· 13

100 Schol. Hes. Theog. 134 Gaisf. Gr. Poet. Min. II 482. ὁ Ζή- vov φησὶ τοὺς Τιτᾶνας διὰ παντὸς εἰρῆσθαι τὰ στοιχεῖα τοῦ κόσμου. Κοῖον γὰρ λέγει τὴν ποιότητα κατὰ τροπὴν ᾿Διολικὴν τοῦ π πρὸς τὸ x, Κρεῖον δὲ τὸ βασιλικὸν καὶ ἡγεμονικόν, Ὑπερίονα δὲ τὴν ἄνω κίνησιν ἀπὸ τοῦ ὑπεράνω ἰέναι. ἐπεὶ δὲ φύσιν ἔχει πάντα τὰ κοῦφα ἀφιέμενα πίπτειν ἄνω, τὸ τοιοῦτον μέρος ᾿Ιάπετον ἐκάλεσε.

101 Aétius 114,6 (DDG p. 313b 1). Ζήνων ἔφασκε τὸ πῦρ κατ᾽ εὐθεῖαν κινεῖσϑαι. — idem I 19,4 (de Stoicorum placito). καὶ τὸ μὲν περίγειον φῶς κατ᾽ εὐθεῖαν, τὸ δ᾽ αἰϑέριον περιφερῶς κινεῖται.

102 Stobaeus Ecl. I 17,83 p. 152, 19 W. (Arii Didymi fr. 38 Diels). Ζήνωνα δὲ οὕτως ἀποφαίνεσϑαι διαῤῥήδην" τοιαύτην δὲ δεήσει εἶναι ἐν περιόδῳ τὴν τοῦ ὅλου διακόσμησιν ἐκ τῆς οὐσίας, ὅταν £x πυρὸς τροπὴ sie ὕδωρ δι᾽ ἀέρος γένηται, τὸ μέν τι ὑφίστασϑαν καὶ γῆν συνίστασϑαι, [καὶ] ἐκ τοῦ λοιποῦ δὲ τὸ μὲν διαμένειν ὕδωρ. ἐκ δὲ τοῦ ἀτμιξομένου ἀέρα γίνεσϑαι, ἐκ τινὸς δὲ τοῦ ἀέρος πῦρ ἐξάπτεσϑαι, τὴν δὲ [μῖξιν] κρᾶσιν γίνεσϑαι τῇ εἰς ἄλληλα τῶν στοιχείων μεταβολῇ, σώματος ὅλου δι᾽ ὅλου τινὸς ἑτέρου διδρχομένου.

Diog. Laért. VII 185, 186. ἕν τὲ εἶναι ϑεὸν καὶ νοῦν καὶ εἷμαρ- μένην καὶ zii πολλαῖς τε ἑτέραις ὀνομασίαις προσονομάξεσϑαι. κατ᾽ ἀρχὰς μὲν οὖν καϑ'᾽ αὑτὸν ὄντα τρέπειν τὴν πᾶσαν οὐσίαν δι᾽ ἀέρος εἰς ὕδωρ᾽ καὶ ὥσπερ ἐν τῇ γονῇ τὸ σπέρμα περιέχεται, οὕτω καὶ τοῦ- τον σπερματικὸν λόγον ὄντα τοῦ χόσμου, τοιόνδε ὑπολείπεσϑαι ἐν τῷ ὑγρῷ, εὐεργὸν αὑτῷ ποιοῦντα τὴν ὕλην πρὸς τὴν τῶν ἑξῆς γένεσιν" εἶτα ἀπογεννᾶν πρῶτον τὰ τέσσαρα στοιχεῖα πῦρ. ὕδωρ. ἀέρα, γῆν. λέγει δὲ περὶ αὐτῶν Ζήνων ἐν τῷ περὶ τοῦ ὅλου. — idem VII 142. γίνεσϑαι δὲ τὸν κόσμον ὅταν ἐκ πυρὸς ἡ οὐσία τραπῇ δι᾽ ἀέρος slg ὑγρότητα, εἶτα τὸ παχυμερὲς αὐτοῦ συστὰν ἀποτελεσϑῇ γῆ. τὸ δὲ λεπτομερὲς ἐξαερωϑῇ, καὶ τοῦτ᾽ ἐπὶ πλέον λεπτυνϑὲν πῦρ ἀπογεννήσῃ" εἶτα κατὰ μῖξιν ἐκ τούτων φυτά vs καὶ fa καὶ τὰ ἄλλα γένη. περὶ

