· 30

10 ἡδίω praecepta. proficiunt, quae eruditum docent? praecepta. dare scienti supervacuum. est, nescienti parum. | audire enim. debet mon tantum, quid sibi praecipiatur, sed etiam quare. — Utrum, inquam, veras opiniones ha- benti de bonis malisque sunt necessaria am mon habenti? qui nom habet, nihil a te adiwvabitur. awres eius contraria momnitionibus twis fama

15 possedit. qui habet. exactum iudicium de fugiendis petendisque, scit, quid sibi faciendum sit, etiam te tacente. tota ergo pars ista philosophiae submoveri potest.

Duo sunt, propter quae delinquimus: aut inest animo pravis opinio- màibus malitia contracta, aut etiamsi mon est falsis occupatus, ad falsa

40 proclivis est et cito specie quo mon oportet trahente corrumpitur. | itaque debemus aut percurare mentem aegram et vitiis liberare, aut. vacantem quidem, sed ad peiora pronam praeoccupare. utrumque decreta, philo- sophiae faciunt. ergo tale praecipiendi genus màl agit.

Praeterea si praecepta, singulis damus, incomprehensibile opus est.

46 alia. enim. dare debemus feneranti, alia colenti agrum, alia, negotianti, alia regum amicitias sequenti, alia, pares, alia. inferiores amaturo. — In matrimonio praecipias, quomodo vivat cum wzxore aliquis, quam virginem duxit, quomodo cwm ea, quae alicuius ante matrimonium experta est, quemadmodum cum. locuplete, quemadmodwm | cum | àndotata. | am. mon

80 putas aliquid. esse discriminis nter sterilem et fecundam, nter. provec- tiorem. et puellam, inter matrem. et novercam? Omnes species complecti non possumus; atqui singulae propria exigunt. leges autem philosophiae breves sunt et omnia adligant. | Adice munc, quod sapientiae praecepta finita, debent esse et cera; si qua fimiri mon possunt, extra sapientiam

86 Sunt. sapientia, rerum. terminos novit. ergo isía praeceptiva pars sub- movenda est, quia quod. paucis promittit, praestare omnibus mon. potest, sapientia autem. omnes tenet.

Inter insaniam publicam οὐ hane, quae medicis traditur, mihil interest, nisi quod. haec morbo laborat, $lla/ opinionibus falsis; altera

10 causas furoris traxit. ex. valitudine, altera. animi mala. valitudo est. si quis furioso praecepta det, quomodo loqui debeat, quomodo procedere,

quomodo in publico se gerere, quomodo in privato, erit ipso, quem mo- nebit, insanior; bilis nigra, curanda est et ipsa furoris causa removenda. idem in hoc alio amimá furore faciendum est. ipse discuti debet; alio- quin abibunt àn vanum monentiwm verba. Haec ab Aristone di- cuntur.

360 Clemens Alex. Stromat. II p. 179 Sylb., Vol.I p. 491 Pott. τί δή σοι "Aol(aovove καταλέγοιμι; τέλος οὗτος εἶναι τὴν ἀδιαφορίαν ἔφη" τὸ δὲ ἀδιάφορον ἁπλῶς ἀδιάφορον ἀπολείπει.

901 Sextus adv. math. XI 63. μὴ εἶναι δὲ προηγμένον ἀδιάφο- ρον τὴν ὑγείαν καὶ πᾶν τὸ κατ᾽ αὐτὴν παραπλήσιον ἔφησεν ἀρίστων ὁ Χῖος. ἴσον γάρ ἐστι τὸ προηγμένον αὐτὴν λέγειν ἀδιάφορον τῷ ἀγαϑὸν ἀξιοῦν, x«i σχεδὸν ὀνόματι μόνον διαφέρον. καϑόλου γὰρ τὰ μεταξὺ ἀρετῆς καὶ κακίας ἀδιάφορα μὴ ἔχειν μηδεμίαν παραλλα- γήν, μηδὲ τινὰ μὲν εἶναι φύσει προηγμένα, τινὰ δὲ ἀποπροηγμένα, ἀλλὰ παρὰ τὰς διαφόρους τῶν καιρῶν περιστάσεις μήτε τὰ λεγόμενα προῆχϑαι πάντως γίνεσϑαι προηγμένα, μήτε τὰ λεγόμενα ἀποπροῆχϑαι κατ᾽ ἀνάγκην ὑπάρχειν ἀποπροηγμένα. ἐὰν γοῦν δέῃ τοὺς μὲν ὑγιαί- νοντας ὑπηρετεῖν τῷ τυράννῳ καὶ διὰ τοῦτο ἀναιρεῖσϑαι, τοὺς δὲ νοσοῦντας ἀπολυομένους τῆς ὑπηρεσίας συναπολύεσϑαι καὶ τῆς ἀναι- ρέσεως, ἕλοιτ᾽ ἂν μᾶλλον ὁ σοφὸς τὸ νοσεῖν κατὰ τοῦτον τὸν καιρὸν ἢ [ὅτι] τὸ ὑγιαίνειν. χαὶ ταύτῃ οὔτε ἡ ὑγεία προηγμένον ἐστὶ πάν- τῶς οὔτε ἡ νόσος ἀποπροηγμένον. ὥσπερ οὖν ἐν ταῖς ὀνοματογρα- φίαις ἄλλοτ᾽ ἄλλα προτάττομεν στοιχεῖα, πρὸς τὰς διαφόρους περιστά- σεις ἀρτιζόμενοι, καὶ τὸ μὲν δέλτα ὅτε τὸ τοῦ Ζίωνος ὄνομα γράφομεν, τὸ δὲ ἰῶτα ὅτε τὸ τοῦ Ἴωνος, τὸ δὲ ὦ ὅτε τὸ τοῦ ᾿ὡρίωνος, οὐ τῇ φύσει ἑτέρων παρὰ τὰ ἕτερα γράμματα προχρινομένων, τῶν δὲ και- ρῶν τοῦτο ποιεῖν ἀναγκαζόντων, οὕτω κἀν τοῖς μεταξὺ ἀρετῆς καὶ χακίας πράγμασιν οὐ φυσική τις γίνεται ἑτέρων παρ᾽ ἕτερα πρόκρισις, χατὰ περίστασιν δὲ μᾶλλον.

