· 20

द्दयात्तदैव, गुरवेऽथ सहस्रहोमे । अर्धोध्वेपच्चकणिका द्विकणा च साधौ

निजेप्सितं दिव्यजनेः सुरदरमा- । त्समस्तमेव प्रतिरुभ्यते यथा ।

भ्रपच्चयागाद्पि साधकैस्तथा करप्रचेयाः सकलाथसंपदः ॥ ६९ ॥

अथ हितविधये विदुषां बक््ये प्राणा्निहोत्रविदितविधिम्‌ । बद्धा पद्यासनमूजु- कयोः मन्त्री विशत्पुरोवदनः ॥ ७० ॥ शक्तेः सत्तवनिबद्धमध्यमथ तन्मायारजोवेष्टितं भ्राप्रक्षोऽनिरूदिग्गताश्रजठरं मध्ये च नाभेरधः । मध्यप्राग्बरुणेन्द्रयाम्यरूसितेः कण्डेव्वर्टहिभिः मूखाश्रारमनारत समतरं योगी स्मरेत्सिद्धये ॥ ७१ ॥

मध्येन्द्रवरुणरारियम- ` दिग्गतानि कमेण कुण्डानि । आवसथजसभ्याहुवनी- यान्वाहायेगाहेपलयानि ॥ ७२ ॥

चिद्रुपात्सकर्पमप्रभवकान्मूरपरकृलयात्मलः कस्पाकांस्रतिलोमतोऽश्तमयीं ज्योतीरुचाच्छां धिया ।

सपष्टामश्चरमाल्कां तु जुहयाक्कुण्डषु तेषु. क्रमाः त्कत्पान्ताभ्निशिखास्फुरत्छुद रकेष्वास्रावितां" वणेश्चः ॥

भूयः स्युविद्रुमाभाः छङिशसमरुचः पुष्यवेदयेभासः । सरवे ते पच्चशोभी स्तवदगमतमया व्यापकाः स्पशसंज्ञा मुक्तामाणिक्यरूपांः सुमतिभि रुदिताश्चाष्टशः स्युः स्वराख्यः ॥

मेन्दस्य रक्तस्य च भागेवस्य । गुरन्ञसोमांशुमतां कमेण

इयेवं हृतविधिमन्वहं दिनादौ ये सम्यग्विदधति मन्त्रिणः शाताधेम्‌ । ते रत्ैरपि कनकां्युकैः सधान्येः

अन्दश्वगोन्यासेः वामश्रवणान्यथावसथजाते । असितपवगचतुथी- सृष््माः० समभ्याहये च सश्रोत्राः ॥ ७७ ॥

इटयुतवगेदृतीयो पराः सश्चान्तीश्च पञ्िमे बहो । श्ररारेप्छफादिपच्चक- सदथातिथिदोचनानि सव्येऽग्नौ ॥ ७८ ॥

मल्नात्वग्बगोदिक- मोतिकभाराहयप्रतिष्ठाश्च । गादहेपये जुहुया- दित्युक्तं होमकमेवणोनाम्‌ ॥ ७९ ॥

1. अन्यशवगोन्तयासो; 2. सूक्ष्मान्‌; 3. सश्रोच्रान्‌,

व्योज्ना मध्ये स्थितेऽप्रावलिखमविरतं शब्दनैन्द्रऽनिखेन स्पदी स्वेनैव रूपं पुनरपरभवे सौम्यजेऽद्धी रसं च ।

यास्ये गन्धं प्रथिव्योभयरुचिरुचिरैरक्षरौचेहनेयोः मन्त्री स्यात्खवेवेदयभ्रतिमथनससुद्धासितभ्रयगात्मा ॥

सतारशक्टयाद्यजपान्तमेवं हुत्वा महात्माथ शताधेसंख्यम्‌ । विन्यस्य तावश्च तथेव सूत्र- मात्राकरतिनियतनुश्च भूयात्‌ ॥ ८१ ॥

कत्पादिलयमुखस्वमूखुबिरुसत्कस्पानखान्तस्फुर- शन्द्राके्रहकालभूतभुवनब्रह्मेशविष्ण्वादिकः ।

अव्यक्तोऽक्षरसंज्ञकोऽगरतमयस्तेजोद्रयोययस्रभो निलयानन्दमयस्त्वनादिनिधनो यः खात्स इसात्मकः ॥

अनुदिनमम्रुना भजतां विधिनाहारक्रियासु मन्त्रविदां । प्राणाद्याः स्युमेरुतो गाहेपयादिकानि ङुण्डानि ॥ ८३ ॥

सप्रम्यन्ता च कुण्डाख्यामाख्यां च मरुतामपि । हिरण्या गगना रक्ता कृष्णाभिवेणेमीरयेत्‌ ॥ ८४ ।

ससुप्रभामिः सहिताः शुचयः पावका इति । अभ्रिं विहय चेयेवमात्मानञुपचयं च ॥ ८५ ॥

ऊध्वोधस्तियगृध्वाधस्तियक्सममथो वदेत्‌ । गच्छतूक्त्वा ठयुग्मं च पच्चाम्रीन्संस्भरेत्ततः ॥ ॥ ` ८६ ॥

हुताहुतिसमुदीप्रशिखासंयुक्तरोचिषः । गाहंपलयादिकं भूय उपचर्यान्तमेव च ॥ ८७ ॥

मन्त्रं सवेमनुक्रम्य जिह्वाः संस्मरय सरश्च: । बहुरूपां तु संकसर्प्य पच्चानरशिखायुताम्‌ ॥ ८८ ॥

अहं वैश्वानरो भूत्वा जुदोम्यन्नं चतुविधम्‌ । पचाम्येवं विधानेनेयापूणे संयतेन्द्रियः ॥ ८९ ॥

तृष्णीं हुत्वा पिधायाद्धिरुपस्पर्य विधानतः । आरभ्य मृलखाधारं स्वमामस्तकमनुस्मरेत्‌ ॥ ९० ॥

््रज्ञसंज्ञकमसु प्रकृतिस्थमायं व्याप्रद्विसप्रथुबनान्तमनन्तमेकम्‌ । पच्चाननाभिरसनापरिदत्तश्चुद्धः सा नाथ्यत्तर्पितमतरकिंतमात्मखूपम्‌ ॥ ९१ ॥

संचिन्य क्ष्रितामृताक्षरशताधाम्भोऽवसिक्तं हवि-

स्तेजेप्त्वा कुटिखान्तराधिरधिकं संदीप्तपशच्चानलः । सायप्रातरनेन होमविधिना भोञ्यानि नियं भज-