7

7. δ] τὸ 4}. ᾿ 9. ἡτοῇ Τὶ τι Ὁ. ᾿ 18. ὃς Α, ΖΩ ΜῈ τὸ τοοὴ Σιν ἧς δὲ ξιεχὸς ΧὩ. 134. ἔχοι 4.1} 23. ἐχ 4] ὑχὶ Ὁ. Ἡ 29. δυκῇ 8. ἢ 30. συμβιβασθέντος «Α. ἢ 37. ἀληθεύεσθαι οπι Ὁ.

Ἴ. τυὲς ὃ διαιρῶντες Ὦ. ἢ 9. ἡ Ὦ. ἡ 18. ἁμαρτίας] μοχθηρίας ΒΙ.. ἃ 21. ἀδύνατον] εἰς ἀδύνατον 19, ἀδύνατον συνάγων εἰς. δέος, 48.022. καὶ «4: Ἡ συλλελογισμένον «4. 11 25: ἢ] ὡς Ρ. ἢ 217. δόξειεν] ἐ δόξειεν.(Ὦ. “29. δὲ οπι 9. ᾿.30. ὅτος Ὁ. ᾿᾽ 35. συμτε-

παρὰ τὸ πολλαχῶς λέγεσθαι φαίνετωι ὁ ἔλεγχος, δεῖ μόνον, εὐορκεῖ δὲ οὔ" οὐδ᾽ ὁ ὠπειθῶν πείθεται, ἀλλά τι τοὔνομα ἢ τὸν λόγον κυρίως εἶνωι πλειόνων" τὸ δὲ τόνδ᾽ πείθεται. ὅμοιος δ᾽ ὁ λόγος καὶ περὶ τοῦ Ψεύδεσθαι τὸν εἶναι τῶδε τέκνον οὐδεὶς λέγει κυρίως, εἰ δεσπότης ἐςὶ τόω- αὐτὸν ἅμα καὶ ἀληθεύειν" ἀλλὰ διὰ τὸ μὴ εἶγωι εὐθεώρη- νου" ὠλλὰὼ παρὼ τὸ συμβεβηκὸς ἡ σύγθεσίς ἐςιν. ἄρ᾽ ἐξὶ τον, ποτέρως ἄν τις ὠποδοίη τὸ ἁπλῶς ὠληθεύειν ἢ ψεύδε- τῦτο σόν; ναί. ἔςι δὲ τοῦτο τέκνον' σὸν ἄρω τῦτο τέκνον" 5. σθαι, δύσκολον φαΐνεται. κωλύει δ᾽ αὐτὸν οὐδὲν ὡπλῶς μὲν ὅτι συμβέβηκεν εἶναι καὶ σὸν καὶ τέκνον, ἀλλ᾽ οὐ σὺν εἶνωι ψευδῆ, πῇ δ᾽ ἀληθῆ ἢ τινός, καὶ εἶναι ὠληθὴ τινά, τέκνον... ἀληθὴ δὲ μή. ὁμοίως δὲ καὶ ἐπὶ τῶν πρός τι καὶ πὸ καὶ

Καὶ τὸ εἶναι τῶν κακῶν τι ὠγαθόν" ἡ γὰρ φρόνησίς πότε᾽ πάντες γὰρ οἱ τοιῶτοι λόγοι παρὼ τῦτο συμβαΐνσιν. ἐςιν ἐπιςήμη τῶν κακῶν. τὸ δὲ τῦτο τούτων εἶναι οὐ λέ. ἀρ’ ἡ ὑγίειω ἢ ὁ πλῦτος ἀγαθόν; ἀλλὰ τῷ ἄφρονι καὶ μὴ γεται πολλαχῶς, ἀλλὼ κτῆμα. εἰ δ᾽ ἄρω πολλαχῶς 10 ὀρθῶς χρωμένῳ ἀκ ὠγωθόν. ἀγαθὸν ἄρω καὶ οὐκ ἀγαθόν. (καὶ γὰρ τὸν ἄνθρωπον τῶν ζῴων φαμὲν εἶναι, ὠλλ᾽ οὔ τι ἄρα τὸ ὑγιαίνειν ἢ. δύνασθαι ἐν πόλει ἀγαθόν; ἀλλ᾽ ἔςιν ὅτε κτῆμα) καὶ ἐάν τι πρὸς τὼ κακὼ λέγηται ὡς τινός, διὰ ὁ βέλτιον" ταὐτὸν ἄρω τῷ αὐτῷ ἀγαθὸν καὶ οὐκ ὠγωθόν. τοῦτο τῶν κακῶν ἐςίν, ὠλλ᾽ οὐ τῦτο τῶν κακῶν. παρὰ τὸ ἢ οὐδὲν κωλύει ἁπλῶς ὃν ὠγαθὸν τῷδε μὴ εἶναι ὠγωθόν, πῇ ἦν καὶ ὡπλῶς φαίνεται. καΐτοι ἐνδέχεται ἴσως ὠγαθὸν ἢ τῶδε μὲν ὠγωθόν, ὠλλ᾽ ἀ νῦν ἢ ἐκ ἐνταῦθ᾽ ἀγωθόν. ἄρ᾽ εἶναί τι τῶν κακῶν διττῶς, ἀλλ᾽ οὐκ ἐπὶ τῷ λόγου τούτο, 15 ὃ μὴ βούλοιτ᾽ ἀν ὁ φρόνιμος, κακόν; ἀποβαλεῖν δ᾽ οὐ βό- ἀλλ εἴ τι δοῦλον εἴη ὠγωθὸν μοχθηροῦ, μᾶλλον. ἴσως δ᾽ λεται τὠγωθόν" κακὸν ἄρω τἀγωθόν. οὐ γὼρ ταὐτὸν εἰπεῖν οὐδ᾽ οὕτως" οὐ γὰρ εἰ ὠγωθὸν καὶ τούτου, ὠγαθὸν τούτου τὠγαθὸν εἶαι κακὸν καὶ τὸ ἀποβαλεῖν τὠγωθόν. ὁμοίως ἅμα. ἀδὲ τὸ τὸν ἀνθρωπον φάνωι τῶν ζῴων εἶνωι οὐ χέ-ς δὲ καὶ ὁ τοῦ κλέπτου λόγος. οὐ γὼρ εἰ κακόν ἐςῖιν ὃ κλέ- γεται πολλαχῶς" οὐ γὰρ εἴ ποτέ τι σημαΐνομεν ἀφελόν- πτης, καὶ τὸ λαβεῖν ἐςὶ κακόν" οὔκεν τὸ κακὸν βούλεται, τὲς, τῦτο λέγεται πολλαχῶς" καὶ γὰρ τὸ ἥμισυ εἰπόντες 20 ἀλλὼ τὠγωθόν" τὸ γὰρ λαβεῖν ὠγαθὸν ὠγωθόν. καὶ ἡ νό- τοῦ ἔπος δός μοι Ἰλιάδα σημωίΐνομεν, οἷον τὸ μῆνιν ἄει- σὸς κακόν ἐσιν, ἀλλ᾽ οὐ τὸ ἀποβαλεῖν νόσον. ἄρω τὸ δί-

,ὔ “Ὁ ͵ ᾿ ἂν 7 ψΨ, δὲ θεά. καίον τῷ ὠδίκα καὶ τὸ δικαίως τῷ ὠδύκως αἱρετώτερον: ἀλλ Ν ΝΥ Ν 7 7 ἍἋ ΩΥ ΩΝ ἌἍ 7 εν ᾿ 7] Ν " Τὲς δὲ παρὰ τὸ κυρίως τόδε ἢ πῇ ἢ ποῦ ἢ πῶς ἢ ἀποθανεῖν ὠδίκως αἱρετώτερον. ρα δίκαιόν ἐςιν τῷ αὑτοῦ

7) 2 ᾿ ἈΝ “" Ψ ὃν Ἵ Ν 7 ἢ - Ἃ πρός τι λέγεσθωι καὶ μὴ ἁπλῶς, λυτέον σκοποῦντι τὸ συμ- ἔχειν ἔκωςον; ἃ δ᾽ ἀντις κρίνῃ κωτὼ δόξαν τὴν αὑτοῦ, κἀν.