6 Non omnia elementa, sed duo tantum quae levia sunt, ignem et aérem, Zeno videtur Titanas dici voluisse. 17 ὑφίσταται FP, corr. Canter. 18 καὶ del. Heeren. 19 ἐκ τινὸς libri, λεπτυνομένου Diels. [ἐξάπτειν libri, corr. Diels. 20 μῖξυν seclusi, μῖξιν (xol) κρᾶσιν Diels. [γίνεσθαι --- μεταβολῇ vix sana; nam κρᾶσις non potest fieri τῇ εἰς ἄλληλα μεταβολῇ. Fortasse: ἐπιγίνε- σϑαι. 28 πολλάς vs ἑτέρας ὀνομασίας B, πολλαῖς ἑτέραις ὀνομασίαις (om. τε) P.

24 πρέπειν Β. 2ὅ οὕτω δὲ ΒΡ. 26 ὑπολιπέσϑαι BD. 81 ὑγρόν PL. 32 ἐξαραιωϑῆ BL, ἐξαερωϑῆ P, sed so in litura trium litterarum Ῥ8, 33 καὶ (ante ξῷα) om. BP.

δὴ oov τῆς γενέσεως x«l τῆς φϑορᾶς τοῦ xócuov φησὶ Ζήνων uiv ἐν τῷ περὶ ὅλου. x. v. λ.

Probus ad Verg. p. 10,33 K. ex his (quatuor elementis) omnia esse postea effigiata Stoici tradunt Zenon Citieus et. Chrysippus Solaeus et. Cleanthes Assius. Of. I n. 496 II n. 519sq.

103 Valerius Probus in Virg. Ecl. VI 31, p. 21,14 Keil sunt qui singulis elementis principia adsignaverunt... "Thales Milesius magister eius (Scil. Anaaimenis) aquam. Hanc quidem Thaletis opinionem ab Hesiodo putant manare qui dixerit: ἤτοι uiv πρώτιστα χάος γένετ᾽, αὐτὰρ ἔπειτα. Nam Zenon Citieus sic interpretatur, aquam χάος ap- pellatum ἀπὸ τοῦ χέεσϑαι. — Quamquam eandem opinionem αὖ Homero possumus ntellegere, quod at ᾿Φκεανόν ve ϑεῶν γένεσιν καὶ μητέρα Τηϑύν. eadem originatio est apud Achill. Tat. Isag. in Arat. phaen. 3, 125 e. Petav.^ Wachsm. — Cornut. e. 17. ἔστι δὲ χάος μὲν τὸ mo τῆς διακοσμήσεως γενόμενον ὑγρόν, ἀπὸ τῆς χύσεως οὕτως ὠνομασμένον. Cf. II n. 431. 564.

104 Sehol Apoll Rhod. 1498. καὶ Ζήνων δὲ τὸ παρ᾽ Ἡσιόδῳ χάος ὕδωρ εἶναί φησιν, οὗ συνιξάνοντος ἰλὺν γίνεσθαι, ἧς πηγνυ- μένης ἡ γῆ στερεμνιοῦται. τρίτον δὲ Ἔρωτα γεγονέναι xo9 " Ησίοδον. ἵνα τὸ πῦρ παραστήσῃ" πυρωδέστερον γὰρ πάϑος Ἔρως.

105 Schol. Hes. Theog. 117. Ζήνων δὲ ὁ Στωικὸς ἐκ τοῦ ὑγροῦ τὴν ὑποστάϑμην γῆν γεγενῆσϑαί φησιν. τρίτον δὲ ᾿Ερωτα γεγονέναι. ὅϑεν ὃ ἐπαγόμενος ἀϑετεῖται στίχος. — Of. Diog. Laért. VII 191. ὑποστάϑμην δὲ πάντων τὴν γῆν, μέσην ἁπάντων οὖσαν.

