· 48

623 Plutarchus vita Cleomenis 11. (ὁ Κλεομένης) ἐπὶ τὴν παι- δείαν τῶν νέων ἐτράπη καὶ τὴν λεγομένην ἀγωγήν, ἧς τὰ πλεῖστα παρὼν ὃ Σφαῖρος αὐτῷ συγκαϑίστη, ταχὺ τὸν προδήχοντα τῶν τὲ γυμνασίων καὶ τῶν συσσιτίων κόσμον ἀναλαμβανόντων καὶ συστελλο-

ss μένων ὀλίγων μὲν ὑπ᾽ ἀνάγκης, ἑκουσίως δὲ τῶν πλείστων εἷς τὴν εὐτελῆ καὶ “ακωνικὴν ἐκείνην δίαιταν.

624 Athenaeus VIII 354e. οὐκ ἀχαρίτως δὲ καὶ Σ φαῖρον., τὸν συσχολάδαντα μὲν Χρυσίππῳ παρὰ Κλεάνϑει, μετάπεμπτον δὲ γενό-

8 νόμους Β. 20 ἀποστείλαντος BLD, ἐπιστείλαντος, sed s et & in litura ἘΣ 21 ὑπερεῖδε BPD. 81 ἀχαρίστως A, corr, Cas.

μενον εἰς ᾿“λεξάνδρειαν ὑπὸ τοῦ βασιλέως Πτολεμαίου, κηρίνων ποτὲ ἐν τῷ δείπνῳ παρατεϑεισῶν ὀρνίϑων, ἐχτείναντα τὰς χεῖρας ἐπισχεϑῆ- ναι ὑπὸ τοῦ βασιλέως, ὡς ψεύδει συγκατατιϑέμενον. τὸν δ᾽ εὐστόχως ἀποχρίνασϑαι εἰπόντα οὐ τούτῳ συγκατίϑεσϑαι ὅτι εἰσὶν ὄρνεις, ἀλλ᾽ ὅτι &UAoyóv ἐστι ταύτας ὄρνεις εἶναι. διαφέρειν δὲ τὴν καταληπτικὴν φαντασίαν τοῦ εὐλόγου τὴν μὲν γὰρ ἀδιάψευστον εἶναι, τὸ δ᾽ εὔλο- γον (xàv» ἄλλως ἀποβαίνειν.

625 Diogenes Laért. VII 177. εἰς ᾿Δλεξάνδρειαν ἀπῇει (ὃ Σφαῖ- 0095) πρὸς Πτολεμαῖον τὸν Φιλοπάτορα. λόγου δέ ποτε γενομένου περὶ τοῦ δοξάσειν τὸν σοφὸν καὶ τοῦ Σφαίρου εἰπόντος ὡς οὐ Óo- ξάσει, βουλόμενος ὁ βασιλεὺς ἐλέγξαι αὐτὸν χηρίνας ῥόας ἐκέλευσε παρατεϑῆναι" τοῦ δὲ Σφραίρου ἀπατηϑέντος ἀνεβόησεν ὃ βασιλεὺς ψευ- δεῖ συγκατατεϑεῖσϑαι αὐτὸν φαντασίᾳ. πρὸς ὃν ὁ Σφαῖρος εὐστόχως ἀπεχρίνατο, εἰπὼν οὕτως συγκχατατεϑεῖσϑαι, οὐχ ὅτι ῥόαν εἰσίν. ἀλλ᾽ ὅτι εὔλογόν ἐστι δόας αὐτὰς εἶναι διαφέρειν δὲ τὴν καταληπτικὴν φαντασίαν τοῦ εὐλόγου.

πρὸς δὲ Μνησίστρατον κατηγοροῦντα αὐτοῦ ὅτι Πτολεμαῖον οὔ φησι βασιλέα εἶναι" τοιοῦτον δὲ ὄντα τὸν Πτολεμαῖον καὶ βασιλέα εἶναι." '

626 Diogenes Laért. VII 159. καὶ ἀφ᾽ ὅλων δὲ τῶν σωμάτων αὐτό φασι χαταφέρεσϑαι (scil. τὸ σπέρμα) οἱ περὶ τὸν ΖΣφαῖρον, πάντων γοῦν γεννητικὸν εἶναι τῶν τοῦ σώματος μερῶν. τὸ δὲ τῆς ϑηλείας ἄγονον ἀποφαίνονται ἄτονόν τὲ γὰρ εἶναι καὶ ὀλίγον καὶ ὑδατῶδες. ὡς ὁ Σ φαῖρός φησιν.

