Chapter 15 of 56
· 15
ससारवन्धविचिछच्यै तदय प्रदे्यति । वासनाच्द्धिरेताभ्या चिन्तया क्रियया बहि ॥ ३१९५५ ॥
ताभ्या प्रवधध॑माना सा सूते ससतिमात्मन । ्रयाणा च क्षयोपाय सबौवस्थासु सर्वदा ॥ ३१६ ॥
सर्वत्र सर्वत सर्वं बरह्ममात्रावरोकनम् । सद्धाववासनदाव्यात्तञ्जय ख्यमदयुते ॥ २१७ ॥
कियानाश्चे भवेलिन्तनादणेऽस्पाद्वासनाश्चय । वासनाप्रक्षयो मोश्च स जीवन्सुक्तिरिष्यते ॥ ३१८ ॥
सद्वासनास्फूतिंविज॒म्भणे सति { 4 शसो विीना व्वहमादिवासिना । अतिपरूष्टाप्यरुणप्रभाया विलीयते साश्यु यथा तमिस्रा ॥ ३१९ ॥
न श्रयते सतयुदिते दिने । तथाद्वयानन्दरस्ाजुभूतौ
दद्य प्रतीत प्रविरापयन्स्वय सन्मात्रमानन्द् घन विमावयन् । समाहित सन्बिरन्तर बा काट नयेथा सति कर्म॑बन्धे ॥ ३२१ ॥
प्रमादो बह्मनिष्ठाया न कतेव्य कदाचन । पमादो सत्युरित्याह भगवन्ब्रह्मण सुत ॥ २२२ ॥
न प्रमादादनथोऽन्यो ज्ञानिन स्वखरूपत । ततो मोहस्ततो.ऽहधीस्ततो बन्धस्ततो भ्यथा॥
विषयाभिमुख इष्टा विद्रासमपि चिस््ति । विक्षेपयति धीदोषिर्योषा जारमिव भियम् ॥ २२७ ॥
यथा प्रङृष्ट हौवाल शछ्णमा् न तिष्टति । आब्रणोति तथा माया प्राज्ञ वापि पराङ्मुखम् ॥
लक्ष्यच्युत चेद्यदि चिन्तमीष हहिमख सन्निपते्ततस्तत । परमादत प्रच्युतकेलिकन्दुक सोपानयपडक्तौ पतितो यथा वथा ॥ ३२६ ॥
सम्यकसकट्पनात्काम कामात्पुस भ्रवतेनम् ॥ २२७ ॥
तत खरूपधिभ्रशो विभ्र्टस्तु पतत्यध । पतितस्य विना नाहा पुननोरोह् दैकष्यते । सकटप वजजयेत्तस्मात्सवनरथस्य कारणम् ॥ २२८ ॥
अत प्रमादान्न परोऽस्ति भ्त्यु- विवेकिनो ब्रह्मविद् समाधौ ।
समाहित सिद्धिमुपैति सम्य कंसमाहितात्मा भव सावधान ॥ ३२९ ॥
जीवतो यस्य कैवल्य विदेहे च स केवल । यत्किचित्पश्यतो सेद् भय ब्रूते यजतु श्रुति ॥
यदा कदा वापि विपशिदेष ब्रह्मण्यनन्तेऽप्यणुमान्नमेद्म् । पद्यत्यथाभुष्य भय तदेव यदीक्षित भिक्नतया प्रमादात् ॥ ३२१ ॥
शरुतिस्ष्रतिन्यायषातैर्निषिदे दर्येऽ्र य खात्ममति कोति । उपैति ड खोपरि दु खजात निषिद्धकतौ स मिम्टुचो यथा ॥ ३३२ ॥
सत्याभिसधानरतो विमुक्तो महच्वमात्मीयभुचैति नित्यम् ।
मिथ्याभिसधानरतस्तु नदये- दृष्ट तदेतद्यदचोरचोरयो ॥
यतिरसदलुसधि बन्धहेतु विहाय सखयमयमदमस्मीत्यात्मदष्यैव तिष्ठेत् । सुखयति नयु निष्ठा ब्रह्मणि स्वायुभूत्या हरति परमविद्याकायदु ख प्रतीतम् ॥ ३३४ ॥
बाह्यायुसधि परिवधंयेत्फङ दुवा सनामेव ततस्ततोऽधिकाम् । ज्ञात्वा विवेक परिहत्य बाह स्वात्माुसधि विद् धीत नित्यम् ॥
मन प्रसादे परमातमदक्ोनम् । तस्मिन्सुर्टे भवबन्धनादो
क पण्डित सन्सदसद्धिवेकी श्ुतिप्रमाण पर्मा्थदरहीं ।
जानन्हि कुयोदसतोऽबरम्ब स्वपातहेतो दिद्ुवन्मुमुश्चु ॥ ३२७ ॥
देहादिससक्तिमतो न भुक्ति मुक्तस्य देहाद्यमिमलयभाव ।
खुक्षस्य नो जागरण न जाध्रत स्वप्रस्तयोर्भिज्ञगुणाश्रयत्वात् ॥
अन्तबहि स्व स्थिरजङ्गमेषु क्षानात्मनाधारतया विलोक्य । त्यक्ताखिकोपाधिरखण्डरूप पूणीत्मना य स्थित एष मुक्त ॥ २३९ ॥
सधौत्मना बन्धविमुक्तिहेत् ४५५ [4 सवोत्ममावान्न परोऽस्ति कथित् । दश्याग्रहे सत्युपपदयतेऽसौ सबौत्मभावोऽस्य सदात्मनिष्ठया ॥ २४० ॥
Use the ← → keys to move between chapters.