LXVII. O pater omniumSymphonia viduarum

1. O pater omnium et o rex et imperator gentium, qui constituisti nos in costa prime matris, que construxit nobis magnum casum erumpne, et nos secute sumus illam in propria causa in exilio sociantes nos illius dolori.

2. O tu, nobilissime genitor, per summum studium currimus ad te et per dilectissimam atque per dulcissimam penitentiam, que nobis per te venit, anhelamus a te et post dolorem nostrum devotissime amplectimur te.

3. O gloriosissime et o pulcherrime Christe, qui es resurrectio vite, nos reliquimus propter te fertilem amorem coniunctionis et comprhendimus te in superna karitate et in virginea virga nativitatis tue ac in altera vice copulate sumus tibi, quam prius essemus secundum carnem.

4. Adiuva nos perservare et tecum gaudere et a te numquam separari. </poem>