Capítulo 34 de 56
· 34
टृरिरूपे सदा निव्ये दक्नादर्ीने मयि। कथ खाता ततो नान्य द्यतेऽनुमवस्तत ॥ ९॥
यत्स्थस्तापो रवे्देहे शो से विषयो यथा । सत्वश्यस्तद्वदेवेह ददो स विषयस्तथा ॥ १० ॥
परतिष्दिदमशो क समिवैकरसो.ऽडय । नित्यमुक्तस्तथा श्युद्ध सोऽहं ब्रह्मासि केव ॥ ११॥
विक्ातुरनैव चिक्ञाता परोऽन्य सभधत्यत । विक्षाताह परो सुक्त सर्वभूतेषु सर्वद ॥ १२॥
यो वेदादुघदष्िर्वमास्मनो ऽकवृत। तथा । ब्रह्मविच्च तथा मुक्त्वा स आत्मज्ञो न चेतर ॥ १२॥
कातैवाहमविशेय श्युद्धो मुक्त स्देस्यपि । विवेकी प्रत्ययो बुद्धेरैदयत्वाश्नाहावान्यत ॥ १४ ॥
अल्यु्ता त्वात्मनो दशटि्नात्पाद्या कारकैयंत । हद्यया सास्यया द्या जन्यतास्या प्रकल्पिता ॥
देहात्मबुद्धथपेक्षत्वादात्मन कतंता शषा । नैव किंचित्करोमीति सत्था बुद्धि भरमाणजा ॥ १६ ॥
कतैत्व कारकापेक्षमकवैत्व खभावत | कतो भोक्तेति विज्ञान स्युषेवेति सुनिश्चितम् ॥ ९.७ ॥
पव शाखायुमानाभ्या स्वरूपेऽवयते सति । नियोज्योऽहमिति ह्येषा सत्या बुद्धि कथ भषेत् ॥
यथा सचौन्तर व्योम व्योश्नोऽप्याभ्यन्तरो छहम् । निर्विकासोऽयर डुखो ऽजरो मुक्त सदाद्वय ॥ २९ ॥
अचश्चुषटान्न दृष्िमे तथाश्नोधस्य का श्रुति । गवाक्त्वान्न तु वक्ति स्यादमनस्त्वान्मति कुतं ॥१॥
अ्राणस्य न कमोस्ति बुद्छभावे न वेदिता । विद्याविदे ततो न स्तशिन्मान्नञ्योतिषो मम ॥ २॥
नित्यमुक्तस्य शुद्धस्य कूट स्थस्याचिचाखिन । अम्तस्याक्षरस्यैवमशहारीरस्य सर्वदा ॥ ३ ॥
जिघत्सा चा पिपासा वा शोकमोहौ जराश्ती । न विदन्ते ऽशरीरत्वाद्थोमबषद्धथापिनो मम ॥४॥
भस्पददौत्वान्न मे स्पृष्टिनौजिहत्वाद्सक्षता । नित्यविक्षानरूपस्य ज्ञानाज्ञाने न मे सदा ॥ ५॥
या तु स्यान्मानसी बुत्तिश्याक्चुष्का रूपरञ्जना । नित्यमेवात्मनो दधा नित्यया श्यते हि सा ॥ ६ ॥
नथान्येन्द्रिययुक्ता या छृत्तयो विषयाञ्जना । स्मरती रागादिरूपा च केवलान्तमेनस्यपि ॥ ७ ॥ मानस्यस्तद्वदन्यस्य टरयन्ते स्वप्रच्तय । द्रष्टुेष्िस्ततो नित्या दुद्धानन्ता च केवला ॥ ८ ॥
अनित्या साविश्युद्धेति गृ्यतेऽताविषवेकत । सुखी दुखी तथा चाह ददययोपाधिभूतया ॥ ९॥
मूढया मूढ इत्यव शुद्धया जछुद्ध इत्यपि । मन्यते सवेरोकोऽय येन ससारमच्छति ॥ १० ॥
अचश्चुष्कादिकश्ाखरोक्त सबाष्याभ्यन्तर ह्यजम् । नित्यमुक्तमिहात्मान सुमुश्षुश्येत्सदा स्मरत् ५ ११ ॥
अच्श्ुष्कादिद्ाखाश्च नेल्दयाणि सदा मम । अभ्राणो हमना शयु इति चाथर्वण वच ॥ १२॥
राब्दादीनाममावश्च भूयते मम कारक । अप्राणो ह्यमना यस्मादधिकासी सदा ह्यहम् ॥ १३॥
विक्चेपो नास्ति नस्मामे न खमाधिस्ततो मम। विक्षेपो वा समाधितो मनस स्यदधिकारिण ॥ १२ ॥
अमनस्कस्य शुद्धस्य कथ तत्स्याहुय मम । अमनस्त्वाविकारित्वे विदेहध्यापिनो सम ॥ १५ ॥
इत्येतद्यावदज्ञान तावत्कायं ममामवत् | नियमरुक्तस्य शुद्धस्य बुद्धस्य च सदा मम ॥ १६ ॥
समाधिवीसमाधिवौ कायं चान्यत्छुतो भवेत् । मा हि ध्यात्वा च बुद्धा च मन्यन्ने कृतकृत्यताम् ॥
अह ब्रह्मास्मि सर्वोऽस्मि शुद्धो बुद्धोऽस्म्यत सदा । अज सवेत पवाहमजर्चाक्षयो ऽस्त ॥ १८ ॥
मदन्य सर्वभूतेषु बोद्धा कश्चिन्न विद्यते । कममोध्यक्षश्च साक्षी च चेता नित्यो ऽगुणो.ऽङय ॥ १९. ॥
न सश्चाह न चासश्च नोभय केवल रिव । न मे सध्या न रात्धिवो नावा सवेदा दको ॥२०॥
Usa las flechas ← → del teclado para pasar de capítulo.