3

3. Die Luft steht dem Unkörperlichen nahe, und weil wir durch den Ausfluss derselben entstehen, muss sie unendlich und reich sein, da sie niemals ausgeht.

Da es keine Schriften des Pythagoras gab und überhaupt vor Philolaos Zeit nur mündliche Tradition der eigentlichen Schule bestand, so giebt es hier keine Doxographie. Die Biographie muss sich im Ganzen bei der früh be- ginnenden Legendenbildung aaf die ältesten Zeugnisse bis Aristoteles und dessen Schule (mit Auswahl) beschränken. Die Zeugnisse des Xenophanes (fr. 7], Heraklit [40. 129], Empedokles [129], Ion [1] über P. s. u. diesen!

1. Hrrop. Il 123 πρῶτοι δὲ καὶ τόνδε τὸν λόγον Αἰγύπτιοί εἰσὶ οἱ εἰπόν- τες, ὡς ἀνϑρώπου ψυχὴ ἀϑανατός ἐστι, τοῦ σώματος δὲ χαταφϑίνοντος ἐς ἄλλο ζῶιον αἰεὶ γινόμενον ἐσδύεται, ἐπεὰν δὲ πάντα περιέλϑηι τὰ χερσαῖα καὶ τὰ ϑαλασσια χαὶ τα πετεινά, αὖτις ἐς ἀνθρώπου σῶμα γινόμενον ἐσδύνειν, τὴν περιήλυσιν δὲ αὐτῆι γίνεσϑαι ἐν τρισχιλίοισι ἔτεσι. τούτωι τῶι λόγωι εἰσὶ οἱ Ἑλλήνων ἐχρήσαντο, οἱ μὲν πρότερον οἱ δὲ ὕστερον, ὡς ἰδίωι ἑωυτῶν ἐόντι" τῶν ἐγὼ εἰδὼς τὰ οὐνόματα οὐ γράφω. ΤΙ 81 οὐ μέντοι ἔς γε τὰ ἱρὰ [der Agypter] ἐσφέρεται εἰρίνεα οὐδὲ συγχαταϑάπτεταί σφι᾿ οὐ γὰρ ὅσιον. ὁμολογέουσι δὲ ταῦτα τοῖσι Ὀρφιχοῖσι χαλεομένοισι χαὶ Βακχιχοῖσι, ἐοῦσι δὲ Αἰγυπτίοισι, καὶ Πυϑαγορείοισι" οὐδὲ γὰρ τούτων τῶν ὀργίων μετέχοντα ὅσιόν ἐστι ἐν εἰρινέοισι εἵμασι ϑαφϑῆναι. ἔστι δὲ περὶ αὐτῶν ἱρὸς λόγος λεγόμενος.

2. — IV 95 ὡς δὲ ἐγὼ πυνϑάνομαι τῶν τὸν “Ἑλλήσποντον οἰχεόντων Ἑλλήνων χαὶ Πόντον, τὸν Σάλμοξιν τοῦτον ἐόντα ἄνϑρωπον δουλεῦσαι ἐν Σάμωι, δουλεῦσαι δὲ Πυϑαγόρηι τῶι Μνησάρχου. ἐνθεῦτεν δὲ αὐτὸν γενό- μενον ἐλεύϑερον χρήματα κτήσασϑαι μεγάλα, χτησάμενον δὲ ἀπελϑεῖν ἐς τὴν ἑωυτοῦ. ἅτε δὲ χαχοβίων τε ἐόντων τῶν Θρηΐχων καὶ ὑπαφρονεστέρων, τὸν Σάλμοξιν τοῦτον ἐπιστάμενον διάιτάν τε Ἰάϑα καὶ ἤϑεα βαϑύτερα ἢ κατὰ Θρήικας, οἷα “Ἑλλησί τε ὁμιλήσαντα καὶ Ἑλλήνων οὐ τῷ ἀσϑενεστάτωι σοφι- στῆε Πυϑαγόρηι, κατασχευάσασϑαι ἀνδρεῶνα, ἐς τὸν πανδοχεύοντα τῶν ἀστῶν τοῦς πρώτους καὶ εὐωχέοντα ἀναδιδάσχειν, ὡς οὔτε αὐτὸς οὔτε οἱ συμπόται αὐτοῦ οὔτε οἱ ἐκ τούτων αἰεὶ γινόμενοι ἀποθϑανέονται, ἀλλ᾽ ἥξουσι ἐς χῶρον τοῦτον, ἵνα αἰεί περιεόντες ἕξουσι τὰ ἀγαϑά. ἐν ὧι δὲ ἐποίει τὰ καταλεχϑέντα καὶ ἔλεγε ταῦτα, ἐν τούτωι χατάγεον οἴχημα ἐποιεῖτο. ὡς δέ οἱ παντελέως εἶχε τὸ οἴχημα, ἐκ μὲν τῶν Θρηίχων ἠφανίσϑη, χαταβὰς δὲ κάτω ἐς τὸ

κατάγεον οἴχημα διαιτᾶτο ἐπ᾽ ἔτεα τρία" οἱ δέ μιν ἐπόϑεόν τε χαὶ ἐπένϑεον ὡς τεϑνεῶτα. τετάρτωι δὲ ἔτει ἐφάνη τοῖσι Θρήιξι καὶ οὕτω πιϑανά σφι ἐγέ- vero τὰ ἔλεγε ὃ Σάλμοξις. ταῦτά φασί μεν ποιῆσαι. ἐγὼ δὲ περὶ μὲν τούτου καὶ τοῦ καταγέου οἰκήματος οὔτε ἀπιστέω οὔτε ὧν πιστεύω τι λίην, δοκέω δὲ πολλοῖσι ἔτεσι πρότερον τὸν Σάλμοξιν τοῦτον γενέσϑαι Πυϑαγόρεω.

3. Dıoc. VIII 8 φησὶ δὲ χαὶ ᾿Αριστόξενος τὰ πλεῖστα τῶν ἠϑιχῶν do- γμάτων λαβεῖν τὸν Πυϑαγόραν παρὰ Θεμιστοκχλείας τῆς ἐν Δελφοῖς: