· 8

29 Arrianus Epiet. dissert. III 21, 19. (ὁ ϑεὸς) Σωκράτει συνεβού- Aevev τὴν ἐλεγχτικὴν χώραν ἔχειν, ὡς Διογένει τὴν βασιλικὴν καὶ ἐπιπληκτικήν, ὡς Ζήνωνι τὴν διδασκαλικὴν καὶ δογματικήν.

90 πᾶ. Stoie. Here, co. I 8&v.......... (τ)ῆς περὶ τὴν (ψυ- χὴν) διαϑέσεως αὐ(τοῦ ξητ)ήσας σημεῖον οὐκ ἂν ἕτερόν τις λάβοι βέλ- viov: ἢ τὰς κρίσεις ἃς εἶχε(ν) περὶ καλῶν καὶ αἰσχρῶν, ὁμοίως δ᾽ ἀγαϑῶν καὶ κακῶν διασκεψάμενο(ς ἔ)πενέγκῃ τ(ού)τοις. ᾿Δπ(ολ)λό- δωρο() μὲν γὰρ ὁ (Ἐπι)κούρει(οςο) ἐν δυσὶ β(υβλίοις οἷο.

Ad Zenonem haec referri probabile est. De moribus eius ex vitae cum. placitis moralibus comparatione iudicium | ferendum | esse. dicitur. Apollodori mentio eo spectare videtur, quod 4s simili ratione de Epicuro serapserit.

31 Ind. Stoic. Here. col. III. -μενος ἐπιγραφ(ὴν περὶ) | τοῦ τῆς οἰκείας αἱρ(έσεως) | κα(ϑ)γηγεμόνος ξί(τερά τε, iv) | τούτοις κατὰ τὸ πλεῖσίτον) | τοῦ βυβλίου καταγενό) μένος, ὡς προεμνή (σαμεν), ἰδίᾳ γέγραφεν | (οἷα) βούλεται καὶ διότι σπανίως ἑαυτὸν διδοὺς | (ὁ Ζήν)ων εἰς τὰς συμπε[(ριφορὰς) διὰ τὴν τοῦ σώ (ματος ἀσϑ)ένειαν, og ἕν — οἷο.

Stoicus aliquis, qui de Zenone sectae suae auctore scripserat, repre- henditur. Ad ultimum enuntiatum cf. Diog. Laért. VII 1 (huius volu- minis p. 3, 10). à

32 Ind. Stoic. Here. col. VI. τοῖς σύκοις | καὶ τοὺς η. ξασμοὺς | (πρ)άως (κ)αὶ προϑύμως | ἔφερεν. (κ)αὶ ταῦτα γὰρ | ἦν εἰς (vó)v ὕμνον ἄξια καταχωρίξειν κα(ὶ προσ] ϑ)εῖναι δ(η)μοσίαν τ(αφὴν | τ)ὴν z.. elc.

32a Athenaeus IX 310 C. x«l οὐ παράδοξον εἰ κατὰ τῆς κράμβης τινὲς ὥμνυον, ὁπότε xol Ζήνων ὁ Κιτιεὺς ὁ τῆς Zivoüg κτίστωρ μιμού- usvog τὸν κατὰ τῆς κυνὸς ὕρκον Σωκράτους καὶ αὐτὸς ὥμνυε τὴν κάππαριν, ὡς ἘἜμπεδός φησιν ἐν Ἀπομνημονεύμασιν, cf. Diog. L. VII 32 ὥμνυε δέ, φασί, καὶ κάππαριν καϑάπερ Σωκράτης τὸν κύνα.

