3

3. ὡς τὸ 48. ἢ 5. τὸ 4. 1 11. «ἄρ ἔξιν ἡ 6. ἢ 12. τὸ ῥτῖαβ δ μὰ Κ τὰ ὡ τοῦ ἀς. Ι 24. τὲ ἀγ.} καὶ ἀγ..Β. "᾿ 87. τὲ βὶ τῶι Ργ 438 εἰ εοὐν Ο ἢ τὸ γ᾽ 48.

τὸ Τ'" ᾧ δὲ τὸ Τ΄, τὸ Α ἐκ ὑπάρχει, καὶ. μένον τῦτο ἀπὸ τῷ συμπεράσματος ἄρχεται, τὰ δ᾽ ἄλλα ἐχ. ὁμοία καὶ ἐπὶ τῷ κατηγορικοῦ συλλογισμῷ. πώλιν εἰ τὸ Α καὶ

2, Ν. τὸ Β ἀντιςρέφει, καὶ τὸ Τ' καὶ τὸ Δ ὡσαύπωξς ἅπαντι δ᾽

τὸ μὴ κοῖτον ἐΐνωι. οἷον ἀαρίζεσθαι τὸ ΜΝ ὃ Β, δῆλον ὅτι τὸ ἃ τὸ τοῖϑτον εἶγώι αἱρετώτερόν εν ἢ τὸ. δ, χαρίζεσθαι." τὸ ἄρα φιλεῖσθαι τῆς συνουσίας αὐφετώτερον κατα τὸν ἔρωτα. μῶλλον ἄρα. ὁ ἔ ἐρᾷ ἐςὶ τῆς Φιίας, ἢ τοῦ συ εἰ δὰ

ἀνάγκη. τὸ Α ἢ τὸ Τ' ὑπάρχειν, καὶ τὸ Β καὶ Δ ὅτως ἕξοι 5 μάλιζὰ: τούτοῦ, καὶ τέλὸς τῦτο. τὸ ἀρὰ συνεῖναι ἢ ὑκ ἔςιν σε παντὶ ᾿βέτερο, ῥπάρχρὼ. ἐπεὶ γΑΡ ᾧ τὸ Α, τὸ Β, καὶ ὅλως. ἢ τῇ φιλεῖσθαι ὅ ἕνεκεν" καὶ γῶν Ἢ αἱ ἄλλαι ἐφιθυμία ᾧ τὸ Ὑ΄, τὸ Δ, 'πὰνῃ δὲ τὸ Α ἢ τὸ Τ' καὶ οὐκ ἅμα, φας καὶ τέχνωι οὕτω ᾿γήοπαι., ᾿ “ Σ κεὺς

ΑΝ ὅτι καὶ τὸ Β ἢ τὸ Α παντὶ καὶ ἐχ ἅμα. - οἷον. εἰ δὲ κ τ ῶς μὲς οὖν ἔχουσιν οἱ ὅροι κατὼ τὼς ἀτιφροφαςο ὠγένητον ἄφθαρτον καὶ τὸ ἀφθαρτον ἀγέωτὸνς ἀγίγκο. τὸ μὴ τὸ ᾿αἱρετώτερὸν ἢ φευκτότερον᾽ εἶνωι, φανερόν" ὅτι δ᾽ οὐ γένομενον φθαρτὸν καὶ τὸ φθαρτὸν ψαγολίνας: δύο ἐἸγδᾷ δυλ- 10 μόνον οἱ ᾿διωλεκτικοὶ καὶ ἀὠποδεικτικοὶ συλλλιγιαμοὶ διὼ λογισμοὶ σύγκεινται. πάλιν εἰ παντὶ μὲν τὸ Α ἢ τὸ Β καὶ τῶν φρρερημεναν γύονται σχημάτων, ἀλλὼ καὶ οἷ ῥγτορι- τ 1 ἦ τὸ Δι: ιὦμα δὲ μὴ ὑπώρχει, εἰ μἐντιςρέφεν τὸ κοὶ καὶ. ὡπλῶς ἡτισοῦν πίςις καὶ ἡ καθ᾽ ὁποιανῆν ᾿μέθοδον, καὶ τὸ Τ', καὶ τὸ Β καὶ τὸ Δ ἀντιςρέφει. εἰ γὰρ. τινὶ μὴ γῦν ἂν ἐ λεκτέον. ἅπαντα γαρ πιφεύομεν ἢ διὰ ἔυνλὺς ὑπώρχει τὸ Β, ᾧ τὸ Δ, δῆλον ὅτι, τὸ Α ὑπάρχει. εἰ δὲ ψιομοῦ ἢ ἐξ, ἐπηνυγῆν:

τὸ Α,, καὶ τὸ Τ΄΄ ἀντιςρέφει γάρ. ὥς ε ἅμα τὸ. Τ' καὶ Δ. 45. ἀβεαψωγὴ μὲν: ὧν ἐςὶ καὶ ὁ ΓΝ ἐπαιγαδῇῆς ἐμόν τῦτο δ᾽ ἀδύνατον. ὅταν δὲ τὸ Α ὅλῳ τῷ Β καὶ τῷ Τ' σμὸς τὸ διὰ τῷ ἕτερου. θάτερον ἄ ἄκέσι τῷ μέσῳ συλ γνας ὑπάρχῃ καὶ μηδενὸς ἀλλοὺ κατηγοβᾶται. ὑπάρχη δὲ καὶ σθαι, οἷόν εἰ τῶν ΑΤ' ὐλῳ τὸ Β, διὰ τὰ Τ' ὀήξαὶ τὸ. ἸΝ

τὸ Β παντὶ τῷ 1 ἀνάγκη τὸ ἃ καὶ Β ἀντιςρέφειν" «ἐπεὶ

γὰρ κατὼ. Μόν. τῶν ΒΤ' λέγεται τὸ Α, κατηγορεῖται. δὲ

τῷ Β ὑπάβρχαρν". ὅτω νῷ ποιήμεβα τὼς. ἐξεγῶγάᾳ, οἷον ἔςω τὸ Α μᾳκρόβιο!,. τὸ δ᾽ ἐφ᾿ ᾧ Β τὸ ελρολοὴν μὴ ἔχον,

σὸ Β. καὶ αὐτὸ αὐτὸ καὶ τῷ Τ', Φανὼ ὃ ὅτι καθ᾿ ὧν τὸ Α, 20 ἐφ ᾧ δὲ τ τὸ καθ᾿ ἕκαςον μακροβιος οἷον ἄνθρωπος καὶ

καὶ τὸ Β δεχθήσεται πάντων λον, αὐτῷ τὸ Δ, πάλιν ὅταν τὸ ἃ καὶ τὸ Β ὅλῳ τῷ Τ' ὑπάρχῃ, ἀντιςρέφῃ "δὲ τὸ Τ' τῷ, ἀνάγκη τὸ Α παντὶ τῷ Β ὑπάρχειν" ἐπεὶ γὰρ παντὶ τῷ Τ' τὸ Α, τὸ δὲ Τ' τῷ Β διὰ πὲ ἀριορήῥεαι καὶ τὸ Ἀ

ἵππος καὶ ἡμίονος. τῷ δὴ Τ' ὅχῳ᾽ ὑξρρχν τὸ ΑἹ πᾶν χὸρ τὸ ἄχολον μακρόβιον. ἀλλὼ καὶ τὸ Β; τὸ μὴ ἔχειν χολήν, παντὶ ἐπέρα τῷ Τ'. εἰ ὧν ἐμ ἀρρο ραν, τὸ Τ' τῷ Β. καὶ μὴ ὑπεβτεῦει τὸ μέτον, ἀνάγκη τὸ α τῷ Β ὑπάρχειν. δέδεινκ--

ἌΙ τῷ Β΄ ὑπάρξει. ὅταν δὲ δυοῖν ὄντοιν τὸ Α τῷ Β. αἷ- 25 ταὶ γὼρ πρότερον ὅτι ὧν δύο ἄττα τῷ αὐτῷ ὑπάρχῃ καὶ

3 ε 4: Ν “ “Ὰ 7 εἰ ᾿αἱρετώτερω -τῶ ΑΤ' τῶν ΒΔ, τὸ Α τῷ Δ αἱρετώτερον.

7 “Ἂ Ἀ Ν ᾿ Χ ἈΝ 7 ὼ ὁμοίως γὰρ διωκτὸν τὸ Α καὶ φευκτὸν τὸ Β:“ ἀντικείμενον ͵ λ Ἀ “Ἢ Ν᾿ λ ἈΝ “ ΡΡΕΣ ΟΣ ὦ γάρ. καὶ τὸ Τ' τῳ. Δ' καὶ γὰρ ταῦτα ἀντίκειτωι. εἰ οὖν

Ἀ »-» 27 δ πς ΄, ΔΉ Α, “Ο 7 7 τὸ ἃ τῷ Δ ὁμοίως αἱρετόν, καὶ τὸ Β, τῷ Τ' φευκτόν" ἑκώ- 30

τερον γὼρ ἑκωτέρῳ ὁμοίως, φευκτὸν διωκτῷ. ὥς καὶ τὼ »" Ἁ “ ᾽ “" ἄμφω τὼ ΑΤ' τοῖς ΒΔ, ἐπεὶ δὲ μᾶλλον, οὐχ, οἷόν τε Ἁ τ» 4 Ν 7 ἣν» ἃ Ἀ -“ ὁμοίως" καὶ γὰρ᾽ ὧν τὰ Β, Δ ὁμοίως ἤσαν. εἰ δὲ τὸ Δ τῷ Ἁ, "ἢ Ν "Ὁ φῳ 7] Ν οΠς ὧδ αἱρετώτερον," καὶ: τὸ Β. τῷ Τ' ἧττον φευκτόν". τὸ γὼρ ἔλωτ-

πρὸς θώτερον αὐτῶν ἀντιςρέφῃ τὸ ἄκρον, ὅτι τῷ ἀντὶς ρέ- τὐνμ καὶ θάτερον ὑπάρξει τῶν μααθ!γββουμαθίπι δεῖ δὲ γοεῖν τὸ Τ' τὸ ἐξ ὡπάντων τῶν καθ᾽ ἔκωςον συγκείμενον" ἡ γὼρ. ἐκῳψωγὴ διοὶ πάντων.

Ἔςι δ᾽ ὁ τοιοῦτος συλλογισμὸς τῆς πρώτης. καὶ ἀμέ- σου προτάσεως" ὧν μὲν γὼρ ἔςι μέσον, διοὺ τοῦ μέσου ὁ συλλογισμός, ὧν δὲ μή ἐςι, δὶ ἐπαγωγῆς. καὶ τρόπον τινὼ ἀντίκειται ἡ ἐπωγωγὴ τῷ συλλογισμῷ" ὁ μὲν γὼρ διὰ τῷ μέσου τὸ ἄκρον τῷ τρίτῳ δείκνυσιν, ἡ δὲ διὼ τῷ τρίτου

“ 7 7 « 7 ᾿- ας ᾽ Ν ΛΩΝ “ 7 ΄ εν δον 7 λ 7 τον τῷ ἐλώττονι ἀντίκειται. αἱρετώτερον δὲ τὸ μεῖζον ὠγω- 35 τὸ ἄκρον τῷ μέσῳ. φύσει μὲν ἂν πρότερος καὶ γνωριμώτε-

ΣΆ, ΑΝ ὦ Ἁ λ θὸν καὶ ἔλαττον κακὸν ἢ τὸ ἔλαττον ὠγωθὸν καὶ μεῖζον Ὑ ᾿ Ν ς ᾽ -“Ψ΄- κακόν" καὶ τὸ ὥπαν ἀρω, τὸ ΒΔ, αἱρετώτερον τῷ Ἃ Γ΄. » ᾿ Ἵ ἥ “ Δ Υ. νῦν δ᾽ ὑκ ἔςιν. τὸ Α΄ ἄρω αἱρετώτερον τῷ Δ, καὶ τὸ Τ' ἀρὼ

7 Ν Ὁ. -»“ ἐν ΟὟ τῷ Β ἧττον φευκτόν. εἰ δὴ ἕλοιτο πᾶς ὃ ἐρῶν κωτὼ τὸν

ρὸς ὁ διὰ τῷ μέσου συλλογισμός, ἡμῖν δ΄ ἐναργέςερος ὃ διὼ τῆς ἐπαγωγῆς.

Παρώδειγμιω δ᾽ ἐςὶν ὅταν τῷ μέσῳ τὸ ἄκρον ὑπάώρ- 5 χον δειχθῇ διὼ τὰ ὁμοίου τῷ τρίτῳ. δεῖ δὲ καὶ τὸ μέσον

“ ἐν Ν “ ΕΝ “ ἴ λ Ν Ν “»Ἥ 14 λ Ν ““ΝὝ-ς 7 7 μὰ ς 7ἷ ἔρωτα τὸ ἃ τὸ οὕτως ἔχειν ὥςε χαρίζεσθαι, καὶ τὸ μὴ 40 τῷ τρίτῳ καὶ τὸ πρωτον τῷ ὁμοίῳ γνώριμον εἶγωι ὑπώρχον.

χαρίζεσθαι τὸ ἐφ᾽ ὃ Τ', ἢ τὸ χαρίζεσθαι τὸ ἐφ᾽ ὁ Δ, καὶ.

Ψ Ν 7 Ν 7] οἷον ἔξω τὸ Α κακόν, τὸ δὲ Β πρὸς ὁμόρους ἀναιρεῖσθαι

9. ἀγένητον Ο' Βῖ5. Π 15. καὶ τὸ ὃ Ο. ἢ 33, ΒΔ] βγ Οὶ ἢ 37. τὸ ΒΔ οπι. Ο. 2. χαρίσασθαι. ΒΟ. Ἰ!. 1. γόοταὶ ἀύογται ὡβηδ Α΄. ὃπι 29.060, 10. διώλεκτοι ΡΓ 4.! 12. ἡ οπὰ 86. ἃ 18. πιςοῦμεν ΟΕ, 18. ὑπάρχον ΒΒ, οτὰ Ο. || 35. ἕν οἴ Ο. ἢ 89. δεῖ.--- 40. τρίτῳ οἵὰ (ἃ

ΜΝ νὴ ἐφ᾽ ᾧ δὲ τ τὸ ᾿Αθηναίους πρὸς Θηβαίδυς, τὸ δ᾽

Ι ὧ Δ Θηβαίους πρὸς Ῥβιηκεῖς ἐὰν ἦν βουλώμεθα, δεῖζαι

: τὸ Θηβαίοις πολεμεῖν κακόν ἐφιάξ "ληπτέον ὅτι. τὸ- πρὸς ΗΒ ὁμόρους. πολεμεῖν κακον. τούτου δὲ πίςις ἐκ τῶν ορονῆν ιὀἶον: ὅτι Θήβα ὁ ὁ πρὸς Φωχεῖς. ἐπὲ ἢ ὃν τὸ πρὸς 5 τῷ πέτῳ σχήματι δεβεθονται μόναιβε. ὅταν χὰρ ἀξιώσῃ τοὺς ὁ ὁμιόρυς κακόν, τὸ δὲ πρὸς Θηβαίους πρὸς ὁμόρους: ἐσί παντὶ ὑπάρχειν, διξώμεβα, ὅ ὅτι. οὐδενὶ. ἢ ὅτι τοὶ ἐχ ὑπώέρ: ΠΕΡῚ ὃν ὅτι τὸ πρὸς Θηβίριν, πολεμεῖν κακόν. ὅτι μὲν ἔν χει" τότων δὲ τὸ μὲν μηδοὶ ἐ ἐκ. τὸ ρόδο σχήματος, τὸ ἔς Β Φ. Τ' καὶ τῷ Δ ὑπάρχει, φανερόν (ἄμφω. γάρ ἐςι δὲ τοὶ μὴ ἐκ τῇ βάτοι. οἷον ἔφὰ τὸ Α μίαν εἶναι ἐπις ἡ» πρὸς Τοὺς συν ὑμόρους ἀναιρεῖσθαι πόλεμο). καὶ ὅτι τὸ ἃ τῷ με: ἐφ, ᾧ τὸ Β ὀάντία. προτείναντος δὲ μων εἶγωι τῶν

᾿ (Θηβαίοις γὰρ ὃ ᾿συνήνεγκεν ὁ πρὸς Φωκεῖς πόλεμος)" ὅτι 10 ἐγαντίων ἐπισήμην, ἢ ὅτι ὅλως ὑχ ἡ αὐτὴ τῶν ἀντικειμένων δ τὸ α τῷ Β ὑπάρχει; διὰ τῷ Δ δειχθήσεται. τὸν αὖ- ἐνίςαται, τὼ δ᾽- ἐναντία, ὀνεικείμιφιὰν ὥςε γήεται τὸ πρῶτον τὸν δὲ. τρόπον κἀν εἰ διὰ πλειόνων τῶν. ὁμίοζων, Αι πίςις γί σχῆμα.. ἢ ὅτι τὸ ἡνωςοῦ καὶ ὠγνώςν ἃ μία" τῶτο. δὲ τὸ γοιτο τῷ Ὁ μέσου, πρὸς τὸ ὁ ἄκρον. φανερὸ ὃν. ἦν ὅτι τὸ ᾿παράδεις ΤΡΉεΥΣ: ᾿κατὼ γὼρ τῷ Τ', τῷ γνωξῦ καὶ ἀλρώαν, τὸ μὲν

- οὔτε ὡς μδβϑε. τρϑο ὅλον. ὅτε ὡς ὅλον Ἐρὸρ μέρος, ἐγαντίω εἶναι ἀλήδές, τὸ δὲ μίαν᾽ αὐτῶν ἐπιςήμην. εἶγωε, Ψεῦ- ἰλλ᾽ ὡς μέρος πρὸς μέρος, ὅταν ἄμφω μὲν ἢ ὑπὸ ταὐτό, 45 δὸς. πώλιν ἐπὶ τῆς φερητυοῖς. ᾿πβόγαξεως, ὡσαύτως. ἀξιοῦν. ᾿ χνώριμον δὲ θάτερον. καὶ διαφέρει. τῆς ἐπαγωγῆς, ὅτι ἡ τος γὰρ μὴ εἶναι μίαν τῶν ἐμαντίων, ἢ ὅτι πάντων τῶν ἀν- μὲν. ἐξ ἁπάντων τῶν ἀτόμων τὸ ἄκρον ἐδείκνυεν ὑπάρχειν τικειμόνων ἢ ὅτι τινῶν ἐγαντίων ἡ αὐτὴ ᾿λδγοιζεῖς οἷον ὑγιεινῷ τῷ μέσῳ καὶ πρὸς τὸ ἄκρον ἅ τμρῖσαο τὸν συλλόγισμόν, καὶ γοσώδους" τὸ μὲν ἦν πάντων ἐκ τῷ πρώτου, τὸ δὲ τινῶν τὸ δὲ καὶ συνάπτει καὶ ἐκ ἐξ ἁπάντων δείκνυσιν. ἐκ τῷ τρίτου. σχήματος. ἁπλῶς γὼρ ἐν πᾶσι καθόλου ἐὸ 25.) τ, ᾿Απαγωγὴ δ᾽ ἐςὶν ὅταν τῷ μὲν μέσῳ τὸ πρῶτον δῇ:-- 20 ἐγις ἄμενον ἀγάγνοι ἘΒΣ τὸ καθέλου τῶν προτεινομέγων τὴν λον ἢ ὑπάρχον, 'τῷ δ᾽ ἐ ἐσχάτῳ τὸ μέσον ἄδολον μέ, ὁμιοίως ἀντίφασιν ἘΗΝ, - οἷον εἰ μὴ τὴν αὐτὴν ἄξω τῶν ἐναντίων δὲ πιςὸν ἢ; ἢ μᾶλλον τῷ συμπερώφματος, ἔτι ἂν ὀλίγω ἤ πάντων, εἰπόντα τῶν πάν κω μίαν. ὕτω δ᾽ ἀνώγκη ἀὶ τὼ μέσα τῷ ἐσχάτου καὶ τῷ μέσου". πάντως γὰρ ἐγγύτερον κα εἶναι Ὀλωκῆ μέσον ὙΒΡ παι τὸ καθόλου πρὸς εἶναι “ὑμβαδει. τῆς ἐπιςήμης. οἷον ἔξω τὸ Α τὸ διδακτόν, τὸ ἐξ ἀρχῇ. ἐν μεθα: δέ, πρὸς ὅ ἐςξι καθόλου καθ᾿ οὗ χε ἐφ οὗ Β ἐπιςήμη, τὸ Τ' δικαιοσύνη. ἡ μν ἔν ἐπις μη. ὅτι 25 γεται ἡ Ξράγατα, οἷον γρωκῦ καὶ ἄγγάξε μὰ τὴν αὐτήν:

καβόλου, φυλλογισμεῖε. φώνει δὲ ΐ ἔνςασὶς διχῶς καὶ διὰ δύο σχημάτων, διχῶς μὲν ὅτι ἢ καθόλου ἢ ἐν μέρει ἠᾶσω ἔνςασις, ἐκ δύδ δὲ σχημάτων ὅτι ἀντικείμεναι φέ- βονται τῇ προτάσει, τὼ δ᾽ ϑὐγηβαβμάιμι, ἐν. τῷ πρώτῳ καὶ

διδακτόν, φανερόν" ἡ δ᾽ ἐρετὴ εἶ ἐπιςήμ, ἄδηλον. εἰ ὃν ὁμοίως ἡ ἢ μᾶλλον πιςὸν τὸ ΒΡ’ τὸ ΑΤ', ἀπαγωγή ἐξιν" Ἶ δγγύτερον ὙΑΡ τὸ ἐπίςασθαι διὰ τὸ ρουληῷθαι τὸ ἍΤ ἐπιςήμην Τράτεῤε ὅς ἔχοιτας. ἢ πάλιν εἰ ὀλίγα τὼ ΠΑΝ

τὰ γὰρ ἐναντία καθόλου πρὸς: ταῦτα. χαὶ γύεται τὸ τρίτον ων ὡ γ 1.0 ΠΩ ΚΣ 7 7. φ- Ν ᾿ σχῆμα" μέσον γὰρ τὸ ἐν μέρει λαμβανόμενον, οἷον τὸ γνῶ" λ Υ͂ Ν,, ςὃν καὶ τὸ ἄγνως ον. ἐξ ὧν γὰρ ἔς: συλλὸόγίσασθαι. τοὐναν- 7 3 ΄ὔ 3 Φν,4 ΄ 3 “ κει: δὶ Ἀ ΤΙΟΥ, εἰς τούτων καὶ τῶῖς ἈΠ ΤΕΥΥΠΝ ΤΡ ΟΉΡΟΝ ΕΙΣ ἍΝ 40