πέρασμα, πρὸς τὴν ἀντίφασιν, εἰ ἐνδέχεται τούτων τι πε- 5 ἢ ψευδῆ, κύριά ἐςιν ἐκ τῷ νόμκ᾽ τὸ αὐτὸ ἄρω δύκωιον καὶ πονθέγωι. τὰ γὰρ ἐναντία καὶ τὰ ἀντικείμενα καὶ φάσιν ἀ δίκαιον. καὶ πότερω δεῖ κρίνειν τὸν τὼ δίκαια λέγοντα ἢ καὶ ἀπόφασιν ἁπλῶς μὲν ἀδύνατον ὑπάρχειν τῷ αὐτῷ, τὸν τὼ ἄδικα; ἀλλὰ μὴν καὶ τὸν ἀδικούμενον δίκωιόν ἐς ιν πῇ μώτοι ἑκάτερον ἢ πρός τι ἢ πῶς, ἢ τὸ μὲν πῇ τὸ δ’ ἱκανῶς λέγειν ἃ ἔπαθεν" ταῦτω δ᾽ ἦν ἄδικα. ἃ γὰρ εἰ πα-

7, 7 ᾿ “ι΄ ͵, 7 Ἄτος ὡπλῶς, ἀδὲν κωλύει. ὥς εἰ τόδε μὲν ἁπλῶς τόδε δὲ πῇ, θεῖν τι ἀδίκως αἱρετόν, τὸ ἀδίκως αἱρετώτερον τῷ δικαίως

ὅπω ἔλεγχος. τῦτο δ᾽ ἐν τῷ συμπεράσματι θεωρητέον πρὸς 3) ἀλλ ὡπλῶς μὲν τὸ δικωίως, τοδὶ μέντοι ἀδὲν κωλύει ἀδὲ- ἈΝ ΩΝ Χ λοὰ τὴν ἀντίφασιν. κως ἢ δικαίως. καὶ τὸ ἔχειν τὰ αὑτῷ δίκωιον, τὸ δὲ τἀλ- Ἁ ΝῚ ΄ “" 7 »“"ὝΆ 7 7 7 ΄ ΝῚ Ἑϊσὶ δὲ πάντες οἱ τοιοῦτοι λόγοι τῶτ᾽ ἔχοντες. ἂρ λότριω οὐ δίύκαιον᾽ κρίσιν μέντοι ταύτην δικαίαν εἶνωι ἀδὲν λ Ρ Δ Χ 7 Ἀ ᾿ ““ ᾽ Ἁ ν Ψ ᾿ ΔΨ 7 Ἂ» " » 7 ᾿ ἐνδέχεται τὸ μὴ ὃν εἶναι; ἀλλὰ μὴν ἔς: γέ τι μὴ ὄν. ὁμοίως κωλύει, οἷον ἂν ἢ κατὰ δόξαν τῷ κρίναντος" οὐ γὰρ εἰ δί- ν ἃ " ΨΚ »ν Ὁ εὰ ἃ Ἃ 7 ᾿ »" 7 7 Δ δὲ καὶ τὸ ὃν ἀκ ἔςαι" οὐ γὼρ ἔςαι τι τῶν ὄντων. ἄρ᾽ ἐν- καιον τοδὶ ἢ ὠδί, καὶ ὡπλῶς δίκαιον. ὁμοίως δὲ καὶ ἄδικα Χ ὅς Ο τοὰν ᾽ - ἢ: “ Φοεν Ὁ 4 ᾽ δὲ ἥ ΄ ῸΝ δύ ἄνες ον 2 ἈΝ 3 δέχεται τὸν αὐτὸν ὥμω εὐορκεῖν καὶ ἐπιορκεῖν; ἄρ᾽ ἐγχω- 35 ὄντω ὀδὲν κωλύει χέγειν γε αὐτὰ δύκωιῃν εἶγωι" οὐ γὰρ εἰ ἣν τὸν “ 4 ι Δ., Ψ Ψ

ρεῖ τὸν αὐτὸν ἅμα τῷ αὐτῷ πείθεσθωι καὶ ὠπειθεῖν; ἢ ὅτε λέγειν δίκαιον, ἀνώγκη δίκαια, εἶναι, ὥσπερ ὁδ᾽ εἰ ὠφέλι-

Ν λ “" 7 ν ἃ Ὦ Ψ ει ΔΑ ΝῚ λ ν »"» Ζ [χή τὸ εἶναί τι καὶ εἶγωι. ταὐτόν; τὸ δὲ μὴ ὃν, ὁκ εἰ ἔςι τι, μον λέγειν, ὠφέλιμω. ὁμοίως δὲ καὶ ἐπὶ τῶν δικαίων. ὥς" “᾿ς ἢ ““..Ἂ»,ὕ ᾿ Ν᾿ ͵, ͵ γ ἀροα Ἃ ν᾿ καὶ ἔςιν ὡπλῶς" ὅτ᾽ εἰ εὐορκεῖ τόδε ἢ τῇδε, ἀνώγκη καὶ ὑκ εἰ τὰ λεγόμενα ἀδίκω, ὁ λέγων ἀδίκων νικᾷ" λέγει γὰρ

: 7 ψ, δὰ 7 νι Δ -“ λ “, εὐορκεῖν, ὁ δ᾽ ὀμόσας ἐπιορκήσειν εὐορκεῖ ἐπιορκῶν τοῦτο ἃ λέγειν ἐςὶ δίκαιω, ἁπλῶς δὲ καὶ παθεῖν ἀδικω.

2. κύριον 1). 11 5. τῦτο τὸ τέκνον 1). 11. καὶ γὰρ καὶ τῶν ζώων φ. εἶναι τὸν ἄγθρωπον 10. 1 'ὕτι] ὅτε Ὁ. 1} 16. ἀγαθὸν ὃν μοχθ. 2). ἢ 18. ἅμα δ᾽ ἐδὲ 1). 11 19. σημαινόμενον «Α΄. ἢ 25. τὴν οτχ Ὁ. ᾿ 33. τι οτχι Ὦ. ἰΪ 37. τι καὶ εἶγωι οἵὰ «4. || 38. τόδε] τῶδε Ὁ. ἢ 89. τοῦτο] πλὴν τοῦτο Ὦ. ᾿

5. δυσκόλως 4. Π 7. πὉ] πῶς 10..ὄ 1 11. ἔσιν ἄρα ὅτε Ὦ. ᾿ἰ 12. ταυτὸ Β΄). 1 20. ἀγαθὲν α]τογατμα οπὶ 2. ᾿ 21. ἀποβάλ- λειν 1). 1 26. καὶ οπχ 10. ᾿ 27. τὸν ἀπὶθ τὼ ομχ (Ὁ. |! 28. ἱκαγὸς «4. } 29. τινα 1). 1} 80. τὸ 2. 1} 81. τὰ ἀλλότρια Ὁ.