106 [Philo] περὶ ἀφϑαρσίας κόσμου, cc. 28, 24, p. 264, 8 Bern. p. 95,18 Cum. Θεόφραστος μέντοι φησὶ τοὺς γένεσιν καὶ φϑορὰν τοῦ κόσμου κατηγοροῦντας ὑπὸ τεττάρων ἀπατηϑῆναι τῶν μεγίστων. γῆς ἀνωμαλίας, ϑαλάττης ἀναχωρήδεως, ἑκάστου τῶν τοῦ ὅλου μερῶν διαλύσεως, χερσαίων φϑορᾶς κατὰ γένη ξῴων. κατασκευάξειν δὲ τὸ μὲν πρῶτον οὕτως"..εἰ μὴ γενέσεως ἀρχὴν ἔλαβεν ἡ γῆ, μέρος ὑπα- νεστὼς οὐδὲν ἂν ἔτι αὐτῆς ἑωρᾶτο, χϑαμαλὰ δ᾽ ἤδη τὰ ὄρη πάντ᾽ ἐγεγένητο. καὶ οἱ γεώλοφοι πάντες ἰσόπεδοι τῇ πεδιάδι" τοτούτων γὰρ καϑ' ἕκαστον ἐνιαυτὸν ὄμβρων ἐξ ἀϊδίου φερομένων εἰκὸς ἦν τῶν δι- ηρμένων πρὸς ὕψος τὰ μὲν χειμάρροις ἀπερρῆχϑαι, τὰ δ᾽ ὑπονοστή- ὅαντα κεχαλᾶσϑαι, πάντα δὲ διὰ πάντων ἤδη λελειάνϑαι' νυνὶ δὲ συνεχεῖς ἀνωμαλίαι καὶ παμπόλλων ὀρῶν αἵ πρὸς αἰϑέριον ὕψος ὑπερ- βολαὶ μηνύματ᾽ ἐστὶ τοῦ τὴν γῆν μὴ ἀΐδιον εἶναι πάλαι γάρ, ὡς

1 τῆς om. BP, qui τε καὶ habent. 9 Hesiod. Theog. 116. 12 Il. Ξ' 201. 302. 17 Hesiod. Theog. 116. 117. 120.— versus 118. 119 Zenonem aut ignorasse aut damnasse suo iure conclusit Krische. 29 κατασκευάζει libri, corr. Usener.