τῶν ΒΤ" καὶ γὰρ ὕτος ἐγγύτερον τῷ εἰδέναι. οἷον εἰ τὸ Δ 30 καὶ ἐκ μόνων τούτων "τῶν σχημάτων φροβυ; ἐῤ μόνοις γωρ

εἴη. Ἱεηρογωνίξεσθαμ. τὸ δ᾽ ἐφ᾿ ΣῈ. εἰθύγραμριομα; πὸ δ᾽ ἐφ᾽ ᾧ ᾧ Ζ κύκλος" εἰ τῷ ἙΖ ὈΩΝ ἢ εἴη θαι, τὸ ματᾷ μηνίσκων ἴ ἴσον γίνεσθαι εὐθυγράμμῳ τὸν πύκλον, ἐγγὺς ἂν εἴη τῷ εἰδέναι. ὅτων δὲ μήτε τιςότερον ἢ τὸ ΒΓ ἯᾺΡ μήτ᾽

ὀλίγα τὰ μέσα, ὁ λέγω ἀπαγωγήν. ὁδ᾽ ὅταν ἄμεσον ἢ τὸ 35 σεων δῆλον"

Ἔνςασις δ᾽ ἐςὶ πρότασις προτάσει ἐναντία. διαφέρει ιν 7 4 ᾿ ΤΥ 2 »Σ ΔΚΜ » 3

δὲ τῆς ΡΠ μδῚ ὙΠ) τν μὰν Ἐν ἀϑὸ ὀδέχεται, εἶναι ἐπὶ

διὼ γὼρ τῷ μέσου ὡς ἦν κω- ταφατροες. "ἔτι δὲ κἂν λόγου δέοιτο πλείογος ἡ διὰ τῷ μέ- σου σχήματος, οἷον εἰ μὴ ὶ δοΐίῃ τὸ ἃ τῷ Β ὑπάρχειν διὼ τὸ μὴ ἀκολουθεῖν αὐτῷ τὸ Τ', τῦτο γὼρ δὲ ἄλχων προτά- οὐ δεῖ δὲ εἰς ὥλλα ἐκτρέπεσθαι τὴν. ἔνς ἀσιν, ἀλλ εὐθὺς φανερὰν ἔχειν τὴν ἑτέραν πρότασιν. διὸ καὶ τὸ σημεῖον ἐκ μόνου τούτου τῷ σχήματος ὧς ἔςιν. Ἐπισκεπτέον δὲ καὶ περὶ τῶν ἀλλὼν ἐγςἄσεων, οἷον

Μβέρους, τὴν δὲ πρότασιν ἢ ὅλως ἐκ ἐνδέχεται ἢ ἢ ἐκ ἐν τοῖς περὶ τῶν ἐκ τῷ ἐγαντίς καὶ τῷ ὁμοΐς καὶ τῷ κατὰ ν δύξαν, καὶ

ΒΩ ὦ [ 12. ἡόοιτο 6. ᾿ 13. ὧν ὅν οἷα Ὁ ἢ 15. εἴη ὑπὸ τὸ αὐτὸ Ο' ἢ 25. ὦ ομχκ.Β. 34. ἢ] ἐν δ Κὶ 85. ἦ οτὰ (.

φέναι Ὁ. ἢ 31. δ᾽ ρυίυβ οπὰ Ο. ἢ 32. ἐφ᾽ ᾧ

1. διχῶς τε χαὶ Ο. 1 3. ἐκ] διὰ α. [ 6. ἕτι---ὐπάρχει] ἢ ὅτι τοὶ ἢ ὅτι ἐδεὴ μὴ ὑπάρχει Ο. | 9. ὧν Β, ὃ Ο ᾿ἰ τὸ οτὰ Ο. Ἰ! τῶν ἐναγτίων μίαν εἶναι Ο. ἢ 15. ἀξιοῦνται Α΄, ἀξιοῦντες Β. 11 16. γὰρ τοῦ μὴ Ο' Ἅἴ λέγωμεν. Κ. Ι 19. ὧπασι 6. ἵ! 20. ἐγιςαμένων.. 11 τῶ,

προτειγομέγωι «4.8. 11 28. τὸ οι (. ἴ{ τὰ ἐναντία Ο. ἢ 30. σχημάτων, τυτέξι τῦ

82. 4] εἰ Ο. 1 38, οἷον καὶ περὶ τῇ ἐγαγτής Ο΄

τὸ πρώτα καὶ τῷ τρίτυ, φέρομεν (. 1 31. καταφατικός (Ὁ. [||

10 ἈΑΝΑΛΥΤΙΚΩΝ εἰ τὴν ἐν μέρει ἐκ τὰ ἰἀμένε ἢ τὴν ἘΡΩ͂Ν ἐκ τῷ μέδου͵ δυνατὸν λαβεῖν.

Εἰκὸς δὲ καὶ σημεῖον δὸ ταὐτόν ἐξιν,. ἀλλὰ τὸ μὲν

εἰκός ἐς: ᾿πβδίαϑης οὐ μ ὃ γὰρ ὧν ἐπὶ τὸ πολὺ ἴσασιν

“Ἢ δὴ οὕτω διαιρετέον τὸ σημεῖον, τότων δὲ τὸ μέσον " δ ἢ Σ [Ὁ ᾿ ᾿ ὃ » ᾿ ΜΔ ΜΗΡΗ͂Ν ληπτέον (τὸ γὼρ τολμήριον τὸ εἰδθαὶ ποιοῦν φω-

νὴ εἶναι, τοϊοῦτο δὲ μάλισα τὸ μέσο), ἢ ἢ τὼ μδ ἐκ τῶν

ἄκρων ἀκοῶν λεκτέον, τὸ δ᾽ ἐκ τῷ Ἀν τερμήριον" ἐνδο-

οὕτω γθμενὸν ἢ μὴ ὙΝΑὴν ἢ ὃν ἢ μὴ ὄν, τῦτ᾽ ἐξὶν εἰ- ὅ ξότωτον γὼρ καὶ μάλιςα ἀληδὲξ τὸ διὰ τῷ πρώτου σχής.

κός, οἷον τὸ μισεῖν τοὺς φθονοῦντας ἢ [] τὸ φιλεῖν Τοὺς ἐρω- ἱμένοῦε. ἘΥΜΑΥ δὲ βυύκεται " εἶνωι πο ρρίῳ ἀποδεοιτοοὴ ἀναγκαία ἢ ὄδυξορ' οὗ γὰρ ὄντος ἔςιν ἢ ὃ γενομένου. πρό- ΤΕΡΟΝ ἢ νὰ ὑὰ γέγονε τὸ ἜΑ μῶ; τῶῦτο σημεῖόν ἐξὶ τὰ ὙΠ

Τὸ δὲ ΦυσιΥΜΟμδ εν δυνωτόν ἐςιν, εἴ τις δίδωσιν ἅ ὦμα μεταβάλλειν τὸ σῶμα καὶ τὴν ψυχήν, ὃ ὅσω φυσικά ἐςὶ παθήματα" μαθὼν “γὰρ ἴσως βμουσυμὴν μεταβέβληκέ τι τὴν

γονέναι ἢ ἢ εἶναι. ἐνθύμημα μὲν οὖν ἐξὶ συλλογισμὸς ἐξ εἰκό- 10 ψυχήν, ἀλλ᾽ οὐ τῶν φύσει ἡμῖν ἐςὶ τῦτο τὸ ) πάθος, ἀλλ

τῶν ἢ σημείων, λωμβώνετωι δὲ τὸ σημεῖον τριχῶς, ὅσω- “ » 7 Ων “

χῶς καὶ τὸ μέσον ἐν τοῖς σχήμωσιν" ἢ γὸρ ὡς ἐν τῷ πρώτῳ

ἢ ὡς ἐν τῷ μέσῳ ἢ ὡς ἐν τῷ τρίτῳ, οἷον τὸ μὲν δεῖξαι κύν-

σὰν διὸ τὸ Ἀμὰ ἔχειν ἐκ τοῦ τῤδην ϑυρηυ αν οὐῤῳ

οἷον ὀργαὶ καὶ ἐΡΑΕΝ τῶν φύτσει κοήσεων. εἰ δὴ τῦτό τα δοθεῖ; καὶ ἕν ἑνὸς ΤΌΝ εἶναι, καὶ δυναίμεθα λαμβάνειν τὸ ἴδιον ἑκάςου γόους πάθος καὶ ἦμείτι δυνησόμεθα φυ- κεν ἐμ γονιὸ εἰ γάρ ἐςιν ἰδίῳ τινὶ γέ ὑπάρχον ὠπμῳ

γὰρ. τὸ γάλῳ ἔχε ἰκὰ ᾧ τὸ Α κύειν, τὸ Β γάλα ἔχεν, 18 εάν, οἷον τοῖς λέουσιν ἀνδρεία, ἀνάγκη καὶ φήμδαν, εἶναί

γυνὴ ἐφ᾽ ᾧ Τ'. τὸ δ᾽ ὅτι οἱ σοφοὶ σπουδαῖοι, Πιττακὸς γὰρ τλδυδωνὲ, διὼ τῇ ἐσχάτου. ἐφ᾽ ᾧΑ τὸ ᾿Ἀδ μας ἐφ᾿ ᾧ Β οἱ σοφοί, ἐφ᾽ ᾧ Τ' Πιττακός. ὠληθὲς δὴ καὶ τὸ Α ἐπὶ

τὸ Β' τῷ Τ' κατηγορῆσαι" πλὴν τὸ ἂν δλχχονι διὰ τὸ εἰδές. γον μέτου σχήματος βούλεται εἴνω;" ἐπεὶ γὰρ ἕπεται ταῖς κυό- σαις τὸ ὠχρόν, ἀκολουθεῖ δὲ 'κωὶ Ὁλήνς δεδεῖχθαι οἴογται ὅτι κύει. τὸ ὠχρὸν Ῥ οὗ τὸ Α, τὸ κύειν ἐφ᾿ οὗ Β, γυνὴ ἐφ᾽ οὗ Τ'. ἐὰν μὲν ὧν ἡ μίω χεχθῇ πρότωσις, σημιεῖον γίνε:

τῶι μόνον, ἐὼν δὲ καὶ ἡ ἑτέρω ἈΡΡλ Ὁ συλλογισμός, 25 μεῖον, ἐπείπερ ἕν ἔχειν ὠνώγκη, δυνησόμεθω φυσιογνωμιο-"

οἷον ὅτι Πιττακὸς λοδνλ τ, οἱ γὰρ φιλότιμοι ἐλευθέριοι, Πιττακὸς δὲ φιλέτιμος. ἢ πάλιν ὅτι οἱ δοψοὶ ψυχῶν Πι- τακὸς γὰρ ἀγωθός, ὠχλὼ καὶ σοφός. ὀὕτω ἂν ὃν γόυτα συλλογισμοί, πλὴν ὁ μὲν διὼ τῷ πρυτον σχήματος ἄχυ-

τὸ δὲ λαμβάνουσιν. τὸ δὲ κύειν, ὅτι ὠχρά, διὰ τοῦ 20 ὥσπερ εἰώθαμεν λέγειν. ὑπώρξει

Ἡϑ αν κἰόμδι αν γὰρ ἀλλήλοις. ὑπόκειται. καὶ ἔσω τῦτο τὸ ΜΝ τὰ ὠκρωτήριω ὥϑῖν' ὃ καὶ ἄλλοις ὑπάρχειν δ γεσι μὴ ὅλοις ἐνδέχετωι.. τὸ γὰρ σημεῖον οὕτως ἴδιόν ἐς:ν, ὅτι ὅλου γώους ἴδιόν ἐςι τὸ παθος, καὶ οὐ μόνου ἴδιον,

7 ᾿ ἕ πὴ ν' πο ταὐτό, καὶ ἔςαι ἀνδρεῖος ὁ ἄνθρωπος καὶ ἀλλο τι ζῷον.

Ἔ Ἂ, ἃ Ν δ. Νὰ ͵ὔ 2. 315 ἔξει ἄρω τὸ σημεῖον" ἕν γὼρ ἑνὸς ἥν. εἰ τοίνυν τοῦτ ἐςί,

καὶ δυνησόμεθα τοιαῦτω σημεῖα συλλέξαι ἐπὶ τούτων τῶν ΡΝ.:

ζῴων ἃ μόνον ἕν πάθος ἔχει τι ἴδιον, ἕκαςον δ᾽ ἔχει ση-

γεΐ. εἰ δὲ δύο ἔχει ἴδιω ὅλον τὸ γένος, οἷον ὁ λέων ὠνδρεῖον καὶ μετωδοτικόν, πῶς ἬΝ ἜΡῊΝ πόνον σημεῖον τῶν ἰδίῳ ἀκολουθούντων σημείων; ἢ εἰ ἄλλῳ μὴ ὅλῳ τοὶ ἄμφω, καὶ ἐν οἷς μὴ ὅλοὶς ἑκάτερον, ὅταν τὸ μὲν ἊΣ τὸ

πος, ἂν ἀληθὴς ἢ ῇ (καθόλου γάρ ἐφ), ὁ δὲ διοὶ τῷ ἐγχῶτυ δὺ δὲ μή" εἰ γὼρ ὐχβοοὶ ἊΝ ἐλευθέριος δὲ μή, ἔχει δὲ τῶν

λύσιμος, κἂν ἀληθὲς ἢ ἢ τὸ συμπέρωσμα, δὶιὼ τὸ μὴ εἶναι καβόλου μηδὲ πρὸς τὸ πράγμα τὸν συλλογισμόν" οὐ γὰρ εἰ Πιττακὸς σπουδοῖος, διὼ τῦτο καὶ τοὺς ἄλλους ἀνάγκη σοφούς. ὁ δὲ διὼ τῷ μέσου σχήματος ἀεὶ καὶ πάντως λύ-

σήκος" ὀδέποτε γὼρ γίετωι συλλογισμὸς οὕτως ἐχόντων 35 ἀκρωτήρια. μεγώλω ἐφ᾽ οὗ Β,

; Ν,ὔ 7 τῶν ὅρων" οὐ γὰρ εἰ ἡ κύουσω ὠχρά, ὠχρὰ δὲ καὶ ἥδε,. 7, ᾿ » Ψ 7 κύειν ἀνώγκη ταύτην. ὠληθὲς μὲν ἦν ἐν ἅπασιν ὑπάρξει τοῖς σημείοις, διωφορὼς δ᾽ ἔχουσι τὰς εἰρημένας.

7. ἀποδεικτικὴ ἢ ἀναγκαία Ὁ. 1} 10. μὲν ὦ] ὃὲ Ὁ. [Π συλλογισμὲς ἀτελὴς ἐξ ρτ 6, ἸΠ 11. ἢ

δύο τοδί, δῆλον ὅτι καὶ ἐπὶ τῷ λέοντος τῶῦτο σημεῖον τὴς ἀνδρείως. ἔς: δὴ τὸ φυσιογνωμονεῖν τῶν ἐν τῷ πρώτῳ σχής-

ἣῪ Ἷ “εν ͵ γ 2 Ὁ 7 ματι τὸ μέσον τῷ Ἱμὲν πρώτῳ ἄκρῳ ἀντιςρέφειν, τῷ δὲ τρίς

2 ᾿ ᾽ν τοῦ ὑπερτείνειν καὶ μὴ ἀντιςρέφειν, οἷον ἀνδρείω τὸ Α, τὼ Ν᾿ ΝῚ - ΝῚ τὸ δὲ Τ' λέων. ᾧ δὴ τὰ Τ' τὸ Α παντὶ Δ ͵7] ν

Ν 7 Ν 1 πὸ ἀμ ἀν τος τὸ Β. παντί, ὠλλὼ καὶ ἄλλοις. ᾧ δὲ τὸ Β, Ἃ ᾽ 7 4 καὶ οὐ πλείοσιν, ἀλλ᾽ ἀντιςρέφει"

τὸ γέλα 6 1} 16. γυνὴ δὲ ἐφ᾽ ᾧ τὸ γ Ο. 1} 11. ᾧ τὲ α Οἱ 1} 18. Β] τὸ β.46 ᾿ ΤΊ τὸν Ο᾽ ΙΠ 23. κύει ἡ γυνὴ 6. ᾿ Β] τὸγ [24, ΤῚ τὸ γα. Ι ἡ μία] ἡμῖν νὴ Ο "Τ᾿ λεχθείη Ο. 1} 26. ἕτι ὁ πιττακὲς Ο. |] 29. πλὴ!] πάλιν «Α(. || 38. ἀνάγκη αὐΐα διὰ Ο. [|| 38. φημείριοὶ. σχήμασι Ρχ' ὦ.

. εἰ δὴ Ο. 11 3. τοιῦτον Ο. ἢ ἀ. σημεῖον 4.8. ΠΠ τὰ 418. 1} 5. τὸ οπι 8. 1} 8. ἐςὶ φυσικὰ Ο΄ 1 9. ἴσως τις μυσικὴν ὅ΄ ἵ

12. δυνάμεθα 5. ΠΤ 13. δυνησόμεθα, καὶ φυσιογνωμονεῖν Ο. ᾿Ο 15. ἀνδρία Ο, Π 19. τὸ οπχ 4.8. 1 20. ἐν οἵα. [[Ά.21. τοῦτο (. || 24. ἃ καὶ μόνον Ο. 11 28. εἴτε 4... 1 τιὴ μὴ ὅλῳ Ο.. ᾿᾿ 80. εἰ--- δὲ μή οτα 1. 11] 31. σημεῖον τοῦτο ἀγδρίας ἐςί». ἔςι Ο. 11 32. τῶν] τὸ Ο. 1] 36. ἄλλοις] ἀλλὰς «4.

᾿ς ὅ88 διδασκαλία καὶ πᾶσω μαθησίς διανοητμοὴ ἐκ προῦ- ἴσασι μὲν οὗπερ τὰ ἀπόδειξιν ἔχῥυσι καὶ ὃ ἔλαβον, ἔχω- παρχούσης γϑεται γνώσεως. φανερὸν δὲ τῦτο θεωρῦσιν. ἐπὶ βον δ᾽ ὑχὶ παντὸς ὃ ὧν εἰδῶσιν ὅτι τρίγωνον ἢ ὅτι ὠριθμυός, πασῶν" αἷ τε γὰρ μαθηματικαὶ τῶν ἐπιςημῶν διὰ τούτου ἀλλ᾽ φπλῶς κατὼ παντὸς ἀριθμοῦ καὶ τριγώνου!" ὑδεμία, τὰ τρόπε παρανγήονται καὶ τῶν ἄλλων ἑκάςη τεχνῶν. γὰρ πρότασις λαμβάνεται τοιαύτη, ὅτι ὃν συ οἶδως ἀριβ- ὁμοῶς δὲ καὶ περὶ τοὺς λόγους οἵ τε διὰ συλλογισμῶν καὶ 5 μὸν ἢ ὃ σὺ οἶϑως εὐθύγραμμον, ἀλλὼ κατὼ παντός. ἀλλ οἱ δ ἐπαγωγῆς" ὠμφότεροι γὼρ διοὼ τρυγρώσκομένων ποι- δέν (ὑμαὴ χώλώξει; ὃ μανθάνει, ἔς 'ν ὡς ἐπίςασθαι, ἔς: ὄνται τὴν διδασκαλίαν, οἱ μὲν λαμιβαίνοντες, ὡς ΡΝ ἐάν δ᾽ ὡς ὠγνοεῖν" ἄτοπον γὰρ ἐκ εἰ οἶδέ πως ὃ ὃ μανθάνει, ἀλλ των, οἱ δὲ δεικνύντες τὸ καθόλου διὰ τῷ δῆλον εἶναι τὸ δ καθ᾽ εἰ ὠδί, οἷον ἢ μανθάνει καὶ ὥς.

