· 9

44 Quintilianus Instit. orat. XII 1,18. quodsé defwit his wiris (scil. Ciceroni similibus) summa virtus, sic. quaerentibus, am oratores so fuerint, respondebo quomodo Stoici si interrogentur, am sapiens Zeno, an Cleanthes, am. Chrysippus 4pse, respondeant: magnos quidem illos ac venerabiles, non tamen id, quod matura hom)nis summwm habet, con- secutos.

45 Diogenes Laért. VIL 89. τριμερῆ φασὶν εἶναι τὸν κατὰ φιλο- σοφίαν λόγον. εἶναι γὰρ αὐτοῦ τὸ μέν τι φυσικόν τὸ δὲ ἠϑικόν᾽ τὸ δὲ λογικόν. οὕτω δὲ πρῶτος διεῖλε Ζήνων ὃ Κιτιεὺς ἐν τῷ περὶ λόγου.

Cieero de fin. IV 4 totam philosophiam | tris ἡ. partis. diviserunt so (scil. veteres Academici), quam partitionem a Zenone esse retentam videmus.

4. 5 τέχνη καὶ BF, τεχνικαὶ P, τέχνι καὶ Ὁ. 26 φησιν B. 31 μέντοι B. 28 τὸ δὲ ἠϑικόν, τὸ δὲ λογικόν om. B!, add. in mg. B*.

46 Diogenes Laért. VII 40. ἄλλοι δὲ πρῶτον uiv τὸ λογικὸν τάττουσι" δεύτερον δὲ τὸ φυσικόν" καὶ τρίτον τὸ ἠϑικόν. ὧν ἐστι £ 2 » N, Ζήνων ἕν τῷ περὶ λόγου.

41 Cieero de finibus IV 9. 126 quibus (scil. de ratione disserend?) etsi a. Chrysippo maxime est elaboratum, tamen ὦ Zenone minus multo quam. ab antiquis.

48 Arrianus Epiet. diss. 117. 10,11. τὰ λογικὰ... vv ἄλλων ἐστὶ διακριτικὰ καὶ ἐπισκεπτικὰ καὶ ὡς ἄν τις εἴποι μετρητικὰ καὶ στατικά" τίς λέγει ταῦτα: μόνος Χρύσιππος καὶ Ζήνων καὶ Κλεάνϑης; ᾿ντισϑένης δ᾽ οὐ λέγει;

49 Stobaeus Ecl. II 2. 12 p. 22,12 ΥΥ. Ζήνων τὰς τῶν διαλεκτι-

κῶν τέχνας εἴκαξε τοῖς δικαίοις μέτροις οὐ πυρὸν οὐδ᾽ ἄλλο τι τῶν σπουδαίων μετροῦσιν ἀλλ᾽ ἄχυρα καὶ κόπρια.

50 Plutarchus de Stoic. repugn. ep.8 p.1034f. ἔλυε δὲ (scil. Zeno) σοφίσματα καὶ τὴν διαλεκτικὴν ὡς τοῦτο ποιεῖν δυναμένην ἐκέλευε παραλαμβάνειν τοὺς μαϑητάς.

51 Arrianus Epict. diss. IV 8,12, ϑεωρήματα τοῦ φιλοσόφου... ἃ Ζήνων λέγει, γνῶναι τὰ τοῦ λόγου στοιχεῖα, ποῖόν τι ἕκαστον αὐ- τῶν ἔστι καὶ πῶς ἁρμόττεται πρὸς ἄλληλα καὶ ὅσα τούτοις ἀκόλουϑά ἔστι.

De ratione cognitionis (φαντασία, αἴσϑησις, κριτήριον).

52 Cicero Acad. Pr. IL 66. Sapientis autem hanc censet. Arcesilas vim esse maximam, Zenoni adsentiens, cavere ne capiatur, ne fallatur videre.

93 Cicero Acad. post. 1 42. Errorem autem et. temeritatem et igno- rantiam et opinationem et suspicionem et uno momine ommia, quae essent. aliena firmae et constantis adsensionis, a viriute sapientiaque removebat.

$4 Cicero pro Mur. 8 61. sapientem. nihil. opinari, nullius vei pae- nitere, nulla. n. re falli, sententiam mutare numquam. — Acad. pr. II 113.

14 τὰς τῶν διαλεχτικῶν τέχνας: Megaricorum intellegit libros dialecticos. | δικαίοις ΑΒ εἰκαίοις B; χυδαίοις Wachsm. dubit. 11 ἔστι δ᾽ αὐτοῦ---καὶ 40- σεις Diog. Laért. in catalogo librorum huius vol. n. 41. 25 Cf. I n. 347 (Aristo) 461 (Persaeus) 625 (Sphaerus). 32 Cf. II n. 548sq.

sapientem, nihil opinari... horum neutrum. ante Zenonem magno opere defensum est. — Lactantius Inst. III 4. ergo si meque sciri quidquam potest, ut Socrates docuit, nec opinari oportet, ut. Zeno, tota philosophia sublata est. — Augustinus contra Acad. II 11. cum ab eodem Zenone accepissent mhil esse turpius quam. opinari.

