Capítulo 22 de 56
· 22
पुरान्तकोःऽह पुरुषाऽहमीशा । असखण्डवोधो.ऽहमरोषसाक्ची
सर्वेषु भूतेष्वहमेव सस्थितो ज्ञालात्मनान्तबेहिराश्रय सन् ¦
मोक्ता च भोग्य स्वयमेव सवं तद्यत्पृथण्डष्टमिदतया पुस ॥ ४९६ ॥
मस्यखण्डसुखाम्भोधौ बहधा विश्ववीचय । उत्पद्यन्ते विलीयन्ते मायामारतविश्चमात् ॥ ४९७ ॥
स्थुखादिभावा भयि कल्पिता श्रमा दारोपिताुस्फुस्णन रोक । काले यथा कद्पकवत्ससाय-
आरोपित नाभ्चयदूषक मवे त्कदापि मृडमेतिदोषदूषिते । नाद्रीकरोत्युषरभूमिभाग मरीचिकावारिमहाप्रवाह ॥ ७९९ ॥
आकाशावत्कस्पचिदुर्गोऽह मादिव्यवद्भास्यविङक्षणो.ऽदम् ।
अष्टायैवनक्निव्यधिनिश्चलो.ऽह मम्भोधिवत्पारविषर्जितोःऽहम् ॥ ८०० ॥
नमे देहेन सबन्धो मेघेनेव विहायस । अत कुतो मे तद्धमौ जाच्रत्स्वप्नसुषुप्तय ॥ ५०१ ॥
उपाधिरायाति स पध गच्छति स एव कमणि करोति युडक्ते।
स एव जोवश्ध्रियते सदाह कुलाद्विवन्निश्चख पव संस्थित ॥ ५०२॥
न मे परच्र्तिने च मे निवुत्ति सदैकरूपस्य निरशकस्य । पेकात्मको यो निबिडो निरन्तरो व्योमेव पृणै स कथ यु चेष्टते ॥ ५०३ ॥ ५ 1
पुण्यानि पापानि निरिन्द्रियस्य निश्चेतसो निर्चिर्तेर्निरारृते । कुतो ममाखण्डसुखानुभूते ब्रैते ह्यनन्वागतमित्यपि श्रुति ॥ ५०९ ॥
छायया स्पृष्टमुष्ण वा रीत वा सुष्टु दृष्डुवा। न स्पुर्ात्येव यत्किचिष्पुरूष तद्विलक्षणम् ॥
न साक्षिण साभ्यधमां सस्पृान्ति विलक्षणम् । सविकारमुदासीन गरहधमौ प्रदीपवत् । देहैन्दरियमनोधमा नेवात्मान स्पृदान्त्यहो ॥ ०६ ॥
वहेयथा चायसि दाहकत्वम् । रस्नोयेथारोपितवस्तुसङ्ग
भोक्तापि वा भोजयितापि नाहम् । द्रष्टापि बा दशेयितापि नाह
चलत्युपाधौ प्रतिबिम्बलौल्य मौपाधिक मूढधियो नयन्ति । स्वविम्बभूत रबिवद्धिनिष्किय करांसि भोक्तास्मि हतोऽस्मि हेति ॥ ५०९. ॥
जले वापि स्थले वापि द्ुडत्वेष जडात्मक । नाह विष्ये तद्धमैधैर ध्मैनैभो यथा ॥
कतैत्वमोक्तृत्वख ठत्वमन्तता- जडत्वबद्धत्वविसुक्ततादय ।
बुद्धर्विकल्पा न तु सन्तिं वस्तुत स्वस्मित्परे ब्रह्मणि केवटे ऽद्ये ॥
सन्तु विकारा परूतेदेदराधा शतधा सहस्रधा वापि । ने कि मेऽसङ्गचितेने ह्यम्बुद् डम्बरो ऽभ्बर स्प्हाति ॥
अध्यक्तादि स्थूरपयेन्तमेत 1द्धेभ्व यल्लाभासमाच्र प्रतीलम् । प्योमग्रस्य सृष्ममाद्यन्तदहीन ब्रह्माद्वेत यत्तदेवाहमसि ॥ ५१३ ॥
सवोधार स्वंवस्तु्रकादा सबोकार सर्वग सवदान्यम् ।
नित्य दद्ध निश्चल निर्विकदठ्प ब्रह्मद्धेत यत्तदेवाहमस्ि ॥ ५१४ ॥
यसिन्नस्ताहोषमायाविरोष भ्रत्यभ्रुप भरत्ययागम्यमानम् । सव्यक्लानानन्द मानन्दरूपं [4 बह्मादैत यत्तदेवाहमस्मि ॥ ५१५ ॥
निष्कियो ऽस्म्यविकायेऽस्मि निष्करो ऽस्मि निरारूति ।
निर्िकदपोऽस्मि निव्योऽस्मि निरारम्बोऽस्मि निद्धेय ॥ ५१६ ॥
सबौत्मको.ऽदह सर्बोऽह सवातीतोऽहमद्धय । केवलखाखण्डवे(धोऽहमानन्दोऽह निरन्तर ॥ ८२५७ ॥
स्वाराज्यसाभ्राञ्यविभूतिरेषा मवत्छपाश्रीमदहितप्रसादात् ।
Usa las flechas ← → del teclado para pasar de capítulo.