᾿ ἕκαςον. ὡς δ᾽ αὕτως καὶ οἱ ὑντορικοὶ αὐμίαεἰβθουσεν ἢ γὰρ ᾿Ετίτασθαι δὲ εἰὔμεῖ ἕκας ον ἑπλῶξ, ἀλλὰ μὴ τὸν 2 διὰ παραδειγμάτων, ὅ ἐςν ἐπαγωγή, ἢ δὲ ἐνθυμημαύτων, 10 σοφις κὸν τρόπον τὸν κατὼ συμβεβηκός, ὃ ὅτων τήν τ᾽. αἰτίαν ὅπερ ἐςὶ συλλογισμός. διχῶς δ᾽ ἀναγκαῖὸν προγνκόσκεην οἰώμεθα, γινώσκειν δι᾿ ἣν τὸ πρῶγμα ἐςιν, ὅτι ἐκεύε αἰτία τὰ μὲν γάρ, ὅτι ἔςι, προῦπολαμβάνειν ἀνωγκαῖον, τὼ δέ, ἐςί, καὶ μὴ ἐνδέχεσθαι τῶτ᾽ ἄλλως ἔχειν. δῆλον τοίνυν ὅτι τί τὸ λεγόμενόν ἐςι, ξυνιέναι δεῖ, τὰ δ᾽ ἄμφω, οἷον ὅτε τοιοῦτόν τι τὸ ἐπίς ασθαί ἐς τι" καὶ γὰρ οἱ μιὰ ἐπις ἄμενοι καὶ μὲν ἅπαν ἢ φῆσαι ἢ ᾿Απεφῆδαι ἀληθές, ὅτι ἔςι, τὸ δὲ τρί: οἷ ἐπις ἄμενοι οἱ μὰν οἴοντωὶ αὐτοὶ οὕτως ἔχε, οἱ δ᾽ ἐπιςά- Ὑωνον, ὅτι τοδὶ σημαΐνει, τὸ δὲ μονάδα ἀμφὼ, καὶ τί ση- 15 μένοι καὶ ἔχεσιν, ὥς ἣ ὡπλῶς ἐσὶν ἐπιςήμη, τὸῶτ᾽ ἀδύνωτον μαΐει καὶ ὅτι ἔςιν" ἀ γὰρ ὁμοίως τούτων ἕκαςον δῆλον ἄλλως ἔχειν. εἰ μὲν οὖν καὶ ἕτερός ἐς: τῷ ἐπίςασθαι τρόπος, ἡμῦ. ἔς: δὲ γνωρίζειν τὰ μὲν πρότερον γνωρίζοντω,. τῶν δὲ ὕςερον ἐρῶμεν, φαμὲν δὲ καὶ δι᾿ ἀποδείξεως εἰδένωι. - ἀπό- καὶ ἅμα, λαμβάνοντα τὴν γνῶσιν, οἷον ὅσα τυγχαίνεί ὄντα δὲειξιν δὲ λέγω συλλογισμὸν ἐπιςημονικόν. ἐπιςημιονικὸν δὲ ὑπὸ τὸ καθόλε, ὧν ἔχει τὴν γνῶσιν. ὅτι μὲν γὼρ πᾶν τρί χέγω καθ᾽ ὃν τῷ ἔχεν αὐτὸν ἐτιςώμαθα. εἰ τοίνυν ἐςὶ τὸ ἐπί ὝωνοΥ ἔχει δυσὶν ὀρθαῖς Ἃ ἶσας, προήδετ ὅ ὅτι δὲ τόδε τὸ ἐν τῷ 20 ξασθαι οἷον ἔθεμεν, ἀνάγκη καὶ ἮΝ ἀποδεικτικὴν ἐ ἐπιςήμην ἐξ ἡμικυκλίῳ τρίγωνίν ἐςιν, ἅμα ἐπαγόμενος ἐγνωώοισεν. ἐγίων ὠληθῶν τ᾽ εἶναι καὶ πρώτων καὶ ἀμέσων καὶ «γμὸριμίωτέρρῃν γὰρ τῶτον τὸν τρόπον ἡ μάθησίς ἐςι, καὶ ὦ διὰ τῷ μέτου καὶ προτέρων καὶ αἰτίων τῇ συμπεράώσμιωτος" ϑτω γὼρ ἔσον- τὸ ἔσχατον γνωρίζεται, ὅσα ἤδη τῶν καθ᾿ ἕκαξα τυγχάώ- ται καὶ αἱ ἀρχαὶ οἰκεῖαι τῷ δεικνυμένου. συλλογισμὸς μὲν νει ὄντα καὶ μὴ καθ᾽ ὑποκειμένου τινός, πρὶν δ᾽ ἐπαχβῆναι γὰρ ἔξαι καὶ ἄνευ τότων,. ὀπόδειξιο. δ᾽ οὐκ ἔςαι" ἀ γὰρ ἢ λαβεῖν Ῥλλυγισμὸν τρέπῶ ΩΝ τινα ἴσως φατέον ἐπίς »- 25 ἀοιήσει ἐπιςήμην, ὠληθὴ μὲν ἦν δεῖ «αι; ὅτι ἀκ ἔς: τὸ ὁ μὴ σθαι, τρόπον δ᾽ ἄλλον ὅ. ὃ γὰρ μὴ ἤδει εἰ ἔτη ὡπλῶς, ὃν ἐπίξασθαι, οἷον ὅτι ἡ διάμετρος σύμμετρέ. ἐκ πρώτων τῶτο πῶς ἤδει ὅτι δύα ὀρθὰς ἔ ἔχει ὡπλῶς;: ἀλλὼ δῆλον ὡς δ᾽ ἀναποδείκτων, ὅτι ἐκ ἐπιςήσετωι μὴ ἔχων ἀπόδειξιν αὐ- ᾿ὧδὲ μὲν ἐπίξαται, ὅτι καθόλε ἐπίξαται, ἁπλῶς δ᾽ οὐκ τῶν" τὸ γὰρ ἐπίξασθαι ὧν ἀπόδειξίς ἐς μὴ κατὰ συμβε-

ἐπίξαται. εἰ δὲ μή, τὸ ἐν τῷ Μένωνι ἀπόρημα συμβήσεται" ἐ γὰρ ἀδὲν μαθησειαι ἠὰ ἴδ. οὐ γὰρ δή, ὥς ἐγχειροῦσι λύειν, λεκτέον. ὧρ᾽ οἶδας ἅπασαν δυώδα ὅτι ἀρτία ἢ ἔ; φήσαντος δὲ ἘΙΡΑΚΡΟΣΣ τινα δυοΐδα, ἣν ἀκ ᾧετ᾽ εἶναι, ὥς᾽ ὑδ᾽ ἀρτίαν. λύουσι γὰρ ὁ φάσκοντες εἰδέναι πᾶ- σαν δυώδα ἀρτίαν οὖσαν, ἀλλ᾽ ἣν ἴσασιν ὅτι δυάς. καΐτοι

7 δ Ψ 2. 4 ΤΩ: ρ'» τ ᾿ ᾿ ͵ βηκός, τὸ ἔχειν ἀπόδειξίν ἐςιν. αἴτιά τε καὶ γνωριμώτερα

γέ τινες 30 δεῖ εἶναι καὶ πρότερα, αἴτιω μὲν ὅτι τότε ἐπις μεθα ὅταν

τὴν αἰτίαν εἰδῶμεν, καὶ πρότερω, εἴπερ αἴτιω, καὶ προγι- νωσχόμενα ᾧ μόνον τὸν ἕτερον τρόπον τῷ ξυγιέγωι, ἀλλὼ καὶ τῷ εἰδέναι ὅτι ἔς!ιν. πρότερα δ᾽ ἐςὶ καὶ γνωριμώτερα διχῶς" ἀ γὰρ ταὐτὸν πρότερον τῇ φύσει καὶ πρὸς ἡμᾶς πρότερον,

Θ. ὡσαύτως ΒΒ, ὡσαύτως δὲ Ο. ἢ 11, ὅπερ] ὃ 6. 1 13: συνιέναι Ο. Ἵ 414. ἅπαν μὸν Ἔ. ἢ 11. πρότερα 6. Π 28. ὅτι τὸ καθόλου Ο. 13. τι οπὰ Ο. ἵ 14. αὐτὸ (. 11 20. ἐθέμεθα αἱ Π 21. καὶ αἰτεταμα οτὰ α. ἢΠ 24. γὰρ ἔςι Ο. ἢ 25. δεῖ εἶναι φουτ Α΄. ἢ 80. δεῖ εἶναι

καὶ πρότερα φοΥν 8, αδὶ Ἰοοαβ,ραποίοτιθυ.

ὑδὲ Ὑγοριμτεθον καὶ ἡμῖν γριμώνερον, λέγω δὲ πρὸφ' ὠλλὼ μηδ᾽ ἄλλο αὐτῷ πιςότερον εἶναι μηδὲ γνωριμώτερον ἡμᾶς μὲν πρότερα καὶ γϑριμώτορα τὼ ἐγγύτερον τῆς αἰ- τῶν τοθυθιν. ταῖς ἀρχαῖ, ἐξ ὦ ὧν ἔσαι συλλογισμὸς ὁ σθήσεως, ὡπλῶς δὲ πρότερα καὶ γνωριμώτερα τὰ πορρώτε- τῆς ἐναντίας ὠπάτης, εἴπερ δεῖ τὸν ἐπις μενον ὡπλῶς ἀμε- ρΌν. ἔς: δὲ πορρωτώτω μὲν τὼ καθόλου μάλιςω, ἐγγυτάτω τάπειςον εἶναι.

δὲ τὰ καθ᾿ ἕκαςα" καὶ ἀντίκειται ταῦτ᾽ ὠνλήλοις. ἐκ πρώ- 5. Ἔνίις μὲν ὧν διὰ τὸ δεῖν τὰ ἄῤῶτα ἐπίσασθαι ὁ δοκεῖ ὃ των δ᾽ ἐπὶ τὸ ἐξ ἀρχῶν οἰκείων" ταὐτὸ γὰρ λέγω Ῥρῶτον ἐπιςήμη εἶνωι, τοῖν δ᾽ εἶναι μν, πάντων μέντοι ἀποδείξεις καὶ ἀρχήν. ἀρχὴ δ᾽ ἐςὶν ἀπιδαξευν πρότασις ὦ ἄμεσθα, εἶναι". ὧν ὑδέτερον ὅ ὅτ᾽ ὠληθὲς ὅτ᾽ ἀνωγκαῖον. οἱ μὲν. γὰρ ἄμεσος δὲ ἢ ἧς μή ἐ ἐσ, ἄλλη τό πρόταδες δ᾽ ἐςὶν ἀπο- ὑποθέμενοι μὴ εἶνωι ὅλως δείζανθα, Ὁ ὅτοι εἰς ἡάτειρον ἀξ φάνσεως τὸ ἕτερον μόριον, ἕν καθ᾿ ἑνός, διαλεκτικὴ μὲν ἡ σιν ἀνάγεσθαι ὡς ἐκ ἀν ἐπιςαμένους τὰ ὕςερω διὰ τὰ ὁμοίως λαμβάνουσα ὁποτερονῆν, ὠποδεικτικὴ δὲ ἡ ὡρισ- 10 πρότερω, ὧν μή ἐςι πρῶτω, ὀρθῶς λέγοντες" ἀδύνωτον γὰρ

μέως θάτερον, ὅτι ὠληθές. ὠπόφανσις δὲ ἐντὶ φασεῶς ὅπο- τερογεν μόριον. ἀὠντίφωσις δὲ ἀντίθεσις ἧς ὑκ ἔσι μεταξὺ καθ᾽ αὑτήν. μόριον δ᾽ ἐντιφάσος τὸ μὲν τὶ κωτώ τινος κατ τάφασις, τὸ δὲ τὶ ὠπό τινος ἀκύφνασίει. ὠμέσου δ᾽ ἀρ-

χῆς υνλλογες μῆς θέσιν μὲν λέγω ἣν μὴ ἔςι ϑήζαιν μηδ᾽ 15

ένα ἔχειν τὸν μαθησόμιενόν « τι" ἣν δ᾽ ἀνάγκη, ἔχειν τὸν ὑτῶν μαθησόμενον, ἀξώμα: ἔς: γὰρ, ἔνια, τοιαῦτω" τῶτο γὰρ Ἱμάλισ᾽ ἐπὶ τοῖς τοιότοις εἰάθαμεν ὁ ὀνομνον λέγειν. θέσεως

δ᾽ ἡ μὲν ὁποτερονοῦν τῶν μορίων τῆς ὠποφάνσεως λαμβά-

᾽ ν Υ λέν.» ͵7ὔ Ἱ γουσὼ 9 οἷογ λέγω το εἰνωΐ τι Ἢ τὸ μη εἰγωϊ τί ὑπόθεσις, ἡ 20

7 7 ἃς Ἀ 7ὔ ͵7ὕ δ᾽ ἄνευ τούτου ὁρισμός. ὁ γὼρ ὁρισμὸς θέσις μέν ἐς: τι" τίθε- ἌΣ Ἐν β ΝΝ (δι ὟΝ ἐδ 7 Ἂν ἿΝ δὲ ται γὰρ ὁ ἀριθμητικὸς μονάδω τὸ ἀδιαίρετον εἶωι κωτὼ τὸ ας σοῖς ΝΈΟΝ ΦΡΙΟΥ «τὸ γὰρ τί ἐς: μονὼς καὶ τὸ εἶ-

νι Ψ νι; Ὰ τῷ ἀπειρὼ διελθεῖν. εἴ τε ἵςωτωι καὶ εἰσὶν ὠἀρχαΐί, ταύτας 7 ᾿" ͵ ὠγνώς ους εἶγαι ὠποδείξζεώς γε μὴ ὅσης αὐτῶν, ὅπερ φασὶν “ἽΜ“ Ἁ ῬΑ 7] ᾿ εἶγωι τὸ ἐπίςασθαι μόνον" εἰ δὲ μὴ ἔςι τὼ πρῶτα εἰδέναι,

Ν Ἁ φ ὁδὲ τὰ ἐκ τούτων εἶγωι ἐπίςασθαωι ἁπλῶς ἀδὲ κυρίως, ἀλλ᾽ ἐξ ὑποθέτεως, εἰ ἐκεῖναί ἐςιν. οἱ δὲ περὶ “μὲν τῷ ἐπίςαθαι ὁμολογῶσι" δὶ’ ὠποδείζεως γὰρ εἶνωι μιόνον: ἀλλὰ πάντων; ὅτ τὰ 7:, εἶνωι ὠπόδειξιν ἀδὲν κωλύειν" ἐνδέχεσθαι γὰρ κύκλῳ γίνε-. εἴ τοι 7 λ ᾿ σθωι τὴν ἀπόδειξιν καὶ ἐξ ἀλλήλων. ἡμεῖς δέ φαμεν ὅτε

“ 2 ᾿ ᾽ δὶ ἌΣ ᾽ δελῷ ὃ τ ἤσς Σ ἀφο κε δ πᾶσαν ἐπιφήμην ὠποδεικτικὴν εἶγωι, ἀλλὰ τὴν τῶν ὠμέσων ᾽ “δ ὶ τ᾽ ὅτι ἃ τχν ὅν ἀεοεςς ᾽ Ἁ ἀνωπόδεικτον. καὶ τοῦθ᾽ ὅτι ἀνωγκαῖον,. φανερόν" εἰ γὰρ 4 ᾿ 3. 2 6 ἂν 7 ΤΑῚ Α͂» 4 Ὁ ὅδὲ. ἀνάγκη μὲν ἐπίςασθωι τὰ πρότερω καὶ ἐξ ὧν ἡ ἀπόδειξις,

ο 7 λυ ν Ἂν 7ὕ 3 Ὁ ἽΝ. ἴςωται δέ ποτε τὼ ἄμεσω, ταῦτ᾽ ἀνωπόδεικτω ἀνώγκη εἶναι.

“τ χ " 7 Ὕι ταῦτα τ᾽ ἕν οὕτω λέγομεν, καὶ ὁ μόνον ἐπιςήμην ὠλλὼ Ὶ 2 ν 3 7: ΟΕ ἡ Ψ,. Ὁ». Ἀν - καὶ ὠρχὴν ἐπιςήμης εἶναί τινώ φαμεν, ἣ τοὺς ὅρους γνω-.

᾿Επεὶ δὲ δεῖ πιςεύειν τε καὶ εἰδόνωι τὸ πράγμω τῷ 25 ρίζομεν. κύκλῳ δ᾽ ὅτι ἀδύνωτον ὠποδείκνυσθωι ἁπλῶς, δῆ

τοΐστον ἔχειν δνδιλογισμὸν Ὁν καλῶμοεν ἀπόδειξιν, ἔσι δ᾽ ὅτος τῷ τάδ᾽ εἶναι ἐξ ὦ ὧν ὁ ἐ δρθννεμέο ἀνογκη μὴ μόνον προγινώσκειν τὰ καὐσάς. ἢ πάντα ἢ ἔνια, ἀλλὰ καὶ μᾶλ- λον" ἀεὶ γὰρ δ᾽ ὃ ὑπάρχει ἕκωςον, ἐκεῖνο μυῶλλον ὑπάρ- φ. γὰἃὰ χει, οἷον δὶ ὃ

Ν Ν “Ἢ Ἁ 7 δ᾿ ὧν 2 ἴσμεν διὼ τὼ πρῶτα καὶ πιςεύομεν, κἀκεῖνα ἴσμεν τε καὶ 7 »“Ἢ Ψ δὶ᾽ 3... »ν Ἵ λνῳ ᾽ -7 πιςεύομεν μώλλον, ὅτι δὲ ἐκεύωὼ καὶ τῶ ὕςέερον. Ὁχὶ, οἱον πὰ Φ δ᾽: ἋἝ 7 7) ᾿ τε δὲ πιςεύειν μιῶλλον ὧν οἶδεν, ἃ μὴ τυγγχχαίνει μήτε εἰδὼς

μήτε βέλτιον διωκείμενος ἢ εἰ ἐτύγχανεν εἰδώς. συμβήσεται

λον, εἴπερ ἐκ προτέρων δεῖ τὴν ἀπόδειξιν εἶνωι καὶ γνωριμω- τέρων. ὠδύνωτον γάρ σι τὰ αὐτὰ τῶν αὐτῶν ἅμα πρότερᾷ, καὶ ὕξερω εἶγωι, εἰ μὴ τὸν ἔτερον τρόπον, οἷον τὼ μὲν πρὸς ἡμᾶς τὼ δ᾽ ἄπλθεν ὕκῷ τρόπον ἡ ἐπωγωγὴ ποιεῖ γνώρι-

φιλοῦμεν, ἐκεῖνο φίλον μᾶλλον. ὥς εἴπερ 30 μον. εἰ δ᾽ οὕτως, ὧκ ἂν εἴη τὸ ἁπλῶς εἰδέναι καλῶς ὡρισ-:

ἢ ὑχ ἁπλῶς ἡ ἑτέρα ἀπόδειξις γινο-- μένη ἐκ τῶν ἡμῖν γνωριμωτέρων. συμβαϑνει δὲ τοῖς λέγυσι κύκλῳ τὴν ὠπόδειξιν εἶγαι οὐ μόνον τὸ νῦν εἰρημένον, ἀλλ᾽ ὀδὲν ἄλλο λέγειν ἢ ὅτι τῦτ᾽ ἔςιν εἰ τῦτ᾽ ἔςιν" ὕτω δὲ πάντα

δὲ τῦτο. εἰ μή τις προγνώσετωι τῶν δι᾽ ὠπόδειζιν πιςευόνγ-- 35 ῥιίάδιον δεῖζωι. δῆλον δ᾽ ὅτι τῦτο συμβαίνει τριῶν ὅρων τε- » εἰ μή τις προγν φευόν- 35 ῥᾷ ριῶν ὅρων τε-

τῶν" μαλλον γὰρ ἀνάγκη πις εύειν ταῖς ἀρχωῖς ἢ πάσωις ἢ τισὶ τὸ συμπεράσματος. τὸν δὲ μέλλοντω ἕξειν τὴν ἐπι- φήμην τὴν δι’ ὠποδείζξεως ἃ μόνον δεῖ τὼς ὠρχὼς μᾶλλον Ἂ “ νον 7 Δ “ 7 ἡνωρίζειν καὶ μᾶλλον αὐταῖς πιςεύειν ἢ τῷ δεικνυμένῳ,

θέντων" τὸ μὲν γὼρ διὼ πολλῶν ἢ δὶ ὀλίγων ἀνακάμπτειν φάναι ὀδὲν διωφέρει, δὶ᾽ ὀλίγων δ᾽ ἢ δυο. ὅταν γὰρ τοῦ Α ὄντος ἐξ ἀνάγκης ἢ τὸ Β, τούτου δὲ τὸ 1', τῷ Α ὄντος ἔςωι τὸ 1Τ'. εἰ δὴ τῷ Α ὄντος ἀνώγκη τὸ Β, εἶναι, τούτου δ᾽

6. ταυτὸν δέ ἐς! πρῦτον Ο. 11 12. ἔςι τι μεταξὺ καθ᾽ ἕωυτήν. μόρια Ο. 1ὀ 16. τὸν ὁτιῶν μαθησέμενον Ο. 1 11. ταῦτα Ο. ᾿ὶ 18. ὄγομνα οὔὰ Ο. ὶ 20. τὸ ροβὲ ἢ οτὰ Ο, ᾿Π 21. μὲν οτὰ Ο. [! 80, εἴπερ] εἰπεῖν «Α΄. Ι 31. ἐκεῖγω Ο. 1} 832. ὕξερω Ο, 11 33. πισεύομεν. ΡΓ 4. ᾿

35. δ’ οὔχ.3. ἡ 5; ἐπίςασϑαι τὰ “πρῶτα Ὁ. ἢ 8,:αλ

ἄλλως 4186. {! 10. ἔξαι Ὁ. ἢ 11. εἰ δὲ {{- ἴξανται. Ὁ, ἰδ ωϑαὰ, 4... 44 ἑπραυδα ἴα 3. Ι

41. "δέχεται Ὁ. 1 18; ὑδὲ.8.}} 22. τὰ ἄμεσά ποτε Ο. 11 23. τ᾽ οτχ.Α. ἢ] 25. δ᾽ ὅτ τὸ τί 4188. τὲ ὅτι 6. 1}} 82..ἐκ} ἡ ἐκ ΕΘ ᾿

33. τὸν 8. 1Π 3}. ῥάιδιον πάντα (, [ 81. δι’ οτὰλ (.

