Aristotelis Opera, vol. II (ed. Bekker, 1831): texto griego de Bekker 791–1462 (opúsculos, Metafísica, Éticas, Política, Retórica, Poética)

ι ο πτεν ΒΕΒΟΠΙΝῚ τὰ. ἌΡΌΡ ΘΕΟΒΟΙΌΝ ΒΕΙΜΕΒΌΜ ας 1894:

ΠΝ ᾿φιων ἀμᾶ μὰν, Ἅ: ΎΨΙ Ἵ Σςς ζ' ᾿ Ψ δ ἐν ἐΚῊῪ "» ἔ »: ΤΟΣ ον πιίῖ ΟΝ, ΚΥΤΥΣΥΕ. ΤΣ ᾿ ἃ τι ν 3 ὙΠ ἪΝ ᾽ ἔχ." δὲν 2 Ὁ.283 τ Ὶ τ ΝΞ ὃν τ εΙ

ν» ἐξὸν ὅσα τοῖς φουχείης συγακώλως ᾿ἀῤψθίβα., ἀκυ ρ νει δ ρὸν 5 μὲν γὰρ

θεῖ, οἷν εἰ. καὶ ὕδωρ καθ᾿ ἑαυτὰ τῇ φύσει λευκά, τὸ δὲ πῦρ καὶ ὁ ε ἥλως, ζανῆά. ον. ἡ «γη δὲ ἐφὶ φύσει. λευκή, παρὰ δὲ τὴν βαφὴν πολύχρους φώμείαι. ἰδῆλον δ᾽ ἐπὶ τῆς τέφρας τατ᾽ 5 αἰσθητὸν εἶναι τὸ πηλίκον καὶ ποῖόν τι τῷ σχήματι τετύ-

ἐς" ἐκκαυθέντος γὰρ τοῦ τὴν βαφὴν πεποιηκότος ὑγροῦ λευκὴ. γίνεται, ὅ παντελῶς δὲ διὰ τὸ τῷ καπνῷ βεβάφϑαι. ρα ὅντίς διὸ ἡποὶν κονία ξανθὰ Ὕνεται, τῷ φλογοειδὰς

᾿ τος: τὸ. ἥδωρ: τὸ δὲ μέλαν χρῶμα. ᾿ κἴ: δ᾽ ἄλλα ἐκ τούτων εὐσύνοπτα τῇ μίξει κεραννυμένων ᾿ ὠλλήλοις γίνεται. τὸ δὲ σκότος ἐκλείποντος ἰδ φοπὸς ἕξ νεζαι»: τριχῶς. γὰρ τὸ μέλαν ἡμῖν φαίνεται. ἦ γὰρ ὅλως

: τὸ μὴ ὁ ὁρώμενόν ἐς: τῇ φύτσει μέλαν ἰπαμά γὰρ τῶν.:: μηδὲν ὅλως 45 ὑδενὶ γὰν ἄλλῳ τὴν Ἰραμ ιν αὐτὸ πυμβαίνω. πέδιηρεα πλὴν

Ἐ τοιότων ἀνακλᾶταί τι φῶς μέλαν), ἢ ἥ ἀφ' ὧν ἢ φέρεται φῶς πρὸς τὰς ὄψεις" τὸ γὰρ μὲ ὁρώμενον, ὅταν ὁ περιέχων τόδε ὁ ὁρᾶται, φακίκείαν ποιεῖ μέλανος. φαῖ:

ἄμμι τὰς ἀκτῖνας" τὼ γὼρ μεταξὺ μόρια τῷ φωτὸς αὐτῶν ἅπαντω εἶναι δοκεῖ ψελάνα διὰ τὸ σκότος. ὅτι δὲ τὸ σκό- τος οὐ χρῶμα ἀλλὰ στέρησίς ἐς τ φωτύῤ᾽, οὐ χαλεπὸν ἐξ ἄλλων τε πολλῶν: ἀρσαμ δῆ»; καὶ μείλιςα ἐκ τοῦ μηδὲ

χηκεν ὃν τὸ σκότος, καθώπερ ἐπὶ τῶν ἄλλων ὁρατῶν. τὸ δὲ φῶς ὅτι πυρός ἐς: χρῶμω, δῆλον ἐκ τῷ μηδεμίαν ἀἄλ- λην ἢ ταύτην ἔχον εὑρίσκεσθαι χρόαν, καὶ διὰ τὸ μόνον. τοῦτο δὲ ἑαυτοῦ: ρητὸν πθηόναν τὼ δ᾽ ἄλλα διὼ τούτου.