26 τς πῆς δὲ παρὰ τὸν ὁ ὁρισμὸν γρομένις τὸ ἐλέγχο, κα- ὁμωνύμων ὁτὲ μὲν ἀμφοῦ ὁτὲ δ᾽ οὐδετέρῳ ὑπάρχει, ὥςε

χπερ ὑπεγράφη πρότερον, ὠπαντητέον σκοποῦσι τὸ συμ» μὴ ὡπλοῦ ὄντος τοῦ ἐδρωτήματος ὡπλῶς ἀπυκῤδομιδας

πέρασμα πρὸς τὴν ἀντίφασιν, ὅπως ἔςαι τὸ αὐτὸ καὶ κατὰ οὐδὲν συμβαύει πάσχειν, ὁμοίως καὶ ἐπὶ τούτων. ὅταν τὸ αὐτὸ καὶ πρὸς τὸ αὐτὸ καὶ ὡσαύτως καὶ ἐν τῷ αὐτῷ μὲν ἦν τὼ πλείω τῷ ἑνὶ ἢ τὸ ἕν τοῖς πολλοῖς ὑπάρχῃ, τῷ χρόνῳ. ἐὰν δ᾽ ἐν ἀρχῇ τρυσρηνων οὐχ, ὁμολογητέον ὡς 5 ἁπλῶς δόντι καὶ ὡμαρτόντι ταύτην τὴν ὡμαρτίαν ὑδὲν ὑπε- ἀδύνατον τὸ αὐτὸ εἶναι διπλάσιον καὶ μὴ διπλάσιον, ἀλλὰ ναντίωμα συμβαΐει" ὅταν δὲ τῷ μὲν τῷ δὲ μή, ἢ πλείω φατέον, μὴ ᾿ μότοι ὡδί, ὥς ποτ᾽ ἤν τὸ ἐλέγχεσθαι δίωμο- κατὼ πλειόνων, καὶ ἕξιν ὡς ὑπάρχει ἀμφότερα ἀμφοτέ- λογημένον. εἰσὶ δὲ πάντες οἶδ᾽ οἱ λόγοι παρὼ τὸ τοιοῦτο. ἄρ᾽ βοις, ἔς: δ᾽ ὡς ἐκ ὑπάρχει πώλιν, ὥςε τῦτ᾽ εὐλαβητέον. ὁ εἰδὼς ἕκαςον ὅτι ἕκαςον, οἶδε τὸ πρῶγμα; καὶ ὁ ἀγνοῶν οἷον ἐν τοῖσδε τοῖς λόγοις. εἰ τὸ μέν ἐςιν ἀγαθὸν τὸ δὲ κα- ὡσαύτως; εἰδὼς δέ τις τὸν Κορίσκον ὅτι Κορίσκος, ἀγνοοίη 10 κόν, ὅτι ταῦτα ἀληθὲς εἰπεῖν ἀγαθὸν καὶ κακὸν καὶ πά- ὧν ὅτι μουσικός, ὅςε ταὐτὸ ἐπίςαται καὶ ὀγνεῖ. ἄρα τὸ λιν μήτ᾽ ὠγαθὸν μήτε κακόν" οὐκ ἔςι γὰρ ἑκάτερον ἑκά- τετρίπηχυ τὸ τριπήχεος μεῖζον: γένοιτο δ᾽ ἂν ἐκ τριπήχες τερον, ὥςε ταὐτὸ ὠγαθὸν καὶ κακὸν καὶ οὔτ᾽ ὠγαθὸν οὔτε τετράπηχ» κατὰ τὸ μῆκος" τὸ δὲ μεῖζον ϑάναν ον ναι κακόν. καὶ εἰ ἕκαςον αὐτὸ αὑτῷ ταὐτόν, καὶ ἄλλε ἕτερον" αὐτὸ ἄρα. αὑτῷ μεῖζον καὶ ἔλαττον. ἐπεὶ δ᾽ ὑκ ἄλλοις ταὐτὰ ὠλλ᾽ αὑτοῖς, καὶ ἕτερα αὑτῶν,

21] Τοὺς δὲ παρὰ τὸ αἰτεῖσθαι καὶ λώμβάνευ τὸ ἐν ἀρχῇ 45 ταὐτὰ ἑαυτοῖς ὄτερα καὶ ταὐτά. ἔτι εἰ τὸ μὲν ὠγαθὸν" κα-

: "ΡΒΒΗΝ μέν, ἂν ἢ δῆλον, ὁ δυῆοον, οὐδ᾽ ἂν δῶζον ἤ ἥ, κὸν γύεται, τὸ δὲ κακὸν ὠγαθόν ἐςῖιν, δύο γένοιτ᾽ ἄν. δυοῖν λέγοντα τἀληθές. ἂν δὲ λάθῃ, τὴν ἄγνοιαν διὼ τὴν μοχθη- τε καὶ ἀνίσων ἑκώτερον αὐτὸ αὑτῷ ἴσον, ὥςε ἴσα καὶ ἄνισα ρἷαν τῶν τοιότων λόγων εἰς τὸν ἐρωτῶντα μετας ρεπτέον ὡς ὁ αὐτὰ αὑτοῖς.

διειλεγμένον" ὁ γὰρ ἔλεγχος ἄνευ τῷ ἐξ ἀρχῆς. εἶ εἶθ᾽ ὅτι ἐδόθη Ἐμπίπτουσι μὲν ἕν ὅτοι καὶ εἰς ἄλλας λύσεις" καὶ οὐχ, ὡς τούτῳ χρησομένου, ἀλλ᾽ ὡς πρὸς τῦτο συλλογιου- 20 γὰρ τὸ ἄμφω καὶ τὸ ἅπαντα πλείω σημαίνει" ὕκων ταὐ- βόου τοὐναντίον, ἢ ἐπὶ τῶν παρεξελέγχων. τόν, πλὴν ὄνομα, συμβαΐει φῆσαι καὶ ἀποφῆσαι" τοῦτο

28 Καὶ τὺς διὼ τῷ παρεπομέου συμβιβάζοντας ἐπ᾿ αὐτῷ δ᾽ οὐκ ἣν ἔλεγχος. ὠλλὰ φανερὸν ὅτι μὴ μιᾶς ἐρωτήσεως τοῦ λόγου δεικτέον. ἔς: δὲ διττὴ ἡ τῶν ἑπομένων ἀκολόθη- τῶν πλειόνων γσομέων; ἀλλ᾽ ἐν καθ᾽ ἑνὸς φάντος ἢ ἀπο- σις. ἢ γὰρ ὡς ἊΨ ἐν μέρει τὸ καθόλου, οἷον ἀνδρώπῳ. ζῷον: φώντος, ὑκ ἔςαι τὸ ἀδύνατον.

Ἶ ἀξιοῦται γάρ. εἰ τόδε μία τῦδε, καὶ τόδ᾽ εἶναι μετὰ τῦδε. 25 Περὶ δὲ τῶν ἀπαγόντων εἰς ταὐτὸ πολλάκις εἰπεῖ,31 ἢ κατὼ τὰς ἀντιθέσεις" εἰ γὰρ τόδε τῷδε ἀκολεθεῖ, τῷ ἀν- φανερὸν ὡς οὐ δοτέον τῶν πρός τι λεγομένων σημαδειν. τι τικειμένῳ τὸ τηῤοριετοσὶ παρ᾽ ὃ καὶ ὁ τοῦ Μελίσσου λό- χωριζομένας καθ᾿ αὐτὼς τὼς κατηγορίας, οἷον διπλώσιον γος" εἰ ἫΝ τὸ δον ἔχει ἀρχήν, τὸ ἀγένητον οὐρὰ μὴ ἄνευ τῷ διπλάσιον ἡμίσεος, ὅτι ἐμφαύεται. καὶ γὰρ τὼ ἔχειν, ὥ ὥς εἰ ἀγένητος ὁ ἐρανός, καὶ ἄπειρος. τὸ δ᾽ ὑκ ἔςιν᾽ δέκα ἐν τοῖς ἑνὸς δέουσι δέκα καὶ τὸ ποιῆσαι ἐν τῷ μὴ ποι- ἀνώπαλιν γὼρ ἡ ἀκολούθησις. 30 ἤσαι, καὶ ὅλως ἐν τῇ ὠποφάσει ἡ φάσις" ἀλλ᾽ ὅμως οὐκ