ἕντος τὸ Α (τοῦτο γὰρ ἦν τὸ πύκλῳ), κείσθω ίσθω τὸ Ἀ,. ἐφ᾽ ἕ ΡαΆ: καὶ ἐπὸρόμονκες" καὶ πᾶσι τούτοις ᾿ὀνπάρχυσιν ἐν τῷ

, ὃ Το, τὸ ὧν τοῦ Β ὄντος Ὧν δ Α εἶναι ἐκ»: " τὸ Γ εἶναι λέ- λόγῳ τῷ: τί ἐςι λέγης ἔνθα μὲν γραμμὴ ἔνθω δ᾽ ἀρι-

᾿ς ἡγεῖν; τοῦτο δ᾽ ὅτι τῷ Α ὄντος τὸ Τ' ἐςί" τὸ δὲ Τ' τῷ Α τὸ ϑμάς. ὁμοίως δὲ καὶ ἐπὶ τῶν ἄλλων τὰ τοιαῦθ᾽ ἑκάςοις καθ᾽ ᾿ς αὐτό. ὥστε συμβαύει λέγειν τοὺς κύκλῳ φάσκοντας εἶναι αὑτὰ λέγω, ὅσα δὲ μηδετέρως ὑπάρχει, συμβεβηκότα, τὴν ὀδέδειξ. δὲν ἕτερον. πλὴν ὅτι τῷ Α ὄντος τὸ Α ἐς. 5 οἷον τὸ μουσικὸν ἢ λευκὸν τῷ ζῥῳ ἔτι ὃ μὴ καθ᾽ ὑποχει- ὅτω δὲ πάντα ἰδῶξαι ῥάδιον. ᾿ μὴν ἀλλ᾽ ἀδὲ τῦτο δυνατόν μένε λέγεται ἄλλι. τούς, οἷον τὸ βεδζν ἕτερόν τι ὃν βω- πλὴν ἐπὶ τότων ὅσα. ἀλλήλοις ἕπεται, ὥστ τὰ ἴδιω. ἑνὸς δίζρι ὁ ἐεὶ καὶ λευκόν, ἡ δ᾽ ὑσίω, καὶ ὅσα τόδε τι σημαΐνει, μὲν ἔν κειμκέγου. δέδεικται ὅτι ὀδέποτ᾽ ἀνώγκη τι εἶναι ἔτε- ἀχ' ἕτερόν τι ὄντω ἐςὶν ὅπερ ἐςύ. τὰ μὲν δὴ μὴ καθ᾿ ὑπο- ρὸν (λέγω δ᾽ ἑνός, ὅτι ὅτε ὅρου ἑνὸς ἔτε θέσεως μιᾶς τεθεί. κειμένου καθ᾿ αὑτὼ λέγω, τὰ δὲ καθ᾽ ὑποκειμένου συμ.- σης), ἐκ δύο δὲ θέσεων Ἐροτων καὶ ἐλαχίφων δδέχεταις 10 βεβηκότα. ἔτε δ᾽ ἄλλον τρόπον τὸ μὰ δὲ αὑτὸ ὑπάρχον εἴπερ καὶ ανλαγσασθα ἐὼν μὲν ὃν τό τε Α τῷ Β καὶ τῷ ἑκώςῳ καθ᾽ αὑτό, τὸ δὲ μὴ δὶ αὐτὸ συμιβεβηνκός, οἷον εἰ

Τ' ἔπηται, καὶ ταῦτ᾽ ἀλλήλοις καὶ ῷ., ὅτω μὲν ἐνδέ. βαδίζοντος ἤςρωψε, συμβεβηκός" ἀ γῶρ διὰ τὸ βαδίζειν

εἴ αι ἐξ ἀλλήλων Φ ΘΡΉΒΠΗΣ πάντα τὼ. μἰρηδεα Ὧν τῷ ἥςρωψεν, ἀλλὰ συνέβη, φωμέν, τῦτο. εἰ δὲ ὃν αὑτό,: τι, ὡς δέδεικται ἐν τοῖς περὶ, σῃλλάγιεμιοῦ, καθ᾽ αὐτό, οἷον εἴ τι σφαττόμενον ὠπέθανε καὶ κατὰ τὴν δεικται δὲ καὶ ὅτι ἐν τοῖς ἄλλοις σχήμασιν ἢ οὐ γύεται 15 σφαγήν, ὅτι διὰ τὸ σφάττεσθαι, ὠλλ᾽ ἃ συνέβη σφαττό- συλλογισμὸς ἢ ἢ οὐ πρὶ τῶν ληφθότων. τὰ δὲ μὴ ἀντικατή- μενον ἀποθανεῖν. τὼ ἄρα λεγόμενα ἐπὶ τῶν ὡπλῶς ἐπις- γυρόμενα ἀδαμῶς ἔς! δεῖξαι κύκλῳ, ὥς ᾿ξ ἀεειδὰ ὀλῆρα τοι- τῶν καθ᾿ αὑτὼ ὕτως ὡς ἐγυπώρχειν τοῖς κατηγορουμένοις

᾿ αὗτα ἐν ταῖς ἀποῤεΐξζιει, φαιξρὸι ὅ ὅτι, κενόν τε καὶ ἀδύνα- ἢ ἐνυυπάρχεσθαι δὶ αὑτά τέ ἐς, καὶ ἐξ ἀνώγκης. ἀ γὰρ τον ον τὸ λέγειν ἐξ ἀλλήλων. εἶναι τὴν ἜΝ καὶ διὼ τῦτο ἐνδέχεται μὴ ὑπάρχειν ἢ ὡπλῶς ἢ τὰ ἀκτροείμοενάι; οἷον

ν ἐνδέχεσθαι. εἶναι ἀπόδειξιν. 2) γραμμῇ τὸ εὐθὺ ἢ τὸ τὐμαλθν καὶ ἐρθμῷ τὸ περιττὸν ἄν Ὁ ᾿ Ἐπεὶ δ᾽ ἀδύνατον ἄλλως ἔχειν οὗ ἐὺ ἐπιςἡἤμη ὡπλῶς, ἢ τὸ ᾿ἄρτιονς ἔς: γὰρ τὸ ἐναντίον ἢ σῴηνις ἥ ἀπέδηεσ ἡ ἐν τῷ

᾿ς ἄρα ἐκ τύων καὶ ποίων αἱ ἀποδείξεις εἰσίν. πρῶτον δὲ δόρῷ: 25

ε τοῖ μή, Ω εἴ ποτέ. μή. χῶδι μὐτὰ δ᾽ ὅσα ὑπάρχει τε

“ἂν εἶ τὸ ἃ ἐκιςηῖὸν: τὸ κατὼ τὴν ὠποδεικτικὴν ἐπι- φήμην. ὠποδεικτικὴ δ᾽ ἐςὶν ἣν ἔχομεν τῷ ἔχειν ὠπόδειξιν" ἐξ “ἀναγκαίων ἄῤα συλλογισμός ἐςν ἡ ἀπέδει. ληπτέον

αὐτῷ γόει, οἷον ἄρτιον τὸ μὴ περιττὸν ἐν ἀριήμεῖς ὃ ἣ ἕπεται.

ὥς εἰ ἀνώγκη φάναι ἢ ἀποφάναι, ἀνάγκη καὶ τὰ καθ᾽ αὑτὼ ὑπάρχειν.

"Τὸ μὲν ἦν κατὼ παντὸς καὶ ἴοι αὑτὸ αριὶνν τὸν γϑκ ον τί λέγομεν τὸ τὸ κατὼ παντὸς καὶ τί τὸ καθ᾿ αὑτὸ καὶ τρόπον τῦτον" καθόλου δὲ λέγω ὃ ὃ ἂν κατὼ παντός τε Ὧν, ω καθόλου. ὑπάρχῃ καὶ καθ᾿ αὑτὸ καὶ ἧ αὐτό. Φανεῤὰν ἄρω ὅτι ὅσα -Κατὰ παντὸς μὲν ἦν τῦτο λέγω ὃ ἂν ἢ μὴ ἐπὶ τινὸς καθόλε, ἐξ ἀνάγκης ὑπάρχει τοῖς πρώγμασιν. τὸ καθ᾽

δ τινὸς δὲ μή, μηδὲ ποτὲ μὲν ποτὲ δὲ μή, οἷον εἰ κατὰ αὑτὸ δὲ καὶ ὕ αὐτὸ ταύταν; οἷον κωθ᾽ αὑτὴν ὅν γραμμῆ. Ξοὐτὸς ἀνθρώπου ζῷον, εἰ ὠληθὲς τόνδ᾽ εἰπεῖν ἄνθρωπον, 8 ὑ ὑπάρχει σιγμὴὰ καὶ τὸ εὐθύ: καὶ γὰρ ἥ γραμμή. πῇ τῷ "θὲς κα ζῷον, ων εἰ γῦν ϑάέεβόν.. καὶ θάτερον, καὶ εἰ ἐν τριγώνῳ ἧ ρῆμα. δύο ὀρθαῖς καὶ γὰρ καθ᾿ αὑτὸ τὸ πρᾷ. πάτῃ γραμμῇ. ςιγμή, ὡσαύτως. «μεῖον δέ" καὶ γὰρ τὼς γμόν δύο ὀρθαῖς ἴσον. τὸ καθόλε δὲ ὑ ὑπάρχει τότε, ὅταν ὀνςάσεις ὕ νὰ ψάρομεν: ὃς κατὰ ᾿παρτὸς ἐρωτώμενοι, ἦ εἰ ἐπί ἐπὶ τῷ τυχόντος καὶ πρῶτο δεικνύηται. οἷον τὸ δύο ὀρθὰς ἔχεν ὅτε τῷ σχήματί ἐςὶ καθόλου" καϊτοι ἔςι δεῖξαι ἐν. τὰν. ᾧ τί ἐςιν,. οἷον Ἰρεγώνῳ. γραμμᾶ. καὶ γραμμῇ σιγμή (ἡ 35 κατὼ σχήματος ὅτι δύο ὀρθὰς ἔ ἔχει, ἀλλ ὅ τῷ τυχόντος ᾿ γὰρ ἀσία αὐτῶν ἐκ τούτων ἐςί, καὶ ἐν τῷ λόγῳ τῷ Δόγοντξι σχήματος" ἀδὲ χρῆται τῷ τυχόντι σχήματι ὁ δεικνύς" τὰ τί ἐς ιν ὀυπάχεὺ καὶ ὅσδις τῶν ἐνυπαρχόντων αὐτοῖς αὐτὼ γὰρ τετράγωνον σχῆμα μέν, ἐκ ἔχει δὲ δύο ὀρθαῖς ἴσας. ὑνπῷ, λόγῳ φυπάῤχοσι- τῷ τί. ἐς ὀλώτω ὁἷον τὸ εὐθὺ τὸ δ᾽ ἰσοσκελὲς ἔχει μὰ τὸ τυχὸν δύο ὀρθαῖς ἴσας; ἀλλ᾽ ὑπάρχει γραμμῇ καὶ τὸ περιφερές, καὶ τὸ τοβιστια καὶ ἀ πρῶτον;.. ἀλλὼ τὸ τρίγωνον πρότερον. ὃ τοίνυν τὸ τυχὸν ᾿ ἄρτιον ἀριθμῷ, καὶ τὸ πρῶτον καὶ σύνθετον καὶ ἰσόπλευ- 40 πρῶτον δείκνυται δύο ὀρθὰς ἔχον ἢ ὁτιῶν ἄλλο, τότῳ πρώτῳ

ἀνὰ ᾿αρδ στ ἷ, Ἐν ως ἢ. ᾿ εἶναι οἵα. 4.8. ἢ ἀ.. λέγειν μοὶ ἕτην ἃ 12. Ὦ ΒΓΑ ὧϑ με 15. ὅτι καὶ ΜΒ. ἢ 11. τοιὰῦτα, ὀλίγα 6.! 20. ἐνδέχεται 86 ἱ 33. ἐρωτωμένου.48. 1" 38. ὑπάρχουσι 6. "6. τὸ βαδίζειν.Β. 1} 29. αὑτὴ ῖ. 8 εἰ γε ὦ ἢ τὴν γραμμὴν μν (.. "ἐόν άνωΣ Ι 386. δ᾽ οὰ 6. ἢ 37. ΓΤ ἫΝ

ὑπάρχει καθόχε, καὶ ἡ υὐπόδειξις: καθ᾽ αὑτὸ τάτῃ καθόχι ἐςί, τῶν δ᾽ ἄλλων τρόπον τινὰ ὁ καθ᾿ αὐτό" ἐδὲ τῇ τῷ ἰσοσκε-. λοὺς ἀκ ἔςι καθόλου ὠλλ᾽ ἐπὶ πλέον.:

Δεῖ δὲ μὴ ὶ λανθάνειν ὅ ὅτι πολλώκις συμβαύει διαμα)-

τώνειν καὶ μὴ ὑπάρχειν τὸ δεικνύμενον πρῶτον κωθόλου; ἧ δ΄.

δοκεῖ δείκνυσθαι κωθόλε πρῶτον. ἀπωτώμεθω δὲ ταύτην" τὴν͵ ὠπάτην, ὅταν ἤ: μηδὲν ἢ: λωβεῖν εἀγώτερον παρὰ τὸ καθ᾽. ἕκαξον ἢ τὰ καθ᾽ ἔφα, δ ᾿ μέ. ἐλ πϑωυ μον ΉῈ ἐπὶ: διαφόροις εἴδει πράγμασιν, ἢ τυγχάνῃ ὃν ὡς ἐν μῶν ὅλον. ἐφ᾽ ᾧ δείκνυται". τοῖς γὰρ ἐν ᾿μέει ὑπεῤξει: μὲν ἡ

ξις, καὶ ἔςαι κατὰ παντός. ὠλλ᾽ ὅμως ἀκ ἔσται τότο πρωΐς του καθόλε ἡ ἀπόδειξις. χέγω δὲ τότε πρώτε, ἧ τῦτος ὠπό- δείξιν, ὅταν ἢ πρώτε καθόλου. εἰ ἦν τις δείξειεν ὅτι: αἱ ὀρ: θαὶ ἁ μείων ἠέ; δόξειεν ἂν τότε εἶναι ἡ. ἀπόδειξισ: διὰ τὸ:

δέντὸς καὶ τῷ ἰσοσκελές, ἀλλ᾽ ὁ τὸ σχήματος ἢ πέρατος: ἀλλ. τὐαραμφντι τίνος ὧν πρώτυ; εἰ δὴ τριγώνε; κατὼ τῶτο ὑπάρχει καὶ τοῖς ἄλλοις, ναὶ τότου καθόλου ἐςὶν. ἡ ἀπό- ἐνῆκε: δδν Ὁ ἡ ς

᾿ Εἰ ἂν ἐςὴν. ἡ ρδιωοδη ἐπιρνήμο ἐξ ἡνκγέαδε ἤΙΡῚ χῶν. γ ἡνρ ἐπίραται, ἀ δυνατὸν ὦ ἄλλως: ἔχειν). τὼ δὲ καθ᾿ αὑτὼ. φπάρχοαν ᾿ἀνωγκκαῦῖῶ, τοῖς. πράγμασιν ἃ μὲν: γδ. ἐν τῷ: τί ἐςιν" εὐπείρχει: "τοῖς. δ᾽ αὐτο ἐν τῷ τί ἐς!ν ὑπάρχει, κατηγορεμένις αὐτῶν, ὧν "θάτερον τῶν ἀντικειμένων ἀνοαΐγκη

ἡ ὠπόδει- 10 ὑπάρχειν, φανερὸν ὃ ὅτι ἐκ ταιύτων τινῶν ἂν εἴη ὁ γε οδω

τικὸς τυλχογιδμάς κα ὥπαν γὰρ ἢ ὕτως ὑπάρχει τῆι δ" συμβεβηκός, τὰ δὲ ρυββεβηκότά ὁ ὅκ ἀνωγκαῖα. ἐὺ ἐ ᾿ς Ἦ:δὴ τω λεκτέον; ἢ; ἀρχὴν θεμένοις ὅτι ἡ ΝΥΝ ἀναγρκαζόν. ἐςι,. πωὶ εἰ ἐποδέδειιτωι,. ἀκ, οἷόν τ᾽ ἄλλως

ἐπὶ πασῶν εἶναι τῶν ὀρθῶν. ἐκ ἔσὶ δέν: πὸ μὴ ὅτι ὡδὶ 45 ἔχειν" οὐξ ἀνωγκαίων ἃ ἦρα: δεῖ εἴνωι τὸν, συλλογισμόν." "ἐξ ὠλη-

ἴσαι γίνετωι τῦτο, ὠλλ' ἧ ὁπωσῦν ἰσαιε καὶ εἰ ἠοϑίθυμα ἦν ἄλλο ἢ ἰσοσκελές, ἣ ἱπρσπελὰς ἂν ἐδόκει: ᾿ὑπαίρχζειν: κα τὸ βνάλόγεν ὅτι ἐιαλλάξ;: ἢ ἀριθμοὶ καὶ ἧ γραμμαὶ καὶ ἣ φερεὰ καὶ ἢ Χρόνοι, ὥσπερ᾽ ᾿ἐδείκνυτό ποτε “χωρίς, ἐγδὲ:

᾿ ῥῶν-: μὰ: γορ ἔςι καὶ. μὴ ὠποδεικνύγτω, συλλογίσασθαι, ἐξ ὠνωγκαίων: δ᾽ οὐκ ἔςιν ἀλλ᾿ ἢ ἀποδειενύγτω" τῦτο γορ ἤδη μὐδαν. Ἡρὸν σα ὙΥμΗΝΝ δ᾽ ὅτι ἡ ἀπόδειξις ἐξ ἀναγκαίων,

ὅτι κἀὶ τὰς ἐγς σεις -ὅτω. ᾿φῴομον πρὸς τοὺς. οἱομκένός ἀπο-

χόμεγόν γε κατὰ πάντων μιᾷ ἀποδείξει: δειχθῆναι ". ἀλοχοὶ 26. δεικνύναι, ὅτι ἀκ ἀνάγκη ὧν οἰώμεθα, ἢ ὅλως, ἐνδέχεσθαι

διὰ τὸ μὴ εἶναι ὠνομασμένον τι πάντω ταῦτα ἐν; -ἀριθμοΐ μήκη χρόνος ςερεώ, καὶ εἴδει διαφέρειν ἀλλήλων, “χωρὶς ὁ γὰρ ἢ γραμμαὶ ἢ ἣ ἀριθμοὶ ὑπῆρχεν, ἀλλ᾽ ἧ τοδί, ὃ καθόλῳ. ὑποτίθενται

ἄλλως ἢ δεκά γε τῷ χόγι. δῆλον δ᾽ “ἐκ τότων καὶ ὅτι εὐή- θεις οἱ λαμβάνειν οἰόμενοι καλῶς τὼς δρχνός; ἐὰν ἔνδοξος ἢ ἥ ΗΘΜ καὶ ἀληθής, οἷον οἱ σοφιςαὶ ὅτι. τὸ ἐπίςα- ἘΡγ τὸ ἐπιξήμον ἔχειν.. ἃ γὼρ. τὸ ἐϑδυδαν ἢ μὴ ἀρχή ἐςιν,

ὑπάρχειν. διὰ τῶτο ἀδ᾽ ἄν τις δείξη καθ᾽ ἕἔκαςον τὸ γος 25: ἀλλὼ τὸ πρῶτον “τῇ γόσυξ περὶ ὃ δεονυται" καὶ τἀληθὲς

νον ἀποδείξει: ἢ. μειῷ, ἢ ἑτέρᾳ, ὅτι δύο ὀρθὰς ἔχει ἕκαςον-. τὸ

7 ΖΝ δνοτν ς ε ἔ ΦΈν ΝΕ ΐ ας ἰσόπλευρον χωρὶς καὶ τα. σκωληνὲς καὶ τὸ ἰσοσκελές, ὕπω:

οἷδε τὸ τρίγωνον ὅτι δύο ὀρθαῖς, εἰ μὴ τὸν σοφιςικὸν τρό-: πον, ὁδὲ καθόλε τρίγωνον, ἀδ᾽ εἰ μηδὲν ἐς! παρὰ ταῦτα τρίγωνον ἕτερον. οὐ γὰρ ἣ τρίγωνον οἶδεν, ἀλλ᾽ ἢ κατ᾽ ἀριθμόν" ἐςιν ὃ. ὑκ οἶδεν; πότ᾽ ὧν. ἐκ οἶδε: ἀὐνονδὴ καὶ πότ᾽ οἶδεν ἁπλῶς: ΑΝ δὴ ὁ δϑι εἶ ταὐτὸν ἣν πριηοόνῳ: εἶναι καὶ ἰσο-: σλεύρῳ ἢ διάφῳ ἢ πᾶσιν. εἰ δὲ μὴ ταὐτὸν ὠλλ ἔδερον;

ἀ πᾶν οἰκεῖον.. ὅτι. δ᾽ ἐξ ἀνωγκαίων εἶναι δεῖ τὸν συλλογι- “, ες ΣΟ, »“᾿ σμόν, φανερὸν καὶ ἐκ τῶνδε. εἰ γὼρ ὁ μὴ ἔχων Χόγον τῷ

διὰ τί ἔσής ὠποδείξεως ἀκ ἐπιξήμων, εἴη δ᾽ ἂν ὥςε τὸ Α

κατὰ τῷ Τ' ἐξ ἀνάγκης ὑπάρχειν, τὸ δὲ Β. τὸ μέσον, δὲ

ἐδὲ πῶν τρίγωνον, 30 ῦ' ἀπεδεῦχθη, μὴ Ἷξ ἀνοίγκηεν ἐκ εἶδε διότι, ἐ γάρ ἐφ εἶτο

διὼ τὸ μέφον" “τὸ μὲν: Ὑδρὶ δνβοκύλ ῥόον μὴ ἐἴϑοὶ τὸ δὲ συμν- “πέρασμα ἀνωγκαῖον. ἔτι εἴ τις μὴ οἶδε γὺν ἔχων τὸν λόγον καὶ σωζόμενος. σωζομένν: 1 πραύγμτος» μὴ ἐπὰλθιομέ. γος, ὑδὲ καρ, ἤδει. “φθαρείη δ᾽ ἂν τὸ μέσον, εἰ μὴ

ὑπάρχει δ᾽ ἧ τρίγωνον, ὑκ οἶδεν. πότερον "δ᾽ ἣ τρίγωνον ἢ 35 παρέῳος 'ὥςε ἕξιν μὲν. τὸν λόγον σωζόμενος σωζομένου

ἧ ἰσοσκελές, ὑπάρχει; καὶ πότε κατὰ τὰϑ᾽ ὑπάρχει πρῶ- πὶ

τον; καὶ καθόλυ τύος. ἡ ἀπόδειξις; δῆλον ὅτι ὅταν ὄφνη

ρϑμιένων. ὑπάρξῃ πρώτῳ. οἷον τῷ: ἰσοσκελεῖ ᾿νμαλμῷ τριγώνῳ

ὑπάρξεσι δύο ὑπο ἀλλὰ καὶ τῇ χαλκῦν᾽ εἶναι. ἀφαιρε-"

εἰδόαι.- ἐδϑτὸ ΟτῚ ἐκοδι, ἐπθοποδιδε τον οἱ

τῷ πράγμωτος;. ὑκ οἶδε δέ, ὐδ᾽ ἄρα ἀρότιρνκι ἤδει. εἰ δὲ μὴ ἔφθαρται, ἐνδέχεται δὲ φθαρῆναι; τὸ ισυββαϊνον ἂν εἴη δυνωτὸν καὶ πη νασεής ὠλλ᾽ ἔςιν ἀδθθμα ἡπν εὐμὸν

ἤι μηθὲν Ο. 11 8. ἢ τὰ καθ᾿ ἕκαςα οαλ (.. 9. τυγχάνει 8. ἢ 16. γίνονται ρα; 47. ὅν] ἦν «Δ. ᾿ 19. ὥσπερ καὶ ἐδείκνυτο Ο. ἢ

21. τάῦτα πάντα ΟΕ 26: ἀποδείξει οἱ.. 1 27. ἸΘΩΡΜΕΕΕ 8

35. σωϊζέμενον σ. Ἔ "37. δὲ οπι.8, 1} εἴη καὶ δυνατὸν Ο.

