Chapter 35 of 56
· 35
सवेमूर्विविमुक्त यद्यथा ख सुशष्ममद्वयम् । नेनाप्यसि विना भूत ब्रह्मवाह तथाद्धयम् ॥ २१ ॥
ममात्मास्य त आत्मेति भेदो ब्योक्नो यथा भवेत् । पकस्य सुषिभेदेन तथा मम विकरिपन ॥ २२॥
भेदोऽमेदस्तथा चैको नाना चेति विकदिपत । ्ेय क्ञाता गतिगेन्ता मय्येकसिन्छुतो भवेत् ॥ २२ ॥
न मे हेय न चाहेयमविकारी यतो ह्यहम् । सदा भुक्त सदा शुद्ध सदा बुद्धोऽगुणोऽदढय ॥ २४॥
दस्येव स्वेदात्मान विद्यात्तं समाहितं । विदित्वा मा स्वदे्स्थस्रषिर्मुक्तो धुवो भवेत् ॥ २५॥
छृतक्रल्श्च सिद्धश्य योगी बाह्मण एव च । यदेव बवेद् तत्वाथैमन्यथा ह्यात्मा भवेत् ॥ २६ ॥
बेदाथों निभितो ह्येष समासेन मयोदित । सन्यासिभ्य प्रधक्तव्य दान्तेभ्य दिष्बुद्धिना ॥ २७ ॥
स्वप्रस्मृत्योधटदेष्िं रूपाभास प्रदयते । पुरा नून तदाकारा गीषे ञ्चमीयते ॥ १ ॥
भिश्चामटन्यथा स्वपने दष्टो देहो न स स्वयम् । जाम्रहु्यात्तथा देदादरत्वादन्य पव स ॥ २१
मूषालिक्त यथा तान्न तच्चिम जायते तथा । रूपादीर्व्याध्रुवश्चित्त तक्निभम डभ््यते भुवम् ॥ ३ ॥
व्यञ्जको वा यथारोकों व्यङ्गधस्याकारतामियत् । सवौथध्यञ्जकत्वाद्धीरथोकारा प्रदद्यते ॥ ४ ॥
ध्रीरेवार्थ॑स्वरूपा हि पुसा दषा पुरापि च । न चेत्स्वप्रे कथ पद्येत्स्मस्तो बाति इत ॥ ५ ॥
व्यञ्जकत्व तदेवास्या रूपााक्ारद्यता । दष्त्व च दशोस्तद थापि स्याद्धिय उद्भवे ॥ ६॥
चिन्मात्रज्योतिषा स्वां सर्वदेदेषु बुद्धय । मया यस्मात्परकाभ्यन्ते स्वेस्यात्मा ततो ह्यहम् ॥ ७ ॥
करण कमं क्ता च क्रिया खतरे फर धी | जभ्रत्येव यतो दष्टा द्रष्टा तस्मात्ततो.ऽन्यथां ॥ ८ ॥
बु कधादीनामनात्मत्व हेयोपदेयरूपत । हानोपादानकर्तात्मा न त्याज्यो न च यष्यते॥९॥
सबाह्याभ्यन्तरे शुद्धे पाक्ञानेकरसे धने । बाह्यमाभ्यन्तर चान्यत्कथं हेय प्रकल्प्यते ॥ १० ॥ य आत्मा नेति नेतीति परापोहेन रोषित ।
स चेद्रह्मविव्त्मेष्टो यतेतात पर कथम् ॥ ११॥
अदहानायाद्यतिक्रान्त ब्रह्मैवास्मि निरन्तरम् । का्थवान्स्या कथ चाह विसृरेदेवमञ्जसा ॥ १२॥
प्रारगस्तु यथा नधास्तस्श्य पार यियासति । आत्मन्षश्चेत्तथा काये कतैमन्यदिष्टैचछति ॥ १३॥
जआत्मक्षस्यापि यस्य स्यद्धानोपाद्ानता यदि । न मोक्षा स विक्ञेयो बान्तोऽसौ अह्मणा धुवम् ॥
सादित्य हि ज्गत्प्राणस्तस्माश्नाहर्निरौव वा । म्राणक्ञस्यापि न स्याता कुतो ब्रह्म षिदो.ऽद्ये ॥
न स्मरत्यात्मनों ह्यात्मा विस्मरेद्धाण्यद्धुप्तचित् । मनोऽपि समरतीत्येतरक्ञानमक्ञानहे तुजम् ॥ १६ ॥
ज्ञालुक्षय परो ह्यात्मा सोऽविद्याकहिपित स्मत । अपदे विया तस्सिन्रञ्ञ्वा सपे इवाद्य ॥ १७॥
कलूकमेफलाभावात्सबाद्याभ्यन्तरः द्यजम् । ममाह षेति यो भावस्तस्मिन्कस्य कुतो भवेत् ॥ १८ ॥
आत्मा ह्यात्मीय इत्येष भावो ऽविद्याप्रकदिपत । मस्मिकव्वे छ्यसौ नास्ति बौजाभावे कत फलम् ॥
द्रष्टु चोत् तथा मन्त् विज्ञालेव तदक्षरम् ।
द्रश्र नान्यद् तस्तस्माद्यस्माद्रष्ाहसश्चरम् ॥ २०॥ 8 1 1:
स्थावर जङ्गम चैव द्रधृत्वादिक्रियायुतम् । सर्वमक्षरमेवात सर्वस्यात्माक्षर त्वहम् ॥ २१॥
अकायैरोषमात्मानमक्रियात्मक्रियाफलम् । निर्मम निरहकार य परयति स परयति ॥ २२॥
Use the ← → keys to move between chapters.