· 42

ὃν φεύγοντες ἐῶσιν ὅσοι ϑνητῶν κακοί εἶσι,

δύσμοροι. οἵ v' ἀγαϑῶν μὲν ἀεὶ κτῆσιν ποϑέοντες

οὔτ᾽ ἐσορῶσι ϑεοῦ κοινὸν νόμον, οὔτε κλύουσιν,

ᾧ xev πειϑόμενοι σὺν νῷ βίον ἐσϑλὸν ἔχοιεν.

αὐτοὶ δ᾽ αὖϑ᾽ δρμῶσιν ἄνον κακὸν ἄλλος ἐπ᾽ ἄλλο.

οἱ μὲν ὑπὲρ δόξης σπουδὴν δυσέριστον ἔχοντες.

οἱ δ᾽’ ἐπὶ κερδοσύνας τετραμμένον οὐδενὶ κόσμῳ,

ἄλλοι δ᾽ εἷς ἄνεσιν καὶ σώματος ἡδέα ἔργα.

(ἀλλὰ κακοῖς ἐπέκυρσανν, ἐπ᾽ ἄλλοτε δ᾽ ἄλλα φέρονται

σπεύδοντες μάλα πάμπαν ἐναντία τῶνδε γενέσϑαι.

ἀλλὰ Ζεῦ πάνδωρε, κελαινεφές, ἀργικέραυνε,

ἀνθρώπους (uiv» ῥύου ἀπειροσύνης ἀπὸ λυγρῆς,

ἣν σύ, πάτερ. σχέδασον ψυχῆς ἄπο, δὸς δὲ κυρῆσαι cantu, qui sonis aliquid imitatur; eo refertur τῷ v. 6. 2 ἀίδω F, ἀείσω vulgo. 3 δὲ F, corr. Scaliger. 4 σοῖο EF, corr. Ursinus. ὅ ἑνὶ χερσὶν Brunck. 7 ἔργα {τελεῖταν scripsi, ἔρηγα F, unde Ursinus scripsit ἐῤῥίγασιν: sed πάντα substantivum desiderat. Cum de fulmine loquitur Cleanthes, de toto igni divino cogitat. 8 λόγον κοινὸν F, corr. Ursinus. — 9 μεγάλων puxootcu F, corr. Brunck. 10 ᾧ σὺ τόσος scripsi, ὡς τόσσος F; damnat versum 14 Pearson, ante eum lacunam statuit Wachsm. 12 ἐνὶ Brunck, ἐπὶ F. 14 περισσά (v » Sauppe. 18 τἄκοσμα Sauppe, τὰ ἄκοσμα F. 16 ἅπαντα Brunck. 17 λό- yov F, corr. Ursinus. | éóvrov F, corr. Brunck. 21 ot Ε΄, corr. Ursinus. 22 ἄνοι Wachsm. (ut oppositum sit verbis σὺν νῷ v. 25) ἄνευ F. [κακοῦ F, corr. Sauppe. [ἄλλα F, corr. Sauppe. 28 (ἀλλὰ κακοῖς ἐπέκυρσαν» exempli causa lacunam supplevi φέροντες F, corr. Meineke. 98 ἀρχιλέραυνε F,

corr. Meineke. 929 μὲν add. Scaliger, εἰρυσσαι maluit Petersen.

γνώμης, ἡ πίσυνος σὺ δίκης μέτα πάντα κυβερνᾶς. ὄφρ᾽ ἂν τιμηϑέντες ἀμειβώμεσϑά σε τιμῇ,

ὑμνοῦντες τὰ σὰ ἔργα διηνεκές. ὡς ἐπέοικε

ϑνητὸν ἐόντ᾽, ἐπεὶ οὔτε βροτοῖς γέρας ἄλλο τι μεῖξον, οὔτε ϑεοῖς, ἢ κοινὸν ἀεὶ νόμον ἐν δίκῃ ὑμνεῖν.

938 Epiphanius adv. Haeres. III 2, 9 (III 31) DDG p. 592, 80. Κλεάνϑης τὸ ἀγαϑὺν καὶ καλὸν λέγει εἶναι τὰς ἡδονάς, καὶ ἄνϑρω- πον ἔκάλει μόνην τὴν ψυχήν, καὶ τοὺς ϑεοὺς μυστιχὰ σχήματα ἔλεγεν εἶναι καὶ κλήσεις ἵεράς, καὶ δᾳδοῦχον ἔφασκεν εἶναι τὸν ἥλιον, καὶ τὸν κόσμον μυστήριον καὶ τοὺς κατόχους τῶν ϑείων τελεστὰς ἔλεγε.

939 Philodemus περὶ εὐσεβ. cp. 15 (DDG p. 547b). ἐν δὲ τῷ δευτέ(ρῳ) (scil περὶ ϑεῶν Χρύσιππος) τά (5) εἰς Ὀρφέα (καὶ M)oveciov ἀναφε(ρόμ)ε(ν)α καὶ (τ)ὰ παρ᾽ (Ο)μήρῳ καὶ Ησιόδ(ῳ) καὶ βυὐρι(π)ίδῃ καὶ ποιηταῖς ἄλλοις. (ὡ)ς xe(l) Κλεάνϑης, (π)ειρᾶταίι συν)οικειοῦ(ν) ταῖς δόξαις αὐτῶ(ν).