Ὁ ἢ 10. ὑπάρχέν 1: 1[{:18. θετέον οοὐς 6. οὶ ᾿βῶι γὰρ εἱ 25. τῶι Β εἱ φησ

Ἢ 58. ΤῸΝ Ὺ Ὡηον ΝΒ. [ 86. ἐξ ομεν δι ὙΠ ΈΜΗ,

Οτὰν μὲν ὃν τὰ ὁ σὐμπέραόμεν πἐξ᾽ εἰνάγκες ἢ, ὑδὲν κωΞ

ἂ; τὸ ὩΜΛΑ μὴ ἀμυγεαῖν εἶναι, δὶ. Ὁ ἐδείχθη" ἔς, γὰρ τὸ ἀναγκαῖον καὶ "μὴ ἐξ ἀναγκαΐς συλλογίσασθαι, ὥσπερ καὶ ἀληθὲς μοὶ ἐξ ὠληθῶν. ὅταν. δὲ πὸ μέσον ἐξ ἀνάγον;

καὶ “π᾿ ν- ἐξ. ἀνάγκη," ὥσπερ καὶ ἐξ ὠληθῶν ὠλη- 5. τρὸ τοῖς

ἔξω γὰρ τὸ Α κατὼ τὸ Β ἐξ ἀνάγκης, καὶ τῦτο τῶτ' τὐβώμεν" τούον καὶ τὸ Α τῷ Β ὑπάρχειν ᾿ς ὅτάν δὲ μὴ Ἰάγαγκαῖαι ἦ τὸ συμπέρασμα," εὐδὲ τὸ μέσον ἷ ἀναγκαῖον οἷόν τ᾽ εἶναι: ἔξω γὰρ τὸ Α τῷ Ῥ' μὴ ἐξ ἀνάγ-

μενον ὃ ὃ τὰ; παθῃ καὶ τὰ κα αὑτὰ, συμβεβηκότῳ δηλὸϊ ἡ. (ἀκ όδειξις: ἐξ ὦ ὧν μὸν ἔν ἡ ἀπόδεξι; ἐνδέχεται τὰ αὐτὰ εἶναι" ὧν δὲ τὸ γένος ἕτερον, ὥσπερ. ἀριθμητικὴς καὶ νοὶ μοι ὀκ ἔςξι τὴν ἀριθμητικὴν ἀπόδειξιν ἐφαρμόσαι ἐπὶ τοῖς μιογέθεσι συμιβηθηιότα; εἰ μὴ τὰ "μεγέθη ἀριθμιοί εἰσι: τῦτο δ᾽ ὡς ἐνδέχεται ἐπί τινῶν, ὕσερον λεχθήσεται. ὴ δὲ ἀριθμητικὴ ἀπέδειξις ἀεὶ ἔ ἔχει τὸ εῆδων περὶ ὃ ἡ ὠπό- δεῖξις. καὶ αἱ ἄλλαι ὁμοίως." ὥς" ἢ -ὡπλῶς ἀνοώγκη τὸ αὐτὸ εἶνωι «γέγος ἢ πῆς εἰ μέλλει ἡ ἀπόδειξις μεταβαίνειν.

᾿ κης: ὑπάρχειν, τῷ δὲ Β, καὶ τῦτο τῷ Γ' ἐξ ἀνάγκης" καὶ 10 ἄλλως δ᾽ ὅτι ἀδύνατον, δῆλον" ἐκ γὰρ τῷ αὐτῷ γένους

τὸ Ἂν ἄρα: τῷ Τ'. ἐξ ἀνάγκης ὑπάρξει: ὠλλ ὑχ ὑπέκειτο: ἐπεὶ τούτον εἰ ἐπίξαται ἀποδεικτικῶς. δεῖ ἐξ ἀνώγκης μιραυέρὰ χειν, δῆλον ὅτι, καὶ διαὶ μέσα ἀναγκαίε δεῖ ἔχεν τὸν ἜΉΜΑ κ ᾿ ἐπισήσέξται. ἔτε διότι ὅτε ὅτι ἀ ἀνάγκη. ἐκεῖνο εἶς:

μὴ ἀνωγκαῖον, ἢ δ᾽ οἰήσεται ὁμοίως, ἐάν τε τὸ ὅτι εἰδῇ ον μαῤμεομ ορρμμμα δ)ότι Ἡβρήνομλο, σὐρόγμὶ κι ἐς ἀπο - Τῶν, δὲ συμβεβηκότων. μὴ καθ᾿ αὑτώ, ὃν τρόπον διω- κὐὶ καθ᾽. αὑτά, εἰς ἔς ιν. ἐπιςήμη ὠποδεικτική. ὁ γὰρ ἀρ ξ μώγο ᾿χὰρ ἐνδέχεται, μὴ ὑπαῤχείν" Ἰτρ τοὶότῃ γὰρ Ἀλῆ: συμ- ᾿βεβηκότος. καίτοι, ἀξοβήσειεν ἄν τις ἴσως τίνος ἕνεκ ταῦτα δεῖ ἐρωτῶν περὶ. τότων,. εἰ μὴ ϑύγμ τὸ γον λερμς εἶναι" ἀδὲν γὰρ διαφέρει εἴ τις ἐρόμενος τὸ τυχόντα εἶτα εἴπειεν τὸ

ἀνάγκη “τὼ ἄκρα καὶ τὰ μέτα ἐζαι. εἰ γὰν μὴ καθ᾿ αὐτώ, συμβεβηκότα ἔφα,» δίας τῦτο τῇ: εὔρ ύρμέρε; ὑκ ἔς, δεῖξαι ὅτι τῶν ἐναντίων μία; ἐπισήμης “ἀλὸὶ δ᾽ ὅτι, τὰ δύο κύβοι κύβος" ἀδ᾽ ἄλλῃ ἐποῖθμῃς τὸ υϑνερ ἀλχλ᾽ ἢ ὅσα ὕτως

λ᾿ ἢ οἰήσεται ἀκ εἰδώς, ἐὰν ὑπολάβῃ ὡς ἀνωγκαῖον 15 ἔχει πρὸς ἄχληλα ὥς εἶναι θάτερον ὑπὸ. θώτερον, οἷον τὰ

ὀπτρεὼ πρὸς φοβηναν καὶ τὰ ΡΟΝ ΜΡὸς ΉΥμση: χήν ἀδ᾽ εἴ τι ὑπάρχει ταῖς γραμμαῖς μὴ ἢ γραμμαὶ καὶ ἧ. ἐκ τῶν. 'ἀρχβε τῶν ἰδίων, οἷον εἰ καλλίςη τῶν γράμμῷ» ἡ εὐθεῖα" ἢ εἰ ἐναντίως ἔχει τῇ περιφερείᾳ" ὁ γὼρ ἣ τὸ

ιδεῖξαι: τὸ συμπέρασμα". τὸ συμβεβηκὸς 3) ἴδιον γένος αὐτῶν, ὑπάρχει; ἀλλὶ ὅ- κοινόν τι.

Φανερὸν δὲ καὶ ἐὼν ὦσιν αἱ προτάσεις καθόλις ἐξ ὧνϑ ὁ ᾿δυλλογισμός; ὅτι ἀνάγκη καὶ τὸ συμπέρασμα ἀΐδιον εἶναι τῆς. τοιαύτης. ὠποδείξεως καὶ τῆς ὡπλῶς. εἰπεῖν ὠπο- δείξεως. ὑκ ἕξοι ἀ ΝΣ ἀπόδειξις. τῶν φθαρτῶν ἀδ᾽ ἐπιςήμη

συμπέρασμα. δεῖ δ᾽ ἐ ρα ἐκ ὡς ἀναγκαῖον εἶναι διὼ τὰ 35 ὡπλῶς, ἀλλ᾽ ὕτως ὥσπερ κατὼ συμβεβηκός. ὃ ὅτι ἃ καθό-

ἐπρηολ ἀλλ᾽ ὅτι Χέγειν ἀνάγκη, τῷ ἐκεῖνα λέγοντι, καὶ ἀληθῶς λέγειν, ἐδὼν ἀλυθῶς ἢ ἤ ὑζρχειτά:"

τττι Ἐπεὶ δ᾽ ἐξ ἀνώγκης ὑπάρχει περὶ ἔκαςον γένος ὅσα

καθ᾿ αὑτὼ ὑπάρχει; καὶ ἢ ἕκαςον, φανερὸν ὅτι περὶ τῶν

λου αὐτῷ ἐφ ἀλλὼ ποτὲ καὶ πῶς. ὅταν δ᾽ ἧ, ἀνώγκη τὴν ἑτέραν μὴ καθόλε εἶναι πρότωσιν καὶ φθαρτήν, φθαρ- Ἀ, [ν4 ι Ἀ 7 μι ΓΝ δὲ τὴν μὲν ὅτι καὶ τὸ συμπέρασμω σὴς, μὴ καθόλε ὅτι. ᾧ μὲν ἔςαι ᾧ δ᾽ ἐκ ἔςαι ἐφ᾽. ὧν, ὥς ὑκ ἔτι σύλ-

καθ ἐκύνβ τΣ αἱ ἐκ οηβουδιὰὶ ἀποδείξεις “καὶ ἐκ 30 χὰ χε μέδια καθόλου, ἀλλ᾽. ὅτι γῶν. ὁμοίως δ᾽ ἔχει καὶ

τῶν τ. τὰ μὲν γὰρ συμβεβηκότα. ὧς ἀναγκαῖα,; ἀβάνέαρα: πὸ δ συμάέραασμα,. εἰδέναι ὁμαϊ θπαρηνε ὑδ᾽ Ὁ δὴ (ὦ εἶ, μὴ ἡ καθ᾿ αὑτὸ δέ, οἷον οἱ διὰ τλβεῶν συλλογι- σμοί. τὸ γὰρ καθ᾿ αὑτὸ ἃ καθ᾽. αὑτὸ ἐπιςήσεται, δὲ δὶότι.

περὶ ὀρισμούς, ἐπείτερ ἐὶν ὁ ὁρισμὸς ἢ ἀρχὴ ἀποδείξεως

ἢ ἀπόδειξις θέσει διαφέρεσα, ἢ συμπέρασμά τι ἀποδείξεώς. αἱ δὲ τῶν πολχλώκις γινομένων ἀποδείξεις καὶ ἐπιςήμαι, οἷον δελοήνης ἐρηρτοὶ ἐρηνὶ δῆλον ὅτι ἧ μὲν τοιωΐδ᾽ εἰσίν, ἀεί εἰσιν,

τὸ δὲ διότι. βείρϑέγαι: δ ἔς: τὸ διὼ τὰ αἰτία ἐπίςασθαι. δὶ 35 ἡ δ᾽ ἐκ ἀεί, κατὼ μέρος εἰσίν. ὥσπερ δ᾽ ἡ ἔκλειψις, ὡσαύ-

᾿ αὐτὰ ἄρα, δεῖ καὶ τὸ ἡ μέσον τ τῷ “μὴν καὶ τὸ οὐ μεεὶ τῷ μέσῳ ᾿ἰἰρύσεο Φ

ἀοτ τ Θόι ἄρα ἔςιν Σ ἄχλῃ ἐῖς μεταβάντα δεῖ αἰ. οἷον τὸ γεωμετρικὸν ἀριθμητικῇ. τρία γάρ ἐς: τὼ ἐν ταῖς ἀπο-

᾿Επεὶ δὲ φανεῤὸν ὅτε ξσον ἀποδεῖξαι ὑκ ἔτη ἀλλ᾿ 9 ἢ ἐκ-τῶν ἑκάςου, ἀρχῶν, ὧν τὸ δεικνύμενον ὑ ὑπάρχῃ ἣ ἐκεῖνο, ἐκ ἔςι τὸ ἐπίςασθαι τῦτο, ἂν ἐξ ὠληθῶν καὶ ἀναποδείκτων

Α΄ ἀν ὰὰ ͵ Χ, " "Ὰ » δείζεσιν, ἕν μὲν. τὸ. ἀποδεικνύμενον τὸ κυμαναμια: τῦτο 40 δειχθῇ καὶ ἐμρθδνα ἐσ γὰρ ὕτω ῥίξω, ὥσπερ Βρύσων

δ᾽ ἐςὶ τὸ ὑπάρχον γάᾳ τοὶ καθ᾿ αὑτό. "ματα Τρ βα δαὶ Ν ἐςὶν ἐξ ὧν. τρίτον τὸ γένος τὸ ὑποκεῖ-

τὸν Μαρυγομ με: κατὰ κοινόν τε γὼρ δεικνύεσιν οἱ τοίδτοι λόγοι, ὃι καὶ ἑτέρῳ ὑπάρξει" διὸ καὶ ἐπ᾽ ἄλλων ἐ ἐφαρ-

Σ 9; τὰν Ο,, Τ 5.. καὶ: αηἰο ἘΝ ὁπὶ «4. }:21. περὶ τὸ τοιότε Β6. || 92. ἀν τις Ὅπα Ο. {Π ἴσως ὡς τόος 38. ἢ. 8.5.. διότι ἐπιξήσασθάι 4. 9. μέλλοι. ἢ 23. καὶ τῆς--ἀποδείξεως οτὰ ργν Ο. ἢ! 29. τῶ--τῷ ρν Ο᾽, τὸ--τὸ το. [}! 34. μότοι ὑδ᾽ ΑἹ, μὲν τοιδδ᾽ 8. ἢ 10, ὥσπερ ὃ βρύσων Ο..

μόττουσιν οἱ λόγοι ἀ συγγιῶν, ᾿ἠκόῦν. ὄχ ἣ ἐκεῖνο ἐπίφωις ταὶ, ἀλλὰ κατὰ συμβεβηλός: ὄ γὼρ ὧν ἀβπαματεν ἡ ἀπό- δειξις καὶ ἐπ᾿ ἄλλο γένος.

σει. κἀν μὴ κατὰ ᾿πώντων λώβῃ ἀλλ ἐπὶ τῷ δ᾽ ὠριθμυητικῷ ἐπ᾿ ἡρμόμῶν,

Ἔςε δ᾽ ἴδια μὲν καὶ ἃ οὐ ΜΉψΙ εἶγωι, περὶ ὦ ἡ ἐπιςήμη θεωρεῖ τὰ ὑπάρχοντω καθ᾿ αὑτά, οἷον μονάδας ἡ

κατ᾽ ἐκεῖνο γινώσκωμεν καθ᾿ ὃ ὑπώρχει, ἐκ τῶν ἀρχῶν 5. ὠριθμητική, ἡ δὲ γεωμετρίω σημεῖα, καὶ γραμμάς. ταῦτα,

Ὧν ΠΣ ὼ» δ δ ὧν “ δ᾽ δυσὶν ὀσθὰϊς ἴσὶ ψηλῖς τ ὮΝ τῶν ἐκείνου ἢ ἐκεῖνο, οἷον τὸ δυσὶν ὀρθὰϊς ἴσας ἔχειν; ᾧ

λ ͵7 »“» »"Ἢ “2 ἐσ. τὰ ὑπάρχει καθ᾿ αὑτὸ τὸ εἰρημένον, ἐκ τῶν ὠρχῶν τῶν τέτυ. “ν᾽ ᾽ ᾽ εὐὺς » “ὦν κι ᾿Σ ΒῈ Ἂν ΟὟ: φιλο ἢ ὥς᾽ εἰ καθ᾿ αὑτὸ κἀκεῖνο ὑπάρχει ᾧ ὑπάρχει, ἀνάγκη Ἀ 7 3 Φφυ φι Ὁ 7ὕ " Η δὲ ᾿ «ὧδ ᾽ » "ε τὸ μέσον ἐν τῇ αὐτῇ συγγενείῳ εἶναι. εἰ δὲ. μή, ἀλλ᾿ ὡς

ἀροῖς ΚΣ ΨΎΝΝ ᾿ ψ τ΄,,ὴι γὰρ λωμβάνεσι τὸ εἶγωι καὶ τοδὶ εἶγωι. τὰ δὲ τότων πάθη

θ᾽ ἐ ὸ ἢ ΤΌΞΩΝ, 2 Φ “7 Φ» ε γὰρ ἰαύδυν τένμς ϑηδίμει ἔα σαδει ἀκμιβανούξρνς οἷον ἡ μὲν εἰρίθμοντϑεὴ. τί πίττα ἢ ἄρτιον ἢ τετρώγωνον ἢ κύβος, ἡ δὲ γευλενίς τί τὸ ἄλογον ἢ τὸ κεκλέσθαι ἢ γεύειν, ὅτι

τὰ ὡρμονικὰ δὲ ἀριθμητικῆς. τὼ δὲ τοιαῦτα, δείκνυται 10 δ᾽ ἢ ἔςί, δεικνύεσι διώ τε τῶν κοινῶν καὶ ἐκ τῶν ἀποδὲδειγ-

μὲν ὡσαύτως, διωφέρει δέ" τὸ μὲν γὰρ ὅτι ἑτέρως ἐπιξή- ᾿ ΝΥ »“Ἢ ΕἾ

μῆς (τὸ γὼρ ὑποκείμενον “γένος ἕτερον), τὸ δὲ διότι τῆς ἄνω,

ἧς καθ᾿ αὑτὼ τὰ πάθη ἐςίν.. ὥςε καὶ ἐκ βάτον φανερὸὴ

͵ὔ ὶ ἡ νοῦ: κδ 2 7 τ το Δ Η Ἀ μένων. καὶ ἡ ᾿ὠςρολογίω ὡσαύτως. πᾶσω γὰρ ὠποδεικτικὴ 3 4 ΣΝ Ἐν Πλὴν Σ᾽ Ψ Ἂν» ἀπὸ ξ δθρ κεν ὅς ἐπιςήμη περὶ τρίω ἐςίγ, ὅσω τε. εἶνωι τίθεται (ταῦτα δ᾽ Δ ἘΣ ΚΖ δὲς γν τὰ κ᾿ ΄" - ΐ "δ σοήσαγοῦγτν ἐῶν καθ᾽ αὑτὰ παθημάτων ἐσὶ θεωρητική),

ὅτι ἐκ ἔς!ν ἀποδεῖξαι ἐν ὅωχόν ὀπλϑες ἀλλ᾽ ἢ ἐκ τῶν ἑκά-. καὶ τὸ κοινὼ λεγόμενα ὀξώμαξα. ἐξ ὧν πῤώτων, ᾿ἐποδεῖ-.

ςου ἀρχῶν. ὠλλὼ τούτων αἱ ἀρχαὶ ἔχουσι τὸ κοινόν...

Εΐ δὲ φανερὸν τῦτο, φανερὸν καὶ ὅτι ὑκ ἔξι τὼς ἑκά- ςου ἰδίας ἀρχὼς ἀποδεῖξαι" ἔσονται γὰρ ἐκεῖναι ὡπώντων ἀρχαΐ, καὶ ἐπιςήμιη ἡ ἐκεθὼν. κυρία, πάγτων. καὶ γὼρ ἐπί:

δ ἀν. ψὺς νϑϑμς μὴ ἀρϑλοις ὁ ἐκ τῶν ἀνώτερον. αἰτίων εἰδώς" τ ΤῸ

(5 κγυσι, καὶ ρίξαν τὼ πάθη, ὧν τί τὸς ἡρεκές ἔκαφον λαμ-

βώνει. ἐνίας μέντοι ἐπιςἡήμως ἀδὲν κωλύει ἔνιω τούτων παρο- ρῶν, οἷον τὸ γένος μὴ ὑποτίθεσθαι εἶναι, ὧν ἢ φανερὸν ὅτι ἐππῆ (ὁ γὰρ ὁμαίας δῆχο! ὅτι ὠριθμός δὶ καὶ ὅτι. ψυχρὸν καὶ ὑϑξρμᾷὴ, καὶ τὼ πάθη μὴ ὶ λαμβάνεν. τί ῥημάμα, ὧν ἥ ὅδ:

προτέρων γὼρ οὐδὸν ὅταν ἐκ μὴ αἰτιω τῶν εἰδῇ αἰτίων. ὥς.20 λα" ὥσπερ ἀδὲ τὰ κοινὼ ὁ λαμβώνει τί σημαίνει. τὸ ἴσα ἀπὸ

εἰ μᾶλλον οἶδε καὶ μάλιςα, κἂν ἐπιςήμη ἐκείνη εἴη καὶ μᾶλλον καὶ μάλιςα. ἡ δ᾽ ἀπόδειξις ἀκ ἐφαρμόττει ἐπ᾽ γ 7 ᾿ ἀοοΝ. "ὁ » ς ν Δ ἃ Ν ὠλλο ὙΕΟΕν ἀλλ ἡ ὡς αϑετοι αἱ τυβο αι, καθ ἐπὶ τῶς μηγοανικὸς ἢ ὀπτικῶὼς καὶ αἱ ὠριθμητικαὶ ἐπὶ τὼς ὧρ- μονικός. Ὅς

Χαλεπὸν δ᾽ ἐςὶ τὸ γνῶναι εἰ οἶδεν ἢ μή. χωλεπὸν γὰρ τὸ γνῶναι εἰ ἐκ τῶν ἑκάςου ὠρχῶν ἴσμεν ἢ μή" ὅπερ

7 Ἅ »" ἐςὶ τὸ εἰδέγωι. οἰόμεθα, δ᾽, ἀν ἔχωμεν ἐξ ὠληθινῶν τινῶν

ἴσων ὠφελεῖν, ὅτι γνώριμον. ὠλλ᾽ δὲν ἧττον τῇ γε φύσει τρία ΘΑ ον» 8 κτ 77 Ὕ δι 7Ζ Ἁ θα ἀφέίδῳ Φ ταῦτα ἐςι, περὶ ὅ τε δείκνυσι καὶ ἃ δείκνυσι καὶ ἐξ ὧν. ᾽, ἃ ΙΖ Οὐκ ἔςι δ᾽ ὑπόθεσις ἀδ᾽ αἴτημα, ὃ ἀνώγκη εἶναι δὶ᾽ ΦᾺ λ ὃ γῷς ας ἄραι Ν τ ν 7 φ ον οὐδε θοαὶ ἀυεϊειδνηροι εὖ ψιρυπρλε. Τὸν ἔξω λόγον ἡ ὠπό-

᾿ς 25 δεῖξις, ἀλλὰ πρὸς τὸν ἐν τῇ ψυχῇ, ἐπεὶ ἀδὲ συλλογισμός ᾿

ὠεὶ γῶρ ἔς ιν ἐνς ναὶ πρὸς τὸν ἔξω λόγον, ἀλλὰ πρὸς τὸν ἔσω λόγον ὁκ ἀεί. ὅσω μὲν ἦν δεικτὼ ὄντω λαμβάνει αὐὖ- τὸς μὴ δείξας, ταῦτ᾽, ἐὰν μὲν δοκόντω λαμβάνῃ τῷ μαν-

ψ Ἀ ἈΝ 7 Λ Ψ Ὁ“ γ᾽ Ν συλλογισμὸν καὶ πρώτων, ἐπίςασθαι. τὸ δ᾽ ἀκ ἔςιν, ἀλλὰ θώνοντι, ὑποτίθεται, καὶ ἔςιν ὄχ ὡπλῶς ὑπόθεσις ὠλλὼ ἈΠΟ ΔΑΣ αν 7 Ἃ δὲ ἘῸΝ ϑ 7 δὶ ἐδ. οἾ 30 πρὸς ἐκεῖνον μόνον, ὧν δὲ ἢ μηδεμιᾶς ἐνέσης δύόζης ἢ καὶ

2 7 »..Χ ᾿ Ἀ αἶτον »Ξ,. ι 7 Α ενωντίος ἐνσσης λαμβάνῃ το αὐτο οἱντείτοῶιϊ. καὶ τούτῳ 'δὴαν-

μὴ ψδέχείαι δεῖξαι. τί μὲν ὃν τὰν πῆκοω καὶ τὰ πρανα καὶ φῴει ὑπῤθεσὶς ᾿καὶ αἴταῤλω ειέον ἡορ σον ΩΝ ὑπενάντῶᾳ τὼ ἐκ τούτων, λαμβάνεται" ὅτι δ᾽ ἔςι, τὰς ἊΝ ἀρχὰς τὸ μιανθοΐνοντος τῇ δόξῃ, ἢ ὃ ἄν͵ τις ὠποδεικτὸν ὃν λαμν-

συγγενῇ δεῖ εἶναι τοῖς πρώτοις "ὙΎ ρώτοις..

