· 21

290 Cicero de finibus V 84. Paupertas si malwm est, mendicus esse beatus nemo potest, quamvis sit sapiens. At Zeno ewm mon beatum modo, sed etiam. divitem. dicere ausus est. — idem pro Murena ὃ 61. solos sapientes esse, si mendicissimi, divites.

22] Cicero pro Mur. 8 61. solos sapientes esse, si diüstortissimi,

4 οὐ libri (ante δεσπ.), corr. Meineke. 6 κακῶς libri, corr. Gaisford. || οὔτ᾽ -- περιπίπτειν suppl. Meineke. 18 πάντα τε Kaibel, τε πάντα libri. 19 hune quoque versum Timoni tribuit Wachsmuth.

formosos. — de fin. III 15. vecte. etium | pulcher | appellabitur:. anima enim lineamenta. sunt pulchriora quam. corporis.

222 Diogenes Laért. VIL 88. πάλιν ἐν τῇ πολιτείᾳ παριστάντα πολίτας καὶ φίλους xal οἰκείους καὶ ἐλευϑέρους τοὺς σπουδαίους μόνον.

298. Clemens Alex. Strom. V 14, 95 p. 108 P. Ζήνων ve ὁ Zroi- xóg, παρὰ Πλάτωνος λαβών, ὁ δὲ ἀπὸ τῆς βαρβάρου φιλοσοφίας, τοὺς ἀγαϑοὺς πάντας ἀλλήλων εἶναι φίλους λέγει.

323a Plutarchus vita Arati 18. ὕστερον δὲ λέγεταν δχολάζων (seil. Persaeus) πρὸς τὸν εἰπόντα μόνον αὐτᾷ δοκεῖν στρατηγὸν εἶναι τὸν σοφόν..ἀλλὰ νὴ ϑεούς, φάναι. τοῦτο μάλιστα xGuoí ποτὲ τῶν Ζήνωνος ἤρεσκε δογμάτων ete^ Cf. n. 443.

324 Diogenes Laért. VII 120. ἀρέσκει τε αὐτοῖς ἴσα ἡγεῖσϑαι τὰ ἁμαρτήματα, χαϑά φησι... Ζήνων. — Sextus adv. math. VII 422. κἀντεῦϑεν ὁρμώμενοι oi περὶ τὸν Ζήνωνα ἐδίδασκον ὅτι ἴσα ἐστὶ τὰ ἁμαρτήματα.

Cicero pro Mur. 8 61. omnia peccata esse paria. — Lactantius Inst. div. III 29. Zenonis paria peccata quis probat?

Cf. Cie. Paradox. III. Hor. Sat. I 3, 1204.

325 Cicero pro Mur. 8 61. omme delictum: scelus esse nefarium, nec minus delinquere ewm, qui gallum. gallinaceum, cum opus non fuerit, quam eum, qui patrem suffocaverit.

226 Cassius scepticus ap. Diog. Laért. VIL 32. ἐχϑροὺς καὶ πολε- μίους καὶ δούλους καὶ ἀλλοτρίους λέγειν αὐτὸν (Ζήνωνα) ἀλλήλων

3 ΄ ^ N, ^ -, N 3 1 5 είναι πάντας τοὺς μὴ σπουδοίους. χαὶ γονεῖς τέχνων χαὶ ἀδελφοὺς

229' Cicero pro Mur. $ 61. nos autem, qui sapientes non. sumus, fugitivos, exules, hostes, insanos denique esse dicunt.

228 Philo quod omnis probus liber Vol. II p. 453, 26 Maug. ὁ δὲ Ζήνων εἰ καί τις ἄλλος ὑπ᾽ ἀρετῆς ἀχϑεὶς νεανικώτερον ἀπο- δείκνυσι περὶ τοῦ μὴ εἶναι τοῖς φαύλοις ἰσηγορίαν πρὸς ἀστείους. φησὶ γάρ" «οὐκ οἰμώξεται ὁ φαῦλος, ἐὰν ἀντιλέγῃ τῷ σπουδαίῳ; οὐκ ἄρ᾽ ἐστὶν ἰσηγορία τῷ φαύλῳ πρὸς σπουδαῖον."

229 Seneca Epist. 83,9. Vult nos ab ebrietate deterrere. Zenon, vir maaimus, huius sectae fortissimae ac sanctissimae conditor, audi ergo, quomodo colligat. virum. bonum non. futurum. ebrium. —.,,Elbrio. secretum sermonem memo commultit: viro autem bono commuüttit: ergo vir bomus ebrius non erit."

28 πολεμικοὺς BPL. — 26 καὶ add. Hübner. 28 occurrit in enumeratione »praeceptorum et sententiarum Zenonis",

Philo de Plantatione Noé II p. 356 Mang, 8 176 Wendland. εἰ τῷ μεϑύοντι οὐκ ἄν τις εὐλόγως λόγον ἀπόῤῥητον παρακατάϑοιτο, «(τῷ δὲ σοφῷ παρακατατίϑενται», οὐκ ἄρα μεϑύει ὃ ἀστεῖος.

