Chapter 12 of 56
· 12
अत पर बरह्म सदद्धितीय विद्युद्धविज्ञानघन निरञ्जनम् ।
प्रदान्तमाद्यन्तविहीनमक्रिय निरन्तरानन्दरसस्वरूपम् ॥ २३९ ॥
निलय धुव निष्कलमप्रमेयम् । अरूपमव्यक्तमनाख्यमव्यय
जञातृक्लेयज्ञानश्ुल्यमनन्त निर्विंकद्पकम् । केवराखण्डचिन्मात्र पर तत्व विदुुधा ॥ २४१ ॥
अहेयमयुपादेय मनोवाचामगोचरम् । अप्रमेयमनाद्यन्त ब्रह्म पूणं महन्महः । २४२ ॥
त्वपदाभ्यामभिधीयमानयो ब्रह्यात्मनो हशोधितयोयेदौत्थम् । शस्या तयोस्तत्वमसीति सम्य गेकत्वमेव प्रतिपाद्यते मुह ॥ २४३ ॥
पेक्य तयोलक्षितयोनै घाच्ययो- निंगद्यतेऽन्योन्यविरुडधार्मिणो ।
खद्योतभान्वोरिव राञजश्ष्ययो करूपाम्बुरादयो परमाण्ुमे्वौ ॥ २७४ ॥
तयोर्विरोधोऽयमुपाधिकदिपतो न वास्तव कथिदुपाधिरेष । हरस्य भाया महदादिकारण जीवस्य कार्यं श्टणु पञ्च कोद ॥ २५५ ॥
पतादुपाश्ी परज्ीबयोस्तयो सम्यङ् निरासे न परो न जीव । राज्य नरेन्द्रस्य भटस्य खेटकं
अथात आदेश्च इति श्वुति स्वय निषेधति ब्रह्मणि कलटिपित उयम् । श्रुतिप्रमाणाचुगरदीतयुक्स्या तयोर्निरास करणीय पवम् ॥ २४७ ॥
नेद् नेद् कल्पितत्वान्न सत्य रजौ दष्टव्यारुवत्स्वञ्रवश्च । इत्थ दद्य साधु युक्त्या व्यपोष्य षेय पश्चादेकभावस्तयोयै । ८७८ ॥
ततस्तु तौ छश्चषणया सरक्षयौ तयोरखण्डेकरसत्वसिद्धये ।
नार जत्या न तथाजदत्या कि तूभयार्यैकतयैव भाव्यम् ॥ २७९ ॥
स देवदन्तोऽयमितीह चैकता विरुडधमोरामपास्य कथ्यते ।
यथा तथा तत््वमसीति वाक्ये विरुद्धधमोचुभयन्न हित्वा ॥ २५० ॥
सलक्ष्य चिन्मा्रतया सदात्मनो रखण्डभाव परिचीयते बुधै ।
एव महावाक्यशतेन कथ्यते ब्रह्मात्मनोरैक्यमखण्डभाव ॥ २५१ ॥
सिद्ध स्वतो व्योमवदप्रतक््यम् । अतो मषामालमिद प्रतीत
जहीहि यत्स्वात्मतया ग्रहीतम्। बह्माहमिव्येव विद्युद्धवुदख्या
स्युन्कायं सकर चखादि सतत सखन्मालमेषाभित स्तद्र्खञ्जनित सदात्मकमिद सन्मान्नमेवासिखरम्।
यस्माश्नास्ति संत पर किमपि तत्सत्य स आत्मा स्वय तस्मात्तस्वमसि प्रशान्तममल बह्मादय यत्परम् ॥
निद्राकल्षितदेद्ाकारुविषयन्ञा्ादिः सवं यथा मिथ्या तद्वदिहापि जाग्रति जगत्स्वाज्ञानकायैत्वन । यस्मादेवमिदं शरीरकरणप्राणाहमाद्यप्यस तस्ात्त्वमसि प्रान्तममल ब्रह्माद्य यत्परम् ॥
जातिनीतिङरगोत्रदूरग नामरूपगुणदो षवर्जेतम्। देदाकारुविषयातिवतिं य- दद्य तत्वमसि भावयात्मनि ॥
यत्पर सकङवागगोखर गोचर बिमलबोधचष्चुष । दुख चिद्धनमनादिवस्तुय द्रह्य तत्वमसि भावयात्मनि ॥ २५५६ ॥
दधित न करणैर्िभावितम् | बुद्खवेद्यमनवद्भूति य-
स्वाश्रय च सदसद्धिरुक्षणम् । निष्कल निरुपमानमदधिम-
यद्विभाति सदनेकधा भ्रमा ्रामरूपगुणविक्रियत्मना । देमवत्स्वयभविशक्रिय सदा ब्रह्म तस्वमसि भावयात्मनि ॥ २६२ ॥
यञ्चकास्त्यनपर परात्पर प्रत्यगेकरसमात्मरुश्चणम् । सत्यचित्सुखमनन्तमन्यय बरह्म तत्वमसि भावयात्मनि ॥ २६४ ॥
उक्तमथेमिममात्मनि स्वय भावय प्रथितयुक्तिभिधिया। सदायादिरषित कराम्बुव सेन तत््वनिगमो भविष्यति ॥ २६५ ॥ \, स्व बोधमाल परिद्युद्धतक्व विज्ञाय सधे सृपवच्च सैन्ये । तदास्मनैवात्मनि सवदा सितो विलखापय ब्रह्मणि दृश्यजातम् ॥ २६६ ॥
Use the ← → keys to move between chapters.