7 ἘΞ ΖᾺ ΈῪ ΧῚ ἘΤ ἡ ͵7 7 ἃ ΕΩ 40 Λέγω δ᾽ ὠὡρχιῶς ἔν ΠΕΌΥ ἐπῴμ ἰἀκδαϑφν, ὥς ὅτι ὍΣ

ἀνάγκη λαμβάνειν, τὼ δ᾽ ἄλλα δεικνύναι, οἷον τί μονῶν

ἢ τί τὸ εὐθὺ καὶ τρίγωνον" εἶναι δὲ τὴν μονάδα λωβεῖν καὶ 35

Ἔςι δ᾽ ὧν χρῶνται ἐν ταῖς ἀποδεικτικωῖς ἐπιςἥμαις τὼ μὲν ἴδιω δκάςης ἐπισήμης τὼ δὲ κοινώ, κοινὰ δὲ κωτ᾽ ἀνιλυῆίν, ἀπὲ χρήσιμόν γε ὅσον ἐν τῷ ὑπὸ τὴν ξκιφήμην

βώνῃ καὶ χρῆται μὴ δείξας. 7 ᾿) Ἃ Οἱ μὲν ἂν ὅροι ὑκ εἰσὶν ὑποθέσεις (ὁδὲ γὼρ εἶναι ἢ. μὴ 7 ᾿ δ ὁ λέγοντα), ὠλλ᾽ ἐν ταῖς προτώσεσιν αἱ ὑποθέσεις. τοὺς δ᾽ 4 ᾽ν “ ᾿ς ὅρους μόνον ξυνίεσθαι δεῖ" τῦτο δ᾽ ἐχ ὑπόθεσις, εἰ μὴ καὶ ἀν κᾳ 7 4 δαὶ Υ͂ “" Ψ ᾽ ) ὦ Ψ' »Ἢ τὸ ἀκούειν ὑπόθεσίν τις εἶνωι φήσει. ὠλλ᾽ ὅσων ὄντων τῷ

ἐκεῖνα εἶναι Ὑῆθαν τὸ ψυμπύρασμας δ᾽ ὁ γεωμέερησα ψευδῆ

γϑτι ἴδια μὸν. οἷον γραῤεβθαν: εἶναι τοιαδί, καὶ τὸ εὐθύ, λ0 ὑποτίθεται, δὴν τοὲς ἔφασαν, λέγοντες ὡς ὁ δεῖ τῷ ψεύ-

κοινὰ δὲ οἷον τὸ ἰσα᾿ ἀπὸ ἴσων ἂν ὠφέλῃ, ὅτι ἴσα τὼ λοιπά.

ε Ἀ “ 7 Ψ ᾽ -“ ἜΗΝ τρίς ἶ ἐπ Δ νον δ᾽ εκῶζοΥ ΤΌΤΟΩΥ ΟὐῸΝν εν τω γένει τοῦτο γὰρ σοιή-

δὲι χρῆσθαι, τὸν δὲ γεωμέτρην ψεύδεσθαι λέγοντα, ποδὲ- αἴαν τὴν ὁ ποδιωίαν ἢ εὐθεῖαν τὴν γεγρωμμένην οὐκ εὐθεῖαν

8. κακεωι ΑΒ6Ο, 26. χαλεπὲν γὰρ τὸ ἡνῶναι οταὰ Ο. ἢ 35. καὶ τί τρίγωνον Ὁ. 1 87. οἷς σον Ο. ἢ 40. τοιάνδε Ο. ᾿ἰ 41. “Ξ σα

σα "ὁ δὲ τωμέτρης δὲν συμπεράδετωι τῷ τήνδε εἶναι γραμμήν, Ἀ αὐτὸς ἀρθερσάε, ὠλλὰ τὰ διὰ τούτων δὴ-

"- ἔτι τὸ αἴτημα καὶ ὑπόθεσις πᾶσα ἢ ὡς ὅλον ἢ ὡς ἬΝ μέρει, οἱ δ᾽ ὅ ἔρον. ὀδέδερον τότων..

ὧν ἢ δεύουταί τι περὶ ὧν. ἡ γεωμετρία, ἐς, ἢ ἐκ τῶν αὐτῶν δείονυται τῇ γρομετρίῳ, οάν τὰ ὀπτικα. ὁμοίως δὲ καὶ ἐπὶ τῶν ἄλλων. καὶ περὶ μὲν τότων καὶ λόγον ὖφε- κτέον ἐκ τῶν γεωμετραεῶν ὠρχῶν καὶ συμπερωσμαίτων,

ον Εἴδη μὲν ἣν εἶναι ἢ ἔν τι παρὰ τὼ πολλὼ ἐκ ἀνάγκη, 5 περὶ δὲ τῶν ἀρχῶν λόγον ὑχ ὑφεκτέον τῷ γεωμέτρῃ

ἌΡ ἔςαι, εἶναι μέτα ἕν κατὰ πολλῶν ἀληθὲς εἰ- πι "ἰνγκη" ἄ γὰρ ἔχει τὸ καθόλε, ἂν μὴ. τῶτο ἢ" ἐὰν δὲ τ τὸ καθόλ- μὴ ἶν τὸ Ῥέπο ἐκ ἔξαι, ὥς δ: ἀπόδεξι. δεῖ ἄρα τι ὃν καὶ τὸ αὐτὸ ἐπὶ πλειόνων εἶναι μι ὁμώνυμον.

γεύμέρ: ὁμοίως δὲ καὶ ἐπὶ τῶν ἄλλων ἐπιρημῶν. ὅτε πᾶν ἄρα ἕκαςον ἐπὶς ἥμονω ἐρώτημω ἐρωτητέον, ἴθ᾽ ἅπαν τὸ ἐρωτώμενον ἀποκριτέον περὶ ἑκάςου, ἀλλὰ τὰ κατὼ τὴν ΕΣ ΄ 7 9. δὰ 4 -

ἐπιςήμην διορισθέντα. εἰ δὲ διαλέξεται γεωμέτρῃ ἣ γεω-

τὸ δὲ μὴ ἐνδέχεσθαι ἅμα φάναι καὶ ἀποφάναι ἀδεμία 10 μέτρης οὕτως, φανερὸν ὅτι καὶ καλῶς, ἐὰν ἐκ τότων τι

- λαμβάνει ὠπόδειξις, ἀλλ᾽ ἢ ἐὰν δέῃ δεῖξαι καὶ τὸ συμπέ- ράσμω τως. δείκνυται δὲ λαβῦσι. τὸ πρῶτον κατὼ τὸ μέ- κῈν Ἐυῤοκδημᾷ ὠποφάναι δ᾽ ἐκ ἀληθές. τὸ δὲ μέσον οὐ- αἰ νρνβμρβναορἠμμα ὡς δ᾽ αὕτως καὶ

ἱ ν᾿ εἰ γὰρ ἐδόθη, καθ καὶ μὴ ἄνθρωπον ἀληθές, ἀλλ᾽ εἰ μόνον ἄνθρωπον ζῷον εἶ- γαι, μὴ ζῶον δὲ μή" ἔςαι γὰρ ὠληθὲς εἰπεῖν Καλλίαν, εἰ καὶ μὴ Καλλίαν, ἅμως ζῷον, μὴ ζῶον δ᾽ ὅ. αἴτιον δ᾽ ὅτι τὸ πρῶτον ὅ “μόνον κατὰ τῷ μέσου λέγεται ἀλλὼ καὶ κατ᾽

δεικνύῃ, εἰ δὲ μή, ἀ καλῶς. δῆλον δ᾽ ὅτι ὑδ᾽ ἐλέγχει ἡμέζρυ, ὠλλ᾽ ἢ κατὰ συμιβεβηκός, ὥς ἐκ ἄν εἴη ἐν ὠγεωμιετρήτοις περὶ γεωμετρίας διαλεκτέον" λήσει γὰρ ὁ φαύλως διαλεγόμενος. ὁμοίως δὲ καὶ ἐπὶ τῶν ἄλλων ἔχει

ὅ ἀνθρωπον ἀληθὲς εἰπεῖν, εἶ 15 ἐπιςημῶν.

Ἐπεὶ δ᾽ πὶ γεωμετρυὰ ἐρωτήματα, ἀρ ἐὶ καὶ ἀγεωμέτρητα καὶ παρ᾽ ἑκάςην ἐπιςήμον τὼ κατὰ τὴν ἄγνοιαν τὴν ποιὰν “γεωμετρικά ἐςὶν ἢ ἀγεωμέτρηται: Ψ' πότερον ὁ κατὼ τὲν ἄγνοιαν συλλογισμιὸς ὁ ἐκ τῶν ἀντι-

ἄλλου διὰ τὸ εἶναι ἐπὶ πλαρόνω: ὥς᾽ δ᾽ εἰ τὸ μέσον καὶ 20 κειμένων συλλογισμός, ἢ παραλογισμός. κατὰ Ὑμωμετρίμῃ

αὐτό ἐς: καὶ μὴ αὐτό, πρὸς τὸ συμπέρασμα ὑδὲν διαφέρει. πὸ δ᾽ ἅπαν φάται ἢ ὠκοφάναι ἡ εἰς τὸ ὠδύνατον ἀπόδειξις λαμβάνει, καὶ ταῦτω ὑδ᾽ ἀεὶ καθόλου, ἀλλ᾽ ὅσον διᾳνό, οὑκανὸν δ᾽ ἐπὶ τοῦ γόους. λέγω δ᾽ ἐπὶ τῇ γένους οἷον περὶ

δέ, ἢ ἐξ ἄλλης τέχνης, οἷον τὸ μουσικόν ἐς!ν ἐρώτημα ὠγεωμέτρητον περὶ γεωμετρίας, τὸ δὲ τὼς παραλλήλους συμιπέξτειν οἴεσθαι γεωμετρικόν πως καὶ ὠγεωμέτρητον ἀλ.- λον τρόπον; διττὸν γὼρ τῦτο, ὥρπίῳ τὸ ἄρρυθμον, καὶ τὸ

ὃ. γόος τὼς ἀποδείξεις φέρει, ὥσπερ εἴρηται καὶ πρότερον. 25 μὸν δερὸν ὠγεωμέτρητον τῷ μὴ ἔχει ὅσπερ τὸ ἄρρυθμον,

τ ΤΠ Ἐπικοινωγῶσι δὲ πᾶσαι αἱ ἐπιφῆμαι ἀλλήλαις κατὰ τὼ κοινώ. κοινὼ δὲ λέγω οἷς χρῶνται ὡς ἐκ τύότων ἀπο- δεικνύντες, ἀλλ᾽ οὐ περὶ ὧν δεικνύουσιν οὐδ᾽ ὃ δεικνύουσιν. καὶ ἡ διαλεκτικὴ πώσαις. καὶ εἴ τις καθόλου πειρῷτο δὲι-

τὸ δ᾽ ἔ ὅρῳ τῷ φαύλως ἔχειν" καὶ ἡ ἄγνοια, αὕτη, ᾿ ἐκ τῶν τοιότων ὠρχῶν, ἐναντία. ἐν δὲ τοῖς μαθήμασιν ἀκ ἔςιν ε 7 ε 7 σ΄“ Ἁ 7 ΣᾺ ψοᾺ δὶ Ὁ ὁμοίως ὁ παραλογισμός, ὅτι τὸ μέσον ἐξὶν ἀεὶ διττόν

Χ ’, 7 Ὰ,᾿ Λ ς κα κατώ τε γὰρ τότε παντός, καὶ τῦτο πάλιν κατ᾽ ἄλλου

΄ Ἄ» Ἅ ᾿ 7 Ϊ᾽ "“»" -“- κνύναι τὰ κοινά, οἷον ὅτι ἅπαν φάναι ἢ ὠποφανγαι, ἢ ὅτι 30 λέγεται παντός. τὸ δὲ κατηγοράμενον ἃ λέγεται πᾶν. ταῦτα δὰ τα Ἵ ᾿ ΄ ν: ΟΡ ᾿:: ἴσα ὠπὸ ἴσων, ἢ τῶν τοιότων ἄττα. ἡ δ διαλειτοοὴ ρε, ἦξν δ᾽ ἐςὶν οἷον δρᾶν τῇ νοήσει, ἐν δὲ τοῖς λόγοις λανθάνει. ἄρα

ὅτωρ ὡρισμένων τινῶν, ὑδὲ γόους τοὺς ἑ δός ὁ γὰρ ἀν ἠρώτα" ᾿ς ἀποδεικνύντα, γὰρ ὧι ἔτιπ ἃ ἐρωτᾶν διὰ τὸ τῶν ἀντικειμένων ὄντων μυὴ δείκνυσθαι τὸ αὐτό. δέδεικται δὲ τῶτο ἐν τοῖς ο΄ περὶ συλ) πἸρημοῦ:

42 Ἐἰ δὲ τὸ αὐτό ἐς!ν ἐρώτημα συλλογις κὸν καὶ πρό- ᾿ς χᾷάσις ἀντιφάσεως, προτάδεις δὲ καθ᾿ ἑκάςην ἐπιςήμην ἐξ ὧν ὁ συλλογισμὸς ὁ καθ᾽ ἑκάςην, εἴη ἄν τι ἐρώτημω ἐπιςημονικόν, ἐξ ὧν ὁ καθ᾽ ἑκάςην οἰκεῖος γίνεται συλλο-

γισμός. δῆλον ἄρω ὅτι οὐ πᾶν ἐρώτημω γεωμετρικὸν ὧν 20

εἴη ὁδ᾽ νας ὁμοίως δὲ καὶ ἐπὶ τῶν ἄλλων" ἀλλ᾽ ἐξ

11. ὁσούτως 6. Ἵ 46. ἢ ὃ 5. 1 εἶάι πᾶν μὴ 46, ἢ 18. ὁμοίως.Β. ]. φἰλλέγα δ΄ ἐπὶ τῷ

πᾶς κύκλος σχῆμα: ἄν δὲ γρώψῃ, δῆλον. τί δέ; τὼ ἔπη κύκλος: φανερὸν ὅτι ὑκ ἔςιν. Οὐ δεῖ δ᾽ ἔ Ἡφυσα εἰς, αὐτὸ φέρειν, ὧν δ ἡ πρότασις

35 ἐπακτική. ὥσπερ γὼρ ἐδὲ πρότασίς ἐςιν ἢ μή ἐςιν ἐπὶ

πλειόνων (ἀ γὰρ ἔξαι ἐπὶ πάντων, ἐκ τῶν καθόλε δ᾽ ὁ συλλογισμός). δῆλον ὅτι ἐδ ἔ Ῥρλαις.. αἱ αὐταὶ γὰρ Ψ»- τάσεις καὶ ὀφάσειο" ἣν γὰρ φέρει ἔνςασὶν, αὕτη γένοιτ᾽ ἂν πρότασις ἢ ἀποδεικτικὴ ἢ ἢ διωλεκτική.:

Συμβαύνει δ᾽ ἐνίους ἀσυλλογίξως δάγην διὼ τὸ χρῶ» βάνειν ὠμφοτέροις τὼ ἑπόμενα, οἷον καὶ ὁ Καινεὺς ποιεῖς

1. ἢ ἃ ἐκ ρὲ Ο. ἢ 7. ἕκαςον ἐπιςήμονα οπὰ ρυ 6. ἢ.13. ὀγευμερδαν Ο. ἢ 18. ἢ ἀγεωμέτρητα οτὰ 486. ὃ 20. ἢ ἐψαυτλνς σμές 41. 1 26. αὕτη καὶ ἡ 4.86. "} 28. παρασυλλογισμὸς «4. 11 ἀεὶ τὸ διττὸν 4.8 εἰ ΡΥ "| 29. γε 1, Ἰ τέτου.Β.. 11 32. δαί; τὸ ἔπος (.