29 Ὅστοι τε παρὼ τὸ προς θέναι τι συλλογίζονται, σκο- εἴ τις λέγοι τοδὶ μὴ εἶναι λευκόν, λέγει αὐτὸ λευκὸν εἶναι. πεῖν εἰ ὠἀφαιρομόώου συμβαύει μηδὲν ἧττον τὸ ἀδύνατον. τὸ δὲ διπλάσιον ἀδὲ σημαΐει ὑδὲν ἴσως, ὥσπερ ἐδὲ τὸ ἐν κἄπειτα τοῦτο ἐμφανιςέον, καὶ λεκτέον ὡς ἔδωκεν ὁχ ὡς τῷ ἡμίσει" εἰ δ᾽ ἄρα καὶ σημαύει, ὠλλ᾽ ἡ ταὐτὸ καὶ συνῃ- δοκῶν ἀλλ᾽ ὡς πρὸς τὸν λόγον, ὁ δὲ κέχρηται οὐδὲν πρὸς ρημένν. δ᾽ ἡ ἐπιςήμη ἐν τῷ εἴδει, οἷον εἰ ἔςιν ἡ ἰατρικὴ τὸν λόγον. 85 ἐπιςήμη, ὅπερ τὸ κοινόν" ἐκεῖνο δ᾽ ἦν ἐπιςήμη ἐπιςητὰ. ἐν 80. Πρὸς δὲ τὸς τὼ πλείω ἐρωτήματα ἕν ποιοῦντας εὐθὺς δὲ τοῖς δι᾿ ὧν δρίίπαι κατηγορουμένοις τῦτο λεκτέον, ὡς ἐν ἀρχῇ διορις ἐον. ἐρώτησις γὰρ μία πρὸς ἣν μία ὠπόκρι- ἀ τὸ αὐτὸ χωρὶς καὶ ἐν τῷ λόγῳ τὸ δειλούμενον, τὸ γὰρ σίς ἐςιν, ὥς᾽ οὔτε πλείω καθ᾽ ἑνὸς ὅτε ἕν κατὰ πολλῶν, κοῖλον κοινῇ μὲν τὸ αὐτὸ δηλοῖ ἐπὶ τῷ σιμοῦ καὶ τοῦ ῥοι- ἀλλ ἕν καθ᾽ ἑνὸς φατέον ἢ ἀποφατέον. ὥσπερ δὲ ἐπὶ τῶν κοῦ, προς θέμενον δὲ ὀδὲν κωλύει, ἀλλὼ τὸ μὲν τῇ ῥυὶ τὸ

Ἵ. γενομέγοις 1). ἢ 3, πρὸς] τὸ πρὸς 418. ἢ 8. δὲ] δ᾽ οἱ 1). 1} τοιῦτον 1). ἢ 10. ἀγνοεῖ 1. 12. δ᾽ οτι Ὁ. ΠΕ 13. τὸ ΡυΪὰ5. οἵα 1. ᾿ὶ 16. πυνθανομένων ἂν ΠΏ. Π 18. μετατρεπτέον Ὁ. ἢ 20. τότῳ] ὅτω Ὁ. ἢ 22. συμβιάζοντας Ὦ. 24. τὸ 418. 1} 28. ἀγένητον εἰ 29. ἀγέννητος Ὦ. ἃ 31, ὦ ΏὨ. [

3. καὶ] δὲ καὶ 4. ἢ ἀ. πλείονα 1). 5. ἁμαρτάνοντι «4. [Π6. μὲ] μὲν ἦ Ὁ. 1} 8. ἐχ οτὰ (Ὁ. || 12. ταὐτὸ] ταυτὸ τὸ Ὁ. 13. ταυτὸ Β. 1 16. γένουτ᾽ ΒῺ. Π 19. ἔν οτὰ Ὦ. ἢ 20. τὰ 8. [ τὰ 482. ἢ πώτα ΤΏ. ἢ 31. λέγει «Α΄. ἢ 32. ἴσως μόνον ὥσπερ Ὁ. Υ τὸ οπι.4. ᾿ὶ 84. ἡ ροκὶ ἔξιν οπι 19. ΠΠ 36. δηλῆνται 2. ἢ] 38. ροιπῃ Ὦ.

δὲ τῷ σκέλει συμβαίνει" ἔνθα μὲν γὼρ Τὸ σιμόν, ἔνθα, δὲ

τὸ ῥαιβὸν σημαίνει". καὶ ὑδὲν διαφέρει εἰπεῖν ῥὶς σιμὴ ἢ ῥὶς

κοίλη. ἔτι οὐ δοτέον τὴν Ἀέξιν κατ᾽ εὐθύ. ψεῦδος γάρ ἐςιν.

ὦ γάρ ἐς! τὸ σιμὸν ὃς καίλη ἀλλὰ ρεὶς Ἰὐδν οἷον πάθος,

ὥς᾽ οὐδὲν ὦ ἄτοπον, εἰ ἡ ἃς ἡ σιμὴ ῥίς ἐςιν ἔχουσα κοιλό- 5 πῶς ὠπαντητέόν πρὸς αὐτός, φανερὸν ἐ ἐκ τῶν εἰρημένων Δεῖ δὲ καὶ κατανοεῖν ὅτι πάντων τῶν λέψων. οἱ ἀμ

Περὶ δὲ τῶν συλοιμισμῶν, Ὁ παρ᾿ ὅ τι μὲν φαίνονται συμβαύειν, εἴπομεν πρότερον, ὡς δὲ λυτέον, ἐπ᾽ αὐτῶν. τῶν λόγων ἔςαι φανερόν. ἅπαντες γὼρ οἱ τοιοίδε τῦτο βέλονται

κατασκευάζειν. ὧρ᾽ ὃ λέγεις ὠχηθῶς, καὶ ἔς: τῦτο ὠλη- 10 νόμενον"

θῶς; φῇς δ᾽ εἶναί τι λίθον" ἔξιν ἄρα, τι λίθον, ἢ τὸ λέ- γειν λίθον ἀκ ἔς: λέγειν ὃ ἀλλ ὅν, δὲ τῦτο. ὠλλὼ τῦτον" εἰ ἦν. ἔροιτό τις, ὧρ᾽ ὃν ἀληθῶς λέγεις, ἔςι τῦτον, ὅς ἂν δοκοίη ἑλληνίζειν, ὥσπερ ἀδ᾽ εἰ ἔροιτο, ὧρ᾽ ἣν λέγεις εἶναι,

τὸ δὲ τῦτον λίθον" ἐδόθη δ᾽, ἢ ἐπιςήμυνν ἔχεις, ἐπίςασθαι, ὁ τότο, ὠλλὰ τῦτο, ὥς ἀ λίθῳ ἀλλὰ τὸν λίθον. Ἔν.