627 Aétius VI 15,1 (DG p.405b26) Σφαῖρος ὃ Στωϊκὸς ὁρατὸν εἶναι τὸ σκότος. ἐκ γὰρ τῆς ὁράσεως προχεῖσϑαί τινα εἰς αὐτὸ αὐγήν.

628 Cicero Tusc. disp. IV 53. Fortitudo est igitur.,adfectio animi legi summae in perpetiendis rebus obtemperans" vel,conservatio stabilis iudicii 4n eis rebus, quae formidolosae videntur, subeundis et repellendis* vel scientia rerum formadolosarum | contrariarumque. aut omnino neglegendarum, conservams earum rerum stabile iudicium" vel brevius, ut Chrysippus — nam superiores definitiones. erant Sphaeri, hominis in primis bene defimientis, ut. putant Stoici; sunt enim. ommino

4 ἀποκρίνασθαι Kaibel, ἀποφήνασϑαι A. 7 x&v add. Wilam. — ὄρνιϑες in hane narratiuneulam errore videntur irrepsisse ἀντὶ τῶν ῥοῶν cf. n. 625. 8 ἀπῆρε B (m B?) P. 11 ἔλεγξε BD. 18 φησι βασιλέα εἶναι L, φησὶν εἶναι βασιλέα εἶναι BP, φασι βασιλέα εἶναι οὐκ εἶναι ἔφη D. 21 φασὶν αὐτὸ ΒΡ.

22 γεννητικῶν B. 28 γὰρ erasum in P, om. L. — librum Sphaeri περὶ σπέρ- ματος habet Laértius in indice librorum n. 620. 26 Eandem doctrinam isdem verbis Aétius Stoicis universis tribuit. 31 aut] et O. Heine. 34 Fortasse

ad librum περὶ τῶν ὅρων referendum. — Cf. Vol. III n. 285 (Chrys.).

ommis fere similes, sed declarant communis mo&ones alia magis alia, etc. 629 Plutarchus vita Lyeurgi D. τοσούτους δέ qeu κατασταϑῆ- ναι τοὺς γέροντας ᾿ἡριστοτέλης, ὕτι τριάκοντα τῶν πρώτων μετὰ 4υ- 5 χούργου γενομένων δύο τὴν πρᾶξιν ἐγκατέλιπον ἀποδειλιάσαντες. Ὁ δὲ Σφαῖρος ἐξ ἀρχῆς φησι τοσούτους γενέσϑαι τοὺς τῆς γνώμης μετασχόντας. 630 Athenaeus IV 1410. Σφαῖρος δ᾽ ἐν τρίτῳ “ακωνικῆς πολιτείας γράφει" φέρουσι δὲ καὶ ἐπάικλα αὐτοῖς οἱ φιδίται" καὶ ιοτῶν μὲν ἀγρευομένων ὑφ᾽ αὑτῶν ἐνίοτε οἱ πολλοί, οὐ μὴν ἀλλ᾽ ot ye πλούσιοι καὶ ἄρτον καὶ ὧν ἂν (Q» ὥρα ἐκ τῶν ἀγρῶν. ὅσον εἰς αὐ- τὴν τὴν συνουσίαν, νομίζοντες καὶ τὸ πλείονα τῶν ἱκανῶν παραδσκευ- ἄξειν περιττὸν εἶναι, μὴ μέλλοντά γε προσφέρεσϑαι."“

6. Τινὲς τῶν ἀρχαιοτέρων Στωϊχῶν. 16 631 Diocles Magnes apud Diog. Laért. VII 54. ἄλλοι δέ τινὲς

τῶν ἀρχαιοτέρων Στωϊκῶν τὸν ὀρϑὸν λόγον χριτήριον ἀπολεί- πουσιν, ὡς ὁ Ποσειδώνιος ἐν τῷ περὶ κριτηρίου φησί.

6 Ex libro περὶ τῆς Μακωνικῆς πολιτείας haec sumpta sunt. 10 nonne scribendum: ἑκάστοτε 11 ἢ add. Kaibel. 12 τὸ Cas., τὰ A. 15 Ad quos philosophos haec verba referantur, nescimus. Disputavit de ea quaestione Hirzelius.

PA3507..897 ν. 1 Arnim, Hans Friedrich August von, Stoicorum veterum fragmenta collegit Ionannes ab Arnim