· 51

स्ान्तिश्रीसरस्वययो रतिश्चाभिदलाश्रिताः । अच्छपद्मरजोदुग्धदूवांवणाः स्वलंकृताः ॥ १० ॥

आत्मान्तरास्मपरमज्ञानात्मानस्तु मूतेयः । निवृत्तिश्च प्रतिष्ठा च विद्या श्चान्तिश्च शक्तयः ।। ११ ॥

ञवल्ञ्ज्वाङासमाभाः स्युरात्माय्या मूर्तिश्चक्तयः । इति पन्चावरणकं विधानं प्रणवोद्धवम्‌ ॥ १२ ॥

इत्थं मन्त्री तारमञुं जापहुताचो- भेदैरङ्गीकय च योगानपि युञ्ज्यात्‌ । येः संखब्ध्वा चेह समग्रां भियमन्ते द्धं विष्णोधोम परं भराष्सयति योगी । १३ ॥

रत श्यमनन्यगमात्मपदम्‌ । यमिहार्मनि परयति तचवविद्‌-

योगाप्निदृषणपरं त्वथ कामकोप- छोमप्रमोहमदमत्सरतेति षट्कम्‌ ।

वैरि जयेत्सपदि योगविदेनमङ्घ- योगस्य धीरमतिर्टभिरिष्देश्च ॥ १५ ॥

यमनियमासनपवना- यामाः प्रयाहृतिश्च धारणया ।

ध्यानं चापि समाधिः क, (५ कै श [ #१>, माक्तान्यङ्काने यागयोग्यान ।। १६॥

सलयमर्हिसा समता धृतिरस्तेयं क्षमाजेवं च तथा । वैराग्यमिति यमः स्या- व्खाध्यायतपोऽचनाब्रतानि तथा ॥ १७ ॥

नियमः स्यादासनं च पच्वतिघम्‌ | पद्यस्वस्तिकभद्रक-

मेदाश्रिविधः प्रभल्नायामः । मुश्वेदक्षिणयानिल-

त्येवं प्रोक्तानि रेचकादीनि । षोडरातदहविगुणचतु;-

प्राणस्य स्थानसंहतिः स्थानात्‌ । प्रयाहासे ज्ञेय-

स्थानस्थापनकमं प्रोक्ता स्याद्धारणेति तत्त्वज्ञः । यो मनसि देवताया भावः स्यात्तस्य मन्त्रिणः सम्यक्‌ ।} २२॥

त्येवं ध्यानं वदन्ति तन्त्वविद्‌ः । सन्तामाबरं नित्यं

तसरविचिन्य स तस्मि- शित्तख्यः स्यात्समाधिरूदिष्टः । (५ रिरि (4 अष्टाङ्गरिति कथितः पुनराह निगृह्तऽरिरात्मविदा । २४ ॥

अथ वा शोषशदहन- फावनभेदेन शोधिते देहे । पनच्चाराद्धिमोत्रा- भ चम भिं भ १ भेदेर्बिधिवत्समायमेस्राणान्‌ ॥ २५ ॥ *{. 184

पञ्चारादात्मकाऽपि च कटप्रभेदेन तार्‌ उर्द्रः | तावन्मात्रायमना- त्करश्च विधृता भवन्ति तत्वविदा ।॥ २६ ॥। पूवेमिडाया वदने विचिन्तयदधूम्रमानिङं बीजम्‌ | तेनागतेन देहं प्रशोषयत्सान्तसाधिकरचरणम्‌ ॥ २७ ॥

तथेव काञ्चानवेन रक्तरुचा | प्रतिदद्य पूवेविधिना

जछक्षीकरवर्षिणा तनुं सकरम्‌ । निमोय मानसेन च

सुजीणेमितभोजनः सुखसमात्तनिद्रादिकः सु्ुद्धतकसद्रहे विरहित च शीतादिभिः । पटाजिनङ्कशोत्तरे सुविशद च मृद्रासन

निमीलितविखोचनः प्रतिविकत्सुखं प्राख्ुखः ।॥ ३० ॥

प्रसारितं वामकरं निजाङ्ग निधाय तस्योपरि दक्षिणं च ।

चट्जुः प्रसन्नो विजितेन्द्रियः स. न्नाधारमलयन्तसमं स्मरेस्स्वम्‌ । ३१ ॥

तन्मध्यगतं प्रणवं प्रणवस्थं बिन्दुमपि च बिन्दुगतम्‌ । नादं चिचिन्य तारं यथावदुच्ारयेत्सुषुभ्रान्तम्‌ ॥ ३२ ॥

तन्मध्यगतं युद्धं दाब्दव्रह्मातिसृक्ष्मतन्तुनिभम्‌ ।

तेजः स्मरे तारा- त्मकमपि मूख चराचरस्य सदा ॥ ३३ ॥

प्रणवस्तारो ध्रुवश्च वेदादि: । आदिरूमध्यो मपस

अस्य तु वदादित्वा- व्सवमनूनां प्रयुञ्यतऽथादौ । योनिश्च स्वदेहे भवति च स ब्रह्य सवंसंवाद्‌ ।। ३५ ।।