· 18

श्रीकण्टादौ विदा न्वणोन्प्राग्बीजसयुतान्वापि ॥ २२ ॥

सिन्दूरकाच्चनसमोभयभागमधे- नारीश्वरं गिरिसुताहरभूषाचहम्‌ । पा्ाभयाक्षवख्यष्टदहस्तमेवं

स्मृत्वा न्यसेत्सकल्वाच्छितवस्तु सिद्धये ॥ २३ ॥

शक्या शक्तिश्रीभ्यां राक्तिशरीङ्कीभिरन्वितेवेर्गैः । श्रीडाक्तियुगङराये- रथवाभिदहितः समरद्धये न्यासः ॥ २४ ॥

अथानया पञच्वविभेदभिन्नया प्रपञ्चयागस्य विधिः प्रवक्ष्यते । छृते तु यस्मिन्निह साधकोत्तमाः प्रयान्ति निवांणपदं तदव्ययम्‌ ॥ २५ ॥

रूपं च साङ्गमपि सावरणं विचिन्य । बीजन संयुतमृचा प्रजपेतः माला-

मन्त्रं निजेष्टविधयेऽवहितो यथावत्‌ ॥ २६ ॥

दारं बीजं तथेकवारस्रचम्‌ । प्रजपेच्तुरावृ्त्या

मपि साङ्गं मादकां च विन्यस्येत्‌ | म्रागभिहितन विधिना

वदने च बाहूपाद- द्वितये जठरे च वक्षसि यथावत्‌ । अकोद्यान्विन्यस्ये- क [4 (~ कीः [प क्रमण मन्त्रां खराद्वगद्ान्‌ ॥ २९॥

तारश्च शक्तिरजपा परमास्मबीजं वहेःत्रिया च गदिता इति पथ्चमन्त्राः । एभिखितीयल्पिभिः कथितः प्रपशच्च- यागाहयो हुतविधिः सकङाथदायी ॥ ३० ॥

च्छन्द्‌ः परमान्विता च गायत्री । सकर्पदाथसद्य

हंसात्मा स्वथ च शिखा स्वयं च वम । ताराख्यं खमुदितमीक्षणं तथाख्

अत्राकारहकाराद्याबाद्यौ शान्तान्यको मनू । हकारश्चाण्यकारश्च बिन्दुः सर्गी च साक्षरः ॥ ३३॥

साकारश्चात्ममश्नः षडिन्द्रियात्मक उच्यते । सकारौकारहकारा बिन्दुः पच्वार्णको मनुः ॥ ३४ ॥

करणात्मसमायुक्तः परमात्माहयो मनुः । स्वाकारेदेदीघाभ्यां बह्िजायामनुम॑तः! वागादीन्द्रियसंभिन्नः सोऽयं पच्ाक्षरात्मकः ॥ ३५ ।

ब्रह्मा ब्हत्तया स्या- त्परमपदेन प्रकाशितः प्रवरः । गायकसंत्राणनतो गायत्रं समुनिनिगदितं छन्दः ॥ ३६ ॥

परमन्यदतिशशयं वा ज्योतिस्तेजो निरूपितेऽन्यद्त्‌ ।

अतिश्चायि च नितराभति कथितेवं देवता परंज्योतिः ॥ ३७ ॥

स्वेति स्वगेः स्वेति चात्मा समुक्तो हेयाहुतिर्हति विद्याद्र च ।

स्वगात्मावभ्यातता धामश्ाखाः वहेजाया यत्र हूयेत सवम्‌ ॥ ३८ ॥

स््वहमिति मय्युदिते मनोऽस्य यत्र । तदिति सकलवचित्परकाशरूपं

स इति च सकटठप्रकारानिवीणम्‌ । अतुरखुमनुष्णमश्चीतं

प्रतिमथ्य गुणत्रयानुबद्धं सकर स्थावरलङ्गमाभिपृणंम्‌ । 1. स्वखगोत्मास्यातताधामच्ाखा.

स्वगुणेर्भजचिन्दुसन्ततात्मा- खिरुटोकस्थितिवमेमन्त्रयुक्तम्‌ ॥ ४१ ॥

आदेखिभेदैस्तपनान्तिकेये- स्छजलयजसरं जगतोऽस्य भावम्‌ । तेजस्तदेतन्मनुवयेकस्य नेत्रत्रयं सन्त उदाहरन्ति ॥ ४२ ॥

हरणार्थे साधकानभीष्टानि । संहरतीह्‌ यदेत-

यदा लिपिविहीनोऽयं तदात्माष्टाक्षरः स्मरतः ।

एतत्सवप्रपशच्चस्य मूखमष्टाक्षर स्मृतम्‌ ॥ ४४ ॥

भपच्चयागस्त्वमुना कृतो न्यासविधिः स्मृतः ।