Capítulo 50 de 55
· 50
अयु्तीद्रतयाबधिजेपः स्या- दरुणेरम्बुरुदेदेतो दशांशः ।
अङ्गारोदुजायेः परिवर्य च पायसेन सुसितेन ।
हेयजङ्गवीनकदटी- फठदधिभिः प्रीणयेच्च गोविन्दम् ॥ ४५ ॥
जुहुयाहग्धहविभि- विंमङेः सर्पिःसितोपटरोपेतेः । इष्टां तुष्टो रक्ष्मीं
बार नीङाम्बुदाभ नवमणिविरुसक्िङ्कणी जाखनद्ध- श्रोणीजङ्घान्तयुग्मं विपुररुरुनखप्रोसत्कण्ठभूषम् ।
फुह्ाम्मोजाभवक्त्रं हतद्यकटपतत्पूतनाद्यं प्रसन्नं गोषिन्दं बन्दितन्द्रा्यमरवरमजं पूजयेद्वासरादौ ॥
अन्दं देवेसुङ्कन्दं विकसितकरवन्दाभमिन्दीवराक्च गोपीगो्न्द वीतं जितरिपुनिवहं कुन्दमन्दारहासम् । )खग्रीवाश्रपिन्छाकेखनसुविरृसनत्ङकन्तरं भानुमन्तं देवं पीताम्बराढ्यं यजतु च देना मभ्यमेऽह्ो रमये ॥
विक्रान्या ध्वस्ततैरिब्रजमजितमपास्तावनीभारमाययै- रावीतं नारदाचमनिभिरजुदिनं तत्त्वनिर्णीतिहेताः । ५. 18
सायाहे निर्मखं तं निरूपममजरं पूजयेन्नीरुभासं मन्त्री विश्वोदयस्थियपह रणपरं मुक्तिदं वासुदेवम् ।॥ ४९॥
त्रिकाटमेवं प्रविचिन्य शादङ्किणं प्रपूजयेद्यो मनुजो महामनाः । स धममेमथ सुसुखं भियं परा- मवाप्य देहापदि मुक्तिमाप्नुयात् ॥ ५० ॥
देवेशं तं सुखमजु स॒हुस्तपयेदुग्धवुद्धथा । यदधेस्तोयेः स तु बहुरसोपेतमादहारजातं
दद्यान्नियं प्रचुरधनधान्यांश्ुकादेयुङकन्दः ॥ ५१ ॥
भिक्षावब्त्तिरदिनमनु तमेवं विचिन्यात्मरूपं गोपस्जीभ्यो सुहुरपहरन्तं मनोभिः सदेव । खीटावर््या रकितरूलितेश्चष्ितेदुग्धसरपिं- दध्याद्यं वा स पुनरमितामेति भिक्षां ग्रहेभ्यः ॥ ५२ ॥
ध्यानी मन्त्री मन्त्रजापी च निदं यद्य दराञ्छन्यन्न यत्न प्रयाति ।
तन्तत्पाप्त्वा तत्र तत्र प्रकाम प्रीतः कीडदववन्मानुषेषु ॥ ५३ ॥
जप्यान्मन्त्री सवैखोकप्रियः स्यात् । इष्टान्का मान्प्राप्य संपन्नबुत्ति-
इति श्रीमत्परमसपारत्राजकाचाय॑स्य श्रीगोविन्दभगवत्पूज्यपादाशिष्यस्य श्रीमच्छंकरभगवतः कृतो
अथ प्रणवसंज्ञकं प्रतिवदामि मन्त्र पर सजापमपि साचैनं सहूतक्ठप्नि सोपासनम् । अशेषदुरितापहं विविधकामकस्पद्रुमं
विमुक्तिफरसिद्धिदं विमख्यागिसंसेवितम ॥ १ ॥
ऽमरेण सधसप्रमश्च चिन्दुयुतः । प्रोक्तः स्यातप्रणवमनु-
मन्त्रस्यास्य मुनिः प्रजापतिरथ च्छन्दश्च" देव्यादिका
गायत्री गदिता जगत्सु परमात्मार्यस्तथा देवता । अङ्कीवेयुगमध्यगधुवयुतैरङ्गानि कुयोत्स्वरे-
मन्त्री जातियुतेश्च सलयरदितैवा व्याहतीभः कमात् ॥२॥
विष्णुं भास्वत्किरीटाङ्गदवख्ययुगाकस्पहारोदराङ्चि- 'श्रोणीरूपं सवक्षोमणिमकरमहाङ्कण्डलामण्डिताङ्गम् ।
हस्तो्यज्चकरशङ्काम्बुजगदममङं पीतकोज्ेयमाशा- विद्यातद्धासमुदखदिनकरसदटशा पद्यसंस्थं नमामि ॥ ४॥
दीक्षितो मनुभिमं शतलक्षं संजपेत्रतिहुनेच दशांशम् । पायसेधृतयुतेश्च तदन्ते विग्रभुरुहभवाः समिधो वा ॥ ५॥
तिरसमिदाद्ैरनेन यो जुहुयात् । फेहिकपारत्रिकमपि
अभ्यच्यं वेष्णवमथो विधिनैव पीट- मावाद्य तन्न सकराथकरं सुङ्कन्दम् । अङ्कैः समूतियुगशक्तियुभेः सुरेन्द्र वज्रादिकैयेजतु मन्त्रिवरः कमेण ॥ ७ ॥
वासुदेवः संकषेणः प्रदयुञ्नश्चानिरद्धकः । स्फटिकस्वणेदूर्ेन्द्रनीखाभा वणेतो मताः ॥ ८ ॥
चतुभज श्चक्रशङ्कगदपङ्कजधारिणः । किरीटकेयूरिणश पीताम्बरधरां अपि ॥ ९॥
Usa las flechas ← → del teclado para pasar de capítulo.