88 Galenus de differentia pulsuum III 1 Vol. VIII p.642 K. ἀρέσκονται γὰρ οὗτοι πάντες oi Πνευματικοὶ καλούμενον (scil. medici) τοῖς ἀπὸ τῆς Στοᾶς δόγμασιν. ὥστ᾽ ἐπεὶ Χρύδιππος αὐτοὺς εἴ- ϑισεν ἀμφισβητεῖν περὶ τῶν κατὰ τὴν φιλοσοφίαν ὀνομάτων. οὐδ᾽ αὐτοὶ περὶ τῶν κατὰ τὴν ἰατρικὴν ταῦτα ποιεῖν ὀχνοῦσι. xci Ζήνων δὲ ὁ Κιτιεὺς ἔτι πρότερον ἐτόλμησε καινοτομεῖν τὲ καὶ ὑπερβαίνειν τὸ τῶν Ἑλλήνων ἔϑος ἐν τοῖς ὀνόμασιν.

84. Cicero de fin. III 5. Quamquam ex omnibus philosophis Stoici plurima, (Scil. verba) novaverunt, Zenoque, eorum princeps, mon tam rerum. nventor fwit quam verborum novorum.

III 15. Si enim Zenoni licuit, cum rem aliquam invenisset. ànu- sitatam, inauditum quoque ei rei nomen imponere, cur non liceat Catoni?

356 Cicero Tusc. disp. V 34. Zeno Ciótieus, advena quidam. et ignobilis verborum opifex, insinuasse se in antiquam philosophiam videtur.

2 htterae κα expunctae videbantur Comparettio; post -og, spatio inter- lecto o; sed ἕτερα necessarium videtur. 4 ὁ Ζήνων scripsi,...7. 0v pap.; sed litterae v non vidit Comp. nisi,una chiara traccia; neque ϑεάτρων, quod voluit, sententiae aptum est neque participium in -ov locum habet. 5 δεῖπνα a Zenone vitata commemorat Laértius. 6 fort.: ὡς ἐν συμποτικοῖς ὑπομνή- μασιν ἱστορεῖν Περσαῖον. 10 ἡλιασμοὺς Bücheler; fortasse scribendum síx«c- μούς i. e. cavillationes. 11 AQC pap. 12 laudationem Zenonis a Stoico aliquo conscriptam non sine dicacitate ὕμνον appellari vidit Bücheler. || δημοσίαν ταφήν Zenoni intercedente Antigono decretam esse ab Atheniensibus narrat Diog. Laért. VII 15. Hoc quoque laudator ille Zenonis iactaverat. 17 Ἔμποδος cod., core. Müller.

36 Lucianus Macrob. 19. Ζήνων δὲ ὁ τῆς στωϊκῆς φιλοσοφίας ἀρχηγὸς ὀκτὼ καὶ ἐνενήχοντα (scil ἔξησεν ὅτη), ὅν φασιν εἰσερχόμε- vov slg τὴν ἐκκλησίαν καὶ προσπταίσαντα ἀναφϑέγξασϑαι vi us βοᾷς“; καὶ ὑποστρέψαντα οἴκαδε καὶ ἀποσχόμενον τροφῆς τελευτῆσαι τὸν βίον.

36a Philodemus περὶ τῶν φιλοσόφων col IV Neap. (— 3 Oxf) ἐπε o ON a (ἄρχον- vog Κλεά(ρχου ᾿4ϑήνη)σι καὶ (ἐ- π᾿ αὖ τούτου (γ)ε(γ)γραφὼς η.. αὐτὸν δνενς.. ηκ....« «νον γεγονότα κχκ(αὶ δύ᾽ ἔτη) ἐν (τῆν πε- ριδχούσῃ τὰ πε(ρ)ὶ ᾿ἀντιφῶνί(τος ἐπιστολῇ. δεί(ξγεται τ(ο)ίν(υν βε- βι)ωκ(ὼ)ς ὃ Ζήνων (ἄχρι)ς ἔ(γγισ- τὴα τῶν Q καὶ ἃ ἐτῶν. ᾿Α(πὸ 10 Κλεάρχου yà(g) ἐπ᾽ (᾿4ῤῥ)εν(εί-

