Chapter 20 of 56
· 20
ब्रह्मानन्वरसास्वावासक्तचिस्ततया यते । अन्त्वंहिरविन्ञान जीवन्मुक्तख रश्चणम् ॥ ४३६ ॥
देदेन्दियादौ कसैव्ये ममाहमाववर्सित । भओौदासीन्येन यस्तिष्ठेत्स जीधन्पुक्त इष्यते ॥ ४३७ ॥
विज्ञात आत्मनो यस्य बह्मभाव श्ुतेबंलात् । भवबन्धविनिभुक्त स जीवन्मुक्त इष्यते ॥ ४३८ ॥
देदेन्दरियेष्वहमाव इव् भावस्तदन्यके । यस्य नो भवत कापि स जीवन्मुक्त ईष्यते ॥ ४३९ ॥
न प्रत्यश्बह्मणोर्भद कदापि! अहमसभेयो । प्रह्या यो विज्ञानाति स जीवन्मुक्त इष्यते ॥ ७४० ॥
साधुभि पूञ्यमानेऽस्मिन्पीड्यमानेऽपि दुजने । समभावो भवेद्यस्य स जोवन्मुक्त इष्यते ॥ ४४९१ ॥
यत्र प्रविष्ठा विषया परेरिता नदीप्रवाहा इव वारिराहौ ।
लिनन्ति सन्माज्नतया न विक्रिय मुत्पादयन्त्येष यतिर्विमुक्त ॥ ४४२ ॥
अस्ति चेन स विक्षातव्रह्मभावो बहिमुंख ॥ प्राचीनवासनावेगादसौ ससरतीति चेत् ।
न सदेकत्वविन्ञानान्मन्दीभवति वासना ॥ ४४४ ॥ अत्यन्तकामुकस्यापि च्रत्ति कुण्ठति भातरि। नथेव ब्रह्मणि ज्ञाते पूर्णानन्दे मनीषिण ॥ ४४५ ॥ निदिष्यासनशीलस्य बाह्यग्रत्यय दश्यते ।
रवीति श्चुतिरेतस्य प्रारब्ध फखद दनात् ॥ ४४६ ॥ सुखाद्यचुभवो यावन्तावत्पारब्धमिष्यते । फलोदय क्रियापूर्वो निष्कियो न हि कुजयित्॥ अह ब्रह्मेति विज्ञानात्कत्पकोशिदातार्जतम् | सचिन विलय याति प्रबोधात्स्वप्नकमंवत् ॥
यत्कृत स्वप्रवेलाया पुण्य चा पापमुल्बणम् । सुपोत्थितस्य कि तटस्यात्स्वगोय नरकाय वा॥
स्वमसङ्गमुदासीन परिज्ञाय नभो यथा । न ण्छिष्यते यति किचित्कदाचिद्धाविकमेभि ॥
न नभो घटयोगेन सुरागन्धेन लिप्यते । नथात्मोपायियोगेन तद्धर्मनैव लिप्यते ॥ ४५१ ॥
कञानोदयात्पुरारूध कमं ज्ञानान्न नदयति । अदच्वा स्वफर ठक्ष्यमुदिभ्योत्सृष्टवाणवत् ॥
व्याघ्रबुद्ध्या विनिसुक्तो धाण पश्चात्तु गोमतौ । न तिष्ठति च्छिनस्येव रक्ष्य वेगेन निभेरम् ॥ ४५३ ॥
प्रारब्धं बरुवत्तर खल विदा भोगेन तस्य क्षय सम्यग््नानहृतारानेन विख्य प्राक्सचितागामिनाम् । ब्रह्मात्मेक्यमवेक्ष्य तन्मयतया ये सर्वदा सथिता- स्तषा तश्चितय न हि कचिदपिं ब्रहैव ते निगौणम् ॥
उपाधितादात्म्यविररीनकेवर- ब्रह्मात्मनैवात्मनि तिष्ठतो सुने ।
भारन्धसद्धावकथा न युक्ता स्वधा्थसबन्धकथेव जाभ्रत ॥ ४५५ ॥
न हि प्रबुद्ध प्रतिभासदेहे | देहोपयोगिन्यपि च प्रपञ्चे ।
करोलयहता ममतामिदता कि तु स्वय तिष्ठति जागरेण ॥ ४५६ ॥
न सम्रहस्तस्गतोऽपि दष्ट । तत्राुवृ्ति्यदि खेन्मषार्थ
न निद्धया मुक्त इतीष्यते ध्रुवम् ॥ ४५७ ॥ तद्वत्परे ब्रह्मणि वतेमान
सदात्मना तिष्ठति नान्यदीक्षते । स्मृतियेथा स्वप्रविलोकिताथ
कमणा निर्मितो वेह भारुूध तस्य कल्प्यताम् । नानददेरारमनो युक्त नैवात्मा कमेनिर्मित ॥ ४५९ ॥
अजो नित्य इति चूते श्वुतिरेषा त्वमोघवाक् । तदात्मना तिष्ठतोऽस्य कुत प्रारब्धकल्पना ॥
प्रारब्ध सिध्यति तदा यदा देहात्मना स्थिति । देहात्मभावो नैषेष्ट प्रारध दयज्यतामत । क्ासीरस्या!पि प्रारन्धकदपना श्र्न्तिरेव हि ॥
अनिरूप्यस्वरूप यन्मनोवाचामगोचसम् । एकमेयाद्वय ब्रह्म नेह नानास्ति किंचन ॥ ४७० ॥
सत्सग्बुद्ध स्वत सिद्ध शुद्ध बुद्धमनोदरशाम् । फकमेवाद्धय ब्रह्य नेह नानास्ति किचन ॥
रान्ता खुदान्ता यतयो महान्त । विज्ञाय तत्व परमे तदन्ते
Use the ← → keys to move between chapters.