Capítulo 11 de 56
· 11
सर्वे येनाचुभूयन्ते य स्वय नाज्ुभूयते । तमात्मान बेदितार बिद्धि बुदा सुसूक्ष्मया 1 २१६ ॥
तत्साश्चिक भवेत्तत्तद्यद्यधेनालुभूयते । कस्याप्यनस्चुभूताथं साक्षित्व नोपयुज्यते ॥ २१५७ ॥
असौ स्व साश्षिको भावो यत स्वेनाजुभूयते । अत पर स्वय साक्चालत्यगात्मा न चेतर ॥ २१८ ॥
जा्रत्स्वप्रखुषुधिषु स्फुटतर योऽसौ समुज्म्भते प्रत्यभ्रुपतया सदाहमहमित्यन्त स्फुरन्नेकधा ।
नानाकारविकारभाजिन दमान्पदयन्नहधीमुखा- न्नित्यानन्द चिदात्मना स्फुरति त विद्धि स्वमेत हदि ॥
धटोदके बिर्बितमकैबिम्ब मालोक्य मूढो रविमेव मन्यते ।
तथा चिदाभासमुपाधिसस्थ भ्रान्वयाहमित्येव जडोःऽभिमन्यते ॥ २२० ॥
विहाय सं दिवि धौश्ष्यते ऽक तरयितस्तत्नितयावभास्तक
देह धिय चित्य्रतिबिम्बभेत विखज्य बुद्धौ निदित गुहायाम् ।
व्रशरमात्मानसखण्डबोध सवैप्रकादा सदसद्विलक्षणम् ॥ २२२ ॥
निलय विभु सवेगत खुसुक्म- मन्तवेहि द्रुन्यमनन्यमात्मन । विज्ञाय सम्यडनिज्ञरूपमेत- त्पुमान्वि पाप्मा विरजा विद्धुत्यु ॥ २२३ ॥
स्स्वय ऊुसश्चिन्न बिभेति कथित् । नान्योऽस्ति पन्था मवबन्धसुक्ते-
ब्रह्माभिन्नत्वविन्ञान भवमोक्षस्य कारणम् ।
येनाद्धितीयमानन्द् ब्रह्म सपद्यते बुध ॥ २२५ ॥
ब्रह्मभूतस्तु स्त्ये चिद्धान्नावर्त॑ते पुन ।
विक्ञातव्यमत सम्यग्ब्रह्माभिन्नत्वमात्सन ॥ २२६॥
सत्य क्षानमनन्त ब्रह्म विद्युद्ध पर स्वत सिद्धम् ।
नित्यानन्वेकरस परत्यगभिन्न निरन्तर जयति ॥ २२७ ॥
सदिद् परमादैतं स्वस्मादन्यस्य वस्तुनोऽभावात् । न हान्यद्स्ति किचित्सम्यकपरतस्वव्रो धस्चुदरायाम् ॥
यदिद सकर विश्व नानारूप प्रतीतमश्चानात् । तत्सर्व ब्रह्मैव पत्यस्तारोषभावनादोषम् ॥ २२९. ॥
सृत्कायभूतोऽपि शदो न भिन्न कुम्भोऽस्ति सेन तु मृत्स्वरूपात् । न कुम्भरूप प्रथगस्ति कुम्भ कुतो श्रषाकद्पितनाममाच्र ॥ २३० ॥
धटस्य सदशयितु भ शक्यते । अतो धटः कपितं एव मोहा
सद्रह्यकायं सकर सदेव सखन्मात्रमेतश्न ततोऽन्यवस्ति । अस्तीति यो वक्ति न तस्य मोहो विनिगंतो निद्वितबस्पजल्प ॥ २३२ ॥
ब्रह्यैवेव विभ्वमिव्येव वाणी श्रौती बूतेऽथर्वैलिष्ठा वरिष्ठा । तस्मात्सवं ब्रह्ममाज हि विश्व नाधिष्ठानाद्धिन्नतारोपितस्य ॥ २२२ ॥
सत्य यदि स्याल्गदेतद्ात्मनो- ऽनन्तत्वहानिर्निंगमापरमाणता । असत्यवादित्वमपीशितु स्या ननेतत्नय साधु हित महात्मनाम् ॥ २३४ ॥
दरश्वरो वस्तुतस्वक्ञो न चाह तेष्ववस्थित । न च मत्स्थानि भूतानीव्येवमेव व्यचीकथत् ।॥ २२५ ॥
यदि सत्य भवेदिश्व सुषुप्राद्ुपरभ्यताम् । यश्नोपरभ्यते किचिदतोऽसत्खप्रवन्सुषा ॥ २२६ ॥
अत प्रथङ्नारि्ति जगत्पयत्मन पथक्परतीतिस्तु शषा गुणादिवत्।
आरोपितस्यास्ति किमथेवत्ता धिष्ठानमाभाति तथा रमेण ॥ २३७ ॥
श्रान्तस्य यद्यद्धमत प्रतीत ब्रह्मैव तत्तद्रजत हिं श्चक्ति । इद् तया ब्रह्म सदैव रूप्यते त्वारोपित ब्रह्मणि नाममा्नम् ॥ २३८ ॥
Usa las flechas ← → del teclado para pasar de capítulo.