τελε(ύτη)κεν x... Ζ)γήνων απ ἐστὶν ἐ(ν)νίέα καὶ) (v)outx(ovra. χες μὴ ποτα δ Leu s vata γνοδὲ

Argumentum etiam post ea quae Th. Gomperz disputavit (Sitzungs- ber. d. Wien. Akad. Bd. 146. 1903,Zur Chronologie des Stoikers Zenon*) obscurum. Mih videtur contra aliquem disputari, qui in epis- tula (qua etiam de Antiphonte quaedam. continebantur) Zenonem Clearcho archonte sexaginta duos amnos matwm fwsse dixerat. Hoc falswm esse inde concludebatur, quod sequeretur Zenonem centesimum primum annum agentem obwWsse.

36b Pausanias I 29,15 (in descriptione Academiae) κεῖται δὲ xci Ζήνων ἐνταῦϑα ὃ Μνασέου καὶ Χρύσιππος ὁ Σολεύς.

97 Strabo XVI p. (61. ἐκ Τύρου δὲ ᾿ἀντίπατρος καὶ μικρὸν πρὸ ἡμῶν ᾿Δπολλώνιος ὁ τὸν πίνακα ἐχϑεὶς τῶν ἀπὸ Ζήνωνος φιλο- σόφων καὶ τῶν βιβλίων.

38 Diogenes Laért. VIL 86. Μαϑηταὶ δὲ Ζήνωνος πολλοὶ μέν, ἔνδοξοι δὲ Περδαῖος Ζ΄ημητρίου Κιτιεύς --

Ἀρίστων Μιλτιάδους Χῖος, ὃ τὴν ἀδιαφορίαν εἰσηγησάμενος.

Ἥριλλος Καρχηδόνιος, ὁ τὴν ἐπιστήμην τέλος εἰπών᾽

Διονύσιος ὁ μεταϑέμενος εἰς τὴν ἡδονήν᾽ διὰ γὰρ σφοδρὰν ὀφϑαλ- μίαν ὥκνησεν ἔτι λέγειν τὸν πόνον ἀδιάφορον" οὗτος ἦν Ἥρα- κλεώτης.

Κλεάνϑης Φανίου "466109, ὁ διαδεξάμενος τὴν σχολήν" ὃν καὶ

8sq. fort. s((veu) αὐτὸν ἐνθάδε, (ἑξγήκίοντα τότε δὴ. 384 Μιλτιάδης ΒΡ.