VIII. De mediis officiis. (Vol. III p. 184.)

330 Diogenes Laért. VII 107. 108. ἔτι δὲ καϑῆκόν φασιν εἶναι ὃ πραχϑὲν εὔλογόν [τε] ἴσχει ἀπολογισμόν" οἷον τὸ ἀκόλουϑον ἐν τῇ ζωῇ, ὅπερ καὶ ἐπὶ τὰ φυτὰ καὶ ξῷα διατείνει. ὁρᾶσϑαι γὰρ χἀπὶ τούτων καϑήκοντα. κατωνομάσϑαι δὲ οὕτως ὑπὸ πρώτου Ζήνωνος τὸ χαϑῆκον., ἀπὸ τοῦ κατά τινας ἥκειν τῆς προσονομασίας εἰλημμένης. — Οὗ ib. 2D. φασὶ δὲ καὶ πρῶτον καϑῆκον ὠνομακένανι καὶ λόγον περὶ αὐτοῦ πεποιηκέναι.

Stobaeus Ecl. II 7. 8 p. 85, 13 W. ὁρίζεται δὲ τὸ καϑῆκον" τὸ ἀκόλουϑον ἐν £oij, 0 πραχϑὲν εὔλογον ἀπολογίαν ἔχει" παρὰ τὸ καϑῆ- xov δὲ τὸ ἐναντίως. τοῦτο διατείνει xol sig τὰ ἄλογα τῶν ζῴων, ἐνεργεῖ γάρ τι κἀκεῖνα ἀκολούϑως τῇ ἑαυτῶν φύσει" ἐπὶ (0f) τῶν λογικῶν ἕξῴων οὕτως ἀποδίδοται" τὸ ἀκόλουϑον ἐν βίῳ.

Cieero de fin. III 58. est autem officium quod ta factwm est ut cius facti probabilis ratio reddi possit.

331 Cicero Acad. Post. I 31. Atque ut haec non tam rebus quam vocabulis commutaverat (scil. Zeno de bowis et praepositis) sic inter recte factwm atque peccatwm officiwm οἱ contra. officium. media. locabat quaedam, recte facta, sola im bonis actionibus ponens, prave, id est pec- cata, à» malis; officia autem [et] servata praetermissaque media. putabat.

232 Cicero de finibus IV 56. Postea tuus ille Poenulus (scis enim Citieos, clientes tuos, e Phoenicia profectos), homo igitur. acutus, causam non obtinens repugnante natura verba versare coepit et primum rebus iis, quas mos bonas dicimus, concessit, ut. haberentur. aestimabiles οἱ ad naturam accomodatae, faterique coepit. sapienti, hoc est. summe beato,

commodius tamen esse, si ea quoque habeat, quae bona mon audet ap-s

pellare, naturae. accommodata esse concedit, negatque Platonem, si sapiens non sit, eadem esse in causa, qua tyrannum Dionysiwm; hwic mori op- tàmwm esse propter desperationem. sapientiae, dli propter spem vivere; qeccata, autem. partim esse tolerabilia, partim nullo modo, propterea quod alia peccata plures, alià pauciores quasi mwmeros offic praeterirent;

7 προαχϑέν BPL, πραχϑέν D Pal. 261. ||; τὲ seclusi. 10 πρὸς ὀνυμίας B 16 δὲ add. Wachsm. Scripsit Zeno librum περὶ τοῦ καϑήκοντος, vide librorum catalogum A1. 24 et del. Lambin. 26 citius libri. | Phoenicia Manutius, poeniea B poetiea ceteri. 28 aestimabiles O. Heine, aptae habiles libri.

iam insipientes alios ita esse, ut nullo modo ad sapientiam possent. per- venire, alios qui possent, si d egissent, sapientiam. consequi.

IX. Vitae agendae praecepta. (Vol. III p. 172.) Varia praecepta n. 233—246. — De puerorum amore n. 247—249. — Cynica n. 250—251. — De rationali excessu n. 258. — Πολιτεία n. 259—2'(1.

233 Galenus de cogn. animi morbis Vol. V p. 13 Kühn. οὕτω γοῦν x«l Ζήνων ἠξίου πάντα πράττειν ἡμᾶς ἀσφαλῶς, ὡς ἀπολογηδο- μένους ὀλίγον ὕστερον παιδαγωγοῖφ᾽ ὠνόμαξε γὰρ οὕτως ἐκεῖνος ὁ ἀνὴρ τοὺς πολλοὺς τῶν ἀνθρώπων, ἑτοίμους ὄντας τοῖς πέλας ἐπιτι- μᾶν κἂν μηδεὶς αὐτοὺς παρακαλῇ.