“τοῖς στοιχείοις “εἰς ἄλλυλα μεταβαλλόντων. 10 ἐπισκεπτέον δὲ τῦτο. ἔνια γαὰρ ἐκ ὄντα τὸν ἐδὲ πυρὸς εἴδη

τὴν φύσιν φῶς ποιεῖν φνιίνμα εἰ μὴ ἄρα τὸ μὲν τὸ πυ- ρὸς τλίρῶμει φῶς ἐστίν, οὐ βμώτοι καὶ τὸ φῶς πῦὺρός ἐστι χρῶμα ἡγούραψε, ἀλλ ἐνδέχ ε αι μὴ μόνῳ μὲν ὑπάρχειν τῷ πυρὶ: τὴν χρόαν ταύταν, εἶν, "τοι χρῶμα τὸ φῶς αὐτῇ.

τῷ φωτί, καθάπερ καὶ τὴν τῶν ἄλλων σωμάτων ἁπάντων τῇ τὸ σώματος φιαστὰσίῃ. τὸ δὲ μέλαν χρῶμα συμβαΐει

τς ψεταὶ δὲ καὶ τὰ τοιαῦτα ἡμῖν ἅπαντα μέλανα, ἀφ᾽ ὅσων γέόνθαε, ἢ ὅταν ὁ ἀὴρ καὶ τὸ ὕδωρ ὑπὸ τῷ πυρὸς Ἀαρουθῆ,

ἀραιὸν καὶ ὀλίγον ἰσχυρῶς ἀνακλᾶται τὸ φῶς. διὸ καὶ αἱ

σκιαὶ φαίνονται μέλαιναι. ὁμοίως. δὲ. καὶ τὸ ὕδωρ; ἔφανβο καὶ ἀμήραρμ, αν βοσβήνηρσ αι πυρός, καὶ ὁ ἐκ τοῦ κεράμου

᾿ ᾿ πραρχυνθῇ, καθάπερ ἡ τῆς θαλάττης φρύοι" διὰ γὰρ τὴν ὍΣ τραχύτητα τῆς ἐπιφανείας ὀλίγων τῶν ἀὐων προσπιπτο- ᾿ σῶν καὶ διασπωμένου τοῦ φωτός, τὸ σκιερὸν μέλαν. φαΐ, νεται. καὶ τὸ νέφος, ὅταν ἧ πυκνὸν ἰσχυρῶς, διὰ τοῦτο.

᾿΄ μὴ παντελῶς διαδῦνον τὸ φῶς. καὶ γὰρ ταῦτα εἶναι δοκεῖ ας. μέλανα, βάθος ἔχοντα, διὰ τὸ παντελῶς ἀραιὼς ἀνακλῶ-

Ο(οάϊεες ΕΣ ΤΡ ΧΑ σ5ἢ“ εἰ ποππη}}ῖ5 ἰοοῖ5 Οἱρ.

καπνὸς δόρρῃμδιν τὸ ἐνυπάρχοντος ἐν τῷ κεράμῳ ὑγρᾷ καὶ »αομένομ. διὸ καὶ τοῦ καπνοῦ γίνεται μάννας ὅ ἀπὸ τῶν πιόνων καὶ λιπαρῶν, οἷον ἐλαίου καὶ πίττης καὶ δαδός, διὰ τὸ μάλεξια ταῦτα κάεσθαι καὶ «υνέόμαν

ἜΝ ἩΕΜΕῚ τούτοις καὶ τὸ ὕδοῃ καὶ ὁ ἀήρ, ὅταν ἥ 25 ποιεῖν. μέλανα δὲ καὶ ταῦτα γίεται, δι᾽ ὅσων "ῥεῖ τὸ

ὕδωρ, ὅταν βδμ πρῶτον ἀναξηρανθῇ. τὸ ὑγρόν, κα- θάπερ καὶ τὰ ἐν τοῖς τοίχοις κονιώματα. ὁμοίως δὲ καὶ οἱ

2. καὶ ἀέρι οι ρὲ 6“. μιν ὃν ΧΡ, οἵὰ ΕἸΣ. ᾿ 11. εὐσύτοπτα ἐκ. τότων 5. ἱ 13. τριχῆ 1, ΠΠ 411. τὴν φύσιν 5. 1} μέλαν στὰ ἱ. ἢ 15. μέλαν οαΣ ΕΡΗ͂σ. ἢ ἢ ομχ ΩΓ. ὶ 16. φαΐεται ἑ. 18, ἅπωντα ἡμῖν ΣΟΎ Η 5. 1 μέλανα οπὰ ρὲ “5. ἢ 19. ἰσχυρῶς οτὰ ἐ. ἢ 21. ταραχϑὴ 1. ἢ 22. αὐγῶν] αὐτῶν Ρ. ἢ 23. διασπωμένων ΠΡ εἱ ΡΥ Ε. ᾿ἰ 25. Κατα καὶ ΕἸ“. ᾿᾿. αὐτὰ] τοιαῦτα ΜΗ͂ εἰ ρὲ Ε-. ᾿ ἢ παϊτελῶς μὴ, ἤδη παντελῶς ΠΗ͂ οἱ ΡΥ Ε.. 26. διαδὺν ΡΥ 5; διατεῖνον ΠΗ͂, Ἰ!. εἶναι οτα. ΧΑ.