Ὅτι μὲν ἦν οἱ τοίδτοι τῶν λόγων ὁ συλλογίζονται σο- λοικισμὸν ὠλλὰ φαδοίθι καὶ διὰ τί τε ΦαθΟδΝΝ καὶ

εἰσι ῥῴος κατιδεῖν οἱ δὲ χωλεπώτεροι, παρὼ τί καὶ ἐν τίνι παρωλογίζοντωι τὸν ὠκέοντα, πολλάκις οἱ αὐτοὶ ἐκείνοις ὄντες. τὸν αὐτὸν γὰρ λόγον δεῖ καλεῖν τὸν παρὰ ταὐτὸ γι- ὁ αὐτὸς δὲ λόγος τοῖς μὲν παρὰ τὴν λέξιν τοῖς δὲ παρὼ τὸ συμβεβηκὲς τοῖς δὲ παρ᾽ ἕτερον δόξειεν ἀν εἶς. γαι διὼ τὸ μεταφερόμενον ἕκαςον μὴ ὁμοίως εἶνωι δῆλον, ὥσπερ ὧν ἐν τοῖς παρὼ τὴν ὁμωνυμίαν, ὅσπερ δοκεῖ τρόπος εὐηθέςωτος εἶγωι τῶν παρωλογισμῶν, τὼ μὲν καὶ τοῖς τυ-

ἔςιν ἧτος; ξύλον δ᾽ εἶπεν ὕτὸς, ἢ ὅσα μήτε θῦλυ μήτ᾽ ἄρ- το χϑσίν ἐξὶ δῆλα (κωὶ γὰρ οἷ λόγοι σχεδὸν οἱ γελοῖοι πάν-

Ψ Ρεν σημαίνει, ἀδὲν διαφέρει. διὸ καὶ ὁ γύετωι σολοικισμός, ο΄, ᾿ Ὑ εἰ ὃ λέγεις εἶναι, ἔςι τῦτο; ξύλον δὲ λέγεις εἶγαι" ἔςιν ἄρω 4 -“ 7 ξύλον. ὁ δὲ λίθος καὶ τὸ τος ἄρρενος ἔχει κλῆσιν» εἰ δὴ Ε ᾿ς τῶν δ ἢ » “ 3», 7 Ε ᾽ Φ ἢ τις ἔροιτο; ἄρ᾽ Ὁτὸς ἐςν αὕτη; εἶτα πάλιν, τί δ᾽; ὑχ ὅτός

τες εἰσὶ παρὼ τὴν λέξιν, οἷον ἀνὴρ ἐφέρετο κατὰ κλίμακος δίφρον, καὶ ὅπε ςέλλεσθε; πρὸς τὴν κεραίαν. καὶ. ποτέρα τῶν βοῶν ἔμπροσθεν τέζετωι; ἀδετέρω, ἀλλ᾽ ὄπισθεν ἄμφω. καὶ κωθαρὸς.ὁ βορέας; ὁ δῆτα ὠπεκτόνηκε γὼρ τὸν πτωχὸν

“ δ Ὁ 7 Ἁ ἈΝ 7] Ἵ “Ἢ ᾿ ἐςι Κορίσκος; εἶτ᾽ εἴπειεν, ἔςιν ἄρω ὅτος αὕτη, ἀ συλλελό- 20 καὶ τὸν ὠνάμεενον. ἄρ᾽ Ἐϑαρχος; ἡ δῆτω, ἀλλ᾽ ᾿Απολλω-

Χ 7 9. 5» ὧν 7 Ζ7Ζ “ γιςαι τὸν σολοικισμιόν, ἀδ᾽ εἰ τὸ ἹΚορίσκος σημαύει ὅπερ αὕτη, μὴ δίδωσι δὲ ἀποκρινόμενος, ἀλλὰ δεῖ τῦτο προτ- ερωτηθῆναι. εἰ δὲ μήτ᾽ ἔστιν μήτε δίδωσιν, οὐ συλλελό-

Υ “ ᾿' ΜΝ Ἁ ΝΑ. 7 ς Ψ, Ἂν γιξςαι οὔτε τῳ οντι ὅτε προς τον ἩρωτΎγμ νον. ὁμοίως οὖν

δεῖ κἀκεῖ τὸν λίθον σημαΐνειν οὗτος. εἰ δὲ μήτε ἔς: μήτε 5 τὸ

δίδοτωι, ὁ λεκτέον τὸ συμπέρασμω" φαύεται δὲ πάρὰ τὸ τὴν ἀνόμοιον πτῶσιν τοῦ ὀνόματος ὁμοίαν φαίνεσθαι. ἄρ᾽ ἀληθές ἐςιν εἰπεῖν ὅτι ἔςιν αὕτη, ὅπερ εἶωι φὴς αὐτήν; εἶναι δὲ φὴς ἀσπίδα" ἔςιν ἄρω αὕτη ὠσπίδα. ἢ ἐκ ἀνάγκη,

7 Ν Ν ΝῚ γᾺ λ ψν." Ὅδρ ᾿ς γίδης. τὸν αὐτὸν δὲ τρόπον καὶ τῶν ἀλλων σχεδὸν οἱ πλεῖ-

ςοι. τὰ δὲ καὶ τὸς ἐμπειροτώτος φαύεται λανθώνειν᾽ ση-᾿

- ἃ 7 ω 7 ΄ὔ λ Ὁ ὐ Ὁ ὔἷ μεῖον δὲ τότων ὅτι μώχοντωι πολλάκις περὶ τῶν δνομώ- ᾿ 7 ΠῚ χ ὙΡΉ, ν΄ ἧς |0Ὸ0}

των., οἷον πότερον ταὐτὸν σημαίνει κατὼ πάντων τὸ ὃν καὶ ΔΨ Χ Χ 7 ΣΟ

Ἐν ἢ ἕτερον. τοῖς. μὲν γῶὼρ δοκεῖ ταὐτὸν σημνωΐνειν τὸ ὃν λ Χ Ἀ ψ, 7, λ 7., - καὶ τὸ ἔν" οἱ δὲ τὸν Ζήνωνος λόγον καὶ Παρμενίδει[ λύυσι δον, »“ ΄ Ἀ ἃ, ἐθΑν Δδο ὅν, ἀν. ἢ διὼ τὸ πολλαχῶς φάναι τὸ ἕν λέγεσθαι καὶ τὸ ὃν. ὁμοῖ-

Ν ᾿ λ ᾿Ν ᾿ ΄ ᾿ ““ Ὑ ὡς δὲ καὶ περὶ τοῦ συμβεβηκότος καὶ περὶ τῶν ἀλλων

: ΚΑ 3. ἔκωςον οἱ μὲν ἔσοντωι ῥῴους ἰδεῖν οἱ δὲ χωλεπώτεροι τῶν

7 7 Χ λ ᾿ ͵ Ἃ εἰ μὴ τὸ ποθ ὠσπίδα σἡμαύει ὠλλ' ἀσπίς; τὸ δ᾽ ὠσπίδω 30 λόγων" καὶ λαβεῖν ἐν τίνι γένει, καὶ πότερον ἔλεγχος ἢ ὅκ

ταύτην. ἀδ᾽. εἰ ὃ ὃ. φὴς εἴνωι τῦτον, ἐσὺ ὑπ, φὴς δ᾽ εἶναι Κλέωνα. ἔς!τν ἄρα ὅτος Κλέωνα" ὦ γὰρ ἔςιν ὅτος Κι λέωνώ" " ΟΥ̓ νος ἢ Ψ “ “ Ψ» Φ », ὦν Ἶ ὑδὲ εἴρητωι γὰῤ ὅτι Ὁ φημι εἶναι τῦτον, ἐςιν ὅτος, ὁ τῦτον" ὁδὲ Δ Ρ Ἀ 7 “

γῶὼρ ἂν ἑλληνίζοι ὅτως τὸ ἐρώτημα λεχθέν. ἄρ᾽ ἐπίςασαι ὕω "Ὁ λ, δ Ἃ

σημαωΐνει τὸ τῦτο ἐν τῷ ἀρ᾽ ἐπίξασαι τῦτο καὶ ἐν τῷ τῦτο δὲ λίθους, ἀλλ᾽ ἐν μὲν τῷ πρώτῳ τῶτον, ἐν δὲ τῷ ὑςέρῳ 4.: ἀβ ἊΝ τρῶς; 7 Ε 2 Ὃν “᾿, 3 7] ᾽ ὅτος. ἄρ᾽ ὃ ἐπιςήμην ἔχεις, ἐπίςασαι τῦτο; ἐπιςήμην δ