540 Macrobius Sat. 1 17,8. Cleanthes (Apollinem) ὡς ἀπ᾿ ἄλλων καὶ ἄλλων τόπων τὰς ἀνατολὰς ποιούμενον, quod ab alis alque alüs locorum declinationibus faciat ortus.

541 Macrobius Sat. 1 17,836. Cleanthes Lyciwm. Apollinem. appel- latum notat quod, veluti lupi pecora rapiunt, ita. ipse quoque humorem eripit. radiüis.

542 Macrobius Sat. I 17,81. Ζοξίας cognominatur, ut. ait. Oeno- pides, ὅτι ἐχπορεύεται τὸν λοξὸν κύκλον ἀπὸ δυσμῶν ἐπ᾽ ἀνατολὰς κινούμενος, 14] est quod obliquum circulum. αὖ occasu ad orientem per-

git: aut, ut Cleanthes scribit, ἐπειδὴ x«9^ ξλικας κινεῖται. λοξαὶ γάρ 2

εἶσι καὶ αὗται. quod flechuosum iter. pergit.

Cf. Achilles Tat. Isag. 169 Α. ὁ ξωδιακὸς καὶ λοξίας ὑπό τινῶν καλεῖται, ἐπειδὴ ἥλιος τὰς ὁδοὺς ἐν αὐτῷ πορεύεται λοξός. ἐν δὲ τῷ ἡλίῳ ὃ ᾿“πόλλων, ὃς καλεῖται “οξίας ὑπὸ τῶν ποιητῶν, εἶναι πιστεύε- ται. — Cornutus c. 32: λοξῶν δὲ χαὶ περιδσκελῶν ὄντων τῶν χρησμῶν οὃς δίδωσι, “οξίας ὠνόμασται" ἢ ἀπὸ τῆς λοξότητος τῆς πορείας ἣν ποιεῖται διὰ τοῦ ξῳδιακοῦ κύκλου.

543 Photius s. v. λέσχαι. Κλεάνθης δέ φησυν ἀπονενεμῆσϑαι τῷ ᾿“πόλλωνι τὰς λέδσχας., ἐξέδραις δὲ ὁμοίας γένεσϑαι, καὶ αὐτὸν δὲ τὸν Ἀπόλλω παρ᾽ ἐνίοις “εσχηνόριον ἐπικαλεῖσϑαι. — Eadem Suidas s. v. λέσχαι. — MHarpocration s. v. in libro περὶ ϑεῶν haec tradita esse testatur. — Causam cognominis accuratius explicat Cornutus c. 32.

2 ἀμειβώμεϑα F. 4 οὔτε Cudworth, οὗτοι F. [ἄλλοτε F, corr. Brunck. 10 μυστήριον Diels in adn, μύστας vulgo. || τελεστὰς A. Jahn, τελετὰς vulgo. Cf. Dio Prus. XII 8 84, Plut. de tranq. an. 20 p. 477c d. 19 Cf. Vol II p. 316 n. 1078.

καὶ λεσχηνόριον δ᾽ αὐτὸν (᾿2πόλλωνα) προσηγόρευσαν διὰ τὸ τὰς ἡμέρας ταῖς λέσχαις καὶ τῷ ὁμιλεῖν ἀλλήλοις συνέχεσϑαν τοὺς ἀνϑρώ- πους, τὰς δὲ νύχτας καϑ᾽ ἑαυτοὺς ἀναπαύεσθαι. --- Cf. Plut. de Ei apud Delphos ep. 2.

544 Schol in Hom. Il. Γ 04. Κλεάνϑης δὲ ἐν Λέσβῳ οὕτω τιμᾶσθαι χρυσῆν ᾿“φροδίτην.

645 [Athenaeus XIII 0121. πόρνης δὲ ᾿ἀφροδίτης ἱερόν ἐστι παρὰ ᾿Αβυδηνοῖς. ὥς φησι Πάμφιλος" κατεχομένης γὰρ τῆς πόλεως δουλείᾳ τοὺς φρουροὺς τοὺς ἐν αὐτῇ ποτε ϑύσαντας, ὡς ἱστορεῖ Κλε- άνϑης ἐν τοῖς Μυϑικοῖς, καὶ μεϑυσϑέντας ἑταίρας πλείονας προδλα- βεῖν᾽ ὧν μίαν, κατακοιμηϑέντας αὐτοὺς ἰδοῦσαν. ἀνελομένην τὰς κλεῖς καὶ τὸ τεῖχος ὑπερβᾶσαν, ἀπαγγεῖλαι τοῖς ᾿“βυδηνοῖς. τοὺς δ᾽ αὐτίκα μεϑ᾽ ὅπλων ἀφικομένους, ἀνελεῖν μὲν τοὺς φύλακας, κρατήσαντας δὲ τῶν τειχῶν καὶ γενομένους ἐγχρατεῖς τῆς ἐλευϑερίας χαριστήρια τῇ πόρνῃ ἀποδιδόντας ᾿“φροδίτης Πόρνης ναὸν ἱδρύσασθαι.