ὅτι τὸ πῦρ ἐν τῇ πολλαπλασίῳ ἀναχυγόρ. καὶ γὰρ τὸ. πῦρ τὸ ἐγγὺς. εἶναι. τὸ Ἃ τὸ μὴ σέβειν ὑπάρχει δὴ καὶ «τὸ ταὶ γεννᾶται, ὡς "φησί, καὶ. αὕτη ἡ ἀναλογία. ὕτω δ᾽ Β τῷ Τ' καὶ τὸ τῷ 'Β τὸ μὴ ςἴλβειν, ὥξε καὶ τῷ Τ' ἐκ ἕξι συλλογισμός" ἀλλ᾿ εἰ τῇ ταχίτῃ, ἀνμαλυγίᾳ ἔπε- τὸ Ἀ, καὶ ἔςι τῷ διότι αὐλλιογισμός" εἴληπται γὰρ τὸ τοι ἡ πολλαπλάσιος: καὶ τῶ πυρὶ ἡ τωχίςη ἐν τῇ κινήσει πρῶτον αἴτιον. πάλιν ὡς τὴν σϑλοίνην δευουνσιν, ὅτι" ἀφμὸ ἀνάλογία. ἐνίοτε μὲν ὧν ὑκ ἐνδέχεται συλλογίσασθαι ἐ ἐκ τῶν 5 ροειδής, δι τῶν αὐξήσεων" τεὶ χὰρ᾿ τὸ τῆ μερρίρς ὕὅτω ἢ εἰλημμένων; ὁ ὁτὲ δ΄. ἐνδέχεται; ὐλλ ἐχ πμρϑαμα εἰ δ᾽ ἦγ σφαιροειδές, “ὐξάνει: δ᾽ ἡ σελήνη, φανερὸν ὅτι. σφαιροεις ἀδυγωτὸν ἐ ἐκ ψεύδους ἀληθὲς, ΑΘ. ῥψδδον ἂν ἣν, τὸ τὐμν δής. ὕτω μὲν: ὃ ὅν τῷ ὅτι γέγονεν δ ἐεδυλδοσ μόν ἀνάπαλιν λύει" ᾿ἀντέφρεφε γὰρ ὧν ἐξ᾿ ᾿ἀναγκηθι ὄξω Ὑὰρ τὸ Ὁ ὄν: δὲ τεθώτος τῷ Ἱκέσου τῷ διότι" ἃ γὰρ. δια τὼς αὐξήσεις τούτου δ᾽ ὀγτὸς ταδί ἐσνὴ ἃ οἶδω ὅτι ἔςιν, οἷον τὸ ᾿ «ἐκ εὐ νη ῤνειδής ἐςῖν, ὠλλὼ δια τὸ. οφαιρεῦν ἢ εἶναι. λαμβώ- τούτων ἀρὼ δείξω ὅτι. ἕν: ἐκεῖνο. ἀντιςρέφει δὲ μῶλλον 10 γει τὼς αὐξήτεις τοιαύτας. σελήνη απένν ᾧ ΤᾺ "σφαιροειδὲς Σὼ ἐν πεῖν μαϑήμωσιν, ὅτι ὑδὲν᾽ συμβεβηκὸς λαμβάνουσιν ἐφ᾽ ὃ Β, αὔξησις ἐφ᾽ ᾧ. Ἀ. ἐφ᾽ ὧν δὲ τὰ μέσα μὴ (ἀλκὰ καὶ τότῳ διαφέρουσι. τῶν “ἐν τοῖς Ὁ ὀξαδγομνι ἀλλ ἀντιςρέφει καὶ ἔςι ἐἰρκ βιρόνμων τὸ ἈΘΉΝΗ “τὸ ὅτι μὲν ὁρισμούς. τς: ἊΣ τς ἘΓΌΧΟ δεύουται; τὸ διότι δ᾽ ὥ, ἔτι τἴρ ὧν τὸ μέσον ἔξω. τριραι, Αὔξεται. δ᾽ ὁ διὸ τῶν “μέσων,. “ἀλλὰ: τῷ: ᾿πρόσλαμ- καὶ γὼρ ἐν φούϑοιᾳ τῷ ὅτι καὶ ἀ τῷ. διότι ἡ ὠπόδειξις" ὁ βάνειν, οἷον τὸ Α τῷ Β, τῦτο δὲ τῷ Τ', πάλιν τῦτο τῇ Δ, γὰρ λέγεται τὸ αἴτιον. οἷον διὼ τί ἐκ ἀναπνέει. δ. τοῖχος: καὶ τῦτ᾽ εἰς ἀπεῖρον.". αὶ εἰς τὸ; ᾿πλεΐγιον, οἷον τὸ ἃ καὶ ὅτι ἅ ἀϑον: εἰ γὰρ τῦτο τῇ. Μὴ εἰνωπνέειν αἴτιον, ἔδει τὸ τὸ Τ' καὶ κωτὰ τὸ Ἐν οἷον ἔςιν ἀριθμὸς ποσὸς. ἢ ξρν εἶγωι αἴτιον τῷ ἀναπνεῖν, οἷον εἰ ἡ ἀκέψαυς αἰτία τῷ Μφιτς αὖτο. ἐφ᾽ ᾧ Ἄ 56: υϑηνρεὺς ἀριθμὸν ποσὸς ἐφὰ μὴ ὑπάρχειν, Ἦ κατάφασις τε ὑπάρχειν, ὥδκην εἰ τὸ ἰὠεύμι οὗ Β, ἀριθμὸς ἘΜ ΤΥΝΟΝ ἐφ᾽ οὗ Τ' ἔξν: ἄρα " τὸ Α κατὰ ἐμὴν εἶγωι τὰ θερμὰ καὶ ψυχρὼ τὸ “μὴ ἀρωμῳ τὸ τῷ Τ΄ καὶ ἔς ὁ ἄρτιος ποσὸς ἀριθμὸς. ἐφ᾽. οὗ Δ, ὁ ἄρ-: 2) σύμμετρα εἶναι τῷ ὕδμον ὁμοίως δὲ καὶ εἰ ἡ. κατάφω- τιοὶ “ἀριθμὸς δ οὗ ἘΠ ὯΝ ἀρὰ τὸ Α κατὰ τῇ Ἐν σις τῇ ὑπώρχειν, ἡ ἀπόφασις τῇ μὴ ὑφώρλον. ἐπὶ δὲ 23. πὸ δ᾽ ὅτι διαφέρει καὶ τὸ διότι ἐπίςασθωι,. ἸΑΑ τῶν οὕτως ὠποδεδομόων οὐ συμβαύει τὸ ϑελθας οὐ γὰρ μὲν ὃ ἐν τῇ αὐτῇ. ἐπημην καὶ ἐν ταύτη διχῶς, ἕνω "Ρ ὥπαν ἀνωπνεῖ ζῷον, ὁ «δὲ ΚΟΝΑΉΜΗΝΟΝ ἩΝῊΝ τῆς τοιωύ- ᾿ὁπον ἐὰν μὴ δὲ ΨΆΜΜΟΝ ᾿γύηται ὁ φυχλογισμός [Ὁ γὲῤ ἐμὰ αἰτίως. ἐν τῷ μέσῳ σχήματι. οἷον ἔξω τὸ Δ ἴζξον ἐφ᾽ λαμβάνεται τὸ πρίν αἴτιον, " ὗ δὲ τῷ διότι ἐπιςήμν, κατὼ 5 Ὁ τὸ Β. τὸ ἀεκινεβεί ἐν ὦ Τ'. τοῖχος: τῷ “μὲν οὖν. Β παντὶ ζὸ πρῶτον. αἴοὴν ἄλλον δὲ εἰ δ᾽ ἀμμέξων μόν ἀλλὰ ὑπάρηει τὸ. Α; νὰν γὰρ τὸ ἀνα πγέον ζῷϑὴν τῷ δὲ Τ' οὐ- μὴ διὼ τῷ αἰτίου ἀλλὲὶ τῶν ἀντιςρεφόντων δι τῷ γνωρι: θενί, ὥςε ᾿ὐδὲ τὸ Β τῷ Τ' οὐθενί- οὐκ ἄρα ἀνωπνεῖ ὁ τοῖς μάπέου, κωλύει γὰρ ὑδὲν τῶν μαμὰ ἡ τὴς μείω Ἡομὰ Χῦς. ἐοίκωσι δ᾽. αἱ τοιαῦται τῶν αἰτιῶν τοῖς καθ᾽ ὑναμ μέώτερον εἶναι" ἐγίοτε τὸ μὲ ϊτιόν,. ὥς: ἔςαι διὰ τούτου. ἡ βολὴν. ὙρΉΡΕ κι πῦτο δ᾽ ἔ ἔςι τὸ πλέον ἀποςήσαντα τὸ ὸ μέ. ἀπόδειξ: ον, οἷον ὅτι ἐγγὺς οἱ πλάνητες διὰ τῇ: μὴ σίλβειν. δ σὸν εἰπεῖν, οἷον τὸ τὸ ᾿Αναχοίρσιος,. ὅτι ἐν Σκύθαις ὑ κ εἰς: ἔξω χα ᾧ Τ' πλάνητες, ἐφ᾽ ᾧ Β τὸ μὴ ςἴλβειν, ἐφ᾽ ᾧ σὲν αὐληταί, ἀδὲ. γὰρ; ἄμπελοι.: ΕΣ Α τὸ ἐγγὺς εἶναι. ὠληθὲς: δὴ τὸ Β κωτὰ «τὖ Τ' εἰπεῖν»: οἱ του ατὸὼ γ δὴ τὴν αὐτὴν ἐχισύμη ΠΝ κωτοὸ τὴν: τῶν ὙΡΡ πλάνητες ἅ σίλβισιν. ὠλχλχὼ καὶ τὸ Α κατὰ τὸ Β' τὸ μέσων. θέσιν αὗται. διαφοραί εἰσι τῷ ὅτι πρὸς τὸν τῷ διότι γῶν μὴ ςἴλβον ἐγγύς ὧν τῶτο δ᾽ εἰλήφθω δὶ ΕἸΡΎΗΝ ἐὐλλ ιθακόν: "ἄλλον δὲ τρόπον διωφέρει τὸ δὶότι τῷ ὅτι γῆς ἢ δι᾿ ἰσϑήσεως.᾽ ἀνοΐγκη ὃν τὸ ἈΤΦΡ' ὑπαίρχειν, ὥς" 35 τὸ δι᾿ ἄλλης ἐπιςήμωης ἡωέτηρα ἐὰν ἐὼν τοιαῦτω δ᾽, ἐςὶν ἀπόδέδερκξως ὅτι: οἱ: ἱπλάνητες. ἐγγύς εἰσιν. οὗτος ἦν ὁ συλ- ὅσω ὕτως ἔχει Ὑρὸξι ἄλληλα ὥς’ εἶνωι ἐδαναι ὑπὸ θώτε-- Τ᾿ λογισμὸς ὁ τῷ διότι ἀλλα τῷ ὅτι ἐςίν" ὁ ΡΩΝ διὼ τὸ. μὴ ᾿"" οἷον τῶ ὀπτικὼ ῬΑ͂Ν ἀνε αν όνον καὶ τὼ μηχανικὼ ςἴλβὲιν ἐγγύς τὸν ἀλλὰ διὰ τὸ ἐγγὺς εἶναι οἴλβυσιν ἌΝ: σερευμιετρίαν. καὶ τὼ τἰῤῥιονοκὰ “πρὸς: εἰ θμυτῆθες καὶ ἐγχωρεῖ, δὲ καὶ διὰ ἐγέό οὐν θάτερον δειχθῆναι, καὶ ἔκαι τὰ φαινόμενω πρὸς ὠςρολογικήν; σχεδὸν δὲ συνώνυμιοί εἰς ἣν διότι ἡ ἀπόδειξις, οἷον ἔξω τὸ Τ' πλάνητες, ἐφ᾽ ᾧ Ἐ 20 σιν ἔνιωι τούτων “τῶν ἐπιςημῶν, οἷον ὠςρολογίω ἥ τε μα-

2. δ᾽ οὰ γγ Οἱ "ὶ 18. ὦ τὸ « Ο. ᾿Π 25. ἡ---26. αἴτιον οτα Ο. Π] 80. διὰ.---31. πλάνητες οτχ «4. ἢ] 30. τὸ (. 31. --Φ βε } 785. ΤΊ 8.4 εἰ »7]ὲ 5. 2. καὶ τὸ τῷ Β τὸ μὴ φίλβειν Ῥοῤι:3.. Αὐ486 Ἵ.τὸ ἃ τῶ.Β. 1}.-7..ὄ οὖν οτα 23. 1} 11: δὲ ὁτὰ δ Ὁ 44. τὸ δτὶ.8. 1 Ἔ5.. οἷον ὅτι διὰ Ο, Ἐ 16: ἀγωπνεῖν Ὁ,. ἢ:.19.. ψυχρὰ κοὶ θερμὰ 6. }" τὰ 486. Ἱ.21. ἐπὶ] εἰ.8Β. 1} 25: τὸ αἰτάντιιην ὁπ ας ἢ". 26.. τῷ δὲ ΤΊ τὸ δὲ β.4..} 27. ὅτε 4518. 1Γ 30. ἀναχώρδιδος Ὁ. Ὦ 32. τῶν οὰν Ὁ. 1188. μέσων] αὐτῶν 418 οἵ ρὲ Ο 1" 40. ὄιω 3...

ἀτικὴ καὶ ἡ ᾿ψαύτράί,. "καὶ ᾿ἁρμόνοη: ἥ τε μαθηματικὴ Α παϊτὶ τὸ Τ', τῷ δὲ Β μηδενί, οὐδενὶ τῶν Β' τὸ Α. ὁμοίως 5. κατὰ τὴν ἀκόήν, ἐνταῦθα γὰρ τὸ μὲν ὅτι; τῶν αἰσθηξ δὲ καὶ εἰ τὸ Β ἐν ὅχῳ τοί ἐςιν, οἷον ἐν τῷ Δ΄. τὸ μὲν “ τριῶν εἰδέναι, τὸ δὲ διόξε τῶν πα ΑΒΩΝ: ὅτοι ὙΡ ΕΟ. γὰρ Δ παντὶ τῷ Β ὑπάρχει, τὸ δὲ. Α ὑδεὴὴ τῶν Δ, ὥς: Ἰνὐτίωι τὸ ἀκοδείξειά, καὶ πολλχάκις ἐκ ἴσασι τὸ ὅτί, κατ τὸ Α οὐδενὶ τῶν Β ὑπάρξει διὼ συλλογισμέῦ: τὸν αὐτὸν θάπερ οἱ τὸ καθόλε θυωρίντες πολλάκις ἔνια τῶν καθ᾿ ἕἔκας αν 5 δὲ τρόπον δειχθήσεται καὶ εἰ ἄμφω ἐν ὅλω τινί ἐςιν. ὅτι ᾿ς ἀκ ἴσασι δὲ’ ἀνεπισκεψίαν. ἔστ᾽ δὲ ταῦτα ὅσα, ἕτερόν τὶ ὄντα δ᾽. ἐνδέχεται αὐ Βί μιᾷ εἶγωι ἐν ᾧ ὅλῳ ἐςὶ τὸ Α, ἢ πάλιν τὴν ὀσίων κέχρηται τοῖς εἴδεσιν. τὰ γὰρ μαθήρας βήματα περὶ εἴδη τὸ Α ἐν ᾧ τὸ Β, ᾿φανερὸν ἐκ" τῶν συςοιχιῶν, ὅσαι μὴ ἐπαλ-- ἐξό" ὁ γάρ καθ᾽ ὑπερβαμιέμί τινός" εἰ γὰρ καὶ χν ὁ ὑποκειῖ: λάττουσιν ἀχλήλαις. εἰ γὰρ μηδὲν τῶγ ἐν τῇ Α'Τ'Δ συ- μένε τινὸς τὰ γεωμβέτρρε ἐς ιν. τῆ τὴ ἐκ γε καθ᾽ ὑπορεὶμέ: ςογχίῳ κατὼ μιηδενὸς ἡσηημδαει τῶν ἐν τῇ ἘΚ ὅν τὸ γε: ἔχει δὲ καὶ πρὸς τὴ ὀπτυκήν, ὡς αὕτη πρὸς τὴν τόμένο δ᾽ Ἃ ἐν ὅχῳ ἐξὶ τῷ Θ᾽ συςοίχῳ ὄντι; φανερὸν ὅτι τὸ Β δίων, ἄλλη πρὸς ταύτην, οἷον τὸ περὶ τῆς ἐριδοφ. τὸ μὲν ὑκ ἔςαι ἐν τῷ Θ΄’ ἐπαλλάξεσι γὰρ αἱ συςοιχίαι. ὁμοίως Ὑδρ ὅτι. Ἰηρραν εἰδέναι, τὸ δὲ διότι ὀπτικῶ, ἢ ἁπλῶς ἢ δὲ καὶ εἰ τὸ Β ἐν ὅλῳ τοί ἐςιν. ἐὼν δὲ. μρηδέπῃρρνί ΄ ἐν ἡγμα ἩΟΚΛΑ ΝΕ κα ἀϑρημὰ, ὑπ ἀλλήλας ΦΊ ΔΗ μὴ ὑπάρχῃ δὲ τὸνα τῷ Β, ἀνάγκη ἀτόμως "μι ρυον τρριώ οἷον ἰατρικὴ πρὸς γεωμετρίαν" ὅτὶ βὴ ὑποίρχοει, εἰ γὰρ ἔξαι τι μέσοι; ὀνώγκη. βάξερον οὖς κ ν γὰ ἢ Ἰὰ᾿ ἕλκη. τὰ περιφερῆ βραδύτερον ὑγωίζεται, τοῦ 15 τῶν ἐν ὅλῳ τοὶ εἶναι. ἢ γὰρ ἐν τῷ πρώτῳ ὀχήματι ἢ ἐν ᾿ ἴα ΡΣ εἰδέναι, διότι δὲ τῷ ὙΜΟΡΕ ' - τῷ μὰψ ἔςαι ὁ συλλογισμός. εἰ μὸν ὦ ἦν ἐν τῷ πρώτῳ, 4 Ἢ "Τῶν δὲ ᾿δχρμιαίτων ἐπιςημιονοκὸν μάλιςα τὸ πρῶτόν τὸ Β, ἔξαι ἐν ὅλῳ τινί (καταφατικὴν γὼρ δεῖ τὴν πρὸς τῦτο- Ἵ ἔξω. αἵ τε γὰρ μαθημαϊακαὶ τῶν ἐπιςημῶν διὰ τούτου Ἡδνίαι πρότασιν), εἰ δ᾽ ἐγ τῷ μέσῳ, ὀπότεβο ἔτυχεν" φέτσι «τ τὰς: ὠποδείξεις, οἷον ἀριθμητοαὶ καὶ γεωμετρία καὶ πρὸς ᾿ἐμφοτέροὶς γὰρ χηφθέμτος τοῦ φέρητε ψϑεῆνι συλ- πτική, καὶ σχεδὸν κα εἰπεῖν ὅσαι τῷ διότι ποιοῦνται τὴν Ὧ) Χογισμός" αι ομόνερ δ᾽. ἀφάφοτρν ἀσῶν ὥς ἄρκό εἰ

έίοι ἢ γὰρ ὅλως ἢ ὡς ἐπὶ τὸ ᾿ποχὺ καὶ ἐν τοῖς πλεῖ- Φανερὸν ὅν ὅτι ἐνδέχεταί τε ἄλλῳ μὴ ὑπάρχειν ἀτό- ᾿φοις διὰ τούτου τῷ σχήματος ὁ τῷ διότι συλλύγισμός. ὥξε μῶὼς, καὶ πότ᾽ ἐγδέχεται καὶ πῶς, εἰρήκωμεν. κἀν διὼ τῶτ᾽ εἴη μάώλιςα ᾿πργιήδώνς πυριότάτον γὰβ τ ἤΑγνοιωα δ᾽ ἡ μὴ κατ᾿ ἀπόφασιν ἀλλὰ κατὼ διώθε- 16

ΤΣ εἰδέναι τὸ διότι θεωρεῖν. εἶτα τὴν τὰ τί “τὸ ἐπιςήμιην σιν λυγυβόν ἢ τὶ μὲν ἡ διὼ ἐυλλνγιμμῦ Ὑιημέη ἀπάτη, διὰ μόνοι τούτου θηρεῦσαι δυνατόν. ἐν μὲν γὰρ τῷ μέφῳ 5 αὕτη δ᾽ ἐν μὲν τοῖς πρώτως ὑπαάρχρύσιν ἢ μὴ ὑπώρχασι; ἀχήματι οὐ ἀὐδεῖαι ταὶ γερὸς συλλογισμός: ἡ δὲ τὸ συμβαύει διχῶς" ἢ γὼρ ὅταν ὡπλῶς ὑπολάβῃ ὑπάρχειν τί ἐξιν. ἐκιςήμη μϑραφιθχώνν ᾿ἐν “δὲ. τῷ ἐσχίτῳ γϑητάι ἢ μὴ ὑπάρχειν, ἢ ὅταν διὼ συλλογισμοῦ χάβῃ τὴν' ὑπό- μὲν ἀλλ᾽ ἀ καθόλου, τὸ δὲ τί ἐςε τῶν καθόλου ἐς οὐ χηψιν. τῆς μὲν ἦν ὡπλῆς ὑπολήψεως ἁπλῇ ἡ ἀπάτη, τῆς γὰρ πῇ ἐςὶ ζῷον δίπουν ὁ ἄνθρωπος. ἔτι τῶτο μὲν ἐκεΐνων δὲ διὰ ᾿σαλλεγμῥαῦ πλείους. μὴ ὑπαρχέτω γὰρ τὸ Α μη- οὐδὲν προσδεῖται, ἐκεῖνα δὲ διὰ τούτου κατωπυκνοῦται καὶ 30 δενὶ τῶν Β. ὠτόμως" κῶν ἐὰν ἰσυλλαγίζηται ὑπαάρζειν. τὸ τ τι, ἕως ἄν εἰς νὼνἄμετα “ἔλθ, φανερὸν ἦν ὅτι κυ- Αἰ τῷ Β. μέσον λαβῶν τὸ Τ', ἡτάτημέμε, ἔςαι διὰ συλ- ὠτάτον τοῦ τιπεηλρρήνῥηγὼ τὸ πρῶτον σχῆμα. Ὁ. Ὃ3Ἄλογισμοῦ. ἐνδέχεται μὲν. ὄν ἀμφοτέρας τὰς προτάσεις εἶ- 16 Ἦν Ὥσπερ δὲ ὑπάρχειν τὸ Α τῷ Β ἐπελόι; ἀτόμως; ἵται γώ ψευδεῖς, ἐνδέχεται δὲ τὴν ἑτέραν. μόνον... εἰ γὰρ μήτε καὶ μὴ ὑπώρχειν ἐγνμραῖ, λέγω δὲ τὸ ἀτόμως ἀδέρχαν ἢ δ Α μηδενὶ τῶν Τ' ὑπάρχει μήτε τὸ Τ' μηδενὶ τῶν Β, εἴ-. μὴ ὑπάρχειν. τὰ μὴ εἶχαι. ἥμηνν μέσεν᾽ ὅτω Ὑβ πὴ ἤπια λήπτῶι δ᾽ πατήκϑη ἀνάπαλιν, ἄμφω ἐμαρκυνας ἔσονται. γ: χατ᾽ ἄλλο τὸ ἐεῦρηνα ἢ. μὴ ὑπάρχει. ὅταν μὲν ὧν ἄτὸο ἃ χωρεῖ, δ᾽ ἼΝΝ ἔχειν τὸ 1' πρὸς τὸ Α καὶ Β ιλλε μήτε ὑπὸ ἡ τὸ "16:Β ἐν ὅχῳ τοὶ ἦ; ἢ καὶ ἐἀμφῶ. ἤκ ἐνδέχεται τὸ ΑΙ τῷ τὰ Ἁ- εἶναι μήτε. καθόλου. τῷ Β. ᾿ τὸ μὲν '“γῷ Β ἀδύνατον ἡ ὑμιᾳ Ἰπρύτῷο: μὴ ὑπέχειν." ἔξω Ὑβρ, τὸ Α ἐν ὅλῳ τῷ Τ΄. εἶαι μὰ τ πρώτως γὰρ ἐλέγετο αὐτῷ τὸ Α μὴ ὑπάρ-. ὑκοῦν εἰ τὸ Β' μή ἐςὶν ἐν ὅλῳ τῷ Τ' (ἀγχωρεῖ γὰβ τὸ μὲν ζκειν" "πὸ ὃδὲ Α ὡς ἀνάγκη. πᾶσι Τοῖς. σιν ἐδαι καθόλου; ᾿ Α εἶαι ὅν τιν ἄδδὰρ, τὸ δὲ Β {5 εἶνωϊ ἐν τούδο συλλο- 40 ὥς᾽ ἀμφότεραι ψευδεῖς. ἀλλὰ καὶ τὴν ἑτέραν ὀδέχεται ᾿γισμὸς ἔςαι τὰ μὴ ὑπάρχειν ΤΑ τῷ Β΄ εἰ γὰρ τῷ μὲν ἀληθὴ λαμβάνειν, οὐ μώντοι ὁποτέραν ἔτυχεν, ἀλλὼ τὴν

ἃ ὡνῶν ἃ ἕω δου ὶ μρυμενξο ἐὰν θὰ 1.35. ἀν «3. τῶν---ἀ ἀδεὴ οἵα.2.88. ἢ 1. τσυςοἴχων Β. 11} 9. κατὰ} καὶ λατὰ 41:8. 11,9} 9.2. 1} 16. ὃ οτὰ ἃ ἢ 21, γενομ θη 4} 25. ἢ μὴ ὑπάρχωεσι οπὰ μ᾽ Ο. 1! 834. ὑπάρχειν,4, ὑπάρχει 8. 1} 31. τῷ] τοῦ σοΥν Ο, || ἀ1. μόντοι] μέντοι γε 6. ᾿ δῶ

γὼρ Τ'Β πρότασις ἀεὶ ψευδὲς ἔξαι διὰ τὸ ἐν μη: Β, τὴν δὲ ΑΤ' ἐγχωρεῖ, οἷον εἰ τὸ Ἃ καὶ τῷ

γορῆται ταὐτὸ πλειόνων, οὐδέτερον οὐδετέρῳ ἔςωι. διαφέ- ἿΝ 7 τ

Ἢ μὲν ἕν τὸ ὑπάρχειν ὠπώτη διὼ τούτων τε καὶ

ὅτω γίνεται μόνως (ἃ γῶρ ἥν ἐν ἄλλῳ σχήμωτι τοῦ ὑπάρ-

χεῖν συλλογισμός), ἡ δὲ τοῦ μὴ ὑπάρχειν ἕν τε τῷ πρώ- εὐοβανιν Ν

τῷ καὶ ἐν τῷ μέσῳ σχήματι. χῶς ἐν τῷ πρώτῳ γύεται, καὶ πῶς ἐχουσῶν τῶν “προτώ- σεων. ἐνδέχεται μὲν ὃν ἀμφοτέρων ψευδῶν ὀσῶν, οἷον εἰ τὸ Α καὶ τῷ Τ' καὶ τῷ Β ὑπώρχει ἀτόμως" ἐὰν γὰρ ληφθῇ τὸ μὲν α τῷ Τ' μηδενί, τὸ δὲ Τ' παντὶ τῷ Β, ψευδεῖς αἱ μι βἐμμυ ἐνδέχεται δὲ καὶ τῆς ἑειρὰς ἱειδαῖς ὅσης;

