LIX. O presul vere civitatisSequentia de sancto Dysibodo

1a. O presul vere civitatis, qui in templo angularis lapidis ascendens in celum in terra prostratus fuisti propter deum:   1b. Tu peregrinus a semine mundi desiderasti exul fieri propter amorem Christi.   2a. O mons clause mentis, tu assidue pulcram faciem aperuisti in speculo columbe.   2b. Tu in absconso latuisti inebriatus odore florum per cancellos sanctorum emicans deo.   3a. O culmen in clavibus celi, quod propter perspicuam vitam mundum vendidisti! Hoc certamen, alme confessor, semper habes in domino.   3b. In tua enim mente fons vivus clarissima luce purissimos rivulos eduxit per viam salutis.   4a. Tu magna turris ante altare summi dei, et huius turris culmen obumbrasti per fumum aromatum.   4b. O Disibode, in tuo lumine per exempla puri soni membra mirifice laudis edificasti in duabus partibus per filium hominis.   5a In alto stas non erubescens ante deum vivum et protegis viridi rore laudantes deum ista voce.   5b. O dulcis vita et o beata perseverantia, que in hoc beato Disibodo gloriosum lumen semper edificasti in celesti Ierusalem.   6a. Nunc sit laus deo in forma pulcre tonsure viriliter operante.   6b. Et superni cives gaudeant de his, qui eos hoc modo imitantur.