25

25. ScHor. ad Dıonys. Thrac. [Bekk. A. 734, 11. Cramer A. 0. IV 312, 14] ποιητὴς δὲ χεχόσμηται τοῖς τέσσαρσι τούτοις μέτρωι, μύϑωι, ἱστορίαι καὶ ποιᾶι λέξει, καὶ πᾶν ποίημα μὴ μετέχον τούτων οὐχ ἔστι ποίημα, εἰ καὶ μέτρωι κέ- χρηται. ἀμέλει τὸν Ἐμπεδοχλέα χαὶ Τυρταῖον οὐ χαλοῦσι ποιητάς, εἰ καὶ μέτρωι ἐχρήσαντο διὰ τὸ μὴ χρήσασϑαι αὐτοὺς τοῖς τῶν ποιητικῶν [Kaibel ποιητῶν) χαραχτηριστιχοῖς. 188, 18 οὐκ ἔστι ποιητὴς ὁ μέτρωι μόνωι χρώμε- νος" οὐδὲ γὰρ Ἐμπεδοχλῆς ὃ τὰ Φυσιχὰ γράψας οὐδ᾽ οἱ περὲ ἀστρολογίας εἰπόν- τες οὐδὲ ὃ Πύϑιος ἐμμέτρως χρησμωιδῶν [cf. Kaibel Abh. 4. Gött. Ges. 1898, 20). PLUTARCH. quom. ad. poet. aud.2 p.16C ϑυσίας μὲν γὰρ ἀχόρους zul ἀναύλους ἴσμεν, οὐκ ἴσμεν δ᾽ ἄμυϑον οὐδ᾽ ἀψευδῆ ποίησιν. τὰ δ᾽ ᾿Εμπεδοκλέους ἔπη καὶ Παρμενίδου καὶ Θηριαχὰ Νικάνδρου καὶ Γνωμολογίαι Θεόγνιδος λόγοι εἰσὶ κιχράμενοι παρὰ ποιητικῆς ὥσπερ ὄχημα τὸν ὄγκον καὶ τὸ μέτρον, ἵνα τὸ πεζὸν διαφύγωσιν. Arıst. Rhet. I’ ὅ. 1407330 δεύτερον δὲ τὸ τοῖς ἰδίοις ὀνόμασι λέγειν...., τρίτον μὴ ἀμφιβόλοις" ταῦτα δέ, ἂν. μὴ τἀναντία προδιρηταιη, ὅπερ ποιοῦσιν ὅταν μηϑὲν μὲν ἔχωσι λέγειν προσποιῶνται δέ τι λέγειν. οἵ γὰρ τοιοῦτοι ἐν ποιήσει [ef. Meteor. Β 8. 8578 26] λέγουσιν ταῦτα οἷον Ἐμπεδοχλῆς. φενακίζει γὰρ τὸ κύκλωι πολὺ ὄν, χαὶ πάσχουσιν οἵ ἀκροαταὶ ὅπερ οἱ πολλοὶ πάρα τοῖς μάντεσιν. ὅταν γὰρ λέγωσιν ἀμφίβολα, συμπαρανεύουσιν “Κροῖσος “Ἅλυν διαβὰς μεγάλην ἀρχὴν καταλύσει. CICERO de oratore I 50, 217 liceat ἰδία ratione dicamus pila bene et duodecim scriptis Iudere proprium esse iuris civilis, quoniam utrumque eorum P. Mucius optime fecerit; eademqgue ratione dicantur ei quos φυσικοὺς Graeci nominant, eidem poetae, quomam Empedocles physicus egregium poema fecerit.