· 24

अचटरात्मजा च दुगा कमला त्रिपुरेति भेदिता जगति । या सा त्वमेव वाचा- मीश्वरि सबास्मना प्रसीद मम ॥ ६५ ॥

प्रणामहीनः पुनर्दिजाततिरपि । भूयादनेडमूक- `

"मूलाधारमुखोद्रत- बिसतन्तुनिभप्रभाप्रभावतया । विधृतङ्िपिनत्रातादहित- मुखकरचरणादिके प्रसीद मम ॥ ६७ ॥

वणेतनोऽग्तवर्णे | 9 ¢ @ ¢^ 9 _ त नन्द नियतमनिबणितेऽपि योगीन्द्रः । निर्णीतिकरणदूरे वर्णयितुं देवि देहि सामथ्येम्‌ ॥ ६८ ॥

ससुराुरमोलिरस- न्मणिप्रभादीपिताङ्घियुगनलिने । सकरागमस्वरूपे सर्चश्वरि संनिधिं विधि मयि ।॥ ६९ ॥

पुस्तकजपवरहस्ते वरदाभयविहचारबाहूङत । कपूरामखदेहें वागीश्वरि शोधया्चु मम चेतः ॥ ७० ॥

सुक्तामणिभूषणे मुदावासे । सितचन्द्रिकाविकासित-

विद्यारूपेऽविद्या- नाश्चिनि विद्योतितेऽन्तरात्मविदाम्‌ । ४. ५ गदं: सपद्यजाते- ५. ४७ [क क [4 राद्यमुनिभिः स्तुते प्रसीद मम ॥ ७२ ॥

वेदात्मिके निरुक्त- ञ्योतिन्योकरणकस्पशिक्षाभिः । सच्छन्दोभिः संतत- कट्टप्रषडङ्कन्द्रिये प्रसीद मम ॥ ७४ ॥

स्थितिमहितधियां न छिप्यते दोषः । भगवति भक्तिमतस्त्वयि

बोधात्मिके बुधानां हृदयाम्बुजचाररङ्गनटनपरे । भगवति भवभङ्गकरर भक्ति भद्राथेदे प्रसीद्‌ मम ॥ ७६ ॥

वागीश्चीस्तबमिति यो जपाचेनाहवनवृत्तिषु प्रजपेत्‌ । स तु विमलचित्तवृत्ति- दहापदि निय्चुद्धमेति पदम्‌ ॥ ७७ ॥}

इति श्रीमत्परमहसपरिराजकाचायंस्य भरी गोविन्दभगवत्पूज्यपादशिष्यस्य श्रीमच्छकरभगवतः कृतो

"अथामिवक्ष्ये सकटप्रपच्च- मूरात्मिकायाः प्रकृतेयेथावत्‌ ।

मन्त्र तु साङ्गं सहूताभिषेक- जपाचंनादयं सकटार्थसिद्धचै ॥ १ ॥,

घनवत्मेकृष्णगतिक्षान्तिबिन्दुभिः कथितः परः प्रकृतिवाचको मनुः ।

दुरितापहोऽथसुखधमेमोक्षदो भजतामशेषजनरज्नक्षमः ॥ २ ॥

नेत्रकरणतुदिनकर- मुवनविकारस्वराग्निविन्दुयुजा । व्योभ्न ङ्गषट्‌कक्ठत्नि- जातिविभिन्नेन चापि संप्रोक्ता ॥ £ ॥

अभ्रीन्दुयोगविषता ङिपयो हि सृष्टा स्ताभिः प्रखोमपरटिताभिरिदं शरीरम्‌ । भूतात्मक त्वगसगादियुतं समस्तं संव्यापयेन्निरितधी्विधिना यथावत्‌ । ५ ॥

अन्तयावृष्मस्मून्वादिषु खछिपिषु" तास्ता श्चतुवेगेवर्णे- ष्वेतानश्यम्यदस्तहति तदपि परेषु स्वरेषु करमेण । संहटय सथानयुक्तं क्षपितसकख्दृहो ण्टङाटस्थितान्तः- प्राप्निव्याप्रद्िसप्रादिकभुबनतलो भ्यातु मद्धावमेव ॥ £ ॥

मूखाधारास्स्फुरिवतटिदाभा प्रमा सृक्ष्मरूपो- दरच्छन्यामस्तकमणुवरा तेजसां मृरभूता । सोषुभ्नाध्वाचरणनिपुणा सा सवित्रानुबद्धा ध्याता सदोऽमृतमथ रेः सरावयेत्साधेसोमात्‌ ॥ ७ ॥

1. मचलिपिषु. 2, ललाटास्थतस्तं प्राप्य व्याप्त 3. याति.

शिरसि निपतिता या बिन्दुधारा सुधाया भवति छिपिमयी सा ताभिरङ्गं मुखायम्‌ । विरचयतु समस्तं पातितान्तश्च तेज-

संय चोत्पाद्य शारीरमेव तेजोमयं व्याप्रसमस्तटोक्म्‌ । संकर्प्य राक्यात्मकमात्मरूपं तज्चिह्मात्मन्यपि' संदधीत ॥ ९॥

डद्यद्धास्वत्समाभां विजितनवजपामिन्दुखण्डावनद्ध- द्योतन्मौि त्रिणेत्रां विविधमणिङसत्ुण्डलां पद्यगां च । [ रः क ९

हारभेवेयकाच्वीगुणमणिवख्याद्ये विंचित्राम्बराल्या- मम्बां पाशाङ्कशेष्टाभयकरकमलामभ्बिकां तां नम ५ॐ

धात्‌ हो स्तो रक्षणव्यापकार्थौ पा्योऽशाद्यस्तसमभावात्तयोश्च ।

खव संरक््याथ सर्वात्मना यो व्याप्नोयंक्च स्यादसो पाश्चवाची ॥ ११।

अं स्यादात्मा क्षरा कुस्तुवां भागाथः स्याच्छोऽथ वा बृत्तिवाची । भूश्चद्धूवान्यन्यथा चेच्छरीरा- ण्याङ्ृष्यात्मन्याहरेदङ्कशाखूय: ॥ १२ ॥

स्यत यथा संसृतिचक्रचङ्क्रमो- दबाद्धनापायसमुत्थितादपि ।