Capítulo 36 de 56
· 36
ममाहकारयन्ञेच्छा शल्या एव स्वभावत । आत्मनीति यदि क्ञातमाध्व स्वसा फिमीषितै ॥ २३ ॥
योऽहकतौरमात्मान तथा वे तारमेव च । वेच्यनात्मश्च पवासौ यो.ऽन्यथाज्ञ स आत्मवित् ॥२२॥
यथान्यत्वेऽपि तादात्म्य देहादिष्वात्मनो मतम् । तथाकतैरविक्ञानात्फरकमौत्मतात्मन ॥ २५ ॥
दृष्ठ श्चुतिमेतिक्ञौति स्वमन दृटा जने सवा । तासामात्मस्वरूपत्वादत पत्यक्षतात्मन ॥ २६॥
परलोकमय यस्य नास्ति सुत्युमय तथा । तस्यात्मक्ञस्य रोच्या स्यु सब्रह्मन्द्रा अपीश्वरा ॥
देभ्वरत्वेन कि तस्य बह्यन्द्रत्वेन वा पुन । तृष्णा चेत्सर्व॑तदिकन्ना सर्वेदैन्योद्वाद्युभा ॥ २८ ॥
अहमित्यात्मधीयां च ममेव्यात्मीयधीरयि । अश्श्ुन्या यदा यस्य स आत्मज्ञो गवेन्तदा ॥ २९ ॥
बुच्छयादौ सत्युपाधौ च तथा सत्यविरोषता । यस्य चेदात्मनो क्ञाता तस्य कायं कथ भवेत् ॥ ३० ॥
प्रसन्ने विमले व्योसि पक्ञानेकरसेऽदये । उत्पश्नात्मधियो ब्रूत किमन्यत्कायैसिष्यते ॥ ३१ ॥
आत्मान सवेभूतस्थममित्र चात्मनोऽपि य । पदयन्निच्छत्यसौ नून चरीतीकत विमावश्ुम् ॥ ३२ ॥
परक्ञाप्राणायुकायोत्मा चछायेवाक्षादिगोचर । भ्याथतीवेति चोक्तो हि शुद्धो मुक्त स्वतो हिख ॥
मप्ाणस्यामनस्कश तथाससर्भिणे शो । व्योमवद्वधापिने ह्यस्य कथ क्राथं भवेन्मम ॥ ३४ ॥
असमाधि न पश्यामि निर्चिक्रारस्य सवेदा । ब्रह्मणो मे विशुद्धस्य शोध्य नान्यद्धिपाप्मन ॥ ३ ॥
गन्तव्य च तथा नैव सर्धगस्याचलस्य च । नोभ्वं नाधस्तिरो वापि निष्कटस्यागुणत्वत ॥ २६॥
चिन्माजस्योतिषो नित्य तमस्तस्मिन्न विदयते । कथ कायं ममैवाद्य नित्यमुक्तस्य रिष्यते ॥ २७ ॥
अमनस्कस्य का चिन्ता क्रिया बानिन्द्रियस्य का। अप्राणो हयमना शुभ्र इति सत्य श्रतेर्वचं ॥ ३८ ॥ अकाङत्वाददेशत्वादिभुत्वादनिमित्तत ।
आत्मनो नैव कारूदिरपेक्चा ध्यायत सदा ॥ ३९ ॥
यस्मिन्देवाश्च वेदाश्च पवित्र छृत्छरमेक ताम् । वजन्तन्मानसत तीथ यसिमिन््ात्वाश्रतो भवेत् ॥ ४० ॥
न चास्ति शब्दादिरनस्यघेदने परस्परेणापि न चैव इयते । ५
परेण डदयास्तु यथा रसादय स्तथैव दश्यत्वत पष देहिका ॥ ४९१ ॥
अह ममेव्येषणयलविक्रिया- खुखादयस्तद्रदिह प्रहश्यत ।
हश्यन्वयोगाश्च परस्परेण ते न दयता यान्ति तत परो भषेत् ॥ ४२ ॥
अदहक्रियाद्या हि समस्तविक्रिया नकतेका कमेफलेन सहता । चितिस्वरूपेण समन्ततोऽकव- त्थकार्यमानासितताल्मनो हात ॥ ४३ ॥
दशिस्वरूपेण हि स्षेदेहिना वियद्यथा व्याप्य मनास्यवस्थित । अतो न तस्मादपरोऽस्ति वेदिता परोऽपि नस्मादत पक ईश्वर ॥ ४४।॥
चारीरबुद्धधोयेदि चान्यददयता निरात्मघादा सुनिराक्ता मया । परञ् ्युदो शविद्युद्धिकमेत सुनिमेरं स्वगतो ऽसितोऽढय ॥ ४५॥
मन पदत्त बहधा स्वच्त्तिभि । अदयुदधयचिद्रुपिकारदोषता
न सञ्जते नापि च किप्यते तथा । समस्तभूतेषु सदैवतेष्वय
अमूर्तमूतीनि च कमेवासना दरिस्वरूपस्य बहि भकटिपता । अविद्यया ह्यात्मनि मूढदष्िभि व्यपोह्य नेतीव्यवरोषितो दरि ॥ ७८ ॥
स्मृतौ च स्तस्य च इश्यते ऽथैवत् । तथैव देहग्रतिमानत परथ-
स्वभावशुद्धः गगने धनादिके मलेऽपयाते सति चाविद्ेषता ।
Usa las flechas ← → del teclado para pasar de capítulo.