ἔφην, ἐν ἀπείρῳ χρόνῳ ταῖς ἐπομβρίαις ἀπὸ περάτων ἐπὶ πέρατα πᾶσ᾽ (ἂν) λεωφόρος ἐγεγένητο. πέφυκε γὰρ ἡ ὕδατος φύσις καὶ μάλιστα ἀφ᾽ ὑψηλοτάτων καταράττουσα τὰ μὲν ἐξωϑεῖν τῇ βίᾳ, τὰ δὲ τῷ συν- ἐχεῖ τῶν ψεχάδων κολόπτουσα κοιλαίνειν ὑπεργάξεσϑαί ve τὴν σκλη- 5 ρόγεων xci λιϑωδεστάτην ὀρυχτήρων οὐκ ἔλαττον.“ «καὶ μὴν ἥ ye ϑάλασσα.““ φασίν,..ἤδη μεμείωται" μάρτυρες δ᾽ el νήσων εὐδοκιμώτα- ται Ῥόδος τε καὶ ZfijAog" αὗταν γὰρ τὸ μὲν παλαιὸν ἠφανισμέναι κατὰ τῆς ϑαλάττης ἐδεδύκεσαν ἐπικλυζόμεναι, χρόνῳ δ᾽ ὕστερον ἐλαττου- μένης ἠρέμα κατ᾽ ὀλίγον ἀνίσχουσαι διεφάνησαν, ὡς «t περὶ αὐτῶν 10 ἀναγραφεῖσαι μηνύουσιν ἱστορίαι" τὴν δὲ 4ῆλον καὶ ᾿ἀνάφην ὠνό- μασαν δι᾽ ἀμφοτέρων ὀνομάτων πιστούμενοι τὸ λεγόμενον, ἐπειδὴ γὰρ ἀναφανεῖσα δῆλος ἐγένετο, ἀδηλουμένη καὶ ἀφανὴς οὖσα τὸ πάλαι. πρὸς δὲ τούτοις μεγάλων πελαγῶν μεγάλους κόλπους καὶ βαϑεῖς ἀνα- ξηρανϑέντας ἠπειρῶσϑαι καὶ γεγενῆσθαι τῆς παρακειμένης χώρας 15 μοῖραν οὐ λυπρὰν δπειρομένους καὶ φυτευομένους, οἷς σημεῖ᾽ ἄττα τῆς παλαιᾶς ἐναπολελεῖφϑαι ϑαλαττώσεως ψηφῖδ(άς τε καὶ κόγχας καὶ ὅσα ὁμοιότροπα πρὸς αἰγιαλοὺς εἴωϑεν ἀποβράττεσϑαι. διὸ καὶ Πίν- δαρος ἐπὶ τῆς Ζ}ήλου φησί: Χαῖρ᾽, ὦ ϑεοδμάτα, λιπαροπλοκάμου 30 παίδεσσι “ατοῦς ἱμεροέστατον ἔρνος Πόντου ϑύγατερ, χϑονὸς εὐρείας ἀκίνητον τέρας" Gv τε βροτοὶ ZüAov κικλήσκουσιν, μάκαρες δ᾽ ἐν Ὀλύμπῳ τηλέφαντον κυανέας χϑονὸς ἄστρον. ϑυγατέρα γὰρ Πόντου τὴν Ζ]ἤλον εἴρηκε τὸ λεχϑὲν αἰνιττόμενος. εἰ 0 δὴ μειοῦται ἡ ϑάλαττα, μειωϑήσεται μὲν ἡ γῆ, μακραῖς δ᾽ ἐνιαυτῶν περιόδοις καὶ εἷς ἅπαν ἑχάτερον στοιχεῖον ἀναλωϑήσεται, δαπανηϑή- σεται δὲ καὶ ὁ σύμπας ἀὴρ ἐκ τοῦ κατ᾽ ὀλίγον ἐλαττούμενος, ἀποκρι- ϑήσεται δὲ τὰ πάντα εἷς μίαν οὐσίαν τὴν πυρός." πρὸς δὲ τὴν τοῦ τρίτου κεφαλαίου κατασκευὴν χρῶνται λόγῳ 80 τοιῷδε φθείρεται πάντως ἐκεῖνο, οὗ πάντα τὰ μέρη φϑαρτά ἐστι, τοῦ δὲ κόσμου πάντα τὰ μέρη φϑαρτά ἐστι, φϑαρτὸς ἄρα ὁ χόσμος ἐστίν.“ ὃ δ᾽ ὑπερεϑέμεϑα νῦν ἐπισκεπτέον. ποῖον μέρος τῆς γῆς. ἵν᾽ ἀπὸ ταύτης ἀρξώμεϑα, μεῖξον ἢ ἔλαττον, οὐ χρόνῳ διαλύσεται; λίϑων ol κραταιότατοι ἂρ᾽ οὐ μυδῶσι καὶ σήπονται; κατὰ τὴν ἕξεως ss ἀσϑένειαν (ἡ δ᾽ ἔστι πνευματικὸς τόνος, δεσμὸς οὐκ ἄρρηκτος, ἀλλὰ μόνον δυσδιάλυτος) ϑρυπτόμενοι καὶ ῥέοντες εἰς λεπτὴν τὸ πρῶτον ἀναλύονται κόνιν, c9" ὕστερον δαπανηϑέντες ἐξαναλοῦνται. τί δέ; εἰ μὴ πρὸς ἀνέμων ῥιπίξοιτο τὸ ὕδωρ, ἀκίνητον ἐαϑὲν οὐχ ὑφ᾽ ἡσυ-

2 ἂν addidit Buecheler. 10 ἀναγραφὴν libri, corr. Turneb. 15 σημεῖα τὰ libri, corr. Bernays. 37 ἐξαναλοῦνται Bern., ἐξαναλύονται libri.