Cf. Stobaeus Ecl. II 7. 11m, p. 112,1 W. μηδὲν δ᾽ ὑπολαμβάνειν ἀσϑενῶς, ἀλλὰ μᾶλλον ἀσφαλῶς καὶ βεβαίως, διὸ καὶ μηδὲ δοξάξειν τὸν σοφόν... p.113,5. οὐδὲ μετανοεῖν δ᾽ ὑπολαμβάνουσι τὸν νοῦν ἔχοντα... οὐδὲ μεταβάλλεσϑαι δὲ κατ᾽ οὐδένα τρόπον οὐδὲ μετατί- ϑεόϑαι οὐδὲ σφάλλεσϑαι. — Diogenes Laért. VIL 121. ἔτι τε μὴ δὸ- ξάσειν τὸν σοφόν.

55 Cicero Acad. post. 140. — Plurima etiam 4n illa tertia philoso- phiae parte mutavit (scil. Zeno). In qua primum de sensibus ipsis quae- dam dix nova, quos $wnclos esse cemswt e quadam quasi impulsione oblata extrinsecus, quam ille φαντασίαν. nos visum appellemus licet.

56 Numenius apud. Euseb. praep. evang. XIV 6,183. τὸ δὲ δόγμα τοῦτο αὐτοῦ πρώτου εὑρομένου (scil Ζήνωνος), καὐτὸ καὶ τὸ ὄνομα βλέπων εὐδοκιμοῦν ἐν ταῖς ᾿ἀϑήναις, τὴν καταληπτικὴν φαντα- σίαν. πάσῃ μηχανῇ ἐχρῆτο ἐπ᾽ αὐτήν (scil. Arcesilaus).

547 Galenus de optima doctrina 1 Vol. I p.41 K. Stoicorum vocabula χαταληπτόν, κατάληψις, καταληπτικὴ φαντασία, ἀκατάληπτος, ἀκαταληψία vituperat, αὖ parum Attica.

58 Sextus adv. math. VII 236. ὅταν λέγῃ ὃ Ζήνων φαντασίαν εἶναι τύπωσιν ἐν ψυχῇ, ἀκουστέον etc.

ibid. 280. αὐτὸς οὖν (scil Chrysippus) τὴν τύπωσιν εἰρῆσϑαι ὑπὸ τοῦ Ζήνωνος ὑπενόει ἀντὶ τῆς ἑτεροιώσεως.

ὅ9 Cicero Acad. pr. I 18. cwm enim ita negaret. quüdquam 6586 quod comprehendi posset — —— si dllud esset, sicut. Zeno definiret, tale visum (— φαντασία) --- — impressum efficiumque ez eo, unde esset, quale esse nom posset ez eo unde non esset (id mos a. Ze- none defiitwm rectissime dicimus — ---Ἰ hoc cum énfirmat | tollitque Philo etc.

ibid. V1. quaesivit de Zenone fortasse (scil. Arcesilas), quid. futu- rum. esset, si nec percipere quicquam posset sapiens nec opinari sapientis esset. Ille, credo, nihil opinaturum, quoniam esset quod per- cipi posset. Quid ergo id. esset? Viswm, credo. Quale igitur visum? Tum illum 4ta, definisse: ex eo quod esset, sicut esset, àmpresswum et signatum et effictum. — Post requisitum, etiamne, si eiusmod? esset

29 effictumque wnus cod. Paris. Davisii, effectumque ceteri. 35 opina- turum Ascensius, opinatur libri. 38 effectum libri, corr. Manutius. || etiamne si Davisius, eliam nisi libri. || eiusdem modi Davisius.

visum. verum, quale vel falsum. |. Hic Zenonem vidisse acute mullum. esse visum, quod percipi possel, s& id tale esset ab eo, quod est, ut eiusmodi ab eo, quod mom est, posset esse. Recte consensit Arcesilas ad defimi- tionem. additwm.

5 Hi loei probant ad ipsum Zenonem redire omnes partes defini- tionis τῆς καταληπτικῆς φαντασίας quae legitur graeca apud Sextum adv. math. VII 248 φαντασία καταληπτική ἐστιν ἣ ἀπὸ τοῦ ὑπάρχον- vog x«l κατ᾽ αὐτὸ τὸ ὑπάρχον ἐναπομεμαγμένη καὶ ἐναπεσφραγισμένη ὁποία οὐκ ἂν γένοιτο ἀπὸ μὴ ὑπάρχοντος. ibid. 420. Pyrrh. hypot.

19 IL 4. Diog. Laért. VIL 50. qui post ἐναπομεμαγμένη addit ἐναποτετυ- πωμένη. Cf. II n. 60.

August. c. Acad. III 9, 18. sed. videamus quid a Zeno. Tale scilicet. visum. comprehendi et. percipi posse, quale cum falso mon haberet signa, communia.