Chapter 21 of 55
· 21
न्प्राणी न प्रमदोदरं प्रविशति प्राणान्निहोत्री पुनः ॥ ९२॥
इति तव सषडङ्गवेदशाखा- दयुपहितसवेविकारसंघमाहुः ।
तनुरिययुदिता विरिच्वविश्व- स्थितिख्यखष्टिकरीह वणमाखा ॥ ९३ ॥
इति जगदंनुषक्तां तामिमां वणेमालां न्यस्त जपत भक्लया जुहताभ्यचयीत । निरूपमकवितायुःकीतिंकान्तीन्दिरप्त्ये सकलरृदुरितरोगोच्छित्तये मुक्तये च ॥ ९४ ॥
इतीरिता सकल्जगस्भाविनी कमोत्रमक्रमगुणिताणेमाखिका ।
अभीष्टसाधनविधय च मन्त्रिणां भवेन्मनुप्रतिपुटिताक्षमालिका ॥ ९५ ॥
इति श्रीमत्परमहसपरि्राजकाचायस्य श्रीगोविन्द भगवत्पूज्यपादशिष्यस्य श्रीमच्छंकरभगवतः कतो
विद्यां विश्ष्टां तरिपुरामिधानम् । 1धाच्रीभ्रभेदापि जगयवाप्र-
त्रिमू्तिंसगौचच पुराभवत्वा- श्रयीमयत्वाश्च पुरेव देव्याः ।
द्ये तरिोक्या अपि पूरणत्वा- सायोऽभ्बिकायास्खिपुरति नाम ॥ २॥
व्योमेन्दुबहयधरबिन्दुभिरेकमन्य- दरक्तच्छकेन्द्रशिखिभिः सरमाधेचन्दरैः । अन्यद शीतकरपावकमन्वमन्ते- बीज्ञिरमीभिरुदिता त्रिपुरेति विद्या ॥ ३ ॥
वागोश्वयातिशायदतया वाग्भवं बीजमुक्तं त्रैखोक्यक्षोभणवङताङृष्टिदं कामराजम् ।
शाक्तं क्ष्वेापहरणकविताकारकं मन््रमेत- स्रोक्तं धमद्रविणसुखमोक्षभरदं साधकानाम् ॥ ४ ॥
मूध्रस्तथा हृदयमिलयमुना करमेण । बीजेखिभिनन्यसतु हस्ततटे च सव्ये
मूधेनि गुद्यहृदोरपि नेतल्तितये च कणेयोरास्य । अंसद्वये च पष्ठ कूपरयोनीभिमण्डले न्यस्येत् ॥ € ॥
वारभवेन पुनरङ्कलीष्वथो विन्यसेच्च पुनर्क्तमागेतः । अङ्गषद्कममूुना विधाय 'त-
आताभ्राकोयुताभां कङितश्चाशिकलारश्जितप्नां त्रिणवं देवी पूर्णन्दुवक्ां विधृतजपपटीपुस्तकाभीयमीष्टाम् । पीनोत्ङ्गस्तनाती वङिरुसितविलम्नामसरक्पङ्कराज- न्युण्डसच्यण्डिताङ्गीमरुणतरदुकरुरानुखेषां नमामि ॥ ८ ॥
दीक्षा प्राप्य विशिष्टक्षणयुजः सत्संभ्रदायाटुरो- ङेष्ध्वा मन्त्रममुं जपेत्सुनियतस्तत्त्वार्धरक्षावधि ।
स्वाद्क्तेश्च नवैः पटाशङसुमेः सम्यक् समिद्धेऽनले, मन्त्री भावुसह सरकं भ्रति हुनेदश्वारिसूनैरपि, ॥ ९ ॥
प्राणायामैः परविच्नीक्ृततचुरथ मन्त्री निजाधारराज- द्योनिस्थां दिव्यरूपां प्रमुदितमनसाभ्यचेयित्वोपचार: । आबद्धा योनिसुद्रामपि निजगुदलिङ्गान्तरस्थां प्रदीपं. भूयो द्रव्यैः सुद्ुदधैररणरुचिभिरियारमेद्राह्यपूजाम् ॥ १०॥
वामादिशक्तिंसहित परिपूज्य पीठं तत्न प्रकर्प्य विधिवन्नवयोानिचक्रम् । योनो निधाय कक त्वथ मभ्यगाया- मावाह्य तां भगवतीं भ्रयजेक्तमेण ॥ ११॥
वहवः पुरद्वितयवासवयोनिमध्य- संबद्धवहिवरुणेशसमाश्िताश्री । देव्यचंनाय विहितं मुनिभिः पुरैव लोके सुदुकंभमिदं नवयोनिचक्रम् ॥ १२ ॥
वामा ज्येष्ठा रौद्रिका साभ्बिकेच्छा- ज्ञानाभिख्या सक्रिया कुव्जिकाहा ।
बही चान्या स्या्विषघ्नी च दृत- योह सवानन्दका शक्तयः स्युः ॥ १३ ॥
प्रङ्डध्ययोन्योः पुनरन्तराछे संपूजयेत्पराग्गुरुपादपङ्किम् । पराभिधानामपराहयां च परापराख्यामपि वाग्भवादिम् ॥ १४ ॥
तेनेव चाङ्गानि विदिषग्दश्चासु मन्त्री यथोक्तक्रमतः प्रपूज्य । तन्मध्ययोनेरभितः शरांश्च संपूजयेत्पच्चममग्रभागे ॥ १५ ॥
सर्पिणि भगमालिनी अनङ्काहा । तत्पूवेङुसुमसज्ञा
सपूञ्य योनिषु च मातृगणं सचण्डि- कान्तदेङेष्वभियजेदसिताङ्गकयैः ।,
तर्भरवैः सह सुगन्धसुपुष्पधूष- दीपादिकेभेगवतीं प्रवैररनिवेदयैः ॥ १७ ॥
चण्डः कोधाहयस्तथोन्मत्तः । सकपालिभीषणाख्यः
Use the ← → keys to move between chapters.