· 22

संप्रीणयित्वा द्रविणेगुरं च । जघ्वाचेयित्वोक्ततयाथ हत्वा

अच्छाभः खच्छवेषोः धरणिमयगृह वाग्भवं छक्षमेकं

यो जप्यात्तदशांशं विहितहुतविधिमन्त्रज्रा नादिः । काव्येनौनाथवृत्तेख्िभुवनमखिलं पूरयेन्मन्त्रजापीः

मारालयौ विहछाभिः पुनरयमनिकशं सेव्यते सुन्दरीभिः ॥

मोनी भुसश्मनि सुखनिविष्ट जपलछक्षमेकम्‌ । बीजं मन्त्री रतिपतिमयं प्राक्तहोमावसान

योऽसौ.छोके स सुरमयुजैः पूज्यते सेरुते च ॥

सयुरासुरसिद्धयक्ष- विद्याधरगन्धवभुजगचारणानाम्‌ | प्रमदामदेवेगतो विकीणो- भरणाः सरस्तदुक्ूखकरेशजालाः ॥ २२ ॥

"अतिदुःसहमन्मथव्यथाभिः प्रथितान्तःपरितापवेपिताङ्थः । धनवमजतोयबिन्दुमुक्ता- फलसक्तोरङ्चान्तबाहुमूढाः ॥ २३ ॥ 1. सच्छभूषो; 2. पूरये खकः; 8....लेपहयो. ` 4. अतिदुःसहमन्मथाभिधातन्यथिता,..

दुत्तुङ्गपी नङ्चङ्कम्भनिपीडिताङ्गथः । ओत्सुक्यभारप्रथुवेपथुखेदसन्न-

-मारसायकनिपातेद्वारिता रागसागरनिमप्नमूतेयः ।

धासमारुततरङ्धिताधरा वबाष्पपूरभरविहङक्षणाः ॥ २५ ॥

मस्तकारचितदोद्रंयालछि- प्राभूता हरिणश्चाबलोचनाः । वाख्छिताथेकरणोद्यताश्च त- दृष्टिपातमभि संनमन्ति ताः ॥ २६ ॥

धरापवरके तथा जपतु रक्षमन्यं मनु सुशुखमांश्ुकाभरणङेपनाढयो वदी । अभुष्य वद्नाद्नारततयोच्वरेद्धारती

(^ (4 © (ध श, क भ विचत्रपद्पद्धतभवात चास्य खकरा वेद ।॥ २७ ॥ +. 8

पलाशपुष्पेमेधुरत्रयाक्त- हमि 'विदध्याद्युतावधि यः । सरस्वतीमन्दिरिमाद्यु भूया- स्सोभाग्यरक्षम्योश्च स मन्त्रजापी | २८ ॥

रजीकरखाहरामीवरोव्येः समिद्ररर्षिस्वभवेः प्रसूनैः । त्निसादुयुक्तेहवनक्रियाञ् नरेन्द्रनारीनररखनी स्यात्‌ ॥ २९॥ मारतीवजकुटजेदंडेदंले- अन्दनाम्भसि घने निमन्नितेः । श्रीकरीङुसुमकेहुतक्रिया सेव चासु कविताकरी मता ॥ ३० ॥,

अनुखोमविरोममन््मध्य- स्ितसाभ्याह्वयुत प्रजप्य मन्त्री ।

पटुसंयुतया जुह्यतु राज्या नरनारीनरपान्वशे विधातुम्‌ ॥ ३१ ॥

मधुरत्रयेण सह विस्वजेः एठे- हब्रनक्रियाञ्चु, जनतानुरखनी ।

अपि सेव साधकसमृद्धिदायिनी दिनश्चो विरिष्टकमखाकरी मता ।॥ ३२ ॥

खण्डेः सुधारतोत्ये- खिमधुरयुक्तेजहोतु मन्त्रितमः ।

सकरोपद्रवशान्त्यै जरापमृत्युप्रणोद्नाय वद्षी ॥ ३३ ॥

फुषेबिस्वभसुनैस्तद्भिनवदले रक्तवाराहिपुष्पैः प्रयवरेबेन्धुजीवैररुणसरसिजेरुत्पङेः केरबाद्ैः । नन्द्यते: सङन्देनरेपतरकुयुमैः पाटलीनागपुष्पैः स्वादक्तैरिन्दिराप्त्ये जुहुत च दिनशः सर्िषा पायसेन ॥

मूकाधारस्स्फुरन्तीं शिखिपुरपुटवीतां प्रभां विद्यदाभा- माकौत्तनमभ्यगेन्दोः खवदमृतमुचा धारया मन्त्रमय्या ।

सद्यः संपुयंमाणां तिभ्ुवनमखिरं तन्मयत्वेन मन्त्री ध्यायन्मुच्येत वैरूप्यकदुरितजरारोगदाखि्यदोषैः ॥ ३५॥

दवाखाकाभं खरगणसमावेष्टितं वाग्भवाख्यम्‌ । वाण्या स्वीयाद्वदनक्कुहरात्सततं निःसरन्या

ध्यायेन्मन्त्री परततकरिरणप्रावृतं दुःखशान्यये ॥ ३६ ॥

इत्पद्ययितभानुचिम्बविखसद्योन्यन्तरारोदितं मध्याहाकंसमप्रभं परिवृतं वर्णैः कभाद्यन्तगेः ।

ध्यायेन्मन्मथराजबीजमखिलन्रह्याण्डविक्षोभकं राञ्येश्वयेविनिन्दिनीमपि रमां दन्तवा जगद्र रयेत्‌ ॥ ३७॥

मूर््ोऽथ दादश्ान्तोदितकाशधरविम्बस्थयोनौ स्फुरन्तं संवीतं व्यापका्णैधेवररचि मकारस्थितं बीजमन्यम्‌ ।