362 Cieero Acad.Pr.IL 130. Ar2stonem, qui cwn Zenonis. fuisset auditor, re probavit ea, quae ille verbis, nihil esse bonum misi virtutem, nec malum misi quod. virtuti esset. contrarium; in mediis ea, momenta, quae Zeno volwit, mulla esse censwit. hwic summum bonum est, in. his rebus neutram 4n partem moveri, quae ἀδιαφορία ab ipso dicitur.

Tusc. disp. V 21. Aristo Chius — qui misi quod turpe esset, nihil malum diceret.

363 Cicero de finibus II 35. Nam Pyrrho, Aristo, Erillus iam diu abiecti.

ibid. V 23. Iam explosae eiectaeque sententiae Puyrrhonis, Avisto-

8 ἁπλῶς ἀδιάφορον] cf. Zenonis fr. n. 191. 21 ὅτι seclusi. 6*

nis, Erilli, quod in hunc orbem, quem circumscripsimus, incidere. mon possunt, adhibendae omnino mon fuerunt.

Cicero Tuscul disput. V 85. Hae sunt sententiae, quae stabilitatis aliquid habeant; nam Aristonis, Pyrrhonis, Erillà nonnullorumque

Cicero de officiis I 6. quoniam Aristonis, Pyrrhonis, Erilli iam pridem explosa sententia est; quà tamen haberent $us suum disputandi de officio, si rerum aliquem | dilectum «reliquissent, ut ad. officit.?Ànven- tionem. aditus esset.

10 364 Cicero de fin. II 48. Quae (scil. prima, naturae) quod. Ari- stoni οἱ Pyrrhoni omnino visa sunt pro nihilo, ut inter. optime valere el. gravissime aegrotare mihil. prorsus. dicerent interesse, recte 4am pridem contra eos desitum est disputari. Dum enim 4n uma viriute sic omnia esse voluerunt, ut eam rerum selectione exspoliarent nec ei quicquam aut

15 unde oreretur darent, aut wbi niteretur, virtutem. ipsam, quam amplexa- bantur, sustulerunt.

IV 41. ut Aristonis esset explosa sententia dicentis mihil differre aliud ab alio, nec esse res ullas praeter virtutes et vitia, inter quas

V 28. 4 — qui in rebus.Wis, ὧν quibus nihil aut. honestum. aut lurpe sit, negant esse ullam causam, cur aliud ali$ anteponatur, nec inler eas res quicquam ommino pulamt nteresse.

365 Cicero de finibus III 15,50. Deinceps explicatur differentia

45 rerum: quam si non ullam esse diceremus, confunderetur omnis vita, ut ab Aristone, neque ullum sapientiae munus aut opus 4nveniretur, cum inler res eas, quae ad vilam. degendam pertinerent, mihil. omnino ànter- esset. neque ullum. delectum adhiberi oporteret.

9366 Cicero de finibus V 73. Multa dicta sunt ab antiquis de

so contemnendis ac. despiciendis rebus. hwmanis; hoc unwm. Aristo tenwit: praeter vitia, atque virlutes negavit. rem. esse ullam aut fugiendam aut expetendam.

367 Cicero de legibus 1 38. sive etiam Aristonis difficilem at- que arduam, sed am iamen fractam et comviclam sectam seculi sunt,