ἀφωμοίου ταῖς σκληροκήροις δέλτοις, αἱ μόλις μὲν γράφονται, διατηροῦσι δὲ τὰ γραφέντα. Σφαῖρος Βοσποριανός" διήκουσε δ᾽ ὁ Σφαῖρος καὶ Κλεάνϑους μετὰ τὴν Ζήνωνος τελευτήν. --- ἦσαν δὲ Ζήνωνος μαϑηταὶ καὶ οἵδε, 5 καϑά φησιν Ἱππόβοτος" Φιλωνίδης Θηβαῖος, Κάλλιππος Kogív- ϑιος, Ποσειδώνιος Ἀλεξανδρεύς, ᾿4ϑηνόδωρος Σολεύς. Ζήνων Σιδώνιος. 39 Ind. Stoie. Herc. col X 2. Κλεάν(ϑης Φ)αινίου | Ἄσδιος, ὃ καὶ τ(ὴν) σ(χγολὴν | παραλαβών᾽ Ζ])ιονύσι)ος Θεοφάν(τ)ου, κα(ϑ)άπερ | 10 ἀντίγονος ἔγραψεν, Ἥρα κλεώτης, ὁ Μεταϑέμε νος ᾿Δρίστων Μιλ- τιάδο(υ) Χῖος, ὁ τὴν ἀδιαφορία(ν) τέλος ἀποφηνάμενος, | (&)v δὲ τοῖς ἄλλοις ἀκο(λουϑε)ῖν οἰόμενος τῷ | (καϑη)γητῇ (lacuna, quae inter hanc et sequentem. columnam hiat, hausta, viden- tur nomina Persaei, Herilli, fortasse etiam Sphaeri). 15 eol. XI 2. Ζήνων Σιδώ(νιος ὁ καὶ) λεγόμενος 9....... | ὡς καὶ Χρύ(σιππος αὐ) τὸν ἐν (τῷ περὶ τοῦ διαλε) | Am9óv(og......... 'πτειν (Tic intercidisse videntur Philonides Thebanus, Callippus Corinthius, Posidonius Alexandrinus). eol XIL ᾿4ϑηνόδωρος (Σολεύς,.. Ἑκαταῖος Σπινϑ(άρου ἀ) πέ. 20 δω(κεν). 40 Origenes c. Celsum III 54 Vol. I p. 250,3 Κῦ. (p. 483 Del.). ἢ καὶ ἡμεῖς μέλλομεν ἐγκαλεῖν φιλοσόφοις οἰκότριβας ἐπ᾽ ἀρετὴν προ- τρεψαμένοις, Πυϑαγόρᾳ μὲν τὸν Ζάμολξιν, Ζήνωνι δὲ. τὸν Περσαῖον; 40a Plutarchus vita Cleom. 2. Ὁ δὲ Σφαῖρος ἐν τοῖς πρώτοις 45 ἐγεγόνει τῶν Ζήνωνος τοῦ Κιτιέως μαϑητῶν. 41 Diogenes Laért. VII 4. Γέγραφε δὲ (ὁ Ζήνων) πρὸς τῇ Πολι- τείᾳ καὶ τάδε" ᾿ περὶ τοῦ κατὰ φύσιν βίου (181) (183) περὶ δρμῆς ἢ περὶ ἀνθρώπου φύσεως 119 so περὶ παϑῶν 211 περὶ τοῦ καϑήκοντος (230) σερὶ νόμου περὶ τῆς ᾿Ελληνικῆς παιδείας περὶ ὄψεως a5 περὶ τοῦ ὅλου 91. 102. 117. 119 περὶ σημείων Πυϑαγορικά Καϑολικά

8 Σφαῖρος Βοσποριανός ante Κλεάνϑης habent libri. 6 Athenodorum ante Philonidem habet D.

περὶ λέξεων (T1) προβλημάτων Ὁμηρικῶν πέντε (214. 215) περὶ ποιητικῆς ἀκροάσεως ἔστι δ᾽ αὐτοῦ καὶ Τέχνη καὶ Δύσδεις καὶ Ἔλεγχοι δύο ἀπομνημονεύματα Κράτητος ἠϑικά 218.

42 Ind. Stoie. Herc. col. IV. οὐ ταύτην μόνηί(ν, ἀλλ᾽ àv) αισχυν- τη(σ)άντω(ν νοϑεῦ) σαν καὶ προσυποπτε(ῦσαι τὴν ὑπὸ Ζήνωνί(ος νεω 6) τὶ συνεῤῥαμμέν(ην) καϑ'᾽ ὃν ] τρόπον ἐν (ἄ)λλοις δ(ακ)τύ λῳῷ δείκνυται.

Agitur de Stoico qui Zenonis Rempublicam, mon multo postquam consuta, fuerit (νεωστὶ συνεῤῥαμμένην), interpolaverit atque. suspectam reddiderit.

43 Clemens Alex. Strom. V 9 p.680 Pott. ἀλλὰ καὶ ol Στωΐ- τὸ xol λέγουσι Ζήνωνι τῷ πρώτῳ γεγράφϑαι τινά, ἃ μὴ ῥᾳδίως ἐπι- τρέπουσι τοῖς μαϑηταῖς ἀναγιγνώσκειν μὴ οὐχὶ πεῖραν δεδωκόσι πρό- τερον, sel γνησίως φιλοσοφοῖεν.