Chapter 3 of 56
· 3
देहादि न्रह्मपर्यन्ते ह्यनिलये भोग्यवस्तुनि । विरज्य विषयत्रातादोषदश्या मुहमैहु ॥ २२॥
खलश्ष्ये नियतावस्था मनस श्राम उच्यते विषयेभ्य परयवत्य यापन सखखगोखके ॥ २२ ॥
उभयेषासिद्धियाणा स दम परिकीर्तित । बाद्यानाखस्बन बृ्तेरेषोपरतिरुत्तसा ॥ २४॥
सहन सर्वदुः खानामभरतीकारपूवंकम् । चिन्ताचिरखापरशित सा तितिष्चा निगद्यते ॥ २५ ॥
शाखस्य गुरुबाक्यस्य सत्यद्ुद्यावधारणा ) सा श्रद्धा कथिता सद्धि्यया वस्तुपरभ्यते ॥ २६॥
सम्यगाष्थापन बुद्धे शुद्धे ब्रह्मणि सवेदा । तत्समाधानमित्युक्त न तु चित्तस्य खाखनम् ॥ २७ ॥
अहकारादिवेहान्तान्बन्धानक्ञानकद्पितान् । खसखरूपावबोधेन मोक्तुमिच्छा मुमुष्चुता ॥ २८ ॥
मन्वमध्यमरूपापि वैराग्येण हामादिना । प्रसादेन गुरो सेय प्रबद्धा सूयते फलम् ॥ २९ ॥
वैराग्य च समुमुश्चुत्व तीव यख तु विद्यते । तस्मिन्नेवाथैवन्त स्यु फरवन्त हदामादय ॥ ३० ॥
पतयोमेन्दता य्न विरक्तत्वमुमुश्चयो । मरौ सछिर्वत्तत्र शमादेभीनमाभ्रता ॥ ३९ ॥
मोक्चकारणसामणग्व्या भक्तिरेव गरीयसी । खख रूपायुस धान मक्तेरित्यभि धीयते ॥ ३२ ॥
खात्मतस्वाञुस धान भक्तिरित्यपरे जगु । उक्तसाधनसखंपन्नस्तत्वानिकज्ञासुरात्मन ॥ ३३ ॥
उपसीदे हर प्राज्न यस्माद्रन्धविमोक्षणम् । भ्रोचियोऽचरजिनोऽकामहतो यो ब्रह्मवित्तम ॥ २४ ॥
बरह्मण्युपरत शान्तो निरिन्धन इवानक । अहेतुकदयासिन्धुबेन्धुरानमता सताम् ॥ २५॥
तमारभ्य शुर भक्स्या श्रह्न॒पश्चयसेबने । मरसन्न तमयुप्राप्य पृच्छेउक्ञातव्यमात्मन ॥ ३६॥
स्वामिन्नमस्ते नतलोकबन्धो कारुप्यसिन्धो पतित भवाघ्यो ।
मासुद्धरात्मीयकटाक्षदष्या ऋल्वातिकारण्यसुश्वाभिचृष्टथा ॥ ३७ ॥
दुर्बारससारव्वाक्चितप्त दोधूयमान दुरुष्टवातै ।
भीत प्रपन्न परिपाहि स॒त्यो हारण्यमन्य यदह न जाने ॥ ३८ ॥
चान्ता महान्तो निवसन्ति सन्तो वसन्तवल्ोकदहित चरन्त ।
तीणौ खय मीमभकवाणव जना नहेतुनान्यानपि तारयन्त ॥ ३९ ॥
अय खभावर खत एव यत्परः श्रमापनोदप्रवण महात्मनाम् ।
सुधाश्युरेष स्वयमकैककेदा प्रमाभितक्रामवति क्षिति किर ॥ ४० ॥
ब्रह्मानन्दरसायुभूतिकलिते पूते खुरीतै सिते- यैष्मद्धाक्कलरोज्द्विते श्वुतिसुसेर्वाक्याखरते सेचय । सत्त मवतापदावदहनज्वालाभिरेन पभो धन्यास्ते भवदीक्चषणश्चषणगते पान्ीकता स्वीरता ॥
कथ तरेय भवसिन्धुमेत कावा गतिम कतमोऽस्त्युपाय । जाने न किचित्छृपयाव मा प्रभो ससारदु खक्षतिमातसुष्व ॥ ७२ ॥
तथा वदन्त हारणागत स्व ससारदावानटतापतत्तम् ।
निरीक्ष्य कारण्यरसाद्ररछ्या दद्यादमीति सहसा मष्टात्मा ॥ ४३ ॥
विद्धान्स तस्मा उपसत्तिमोयुषे ४१ क कारिणे मुमुक्षवे साधु यथोक्त ।
प्रद्रान्तचित्ताय दरमान्विताय तच्वोपदेदा कृपयैव कुयौत् ॥ ४४॥
मा भैष्ट विद्वस्तव नास्त्यपाय ससारसिन्धोस्तरणेऽस्त्युपाय । येत्ैव यातां यतयोऽस्य पार तमेव मागं तव निर्दिशामि ॥ ४५ ॥
Use the ← → keys to move between chapters.