τὸ Τ', τῷ δὲ Β ὅλῳ μὴ ὑπάρχειν, ἡ μὲν Τ' Α ἀληθὴς ἔςαις ἡ δὲ Τ'Β ψευδής. πώλιν ὃ τῷ Β μηδενὶ ὑπάῤχει, ὑδὲ τῷ Α παντὶ ὑπάρξει" εἰ γὼρ τῷ Α,, καὶ τῷ Β΄’ ἀλλ᾽ ὑχ ὑπῇρ- χεν. ἐὼν ὧν ληφθῇ τὸ Τ' τῷ μὲν Α ὅλῳ ὑπάρχειν; τῷ δὲ

5. Β μηδενί, ἡ μὲν Τ' Β πρότασις ἀληθής, ἡ δ᾽ ἑτέρω Ψψευ-

δής. ὁμοίως δὲ καὶ μετατεθέντος τῷ ςερητικῦ. ὃ γὼρ μη: δενὶ ὑπάρχει τῷ Α, ἀδὲ τῷ Β ὑδενὶ ὑπάρξει" ἐὼν ἂν λη- φθῃ τὸ Τ' τῷ μὲν Α ὅλῳ μὴ ὑπάρχειν, τῷ δὲ Β ὅλῳ ὑπάρχειν, ἡ μὲν ΔΤ πρότασις ὠληθὴς ἔςαι, ἡ ἑτέρω δὲ

το ψευδής. καὶ πάλιν, ὃ παντὶ τῷ Β ὑπώρχει, μηδενὶ λα-

βεν τῷ Α ὑπάρχον ψεῦδος. ἀνώγκη γώρ, εἰ τῷ Β, παντί, καὶ τῷ Α τοὶ ὑπαρχειν' ἐὰν ἦν ληφθῇ τῷ μὲν Β. παντὶ ὑπάρχειν τὸ Τ', τῷ δὲ Α μηδενί, ἡ μὲν Τ' Β ἀληθὴς ἕςαι, ἡ δὲ ΕΑ ψευδί: ψιογερὸν ἣν ὅτι καὶ ἀμφοτέρων ὑσῶν

καὶ ταύτης Αμ κριλῳ ἔτυχεν. ἐγγδυρεῖ γὰρ τὴν μὲν ΑΤ' 15 Φφοδα καὶ ΤΑ ἑτέρως μόνον ἔςαι ἜΛΉΠΕΕΝ ἀπατης-

ἀληθὴ εἶνωι, τὴν δὲ ΤΒ ψευδῆ, ὧν “μὲν ΑΤ' ἀληθὴ ὅτι ὦ πῶσι τοῖς σιν ὑπάρχει τὸ Α, τὴν δὲ Τ'Β ψευδῆ ὅτι ἀδύνωτον ὑπάρχει τῷ Β. τὸ Τ', ᾧ μηδενὶ ὑπάρχει τὸ Δ’ ἀ γὰρ ἔτι ὠληθὴς ἔςαι ἡ ΑΤ' πρότασις" ἅμω δέ, εἰ καὶ εἰσὶν ὠμφότερωι ὠληθεῖς, καὶ τὸ συμπέρασμω ἔςαι ἀληθές. ἀλλὰ καὶ τὴν ΓΒ ἜΜΟΝΝΕ ἀληθὴ εἶνωι τῆς ἑτέρας ὅσης ψολον. οἷον εἰ τὸ ΒΒ καὶ ἐν τῷ Τ' καὶ ἐν τὰ Α ἐπ ἀνάγκη γὰρ θώτερον ὑπὸ θώτερον εἶγαι, ὥς’ ἂν λάβῃ τὸ Α ΜΆΘΗΣ τῶν Τ' ὑπάρχει, ψευδὴς τῆοι ἡ πράτειειξ: ἀλοΝ

τικὸς ἐν τοῖς ἀτόμοις. Ἔν δὲ τοῖς μὴ ἀράς ὑπ αρ ουσὉ ἢ μὴ ὑπάρχου- ὟΣ

σιν, ὅταν μὲν διὰ τῷ οἰκείς μέσου γίνηται τῷ ψεύδους ὁ

συλλογισμός, ἄχ, οἷόν τε ἀμφοτέραρ πρδν εἶναι τὼς

2) προτάσεις, ἀλλὼ μόνων" τὴν πρὸς τῷ μείζονι ἃ ὠκρῳ. “λέγω

δ᾽ οἰκεῖον μέσον δὲ οὗ εὐρύν τῆς ἀντιφάσεως ὁ συλ- λογισμός. ὑπαρχέτω γὰρ τὸ ἃ τῷ Β διὰ μέσου τῷ Τ'. ἐπεὶ ὃν ἀνώγκη τὴν Τ' Β καταφατικὴν λαμβάνεσθαι συλ-- λὐήνκαν γινομένε, δῆλον ὅτι ἀεὶ αὕτη ἔξαι ἀληθή' οὐ

γερὸν ὧν ὅτι καὶ τῆς ΣτΘαΝ ψευδοῦς οὔσης καὶ ὠμφοῦ ἔςαι 25 γορ ἀπιφεεθταν ἡ δὲ ΑΤ' ψευδής". ταύτης ὙΔΡ ἀντι

Ἔν δὲ τῷ μέσῳ σχήματι ὕλας μὲν εἶναι τὸς αρυτάσειδ ἀμφοτέρας ψευδεῖς ἀκ ἐνδέχετωι" ὅταν γὼρ τὸ Α παντὶ τῷ Β ὑπάρχῃ, δδὲν ἔς αι λαβεῖν ὃ τῷ μὲν ἑτέρῳ παντὶ θωτέρῳ δ᾽ ὀδενὶ ὑπάρξει" ὥςε τῷ μὲν ὑπάρχειν τῷ δὲ μὴ ὑπάρχειν, εἴπερ ἔςαι συλ’ λογισμός. εἰ ἦν ὕτω λαμβανόμεναι ψευδεῖς, δῆλον ὡς ἐναν- τίως ἀνάπαλιν κὐρον τῶτο δ᾽ ἀδύνωτον. ἐπί τι δ᾽ ἑκὼ- τέραν δὲν κωλύει Ὁ πότος οἷον εἰ τὸ Τ' καὶ τῷ Α καὶ

φρεφυμένης ἐγωντίος γύεται ὃ ΤΟΛΑΡΥΜΦΉΝΕ ὁμοίως δὲ καὶ εἰ ἐξ ἄλλης συςοιχίας ληφθείη τὸ μέσον, οἷον τὸ Δ εἰ καὶ ἐν τῷ Α ὅλῳ ἐςὶ καὶ κατὼ τῷ Β κατηγορεῖτωι παν-. “ρος ἐν τ ν Ν Ν ᾿ 7, 7 Χ

τὸς" ἀνώγκη γὼρ τὴν μὲν ΔΒ πρότασιν μένειν, τὴν δ᾽

δεῖ δ᾽ οὕτω λαμβάνειν τὼς προτάσεις 30 ἑτέρων ἀντιςρέφεσθωι, ὥσθ᾽ ἡ μὲν ἀεὶ ἀληθής, ἡ δ᾽ ἀεὶ

ψευδής. καὶ σχεδὸν ἥ γε τοιαύτη ἀπάτη ἡ αὐτή ἐςι τῇ 5 δὲ ἣν δ' Ἂ. »“" ΡΣ, 7 ΄7 ῳ ἐαν δὲ μὴ διὼ τῇ οἰκείς μέσου γίνη-

Ας » ὅτων μὲ ὑπὸ τὸ Α ἢ τὸ μέσον, τῷ δὲ Β μαδϑὴ: ὑπάρχῃ, ἀνάγκη συν εἶναι ἀμφοτέρας.

Νιτονν Φυ 7 διὰ τῷ οἰκείς μέσου. 7 τῶι ὁ σὐλλονεναμαν;

τῷ Β τυὶ ὑπάρχοι" ἂν γὼρ τῷ ἣν Α παντὶ ληΦΝ ὑπάρ- 8 ληπτέαι γὰρ ἐναντίως ἢ ὡς Ὄγουση αἱ προτώτεις, εἰ μέλ--

χον, τῷ δὲ Β. μηδενί, ὙΈΝΗΣ μὲν ἀμφ έτερω αἱ προτά-.

σεις, ὃ μώτοι ὅλαι ἀλλ᾿ ἐπί τι. καὶ ἀνώπωλιν δὲ τεθέν-: -“» “ 7 Χ 5 τὸ Ὁ “Ὁ ᾿ τος τῷ ςερητικῷ ὡσαύτως. τὴν δ᾽ ἑτέραν εἶνωι ψευδὴ καὶ

, “" Υ ὃς Ἀ 7 ᾿ λ ὁποτερανῶν ἐνδέχετωι. ὃ γὰρ ὑπάρχει τῷ ΔΑ παντί, καὶ

λει ἀγνιποῦν ἔσεσθωι" ὕτω δὲ λαμβάνει ὠμφό- τερωὶ ννφένρον ψευδεῖς. οἷον εἰ τὸ μὲν Α ὅλῳ τῷ Δ ὑπαρ- χει, τὸ δὲ Δ "δὶ τῶν Β᾽ ὠνιςραφέτων γὰρ τούτων συλλογισμός τ᾽ ἔξαι καὶ αἱ προτάσεις ἀμφότεραι Ψευ-᾿

“ “ ᾿ ᾿αϑτι. -“"͵ Ὑ ΦΛ ἊΝ δε ἐὰν ὧν ληφθῇ τῷ μὲν Α ὅλῳ ὑπάρχειν 40 δεῖς. ὅτων δὲ μὴ ἢ ὑπὸ τὸ Α τὸ μέσον, οἷον τὸ Δ, ἡ

. ἢ πρῶτον 418. 1 ἅ. διαφίνο ἘΝ, ὑπάρχει οτὰ 8 οἱ ρὺ 46. [ἰ 8. τε οπὶ (, ) 16. βὴ τ 1 29. ἔς. Ο. 33. ἑκάτερον 48.} Ἢ δὲ οτὰ Ο. ἢ 10. ὑπάρχει Β6.

5. βγ Β. ἡ 11. ἀτόμοις Β. Ἰ᾿ ἢ μὴ ὑπάρχασιγ ΟἿ 18. Ι.23. βὴ ΒΟ. ᾿ὶ 21. ἐξὶν ἃ 1 835.. μέλλη Ο. ἢ 86. ἀμστίρων 2 2. Ι

ΑΔ ἀληθὴς ἔ ἔςαι, ἡ δὲ ΔΒ ἐὐύπρε. ἡ μὲν γὰρ ΓΟ ξις ἐκ τε: καθόλε;. ἡ ἡ δ᾽ ἐπαγωγὴ ἐκ τῶν κατὰ μέρος: ἧς, ὅτι ἐκ ἦν ἐγντῷ Α τὸ Δ, ἡ δὲ ΔΒ ψευδὴς, ὅτε ἀδύνατον δὲ τὰ καθόλκ ορραμέμ μὴ δὶ ἐπαγωγῆς, ἐπεὶ ἦν ἀληθής, κἂν τὸ συμπέρασμα ἦν πλθθα ἀλλ᾽ ἢ ἤν καὶ τὰ ἐξ ἐφαρϑη λεγόμενα, ϑει δὶ ἐπεγωβε: νώ- πνΣ" ν Σ Ὶ μμα πϑκῖς ὅτὶ ὑπάρχει ἑκάςῳ γώει ἔνια, καὶ εἰ μὴ χω- Ε Τι ἃ τοῦ ᾿ ἘΞ σχήματος ἡρόμᾷπᾳ τῆς. ἀπάτης, 5 ριςά ἐςιν, ἧ τοιονδὶ ὥ ἄποσον ἐπα χθῆναε δὲ μὴ ἔχοντας αἷ- ἀμφοτέρας μὲ ὑκ ἐδέω πρρὶ εἶναι τὰς προτάσεις σθησιν ἀδύνατον. τῶν γὰρ καθ᾽ ἕκαξον ἡ αἴσθησις" ἀ γὰρ ᾿ ὅλας (ὅταν γὰρ ἢ τὸ Β ὑπὸ τὸ Α, ὑδὲν ἐνδέχεται τῷ μὲν ἐνδέχεται λαβεῖν αὐτῶν τὴν ἐπιςἡήμην" ὅτε γὰρ ἐκ τῶν κα- ᾿ παντὶ τῷ δὲ μηδενὶ ὑπάρχειν, καθάπερ ἐλέχθη καὶ πρότε- θόλε ἄνευ ἐπαγωγῆς, ὅτε δὶ ἐπαγωγὴς ἄνευ τῆς αἰ- ρθν), τὴν ἑτέραν δ᾽ ἐγχωρεῖ, καὶ ὁποτέραν ἔτυχεν. εἰ γὰρ σθήσεως. τὸ Τ' καὶ τῷ Α καὶ τῷ Β ὑπάρχει, ἐὰν ληφθῇ τῷ μὲν Α 10 Ἔς: δὲ πᾶς συλλογισμὸς διὰ τριῶν ὅρων, καὶ ὁ μὲν1Ά ὑπάρχειν τῷ δὲ Β μὴ ὑπάρχειν, ἡ μὲν ΑὙ' ὠληθὴς ἔςαι, δεικνύναι δυνάμενος ὅτι ὑπάρχει τὸ Α τῷ Τ' διὰ τὸ ὑπάρ- δ᾽ ἑτέρα ψευδής. πάλιν δ᾽ εἰ τῷ μὲν Β ληφθείη τὸ Τ' χεῖν τῷ Β καὶ τῦτο τῷ Τ', ὁ δὲ ςερητικός, τὴν μὲν ἑτέραν ὑπα τα ἠρδμμμνηβμραμ αν μονό σα, ἡ δ᾽ πρότασιν ἔχων ὅτι ὑπάρχει τι ἄλλο ἄλλῳ, τὴν δ᾽ ἑτέραν πως ἐξ ς ὅτι ἀχ ὑπάρχει. φανερὸν ἕν ὅτι αἱ μὲν ἀρχαὶ καὶ αἱ λε- - Ἐδν μὲν ἕν σερητοιὸς ἥ τῆς ἀπάτης ὁ συλλογισμές, 15 γόμεναι ὑποθέσεις αὗταί εἰσι" λαβόντα γὰρ ταῦτα οὕτως ἄπται πότε καὶ διὰ τύων ἕςαι αὶ ἀπάτη" ἐὰν δὲ κατα- ἀνάγκη δεικνύναι, οἷον ὅτι τὸ ἃ τῷ Τ' ὑπάρχει διὰ τὸ Β, φατικός, ὅταν μὲν διὰ δῇ οἰκεῖς ἐκεῖ μίζσωυ; ἐδὺ, τοῦ ἀμάβοτῷ πάλιν δ᾽ ὅτι τὸ Α τῷ Β δὶ᾽ ἄλλου μέσου, καὶ ὅτι τὸ Β βὰς ϑμκψυδ: ἀνάγκη γὼῤ τὴν Γ' Β μόειν, (δῆξηῃ ἔςαι τῷ Τ' ὡσαύτως. κατὼ μὲν ἦν δάξαν συλλογιζομένοις καὶ συλλογισμός, ὠεβέσερ ἐλέχθη καὶ πρέτερον. ὥςε ἡ ΤΑ μόνον διαλεκτικῶς δῆλον ὅτι τῦτο. μόνον σκεπτέον, εἰ ἐξ ὦ ὧν ᾿ ἀεὶ ἔξαι ψευδής" αὕτη γάρ ἐςιν ἡ ἀντιςρεφομόη. ἑμοίως 20 ἐνδέχεται ἐνδοξοτάτων γύεται ὁ συλλογισμός, ὥς εἰ καὶ ᾿ δὲ καὶ εἰ ἐξ ἄλλης συςοιχίας λαμβάνοιτο τὸ μέσον, ὥσ- μὴ ἔς: τι τῇ ἀληθείᾳ τῶν ΑΒ μέσον; δοκεῖ δὲ εἶναι; ὁ περ ἐλέχθη καὶ ἐπὶ τῆς ςερητικῆς ἀπάτης" ἀνάγκη γὰρ διὰ τούτιε συλλογιζόμενος συλλελόγις.αι διαλεκτικῶς" πρὸς τὴν μὲν ΔΒ. μόειν, τὴν δ᾽ ΑΔ ἀντιςρέφεσθαι, καὶ ἡ δ᾽ ἀλήθειαν ἐκ τῶν ὑπαρχόντων δεῖ σκοπεῖν. ἔχει δ᾽ ὕτως. ἀπάτη ἷ αὐτὴ τῇ ᾿Ξρότερον. ὅταν δὲ μὴ διὰ τῷ Τρθδις ἐὰν ἐπειδὴ ἔςιν ὃ αὐτὸ μὲν κατ᾽ ἄλλου κατηγορεῖται μὴ κατὰ μὲν ἢ τὸ Δ ὑπὸ τὸ Α, ἀὔτη μὲν ἔςαι- ἀλοιθής, ἡ ἡδεφεῖ: δὲ 25 συμβεβηκός,--- λόγω δὲ τὸ κατὰ συμβεβηκός, οἷον τὸ λευ- ψευδής" ἐγχωρεῖ γὰρ τὸ Α πλείοσιν ὑπάρχει. ἃ ὑκ τα κόν ποτ᾽ ἐκεῖνό φαμεν εἶναι ἄνθρωπον, ἐχ ὁμοίως λέγοντες ὑπ᾽ ἄλληλα. ἐὰν δὲ μὴ ἢ τὸ Δ ὑπὸ τὸ Α, αὕτη μὲν ἀεὲ καὶ τὸν ἄνθρωπον λευκόν" ὁ μὲν γὰρ ἐχ, ἕτερέν τι ὧν λευ- ἄῦλον ὅτι ἔςαι ψευδής δς μάν ρήδεν γὸ λαμβάνεται), κόν ἐςι, τὸ δὲ λευκόν, ὅτι ἐνμβέθηκε τῷ ἀνθρώπῳ εἶναι κι ὅ δὲ ΒΔ ἐνδέχεται καὶ ἀληθὴ εἶναι καὶ ψευδῆ" οὐδὲν λευκῷ. ἕξη ἔν ἔγιω ειφῦται ὥςε καθ᾿ αὑτὰ ὁ κατηγορεῖσθαι. γὰρ κωλύειν τὸ μὲν Α τῷ Δ μηδενὶ ὑπάρχειν, τὸ δὲ Διϑν ἔξω δὴ τὸ τονε; ὃ αὐτὸ μὲν μούρῖτι ὑπάρχει ἄλλῳ, ᾿ πῷ Β παντί, οἷον ζῷον ἐπιςήμῃ, ἐπιςήμη δὲ μουσικῇ. ὁδ’ τούτῳ δὲ τὸ Β. πρώτῳ, καὶ ὑκ ἔςιν ἄλλο μεταξύ. καὶ αὖ μήτε: τὸ Α μαδὴ τῶν Δ. μήτε τὸ διρφοὶ τῷ Β. πάλι τὸ Ἔ τῷ Ζ ὡσαύτως, καὶ ἧὅτο τῷ Β. δε ἦν τῶτο Ἶ Φανερὸν ὧν ὅτι μὴ ἔγτος τοῦ μιϑνο ὑπὸ τὸ Α καὶ ἀμφο- ἀνέγκη ςῆναι, ἢ ἐνδέχεται εἰς ἄπειρον ἰῤαι; καὶ πάλιν εἰ Ἴ μω ἐγχωρεῖ ειζαρόα εἶναι καὶ ἀπήμων ἔτυχεν. τὸ νὰ Α ῥμνιδν κατηγορεῖται καθ᾽ αὑτό, τὸ δὲ Α τῷ Θ ὲ ᾿ ἀμυρχῶς μὲν οὖν καὶ διε τίγων ἐγχωρεῖ Ἶ γίνεσθαι τὰς 35 ὑπάρχε πρώτῳ, μεταξὺ δὲ μΑβοὶ προτέρῳ, καὶ τὸ Θ τῷ ε τῆ ᾿ κατὰ συλλογισμὸν ἀπάτας ἔν τε τοῖς ἀμέτοις καὶ ἐν τοῖς Η, καὶ τῦτο τᾷ ΒΞ, ἄρα καὶ τῦτο ἴςασθα: ἀνώγκη, ἢ καὶ

Ἂς Ξ ὅ ͵ γα Υ̓́ “ »“»Ἢ δι’ ἀποδείξεως, φανερόν. τὰτ᾽ ἐνδέχεται εἰς ἀπειρον ἰέναι; διαφέρει δὲ τῦτο τοῦ πρό- τ ᾿ »» » ͵ " Ἁ Ζ "ιν Ἵ 18. ΦΦωνερὸν δὲ καὶ ὅτι, εἴ τις αἴσθησις ἐκλέλοιπεν, ἀγώγκη. τερον τοσοῦτον, ὅτι τὸ μέν ἐςιν, ἄρα ἐνδέχεται ἀρξαμένῳ. ἔς ὌΠ ἃ. »Ἀὴ ἃι ΄ καὶ ἐπιςήμην τινὰ ἐκλελοιπέναι, ἣν ἀδύνατον λαβεῖν, εἴπερ ἀπὸ τοιάτε ὃ μηδενὶ ὑπάρχει ἑτέρω ἀλλ᾿ ἄλλο ἐκείνῳ, ἐπὶ ἸΠΉΜΉΝ δ Ἶ 2 ρ μ' αρ β Φ Ἵ

΄ὔ Ἅ “ἃ » Ἵ Υ̓: ΄,, μανθάνομεν ἢ ἐπαγωγῇ ἢ ἀποδείξει. ἔς: δ᾽ ἡ μὲν ὠπόδει- 40 τὸ ἄγω εἰς ἄπειρον ἰέγαι, θάτερον. δὲ ἀρξάμενον ἀπὸ τοιέτε