Ὑ' Δ Ἀ 7 ἔχεις λίβα" ἐπίςασαι ἄρα λίθε. ἡ τὸ μὲν τότε λίθε λέγεις,

1. σημαΐει 4182. 15. ὕτως Ώ. ἵ εἰπεῖν Ὁ. ἵ 18. καξιὶ Ὁ 80. σημαίνη Ὦ. 33. ὅτι οὰ «4. ᾿ ὅ

Ἵ “ἅΜν »“᾿ ἐπίξασαι ἄρω λίθος. ἡ ἀ ταὐτὸ 35 δ᾽ ἐν τοῖς ἐριστικοῖς, πῶς εἴπῃ τις τὸ προταθέν. δὶόπερ ἐν τοῖς συλλογις κοῖς οἱ δριμυύτεροι λόγοι ζητεῖν μῶλλον ποι- ᾿

Ι- ἔνθα μὲν -- Ὡ. σημαίνει. οπι 4}. ἢ ὅ. ἡ ροβῖ δὲς οὶ 48}. «ἢ 19. ὅτως ἐξὶν αὐτὴ Ὁ. [ὀ20. εἴποιεν Ὁ. 1 23. συλλελογίσθαι Α΄. 26. δέδοται Ὦ. 1}

, Ὁ. Ι. 37. δὲ δηΐς λίθος οπχ «Ὁ. ᾿ὕςερον 1). 1} 139. λίθε. 7] λίθος. ἡ Ὁ.

25. 1.4. καὶ διὰ τί τε φαίνονται. ὁτὰ «Α΄. ᾿Π 5, πρὸς] ὡς 12. ἢ 8. παραλογίζεται 1. ἢ ἐκεῖνοι ΑἹ. 1} 9, τὸν ῬΟἙΣ ὄντες.

7. Ὁ τά. μὲν] μῶτοι Ὁ. ἢ 17. ςέλλεσθαι 8... }} ᾿καρτερίαν ΑΔ. 1}. 20. ὀνόμενον 19. 1} 24. ταυτὸ ΒΒ, ταῦτα 22. [ἢ

ἔλεγχος, οὐ ῥᾳίδιον ὁμοίως περὶ πάντων. Ἔς, δὲ δριμυὺς λόγος. ὅστις ὠπορεῖν ποιεῖ μάλιστα" δώκνει γὼρ οὗτος μώλις. ἀπορία δ᾽ ἐςὶ διττή, ἡ μὲν ἐν

τοῖς συλλελογισμένοις, ὅ τι ὠνέλῃ τις τῶν ἐρωτηματων, ἡ

οὖσιν. ἔς: δὲ συλλογιςικὃς μὲν λόγος δριμύτατος, ὧν ἐξ

ὅτι μώλιςα δοκάντων ὅτι μάλιςω ἔνδοξον ἀναιρῇ. εἷς γὰρ

Ἃ. ε -“ ᾽ ὧν ὁ λόγος μετατιθεμένης τῆς ἀντιφώσεως ὥπαντας ὁμιοίες

25. ταυτὸ ΒΒ. ἵἱ τὸ ὃν -- 26. δὲ] καὶ ἔνιοι δὲ 2. || 37... λόγος μὲν 23. δ 89. ὁ οτὰ Ὁ.

ἕξει. » ϑῥαλνγμονν» 2ὼ ἀεὶ γὰρ ἐξ ἐνδόξων ὁμοίως ἔνδο- πειραφικῆς. ἐπεὶ δὲ προσκατασκευοίζεται πρὸς αὐτὴν διὰ

ζον ν ἀναιρήσει ἢ κατασκευάζει, διόπερ ὕπνο ἀνωγκοῖον.. μάλιςα Ῥμὲν ἦν ὁ εὐρεο λο δριμιύς, ὁ ἐξ ἴσου. τὸ ᾿νυμαὰξ ᾿σμα ποιῶν τοῖς ἐ φυνίβανὶ, δεύτερος δ᾽ ὁ ἐξ ἁπάντων ὁμοῖ-

τὴν τῆς σοφιςικὴς γείτνίωσιν, ὡς ὦ μόνον πεῖραν δύναται λαβεῖν διαλεκτικῶς ἀλλὰ καὶ ὡς εἰδώς, διὼ τῶτο ἃ μιάνον τὸ λεχθὲν ἔργον ὑπεθέμεθα τῆς »ραγμωτείας, τὸ λόγον

ων" οὗτος γὰρ ὁμοίως ποιήσει τὰρε ἀτὰ ποῖον τῶν ἐρωτημι- 5 δύνασθαι λαβεῖν, ἀλλὼ καὶ ὅπως λόγον τέγος παν φυλά-

τῶν ἀναιρετέον. τοῦτο δὲ χαλεπόν" ἀναιρετέον μὲν γώρ, ὅ ὍΡῈ ἀναιρετέον, ἄδηλον. τῶν δ᾽ ὀϊςρῶν δριμύτατος. μὲν ὃ

ξομεν τὴ θέσιν ἂν δὲ ὀδυξονάτων ὁμοτρόπως. τὴν δ᾽ αἱ- τίαν εἰρήκαμεν τότο, ἐπεὶ καὶ διὰ τῦτο ἸΞωκράτης ἠρώτα,

πρῶτον εὐθὺς ἄδηλος πότέρον συλλελόγιςαι ἢ ἕ, καὶ πότερον ἀλλ᾽ ἐκ τὐερρρλ' ὡμαλόγει γὰρ ὑκ εἰδέναι. δεδήλωται

παρὰ ψεῦδος ἢ διαίρεσίν ἐστιν ἡ λύσις, δεύτερος. δὲ τῶν

δ᾽ ἐν τοῖς πρότερον καὶ πρὸς πόσα καὶ ἐκ πόσων τῦτο ἄξαι,

ἄλλων ὁ δῆλος μὲν ὅτι παρὼ διαίρεσιν ἢ ἥ ἀωμαῦ δΐσι; 10 καὶ ὅθεν εὐπορήσομεν. τότων, ἔτι δὲ πῶς ἐρόνηταν ἢ τα-

μὴ φανερὸς δ᾽ ὧν διὰ τίνος τῶν ἡἠρωτημέων ἀναϊρεδκὶ ἢ διαίρεσιν λυτέος ἐς, ὠλλὰ πότερον αὕτη παρὰ τὸ συμ-.. κγ} τ κδεράρην ἣν ἐρωτημάτων ἐςύ.

ἘΝνώτε μὲν ἦν ὁ μὴ συλλογισθεὶς λόγος. εὐήθης ἐςύ,

ἄ “καταφρονεῖσθαι. ὅ ὅτων μὲ γὰρ τλλαν τι τῶν τοιΐ- τῶν ἐρωτημαίτων, περὶ ἧ ὁ λόγος καὶ δὶ ὅ, καὶ μὴ προσ- λαβὼν τοῦτο καὶ μὴ συλλογισάμενος εὐήθης ὁ συλλογι-

᾿ σμός, ὅταν δὲ τῶν ἔξωθεν, ὁ ὑκ εὐκαταφρόνητος ὁδαμῶς, ἀλλ᾽

δ δ λόγος ἐπιεικής, ὁ δ᾽ ἐρωτῶν ἠρώτηκεν ὁ καλῶς.

