Skip to content
The ConsciousLibrary

Chapter 13 of 56

· 13

बुधौ गुहाया सदसदधिलक्षण ब्रह्मास्ति सत्य परमदधितीयम्‌ । तदात्मना योऽत्र घसेहुहाया चुनने तस्याङ्गगुहाभरवेशा ॥ २६७ ॥

कतौ भोक्ताप्यहमिति दढा यास्य ससारहेतु । प्रत्यग्डछ्थात्मनि निवसता सापनेया प्रयज्ञा-

न्मुक्ति भराहुस्तदिष्ट मुनयो बासनातानव यत्‌ ॥ २६८॥

अह मयेति यो भावो देहदाक्षादावनात्मनि । अध्यासोऽय निरस्त्यो विदुषा स्वात्मनिष्ठया ॥ २६९ ॥

ज्ञात्वा स्व प्रत्यगात्मान बुद्धि तक्वत्तिसाक्षिणम्‌ । सोऽहमित्येव सद्धुस्यानात्मन्यात्ममतिं ज्ञहि ॥ २७० ॥

लोकायुवतैन त्यक्त्वा त्यक्त्वा देहादुवतेनम्‌ । ह्ालाचुवतेन त्यक्त्वा स्वाभ्यासापनय कुर ॥ २७१९ ॥

लोकवासनया जन्तो शाख्वासनयापि च । देहवासनया ज्ञान यथावन्नव जायते ॥ २७२२ ॥

ससारकाराग्रहमोक्षमिच्छो- रयोमय पादनिबद्धश्ट ङ्खम्‌ । वदन्ति तज्जा पटुबासनान्नय योऽस्माद्धिसुक्तं समुपैति मुक्तिम्‌ ॥ २७२ ॥

जलादिसपकवद्रात्पभूत- दुगेन्धधूतागरुदिष्यवासना । सध्रषणेनैव विभाति सस्य भश्विधूयमाने सति बाष्यगन्धे ॥ २७४ ॥

अन्त श्ितानन्तदुरन्तघासना धूलीविकिपा परमात्मवासना । ग्र्ातिसधषणतो विद्या प्रतीयते चन्दनगनधवत्स्फुटा ॥ २७५ ॥

अनात्मवासनाज्ञाकैरितिरोभूतात्मवासना । नित्यात्मनिष्ठथा तेषा नादो भाति स्वय स्फुशा ॥ २७६ ॥

यथां यथा प्रत्यगवरस्थितं मन स्तथा तथा मुञ्चति बाद्यवासना ।

नि शेषमोक्षे सति वासनाना मात्माजुभूति अतिबन्धह्ूल्या ॥ २७७ ॥

स्वात्मन्येव सदा खित्या मनो नदयति योगिन ्रासनाना कश्चयश्चात स्वाध्यासापनय करु ॥ २७८॥

तमो द्वाभ्या रज स्वात्सत्व शुद्धेन नदयति । नस्मात्सस्वमवष्टभ्य स्वाभ्यासापनय कुर ॥ २७९ ॥

प्रारब्ध पुष्यति वपुरिति निधित्य निश्चल । शेयेमाखम्न्य यज्ञेन स्वाभ्यासापनय कुर ॥ २२८० ॥

नाह जीव पर ब्रह्मेत्यतद्वयाचत्तिपू्वैकम्‌ । चासनावेगत पप्तस्वाध्यासापनय कुस ॥ २८१ ॥

शल्या युक्ल्या स्वायुभूत्या क्षात्वा साबौत्म्यमात्मन । कचिदाभासत प्राप्तस्वाभ्यासापनय कुर ॥ २८२ ॥

अश्चदानविसगौभ्यामीषश्नास्ति क्रिया मुने । नेदेकनिष्ठया नित्य स्वाभ्यासापनय कुर ॥ २८३ ॥

तस्वमस्यादिबाक्योत्थन्रह्मात्मैकत्वबोधत । बह्यण्यात्मत्वदाद्योय स्वाध्यासापनयं कुर ॥ २८४ ॥

अहभावस्य देहे ऽस्मिन्नि रोषधिख्यावधि । सावधानेन युक्तात्मा स्वाध्यासापनय कुर ॥ २८५ ॥

प्रतीति्जीवजगतो खभ्रवद्धाति यावता। ताचश्निरन्तरः विद्धन्‌ स्वाध्यासापनय कुर ॥ २८४६ ॥

निद्राया छोकवाताया शब्ददेरपि विस्सुते । कचिन्नावसर द्वा चिन्तयात्मानमात्मनि ॥ ८८७ ॥

मातापित्रोमैखोद्धूत मरूमासमय धपु । स्यक्त्वा चाण्डार्वदुर ब्रह्मीभूय कृती भव ॥ २८८ ॥

घटाकर महाकाश इवात्मान परात्मनि । चिाप्याखण्डभावेन तूष्णी भव सद्‌ा सुने ॥ २८९ ॥

स्वपकारामध्धिष्ठान स्वयभूय सदात्मना । ब्रह्माण्डमपि पिण्डाण्ड स्यज्यता मङभाण्डवत्‌ ॥ २९० ॥

चिवात्मनि सदानन्दे देहारूढामहधियम्‌। निवेश्य लिङ्गमुत्खज्य केवरो भव सवदा ॥ २९१९ ॥

यज्चैष जगदाभासो द्पणान्त पुर यथा । तद्रह्याहमिति ज्ञात्वा कतव्य भविष्यसि ॥

त्खत्यभूत निजरूपमाद्य चिद्द्धयानन्वमरूपमकरियम्‌ । तदेल्य भिथ्यावपुरुत्वजेत- च्छैटदूषवदेषमुपात्तमात्मन ॥ २९२ ॥

सर्वात्मना दभ्यमिद सूषेव नैवाहमथं क्षणिकत्वदशनात्‌ । जानाम्यह सवेमिति प्रतीति कुतो.ऽहमादे क्षणिकस्य सिध्येत्‌ ॥ २९४ ॥

Use the ← → keys to move between chapters.

· 13 · Upadeśasāhasrī (A Thousand Teachings) — Adi Shankara · The Conscious Library