· 35

स्लीसिद्धयै निम्बजेश्च विद्धिष्टये ॥ ४८ ॥

नीखोतर्कैस्तुष्टये, क > नचम्पकजंः कनकसिद्धये पद्यः । सह किडुकैश्च सर्वा पद्रवस्चान्यै स साधको जुहुयात्‌ ॥ ४९ ॥

नियुता बाथायुतान्विकी भवति । यावत्संख्यो होम-

रासेकः क्ष्वेरशान्तिङ्द्धवति । तज्ञप्रयष्टिवातो

तत्कणेरन्ध्रजापा- स्सद्यो नश्युर्विषग्रहादिरुजः । तद्यन्त्रस्थापनमपि विषभूतादिप्ररान्तिङ्द्भबति ।। ५२ ॥

आख्यां मध्ये सतारे मचुमथ शतसंयुक्तविंशाव्युटेषु प्रादक्षिण्येन शवौदिकमलुदिप्यिेन्ता त्ति मन्त्री । विंशदन्द्ाष्टशुट्ाकलितविरचितं यन्त्रमेतस्सुजप्तं बद्धं क्ष्वेखग्रहाति हरति विजयलक््मीप्रदं कीत्तिदं च ॥

आख्यां मभ्यगतानटे छिखतु दिक्पङ्किष्वथ स्युः सहं ्ष्‌च्च द्रं करणद्धिषष्टिपदकं देवादि कारीमनुम्‌ । जेच्लयादि तथा श्रमाक्रमवृतं बाह्येऽनेराबृतं प्राक्त निमरहचक्रमन्तकपुरप्राप्रिप्रदं वैरिणाम्‌ । ५४ ॥

वामो मूरिरिभूमोवा टररीस्त्वस्त्वरीरट ।॥ ५६ ॥

श्ावे पाषाणके वा वििखतु मत्िमान्काकपत्रेण यन्त्रम्‌ । वत्मीके चत्वरे वा श्च॒ततरुविवरे वा निदध्यादराति-

मृत्यु प्राप्रोति मूयादवबयवविकलो व्याधितः पातितो वा ॥

चक्रे चाष्टाष्टपदे काटीशिवयातुधानखण्डाद्यम्‌ । यमदहनानिख्वीतं विरिख्य विषदण्डिमकंटीरिप्तम्‌ ॥ ५८ ॥

जप्तरमधोयुखमेत- दत्र तु देशे विनिक्िपेन्मन्त्री । तत्नोपद्रवमखिद्ं

जुंसः पूव दिकपूस्थ चतुष्पङ्किषु रोखम्‌ । छिख्याहक्ष्मीं शिष्टचतुःषष्ठिषु बिदा-

नीशाद्यं कन्यादि च बाह्ये त्वरिताख्याम्‌ ॥ &० ॥

दिग्दिक्सस्थामस्त्रपदाभिवषडन्तां मेदोमालवेष्टितनिम्ब घटवीतम्‌ ।

पद्मस्थं तत्पङ्कजराजददनान्तं प्रोक्तं चक्तं सम्यगिहानुग्रह संज्ञम्‌ ॥ ६१ ॥

श्रीसामायायामासाश्री सानोयाज्ञज्ञेयानोसा ।

मायालीखलखालीयामा याज्ञेखारीङीखाज्ञेया ॥ ६२ ॥

छाक्षाभिः कुदङ्कमैवो -विङ्िखतु धवे वांशुके स्वणेषटे लेखन्या सखणमय्या दढमपि गुखिकीङ्रय संधारयेद्यः ।

छृयाभ्यो मृत्युतो बा महबिषदुरितेभ्यो वियुक्तः स धन्यो जीवेस्सवेः पुत्रपोत्रैरपरिमितमहासंपदा दीधेकारम्‌ ॥&३॥

चतुःषष्टयंशे वा करमविदथ रक्ष्मीमनुममु शिवादयं नेऋत्यादिकमपि चतुणोगरतब्रतम्‌ । बहिः स्वच्छे पटे कनकविहिते पूवेविधिना छिखित्वा जप्त्वा निक्षिपतु शितधीयेन्न तदिदम्‌ ।६४॥।

मन्त्री देशचेऽन्र संपदो विरतम्‌ । श्युभतरफर्दायिन्यो

हकारे साभ्यसंज्ञां विङिखतु तदधः कर्णिकायां च रिष्टा नष्टौ बणोन्दर्ष्वारचचयतु हरमायां च्रिश्ो "वेष्टयित्वा । कुम्भस्थं यन्त्रमेतत्सरसिजयपुटितं सवरक्षाप्रसिद्धयै क्प सर्वापसगेप्रश्चमनफलदं श्रीकरं वद्यकारि ॥ ६६ ॥

इति निगदितक्कप्टया पूजयेत्तोतङायां मनुमदुदिनमेन मानयन्मानकेप यः । स तु जगत्ति समगं संपदं प्राप्य दहा- पदि सुदिततरात्मा युक्तधीञुक्तिमेति ॥ ६७ ॥ 1. वेश्यीत । ि

स्मरदीर्धैधरकाग्न्यो "दी घौभ्यक्ष्वेखदद्रङान्तश्िवाः । अभितः शक्तिनिरुद्धो द्वादश्चवर्णोऽयमीरितो मन्त्रः । &८ ॥

द्वाभ्यां द्वाभ्यां तथा पुनद्वोभ्याम्‌ । मन्त्राक्षरेविंदध्या-

इन्दुकलाकरितोञ्ञ्वरमो ङि- मोरमदाङुङितायुगने्रा ।

शोणितसिन्धुतरङ्कितपोत- द्योतितभानुदलम्बुजसंश्था ॥ ७० ॥

दोधेतदाडिमसरायकपाश्चा साङ्कराचापकपारसमेता | शोणदुकूखचिरेपनमास्या रोणतरा भवतोऽवतु देवी ॥ ७१ ॥ 1. दीर्घद्य°

स्म्रत्वा नियां देवी- मेवं प्रजपेन्मनुं शतसहखम्‌ । अयुतं जुहूयादन्त यृपतरुसमिधां घृतेन वा सिद्धयै ॥ ७२ ॥