ο΄ ἜἘςι τε, ὥσπερ λύειν ὁτὲ μὲν πρὸς τὸν λόγον ὁτὲ δὲ

πρὸς τὸν ἐρωτῶντω καὶ τὴν ἐρώτησιν ὁτὲ δὲ πρὸς ὀδέτερον

τότων, ὁμοίως καὶ ἐρωτᾶν ἔς: καὶ συλλογίζεσθαι" καὶ πρὸς τὴν θέσιν καὶ πρὸς τὸν αὐπύκρινόμενον καὶ πρὸς τὸν “χρόνον,

κτέον τὴν ἐρώτησιν πᾶσαν, καὶ ρου τε ὠποκρίσεων καὶ λύ- ἡρος τῶν" πρὸς τοὺς ᾿ συλλογισμές. δεδήλωται νεῖν καὶ περὶ

δὲ τότοις τὸ τῶν Ξαβόλυγσμῶν διλορώδαμεν, ὦ ὥσπερ εἰ

ἐὰν ὺ ἢ λίαν ἄδοξα ἢ ψηϑὴ τὰ λήμματα" ἐνίοτε δ᾽ οὐκ 15 ρήκαμεν ηδὴ πρότερον. ὅτι μὲν οὖν ἔχει τέλος δανῶς ἃ

προειλόμεθα, φανερόν" δεῖ δ᾽ ἡμᾶς μὴ λεληθέναι τὸ συμ- βεβηκὸς περὶ ταύτην τὴν πραγματείαν. τῶν γὰρ εὑρι- σκομένων ὡπάγτων τὰ μὲν παρ᾽ ἑτέρων ληφθέντα πρότερον

υνθθα κατὰ μέρος ἐπιδέδωκεν ὑπὸ τῶν παραλαβόντων

20 ὕςερον" τὼ δ᾽ ἐξ ὑπαρχῆς εὑρισκόμενω μικρῶν τὸ πρῶτον

ἐπίδοσιν λαμβώειν εἴωθε, χρησιμωτέραν Μῶτο πολλῷ τῆς ὕςερον ἐκ τότων αὐξήσεως. μέγιςον γὰρ ἴσως ἀρχὴ παὰν- τός, ὥσπερ λέγεται" διὸ καὶ χαλεπώτατον" ὅσῳ γὰρ κρώ- τις τῇ δυνάμει, τοσότῳ μοιφότωνο! ὃν τῷ μυγέθαι χα-

ὅταν ἦ πλείονος χρόνα δομίηη ἡ λύσις ἢ τῷ παρόντος και- 25 λεπώτατόν ἐς!ν φδίδο. ταύτης δ᾽ εὑρημέρις ἡ ῥῷον τὸ Ὧν

"Ἐκ πόσων μὲν ἦν καὶ ποίων γίνονται τοῖς διαλεγομέ- γοις οἱ παραλογισμοί, καὶ πῶς δείξομέν τε ψευδόμενον καὶ παράδοξα λέγειν Ξοιήσομέν, ἔτι δ᾽ ἐκ τίων συμβαΐει ὁ

τιθέναι καὶ συναύξειν τὸ λοιπόν ἐς τιν΄ ὅπερ καὶ περὶ τὸς ῥη- τορικὸς λόγος συμβέθηκε, σχεδὸν δὲ καὶ περὶ τὼς ἄλλας

΄ ᾽, ε ἈΝ ν ᾿ Ἀ ες2 » πάσας τέχνας. οἱ μὲν γὰρ τῶς ὠρχῶς εὑρόντες παντελῶς ἐπὶ μικρόν τι τρέγογνε' οἱ δὲ νῦν εὐὐχΑβΌΝΝς παραλα-

συλλογισμός, καὶ πῶς ΦΦΉΝΕΝ καὶ τίς ἧ τάξις τῶν ἐ ὅρων ὦ βύντες οι πολλῶν οἷον ἐκ διαδοχῆς κατὰ μέβος ΝΡ.

τημάτων, ἔτι πρὸς τί χρήσιμοι πάντες εἰσὶν οἱ τοιῦτοι Χό- ᾿ γωγόντων οὕτως τὐξήεασι, Τισίας μὲν μετὼ τὲς ᾿πρώτυσ, γοι, καὶ περὶ ἐξόϊρβεως ἁπλῶς τε πάτης καὶ πῶς λυ- Θρασύμαχος δὲ μετὼ Τισίαν, Θεόδωρος δὲ μετὰ τοῦτον, τέον τὸς λόγος καὶ τὸς ὀυλλόγισμέε, εἰρήσθω περὶ ὧπάν- καὶ πολλοὶ πολλὰ συνεγηνόχασι μέρη" διόπερ ὑδὲν θαυ- τς Τῶν ἡμῖν ταῦτα. λοιπὸν δὲ περὶ τῆς ἐξ ἀρχῆς προθέσεως μά ἔχεν τι αὐλοιθος τὴν τέχνν. ταύτης δὲ τῆς πραγ- τ ἀναμνήσασιν εἰπεῖν τι βραχιὴ περὶ αὐτῆς καὶ Ἡρτ ἐπιθεῖ- 35 μιατείας ὁ τὸ μὲν ἦν τὸ δ᾽ ἐκ ἦν Ἐξ ψη δ: ἀλλ᾽ ἱκε τοῖς εἰρημένοις. ὑδὲν παντελῶς ὑπῆρχεν. καὶ γὰρ τῶν περὶ τοὺς ἐριςυκοὺς ΤῊ5 ᾿Προειλόμεθα μὲν ὄν εὑρεῖν δύναμῇ τῶ συλλογιςικὴν λόγες μισθαρνόντων ὁμοία τις ἦν ἡ παίδευσις τῇ Τοργίου ἐπ τῷ προβληθέντος ἐκ τῶν ὑπαρχόντων ὡς ἐνδοξοτάτων" πρωγματείᾳ. λόγος. γὰρ οἱ μὲν ῥητορικὰς οἱ δὲ ἐρωτητυοὺς τῦτο γὰρ ἔργον ἐςὶ τῆς διαλεκτικῆς καθ᾽ μπρόέρὶ καὶ τῆς ἐδίδοσαν ἐκμανθάνειν, εἰς ὃς πλεις ώκις ἐμπίπτειν ὠήθησαν

9. ἔςιν ογχ 7). ἢ“ 12. λυτέον Ὁ. ἢ 16. ἐλλίπηι «Α΄, ἀταβίριιο 8. 1 17. 5] ὃ 2. ᾿ 20. ἠρώτησεν ΒΏ. ᾿ 21. τε δὲ Ὁ. 1 λύει ῬΡ. [ 31. ἔτι δὲ πρός Ὁ. ἢ 38. προληφθένττος Ὁ

4. τὸν 4. 5. φυλάξωμεν 4, φιλχρυ μάν ἢ. 7. τούτων, ἐπεὶ διὼ Ὦ. εὐ τῶν δ᾽ ἀω κοῖρὺ 10. πόθν ΒΡ Υ εὐπορήσαμεν 4}. Ἱ πῶς γε ἔρωτ. 17:..} ιε:: ἀποκρίσεως Ὁ. 1 19. παραλαμβαγόνττων Ὦ. | 25. ληφθῆναι ὃς «Α΄. ᾿ τὸ οὐ 93: Ἶ 96. πολιτικὸς ὃς ΑἹ. 1 28. ὙΠ ΤΗΝ οὔ Ὁ. 1 ἑλόντες Ώ). ᾿ἰ 30. φἀύ λεν, πίροσταγόντων 9). ἢ 84. τῆς πραγματείας. ὁπι Ὦ.. ᾿ 38. ἐρωτικοὺς Ὁ). ᾿

ἑκάτεροι τὸς ὠλλήλων λόγος. διόπερ ταχεῖω μὲν ἄτεχνος δ᾽ ἦν ἡ διδασκαλίω τοῖς μανθαγεσι παρ᾽ αὐτῶν" οὐ γὰρ τέχνην ἀλλὰ τὼ ἀπὸ τῆς τέχνης διδόντες παιδεύειν ὑπε- λαμβανον, ὥσπερ ἂν εἴ τις ἐπιςήμην φώσκων παραδώσειν ἐπὶ τὸ μηδὲν πονεῖν τὸς πόδας, εἶτω σκυτοτομικὴν μὲν μὴ διδάσκοι, μηδ᾽ ὅθεν δυνήσετωι πορίζεσθαι τὼ τοιαῦτω, δοίη δὲ πολλὼ γώη παντοδαπῶν ὑποδημμοΐγων" οὗτος γὼρ βε- βοήθημε μὲν πρὸς τὴν Χρείαν, τέχνην δ᾽ ὁ παρέδωκεν. καὶ περὶ μὲν τῶν ῥητορικῶν ὑπῆρχε πολλὰ "Ηὶ παλαιὼ τὰ

λεγόμενω, περὶ δὲ τῷ συλλογίζεσθαι παντελῶς ὀδὲν εἴχο-.

