वन्योन्यसक्रय ॥ ११५ ॥ 8 1 15
Usa las flechas ← → del teclado para pasar de capítulo.