χίας νεκροῦται; μεταβάλλει γοῦν καὶ δυσωδέστατον γίγνεται οἷα ψυχὴν ἀφῃρημένον ξῷον. αἵ ys μὴν ἀέρος φϑοραὶ παντί τῷ δῆλαι" νοσεῖν γὰρ καὶ φϑίνευν καὶ τρόπον τιν᾽ ἀποϑνήσκειν πέφυκεν. ἐπεὶ τί ἄν τις, μὴ στοχαζόμενος ὀνομάτων εὐπρεπείας ἀλλὰ τἀληϑοῦς, εἴποι λοι- μὸν εἶναι πλὴν ἀέρος ϑάνατον τὸ οἰκεῖον πάϑος ἀναχέοντος ἐπὶ φϑορᾷ πάντων ὅσα ψυχῆς μεμοίραται; τέ χρὴ μακρηγορεῖν περὶ πυρός; ἀτρο- φῆσαν γὰρ αὐτίκα σβέννυται yoAóv, fj φασιν οἱ ποιηταί, γεγονὸς ἐξ ἑαυτοῦ. διὸ σχηριπτόμενον ὀρϑοῦταν κατὰ τὴν τῆς ἀναφϑείσης ὕλης νομήν, ἐξαναλωϑείδης δ᾽ ἀφανίξεται. τὸ παραπλήσιον μέντοι καὶ τοὺς 106a κατὰ τὴν Ινδικὴν δράκοντάς φασι πάσχειν. ἀνέρποντας γὰρ ἐπὶ τὰ μέγιστα τῶν ξῴων ἐλέφαντας περὶ νῶτα καὶ νηδὺν ἅπασαν εἵλεῖσϑαι. φλέβα δ᾽ ἣν ἂν τύχῃ διελόντας ἐμπίνειν τοῦ αἵματος, ἀπλήστως ἐπι- σπωμένους βιαίῳ πνεύματι καὶ συντόνῳ δοίξῳ. μέχρι μὲν οὖν τινος ἐξαναλουμένους ἐκείνους ἀντέχειν ὑπ᾽ ἀμηχανίας ἀναδσκιρτῶντας καὶ τῇ προνομαίᾳ τὴν πλευρὰν τύπτοντας ὡς καϑιξομένους τῶν δρακόν- τῶν. εἶτ᾽ ἀεὶ κενουμένου τοῦ ξωτικοῦ πηδᾶν μὲν μηκέτι δύνασϑαι, κραδαινομένους δ᾽ ἑστάναι, μικρὸν δ᾽ ὕστερον καὶ τῶν σκελῶν ἐξα- σϑενησάντων κατασεισϑέντας ὑπὸ λιφαιμίας ἀποψύχειν᾽ πεσόντας δὲ τοὺς αἰτίους τοῦ ϑανάτου συναπολλύναι τρόπῳ τοιῷδε' μηκέτ᾽ ἔχον- τὲς τροφὴν οἱ δράκοντες, ὃν περιέϑεσαν δεσμὸν ἐπιχειροῦσιν ἐχλύειν ἀπαλλαγὴν ἤδη ποθοῦντες, ὑπὸ δὲ τοῦ βάρους τῶν ἐλεφάντων 94Bó- μδνοι πιξξοῦνται καὶ πολὺ μᾶλλον ἐπειδὰν τύχῃ στέριφον (Ov) καὶ λιϑῶδες τὸ ἔδαφος" ἰλυσπώμενοι γὰρ καὶ πάντα ποιοῦντες εἰς διά- λυσιν ὑπὸ τῆς τοῦ πιέσαντος βίας πεδηϑέντες, ἑαυτοὺς πολυτρόπως ἐν ἀμηχάνοις καὶ ἀπόροις γυμνάσαντες ἐξασϑενοῦσι καὶ καϑάπερ οἱ καταλευσϑέντες ἢ τείχους αἰφνίδιον ἐπενεχϑέντος προκαταληφϑέντες, οὐδ᾽ ὅσον ἀνακύψαι δυνάμενοι πνιγῇ τελευτῶσιν. εἰ δὴ τῶν μερῶν ἕκαστον τοῦ κόσμου φϑορὰν ὑπομένει. δηλονότι καὶ ὁ ἐξ αὐτῶν πα- γεὶς κόσμος ἄφϑαρτος οὐκ ἔσται.“ τὸν δὲ τέταρτον καὶ λοιπὸν λό- γον ἀκριβωτέον ὧδέ φασιν. 5i ὃ κόσμος ἀΐδιος ἦν, ἦν ἂν καὶ τὰ ξῷα ἀΐδια καὶ πολύ γε μᾶλλον τὸ τῶν ἀνθρώπων γένος ὅσῳ καὶ τῶν ἄλλων ἄμεινον. ἀλλὰ καὶ ὀψίγονον φανῆναι τοῖς βουλομένοις ἔρευ- vüv τὰ φύσεως. εἰκὸς γάρ, μᾶλλον δ᾽ ἀναγκαῖον ἀνθρώποις συνυπάρ- ξαι τὰς τέχνας ὡς ἂν ἰσήλικας, οὐ μόνον ὅτι λογικῇ φύσει τὸ ἐμμέ- ϑοδον οἰκεῖον, ἀλλὰ καὶ ὅτι ξῆν ἄνευ τούτων οὐκ ἔστιν' ἴδωμεν οὖν τοὺς ἑκάστων χρόνους ἀλογήσαντες τῶν ἐπιτραγῳδουμένων ϑεοῖς μύ- ϑὼν x** εἰ μὴ ἀΐδιος ἄνϑρωπος. οὐδ᾽ ἄλλο τι ξῷον, ὥστ᾽ οὐδ᾽ αἱ