7 γ ᾿ »“ “ μὲν πρότερον ἄλλο λέγειν, ἀλλ ἢ τριβῇ ζατοῦντες πολὺν 7] 3 Ὁ“ ᾽ δὲ ᾿ 7 « « 3 χρόνον ἐπονούμεν. εἰ δὲ φαίνεται θεωσαμένοις ὑμῖν ὡς ἐκ 7 “ « Ὁ “ τοιότων ἐξ ἀρχῆς ὑπαρχόντων ἔχειν ἡ μέθοδος ἱκανῶς παρὼ

Ἵ 5 τὸς ἄλλας πρωγμαωτείας τὰς ἐκ παραδόσεως ηὐξημώας,

λοιπὸν ὧν εἴη πάντων ὑμῶν ἢ τῶν ἡπροαμέων ἔργον τοῖς μὲν ἀφ μινμϑος τῆς μεθόδου σρρρόμω τοῖς δ᾽ εὑ- ρημένοις πολλὴν ἔχειν χάριν.

ὡ ͵ Τὸ κειδὴ τὸ εἰδέναι καὶ τὸ ἐπίςασθαι συμβαίνει περὶ πώ- 10 ταὐτὸ τῦτο τρόπον τινὰ καὶ τὼ ὀνόματα πρὸς τὸν λόγον"

σας τὰς μεθόδος, ὧν εἰσὶν ἀρχαὶ ἢ αἴτιω ἢ στοιχεῖα, ἐκ

“, ω “ Χ 57 7 “ τοῦ ταῦτω γνωρίζειν (τότε γὼρ οἰόμεθα, γινώσκειν ἕκωστον, 3Ψ, »“»"ἭἪ Ν ὅταν τὰ αἴτιω γνωρίσωμεν τὼ πρῶτω καὶ τὰς ἀρχὼς τὼς τ ὶ ͵7 » 7 δὴ ΓΝ πὰς ὶ πρώτας καὶ μέχρι τῶν ςοιχείων), δῆλον ὅτι καὶ τῆς περ

φύτεως ἐπιστήμης πειρωτέον διορίσωσθωι πρῶτον τὼ περὶ 15

΄ 7 “" τὼς ἀρχάς. πέφυκε δὲ ἐκ τῶν γνωριμωτέρων ἡμῖν ἡ ὁδὸς λ 7] 9.1 Ν Ζ΄ Ἂν 7 λ 7 καὶ σωφεςέρων ἐπὶ τῷ σωφέστερω τῇ φύσει κωὶ γνωριμώ- ᾽ Ἄ, δ νυ ες: ὧν ΄ δον “ 7) τερω" οὐ γὼρ ταὐτὼ ἡμῖν τε γνώριμω καὶ ὡπλῶς. διόπερ Ἀ ΄, “ ἀνάγκη τὸν τρόπον τῦτον προώγειν ἐκ τῶν ἀσωφεςέρων μὲν

ῖ 7 ὅλον γάρ τι καὶ ἀδιορίςως σημαίνει, οἷον ὃ κύκλος" ὁ δὲ ε χ 5.» - » Ἀ θ᾽ νι εἶ ἐν δίς Ἀ ὁρισμὸς αὐτῷ διωιρεῖ εἰς τὰ καθ᾽ ἔκαςω. καὶ τὰ παιδία, τὸ Ἢ “ 7 7 Ἁ Υ̓ μὲν πρῶτον προσωγορεύει πάντας τὸς ἀνὸρας πατέρας καὶ ᾿ Ν “ γι Σ δὲ δὶ ΄ ἘΟ μητέρας τὼς γυναῖκως, ὕςερον δὲ διορίζει τότων ἑκώτερον.

᾿Ανάγκη δ᾽ ἤτοι μίαν εἶναι τὴν ἀρχὴν ἢ πλείες, καὶ εἰ

ΚΑ: λ Ἃ μίαν, ἤτοι ὠκίνητον, ὥς φησι Παρμενίδης καὶ Μέλισσος, ἢ κι- 7 “ ς ΡῈ δον Ἐξ Ἐς 7 “" ς δ᾽ νυμένην, ὥσπερ οἱ φυσικοί οἱ μὲν ὠέρω φώσκοντες εἶναι οἱ “ δὲ Ἀ 7 ᾽ ΕΑ δὲ κα Ἂ ὦ, ἘΞ πα ὕδωρ τὴν πρώτην ἀρχήν" εἰ δὲ πλείνς, ἢ πεπερωσμένας ἢ ἀπεῖ-

ρές, καὶ εἰ πεπερωσμένας πλείες δὲ μιᾶς, ἢ δύο ἢ τρεῖς ἢ τέτ- ἡ

“ 7 Ἀ “ ΔΨ, ν Ἁ »" ᾿ Δ ᾿ τῇ φύσει ἡμῖν δὲ σωφέςερων ἐπὶ τὼ σωφέςερω τῇ φύσει20 ταρως ἥ ἄλλον τινὰ ἀριθμόν, καὶ εἰ ἀπείρες, ἢ ὕτως ὥσπερ

καὶ γνωριμώτερα. ἔς, δ᾽ ἡμῖν πρῶτον δῆλα καὶ σαφῆ τὰ συγκεχυμένα μᾶλλον" ὕςερον δ᾽ ἐκ τότων γίνετωι γνώριμνω τὰ ςοιχεῖα, καὶ αἱ ἀρχαὶ διαωιρῆσι ταῦτα. διὸ ἐκ τῶν κα- ϑόλ- ἐπὶ τὼ καθ᾿ ἔκαςα δεῖ προϊένωι. τὸ γὰρ ὅλον κατὼ

Δημότρετθε, τὸ γε ἕν, σχήματι δὲ ἢ ρ διωφερόσας, ΠῚ καὶ ἐναντίας. ὑβείις δὲ ὑπῦαι καὶ οἱ τὼ ὄντω ζυτῖντες πό- σα" ἐξ ὧν γὼρ τὼ ὄντα ἐςί, πρῶτον ζητῦσι ταῦτα πότερον ἕν ἢ πολλά, καὶ εἰ πολλαί, πεπερασμένω ἢ ἄπειρω, ὥςε τὴν

" 7 λ ἃ Λ Ἂ Χ ἵν, ΩΣ τὴν αἴσθησιν γνωριμώτερον, τὸ δὲ καθόλου ὅλον τί ἐστιν" 25 ἀρχὴν καὶ τὸ ςοιχεῖον ζητῦσι πότερον ἕν ἢ πολλά. τὸ μὲν

πολλὼ γὼρ περιλαμβάνει ὡς μέρη τὸ καθόλῃ. πέπονθε δὲ