8

8. ΟρΙαΙοΗα εδΙ, (ΐυ3 βϋοιιίαδ τύ ρβιΐϊοϊρεδ Γιεπ ορίβ- ηιυδ. — ΕρϊδΙοΙα. υΐίιΐ3ΐη Οευδ ηιϋή εο;ιεβ(ΐ3ΐ 3ίρΐοει•β

ιερίιν θεα'σασΟχι αορφην, ής άπολαΰσαι πάλαι ελπί- ζω, διηνεκώς περΊ τούτου εύ/ας ποιούι^ενος τω χρείτ- τονι.

θ'. Απειλητική έστι δι' ^ς άπειλοΰμέν τινι. — Ή επιστολή. Ευξαι πάσϊ] ψυχ^ και παντι σΟε'νει, αύτο'θι μή παραγενώμεθα• ει γαρ παραγενώμεθα, πολλών πεφαθηστ) χαχων, ων ουκ ηλπισάς ποτέ δε'- ξασθαι πεΐραν ληψεσΟαι.

ι'. Άπαρνητικη έστι δι' ής άπαρνούμενοί τι (&αινο'μεΟα. — Ή επιστολή. Ουδέν εΓργασμαι, βέλτιστε ανδρών, ών άκηκοώς εγκαλείς μοι δεινών* οθιν μηδέν φαΰλον φρο'νει περί εμοΐ»• ουδέ γαρ θε'- μις διαβολή πιστεύειν και φήμη ματαία μηδέν υγιές λεγούση• διαβολή γαρ μητηρ εστί πολέμου.

ια'. Παραγγελματικη εστί δι' ής παραγγέλλο- με'ν τινι περί τίνος• αυτή δέ και διαμαρτυριχή καλείται. — 'ΙΙ επιστολή. Πολλάκις ήδίκησας τον ήμε'τερον άνθρωπον ώς μη γινώσκοίν εις ήμας άνα- τρένουσαν την υβριν. άλλα παΰσαι του λοιπού, μη σε καϊ της προτε'ρας αδικίας δίκην εισπραξο)μίθα.

ιβ'. Μεταμελητικη έστι δι' ης δοκοϋμεν μετβ- γινώσκειν εφ' οίς υπεδεξάμεθά τινι η και Ιφ* οίς εδο- ςαμεν σφάλλεσθαι. — Ή επιστολή. Οιδα σφάλεις χαχώς σε διαθε'μενος• διο μεταγνους την επΙ τω σφάλματι συγγνώμην αιτώ. μεταδοΰναι δε μοι μη χατοκνησης δια τον Κύριον • δίκαιον γάρ εστί συγ- γινώσχειν πται'ουσι τοις φίλοις, οτε μάλιστα και άςιοΰσι συγγνώμης τυχεΐν.

ιγ'. 'Ονειδ ιστικη εστί δι' ής δνειοίζομε'ν τίνα ί-ύ* οΤς υφ' ημών καλώς πεπονθώς άμνημονεΤ. — Ή επιστολή. Πολλά και καλά πέπονθας υφ* ημών, και θαυμάζω καθ' υπερβολήν πώς ούδενος τούτων μνείαν ποιείς άλλα κακώς ήμας λε'γεις, όπερ εστίν αχάρι- στου γνώμης• οι γαρ ά•/ άριστοι τών καλών άμνημο' νοΰσι και τους εύεργετας ώς εχθρούς κακώς επι τού- τοις διατίθενται,

ιο'. Συμπαθητική εστί δι' ής δοκουμέν τινι συμπάσ/ειν εφ' οΤς υπέστη κακοϊς. — Η επιστολή. Ι^'ύόδρα κατοι την ψυχήν ήχθε'σθην άκηκοώς περί τί- νων συμβεβηκο'των σοι δεινών και τον κρείττονα ίκέ- τευσα τούτων έλεύθερο'ν σε καταστησαι• φίλοιν γάρ εστίν ευ/εσθαι τους φίλους άει κακών ελευθέρους δραν.

ιε'. Θεραπευ τική εστί δι' ής θεραπεύομεν λυ- πηθέντα τίνα προς ήμας περί τίνος• αύτη δέ και απο- λογητική λέγεται. — Ή επιστολή. Έγώ μεν εφ' οίς εΤπον λο'γοις ή μετήλθον έργω το σύνολον ουκ ενόμιζόν σέ ποτέ λυπιτ,θήσεσθαι• εί δ' επι τοις λε/θεΤσιν η πρα- ■/Οεΐσιν ή^Οέσθης, ί;θι, κράτιστε ανδρών, ώς ούκέτι τών ρηθέντοιν λόγον όλως ποιήσομαι. σκοπός γάρ μοι θεραπεύειν άει τους φίλους Ιση μάλλον ήπερ λυ- πεΤν,

ις-'. Συγ χαριστική εστί δι' ής συγχαίρομέν τινι ευ πράττοντι. — Ή επιστολή. Συγχαίρομέν σοι

δαηοΐβιη ΙοΛίη «ρβαβίΏ, ςυα ιχιο ΓΓυΐΙυΐ'υητ βδ5β ίαιη άα- (Ιαιη 5ρβΓ0, ευίυδηαε Γβί οβαβα ηιαίΐ» ριβοο ηυηιοη (ϋνΐ• ηαηι ρΓΟδοςαοΓ.