2 δῆλον libri, corr. Bernays. 9 νομήν Usener, μονήν libri. 22 ὄν add. Diels. 25 γυμνώσαντες libri, corr. Turneb. haec argumenta Zenoni tribuit Zeller, sed cf. Diels DG. p. 106sq. et mea Quellenstudien zu Philo p. 41sq.

δεδεγμέναι ταῦτα χῶραι, γῆ καὶ ὕδωρ x«l ἀήρ. ἐξ ὧν τὸ φϑαρτὸν εἶναι τὸν κόσμον δῆλόν ἐστιν."

107 Stobaeus Ecl. I 20,16 p. 171,2 W. (Arii Didymi fr. phys. 36 Diels). Ζήνωνι καὶ Κλεάνϑει καὶ Χρυσίππῳ ἀρέσκει τὴν οὐσίαν μετα- βάλλειν οἷον εἰς σπέρμα τὸ πῦρ, καὶ πάλιν ἐκ τούτου τοιαύτην ἀποτε- λεῖσϑαι τὴν διακόσμησιν οἵα πρότερον ἦν. — Eusebius praep. evang.

XV 18,8. ἀρέσκει γὰρ τὸϊς Στωικοῖς φιλοσόφοις τὴν ὅλην οὐσίαν εἰς πῦρ μεταβάλλειν οἷον εἰς σπέρμα, καὶ πάλιν ἐκ τούτου αὐτὴν ἀποτελεῖσϑαν τὴν διακόσμησιν, οἵα τὸ πρότερον ἦν. xci τοῦτο τὸ

10 δόγμα τῶν ἀπὸ τῆς αἱρέσεως οἱ πρῶτοι καὶ πρεσβύτατοι προσήκαντο Ζήνων τε καὶ Κλεάνϑης καὶ Χρύσιππος.

Arob. ad nat. IL 9. qui ignem minatur mundo et venerit cwm tempus arsurum, non Panaetio, Chrysippo, Zenoni (credit)? Cf. I n. 512 (Cleanthes) II n. 596sq.

15 108 Philargyrius ad Verg. Georg. II 336. Zenon ex hoc mundo quamvis aliqua. intereant, tamen ipsum perpetuo manere, quia inhaereant ei elementa, e quibus generantur materiae: ut dixit crescere quidem, sed ad interitum non pervenire, manentibus elementis a, quibus revalescat.

109 Tatianus adv. Graec. c. b. τὸν Ζήνωνα διὰ τῆς ἐκπυρώσεως

230 ἀποφαινόμενον ἀνίστασϑαι πάλιν τοὺς αὐτοὺς ἐπὶ τοῖς αὐτοῖς, λέγω δὲ Ἄνυτον καὶ Μέλητον ἐπὶ τῷ κατηγορεῖν, Βούσιριν δὲ ἐπὶ τῷ ξενοχτονεῖν καὶ Ἡρακλέα πάλιν ἐπὶ τῷ ἀϑλεῖν, παραιτητέον.

Cf. Nemesius de nat. hom. c. 38. ἔσεσθαι γὰρ πάλιν Σωκράτη

x«i Πλάτωνα καὶ ἕκαστον τῶν ἀνθρώπων σὺν τοῖς αὐτοῖς καὶ φίλοις

ss καὶ πολίταις καὶ τὰ αὐτὰ πείσεσθαι καὶ τοῖς αὐτοῖς συντεύξεσϑαι καὶ

τὰ αὐτὰ μεταχειριεῖσϑαι καὶ πᾶσαν πόλιν καὶ κώμην καὶ ἀγρὸν ὁμοίως ἀποκαϑίστασϑαι. — Cf. II n. 628---681.

110 Sextus adv. math. IX 107. δυνάμει δὲ τὸν αὐτὸν τῷ Ζή-