Chapter 48 of 55
· 48
होमः सवांथेसाधको भवति । दिनशः सघृतान्नहुतो
गणपं संतषयेश्वतुःपूवेम् । चत्वारिंशद्वारेः
समहागणपातियुक्ते- विष्नायेदेशभिराहयेर्दिनश्चः । तपेणपूजाहूतविधि- रपि वाङ्कितसिद्धिदायको भवति ॥ ७५ ॥
भिम्बादम्बुदवत्समेय सवितुः सोपानके राजते- स्तोयं तोयजविष्टरं धतलतादन्तं सपाशाङ्कशम् ।
क क (५ ५ ४ नासां साध्यचुके निधाय सुधया तद्रन्धनियातया क [) ९१ | स द सिच्न्तं वपुरन्वदहं गणपतिं स्मृत्वामतेस्तपयेत् ॥
भ्रारभाषितानपि बिधीन्विधिवद्विद्ध्या- न्मन्त्री विश्चेषविद्थान्वहमाद्रण ।
एकन्न वा गणपती मनुजाः स्वरुच्या नामानुरूपमयुमेनममी भजन्तु ॥ ७५७ ॥
इति जपहूुतपूजातपेणे विघ्नराजं प्रभजति मनुजा यस्तस्य शद्धिविद्ाख । भवति सधनधान्या पुत्रमित्रादियुक्ता तिगतसकटविन्ना विच्संवादिनी च ॥ ७८ ॥
श्रीगोबिन्दभगवत्पूज्यपाद शिष्यस्य श्रप्नच्छंकरभगवतः कृतो
अथ मन्मथमन्बविधि विधिना कथयामि सहोमविर्धिं सजपम् । मथनस्य पुरामपि मोहकरं व्यथिताखिरसिद्धसुरादिगणम् ॥ १।४
अजकटाप्रथमावनिशान्तिभि- युतुधाकरखण्डविकासिभिः ।
निगदितो मनुरेष मनोभुवः सकरध्मेयज्ोथसुखावहः ॥ २ ॥
ऋरष्यादिकाश्च समो - हनगायक्नीमनोभवाः प्राक्ताः, वीजेन दीधेभाजा कथितान्यङ्कान्यञुष्य जातियुजा ॥ ३ ॥
अरुणमरुणवासोमास्यदामाङ्करोगं स्वकरकरकितपाशं साङ्कुशास्नेषुचापम् ।
मणिमयमङटायेर्दीप्तिमाकस्पजाते- ररुणनखिनसंस्थ चिन्तयेदङ्गयोनिम् ॥ ४॥
तरणिटक्षमसमु मनुमाद्रा- त्सममिजप्य हुने दशां शकेः ।
तदनु किञ्युकजेः प्रसवे: शुभे शिमधुराद्रेतरोर्जसिद्धये ॥ ५ ॥
मोदिनी क्षोभिणी त्रासी स्तम्मिन्याकिणी तथा । द्राविणीहादिनीञ्धिन्नाङ्कदिन्यः स्मरश्चक्तयः ॥ & ॥
आशान्तिद्रयवाम- ्रतिसगद्रयुगकरबरैश्च ससैः ।
शोषणमोहनसंदी- पनतापनमादनान्यजेत्कमश्चः ॥ ७ ॥.
अनङ्करूपा सानङद्धमदनानङ्घमन्मथा । अनङ्गकुसुभानङ्गकुसुमातुर संज्ञका । ८ ॥
अनङ्कशिशिरानङ्गमेखरानङ्गदीपिका । अङ्गारापाल्योभेभ्ये बाणानङ्गावृतीयेजेत् ।॥ ९ ॥
आलिख्यात्कर्णिकायामनल्पुरपुरे मारबीजं ससाध्यं तद्रन्धरेष्वङ्गषट्कं बहिरपि गुणश्ो मारणाय जिवणान् ।
-माटामन्त्र दलाग्रेष्वपि गृहमुखशः पाथिवाश्रिष्वनङ्ग कुयो्यन्त्रं तदेतद्भुवनमपि वशे का कथा मानवेषु ॥ १०॥
प्राक्त्वाथ कामदेवा- य विद्याहे तदनु पुष्पबाणाय । तथा च धीमह्यन्ते तन्नोऽनङ्कः प्रचोदयाद्रायत्री ।। ११॥
नयन्ते कामदेवाय प्रोक्त्वा सवजनं वदेत् । प्रियायेति तथा सवेजनसंमोहनाय च । १२॥
वीप्सथित्वा ज्वटपद् प्रञ्वरं च प्रभाषयेत् । पुनः सवेजनस्येति हृदय मम चेयथ ॥ १३॥
वशयुक्त्वा कुरुं वीप्स्य कथयेद्रहिवछभाम् । मरोष्तो मदनमन्त्रोऽष्चत्वारिशद्धिरक्षरेः ॥ १४ ॥
इति यन्त्रक्टटप्रकट्रो बहुशः कतमं नरं न परिमोाहयति । प्रमदावनीश्चरसभानगर- (५ @ _ (= क क देकमश्चरानपि वशे छरुत ।॥ १५ ॥
वक्ष्ये विध्रानमन्य- न्मनोभवस्याथ मोहनं जगतः । येनार्चितः स देवो वाज्छितमखिरं करोति मन्त्रविदाम् ॥ १६ ॥
Use the ← → keys to move between chapters.