Chapter 16 of 56
· 16
ददइयस्याग्रहण कथ जु धटते देहात्मना तिष्ठतो बाह्याथोयुभवभरसक्तमनसस्तत्तत्किया कुर्वत ।
सन्यस्ताखिलधमैक्मविषयैर्नित्यात्मनिष्ठापै स्तच््वज्ञे करणीयमात्मनि सदानन्देच्छुमि्यैलत ॥
सा्वीत्म्यसिद्धये भिक्षो कवश्चवणकमण । समाधि विदधात्येषा चान्तो दान्त इति श्रुति ॥
आरूढददाक्तेरहमो विनाश कलै न शाक्य सहसापि पण्डितै ।
ये निर्विकर्पाख्यसमाधिनिश्चला- स्तानन्तरानन्तभवषा हि वासना ॥ २४ ॥
जहवुद्धयेव मोहिन्या योजयित्वावृतेबलात् 1 विक्षेपदाक्ति पुरुष विक्षेपयति तद्गुणे ॥ ३४४॥
विक्षेपशाक्तिधिजयो विषमो विधातु मि देषमाधरणराक्तिनिवृस्यभवे । दण्डश्ययो स्फुरपयोजलवद्धिभागे नश्येत्तदावरणमात्मनि च स्वभावात् ।
नि सदरायेन भवति परतिबन्धदुल्यो निक्षेपण न हि तदा यदि चेन्मरषार्थे ॥ २४५ ॥
सम्यग्विषेक स्फुटबोधजन्यो विमस्य इणग्दश्यपदाथेतत्वम् । ङिनत्ति मायाङृतमोहबन्ध यस्माद्धिञुक्तस्य पुनन सखति ॥ ३४६॥
परावरेकत्वविवेकवहि दैहत्यविद्यागहन हछरोषम् ।
किं स्यात्पुन ससरणस्य बीज मदैतभाव समुपेयुषोऽस्य ॥ २४७ ॥
मवरणस्य निच्युत्तिभैवति च सम्यक्पदाशथदश्रौनत । मिथ्यास्ञानविनादास्तद्रदविक्षेपजनितदु खनिचृत्ति ॥
एतज्चितय दष्ट सम्यग्रज्जस्वरूपविक्ञानात् । तस्माद्रस्तुसतस्व ज्चातम्य बन्धमुक्तये विदुषा ॥
अयोऽभियोगाविव सत्समन्वया न्मत्रादिरूपेण विजुम्भते धी ।
तत्कायेमेतक्चितथ यतो खषा दृष्ट श्रमस्व्नमनोरथेषु ॥ २५० ॥
देहावसाना विषयाश्च सर्वे । क्षणेऽन्यथाभावषिन एष अत्मा
नित्याद्धयाखण्डविदेकरूपो बुद्धथादिसाक्षी सदसदिरुक्चषण ।
अहपदप्रलययलक्षिता्थं प्रयक्सदानन्दधन परात्मा ॥ २५२ ॥
निश्ित्य तत्व निजबोधदषटथा । ज्ञात्वा स्वमात्मानमखण्डबोध
अक्ञानहदयग्रन्थेर्निं होषविख्यस्तद्ा । समाधिनाविकद्पेन यदद्वितात्मददौनम् ॥ ३५४७ ॥
त्वमहमिदमितीय कल्पना बुद्धिदोषा- त्ममवति परमात्मन्यद्वये निर्विंरोषे । परविरुक्तति समाधावस्य सर्वो विकस्पो विलयनमुपगच्छेद्स्तुतस्वावध्रस्या ॥ २५५ ॥
शान्तो दान्त परमुपरत क्षान्तियुक्त समाधि कुवैक्नित्य कलयति यति स्वख सबौत्मभावम् ।
तेनाविद्यातिभिरजनितान्लाधु दर्ध्वा विकल्पा- नब्रह्माक्ृत्या निवसति सुख निष्क्रियो निर्विकल्प ॥
समाहिता थे प्रचिलाण्य बाह्य श्रोत्रादि चेत स्वमह चिदात्मनि । त प्य मुक्ता मवपार्ाबन्धै- नौन्ये तु पारोक्ष्यकथाभिधायिन ॥ २३५७ ॥
उपाधिभेदात्स्वयमेचव भिद्यते चोपाध्यपोहे स्वयम केवले । नस्मादुपाधेर्विलयाय बिद्धा- न्वसेत्सदाकटपसमाधिनिष्ठया ॥ ३५८ ॥
सति सक्तो नरो थाति सद्धाव शेकनिष्ठया । कीटको भ्रमर ध्यायन्भरमरत्वाय कर्पते ॥
क्रियान्तरासक्तिमपास्य कीटको ध्यायन्यथारि छलिभावभच्छति ।
तथैव योगी परमात्मतच्व ध्यात्वा समायाति तदेकनिष्ठया ॥ २६० ॥
अतीव सूक्ष्म परमात्मत न स्थूलदृष्ट्या प्रतिपच्तुमहेति । समाधिनात्यन्तसुसक्ष्मबत्या ज्ञातव्यमार्थैरतिद्यादबुद्धिमि ॥
त्यकत्वा मर स्वात्मगुण सश्च्छति । तथा भन सस्वरजस्तमोमल
Use the ← → keys to move between chapters.