Capítulo 49 de 55
· 49
तनश्च संकस्पजाहयाक्षररूपो" । इश्चुधलुधेरपुष्पशच-
नुखेपना्भरणमिषुक्चरासघरम् । न्यस्तशरबीजदेहा ध्यायदास्मानमङ्गजं रुचिरम् ॥ १८ ॥
अङ्गवाणातेरूध्वै पूञ्याः षोडश शक्तयः। युवतिरविप्रडम्भा च ज्योत्स्ा सु्रुमदद्रवा ॥ १९ ॥
सुरता वारुणी खोखा कान्तिः सोदाभिनी तथा । कमच्छा चन्द्रटेखा शुकी च मद्नाहया । २० ॥
"योनिमोयावती चेति शक्तयः स्युमेनोभुवः । शोको मोहो विलासरश्च विभ्रमो मदनातुरः ॥ २१॥
अपत्रपो युवा कामी चुतपुष्पो रतिप्रियः । प्रीष्मस्तपान्त उजश्च हेमन्तः शिशिरो मदः । २२॥
चतुथ्यामाव्रतो पूज्याः स्युमारपरिचारकाः । परशरुत्छारसो चेव श्ुकमेषाह्वयो तथा ॥ २३ ॥
अपाङ्गभूविरासौ द हाचमवौ स्मरप्रियाः । माधवी माक्ती चैव हरिणाक्षी मदोक्तरा । एताश्चामरहस्ताः स्युः पूज्याः कोणेषु संस्थिताः ॥ २४॥
हृल्ेखया स्वनान्ना च शक्यादीनां समचेनम् । ` इन्द्राः सप्तमी पूज्या स्मराचाविधिरीदश्चः ॥ २५ ॥
मद्नविधानमितीत्थं प्रोक्तः योऽनेन पूजयेद्धिधिना । स तु सकरलोकपृज्यो भवन्मनोज्ञश्च मन्दिरं छक््म्याः ॥ २६ ॥
विरुसदहकारतनु- मेनःशिवो विश्रमास्पदी भूतः ।
बुद्धिशरीरां नारी नरः सदा चित्तयानिमभिगच्छेत् ॥ २७ ॥ इति मद्नयोगरयाः यो रमयेन्निद्यश्चो निजां वनिताम् । सतु मुक्तिमुक्तिकामी वनिताजनहृदयमोहनो भवति ॥ २८ ॥
आत्मानं मदनं ध्यायेदाञ्चुञयुक्षणिरूपिणम् । तद्रीजाप्र शिवञ्वाङातनुं तन्वीतनुं तथा ॥ २९ ॥
सुधामयीं च तद्योर्निं नवनीतमयं स्मरेत् ।
सगच्छेच्च शिवजञ्वाछारीढं तद्धदयादिकम् ॥ ३० ॥
आलिङ्गेदभिसंस्पशेद्रतद्रूपकासतम् | रसनारिखया कर्षन्तहन्तवसनासतम ॥ ३१ \
कुसुमाल्रधिया बाह्य स्पृशेत्कररुहेरपि । हानि न कयोल्ीवस्य मन्त्री विश्चदमानसः ॥ ३२ ॥
रतावथोऽधोमभ्योध्वक्रमेणेवं समाहितम् । निजप्रियां भजदेवं सा माररारविहला । क्ायवानपगा तस्य भवदेवं भवान्तर ॥ ३३ ॥
साध्याख्या कामवर्णेः प्रतिपुटितखसत्कर्णिकं पत्रराज- तारतिक्पक्चजाष्टादश्चसमिद वुगण्डान्तगान्ताक्षराम्यम् ।
आशाश्यूखाङ्कितं तद्विपतिरिपुदङे सम्यगाकिख्य सेरं मारं जघ्वास्य यामाशयति वश्चगता सा मबेत्सदय एव ॥
हंसारूढा मदन- खेटोक्यक्षोभको भवदा । दयुयुतो रजनकृत्स्या- ज्नीवोपेतस्तथायुषे शस्तः ॥ ३५ ॥
तारयुजा त्रसुनाम्नौ हुत्वा संपाततितेन चाञ्येन । सं भोजयेत्पतिं स्वं वनिता स नितान्तरश्ितो भवति । ३६ ॥
दध्यक्ताभिज्ुहुया- छाजाभिः कन्यकां समाकाष्ुन । कन्यापि वरं रभते ` विधिना निलयानुरक्तममुनैव ॥ ३७ ॥
अभिनवैः सुमनोभिरशकजे- दधितिङेधिहिता हवनक्रिया । परमवश्यकरी परिकाङ्क्षिता- "मपि खभेदचिरादिव कन्यकाम् ॥ ३८ ॥
स्तथा जपाद्चेनया विशेषतः । प्रसादतोऽस्याखिखखोकवतिन-
कृडा मध्यगता: ष्मायगोव्यणा यद्मध्यगाः । गोपीजनवकाराः स्युभायस्वाहास्मरादिकाः ॥ ४० ॥
ऋषिस्तु नारदोऽस्य स्याद्रायत्रं छन्द इष्यते । मन्त्रस्य देवता कृष्णस्तदङ्विधिरुच्यते | ४१ ॥
मूरमन्त्रचतुवेणचतुष्केण दकेन च । प्राक्तान्यङ्गानि भूयोऽमु चिन्तयेदेवकीसुतम् ॥ ४२ ॥
अव्यान्मीखत्करापद्युतिरहिरिपुषिञ्छोडत्तत्केञखजाो गोपीनेत्रोत्पलाराधितरङ्ितवयपुर्गोपगोव्न्द वीतः ।
श्रीमटरकन्नारविन्दप्रतिहसितशशाङ्काकृतिः पीतवासा देवोऽसौ बेणुवाधक्षपितजनधृतिर्देवकीनन्दनो वः ॥
Usa las flechas ← → del teclado para pasar de capítulo.