Chapter 24 of 56
· 24
निधेनोऽपि सदा तुष्टोऽप्यसहायो महाबल । नित्यवृ्तोऽप्यमुज्जानोऽप्यसम समददोन ॥
अपि कुवेश्नकुवांणश्चामोक्ता फलभोग्यपि । दारीयैप्यदारीर्येष परिचिद्छश्नोऽपि सवग ॥ ५४५ ॥
अदारीर सदा सनतमिम ब्रह्मविद कचिन्। धियाप्रिये न स्पृदातस्तथैव च द्युभाद्युभे ॥ ५४६ ॥
स्थूखादिसबन्धवतोऽभिमानिन सखुखचदुखवच श्युभा्युमे च) विष्वस्तवन्धस्य सदात्मनो मुने कुत शुभ बाप्यद्युम फट वा ॥ ०४७ ॥
ग्रस्त इत्युच्यते भ्रान्त्या छज्ञात्वा वस्तुलक्षणम् ॥ नद्धदेदादिवन्धेभ्यो विमुक्त तरह्मवित्तमम् ।
पदयन्ति देहिवन्मूढा शारीराभासदद्योनात् ॥ ५४९. ॥
अहिनिट्वंयनीवाय मुक्तदेहस्तु तिष्ठति । इतस्ततश्चास्यमानो यत्किचित्प्राणवायुना ॥ ५५० ॥
सोतसा नीयते दार यथा निन्नोक्नतस्थलम्। दैवेन नीयते देहो यथाकाटोपभुक्तिषु ॥
प्रारधक्मेपरिकरटिपतवासनाभि ससारिवश्चरति भुक्तिषु मुक्तदेह ।
सिद्ध खय बसति साक्षिव॑दन्न तूष्णी चक्रस्य मूरुमिव कल्पविकल्पदु-य ॥
नैवेन्छियाणि विषयेषु नियुदक्तं एष नैवापयुदक्त उपदहोनलक्षणस् ।
मैव क्रियाफलमपीषदपेक्षते स स्वानन्वसान्द्ररसपानसुमत्तचित्त ॥
रक्ष्यारक्ष्यगते त्यक्त्वा यसितिष्ठेत्केवरात्मना । शिव एव स्वय साक्षादय ब्रह्मविदुत्तम ॥
जीवन्नेव सद्ा मुक्त कृतार्थो ब्रह्मवित्तम । उपाधिनाश्षाद्ष्यैव सद्रद्याप्येति निद्ैवम् ॥ ५५५ ॥
दोलषो वेषसद्धाघाभावयोश्च यथा पुमान् । तथेव ब्रह्मविच्छरष्ठ सद्ा ब्रह्मैव नापर ॥ ५५६ ॥
यब्र कापि विद्यीणं प्णैमिव तरोवैपु पतनात्, ब्रह्मी भूतस्य यते प्रागेव हि तच्चिद्चिना दग्धम् ॥
सदाद्मनि ब्रह्मणि तिष्ठतो मुने पूणाद्धयानन्दमयात्मना सदा ।
न देद्राकालारचितप्रतीक्षा त्वश््रासवियर्पिण्डविसजंनाय ॥ ५५८ ॥
देहस्य मोश्चो नो भोश्चो न दण्डस्य कमण्डलो अविद्याहदयग्रन्थिमोक्ो मोक्षो यतस्तत ॥
कुल्यायामथ नद्या वा दिवक्षेत्नेऽपि चत्वरे । पणे पतति चेत्तेन तरो किं यु द्युभाद्युमम् ॥
पत्रस्य पुष्पस्य फलस्य नादहाव देहे न्दरियभ्राणधिया विनाद्ा ।
नेवात्मन स्वस्य सद्ात्मकस्या नन्दाङ्तेवृश्चवदास्त एष ॥
पर्ञानघन दत्यात्मलक्षण सत्यसूचकम् । अनूद्ौपाधिकस्थैव कथयन्ति विनारानम् ॥
अविना्ी वा अरेयमात्मेति श्रुतिरत्मन । प्रत्रचीत्यविनादित्व विनश्यत्सु विकारिषु ॥ ५६६ ॥
पाषाणब्रक्षतृणधान्यकराम्बराद्या दर्वा भवन्नि हि ख्देव यथा तथेव । देहेन्द्रियाखुमन मादि समस्नदृश्य ज्ञानाभ्िदग्धसमुपयाति परात्मभावम् ॥ ५६४ ॥
विलक्षण यथा ध्वान्त लीयते भायुतेजसि । नथैव सकल दश््य ब्रह्मणि प्रविरीयते ॥
धटे नष्टे यथा व्योम व्याभैव भवति स्फुटम् । नथेचोपाधिविलये ब्रह्मैव बह्मवित्स्वयम् ॥ ५६६ ॥
श्षीर क्षीरे यथा क्षिप्र वैट तैले जर जले । सयुक्तमेकता यानि नशथात्मस्यात्मविन्मरुनि ॥
पव विदेहकैवल्य सन्माच्रत्वमखण्डितम् । ब्रह्मभाव प्रपदैष यतिनौवतते पुन ॥ ५६८ ॥
सदात्पैकत्वचिज्ञानदग्धाविद्यादिवर्मण । अमुष्य ब्रह्मभूतत्वाडह्यण कुत उद्भव ॥
Use the ← → keys to move between chapters.