Chapter 14 of 56
· 14
अहपदाथेस्त्वहमादिसश्षी नित्य सुषुप्तावपि भावदशौनात् ।
बूते हाजो नित्य इति श्चति स्वय तत्पत्यगात्मा सदसदधिटक्षण ॥ २९५५ ॥
विकारिणा सवेविकारवेत्ता नित्योऽविकारो मवितु समैति ।
मनोरथस्वभमसषुत्िषु स्फुट पुन पुनदैष्ठमसत्वमेतयो ॥ २९६ ॥
जतो.ऽभिमान त्यज्ञ मासपिण्डे पिण्डाभिमानिस्यपि बुद्धिकल्पिते । कारुज्याबाध्यमखण्डवबोध् ज्ञात्वा स्वमात्मानसुपेहि रान्निम् ॥ २९७ ॥
त्यजासिमान कुरुगोज्नाम रूपाश्रमेष्वाद्रेदावाधितेषु ।
लिङ्स्य धमौनपि कतैतादी- स्त्यक्त्वा मवाखण्डसुखस्वरूप ॥ २९८ ॥
सन्त्यन्ये प्रतिषन्धा पुस ससारहेतबो दृष्टा । नेषामेषा मूल प्रथमविकागे भवत्यहकार ॥ २९९ ॥
याचत्स्यात्स्वस्य सबन्धोऽहकारेण दुगत्मना । तावन्न के्ामान्नापि मुक्तिवातौ विष्णा ॥ ३०० ॥
महकारप्रहान्मुक्त स्वरूपमुपप्ने । चन्द्रवद्धिमल पणे सदानन्द स्वयश्रभ ॥ २०१ ॥
यो वा पुरैषोऽहमिति प्रतीतो बुदा विकलृप्तस्तमसानिमूढया ।
तस्यैव नि शोषतथा विनाशे ब्रह्मात्मभाव प्रतिबन्धद्वुल्य ॥ २०२ ॥
ब्ह्मानन्दनिधिभमेदाबलवतादकारघोसाहिना सवेषटधात्मनि रश्यत गुणमयेश्चण्डेखिभिमैस्तके ।
विक्षानारयमदहासिना दुतिमता विच्छिद्य दीषेश्नय निभख्याहिमिम निधि सखकरः धोरोऽसुभोक्तु क्षम ॥
यावद्वा यत्किचिद्धिषदोषरूफूतिर स्ति चेद्ेहे । कथमारोग्याय भवेन्तद्दहतापि योगिनो मुक्टयै ॥२०४॥
अहमोऽव्यन्तनिच्रस्या तत ृतनानाविकल्पलहत्या । परत्यक्तर्व विवेकादयमदहमस्मोति विन्दते तत्वम् ॥ २०८॥
अहकतेयैस्मिक्नहमिति मति सुख सदसा विकारात्मन्यात्मभतिफलङ्धषि स्वर्थितिमुषि ।
यदध्यासस्पराप्ता जनिस्रतिजसा दु खबहुखा प्रतीचश्चिन्र्तरतव सुखतनो सखतिरियम् ॥३०६॥
सदेकरूपस्य चिदात्मनो विभो- रानन्दमूतरनवद्यकीतं ।
नैवान्यथा कप्यविकारिणस्ते विनाहमध्यासममुष्य सस्ति ॥ २०७ ॥
तस्माददकारभिम स्वश भोक्त्गले कण्टकवत्पतीतम् ।
विच्छिद्य विक्षानमष्टासिना स्फुर भुडक्ष्वात्मसाघ्राज्यसुख यथेष्टम् ॥ ३०८ ॥
लनोऽहमदेर्विनिवयं वृत्ति सत्यक्तराग परभाथलामात् ।
तूष्णी समास्स्वात्मञ्ुलानुभूत्या पुणीत्मना ब्रह्मणि निर्विंकद्प ॥ ३०९. ॥
व्युेखित खाद्यदि चेतसा क्षणम् । सजीव्य विक्षेपदात करोति
निगृह्य रा्ोरहमोऽवकादा कचिन्न देयो विषयालुचिन्तय। ।
स पव सजीवनहेतुरस्य प्रक्षीणजम्बीरतयोरिवाम्बु ॥ ३११ ॥
विृक्चषण कामयिता कथ स्यात् । अतोऽ्थसधानपरत्वमेव
कायैप्रवधैनाद्वीजपबुद्धि परिदद्यते । कायेनाद्ाद्वीजनाशस्तस्मात्का्यं निरोधयेत् ॥ ३१३ ॥
वासनाचृद्धित कायं कायेवृद्धशधा च वासना । वधते स्वैथा पुल ससारो न निवतंते ॥ २१४॥
Use the ← → keys to move between chapters.